Berichten van 1 december 2009 tot 31 december 2009

Wat een feest…

Wat een feest hebben onze baasjes voor mij en de pups en Zeppos  georganiseerd. Met acht Drenten waren wij vandaag.

Al van bij de eerste aankomst, van Hadise was het feest in de tuin, onze Harko en Harrhy volgden kort achter elkaar. In de tuin werden de gasten even gewikt en gewogen want nu kwamen we ze niet tegen aan zee of de clubdag maar in onze eigenste tuin. En daar stellen wij gedrieën de wetten. Toen ook Hercule en Zeppos arriveerden trokken we op wandeling.

Ik had de wandeling gisteren al met het baasje gedaan, “verkenning” noemt het baasje dat en ik mocht vandaag het vrouwtje voortsleuren, Heros ging met ’t baasje en Hera met Jos, het baasje van onze Harrhy, die sleurde dan zijn vrouwtje weer verder.

Ook Bellefleurke, het één jaar oude mini-vrouwtje van Hercule en Zeppos mocht mee in de buggy. Onderweg hebben we verschillende kennissen van ons kunnen voorstellen aan onze gasten.

Max de blonde Retriever was de eerste die we ontmoetten, die is eventjes héél grondig gekeurd en goed voor dienst bevonden. Dan kwam Chendor aan de beurt, ook een ouwe bekende labrador, en tenslotte was daar onze beste maat “den Tibo” maar toen we die tegenkwamen moesten de baasjes van ons en van Harko,  familiefoto’s trekken. Dat vonden wij spijtig want wij konden nog heel wat anders doen dan stilzitten voor dat duizendste portretje dat ze van ons nemen, Kom dat is mijn idee van het oponthoud.

Thuis gekomen hebben we dan maar plaatsgenomen rond de tafel voor wat het baasje Pistolets mé heps en kees noemt. Wij zijn dan maar stillekes in onze bench een dutje gaan doen, de andere broers en zussen zijn bij hen in de auto een tukje gaan doen tot de baasjes gegeten hadden. Nadien hebben we in ’t donker nog wat in de tuin geravot met z’n allen.

Was dat een plezant feest voor ons, en ook al onze baasjes hebben zich goed geamuseerd, ’t baasje hebben we horen zeggen dat ‘m dat elke week gaat doen, maar toen heeft het vrouwtje zo’n frons tussen haar wenkbrauwen getoond ….

’t Zal dus nog niet voor volgende week zijn …

Belle en co

Om te stelen…

Echt waar, ze zijn om te stelen, en eventjes heeft ons baasje met de gedachte gespeeld, ‘k zal er eens snel eentje in mijn binnenzak steken zie.

Maar dan heeft het eerlijke toch maar de bovenhand gekregen en is het pupje toch maar bij moeder Steffie en de eigenaars Patrick en Ilse gebleven.

Met zijn zeventien plus de poes zijn ze op dit moment bij Patrick en Ilse. Elf pups van Steffie plus de vijf Drenten maakt alles samen zeventien, en daartussen als vrijbuiter loopt de poes. Mooi om zien alleszins.

Ieder die aanwezig was (het was vergadering van het Drentenbestuur) was “even zot” van de pups hoewel het geen hondjes van “ons ras” zijn. Het zijn Duitse staande langhaar (DSL) pups waarvan de moeder Steffie telkens wel opvalt tussen de Drenten als Patrick met zijn roedel buitenkomt zoals op de wandelingen van de Drentenvereniging.

Iedereen was bijzonder gecharmeerd door “klein Lowietje” de eerst geborene en de kleinst van het nestje. Lowietje is daarenboven de meest vinnige van de groep en dus ook de “eye catcher”. Lowietje zijn pootjes hebben gisterenavond niet veel grond geraakt, hij ging van hand naar schouder en dan weer verder naar de volgende.

Toch raar dat er in elk nestje pups een “Lowietje” rond loopt….

Belle

April  1° en 2° week

Neen, geen aprilgrap bij ons op ’t blog maar wel foto’s van ontmoetingen in ons bos.

1° foto: ontmoeting met “den Tibo” dat is zo veruit de hond die we het meest tegenkomen in ’t bos. Dat is niet moeilijk als je weet dat Tibo’s baasje Dré hem driemaal daags in ’t bos uitlaat. Je merkt het, er zijn er die nog beter af zijn dan wij !

2° foto: Hier een ontmoeting met Baron(neke) de Duitse Dog die kop en schouders boven ons uitsteekt. Zijn bazinnetje is ooit ook een blog begonnen op het seniorennet (bestaat nog steeds) maar heeft na twee berichten niets meer gepost.

IJsbeer valt verzorger aan…

Dit gebeurde in de Zoo van Calgary, Canada.

Onderstaande foto's zijn van een ijsbeer die een verzorger aanvalt

terwijl toeschouwers er bijstonden en niet konden ingrijpen.

Volgens de plaatselijke krant zou de verzorger de aanval zonder kleerscheuren overleefd hebben.

De foto's staan hieronder. Zij zijn zeer gedetailleerd, wees dus voorzichtig bij het naar beneden scrollen

Culturele mep…

Dat is wat Heros gisteren voor de wandeling op zijn kont gekregen heeft, “een culturele mep”. Hoor ik jullie... wa’s da nu weer ? Het is niet meer en niet minder een mep op zijn kont met een opgerold exemplaar van het “weekblad voor mensen die denken dat ze denken” de Knack met andere woorden.

’t Baasje kon ook gewoon een oude krant genomen hebben maar voor de eerste seriueze mep wou ‘m iets degelijks, de “opinie van Vlaanderen en de wereld” zullen we het maar noemen !

De aanleiding was de dagelijkse wandeling, ’t baasje gaat al gans de week alleen met ons op stap. Kwestie van de training van de "honden unief "in de praktijk verder te zetten. Nu is het zo dat hij dat stuk voor stuk doet en geen twee hondjes tegelijk mee neemt. Dan moet één van de drie eerst aan de beurt komen, en er is dan ook een laatste.

Uiteraard willen ze alle drie eerst aan de beurt komen en dat uit zich in een wanorde van springen en blaffen en elkaar verdrukken en tegen ’t baasje opspringen dat het niet mooi meer is. Het baasje had al eens vermanend naar een nek gegrabbeld, gans het zootje genegeerd, de leibanden al eens terug gelegd op hun plaats, niets hielp ! ! !

Tot het baasje dan de Knack zag liggen op de salontafel en de eerste die langskwam en tegen ’t baasje opsprong heeft er van gekregen. Was het nu van verbazing ? Het zal wel, want zo ’n zware mep was het niet, maar helpen deed het wel. Het was meteen stil in huis, zelfs ik wist niet wat er gebeurde.

Een mep met het cultuursymbool van Vlaanderen !

Belle

Maart , 3° en 4° week

Foto 1 laat niets aan duidelijkheid over, ’t is duidelijk de Franse lente die er aankomt, en toch is de foto genomen voor het bijtje in de midden van de foto die van bloemetjes appels aan het maken is.

Foto 2 illustreert de karakterschets die we in die laatste week van maart maakten van elk lid van ons trio, “ons moe” op kop, zoals in alles. Belle, het zorgzame moedertje voor haar pup’s. Heros de goeie lobbes, waardig opvolger van Bas en dan zenuwenlijer Hera, aanhankelijke teefje die geen momentje rust kent. Ze vreet voor twee en er komt geen gram bij wegens te beweeglijk.

IQ-test voor politici

Guy Verhofstadt zit bij  Jean-Luc Dehaene een pintje te pakken.
Zegt Guy Verhofstadt  :

"Toen gij premier waart, draaide de regering toch  beter.
Hoe deed ge dat?"

"Wel" zegt Dehaene
"ge moet zien dat  ge u omringt met slimme medewerkers."

"Hoe kunt ge weten dat ze wel slim zijn?" vraagt  Guy Verhofstadt.

"Door een klein raadseltje" antwoordt Dehaene en  roept zijn vrouw en vraagt haar:
"Celie, uw vader en uw moeder hebben een kind. Het is niet je broer en ook niet je zus. Wie is het?

Zegt Celie "Dat is  simpel, dat ben ik."

Terug op zijn kabinet denkt  Verhofstadt eventjes zijn ministers te testen en roept Steve Stevaert bij zich en  vraagt:

"Kijk Steve, je vader en je moeder hebben een kind. Het is  niet je broer ook niet je zus, wie is het?"

De Steve fronst zijn  wenkbrauwen en denkt diep na.
"Ik weet het niet zo direct, ik kom  straks even terug."

Steve Stevaert gaat terug naar zijn bureel en  komt onderweg Gerolf Annemans  tegen.

"Zeg Gerolf, ken jij het  antwoord op dit raadseltje:
"Uw vader en uw moeder hebben een kind.
Het is  niet je broer en ook niet je zus. Wie is het?"

"Wel, dat is gemakkelijk" antwoordt Annemans "dat  ben ik."

De Steve bedankt hem en fier als een gieter gaat  onze Steve Stevaert terug naar Guy Verhofstadt en zegt  hem:

"Ik weet het antwoord. Het is Gerolf Annemans"

Waarop  Guy Verhofstadt paars kleurt en brult:


" Neen, jij idioot, het is Celie  Dehaene!"

Drenten “in concert”

Daarstraks was het vrouwtje naar de kapster voor wat het baasje “restauratiewerken” noemt. Wij waren dus alleen met hem thuis… meestal gebeurt er dan wel iets waarvan het vrouwtje zegt “’k heb me nog niet gedraaid of er is weer iets”.

Vandaag echter niet… het baasje heeft ons educatief onderhouden met klassieke muziek ! Er staat hier niet veel muziek op want het vrouwtje vindt dat er met ons in huis al genoeg herrie in huis is (? ? ?) Maar het baasje had een deel van zijn CD verzameling mee terug gebracht uit Frankrijk en “als de kat van huis is dansen de muizen” zeggen ze .

Voor ’t baasje is opera, operette en bel canto een streling voor ’t oor. Het moet niet altijd Status Quo of keiharde Rock zijn volgens hem. Vandaag diepte hij Placido Domingo op die zong over “Vienna city of my dreams” Heros schrok zich een heel apenkot bijeen toen hij aan het venster met zijn achterste tegen de box stond en een zware paukenroffel  “Dein ist mein ganzes Herz” aankondigde. Bij “Gern hab’Ich die Frau’n Geküst” Hadden wij met z’n tweetjes al naar de box zitten kijken zoals het hondje van “His master’s voice”

Toen de Placido was uitgezongen heeft het baasje een CD uitgezocht van de Luciano, bij “Nessun Dorma” hebben we een kleine poging gedaan om mee te zingen. Maar het was meer om boven het baasje uit te komen wiens “gezang” niet te harden was.

Drenten hebben ook hun gevoelens hé baasje…

Belle & co

Week  1 & 2 maart…

In maart kwamen de egels weer te voorschijn uit hun winterslaap, Ons moe leerde ons hoe je zo’n egel vast neemt bij een paar “pinnekes” en hem zo uit de tuin naar de voordeur draagt, als cadeau voor de baasjes.

Op 10 maart deden we melding van een trieste zaak… Gust, de boxer van “ozze Dré” heeft op die dag de regenboogbrug genomen en is onze Bas in het hiernamaals gaan vervoegen. Al een geluk voor de familie is kort daarna “den Yndhi”, Gust zijn plaats komen in nemen.

Nieuwste versie “love boat”

Een stel uitgelaten Vlaamse boerinnen gaan met een prachtige boot op
een tweedaagse cruise.
Aan boord worden zij welkom geheten door een officier in gala-uniform.
Welkom aan boord, mevrouw' heet de man iedereen welkom.
Dank u wel kapitein' zegt de boerin.
Ik ben geen kapitein' zegt de man : 'Ik ben de dek-officier'.
Kijk es aan' zegt de boerin. 'we gaan hier precies niets tekort komen !!'

Ijverig…

Ijverige studentjes waren het gisterenmorgen in de hondenschool. Je mag daar zelf vragen wat je met een probleem aan moet. De les is haast privé en daarom kan er wat meer dan in een hondenclub.

Zo was er het probleempje met Heros en zijn “blijf”, het minste dat eht baasje bewoog en van hem weg wilde gaan stond hij mee recht. Dat kwam omdat Heros aan de lijn altijd letterlijk tegen het baasje zijn been aanloopt. Het zitten dus ook en meestal zit ‘m dan nog boven op een schoen van ’t baasje. Op zich is dat de perfecte houding…maar nu konden we dat missen als kiespijn.

Rony heeft dan Heros even overgenomen van het baasje en met uitermate en overdreven beloning met strelen onder zijn kin bleef Heros zitten. “Blijf” was gesnapt door Heros. Toen het baasje Heros terug overnam en het zelf ook probeerde, lukt het als een fluitje van een ‘euro’cent.

Dat is het plezierige van de hondenschool bij Rony en Marnix, je krijgt er als het ware privéles. Wij waren nu samen met Heros en Hera bij Rony, terwijl Marnix een Labradoodle trainde. (de eerste Labradoodle die we ooit zagen trouwens).

Het gaat onze “mannen” goed in de les en ook buiten de omheining lopen ze nu behoorlijk aan de lijn zonder trekken. Enkel wanneer ze met z’n drieën gelijk mee mogen is het nog een getrek en gesleur van jewelste.

Daar zullen we in het nieuwe jaar eens aan gaan werken, want nu Hera alle tekenen van nakende loopsheid vertoont is ze niet toegelaten in de les. Ondertussen trainen we maar wat meer op “blijf” en maakt het baasje drie grote wandelingen per dag , telkens met één hond.

’t Baasje kan er maar beweging mee hebben….

Belle

3° & 4° week februari 2009

In deze twee weken stonden vooral de jaarvergadering van de Drentenvereniging met de daaraan gekoppelde “Kaawpollekeswandeling” op de voorgrond.

Foto 1 toont enkele deelnemers op de terugweg van de “Lilse Bergen”, de keuze van foto was moeilijk maar dit was één van de weinige foto’s waar de deelnemers niet met een glaasje citroenjenever stonden…

Foto 2 is genomen in onze dierenkliniek waar Dr. Nelly zich ontfermt over Hera die haar buitenland vaccinaties komt ophalen.

Foto 3 is een extraatje en geeft aan dat er nog steeds een preventieve actie aan de gang is om ongelukken tussen hond en kind zoveel mogelijk te beperken.  De “Kind bijt hond” actie loopt nog altijd en bij het binnenhof geven ze U graag meer inlichtingen.

De Afrikaan en de Amerikaan,

De Afrikaan ligt te slapen in de zon onder een bananenboom, toen een Amerikaan voorbij kwam.
‘Hé’, riep de Amerikaan, ‘moet jij niet werken: Time is money!!!
‘Wat moet ik doen’ zegt de ander.
‘Nou de bananen plukken en verkopen.’
‘Waarom verkopen? Ik kan ze toch ook weggeven, als er teveel zijn.’
‘Ben je gek’, zegt de Amerikaan. ‘Verkopen moet je, geld verdienen.’
‘Wat moet ik met dat geld’, vraagt de Afrikaan
‘Land kopen, nog meer bananenbomen planten….. en dus nog meer verkopen en dus nog meer geld verdienen’.
‘Wat moet ik met al dat’nog meer geld’?’
‘Koelcellen bouwen’, zegt de Amerikaan, ‘om de bananen te bewaren en ze zo tegen de beste prijzen te verkopen.
Dan verdien je nog meer, dan kun je arbeiders huren, die al het werk voor jou doen, en nog meer grond kopen en nog meer bananen verbouwen…
en dus nog meer verdienen!’
‘En dan’ vraagt de Afrikaan?
‘Dan word je rijk, miljonair!
‘En dan?’
‘Dan word je multimiljonair!’
‘En dan?’
‘Dan ben je pas rijk, zo rijk dat je kunt rentenieren.’
‘Rentenieren?’, vraagt de Afrikaan.
‘Ja dat is’, zegt de Amerikaan, ‘Zalig niets doen, lekker luieren in de schaduw van de boom, en vooral tevreden zijn !!!’
‘Maar wat is het verschil met nu’, mompeldt de Afrikaan en sluit met een tevreden glimlach op zijn gezicht de ogen.................

Om eens over na te denken hé.........

Juffertje…

13 maanden is ze nu, 13 maanden is ze ons juffertje geweest maar daar blijkt nu stilaan een einde te komen. Heros heeft plots heel veel belangstelling voor zijn zus en ik doe niets anders dan ze hygiëne bij brengen.

Alle tekenen wijzen erop dat Hera de eerste maal loops aan het worden is. Heros heeft in elk geval meer belangstelling voor de achter- dan de voorkant van zijn zus. Heupoefeningen zijn er ook al aan te pas gekomen.

Ikzelf heb ook wel belangstelling voor wat Hera doet, ik let er speciaal op en elk moment dat ze ligt probeer ik haar proper te likken. ’t Baasje weet niet of het nog valt onder wat ‘m noemt “het educatief programma” of dat het bij het dominantie of jaloers zijn proces valt.

Wij hebben immers nog nooit twee dameshonden samen gehad, voordien waren het  steeds reuen. Het gaat op dit moment nog altijd pico bello met de roedelregels en er is niemand die klaagt over iets te veel of te weinig..

Het baasje heeft het al een paar dagen geleden tegen het vrouwtje gezegd “Hera’s gedrag verandert, ze is veel aanhankelijker” Nog een tiental dagen en dan kunnen we definitief iets zeggen in de aard van ons meisje is een vrouwtje geworden !

Belle

Belofte maakt schuld…

Inderdaad, en als het niet beloofd was van dagelijks twee foto’s uit de oude doos,of van het begin van het jaar te plaatsen, dan waren ze er niet gekomen ook niet.

De reden is het vorige bericht waar ik behoorlijk pissig om ben. 24 uur heeft Sam gekregen om te laten zien wat een Drent is, de zachtheid van het karakter, zijn trouw aan zijn baas en zijn wil tot werken voor zijn baas. Vergeet het, die kans heeft hij niet gekregen.

Waarschijnlijk ook nog niet de kans gehad om een kuil te graven in de tuin. Terug naar het asiel want ze konden Sam niet aan. Wie is er dan schuld aan heel dit mini drama !

Kom, de eerste foto’ van vandaag is van vader Zeppos bij hen in de tuin waar we met ons trio op bezoek waren.

Foto twee, hier staat Heros als een generaal over “zijn” bos te kijken, te inspecteren wat zijn troepen uitrichten en klaar om instructies te geven. Dat hij dit doet in tegenlicht heeft de keuze van deze foto bepaald.

Klein drama…

Good luck Sam… heeft 24 uur geduurd. Nog maar eens een bewijs dat een Drent, zelfs gecastreerd geen doetje is. Nu zal Sam wel een verleden meetorsen waar hij niet veel opvoeding genoten heeft, hijzelf kan er niet aan doen.

Terug naar het asiel… 24 uur een warme mand gekend het is een klein drama ook voor de familie die hem een kans wilden geven is dit een uitermate rottig gevoel. Voelgoede moed aan de opgave beginnen en dan al zo vlug moeten zeggen “het lukt niet”.

’t Baasje had er gisterenavond al een voorgevoel van, anders zou hij nooit geschreven hebben “we wensen je een fantastisch leven bij je nieuwe roedel en beschaam hen niet”

Maar een volwassen Drentenreu die je nog niet kent zet je zo maar niet naar je hand, we hebben er begrip voor. En uitlaten om hem rustig te krijgen… dat doe je niet aan de leiband want een volwassen reu kan wel vijf bazen moe krijgen voor hijzelf gaat liggen.

We gaan dit voorbeeld nog dikwijls laten horen en vertellen aan kandidaat Drentenkopers. Wees er maar zeker van, proberen doen ze, reu of teef, ze willen de baas zijn en testen de baas tot wanhoop toe als de baas ze niet uiterst consequent aanpakt.

Toch weten we dat er ergens een warme mand op Sam staat te wachten, de vraag alleen is WAAR… of is het bij jou, ben jij die consequente Drentenbaas die een uitdaging niet uit de weg gaat  ?

Zo kregen wij vorige week nog een aanvraag voor een Drent van mensen op een appartement. Ons antwoord is dan vrij kort “no way” !

Jan

Week 3-4 januari, de foto’s…

Gisteren hadden we twee foto’s uit het begin van de maand januari.
In de eerste foto van vandaag zien we hoe onze Hercule samen met zijn vader Zeppos de geboorteplaats verlaat.

De tweede foto geeft een beeld van de laatste week van januari, toen we al los mochten lopen in ons bos en kennis konden maken met onder andere Tibo.

De harde waarheid !!!!

In december…

In december is het zo de regel dat men lijstjes opmaakt en overzichtjes pleegt te maken. Zo zagen wij daarstraks op twee al een overzicht van het wielerjaar op de weg. Zoiets brengt het baasje op gedachten om eveneens een overzicht te brengen.

In tegenstelling tot het wielerjaar is het Drentenblogjaar nog niet ten einde. Daarom start ons baasje met een overzicht van pakkende of mooie foto’s uit de maand januari 2009.

Het is de maand “toen wij allen nog samen waren” en van onze allereerste kennismaking met Frankrijk en de eerste  sneeuw.

Belle & co

Nog even wachten…

Drie jaar verschil…

Drie jaar verschil tussen beide foto’s,  de plaats is dezelfde, het baasje is dezelfde, enkel het seizoen verschilt enkele maanden en… het hondje is niet hetzelfde.

De eerste foto dateert van voorjaar 2007, toen waren we op gehoorzaamheidles met Belle. De tweede foto is op dezelfde hondenschool met Hera, Hera traint met ’t vrouwtje en Heros met ’t baasje.

Veel van het toen geleerde is Belle al lang vergeten maar luisteren doet ze behoorlijk. Het trekken aan de lijn, waar we eigenlijk om het af te leren voor gingen is enkel goed geweest binnen de afsluiting van de hondenschool. Eens de poort van het trainingsveld buiten hingen de baasjes terug aan de lijn te bengelen. Bij de test na 10 lessen haalde Belle nochtans een flinke 19/20.

Met Hera en Heros gaat het ook goed en aan het trekken aan de lijn geven de baasjes nu meer aandacht als destijds met Belle. Die jonge Drentjes lopen netjes naast de baasjes zonder trekken… als ze alleen zijn ! Wanneer de baasjes ze alle drie samen mee nemen op wadeling is er geen verschil merkbaar. Dan voelt het baasje zich als Ben Hur die zijn achtspan door het Romeinse Collosseum ment. ’t Vrouwtje begin er nog niet aan van die drie gelijk mee te nemen.

Maar er is beterschap en daar werken we momenteel heel sterk aan, deze week zal het voor Heros voornamelijk het oefenen zijn op “zit en blijf”, Dat moet ‘m vlot kennen tegen woensdag.

‘t Baasje

En gelijk heeft ‘m…

Neen , het gaat niet over onze baas, die en zijn gelijk kennen jullie zo wel stilaan. Het gaat deze maal over onze goeie vriend en Drentenliefhebber “De Louis”.

Sommigen kennen “de Louis” ook, van de strandwandelingen in binnen- en buitenland, als mede organisator van de kaawpollekes- en andere wandelingen. Van de hondenschool of van de jachthondenopleiding.

Maar de meesten kunnen niet vermoeden dat hij de hoofdleverancier van moppen op dit blog is.

Nu kregen wij daarstraks een mail van Louis zonder mop ingesloten… Maar wel met de melding dat onze baas eens moet zorgen dat hij terug wat reklame moet maken voor de Drentsche Patrijshonden, want ze kunnen volgens Louis veel meer dan de keuken vuil maken en kussens stuk trekken.

En daar heeft de Louis nu eens voor meer dan 1000 % gelijk in (die 1000 is géén tipfout) Louis jaagt met zijn Gorky en dat doen ze beiden blijkbaar goed, regelmatig zijn ze samen op stap, moeder Cato blijft dan bij Louis ‘ vrouwtje Agnes. Dat is hetzelfde als in onze roedel, Louis heeft uit een nestje van Cato de Gorky gehouden (opletten, Gorky met een Y, die Gorki met een i, is die van Norbert!).

Louis voegt nog een paar foto’s bij zijn mail om zijn beweringen te staven denken wij. Wat we wel zeker weten is dat twee foto’s uit ons baasje zijn “nief Kodakske” komen. Voor alle duidelijkheid…Louis is de persoon met het oranje hesje, de andere hoofdpersoon is zijn Gorky !

Hier komen ze…

Belle

Sollicitatie bij een notaris.

 Een notaris zoekt een nieuwe medewerker om zijn akten af te stempelen.
 
 Omdat op sommige formulieren wel 10 stempels nodig zijn,
 moet de nieuwe medewerker natuurlijk tot 10 kunnen tellen.
 
 De eerste sollicitant meldt zich, gaat zitten en de notaris
 vraagt of hij tot 10 kan tellen.
 "Ja, natuurlijk," antwoordt de man "10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0"
 "Ja goed," zegt de notaris, "maar kun je dat ook vooruit?"
 "Nee," is het antwoord, "Ik heb hiervoor bij de NASA gewerkt en daar telden
 we altijd zo."
 "Niet geschikt! Ik wens u nog een prettige dag verder en stuurt u a.u.b.
 even de volgende naar binnen."
 
 De volgende sollicitant, als hij gevraagd wordt of hij tot 10 kan tellen
 zegt:
 "Jazeker, 1, 3, 5, 7, 9, 10, 8, 6, 4, 2. !"
 "Ja, maar kunt u niet van 1 tot 10 tellen in de normale volgorde?"
 "Nee," zegt de man, "Ik ben postbode geweest en zo heb ik altijd
 geteld als ik de huisnummers naliep."
 "Bedankt en tot ziens, de volgende a.u.b.!"
 
 De notaris weer, "kunt u tot 10 tellen?"
 De derde kandidaat: "Zeker, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10."
 "Dat is geweldig, waar hebt u hiervoor gewerkt?"
 "Nou, bij de gemeente."
 "Bij de gemeente? Daar sta ik van te kijken.

  Zeg eens, niet dat het nodig is maar kunt u ook verder tellen dan 10?"
 "Maar natuurlijk, boer, dame, koning, aas!"

Regen, slijk en verveling…

Dat komt er van als de baasjes zich ’s morgens nog eens omdraaien omdat buiten de regen tegen de vensters slaat. Dan overslapen die baasjes zich en is de kroost beneden i de bench zich aan het vervelen.

Vandaag ben ik het die het binnenwerk van mijn kussen aan een inspectie heb onderworpen. ’t Baasje stond er stomverbaasd naar te kijken want dit kussen is meer dan een jaar oud en tot nu toe was er geen enkele hap uit gebeten .

Maar ik wist wel dat ik wat misdaan had, het baasje merkte het meer aan mijn houding dat er iets mis was dan aan de schade zelf. Toen de pups buiten waren ben ik heel stillekes in een hoek gaan zitten om de vlaag op te vangen. ‘k Moet echt héééél zielig gekeken hebben want ’t baasje heeft me niet naar mijn poten gegeven want hij kan niet tegen zielig kijkende Drenten!

Buiten was het ook “kermis”, Hera en Heros waren aan hun ochtend gymnastiek bezig en wel zo hevig dat het slijk tot tegen de vensters vloog. Er was nu wel niets anders in de tuin dan slijk. Het regenwater had zelfs de tijd niet gehad om in de grond te trekken. Zet daar dan twee jonge Drenten in en je hebt vuiligheid in huis als die terug binnenkomen !

Nu liggen  ze even uit te rusten en te drogen in hun bench, onze keuken, langs waar ze binnen komen is op dit moment echt niet om aan te zien.

Zijn er nog liefhebbers voor een klein lief Drentenpupje na zulke verhalen ? ? ?

Belle

Netjes…

Ze deden het netjes op school vandaag mijn kinderen. Enkel Heros heeft wat problemen met “blijf”. Aanhankelijk als hij is aan zijn baasje, laat hij het baasje geen centimeter van hem wijken, omgekeerd is het net hetzelfde, zelfs als het baasje de lijn loslaat volgt hij heel gedwee aan het rechterbeen van ’t baasje.

Maar dat “blijf” gaat er maar niet in. Het minste dat het baasje achteruit stapt is ‘m mee.

Hij voelt dat zonder het te zien omdat hij zich steeds neer zet op het baasje zijn schoen of tegen zijn been aanleunt. Nu heeft het baasje een weddenschap aangegaan met Veerle de lesgeefster van vandaag. Tegen volgende les woensdag gaan we oefenen tot hij het kent.

Als jullie volgende week dinsdag in Vosselaar, kot in de nacht passeren, en dan horen “Heros blijf”,  dan is het niet gelukt en doet het baasje een wanhoopspoging om het er toch in te krijgen tegen woensdagmorgen.

Hera deed ook haar best en alles ging goed, met de losse leiband ging het wat minder maar het zijn onnozelaars die daar kritiek op geven. Ons “prulleke” deed het heel wat beter dan vorige maal toen er van concentratie geen sprake was. Zij is toen bij het begin van de les geschrokken en de spreekwoordelijke Drentengevoeligheid gaat voor Hera zeker op, soms is ze zelfs té gevoelig, den aard van de moeder zegt ons baasje. Ook ik had daar destijds problemen mee als het er wat harder en strenger aan toe ging in de les.

Belle

Wie had dat gedacht ...

Als je niet in reïncarnatie gelooft dan is het nu ongeveer het moment om je visie aan te passen.

Zo zou je kunnen spreken van Stan Sarkozy of Nicolas Laurel, ’t zou allebei “klinken” en je zou al goed moeten kijken om het verschil te merken.

Of is de echte Stan Laurel destijds bij een verblijf in Frankrijk een scheve schaats gaan rijden ?....

Eventjes naar school…

Vandaag is het terug na drie weken les op school, niet dat het vakantie was of de school gesloyten was door één of andere epidemie, neen het lag gewoon aan ons omdat we weer naar Frankrijk geweest zijn.

Zo dadelijk gaan we terug zitten en liggen en blijven en volgen, zigzag lopen tussen de bomen, draaien links en rechts en te veel om op te noemen. Hera en Heros doen dat erg netjes terwijl ik vanuit de auto het tafereel bekijk. Het is goed te volgen want meestal zijn er maar drie of vier hondjes met hun baasjes les aan het volgen. Het is dan ook geen hondenclub waar wij les volgen. Dit is haast privéles bij Rony en Marnix. Ik ben daar destijds ook geweest, en ik kon alles van de eerste keer en op het “examen” haalde ik 19/20. Het enige probleem was dat ik dacht, dat wat ik geleerd had enkel op school moest toepassen !

Hera en Heros kunnen het geleerde ook buiten de school toepassen, als ze met het baasje naar de bakker of slager te voet mee mogen. Als ze alleen zijn werkt het “comme il faut”, maar als ze met twee samen zijn is het nog een ware catastrofe. Daar moet nog aan gewerkt worden.

Belle

Feestkostuum…

Ze hebben ook een kostuum, ons trio… Wel geen chichichiwawa-kostuummaar toch een sjaal en een muts. We zijn er dus op voorzien voor de koude dagen en ook voor de clownsdagen, sorry feestdagen die er staan aan te komen.

Van vorig jaar heb ik zelf nog een grote mooi sjaal, gekregen bij een bezoek aan de Zoomart (nu Maxizoo) Het baasje heeft daar begin deze week al geïnformeerd of ze ook dit jaar nog sjaals in het assortiment zouden krijgen. Toen het antwoord ontkennend was heeft baasje dit “setje” gekocht.

Het setje is niet zo’n “setje” dat de baasjes voor hun vrouwtje kopen maar het bestaat uit een Kerstmanmuts en een rode sjaal met “witte pompomekes”. We mogen het deze week al eens aanpassen en misschien eens mee rond paraderen in huis. Als ’t baasje met ons zo naar ’t bos wil dan moet ‘m alleen gaan want het vrouwtje vind er niks aan . Wij denken dat ze jaloers is en dat het niet voorbij gaat zijn voordat ’t baasje ook voor haar zo’n (?) setje koopt.

We zullen wel zien wat er in het pakje voor haar zit onder de kerstboom…

Belle & co

Overvloed vandaag...

Vandaag gaan we eens royaal zijn met de moppen, twee krijgen voor de prijs van één, zeg dan nog dat we aan de gierige kant zijn !

En dan krijg je er nog een van “niveau” volgens de man die ze ons toestuurde, gelijk heeft ‘m maar punten geven aan het niveau zullen we maar niet doen. Maar ’t is wel een goei…al zeggen we het zelf.

Kleurenblind,

Een vrouw zegt na enkele maanden huwelijk tegen haar man dat ze eigenlijk een gebrek tegen hem verzwegen heeft,

"Ik ben namelijk kleurenblind".
Hierop zegt de man tegen haar dat hij ook gelogen heeft,

"Ik kom niet uit Zonhoven maar uit Zimbabwe".

Eentje met niveau !   

 Een  klein meisje vergezelt haar vader naar de  kapper.      
Als  haar vader geknipt wordt staat ze ondertussen, naast de  kappersstoel, een pruim te eten.  
De  kapper bukt zich naar het meisje en zegt:
"Ik denk dat je seffens haar op je pruim gaat krijgen..."   
"Ja,  ik weet het", zegt het meisje, "En ik krijg ook tetten".

Mooi toch…

Mooi toch zo’n affiche , en dan nog een Playboy griet die opkomt als een engel voor dierenwelzijn. Die van Playboy staan nu eenmaal niet bekend voor hun fantastische kleding, en dat ze dan nog opkomen voor dieren was voor ons nieuw.

En dan kunnen ze weer geen goed doen voor de Amerikaanse katholieken. Hebben die nu echt graag dat daar zo’n pastoor als pastoor Munte of Guido Gezelle daar op die plaats zou staan ?  Goe zot noemen wij zo’n reactie…

Nog maar eens MOOI Hé…

Op een Emancipatievergadering: 

Een vrouw loopt naar de microfoon:

'Ik heet Truus en ben 24 jaar getrouwd met Jan. Ik streek gedurende al die jaren trouw zijn overhemden, maar had daar geen zin meer in'. 

Daverend applaus uit de zaa l.

Ik zei vorig jaar:'Jan, strijk jij die overhemden zelf maar. Ik heb er geen zin meer in.' 

Weer luid geklap uit de zaal. 

De eerste dag zag ik niets veranderen. De 2de dag ook niet,maar op de derde dag stond Jan ineens zelf z'n overhemden te strijken'. 

De zaal staat op z'n kop van enthousiasme. 

Een tweede vrouw loopt naar de microfoon: 

'Ik heet Babs en ben 10 jaar getrouwd met Pieter. Pieter heeft enorme zweetvoeten en om die lucht eruit te krijgen moeten z'n sokken op de hand worden gewassen met Soda. Ik had daar geen zin meer in'. 

Luid gejuich en gejoel uit de zaal .

Ik zei tegen Pieter: 'Was jij je sokken voortaan maar zelf!'

De dames staan op de banken.

'De eerste dag zag ik niets veranderen, de 2de ook niet, maar op de derde dag stond Pieter mooi zelf z'n sokken te wassen.' 

De wave wordt ingezet. 

Een klein vrouwtje grijpt de microfoon:

'Iek geet Fatima en iek 5 jaar getraut mit Mohammed.

Mohammed wil elke dag cous-cous eet. Iek altijd for hem gekook, maar gad geen sin meer en seg: as jij wil eet cous-cous, ga maar lekker selluf maak.'

De zaal is niet meer te houden 

'De 1ste dag iek sie nix,

de tweede dag iek sie nix,

maar derde dag iek sie weer klain bitje mit linkeroog.'

·         Grootte: Standaard

·         Kan met katten: Onbekend

·         Kan met honden: Onbekend

·         Kan met kinderen: Onbekend

·         Zindelijk: Nog onbekend

·         Kan in auto: Ja

Als verloren binnen gebracht door de politie van Sint Gillis Waas!!

Politie Sint Gillis : 1249

Opgelet…graafwerken !

Geen machines nodig, vier poten en een bek, meer heeft zo’n Drentsche Patrijshond niet nodig. De graafwerken zijn aan de gang op het grote veld in het midden van “ons bos”. Dat is nu al drie dagen na elkaar dat ze naar het veld spurten van het moment dat de deur of achterklep van de auto geopend wordt.

Het zijn een tiental konijnenholen, verbonden door verschillende pijpen die hun volle aandacht hebben. De meest favoriete pijpen hebben inmiddels een diameter van 40 centimeter. Ruim voldoende voor een goed weldoorvoed obesitas konijn. Zeg maar in gewoon “Vloms” …. een vet konijn !

Als ze zo met z’n twee bezig zijn, Hera en Belle, dan staan de toevallige voorbijgangers er op te kijken met reuzengrote ogen. Heros doet wel mee, maar gedraagt zich meer als de opzichter van de werken, de architect zullen we maar zeggen. Hier oogsten ze bewonderng met hun prestaties, hevigheid en gedrevenheid.

Nochtans deden ze bij ons in de tuin net hetzelfde en daar was de appreciatie heel wat minder, om het zacht uit te drukken !

Jan

In een school in de VS

zit er een nieuwe leerling in de klas.
Het betreft Sakihro Suzuki, een Japannertje.
Ze beginnen de geschiedenisles.
De leerkracht vraagt: "Wie zei : ‘Geef me de vrijheid of geef me de dood ?’"
Het wordt heel stil in het leslokaal en Suzuki steekt zijn vinger op.
"Ja ? Suzuki ?" zegt de lerares.
"Dat was Patrick Henry, in 1775, in Philadelphia, mevrouw," antwoordt Suzuki.
Als aan de grond genageld zegt de leerkrachte :
"Da's juist Suzuki, heel goed gedaan !"
De volgende vraag volgt snel :
"Wie zei : 'De staat zijn de mensen, de mensen mogen niet verdwijnen ?'"
Opnieuw stilte en wederom steekt Suzuki zijn hand in de lucht :
"Abraham Lincoln, Washington 1863."
"Heel knap, Suzuki !", zegt de lerares en ze wendt zich tot de andere  leerlingen :
"Zijn jullie niet beschaamd ?
Suzuki is Japans en hij weet meer over de Amerikaanse geschiedenis als jullie !"
Ergens in het lokaal zegt iemand stilletjes :
"Godverd, die smerige Japanners ..."
Waarop de leerkracht streng vraagt : "Wie heeft dat gezegd ?"
Waarop Suzuki : "Generaal MacArthur, Panamakanaal 1942"
en hij gaat verder : "en Lee Laccoca, Chrysler Motors, hoofdbureau in 1982."
In de klas weerklinkt het stilletjes : "Pfff, ik moet overgeven van hem !"
De lerares steigert opnieuw : "Komaan ! Wie heeft dat gezegd ?"
En Suzuki : "George Bush Senior tegen de Japanse premier Tanaka,
tijdens een officieel diner in Tokyo in 1991."
Eén van de medeleerlingen roept :
"Maar kus me nou mijn ##!!## (lees: edele delen)
Waarop Suzuki, nu goed op dreef : "Bill Clinton tegen Monica Lewinsky in 1997
in "The Oval Office" in het Witte Huis in Washington !"
Een andere leerling verwijt : "Suzuki, stukske vuilnis !"
Waarop Suzuki : "Valentino Rossi, na de GP van Zuid-Afrika voor motoren in 2002 !"
Alle leerlingen worden hysterisch, de leerkracht valt flauw en de directeur,
wiens aandacht gewekt werd door al het tumult, stuift de klas binnen :
"Wat is me dat hier ? Zo'n varkenstal heb ik nog van mijn leven niet gezien !"

Waarop Suzuki:  "Elio DiRupo, toen hij het Dossier Charleroi onder ogen kreeg."