De eerste dit jaar…

De nieuwe papa…

“Ik heb een nieuwe papa”, vertelt Marietje van 4 trots aan haar vriendjes en vriendinnetjes in de kleuterklas, doelend op de nieuwe vriend van haar moeder.

“En hij komt me straks ophalen na school! “

Als het eenmaal zover is lopen Marietje en haar klasgenootjes naar buiten om de nieuwe papa te bewonderen.

“Kijk, daar is mijn nieuwe papa”, zegt Marietje.

Waarop de 4-jarige Tim enthousiast roept:

“OOOOOHHHH... DAT IS NEN TOFFE......... DIE HEBBEN WIJ OOK GEHAD! “

L.M.

Goed doorgekomen…

Zonder problemen zijn de tomatenmestvreters de nacht doorgekomen. Geen spoor van diaree of spetterpoep, hoewel ons baasje het ons gisterenavond wel toegewenst had. We hadden het hoofdbestuur genoeg de stuipen op het lijf gejaagd.

Vandaag zijn we vinnig genoeg om te zeggen “pas de problèmes” Alleen zegt het baasje als we nu plots “onze scheut” krijgen dat hij ons gaat verkopen als Duitse doggen. Je weet maar nooit met die tomatenmeststof.

Het spelen in de tuin is weer een belevenis, ons moe doet goed mee en maar al te graag zouden we haar bal willen afpakken. Maar dat doe je niet bij je moeder die nog altijd “de baas in ’t kot” is.  

Ja wat doe je dan ? Zoals Heros doet ? De onnozele Pipo uithangen en wat kuren staan verkopen voor Belle’s neus, dan nog eens naar Hera toecrossen om daar hulp en steun te gaan zoeken ? Je kan het draaien en keren zoals je wil, het blijven onnozel mannekens die Drenten waarbij je nooit weet hoe je ze echt vast hebt.

Ondertussen is er ook nieuws van het tomatenfront. Die doen het ook goed, zelfs zonder meststof………

Belle & co

Soms zou je ze…

Soms zou je ze met plezier de nek omwringen ! Ja alle drie tegelijk zoals deze namiddag.

Ik was de laatste zelfgezaaide trostomaten aan het uitplanten. De steunstokken waren geplaatst en de grond rondom was goed geprepareerd. Alles klaar om nog wat meststof toe te voegen vooraleer de plantjes de grond zouden in gaan.

Wanneer ik de zak met korrels wil nemen is die verdwenen. In het midden vannhet gazon liggen Belle en Heros rond een hoop stukgescheurde plastic zak.

Haast gelijktijdig begint Hera over te geven ! Als je zoiets ziet is het volgens mij heel normaal dat er paniek optreed. Snel de doos van de meststof gezocht en naar de samenstelling gekeken. Tegelijk onze dierenkliniek te Beerse gebeld waar Flor van permanentie was. Die gaf me de raad naar het anti-gifcentrum te bellen om de gepaste diagnose van de ingrediënten van de meststof.

In het gifcentrum gaven ze ons de raad van de dierenarts te raadplegen wegens de aanwezigheid van cacaodoppen. Cacao is ook een bestanddeel van chocolade wat giftig is voor honden. De praktijken van de twee dierenartsen in Ruffec, Hans en Lois, beide van Belgische oorsprong waren uiteraard al gesloten.

Dan heb ik het urgentienummer maar gebeld en daar ook de formule en bestanddelen van de meststof doorgegeven. Hierdoor kon de dierenarts al een eerste diagnose stellen. Geen van de bestanddelen was van die aard giftig om een ingreep noodzakelijk te maken. Het ergste wat zou kunnen gebeuren is dat ze morgen met z’n drieën een spetterpoep van jewelste kunnen hebben.

Toch was het even paniek ten huize Faes in La Magdeleine. Maar één zaak heb ik vanavond nog eens terug herhaald gekregen… Spreek met een Franstalige niet te goed Frans of ze beginnen te ratelen als een mitrailleur en versta je zelf haast niets meer van hun betoog, zeker niet in een aan jezelf onbekende materie als diergeneeskunde !

Jan

CITAAT VAN HAROLD, 82 jaar, gepensioneerde.

Er is me al al dikwijls gevraagd: ''Wat doen jullie ouderen eigenlijk vanaf het ogenblik dat jullie op pensioen zijn?''
Wel, ik had het geluk een opleiding gekregen te hebben als ingenieur in de chemiesector. Een van de dingen die ik het liefste doe is bier, wijn en whisky omzetten in urine.                Ik doe het elke dag en heb er echt veel plezier van. Het houd me bezig en aan de gang.
Harold zou een voorbeeld moeten zijn voor ons allemaal.

L.K.

Pillen pakken…

Soms hoort het gewoon, en moet ons roedeltje aan de pil. Gisteren was het weer zo ver, bij Belle waren er wormpjes gevonden in de sigaren.  Paniek, want dat was ruim voor de normale periodieke ontwormingskuur aangaf.

Het baasje is dan maar in de apotheek in Villefagnan om een ontwormingsmiddel gegaan. Hij is dan eerst wel een te rade moeten gaan in het woordenboek want ontwormen is nu niet een woord dat ‘m dagelijks gebruikt, en zeker niet in de taal van Molière. “Deparasitage” was het woord dat hij nodig had.

De apothekeres is blijkbaar ook een hondenliefhebster want ze vroeg het baasje honderduit over het ras waar de pillen voor moesten dienen. Het baasje had dan al uitgelegd dat de honden een gewicht hadden van rond de 30 kilo. Van Drentsche Patrijshonden had ze nog nooooit gehoord, van een “épagneul a perdrix de Drenthe” al evenmin.

Een épagneul kende ze wel, zelfs meer dan één, de épagneul breton en de épagneul Francais. Met Perdrix of franse patrijzen had ze ook geen moeite. Het baasje heeft het allemaal fijn kunnen uitleggen, jachthonden afkomstig uit de Nederlandse provincie Drenthe, gelegen in het noord oosten van Nederland, tegen Duitsland aan, die je haast niet kan vinden in Frankrijk. Het baasje heeft dan ook nog vertelt dat hij maar en fokker van Drenten kent in Frankrijk en dat het ook van origine Nederlanders zijn die daar af en toe een nestje Drentenpups hebben.

Ondertussen heeft ons drietal hun pillen binnen, drie per hond, 1 pil voor 10 kg hond. Het pillen slikken is hier geen probleem. Ze staan zelfs aan te schuiven voor hun pil. Met behulp van drie spietjes smeerkaas van de lachende koe is het pillen pakken hetzelfde als snoepjes uit delen.

Het pillen innemen was in elk geval sneller gedaan dan het pillen kopen in de apotheek.

Belle & co

Kiki zwemt !

We wisten het al van begin deze week toen ze in de vijver donderde met haar klikken en klakken. Kiki is niet bang van water ! Net als haar moeder en tante en nonkel kan ze niet uit het water blijven .

Maar vanaf vandaag heeft ze zwemles gehad. Je kan het volgen op het Max en Bente blog* waar het hele verhaal van de dag in Ellertshaar beschreven staat met tal van foto’s.

Hier op het Bas en Belle blog was er vandaag heel wat animo tussen de lezers en het baasje. Vooral Louis, onze hoofdleverancier van namiddag moppen, was actief met ons baasje wat te jennen. Maar ook Karin steunde Louis in zijn streven om het baasje op “zijn paard te krijgen”, zoals ze dat op zijn Kempisch zeggen.

Uiteindelijk hebben ze er allemaal lol aan beleefd, maar het baasje zijn fietsen waar het allemaal om begon, staan nog altijd niet terug in de garage.

Ook van Kody is er weer nieuws. Die gaat met zijn vrouwtje Jenny ook naar de puppyschool. En iets waar alle baasjes het over hebben, in tegenstelling van hun eerste baasje Jan, houden ze geen van alle de pups van autorijden.

Ook Wesley en Jenny hebben ons baasje zijn raad opgevolgd en zijn overgestapt op normale brokjes voor Kody. Hun dierenarts had hen dat ook al gezegd dat er gevaar bestond voor een te snelle groei waar later problemen uit zouden kunnen voorkomen. Verstandige keuze in elk geval.

En we zijn met Kiki dit bericht begonnen, en we plaatsen dan ook maar een paar foto’s die we op haar blog “geleend” hebben.

* https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Belle & co

Ontnuchterend…

Staat een man in de badkamer voor de spiegel en zegt:

'Spiegeltje spiegeltje aan de wand,

wie heeft de grootste lul van heel het land ?'

Roept zijn vrouw vanuit de living :

"IKKE!"

D.D.B.

Gedaanteverwisseling…

De ongelovige Thomas, één van de 12 apostelen, is duidelijk van gedaante gewisseld. De nieuwe lijkt verdacht veel op een zekere Louis Michielsen. Die is niet meer woonachtig in Palestina maar ergens tussen Turnawt en Kaastel. (Turnhout en Kasterlee voor de niet Kempenaars).

Deze morgen kreeg het baasje een reactie in zijn mailbox op een mail van gisteren waarin het baasje aan Louis meldde dat de preien in de tuin zo snel groeiden dat hij er binnen enkele weken zijne vélo tegen kon parkeren ! Dat is lichtjes overdreven maar allee, ne goeie verstaander heeft maar een half woord nodig, sommigen iets meer !

Groot is de verbazing van ons baasje wanneer hij merkt dat Louis twijfelt aan het baasje zijn tuincapaciteiten en dan krijgt het baasje zulk antwoord van Louis: Ik geloof NOOIT dat Gij ginder ne velo hebt ,zo JA ik verwacht voor de middag een foto op BLOG

Nu blijkt dat Louis ons baasje helemaal niet goed kent of hem eens goed uit zijn kot wil lokken. Waarschijnlijk is het dat laatste en dan gunnen wij hem van ganser harte zijn overwinning. Het baasje heeft dus twee van de vier fietsen uit de garage gehaald en tegen de gevel van het huis gefotografeerd. Hij heeft zelfs gewacht tot de honden er voorbij liepen om te vermijden dat de Louis zou vertellen dat het baasje gefoeffeld zou hebben. (iets wat hij zeker zou doen, al was het maar om Louis terug te “pakken”) Trouwens er zijn hier echt vier in orde staande fietsen, en neen Louis die andere twee haalt het baasje niet uit de garage.

Hieronder de bewijzen van Louis’ ongeloof.

Belle & co

Heb je ’t al gemerkt…

Er is iets permanents aan het blog verandert. Gisteren heeft het baasje zijn belofte waargemaakt en in de linkerkolom van het blog een foto toegevoegd van Monika Donkervoort.

Het was Monika die  vorige week het cijfer 200.000 op de teller van het blog kreeg. Zoals afgesproken nam ze daar ook een foto van als bewijs.

Vermits het baasje enkele dagen daarvoor had beloofd van hij/zij die de 200.000° was voor eeuwig beroemd zou maken moest hij wel zijn belofte nakomen. Daarom staat er nu op een heel goei plaats, links van het actuele artikel een mooie foto van Monika.

Het baasje kreeg gisteren al een mailtje uit Duitsland, want daar woont Monika, waarin Monika uitlegt dat ze best blij is met de erkenning en dat ze nog dikwijls ons blog gaat volgen.

En wij… wij zijn blij dat we nu ook iemand op ’t blog hebben die voor eeuwig beroemd is…

Belle & co

Ja zeg…

Nu moeten we het baasje in ’t oog houden, hij is nog bekwaam van de foto’s van Wiebe die hij daarjuist heeft binnen gekregen van Anita, op ons strafblad te schrijven.

Om duidelijk te zijn geen van ons drieën is dit op de twee onderstaande foto’s. Zo’n vetlappen zijn wij niet alhoewel er hier bij het hoofdbestuur toch andere stemmen opgaan!

Het baasje zegt zelfs dat Belle het heeft doorgegeven aan haar jongste pups. Dan laat hij foto’s zien van het blog van Kiet, goed vuil en smerig. Ook Kiki is niet zo’n “properke” maar dat is een jufferke en die gaat zich achteraf wel afspoelen in de beek.

Nu zegt het Baasje dat ‘m toch nog een fotootje van ons gaat bijplaatsen, dat alleen om te zeggen dat de Wiebe niet alleen een vetlapke is.

Belle & co

Drie brouwers…

De drie directeurs van Maes, Heineken en Duvel nemen elke morgen
om 10 over 7 samen de trein naar het werk. Op zekere morgen is er een
serieuze vertraging en ze besluiten daarom iets te gaan drinken.
Ze stappen een café binnen waar ze meer dan 120 verschillende
biersoorten hebben.
De directeur van Maes roept :
'Patron, drie Maeskes alstublieft.'
Nadat hun glas leeg is, roept de directeur van Heineken :
Hallo, barman, kan jij ons nog effe drie Heinekens serveren
asjeblief !'
Nadat deze uit zijn, is het de beurt aan de directeur van Duvel :
'Patron, breng jij nog eens 't zelfde als 't kan !'
De directeurs van Maes en Heineken schrikken en kijken elkaar
verwonderd aan.
Plots zegt die van Heineken: 'Man, hoe kan dat nou,.. jij bent
directeur van Duvel en jij bestelt drie Heinekens ?
'Wel, ja,' zegt de directeur van Duvel, op zijn
uurwerk kijkend,
't Is nog wat vroeg om bier te drinken hé..!.'

Ieder moet het weten…

Dat is alvast het standpunt van Heros. De hele buurt zal het weten dat zijn etenkom leeg is. Al van klein af doet hij dat, een kom die niet in de staander zit daar zeult ‘m overal mee rond.

’s Morgens krijgen we oud brood, dat is al jaren zo, hier in de Charente is dat uiteraard baguette of flute maar in België is dat meestal bruin brood in sneetjes. Het zijn overschotjes van de baasjes maar het baasje krijgt bij de bakker wekelijks zo’n twee à drie oudbakken broden “voor de hondjes”. Nooit moeten de baasjes wat voor de vogeltjes strooien want lang staat die etenkom niet vol.

Vandaag paradeerde Heros door de tuin met zijn inox kom. Daar valt het nogal mee als hij ze per toeval eens laat vallen, maar als hij dat doet in de living op een stenen vloer zijn de baasjes al menigmaal opgesprongen van het schrikken .

De dag is hier weeral stralend begonnen, en météo France geeft mooi weer met een beetje hoge bewolking. Tijd dus voor het baasje om de krieken te gaan oogsten. Vandaag kunnen we dus met recht en rede tegen de baas zeggen “dat ‘m den boom in kan”.

Tegen vanavond zal de kriekenboom weeral heel wat minder rood kleuren !

Belle & co

Russen in de tuin…

Neen ze heten niet Yuri of Pavlov, maar gewoon “tomate Russe”. Het zijn er 35 en de eerste beginnen al vruchtjes te dragen.

Het baasje plant deze variëteit al enkele jaren omdat het zulke lekkere vruchten zijn die dan ook nog een heel weinig pitten hebben. Die pitten heeft ons baasje vorig jaar gerecupereerd en dit jaar gezaaid.

Enkele plantjes waren al uitgeplant vorige maal toen we hier waren, eind april was dat. Omdat toen de ijsheiligen nog moesten komen had ons baasje er maar vijf in volle grond uitgeplant. Vandaag is de rest dan gevolgd. Het zal dit jaar wat later oogsten worden dan de andere jaren, maar dat zal ons geen zorg wezen.

Het grootste deel  van de oogst zal toch in steriliseerbokalen terecht komen of gelijk omgevormd worden tot tomatensoep. En daar houden de Drentjes van Faes nu eenmaal van… lekkere verse soep van eigen makelij. Het baasje zegt bij herhaling dat we echte fijnproevers zijn, en meestal heeft ‘m dan gelijk.

Nu er de eerste dagen geen buien meer verwacht worden in deze hoek van Frankrijk gaan we de plantjes maar goed water geven. Veel water in combinatie met een warme zon is de beste garantie voor heel lekkere tomaten, vrij van sproeimiddelen en EHEC-bacterieën !

En onze bijdrage aan de oogst zal je jezelf afvragen ? Wij hebben het baasje gezelschap gehouden, zo dichtbij zelfs dat we soms in de weg lagen…

Belle & co

EXAMEN…

Vier studenten aan de hogeschool arriveerden maar liefst twintig
minuten te laat op een belangrijk schriftelijk examen. De betrokken
hoogleraar,die zelf surveilleerde, deelde de studenten mee dat ze te
laat waren en om die reden niet meer aan het examen konden deelnemen.

De studenten probeerden de hoogleraar te vermurwen en voerden als
excuus aan, dat ze gevieren met de auto waren gekomen en dat deze
een lekke band had gehad.
In dat geval, zo vond de hooggeleerde, verdienden de vier heren een
extra kans; een schriftelijk examen bij hem thuis, de week daarop,
op hetzelfde tijdstip.

Vanzelfsprekend was het viertal die dag stipt op tijd.
Elke student kreeg een aparte kamer toegewezen met een stoel en
tafel, waarop een gesloten omslag lag met de examenvragen.
Het gevreesde examen bestond uit slechts één vraag:
"Welke band was lek?"

Heros en zijn kauwbeentje…

Elke avond, nadat ze hun eten hebben binnen gespeeld krijgt ons trio een kauwbeentje. Elke avond ieder eentje kwestie van mooie witte tanden te behouden en als gezond (?) snoepje.

Belle en Heros zijn altijd als eerste klaar, Hera doet het wat rustiger aan met knabbelen, behalve gisteren. Gisteren heeft Heros waarschijnlijk nog ergens een overschotje van de dagen voordien gevonden en dat stuk heeft hij triomfantelijk mee de tuin ingenomen.

Toen was hij pas populair bij moeder en zus… Die waren van het gedacht dat Heros wel wat zou laten vallen, wat dan dadelijk door henzelf zou geclaimd worden. Maar Heros is wel slimmer, die is van het gedacht “wie spaart, heeft wat” en heeft de dames op hun honger laten zitten.

Het baasje heeft er op staan kijken hoe de dames hun zoon en broer probeerden te verleiden tot meespelen. Want meespelen betekent happen en bijten in elkaars poten en oren. En je kan niet eten en happen tegelijk. Wat waren die twee dieren weer in de fabel van Lafontaine ?  Waren dat niet de raaf en de vos ?

Niks nieuws onder de zon dus, die fabel is ook al eeuwen oud, de realiteit en het heden zie je hier in onze tuin…

Belle & co

Gedaan, en nog te doen…

Het was een drukke dag vandaag voor mens en dier vandaag in Ferret. De dag vatte mooi, droog maar wel grijs aan. Dan kregen we een bui van een uur waar ze in België de brandweer voor bellen om kelders  te komen leegpompen.

En dan klaarde het op en was het aangenaam weer. Wij konden spelen in de tuin waar het gras stilaan zijn natuurlijke groene kleur terug krijgt na die buien van de laatste dagen.

Het hoofdbestuur is dan ook in gang geschoten, het vrouwtje heeft de druivelaars gefatsoeneerd. Gesnoeid kan me niet zeggen, daar is het te laat voor. De sapstroom in de plant is te hevig en bij kort snoeien gaat de plant te veel sap verliezen, sap dat hij nodig heeft voor de druiven zelf.

Het baasje heeft de preiplanten geplant die hij van Louis heeft meegekregen. Een goede 200 preien, afkomstig uit Turnhout staan nu groot en dik te worden in La Magdeleine. Merci Louis, wij gaan deze winter dikwijls aan Louis en Agnes denken wanneer er weer een lekkere preisoep op tafel komt, of kabeljauw “op een bedje van prei”. Het erge daarvan is dat wij Drentjes daar gewoonlijk niets van krijgen. Daar zorgt het baasje wel voor… die zou zelfs zijn bord uitlikken als er prei op tafel komt ! ! !

Morgen staat er weer werk in de tuin aan te komen. Er staan nog zowat 40 tomaten planten te wachten op hun definitieve plaats in de “potager”. Ook daar is het baasje liefhebber van. Het zijn “speciallekes” die tomaten. Toch zeker die variëteit “tomate Russe”. Dat zijn immens grote tomaten, die dan ook nog eens lekker zoet zijn. Deze plantjes zijn gewonnen uit zaden die het baasje vorig jaar heeft genomen uit omaten die even later op tafel kwamen.

Normaal hadden die tomaten al een maand op hun definitieve plaats moeten staan, maar toen waren het de pupjes die gans het jaarschema overhoop hadden gegooid. De pupjes waren dan al weg naar hun eigenaars toe, maar de gevolgen van twee maanden enkel puppy’s verzorgen waren toen nog heel vers.

Morgen meer tuin en speelnieuws uit La M.

Belle & co

Net wat we nodig hebben…

Was het gisteren nog zonnig tussen de buien door dan valt er nu een druilregen en is de lucht gans grijs en overtrokken. We waren na die drie maanden droogte in België haast vergeten hoe regen aanvoelde… En het valt best mee kunnen we zeggen.

Het vrouwtje klaagt wel dat we te dikwijls “kleddernat” terug binnenkomen, en ze zegt dat ze hier geen droogkast heeft om al die hondenhanddoeken droog te krijgen. Van het baasje mogen we tijdens de wandeling dan weer gaan “graanjumpen”. Het regent dan wel niet op dat moment maar het graan is ook nog nat en dan zien we eruit dat het niet mooi meer is. Kletsnatte vacht en slijkpoten, in combinatie met nog wat kleefkruid en massa’s zaadjes. De baasjes weten wat doen als we terug thuis komen na de wandeling.

Ook voor de tuin is deze regen een weldaad, je ziet alles terug opkomen (vooral het onkruid) en alles ruikt terug “lentefris”. De rozen geuren harder als ooit tevoren nu ze terug water krijgen dat niet uit een slang komt.

Als er straks een pauze in de de buien komt gaat het baasje de preien planten, dat wordt nu toch wel stilaan tijd, maar ook die gaan het niet erg vinden dat ze in vochtige grond terecht komen in plaats van “beton Charentaise”.

Die andere Charentaise, de krant “Charente Libre”, geeft in elk geval voor morgen beter weer. Wie heeft er dan reden om te klagen ?

Belle & co

Duveltjeskermis…

Het heeft niks te maken met de brouwerij Moortgat of hun product “ de Duvel”, maar alles met het weer. Het is in de Kempen en ook wel daarbuiten een gekende uitdrukking , het is “duveltjeskermis”. Met andere woorden maar niet zo mooi omschreven het regent terwijl de zon schijnt.

Dat heeft het hier vandaag meermaals gedaan. Pijpenstelen regenen terwijl de zon ook schijnt. Dan is het kermis in de hel en dan eten de duivelen ijzeren wafels vertelden onze ouders destijds.

Laat ze daar beneden mar eten wat ze zelf willen is onze mening, die buien waren hard nodig voor de tuin. Deze morgen wou het baasje nog de geïmporteerde preiplantjes gaan planten. Dat was buiten de harde grond gerekend. In beton kan je geen prei planten tenzij met serieus hamerende boormachines. Wij hebben geen “Hilti’s” en daarom is de prei nog een dag langer in de emmer met een bodempje water blijven staan. Maar morgen gaan we ertegenaan zegt het baasje.

Door het aangename weer na de buien hebben we een extra wandeling gehad. Het vrouwtje ging niet mee de tweede keer en dus is het baasje ook aan extra lichaamsbeweging gekomen. Eerst is hij gaan stappen met Belle en daarna nog eens een ronde met Hera en Heros. Geen van de  drie heeft reclamaties laten horen omdat ze “weeral mee moesten”.

Toen het baasje met Belle onderweg was stond er boven Ruffec een regenboog van grond tot grond. Met aan elke kant een pot goud dus ! Allee dat zeggen ze toch, dat er aan het einde van een regenboog, daar waar hij de grond raakt, een pot goud hangt…

Belle & co