De lente is in 't land!

Lap, weeral van dat…

Alle apen apen apen na, riepen de baasjes toen ze zelf nog snottertjes waren naar iemand die een ander nadeed.

Het is dat honden dat niet kunnen roepen maar de intentie lijkt er toch wel sterk op. En nu blijkt ook dat alle middeltjes goed zijn om ook maar op dezelfde wijze “in the picture “ te komen.

Neem nu onze zus Hadise… Vorige week moesten wij hier met Hera zo nog eens snel naar ’t Binnenhof, onze dierenkliniek, omdat ze in de namiddag tijdens de wandeling voluit tegen een afsluitdraad van een weide was aangeknald. Met een dikke pot tot gevolg…

Gisterenavond krijgen we melding dat Hadise achter een haas is aan gegaan en daarbij met één van haar flaporen in een draad is blijven hangen. Hadise woont in Budingen en dat ligt midden in de fruitstreek waar de fruitbomen verbonden zijn door geleidingsdraden voor de takken. Een van die draden hing daar dus in de weg, of waren het haar oren die daar niet thuis hoorden. Resultaat van de hazenjacht is wel een flinke scheur in haar oor en een flinke hoeveelheid bloed kwijt. Bij de plaatselijke dierenarts hebben ze haar dan maar terug opgelapt en zo’n ellendige kegel aangegeven.

Jean-Pierre en Ute melden dan ook nog dat de juffer helemaal geen kik heeft gegeven bij het zich verwonden of bij de dierenarts. Dat is dan toch het bewijs dat het een echte dochter van Belle is ! Dat is ook zo’n “harde” die geen krimp geeft als zij zich verwond of pijn heeft.

Trouwens… van die haas inmiddels geen nieuws, die zit waarschijnlijk bij een andere dierenarts zijn oren aan het laten oplappen !

Belle & co

De strijd tegen de wormpjes is gestart

Vandaag was het anti-wormpjesdag bij Belle en de puppies. Ook dat hoort bij het fokken van en nestje hondjes. Vooraleer de hondjes het nest verlaten dienen ze driemaal ontwormd te worden. De eerste maal als ze twee weken oud zijn, de laatste maal vlak voor ze naar de nieuwe eigenaars gaan.

Dr. Nelly had ons goed geïnformeerd, het was een nieuw product “Drontal”voor  puppies., de vorige maal was het nog een vaste pasta die we toen moesten toedienen. Dit product is een knalroze vloeistof.

Het toedienen  was een fluitje van een cent en de pups slabbereden het binnen alsof het puppymelk was. Ook Belle ontsnapte niet aan haar deel om ontwormd te worden. Voor haar was het ongeveer hetzelfde product als iets meer dan twee jaar geleden bij het vorige nestje. Het was niet hetzelfde product als toen, nu was het “Dogminth” van Pfizer, wat het baasje deed opmerken dat Pfizer ook nog blauwe pilletjes maakt voor mannen…

Blauwe pilletjes of iets tegen de wormpjes, wat moest gedaan worden is weeral achter de rug. Ons roedeltje kan er weeral tegen voor enkele weken !

Belle & co

Deze hadden we al eens hier…

Jantje .....       

Jantje komt een half uur te laat op school.

En, vraagt de juffrouw van waar komt ge?

Ik ? van de hoeren zegt Jantje

Krijgt die kleine daar een saflet op zijn bakkes van die juf en hij vliegt naar de directeur

Bij de directeur van 't zelfde laken een broek: weer een saflet op die kleine zijn bakkes en hij vliegt naar huis…

Maar ondertussen heeft de directeur al naar die kleine zijn moeder gebeld en heel het verhaal in geuren en kleuren verteld

Thuis gekomen gaat de voordeur al open, en ja weer zo’n kroket op die klein zijn smoeleke van zijn moeder.

Jantje draait zich om naar zijn moeder en roept: “nu begint dat hier toch een beetje mijn kloten uit te hangen met dat geslaag ! “

“Dat onze pa in het vervolg zijne frak maar zelf gaat halen !”

De eerste “Waf”…

Gisterenavond is de eerste echte “Waf” uit de werpkist te horen geweest. Voordien leek het geluid meer op een volière vol kanarievogels. Gepiep allom in een koor van negen verkouden sopranen!

Tot gisterenavond laat er plots een echte, zij het nog hese “Waf” klonk. Het hoofdbestuur dat daar niet op voorzien was keek raar verrast op, maar toch hadden beide hetzelfde gehoord. Dan kwam er nog eenzelfde “Waf” en waren ze zeker dat ze zich niet vergist hadden.

Na de eerste geopende oogjes eergisteren, dan nu de volgende stap naar echt “hond zijn” !

Een van de volgende dagen gaan we dan meemaken dat de coördinatie van de pootjes gaat verbeteren terwijl ze merken dat ze beter kunnen vorderen wanneer alle pootjes in dezelfde richting bewegen. Op dit moment is het nog zo dat dat laatste nog wel eens durft tegenvallen, met de raarste capriolen tot gevolg.

Dan nadien komen de eerste ontsnappingspogingen uit iets wat waarschijnlijk de beste plaats ter wereld is voor de pups op deze leeftijd, de werpkist met moeder Belle die voor warmte, orde en eten zorgt op die 1,2 x 1,2 meter groot puppieparadijs.

Maar dat alles kanje hier meemaken in de loop van deze week…

Belle & co

Wat een gezellige drukte…

De deurbel maakt overuren, dat is duidelijk. Parkeren voor de deur is ook al een gelukstreffer en onze puppies staan in het midden van de belangstelling.

Daar staat Belle van te kijken want ook zij staat in het middelpunt van de belangstelling, De honderden keren dat ze gestreeld wordt, de keren dat ze geroepen wordt om een snoepje te krijgen zijn niet te tellen. En toch staat ze telkens gereed om haar pupjes zuiver te likken of te laten aanliggen aan de milk bar.

We hebben het vandaag eens geteld, Belle is vandaag tussen 8 uur deze morgen en acht uur vanavond negen keer de dorstigen gaan laven. Zo is het heel aannemelijk dat de pup’s zo goed aan gewicht winnen!

De snoepjes die ze telkens aangeboden krijgt van de bezoekers beginnen de vormen van kilo’s aan te nemen. Het baasje heeft al gezegd dat haar lijn die op dit moment ongeveer dezelfde is als voor haar nestje van twee jaar geleden, snel naar de knoppen zal zijn.

De bezoekers krijgen dan ook telkens een presentje mee in de vorm van doopsuiker wat telkens toch weer erg geapprecieerd wordt.

Het gaat goed met het roedeltje, en zowel de baasjes als de toekomstige eigenaars zijn in de wolken met het kleine grut in de werpkist…

Belle & co

Weeral een blondje…

Een blondje komt thuis na een dagje shoppen.
Ze hoort bizarre geluiden uit de slaapkamer komen.
Ze loopt de trap op en vindt haar man helemaal naakt op het bed, hevig zwetend en totaal buiten adem.
“Wat gebeurt er hier?” roept ze in paniek.
“Ik heb zojuist een hartaanval gekregen!!” roept haar man buiten zichzelf.
Ons blondje rent de trap af en belt onmiddellijk naar de hulpdiensten.
Terwijl ze het nummer belt, komt haar zoontje van 4 de living in en zegt:

“Mama, tante Shirley verstopt zich in uw kleerkast en ze is helemaal naakt”

Het blondje smijt de telefoon terug neer en rent terug de trap op.

Ze stormt de kamer binnen, rukt de kleerkast open en vindt haar zus helemaal naakt in de kleerkast ! ! !

“Jij smerige teef” tiert ze.

“Mijn man ligt hier met een hartaanval en jij speelt ondertussen verstoppertje met de kinderen”! ! !

L.M.

Op de eerste rij…

De vertoningen zijn uitverkocht dit weekend, gisteren was het “volle bak”bij wat men in theaterkringen de première noemt.

Het is het eerste weekend dat de kandidaat pupkopers kunnen komen kennis maken met hun toekomstig huisgenootje.

Twee weken zijn ze vandaag geworden, twee volledig zorgeloze weken voor de fokkers en voor de pups en moeder. Alles loopt voortreffelijk en zorgeloos.

We hebben krukjes bij de puppyren gezet omdat we gisteren merkten dat de voorstelling wat lang uitliep en de toeschouwers nogal lang moesten rechtstaan. De show valt geweldig mee en de toeschouwers zijn onverzadigbaar. Hier staat een show aan te komen waar we geen reclame voor moeten maken. Binnen twee weken mogen de toeschouwers meespelen in de show en mogen de acteurs die dan vier weken zijn geknuffeld worden.

Voor Belle is dat geen enkel probleem, zolang zij ook maar haar part van de show mee mag doen ! Gisteren was Belle de ster van de show, gaf dan ook nog eens een extra voorstelling van hoe ze de pupjes netjes houdt , waarna de demonstratie van de milk bar volgde .

We kunnen stellen dat de première een daverend succes is geweest en dat ook de volgende shows gaan uitverkocht zijn !

Belle & co

Eindelijk…

Eindelijk hebben de baasjes de deuren terug open gezet voor bezoek. Nu waren er al wel enkele familieleden en hele goeie vrienden gepasseerd maar kandidaten voor de pupjes hadden we nog niet gezien.

Daar is dan vandaag verandering in gekomen. De eersten Luc en Kathia , die hadden in augustus tijdens de clubmatch al te kennen gegeven dat ze kandidaat waren voor een pupje van ons Belle, en ook Inge en Yvonne hadden afgesproken om vandaag voor een eerste kennismaking langs te komen.

Afgesproken is dat er op dit moment nog geen pupjes toegewezen worden. Pas binnen twee weken kunnen we al een eerste zicht op de karaktertjes van de hondjes opmaken Echt duidelijk kunnen we het nooit met de volle zekerheid zeggen maar wie  de rustige en wie de zenuwenlijders zijn is tegen die tijd al wel duidelijk. De leider van het clubje , de meest dominante en de volgzame hebben tegen die tijd ook al wel in hun kaarten laten kijken.

Tegen dan hebben ook alle kandidaten de pupjes gezien en hun voorkeuren laten blijken voor wel pupje hun voorkeur gaat. In samenspraak gaan we dan de moeilijke keuze maken om iedereen tevreden te stellen.

Het hoofdbestuur heeft alvast een goed gevoel bij deze blije mensen. De appreciatie voor het inrichten van deze kijk/contactnamiddag was veelbelovend voor de bazen.Morgen komen nog twee kandidaten waarvan een koppel al tweemaal hier is geweest, maar daarover morgen meer.

We hebben ondertussen al zes kandidaten die sterk geïnteresseerd zijn of hun pup al hebben “uitverkoren”. Eén teefje en twee reutjes blijven dus beschikbaar voor toffe eigenaars die onze pupjes voor jaren een gouden mandje willen bezorgen.

Belle & co

Maten en gewichten…

Gisteren is het er niet van gekomen, onze pupjes hebben de weegschaal niet gehaald. Enkele malen wilden de baasjes ze wel wegen maar dan lagen ze weer zo netjes te drinken dat het zonde zou geweest zijn van ze bij Belle weg te nemen. Zeker de lichtste die we al eens een keertje meer alleen laten drinken zonder onze drie “dikke” in de buurt. Want als die hunne dikke lijfjes in de strijd gooien is er nog weinig plaats voor de rest…

Ook zijn vanaf vandaag al bij verschillende pupjes de oogjes open, foto’s volgen vanaf het moment dat de oogjes de flash van het apparaat kunnen verdragen. We kunnen wel zeggen “het zijn mooie blauwe” (zoals bij alle pupjes die met blauwe ogen geboren worden)

We gaan ook Chateau Vilatte II moeten openen want met één redden we het niet meer wegens te klein geworden !

Belle & co

Druk, druk, druk…

De bazen zijn vandaag wervelwinden geweest, maar dan in de goed zin van het woord. Ze zijn de ganse dag in de weer geweest voor ons. Het begon al deze morgen altoen nonkel Luc het baasje kwam helpen met de gebroken scharnier van de achterdeur, de enige deur in huis de we eigenlijk tientallen malen per dag gebruiken.

Daarna was het reppen naar de dierenkliniek om de ontwormingspullen voor moeder en kinderen op te halen. Gelijk moest Heros mee want die had in de loop van de week een paar keer overgegeven, en de sigarenproductie was ook maar “van den dunne”.

Niet dat het erg was maar met negen puppies te mogelijk een besmetting door hem kunnen oplopen verkoos het baasje Heros even te laten onderzoeken. “Safety First” is het motto van de baas. “Beter voorkomen dan genezen” is er ook zo een van.

Dan ging het sito presto richting inkopen doen, morgen en zondag komen onze fans die zo graag een pupje zouden hebben op bezoek naar onze kleine wurmpjes. Die wurmpjes vragen alle dagen meer en meer te eten van ons moe, we staan er van versteld hoe zijnhet klaarspeelt van die “leegzuigers” te blijven voeden !

Vanavond hadden de baasjes hun beste vrienden op bezoek, die waren ook al twee weken niet in de buurt durven komen wegens de pupjes. Om de reünie te ‘vieren’ had het baasje mosselen/friet gemaakt. Dan zijn wij ook niet van de tafel weg te slaan,  echter zonder te bedelen. We hebben nadien, toen het hoofdbestuur gedaan hadden met eten van die lekkere mosselsoep gekregen. Mensen, mensen, is dat lekker, we zouden gans die pot wel kunnen soldaat maken.

Nu liggen we uiteindelijk plat, horizontaal, voor de kachel terwijl er negen dronkaards ons moe leegzuigen. Want dat blijven we zeggen …Belle is weergaloos als jong moedertje ! ! !

Hera & Heros

Een oma met serieuze papieren

Bij Roswitha, de fokster van Ferron, die de vader is van onze pupjes lezen we een bericht op de site waar Roswitha terecht fier op mag zijn ! We lezen onderstaand bericht op de site… 

Felís nu ook Internationaal Showkampioen en ticket voor FCI Centenary World Champion of Champions show te Brussel

9 maart 2011

Vandaag de oorkonde ontvangen dat Felís ook de titel Internationaal Showkampioen is toegekend. Hierdoor heeft ze zich gekwalificeerd voor deelname aan de FCI Centenary World Champion of Champions show op 12 november in Brussel.

Felis of Felissora zoals ze voluit heet, heeft al een welgevulde kast met oorkondes , bekers en titels. Daar komt dan ook deze internationale erkenning nog eens bovenop.

Ja onze puppy’s hebben een oma die Wereldkampioen was in 2009 !  Je kan de resultaten van Felis nalezen op de site van Roswitha onder “mijn Drenten”.

http://www.vandrentenpassie.nl/index.php

Belle & co

Sorry lezers…

Familie verplichtingen hebben het late bericht de mist ingestuurd, ’t kan nog gebeuren maar toch willen we nog melden dat alles Ok is en dat sommige pupjes nog altijd met heel kleine Chinese oogjes kijken.

De grote  ronde kijkers zal voor morgen of zaterdag zijn …

Belle & co

’t Kan nen Belg zijn, ’t kan nen Hollander zijn…

Een Limburger gaat met zijn hond naar de dierenarts. Na het dier vluchtig te  hebben onderzocht roept de arts de Limburger in zijn kantoor.
A: Dit dier heeft maar 1 poot!
L: Ich heeb die zooo gekreegen.
A: en hij heeft maar 2 tanden.
L: Ich heeb die zooo gekreegen.
A: En zijn staart is af en hij is gecastreerd!
L: Ich heeb die zooo gekreegen.
A: Ik zal die hond moeten afmaken.
L: Da's goe, en hij vertrekt.
Een paar dagen later krijgt de dierenarts een telefoontje van de
Limburger: "Zeg Dokter, is minne Hooond al af?

Vandaag of morgen ?...

We weten het niet zeker wanneer maar dat het dichtbij is dat blijkt wel. De oogjes van onze puppie’s zijn klaar om open te gaan.

Gisterenavond hadden wij er nog enkele bijgevoederd met het papflesje omdat het weer te druk was aan de milkbar. Het is er even druk als vroeger, de plaats aan de bar is dezelfde gebleven maar de klanten aan de bar zijn in volume verdubbeld. Dus is het dringen om te drinken !

Het hoofdbestuur neemt dan onze “dikke reu” en ons “dike teef” even afzonderlijk om wat bij te voederen met het flesje omdat die twee het meeste plaats innemen en ook de anderen verdringen.  En de bazen besluiten dat het beste materiaal nog altijd van bij de moeder komt.

Om terzake te komen, de baasjes merkten op dat bij die twee groten tussen de spleetjes van hun oogleden al twee streepjes blinkende blauwe oogjes te zien waren. Dat is dus voor kortelings dat de eerste gaan kennismaken met wat er allemaal te zien is in die grote mensen en hondenwereld. Tot nu toe wisten ze alleen maar van melk en warmte.

Melk van de milkbar van moeder Belle en warmte van de infrarood “kabardoesjlamp” boven de werpkist en de warmwaterkruiken achteraan in de kist. Nu is de vraag… gaan ze dat wel graag hebben dat zicht op de wereld. TV laten we ze in elk geval nog niet kijken. Stel je voor dat ze een schrik pakken als ze zo ne lelijke mens als Khadaffi, met zijn vodden rond zijn lijf, als eerste zien nadat ze hun oogjes definitief hebben geopend… Je mag er niet aan denken, zoiets wens je toch niemand toe !

Maar wij gaan wel blij zijn als we dit stadium in het “pup zijn” hebben bereikt.

Het hoofdbestuur

Ps: er zijn nog geen foto’s van open oogjes omdat we ook niet willen flashen bij het maken van de foto’s

Op boekenjacht…

Het hoofdbestuur is op boekenjacht gegaan, en de pup’s zijn voor de eerste keer alleen gebleven bij moeder Belle weliswaar maar zonder hoofdbestuur.

’t Vrouwtje had vorige clubmatch een boekje gewonnen met de tombola “de Drentsche Patrijshond” van Diana van Houten. Vermits een Drent af en toe wel eens geen makkie is en zo van die kuren durft te vertonen van geen oren te hebben of ze althans niet te gebruiken, leek het voor het vrouwtje misschien wel aangewezen om zo een boekje met de nieuwe pupeigenaars mee te geven.

En zo toog het hoofdbestuur richting Turnhout om daar bij de Standaard boekhandel negen dezelfde boekjes te gaan zoeken. Natuurlijk vonden zij die niet in de rekken… amper iets over Labradors en Berner Sennenhonden, de populaire rassen van ’t moment.

Dus togen ze maar naar de vriendelijke dame aan de PC met de vraag of dat boekje nog te verkrijgen was… En dat was het nog ! ! !

Volgende vrijdag hebben ze definitief bericht (of niet) dat de boekjes zijn aangekomen. ’t Baasje moet enkel zijn mail in ’t oog houden, ze zullen iets laten weten.

Even later schoot het bij het baasje te binnen dat ‘m iets gelezen had dat “in het voorjaar” het zesde boek uit de reeks “de aardkinderen” van Jean M Auel zou verschijnen. Dus het baasje ging terug op de dame achter de PC af met de vraag of zij daar meer over wist. En ook daar was het antwoord positief. Midden april verschijnt het boek, het baasje zal er  per mail van verwittigd worden wanneer het arriveert en er is een exemplaar voor hem gereserveerd ! Als dat geen serieuze service is …

Als het blog er dan vanaf het paasverlof een beetje in de suikerenbollen looptniet kwaad zijn hé, ’t baasje leest dan boeken ! En het is een serieuze turf als deze laatste van het zelfde formaat is als de vorige vijf .

Belle & co

Ja Ja, ’t zal wel…

Een vrouw koopt een kast  bij Ikea.
Zij steekt de kast in elkaar in de slaapkamer.
Alles is OK tot dat de tram passeert, dan kast stuikt in mekaar.

Vrouw belt naar de klantendienst van Ikea;
Die zien geen probleem, ze sturen een  technieker.

Technieker komt, steekt kast in elkaar en neemt voor de zekerheid plaats in de  kast
om te zien wat er gebeurt als de tram  passeert.

Murphy kennende komt op dat moment de man van de  vrouw thuis,
Die is verwonderd wat de vrouw in de  slaapkamer doet,
doet de kast open en ziet daar  de Ikea man staan die verdwaasd zegt:

"Ge gaat het nooit  geloven mijnheer maar
ik sta hier te wachten op de  tram..."

Ze leren snel…

’t Zijn geen “loempe” zegt het baasje van dat kleine grut van Belle. Ze zien dan wel niets, horen bitter weinig, maar trekken hun plan op een wijze waar je letterlijk van staat te kijken.

Ze zijn zelfs ’s nachts al rustig op zo’n manier dat ze het hoofdbestuur niet meer wakker maken op ontiegelijke uren van de nacht. En daar is onze baas niet kwaad voor.

Die kleine mormeltjes moeten zulke goed ontwikkelde instincten hebben dat ze bvb merken dat de twee warm waterkruiken die steeds onder een handdoek in de werpkist liggen ververst zijn met warm water. Zelfs al liggen ze aan de gans andere kant van de werpkist.

We zijn vandaag aan dag elf na de geboorte en we wachten op ’t moment dat de oogjes open gaan. Vanaf dan gaat het snel met de ontwikkeling. Dan leren ze nog sneller  en is het voor moeder en hoofdbestuur echt plezant. Ook het knuffelgehalte verandert dan zienderogen.

Nu is het zo dat de pupjes enkel door mensenhanden vastgenomen worden bij het wegen en bij het verversen van het werpkist interieur. Af en toe dient er nog eens eentje te worden bevrijd als hij of zij zich in een onmogelijke positie hebben gewroet waar ze dan liggen piepen als een speenvarken, Gewoonlijk is dat wanneer ze toch zijn afgedwaald bij hun zoektocht naar een tepel bij moeder Belle.

Maar vannacht waren ze stil en rustig, dan besluit de baas, ze hadden geen honger of ze kennen de weg naar de milk bar…

Belle & co

Toch maar meegenomen…

’t Baasje heeft Belle toch maar even meegenomen op een korte wandeling. Ze is haast niet meer buiten geweest sinds ze het nestje gekregen heeft. Het baasje vond het zomaar niks dat hij haar telkens achterliet wanneer wij met hem gingen wandelen.

Daarstraks heeft ‘m dan met Belle een toertje extra gedaan. En of ze er van genoten heeft, we zijn dan ook enkele buren tegengekomen die haar uitgebreid geknuffeld hebben omdat het zo’n goed moedertje is voor haar puppies.

Want ook hier vlak in de buurt hebben we onze lezers die dagelijks meermaals op ‘t blog komen lezen.

Ze zijn niet ver weg geweest, Belle en het baasje, maar wel lang want ze zijn May, “koeken” May tegengekomen. Die kennen ze al jàààren en May heeft altijd Vitabis koeken in huis. Belle kan niet langs haar huis passeren zonder even binnen te kijken om te zien dat May in de buurt is.

’t Baasje heeft een lange babbel over koetjes en kalfjes met haar gehad, en Belle heeft genoten van nog eens buiten te komen, van een stapje in de wereld te zetten zoals het baasje dat zegt…

Belle & co