Drie maanden alweer…

Drie maanden alweer…
Drie maanden geleden is het alweer geleden dat het huis hier naar ontsmettingsstof rook en we verbaasd stonden van het grote aantal puppy’s dat ons Belle op de wereld zette die zondagmorgen .
Gans de wereld kon mee volgen via het WWW en meer dan 1400 bezoeken op dit blog zorgde voor een recorddag in de geschiedenis van ons Bas & Belle blog.
Vier weken is ons super Drentenmoedertje niet van haar pup’s geweken. Toen we begonnen met bijvoederen met puppymelk ging ze al eens een halfuurtje mee wandelen, maar dan terug snel naar haar kroost.
Met Paaszondag is het laatste pupje opgehaald. Negen fijne eigenaars hebben wij voor Belle’s kroost kunnen vinden, zeg maar selecteren want ook deze morgen las ons baasje op het Drentenforum over een pupje waarvan men nog niet wist waar het zou gaan slapen! De keuze was in de schuur of in een buitenhok. Die mensen werden al dadelijk weg geselecteerd bij ons. Een hond, en toch zeker een pup, dient gesocialiseerd te worden in zijn roedel, en dat is voor ons gans de familie.
Gisterenavond kregen we nog een (onderstaand) mailtje van Sybille & co met nieuws van hun Kato. Die heeft in Pellenberg ook haar draai gevonden bij de andere twee oudere honden Mira en Filemon.
En dan ben je blij als fokker wanneer je zulk mailtje in je mailbox krijgt, dat je wat strenger bent geweest met het toewijzen van de pups, en dat je zelfs ter plaatse bent gaan poolshoogte nemen over de toestand waar je pup gaat terecht komen.
Ja…er komt meer kijken bij fokken dan enkel maar laten dekken en afwachten !
Belle & co
Dag Jan en Simonne,
Even laten weten hoe het met onze 11,6 kg wegende Kato gaat. Ze groeit terwijl je naar haar staat te kijken ...
En ze stelt het heel goed. Ondertussen vechten Mira en Filemon al om een partijtje spelen met Kato - ze ondergaan allebei een verjongingskuur, soms lijkt het alsof we hier drie pupjes hebben, waarvan Kato dan de grootste is ...
Net als haar zusje Luna is ze dol op mieren, en ook op aarde, op takjes en stukjes hout, op alles wat eetbaar is. Haar actieterrein wordt dagelijks een beetje groter, haar onafhankelijkheid van ons en van de twee andere honden ook. Het probleem met de pijnlijke gewrichtjes lijkt van de baan dankzij de aan elkaar genaaide matten, en wellicht ook dankzij de poten die al wat zwaarder en sterker zijn dan in het begin.
Gisteren was Kato niet in de haak. Mira moest geopereerd worden aan een cherry eye, en was dus de hele dag weg. Kato heeft echt liggen treuren, ze heeft bijna de hele dag geslapen, wat ze anders nooit doet. Alles was weer in orde toen Mira terug was. Schoon toch hé, hoe die honden aan elkaar gehecht zijn ...
In de bijlage nog drie foto's van gisteren. De laatste is niet 100% scherp, maar ze staat er wel heel lief op. En het is echt een schoonheid!
groetjes en tot een volgende,
Sybille en Co































4 reacties op dit bericht
Zo groot alweer
Hiep hiep hoera!
Mooi, schattig en lief
Als alle fokkers maar zouden werken op de methode van Jan en Simonne, dan zouden er misschien veel minder sukkels op deze wereld rond lopen. Mensen die van A tot Z begaan zijn met het welzijn van hun dieren, die hebben bij mij een speciaal plaatsje in mijn hart.
Nòg een