Gewoon vergeten…

Op Cruise met de plattelandsvrouwen

Een stel uitgelaten boerinnen gaat met een prachtige boot op een tweedaagse Cruise.

Aan boord worden zij welkom geheten door een officier in gala-uniform.

“Welkom aan boord,mevrouw”heet de man iedereen welkom.

“Dank u wel kapitein”zegt de boerin.

“Ik ben geen kapitein”zegt de man:”Ik ben de dek-officier”.

“Kijk es aan “zegt de boerin:”we gaan hier niets tekort komen”.

Rozen…

Toen we twaalf jaar geleden ons boerderijtje in de Charente kochten was het nog winter en dus was alles wat planten betrof in onze ogen “dood”. Ons hoofdbestuur is nu niet bepaald in de agrarische sector opgegroeid.

Maar in de lente, als alles weer in het groen kwam bleek dat we een prachtige tuin met veel rozen er bij gekocht hadden. Sommige struiken hebben we toevallig ontdekt omdat ze overwoekerd waren door klimop, forsythia en andere woekeraars. Maar steeds kwamen er gezonde mooie planten te voorschijn.

’t Vrouwtje heeft zich er over ontfermd en er zijn ondertussen verschillende andere variëteiten bijgekomen. Verschillende rozenstruiken zijn geschenken van vrienden die hier te gast waren. Dat geeft ons de mogelijkheid van in het langslopen te denken, “dag Annemie, dag Hans, nog eens dag ‘andere’ Annemie, dag Ute, en nog vele andere. Zo blijven fijne herinneringen levend door mooie bloemen. Fijn toch…

Om rozenliefhebster Anita nog even te plezieren hier nog enkele foto’s van rozen waar we elke dag tientallen keren langslopen.

Belle & co

Notre copain Charentais René…

Bij het doorbladeren van de krant “Charente Libre” vinden we op bladzijde 4 een foto van de man die ons baasje “mon Belge préféré” noemt.

René Patin komt in de krant omdat hij een groot en rechtvaardig hart heeft. Hij is zo bescheiden dat wij zelf niet wisten dat hij “le président” is van de vereniging van de Charentaise afdeling die kinderen uit de streek van Tsjernobil naar hier haalt voor een deugddoende gezonde vakantie.

Twaalf jaar kennen we René, van dag twee nadat we hier in La Magdeleine in ons huis waren ingetrokken. En nooit vanzeleve vergeten mijn maat Fred en ik de eerste woorden die hij tot ons richtte “Ah Belgen, zijn jullie verdwaald?”en dat terwijl we in zijn Bar Tabac/ restaurant een pintje kwamen drinken.

Die avond hebben we bij hem en zijn vrouw Nicole de eerste maal van ontelbare veel malen gegeten. Lekker gegeten, en heel veel mensen die ooit bij ons te gast waren kunnen dat getuigen. Op ons blog staat een bericht op datum van 15.03.2008 waarbij hij ons en de vrienden bediend tijdens de oudejaarsnacht. Nicole kookte dan de pannen van het dak en hij diende op, als iedereen bediend was schoven ze zelf mee aan tafel. Eén grote vriendenboel was het, verbroedering tussen Belgen en Fransen, met af en toe een Engels koppel erbij.

Twee jaar geleden hebben ze het restaurant gesloten. René had goed tien jaar geleden een zwaar motorongeluk gehad en sindsdien is hij een krakende wagen. Het opdienen was er niet te veel aan maar wel de dwang van het te moeten doen, hij is inmiddels ook de zeventig al gepasseerd.

Vorig jaar is hij hier samen met Katia, het meisje op de foto hier jonge scheuten komen afsnijden van uit België geïmporteerde bomen. Om bij hem in de tuin deze stekken te grefferen op een andere onderstam. Ook een hobby van hem.

Overigens spreekt hij vloeiend Russisch. Reden waarschijnlijk waarom ze hem voorzitter van de vereniging hebben gemaakt. 

Als we van de week een pint gaan drinken in Bar/Tabac “le Poivrier” gaan we hem toch wel eens vragen of dat vriendelijke meisje Katia ook dit jaar weer te gast is bij hen in Villiers le Roux, buurgemeente van La Magdeleine.

Belle & co

Op een dag verbreekt de 10-jarige dochter

het stilzwijgen bij het avondeten en verkondigt heel ernstig:
'Ik ben geen maagd meer'…………….

Na deze woorden valt een onheilspellende stilte in huis.
Dan herneemt vader zich, en brult naar moeder :
'Martha, gij hebt schuld hieraan!
Gij zijt een hoer!
Gij kleedt u altijd zo frivool en sletterig en ge doet de mannen altijd hun ogen verdraaien en fluiten!
Bovendien gedraagt ge u verrekte obsceen waar onze dochter bij is!'
Naar de oudere dochter van 20 roept vader:
'En jij,  jij hebt ook schuld.
Je bent net zo'n hoer!
Je neukt met eender welke kerel op onze sofa als wij uitgaan!
En dit voor de ogen van onze kleine dochter.
Enkele dagen geleden heb ik nog spermavlekken op mijn slaapkussen gevonden!
En je moet niet denken dat ik niet weet dat je een vibrator in je  nachtkastje hebt, verdomme!
Vuile slet!'
Waarop de moeder kwaad naar vader roept:
'Hou jij maar je mond verdomme!  
Juist jij moet je opwinden.
Je geeft verdomme de helft van je loon uit aan de hoeren,  je toert rond in de rosse buurt met ons kleine meisje op de achterbank.
En sinds we kabeltelevisie hebben kijk je de hele tijd naar de pornofilms, zelfs waar ons kleintje bij is.
Om nog maar te zwijgen van die trut van een secretaresse van je, die je regelmatig pijpt en er maar niet genoeg van schijnt te krijgen om door jou
platgeneukt te worden en je regelmatig met zo'n verdomde engelstemmetje opbelt en dan zelfs met ons dochtertje spreekt!'
De geshockeerde en vertwijfelde moeder wendt zich tot de kleine dochter en vraagt:
'Maar mijn schatje toch, hoe is het gebeurd?
Was het anaal of vaginaal?
Ben je verkracht geworden of heeft een medeleerling je geneukt?'
Niet begrijpend kijkt het kleintje haar met grote ogen aan en zegt:

'Maar nee mammie.
De juffrouw heeft mijn rol in het kerststuk veranderd.
Ik ben geen 'Maagd' meer maar een herderinnetje.'

L.M. (wie anders)

Nog niet over…

Vannacht hadden wij hier een onweer boven het noorden van de Charente. Hoewel er geen bliksem te zien was waren de donderslagen “niet van de poes”. Toen het baasje wakker schoot van de eerste knal was het eerste wat hij dacht “gaan de pupjes niet te hard schrikken”!

Toch raar dat die puppy’s zo in je onderbewustzijn aanwezig blijven. De laatste die vertrokken zijn bij ons, zijn morgen ook alweer een week bij hun nieuwe baasjes en toch schrikt onze baas wakker van pupjes die zich achthonderd kilometer verder bevinden !

We krijgen trouwens van verschillende eigenaars fijne berichten over hun pupjes. Van Kiet en Kiki hoeven we niet veel berichten te ontvangen, die hebben hun eigen blog en laten hun baasjes honderduit vertellen over hun belevenissen. Zo hebben beide in een week haast één kilo aan gewicht gewonnen. Wat gaan ze snel groot zijn die pups van ons.

Verschillende andere eigenaars meldden ons het wel en wee van hun hondjes. Kyra-Belle en Kibbels hadden een veel voorkomende kwaal bij puppy teefjes. Zij zijn naar de dieren arts geweest om antibiotica voor een licht blaasontsteking. Het is fijn dat de eigenaars makkelijk communiceren, wijzelf en nog bevriende fokkers zoals Roswitha “van Drentenpassie” kunnen meestal wel raadgevingen geven in de goede richting. Het is aan de eigenaars om gewoon een signaal te geven.

En dan zijn er ook nog de vrolijke berichten , (voor ons toch) van de kuilen gravende pup (?) van de aan de leiband lopende pup en de capriolen daar rond, van de eetgewoontes en de plantrekkerij van die kleine mormeltjes, om enkel de heel lekkere zaken uit de eetkom op te eten en de rest te negeren. Denk er om eigenaars, ze zijn slimmer dan je denkt en ze draaien je rond hun vinger voor je het weet ! ! !

Dat was de laatste puppy up date voor het moment, de hemel is terug blauw, de zon schijnt terug in de Charente en binnen enkele uurtjes, na het boodschappen doen, kunnen we verder in de tuin werken. Alles is terug opgefrist van de buien van vannacht en we gaan er met frisse moed terug tegenaan.

Belle & co

Een tandje bij gestoken…

Dat is wat het hoofdbestuur vandaag gedaan heeft, een tandje bij gestoken, naar een hogere versnelling geschakeld in hun werk in de tuin.

Terwijl het baasje inde tuin met de zitmaaier de Savanne van La Magdeleine plat legde  en afvoerde richting composthoop, was het vrouwtje het onkruid op de koer aan het uitroeien.

Beiden hebben er een volle dagtaak aan gehad. Voor beiden telt echter ook hetzelfde resultaat… de helft is gedaan en morgen wacht nog zo’n dag. Terwijl het baasje bezig is met “hondshoog” gras heeft het vrouwtje haar handen vol met het kleefkruid dat dit jaar uitermate goed “gelukt” is. Overal kan je het tussen vinden en wanneer het ussen de rozenstruiken groeit is het zelfs een stekelige en pijnlijke bedoening.

Morgen dus een nieuwe dag met dezelfde bezigheden en dan na het weekend kunne de baasjes zich gaan bezighouden met de groententuin. Van Louis, van de moppen, heeft het baasje tomatenplanten meegekregen van zaadjes die het baasje geleverd had van “tomate Russe”, een tomatensoort waarvan de vruchten geweldig groot kunnen worden en die ookheel lekker zijn. Deze tomaten zijn eerder zoet dan de gekochte tomaten die wel eens zuur kunnen zijn. Ze hebben weinig zaadjes en heel veel vruchtvlees. De baasjes verheugenzich al op eigen gewonnen volle grond tomaten !

Ook de boontjes kunnen al gezaaid worden. De klimhekken staan nog steeds in de tuin en omdat het baasje daar in februari duchtig heeft gespoten tegen onkruid ligt de grond al haast klaar om te zaaien !

Nog even en we kunnen beginnen “toeristen”. Ditmaal betekend dat op bezoek gaan op Ile d’ Oleron waar “ons” Hadise en Jago op vakantie zijn met hun baasjes. Uiteraard brengen zij ons dan een tegenbezoek. Dan kunnen we nog eens goed ravotten met familie hier in de opgekuiste tuin !

Belle & co

Net als William…

Ergens zijn we net als William vandaag, die weet ook wat te doen vandaag. Maar dan zal de vergelijking wel ophouden denken we.

Na een uitstekende nacht, het baasje vertelt dat hij niemand gehoord heeft, (al de anderen hebben ons baasje WEL gehoord), zijn we eens even gaan rondkijken hoe het hier gesteld is.

In huis valt het allemaal nogal mee, daar is ’t vrouwtje ijverig bezig de bagage uit te pakken. De winterkleding moet opzij en plaats maken voor de zomerspulletjes. Ook het eten voor ons en de snoeperijen moet zijn plaats krijgen in de kast anders gaat het vrije bediening worden, “self service” hebben we dat ook al horen noemen, maar daar is het hoofdbestuur niet gek van blijkbaar.

In de tuin is het werk niet te overzien ! ! ! En dat is zacht uitgedrukt volgens onze baas. Onze “Husq” zal wel drie maaibeurten nodig hebben vooraleer het resultaat acceptabel is voor onze baas. Het is hier blijkbaar toch niet zo droog geweest als in België want wij kunnen verstoppertje spelen in het hoge gras als we gaan liggen.

Gaan liggen is er niet bij als je Heros bezig ziet. Die heeft “het zot in zijn lijf”. Die vloert zowel Hera als Belle met zijn zot spel. Ook het baasje is al moeten opzij springen omdat hij anders ook tegen de vlakte was gegaan. 37 Kilo achteraan tegen je benen krijgen die in volle vaart komt aanstormen…. Daar heb je betonnen pilaren voor nodig om recht te blijven !

Wat echt meevalt zijn de bloeiende rozen. Die staan op dit moment prachtig. We hebben dan ook wel zo’n twintig verschillende soorten staan, wat een prachtig beeld geeft en een verrukkelijke geur.

Ja, voor William is alles netjes uitgestippeld vandaag, voor ons niet… wij moeten zelf onze keuze maken WAAR we eerst aan beginnen !

Belle & co

Hier zijn we weer…

Na een voortreffelijke rit zijn we rond half negen hier in La Magdeleine aangekomen. Acht uren hebben we over de achthonderd kilometer gedaan.

Het ging vlot, Parijs hebben we “gerond” in drie kwartier. Vermits op de meest onmogelijk uur Parijs naderden besloot het baasje Parijs nog eens te passeren langs de Westkant. Dat wil zeggen, naast het “stade de France” langs naar de porte de la Chapelle en dan de périférique tot aan de porte St Cloud en dan richting Boulogne Billancourt.

Het baasje gaat graag langs daar, volgens zijn eigen zeggen “heeft ‘m dan meer het gevoel in Parijs te zijn geweest” en dat is ook zo. De lange Boulevard vanaf de périférique tot aan Boulonge is echt “Parijs”, met alles er op en aan.

We hebben dan iets na Orléans de bak nog eens gevuld (te Mer, waar geen zee te zien is) en daar konen we nog eens een plas maken en drinken. Daarna ging de cruis control terug op 130 richting Charente.

Terwijl het vrouwtje aan de slag ging in de keuken, begon het baasje de aanhanger te lossen. Onze benches lagen daar nog op omdat die van dienst geweest zijn om de pupjes “bench training” te geven. En we moeten vannacht toch kunnen slapen naar behoren zegt het baasje.

De tuin hebben we al gaan verkennen en het lijkt wel een Afrikaanse Savanne na het regenseizoen. Dat wil zeggen, het gras zal in een paar keer moeten afgereden worden. Daar kan zelfs een Husqvarna zitmaaier niet tegenop !

Morgenvroeg zien we wel of we het baasje er mee kunnen helpen !

Belle & co

’t Zal weer niet vroeg zijn…

Het vertrek naar Frankrijk gaat gebeuren zoals steeds, weg goede voornemens van nu eens VROEG te vertrekken. Elke maal komen er wel onvoorziene omstandigheden om de hoek kijken . Vroeger als gepland is het ons in al die jaren niet gelukt. Deze maal was meer dan anders wegens drie maanden geleden en de puppysituatie waar we echter ook van genoten hebben, een mens kan niet alles hebben in het leven zullen we maar denken .

Maar ja waar malen we om, als we aankomen is het bed gedekt en kunnen we als het moet zo onder de lakens, niet zeuren dus.

Hopelijk hebben we ginds vanaf het eerste moment terug toegang tot het www en kunnen we de binnengekomen berichten beantwoorden, en ons verslag van de reis op het blog zetten.

Straks meer nieuws, dan vanuit La Magdeleine, het dorpje in de Charente waar het straks weer heel wat minder rustig gaat wanneer we met z’n drietjes gaan bepalen hoe wij gans de toestand zien !

Belle & co

Voorbereiding voor twee weken uithuizig…

Voor het hoofdbestuur moet er niet zo veel voorbereid worden maar het zijn de Drenten die niet willen meehelpen. Tegenwerken doen ze ook niet maar op de dag voor je vertrek lopen ze meer voor de voeten dan anders. Ze merken het immers beter dan wie ook dat het dekzeil een keer meer van de aanhangwagen gaat om er weer wat bij op te laden.

Er moesten ook nog wat leidingen en koppelstukken gehaald worden voor de zwembadverwarming en het sproeisysteem van de “potager” ofte groententuin. Dat alles en dan ook nog de jachthonden opleiding met ons Hera maakte het een vermoeiende dag.

Ons kleintje deed het vanavond ronduit schitterend. Ze is zonder “overtrekken” driemaal de vijver overgezwommen. Nu had ze al wel gezwommen in de Charente (de rivier) maar dat was ook alweer meer dan een jaar geleden. Nu was het van de kant dierct “in ’t diep” en ze deed het voortreffelijk ! ! ! Ook het volgen aan de voet en het “achten” lopen doet ze alsof ze nooit niets anders heeft gedaan. Ook het volledig los volgen gaat “comme il faut”. Onze baas is nog geen klein beetje fier, apetrots is hij op z’n kleine meid. “Nooit zo’n slim hondje gehad als zijn Hera’tje” zegt ‘m. En zij laat zich de knuffels goed welgevallen als ze weer eens iets goed gedaan heeft. Alleen dat “zit en blijf” wil er maar niet echt goed uitkomen, dat is het enige minpunt…

En morgen zijn we pleite… Dag pupjes bij jullie fijne baasjes, dag andere hondjes van de jachtopleiding, dag buren en familie… na lange drie maanden zijn we terug weg naar huis, het huis op 800 km van huis, (het andere in Vosselaar)

Belle & co

Op naar de 200.000…

Gisteren heeft het blog de 190.000° “page view” gekend, wij noemen dat gemakshalve “bezoekers” gehad. Klinkt niet zo artificieel en wat gemoedelijker.

Er zijn dan ook 20.000 bezoekers geteld de laatste acht weken, de puppyweken zeg maar. Zoals we al schreven de dag van de geboorte van de pups kenden we een nooit geziene piek bezoekers van 1340 “views” op één dag.

Zulke cijfers gaan we niet pogen te herhalen want die krijg je enkel bij uitzonderlijke gebeurtenissen. Die hebben we de laatste tijd gehad, en dan nog wel plezierige “toppen” nog wel ! Vermits dat er dit jaar zeker geen plezierige top zoals een geboorte voorzien is, zelfs niet dadelijk gewenst, kunnen het alleen maar minder vrolijke zaken zijn en “die motte we niet”.

We kunnen vandaag wel een prettig feit vermelden… Het is de 27° van de maand, en dus worden onze pups vandaag 2 maanden oud. Proficiat dus aan(in volgorde van geboorte) Kibbels, Kwispel, Kiki,Kyra-Belle, Kona, Kato, Kiet, Koda, en Kyra-luna. Hun katekwaad en belevenissen gaan ons in no time naar de 200.000 bezoekers brengen.

Dat de blogs over Drenten het goed doen blijkt uit de bezoekers cijfers van het blog “Kieter-Wieter”. Dat blog van Jef en Fien, van “onze Kiet”, haalt als nieuwkomer sinds 23.04., in drie dagen dus haast 700 bezoekers, en heeft dadelijk positie drie ingenomen in de categorie “Huisdieren” op Bloggen.be. Da’s ook nen dikke proficiat waard. Elk moment van de vrije tijd spelen met de pup en dan na, en zelfs voor, schooltijd schrijven aan de belevenissen ten huize Jacobs. Fijn om lezen dat is het in elk geval.

N nu op naar de 200.000 !

Belle & co

De pupjes en hun eigenaars…

Hieronder enkele deeltjes uit reacties van de nieuwe pupeigenaars in verband met het aan de lijn lopen van hun pupje. We vinden het erg fijn zulke reacties te ontvangen en ook kunnen andere Drentenliefhebbers er iets van opsteken.

Buiten deze reacties hebben we natuurlijk ook feed back van Marian, de nieuwe eigenares van “onze” Kiki via haar Blog:    https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Ook van Kiet kan je de dagelijkse belevenissen lezen, daar noteren Jef en Fien al de belevenissen van hun lieve deugniet. http://www.bloggen.be/kieter_wieter/

Hier de reacties in onze mailbox:

Gisteren ben ik met haar gaan wandelen (Kato op de arm tot ze 12 weken is, erg lange wandelingen worden dat dus niet), ze vond het precies geweldig: al die nieuwe dingen zien, horen, ruiken. Van de auto's die voorbijreden schrok ze een beetje, maar dat is eigenlijk geen slechte reactie. Op onze oprit heb ik ze neergezet, en net zoals Kikki liep ook Kato zonder protest mooi mee aan het lijntje. Dat heb ik wel eens anders geweten: Baukis krijste als een varken dat gekeeld werd, de eerste keren dat ik haar een lijband aandeed. Ik denk dat die bandjes inderdaad een goed idee waren.

Reaktie van Sybille van Kato

Ook het meelopen aan de lijn ging zeer goed. Ze af en toe moeten lokken met een snoepje, of door een beetje gek te doen zodat ze je gingen volgen. Maar uiteindelijk hebben ze alle dagen netjes met ons een aantal rondjes gelopen zonder al teveel moeite.
Verder ziet het er naar uit dat ze de lijn geen enkel probleem vinden, en hebben ze nog geen nijgingen gehad om hier tijdens het lopen aan te gaan "knagen".

Reaktie van Wesley van Kody

Verder hebben we gisteren 4 keer een wandelingetje met haar gemaakt en de laatste 3 keer heeft ze dan ook netjes gepoept tijdens de wandeling.

Reaktie van Gonda van  Kyra-Belle

Ongelofelijk hoe snel Kiki al door had dat Marian haar nieuwe vrouwtje was (ze had ook naar mij kunnen lopen !), bij de eerste stop volgde ze Marian keurig aan het lijntje. Het is een hondje met veel zelfvertrouwen, ze overwint haar angst voor nieuwe dingen heel snel! De drempel bij de voordeur was bijvoorbeeld heel eng om overheen te stappen, maar ze volgde Jarno al snel, het ging prima!

Manuela, vriendin van Marian van Kiki

Aan alle toekomstige fokkers…

Wat bedoelt was als herkenningsteken voor de pupjes en om ze voor ieder herkenbaar te maken op het blog heeft een hééél prettig bij effect !

De pupjes die bij ons zo een kleurig halsbandje hebben gekregen tijdens hun derde week die lopen vanaf het eerste moment dat ze een leibandje aankrijgen mooi mee met de baasjes.

Wijzelf hadden dat nooit zo ingeschat maar het is nu al door vier nieuwe eigenaars gemeld. De pupjes trippelen zonder protesteren mee met hen !

Dat is bij ons ooit anders geweest. Met het H-nestje van Heros en Hera hebben wij daar verschillende dagen mee bezig geweest in La Magdeleine en bij geen enkele pup toen een bevredigend resultaat behaald. Wij hebben de bandjes aangekocht bij de “Jachthondenwinkel Hunter & co” te Goirle in NL ze kosten daar  € 7,99

http://www.jachthondenwinkel.nl/index.php?item=puppy&action=page&group_id=22&lang=NL

Het was niet alleen mooi om te zien al die pupjes met hun verschillende kleurige halsbandjes het verlicht het werk van het aan de leiband lopen met 100%. Doen dus die halsbandjes , de pupkopers gaan je er dankbaar voor zijn ! ! !

Belle & co

Langzaam aan…

Langzaam aan begint het oude leventje, het “prépups” tijdperk zullen we maar zeggen, terug te komen.

Vannacht is ’t baasje wel wakker geschoten rond half vier met de gedachte ”de pups zijn nog niet uitgelaten”. Dat is de macht der gewoonte geworden gedurende de laatste vier weken vanaf ze de werpkist hadden verlaten.

Naar wat we aan berichten kunnen lezen in onze mailbox, op het Drentenforum en op de twee blogs van Kiki en Kiet, gaat het de pupjes en de eigenaars voor de wind. De meeste eigenaars zijn door hun beroep ganse dag bij het hondje zoals Marc die een fietsenzaak heeft en waar Kona de ganse dag in het atelier mag “meehelpen”. Maar ook bij de anderen zijn er die ganse dagen thuis zijn of overuren hebben geklopt om nu de eerste weken samen te genieten van elkaar.

Uit de berichten kunnen we opmaken dat de pupjes hun lesjes goed onthoudenhebben en dat ze de “uitgang” naar de plasplaats al goed  hebben ingeprent. Er zijn er die nog geen “accidentje” hebben gehad. Ook zijn er die een plasje voor de deur naar buiten hebben gepleegd (ligt aan ’t baasje). En er is er eentje die in de bench heeft geplast. Achter haar zijn we zelf een hele  tijd op zoek geweest, maar haar niet uit de negen kunnen uithalen. Want ook bij ons was er regelmatig een plasje gedaan in de bench, maar wie va de negen was het ?

Op het blog van Marian, Max en Bente & Kiki lezen we dat Marian Kiki heeft uitgelaten op de parking in Arendonk en dat ze vanaf het eerste moment aan het lijntje meeliep ! ! ! Dat is waarschijnlijk het gevolg dat ze vanf vier weken die mooie gekleurd halsbandjes hebben gedragen en  dus een halsbandje gewend waren. Bij het H-nestje van o.a. Hera en Heros hadden wij die bandjes niet en was het een hele toestand om die halsbandjes om te doen. Van meelopen zwijgen we liever, dat was meer achteruit dan vooruit !

Belle & co

Drenten lentewandeling 2011

Kort overzicht, morgen komt er meer maar ook vandaag na enkele uren afwezigheid door de wandeling zat de mailbox weer propvol.

En vooral waren het prettige nieuwtjes over de uitgezwermde pupjes, die hebben we al voor een deel beantwoord maar er rest nog werk te doen.

De wandeling nu: Stralend weer, niks dan vrolijke gezichten en prachtige honden. De “harde wandelkern” was volledig aanwezig.  Jos(iane) had een mooi parcours uitgetekend met gevarieerde omgevingen. Mooie lommerrijke holle wegen, de velden vol met wilde bloemen, en een stralende warme zon maakten de wandeling tot een waar genot. De ravitaillering was deze maal verzorgd door Linde en Luc, respectievelijk dochter en echtgenoot van Jos. Dat de cake, wafels en citroenjenever gesmaakt werd kan menig wandelaar getuigen.

Ook deze maal was er een verkorting voorzien, deze maal waren er toch meerdere wandelaars die de verkorting namen. Het warme weer en het klimmen en dalen zal daar wel niet vreemd aan geweest zijn.

We werden er wel bij het begin van de wandeling van verwittigd dat er op dit moment een tekenplaag heerst en dat we na afloop van de wandeling de honden degelijk moesten nakijken op aanwezigheid van die rotparasieten ! Die raad zullen we maar opvolgen gezien het hoge gras waar onze honden aan het doorbaggeren zijn geweest !

Nog enkele foto’s van de hand van Anita sluiten dit bericht af, morgen of in de loop van de week maken we een fotoalbum aan waar je dan de foto’s van kan downloaden naar hartenwens !

Belle & co

Zien we elkaar straks ?

We gaan het er nu niet meer in ellenlange berichten over hebben maar als geheugensteuntje gebruiken. Wij zijn puppyvrij momenteel en dus hebben we de gelegenheid om mee te gaan wandelen met de Belgische Drentenvereniging.

De wandeling gaat door te Herent bij Leuven en we verzamelen daar te 14 uur voor het vertrek aan de Persilstraat 7.

Het is mooi weer, de streek is om van te snoepen, het gezelschap goed, geen koers op TV, allemaal redenen om je Drent in de auto te zetten en richting Herent te komen om van de lente en de omgeving te genieten.

DUS : sorreg dat je er bij komt…

Belle & co

Doet toch maar raar…

Het begon gisterenavond al, op je horloge kijken…moeten we nog niet terug naar huis voor…och neen, die pups zijn er niet meer. We hebben dan toch maar genoten van wat Natalie en haar ploeg ons voorzette in ’t Ganzennest. Vreselijk lekker hebben we gegeten !

Vannacht toch een paar maal wakker geworden, zoals zo dikwijls de laatste weken… Dan stil liggen luisteren om te horen wie er nu weer piepte om buiten te moeten… Niemand piepte, of toch niet bij ons om uitgelaten te worden. En dan tegen jezelf zeggen “Slaap door vent, ’t zijn nu anderen die gaan wakker liggen”

Belle heeft deze morgen staan blaffen naar haar eigen bench, waar ze overigens na vier weken te zijn uitgeleend aan de pups, terug zelf de nacht in heeft doorgebracht. Die bench staat als van oudsher terug in de hoek waar de werpkist tijdelijk stond. Ook voor moeder Belle is het weer aanpassen. We hebben er wel goed aan gedaan van niet alle pups op dezelfde dag te laten vertrekken. Nu hebben Belle , Hera  en Heros toch de tijd gehad om stilaan te wennen aan het vertrek van de kleintjes.

Die kleintjes dan… De berichten blijven binnenkomen over het verloop van dag en nacht. De meeste berichten handelen over het kattenkwaad dat ze uitspoken. Maar ook dat ze zelf aangeven wanneer pupje naar buiten wil om te doen wat puppy’s nogal veel doen ! Er zijn tot nu al wel dweilen gebruikt maar verslijten zullen niet doen van de pups. Meestal zijn het ongevalletjes die konden vermeden worden als de baasjes sneller het pupje hadden buiten gelaten. Maar het is ons ook meermaals gebeurt (meestal ’s nachts) dat we te laat waren. En dan rest alleen nog maar poetsen…

Belle & co

Nog snel een berichtje.

Nog snel een kort berichtje vooraleer het hoofdbestur nog eens een stapje in de wereld gaat zetten.

Twee maanden hebben ze zichzelf huisarrest opgelegd en dat heel konsekwent opgevolgd op een beleefdheidsbezoekje bij twee verjaardagen na.

Vandaag gaan zij de benen nog eens onder tafel steken in hun favoriete restaurant het Ganzennest. Daar gaat Natalie, de bazin stilaan denken dat wij volledig geëmigreerd zijn naar “La douce” omdat ze dus twee maanden niet bij hen geweest zijn.

Maar ze weet van de pupjes en de bazen zullen het in ’t lang en breed kunnen uitleggen hoe en waarom wanneer en waarheen de pupjes gegaan zijn.

Of het goede eigenaars zijn waar de pupjes  naartoe gegaan zijn, kortom alles en dan nog in ’t lang en breed ook nog.

Dus vanavond waarschijnlijk (?) geen nieuw bericht meer wegens uithuizig verblijf …

http://www.ganzennest.be/ als je eens lekker wil eten !

Belle & co