Berichten van 1 februari 2011 tot 28 februari 2011

Leg het maar uit …

Vrouw koopt kast in Ikea.

Steekt kast in mekaar in slaapkamer.

Alles OK totdat de tram passeert; kast stuikt in mekaar.

Vrouw naar klantendienst Ikea;

geen probleem, we sturen een technieker.

Technieker komt, steekt kast in mekaar en

neemt voor de zekerheid plaats in de kast

om te zien wat er gebeurt als de tram passeert.

Murphy kennende komt dan natuurlijk de man van de vrouw thuis,

is verwonderd wat de vrouw in de slaapkamer doet,

doet de kast open en ziet daar de Ikea man staan die verdwaasd zegt:

"Ge gaat het nooit geloven mijnheer maar

ik ben hier aan het wachten op de tram..."

R.V.

Driehonderd vijfenzeventig…

Driehonderd vijfenzeventig lezers zijn er komen lezen gisteren om op de hoogte te blijven van mijn zwangerschap !

Zeg nu nog dat ik niet populair ben in de honden-  en mensenwereld… Ik, en met mij de baasjes zijn toch maar effe blij dat er maar zes of zeven hummeltjes op komst zijn. Ik mag er niet aan denken ‘een milkbar vol met van die wriemelende dronkaards die met hun scherpe puppytanden aan mijn tepels hangen.

Ondertussen liggen ze ook met hun pootjes nog tegen mijn buik aan te stompen om toch maar de laatste druppel binnen te krijgen. Neen voor mij is het best dit aantal, een nestje als dat van Hera en Heros, we kijken er naar uit !

Vanaf maandag beginnen de baasjes alles in orde te zetten en te controleren . De werpkist moet na twee jaar niet gebruikt te zijn terug opgefrist worden. Ontsmetten gebeurt pas enkele dagen voordien. De warmtelamp en de warmwaterkruik dienen nagekeken te worden op werking en lekken voor die laatste. Dekentjes, lakens, en grondbedekking voor de werpkist. De weegschaaltjes, die van de Weight Watchers voor de eerste dagen, nadien de babyweegschaal, alles komt terug uit de archieven te voorschijn de volgende dagen !

Zo zijn de baasjes al twee maanden kranten aan het bijhouden  om de puppy’s zindelijk te maken en ze te leren pipi en kaka te doen op de kranten. Dat zouden ze moeten weten voor ze naar hun toekomstige eigenaars gaan. Met het vorige nestje was dat mooi gelukt, nu moet dat dus ook mogelijk zijn !

We houden jullie dus dagelijks op de hoogte van het reilen en zeilen hier ten huize, als je iets niet weet… ‘t zal niet aan ons liggen , beloofd .

Belle & co

Godmiljaar… en weg was ie…

Het baasje had ons het avondeten al gegeven, zijzelf en ’t vrouwtje dienden nog te eten. Dat gebeurt hoogst zelden want de regel hier is, eerst de baasjes en dan de diertjes !

Behalve vandaag omdat het baasje al bezig was met het trekken van de bouillon voor de hutsepot van zondag. Daar was wel wat afval van vet voorzien voor ons en dat was de reden dat we al gegeten hadden. Naar traditie krijgen we dan ook nog een nagerechtje in de vorm van een kauwbeentje

Het vrouwtje die de steack al uit de ijskast had gehaald was even in de living en het baasje had zich omgedraaid om de kauwbeentjes uit de kast te nemen… Voel je al nattigheid ?

Inderdaad, terwijl het baasje de beentjes neemt hoort hij achter zich iets vallen ! ! ! Wanneer hij zich omdraait ziet hij het papier van de slager tegen de grond liggen…leeg !

Uiteraard zijn er geen foto’s van de “place delict”, aan een leeg inpakpapier heeft niemand iets en van wat er op tafel gaat komen is het hier ook geen gewoonte om daar vooraf foto’s van te maken.

Foto’s van de nieuwe verpakking kan je wel krijgen, dat zijn dan drie Drenten…

Belle & co

In het kader van een internationaal uitwisselingsprogramma hebben we toch nog maar eens een artikel “gepikt” van het blog Max en Bente blog van Marian. Ieder om beurt mag wel. Wij vonden deze een reuze mop !

hondenshow in de hemel

Het was een saaie dag in de hemel. Ik verveel me", zei Johannes.

"Ik ook", vulde Paulus aan.

Petrus stond op en keek naar de honden. "Ik weet wat!" zei Petrus. "Waarom organiseren we niet een hondenshow?"

Johannes en Paulus vonden het een geweldig idee, alleen er was één klein ding dat Petrus vergeten was.

"Tegen welke honden moeten we het opnemen?" vroeg Paulus. Het drietal mijmerde wat, toen Petrus het antwoord wist.

"We vragen de Duivel of hij wil komen; wij hebben de beste honden, alle tophonden, alle Beste van het Ras, alle Nationale en Internationale kampioenen. Hij heeft alleen de verwende, moeilijke en valse honden. We zullen zeker winnen!"

En dus belden ze de Duivel en nodigden hem uit voor de show. De Duivel lachte en vroeg waarom ze zo graag een nederlaag wilden lijden, want ze zouden zeker gaan verliezen. Petrus, Paulus en Johannes begrepen niet wat hij bedoelde. "Hoe bedoel je?" vroeg Petrus. "Wij hebben alle tophonden, alle Winners, alle Beste van het Ras, alle kampioenen. Hoezo, gaan jouw honden winnen?".

De Duivel zweeg een moment en lachte toen.
"Zijn jullie zo vergeetachtig, mannen? ...... Ik heb alle keurmeesters!

M.W.

Terug van de dierenkliniek…

Alles letterlijk en figuurlijk ‘dik in orde’ met onze veestapel. Bij Belle hebben we zes à zeven pupjes kunnen opmerken !

Dit zijn geen exacte cijfers omdat er nogal een paar ‘vinnige’ tussen zaten die we twee maal gezien hebben maar er kunnen er ook nog ‘verborgene’ bij zijn.

Marian kan gerust zijn, (en wij ook) het gaat geen elftal worden (oef) Een mooi nestje van zes à zeven pups is heel welkom. Dat is hetzelfde als met het vorige nest van zes. We kijken er in elk geval naar uit.

Ook “de jonge soort’” heeft zijn vaccinatie op maat gekregen en kan er weeral voor een hele poos tegen.

   6 à 7

Jan

?

Straks, te 10u30 staat hier het aantal pupjes die we hebben gezien op de echo…

Home again…

Home again, maar deze keer terug in Vosselaar. De rit verliep uitstekend, we hoorden ons baasje op een moment vragen of die fransoozen die snelweg alleen voor ons hadden aangelegd ! Op bepaalde momenten waren we moederziel alleen, Dat was wel iets anders wanneer we Sint Niklaas voorbij waren…  6 kilometer file voor de Kennedy tunnel 8 En dat is al jaren zo, Brussel is ook geen uitwijkmogelijkheid wegens van het zelfde laken een broek. EN GEEN POLITIEKER DIE ER IETS AAN DOET !  !  !

Na Parijs begon het bewolkt te worden en een klein buitje was juist voor ons uit de hemel gevallen, vanaf Kortrijk was de baan dan goed nat. Niet alleen omdat de maximum snelheid hier tien per uur lager ligt maar ook voor de veiligheid reden we toen wat trager.

Waar het baasje ook telkens naar uitkijkt is de vliegtuigen die over de snelweg taxieën bij de luchthaven Charles de Gaulle. Het is nog maar enkele malen gelukt en dan nog maar zus en zo, maar vandaag was het goed prijs. Prima foto vanuit de rijdende auto het vliegtuig boven ons. ’t Baasje wilde ook nog een foto door het schuifdak dat openstond maar daar was ’t Kodakske te traag voor.

Iets voor het vertrek in La Magdeleine gebeurde iets dat voordien nog niet was gebeurd. Hera kreeg blijkbaar schrik dat we haar zouden achterlaten en was al maar in de auto gesprongen. Of was het omdat ze al verschillende malen naar haar poten had gekregen omdat ze telkens in de deuropening van het huis ging liggen en de baasjes telkens met de bagage over haar heen moesten stappen  ?

Zo, we zijn terug in Belgenland en morgen… morgen vernemen we het lang verwachte nieuws van mijn pupjes… Blijft het bij vier zoals we zagen bij de eerste echo of gaat het zoiets worden zoals Marian naar voor bracht… een Belgische voetbalploeg ? ? ? Het baasje hoopt op het eerste, maar neigt meer naar het tweede als hij me weer eens in de auto heeft gezet ! ! !

Belle

Donderdag….terugkomdag !

We zien de bordjes weer langs de kant staan, te beginnen hier in de buurt, Ruffec, Poitiers, Tours, Blois, Orléans, Paris, Compiégne, Amiens , Arras, Lille, Kortrijk,Gent, Antwerpen en dan afrit 22 Beerse/Gierle.

Alles netjes op een rijtje hebben we ze weer te passeren om “thuis” te geraken. Het ziet er goed uit om te reizen vandaag, het is een beetje bewolkt maar droog en weinig wind. Ideaal dus, niet warm en niet te koud.

Nog een beetje bagage op de aanhanger laden en we zijn “parti” zegt het baasje. Veel afscheid valt er niet te nemen want de buren zijn alle weg of de twee overblijvende zijn naar hun werk.

Het baasje moet nog wel ons Belgisch adres bij Robin nog eens in de brievenbus steken want die zou tussen half en eind maart in België langskomen om naar de puppy’s te komen kijken. Dat gaat hij doen als ‘m op terugweg is van Engeland (zijn geboorteland) waar hij zijn zoon Thom en de familie  gaat bezoeken. (Thom was onze PC toeverlaat,en studeert nu in Engeland). We zullen wel zien of hij het gemeend heeft of niet, de logeerkamer is in elk geval vrij…

En dan is het nu voor jullie nog even wachten tot vanavond, voor het “reisverhaal”….

Belle & co

Bezige baasjes…

De baasjes zijn bezig zoals dit verlof nog niet gezien. De eerste dagen is er wegens de vorst toen niet veel gebeurt en dat willen ze nu voor een deel nog inhalen/goedmaken.

In de tuin is dus nog veel gebeurt, het baasje heeft zelfs nog de tijd gehad om stokrozen uit te steken om in de tuin in Vosselaar voor wat kleur te zorgen. Die stokrozen hebben ze jaren proberen te zaaien en zelf te kweken. Dat mislukte telkens keer op keer, maar sinds ze eens enkele plantjes kregen komen die stokrozen overal de kop oppsteken.

Het baasje heeft ook de koer nog gesproeid tegen onkruid. Er begon al terug gras op te komen en als je dat laat doen dan ziet het er binnen geen tijd uit als een brousse. Sproeien dus !

De aanhangwagen is ook al haast geladen, enkel de valiezen en onze benches moeten nog geladen worden. De benches hebben we vannacht nog nodig. Wij zijn dat zo gewend, als we onze benches niet hebben slapen we niet als gewoonte. En zeggen dat er mensen zijn die dat als een straf zien, slapen in een bench . Wij hebben onze bench nodig om te slapen, net als een kleuter zijn tutje !

Morgen voormiddag zet het baasje zijn vuile auto terug richting België, dat auto wassen is er dan niet van gekomen. Daar kan de carwash in België dan maar goed mee zijn…

Belle

Aangepast mopje…

Een wandelaar ziet een persoon gehurkt zitten aan de oever van de Schelde in Antwerpen.
Hij merkt op dat die gast met zijn rechterhand water uit de Schelde aan te scheppen is en er dan gulzig van drinkt.
'Hé man, ' roept de wandelaar ' je mag van dat water niet drinken !!! Het is sterk vervuild.
 Het is giftig. Ge zult er van sterven ! Traag veert de gehurkte persoon recht, draait zich om en zegt tegen de wandelaar:
 'Ikke van Vosselaar*. Ikke Aantwaarps niet goed begrijpe'.
Antwoordt de wandelaar:
 'DAT GE MET UW TWEE HANDEN MOET DRINKEN' !!!'

*Eventjes aangepast door dhr. Louis Michielsen uit Turnhout.

De redactie van dit blog was van mening dat oorspronkelijk Turnawters geviseerd waren in deze mop, maar alléé, soit…

Mooi licht…

De zon komt weer heel mooi op deze morgen, het gazon is nog aangevroren en het is 8u30.

“La Charente s’ éveille” zou Jacques Dutronc zingen moest hij een Charentais geweest zijn. Maar dit is echt mooi, een beetje mistig, heldere zon en een lucht die nog onbezoedeld is. Lawaai kennen we hier niet, hooguit één – twee dagen in het jaar, als de pikdorsers over de velden razen en drie dagen later als de bundelmachines het stro tot balen komen persen. Voor de rest is het hier de kalmte à volonté.

Daar profiteren we vandaag dan nog maar eens voor de volle 100% van want morgen is het feest weer voor een tijdje voorbij. Terug naar het tegenovergestelde. Een tuin met op de achtergrond het 20 op 24 uur geluid van de snelweg,  de geur/stank van te dichte bebouwing en industrie allom. Mist die al die geuren tegen de grond houdt …

Maar we blijven optimistisch, zondag gaan we terug wandelen in de Kempische bossen in goed gezelschap. “want doar ston boomen en da’s gezongd” zong jaren geleden de Antwaarpse zanger Ed Kooyman.

En dan, dan staat alles in het teken van “MIJ”, Belle Faes staat dan nog meer in het middelpunt van de belangstelling dan ooit tevoren. Dan nog een kleine drie weken voor de pupjes arriveren. Dat is ook nog iets waar de baasjes wel eens een uurtje slaap voor missen. Hoe gaan die twee snotneuzen van mij, ons Hera en Heros op hun halfzusjes en               broertjes reageren ?    Voor Heros is het baasje geruster dan voor Hera, die durft zo wel eens jaloers uit de hoek komen, vrouwen hé…

Belle

En het is hééél mooi geworden vandaag…

Nog zeker zo mooi als gisteren, alleen was het baasje deze namiddag niet thuis om in de tuin te werken of met ons te spelen.

Het baasje was een “goed werk doen” vertelde hij ons vanavond ! Dat goed werk bestond eruit dat hij de auto van onze overbuur die met panne stond naar de Kia garage in Cognac heeft gebracht.

Robin heeft het te druk in zijn huis in Montjean in orde te brengen en had het baasje gevraagd of hij de karwei niet kon doen. Voor Robin was het een karwei, voor ons baasje een jobke zoals hij er honderden heeft gedaan. Panne auto op de aanhanger en weg ermee. Hij heeft het alleen niet met onze auto gedaan. Voor het baasje leek de Ford Transit camionette van Robin zeker zo geschikt voor de job.

Op de terugweg is hij nog langs Franca gereden, daar moest hij in Sigogne maar één straat omrijden. Bij Franca lag al van eind september een poster en programmaboekje te wachten op ons baasje, van de oldtimer races op de remparts van Angoulême.

Darren, Franca’s echtgenoot had dat voor het baasje meegebracht en het was er al die tijd niet van gekomen om dat op te halen. Vandaag dus even een telefoontje dat ’t baasje langskwam en gelijk heeft hij Fleur, Franca’s dochtertje mee van school gaan afhalen. Dat komt er van als je juist op sluitingstijd van de school bij hen arriveert.

Morgen belooft het weer een mooie dag te worden, de laatste alweer voor we terug naar België komen. Vrijdag en zaterdag zullen we ook niet veel beroep kunnen doen op ’t hoofdbestuur. Dan moeten we eerst naar dr. Nelly en daarna gaan ze inkopen doen, zaterdag gaan ze dan de hutsepot koken die de wandelaars van de kaawpollekeswandeling gaan “nuttigen” na de wandeling.  Met 52 waren ze ingeschreven deze morgen… Veel volk en honden dus zondag in de Kempische bossen .

En wij gaan er bij zijn ! ! !

Belle & co

Dat kan mooi worden vandaag…

He is 4°C deze morgen en mistig, serieus mistig in La Magdeleine. De zon doet verwoede pogingen om door de mist te priemen en dus belooft het een mooie dag te worden.

Je merkt het aan Hera en Heros hoe ze tegen elkaar bezig zijn met spelen in de sinds gisteren opgeruimde tuin. Over Hera zegt het baasje dat ze vandaag “den duvel in haar lijf heeft”.  Te zot om los te lopen is die op ’t moment. ’t Baasje heeft er werk aan om haar met haar slijkpoten van z’n lijf te houden, zo staat ze tegen hem op te springen om hem toch maar mee te laten spelen.

Slachtoffer van dienst is dan Heros, die is daar helemaal niet kwaad voor. Als die het echt wil heeft ‘m zijn zus in no time “onder liggen”. Maar dat doet die goedzak van een Heros niet. Die sleurt zijn zus nog liever mee door de tuin terwijl zij vast hangt aan zijn oor ! Veel te goed voor deze hondenwereld zegt het baasje over Heros, en ik denk dat hij gelijk heeft.

Ik bekijk het van op afstand dat jonge geweld, ‘k moet ten lange leste aan mijn “boelekes”  denken. Die beginnen me nu toch wel stilaan te hinderen in mijn bewegingen zoals in snelheid en ik lig ook meer op mijn zij en op mijn rug. Er begint serieus gewicht aan te komen en ook aan mijn flanken zie je nu dat er wat op komst is bij mij.

Daarom laat ik die “joeng” maar voor ambience zorgen en bekijk het samen met het baasje terwijl die een paar fotokes maakt van de speelvogels .

Belle

26° verschil…

Dat is het verschil in temperatuur tussen de nacht en de namiddag.

Deze morgen zag alles wit van de rijm, door de open lucht had het flink gevroren en het was “een frakske kouder met -4°C”. Toen de zon dan echt op  kracht kwam wees de thermometer 22°  aan.

Dat was voor het baasje het signaal om zijn tuingerief buiten te zetten. De motoculteur stond nog op de aanhanger wegens toch niet nodig vorige week. De grond was nog bevroren en dat is niet aangewezen om dan de koude dieper de grond in te werken.

Met de grasmaaier ging het wel. Het was zelfs ideaal om het gazon wat te fatsoeneren en de bladeren op te rapen. Het gazon was niet lang en dus door het zonnetje goed droog. Het liep als een fluitje van een cent vertelde het baasje.

Ook het vrouwtje was er tevreden mee dat die bladeren weg waren. Nu waren de hondensigaren beter zichtbaar. Wij ‘proberen’ de tuin sigaren vrij te houden en daarom is een dagelijkse rondgang met schep en emmer noodzakelijk. Met de bladeren op het gazon was het echt niet te doen.

Het baasje heeft de tuin mooi opgeruimd, het is nu nog prettiger spelen op dat kort gemaaide gazon. En wat het baasje ook zo prettig vond… de goeie ouwe “Husq” startte van de eerste keer, die had blijkbaar ook zi om terug van stal te komen !

Belle & co

Nog eens een onfatsoenlijke mop…

Oud madammeke komt bij de Gamma en vraagt :
"mag ik van U 20 meter dakgoot",
vraagt die man achter de balie:
"wilt U ook pijpen voor de dakgoot"
zegt dat vrouwtje met een rood hoofd :
"neen meneer,.... maar wel voor een mooi tuinstel ! "

DvH

In “the picture”…

Ons baasje vertelt me zojuist dat haast in alle mail’s van bekenden gevraagd wordt naar mij en mijn toestand. Naar mijn gewicht, hoe ik mij voel en wat het gaat worden.

Het baasje zegt me ook dat we donderdag terug naar België komen, want vrijdag gaan we voor echo nummer twee naar ’t Binnenhof en naar dr. Nelly. Dan gaan we weten hoeveel puppy’s ik op de wereld ga zetten. We laten niets aan het toeval over zegt ons baasje, voor ons “Belleke” is alleen het beste amper goed genoeg. En zo hebben we het geluk dat ik ook in de bovenste schuif lig bij Nelly, en dat is waarschijnlijk de beste schuif !

Hera en Heros gaan dan ook mee om hun herhalingvaccinaties voor bescherming tegen allerlei ziektes krijgen, vooral de verplichte voor verblijf in het buitenland. Stel je voor dat we zo enkele weken niet mee mogen met de baasjes.

Ik krijg mijn pikuren op een ander moment. Het is niet aangewezen van een drachtig moederke vol te spuiten met chemie vinden zowel de baasjes als Nelly.

Vrijdag aanstaande is dus de dag dat er geweten zal zijn met hoeveel Drentjes we gaan zijn vanaf begin maart. Ons baasje zegt het nog niet hardop. Hij denkt alleen wat luider dan normaal, maar begint Roswitha toch meer en meer gelijk te geven toen ze zegde dat “er waarschijnlijk meer” gingen komen. Vier hebben we er al gezien, zes hadden we gehoopt, en meer zullen we ook wel aankunnen hopen we.

Wachten jullie ook zo met ongeduld vrijdagmorgen af ?

Belle

Dit vonden wij tof

Marian, van het Max & Bente blog en moderator bij het Drentenforum had op haar blog laten weten dat ze met haar 16 jaar oude “directeur” Max , naar een hondenshow voor rasloze honden zou gaan.

Ze hebben het nog gedaan ook en dit relaas hebben wij van hun blog “gepikt”:

Naar de voordracht…

Drukdoeners…

Onze baas zegt dat we drukdoeners zijn, een reden om dat te beweren heeft hij wel. Al de ganse voormiddag staan we in de tuin en op de koer “van ons gat te geven” (zo noemt het baasje die herrie) dat gans het gehucht en wijde omgeving het ondertussen wel gehoord heeft.

De reden is tweeërlei , eerst loopt er een Panda door de straat en dan is er ook nog een behoorlijke jacht aan de gang in de velden hier rond het gehucht. Aan het geluid te horen wel met “duzend geweren”.

’t Baasje zegt dat het juist is “alsof den Duits terug is” maar dat heeft ‘m ook maar van horen zeggen. Hij is nu al wel stokoud (in onze ogen) maar nog niet zo oud dat ‘m “den oorlog” heeft meegemaakt.

Dat van die Panda is ook echt waar. Er loopt hier echt een Panda door de straat ! Het is de hond van Grace, de dochter van onze Engelse overbuur Robin. Grace en Panda wonen bij hun moeder en komen maar af en toe hier logeren in het gehucht.

Panda, de hond, is van het border collie ras en heeft een witte vlek rond een oog en een zwarte vlek rond het andere oog. Als ’t zo zit, is de naam snel gekozen nietwaar…

Als wij vrij zijn lopen we samen met Panda door de velden, maar als wij op de koer zijn en Panda komt zijn poot heffen tegen onze muur dan laten we ons horen. Al een geluk dat Mick, onze andere Engelse overbuur, voor enkele weken naar Engeland is want die heeft een hekel aan “barking dogs”. Die zou vandaag reden hebben om te klagen met al dat lawaai van ons.

Belle & co

Nagerechtje…

Elke avond, na het avondeten krijgt ieder van ons een nagerechtje, meestal is dit een kauwbot van “buffelhuid”.

Wat het spul met buffels te maken heeft weten we niet, maar als het inderdaad iets met runderen te maken heeft, dan is het in elk geval van Chinese buffels.

Vermits dat wij elke avond zo’n beentje krijgen, het baasje zegt “voor goede propere tanden”, zijn wij al een beetje kenner op dat gebied. Niet alle van die beentjes zijn even lekker ! Het is zoals met alles, er is goed spul en er is brol ! Dat het baasje die spullen niet voorproeft is ons wel duidelijk. Hij koopt het met de beste bedoelingen maar soms blijft hij er “mee zitten”. Dan is hij niet goed gezind en dreigt ‘m er mee heel de voorraad op te sturen naar de asiels in Spanje, Griekenland en Turkije.  Daar lusten die arme hondjes dat wel.

’t Schijnt dat ons baasje zijn vader dat ook deed met ons baasje, als er vroeger witloof op tafel kwam. Dan ging ons baasje zijn vader dat wegbrengen naar het weeshuis, daar zouden die arme weesjes het ook wel lusten ! Je ziet “l’ histoire se repète” of in ’t vloms, “de geschiedenis herhaalt zich”!

Ondertussen lust het baasje graag witloof, en wij… we krijgen dan toch niks anders, dan beginnen we maar aan die beentjes. Lekker of niet, we denken dan maar aan die goede gezonde bijters die we echt nodig hebben !

Belle & co

De duitse herdershond

Een man komt bij een asiel omdat hij graag een hond wil.

Hij ziet een mooie Duitse herder en vraagt aan de verzorger waarom zo’n mooi dier in het asiel zit.

De verzorger antwoord: 'het is een Duitse herder, maar het dier heeft een hekel aan de Duitse taal. Als u de naam van iets in het Duits uitspreekt verscheurt hij het aan flarden.'

'Let op', zegt de verzorger, ' das bakje'.

De hond rent op het bakje af en verscheurt het in kleine stukken.

'Ach', zegt de man, 'ik vind het een mooie hond en als we daarmee rekening houden kan het een goede hond zijn.'

Thuisgekomen laat de man trots de hond zien aan zijn vrouw die lui op de bank ligt.

'O', zegt de vrouw, 'dat is toch wel een mooie hond, wat lief van je.'

De man, nu nog trotser, vertelt dat de hond niet tegen de Duitse taal kan en doet het voor.

'Kijk', zegt de man, ' das telefoon' en de hond rent naar de telefoon en scheurt het helemaal kapot.

'O', zegt de vrouw, 'das klote .... '

Terwijl ik…

Terwijl ik loop dik te worden door die pups in m’n buik, doen die twee jonge niets dan spelen en “vechten”.

Ze hebben dan een heel grote tuin maar die blijkt niet groot genoeg voor dat jonge geweld. Ze hebben dan wel hun dagelijkse wandeling(en) maar toch gaat de strijd ook in huis nog verder.

Hera ‘de vinnige’ en Heros ‘de sterke’ maken de living en de keuken onveilig voor mij. Ik moet al goed zien waar ik me neerleg of ga staan om niet in hun spel betrokken te geraken, en laat dat laatste op dit moment het laatste van mijn interesse zijn.

Ik wil nog wel meedoen met hen maar dat poten bijten, neerploffen, aan de oren hangen en aan halsbanden meesleuren… neen, nu effe niet !

Ik zal straks wel een muizenholletje gaan verbouwen tijdens de wandeling, kan ik tenminste doen aan m’n eigen tempo. Zelfs over dat tempo maakt het baasje zich soms zorgen omdat het ook nog best fel is.

Over ’t baasje gesproken… en over ’t vrouwtje gesproken… die fronsen meer en meer hun wenkbrauwen als ze mijn flanken bekijken. Die beginnen al flink ‘rond te staan’ en ik heb het baasje horen zeggen “als dat maar vier puppy’s zijn dan zijn ze zo groot dat ze na een week naar het eerste studiejaar kunnen !”

Het hoofdbestuur hoopt maar één ding… dat het niet dezelfde weg opgaat als bij Ashley, het teefje van Sjoukje van de kennel “het Drentsche Geluck” die in één keer een ganse voetbalploeg van 11 pups op de hondenwereld zette.

Volgende vrijdag gaan we meer weten. Dan gaan we voor de “zes weken echo”.  Dan kunnen we bij benadering zeggen wat er ons te wachten staat zo rond 3 maart, datum dat ik “uitgerekend” ben .

Belle

In alles maximaal…

In alles leeft ze tegen uitersten momenteel, ons Belle. Bij het eten vreet ze alles wat eetbaar is. Ze doet wat het baasje al jaren doet… ze let op haar eten ! Maaaar ook op het eten van een ander, zo let ze goed op dat wij, Hera en Heros , niets over laten in onze kommen ! Want dan is ze daar ook mee weg.

Zo is ze ook fanatiek in het voor de kachel liggen. Ze ligt er zo dicht bij dat we soms denken dat de pupjes gebakken gaan geboren worden. Moesten de namen dit jaar niet met een K moeten beginnen dan konden we de pupjes namen geven als ‘saignant’  ‘bien quits’ of “bleu”. Belle heeft wel het geluk dat het baasje vorige keer, toen wij twee geboren zijn, een warmtelamp heeft gekocht met twee standen, warm en heel warm !

Dan hebben we het nog niet gehad aan haar hevigheid in het veld, of beter in de randen van de velden. Daar waar de muizenholletjes te vinden zijn. Niemand van ons drie gaat zo gedreven aan de slag met graven. Och arme die pupjes die daar doorheen geschud worden.

En dan proberen de baasjes die Griet wat kalm te houden… veloren moeite da’s duidelijk !

Hera en Heros

Enorme buikpijn…

Zegt Bart Dewever tegen Elio : 'Ik heb enorme buikpijn!'
Geen probleem.' zegt Elio. 'Ik zal een suppootje toedienen,buig je maar
voorover.'
Bart buigt voorover en Elio dient het suppootje toe ... schuivend in en uit
tot het goed zit.
Elio geeft hem een tweede suppo mee om 's avonds zelf op te steken.

Die avond probeert Bart De Wever om de suppo op te steken maar slaagt er
niet in.
Hij roept zijn vrouw. Z'n vrouw legt één hand op zijn schouder en steekt de
suppo in zijn gat.
'MILJAARDE!' roept de sukkelaar luidkeels.
 
'Wat is er, heb ik je pijn gedaan?' vraagt de vrouw verschrikt.
'Nee', antwoordt hij, 'Maar ik moet er plots aan denken dat Elio vanmorgen

zijn beide handen op mijn schouders legde!'
 
Zo zie je maar, de Vlamingen worden altijd genaaid

L.M.

Warmer maar niet beter…

De weerkaarten van Frankske en Sabientje van het één nieuws geven beter weer voor de thuisbasis dan voor Zuid West Frankrijk.

Miezerig weer, druilregen, mistig en geen wind om de rook van de schoorstenen te verdrijven. Met andere woorden… ’t stinkt !

Nu is dat op zich niet zo erg in een gehucht van negen huizen waarvan er dan nog vier niet bewoond zijn op ’t moment. Als we zeggen dat het stinkt is het de geur van onze eigen schouw en daar wordt enkel eik, beuk en kastanjehout  in verbrand.

Er is uitzicht op beter weer volgens het weerbericht in de krant maar ook daar wachten we al enkele dagen op, ’t Is onderweg maar ’t kan nog even  duren…

Van de vorst zijn we verlost, het is ’s morgens zes graden en het kwik zou stijgen naar 12 graden in de loop van de dag. Zou… want als de zon niet door het grijs geraakt is het net als bij de rest… ’t komt, maar nog even wachten !

Waar het ook stil rond is… de vuile poten club die vorige maand zou opgericht zijn ! Niet dat de Belgisch/Franse tak er niets aan doet. Vetlapperij genoeg nu het niet meer vriest. Dan hoeven we nog niet achter de muizen te zitten, gewoon achter de vogels rennen op omgeploegde akkers geeft recht op een erelidmaatschap. Kijk maar eens wat Hera er van maakte op enkele minuten…

Belle & co

De oren van onze kop….

Eergisteren maakten we er al melding van, toen onder de titel “honger”. Vandaag moeten we toch ook op dit onderwerp even terug komen.

Belle is dus onverzadigbaar geworden, ze eet op dit momenteel voor x aantal pups bij… en het is die x die ons zorgen baart. Het zou wel eens een hele grote X kunnen worden. Zeker als je merkt welke hoeveelheden voedsel ze naar binnen werkt.

Daarbij komt nog eens dat ze gans de tijd staat te bedelen. Nu is het ons moederke best gegund, honger lijden is voor ieder erg maar hier dient “haar lijn” toch een beetje binnen de lijntjes te blijven.

We hebben de brokken al wat geminderd en ze krijgt “puur vlees” bij haar brokken. Dit soms tot jaloezie van de jongere generatie. Toch komen ze aan het eten van moeder niet aan. Er is nog respect in de roedel.

Zo lag Belle daarstraks Hera nog eens te poetsen, haar kaken en oren hingen vol met slijk van het muizenholen uitgraven. En dat kan dus niet naar “Belle normen” geen van haar nakomelingen zal er onverzorgd uitzien.

Samen krijgen ze nu, net als de baasjes, soep als voorgerecht. Zelfgemaakte groentesoep met spekjes stond er op het ‘grote mensen’ menu. Het is een plezier om zien hoe het trio op de kommen aanvliegt. Soep staat op nummer één op de “eten top tien” van ons trio.

Laat maar doen zegt het hoofdbestuur, de onderweg zijnde pups kunnen er maar goed mee zijn !

Jan

De zwarte BH (verteld door een vrouw)

Ik ging eens eten met mijn twee niet-getrouwde vriendinnen.Eén ervan is verloofd, de andere heeft een aanhouder, en ik ben al meer dan 20 jaar getrouwd.

Wij waren zo wat aan het babbelen over de verhoudingen met onze mannen en besloten hen eens goed te verrassen, door ze na het werk op te vangen met een zwarte BH, hoge hakken en een masker voor de ogen.We spraken af om daarna nog eens te gaan eten, en om over onze ervaringen te vertellen.
Wat zeiden mijn vriendinnen toen?

Mijn verloofde vriendin :
Awel, toen mijne vriend diene avond na zijn werk naar huis kwam vond hij mij met een zwarte BH, hoge hakken en een masker. Hij zag me en zei : "gij zijt de vrouw van mijn dromen, ik hou van jou".
En toen bedreven we de liefde, de hele nacht.

De aanhoudster:
Ik ook! Ik zag mijne aanhouder  op zijn bureau, ik had alleen maar nen regenjas aan en daaronder ne zwarte BH en hoge hielen.
Toen ik mijn jas opendeed zei hij niets, begon eerst te beven en dan hadden we de hele nacht wilde sex.

En toen was het mijnen toer.
Verleden week kwam mijne man thuis en had ik alleen maar nen zwarte BH aan, zwarte kousen, hoge hielen en een masker. En hij zei :

Awel Zorro, wat eten we vanavond? 

Rotzooi op de baan…

Dagen na elkaar heeft het flink gevroren in West Europa, ook de Charente ontsnapte niet aan ’t vriezemanneke. En daar kappen ze dan al twee dagen motregen en fijne regen bovenop… Wat is dan het resultaat ?  … just : rotzooi !

Waar we eergisteren op het internet al konden lezen dat in België en Nederland de snelwegen waren herschapen in autokerkhoven, dan kwamen de berichten over Frankrijk later. Maar ze kwamen…

Gisteren hoorden we dat er in de Charente geen schoolbussen waren uitgereden en vanmorgen lezen we bij Peter van het “Hurktoilet” dat de A1 snelweg van Parijs richting België ook geblokkeerd is geweest ter hoogte van de luchthaven Charles de Gaulle  door een kettingbotsing met 51 auto’s .  http://www.hurktoilet.nl/weblog/blog.php

’t Baasje had beloofd van vandaag een auto naar de garage in Cognac te brengen voor Robin onze Engelse overbuur. ’t Zal morgen of maandag ook wel kunnen zeker ? Op zo’n dagen als vandaag kan je beter wat voorraad in huis hebben . Voor een brood dienen we vier kilometer verder te gaan en de meest nabije supermarkt is ook minstens zeven kilometer weg.

Neen, wij blijven thuis, ’t kacheltje lust wel een blokje eik en wij houden van het kacheltje, meer moet dat niet zijn met rotzooi op de baan.

Belle & co

Lente…?

Vandaag was de eerste dag dat het een beetje aangenaam was buiten. Het baasje heeft de snoeischaar aan het werk gezet om de vlier die buiten de omheining staat een beetje te kortwieken. Die vlier schiet uit als onkruid (is het misschien ook wel) en gaat dan zo breed staan dat de mensen met auto’s wat opzij gaan rijden. Dat gaat altijd goed tot er iemand met een vrachtwagen of mobilhome langskomt. Aan de overkant van de straat staat nog een schuur en daar durven ze dan wel eens een paar pannen van de hoek van het dak af rijden. Bij een vrachtwagen valt zoiets nog wel mee maar in een polyesterdak van een mobilhome geeft dat lelijke schade !

We merken ook de eerste bloemetjes in de tuin. De sneeuwklokjes staan al netjes maar wachten nog op een streepje zon. We zagen ook al een krokus die zich waarschijnlijk vergist heeft, of die van de kook is omdat Heros er een warme straal overheen heeft laten lopen ! Ook staan er al enkele prille primula’s te wachten op de vele “Maya’s de bij” die binnenkort de lindeboom van gezoem gaan voorzien.

De paasbloemen staan ook al zo’n tien centimeter boven de grond, maar die  gaan we waarschijnlijk dit jaar niet zien bloeien. Daar gaan mijn pupjes dan schuld aan hebben.

Misschien…heel misschien , gaan we toch wanneer de pupjes ouder zijn dan vijf weken toch nog eens tot hier komen. Maar dan moeten al veel factoren goed vallen, goed weer, pupjes moeten gechipt zijn, het moet lukken met z’n allen in de auto… en zo verder. Niet simpel allemaal. Maar we zien wel, zo ver zijn we nog lang niet !

Belle & co

Politie controle…

'Alcohol-controle; papieren!' snauwde de agent.
 
Ik gaf hem de papieren.
 
'Heeft u gedronken?' vroeg hij.
 
Ik zei: ' Ik heb geen druppel alcohol gedronken.'
 
Agent: 'Ok, een kleine test. Stel, u rijdt in het donker op straat en er komen u plotseling twee lichten tegemoet, wat is dat?'
Ik: 'Een auto.'
 
Agent: 'Tuurlijk, maar welk merk? Een Mercedes, een Audi of een BMW?'
Ik: 'Weet ik veel!'
 
Agent: 'Dus toch gedronken?'
Ik: 'Ik garandeer u dat dat niet zo is!!' 
 
Agent: 'Ok, nog een test: Stel u rijdt in het donker op straat en er komt u plotseling één licht tegemoet, wat is dat?'
Ik: 'Een motor!'
 
Agent: 'Tuurlijk, dat klopt, maar welk merk? Een Honda, een Kawasaki of een Harley?'
Ik: 'Weet ik veel!!!'
 
Agent: 'Dus toch gedronken?'
Ik werd langzamerhand kwaad, dus ik vroeg: 'Zo, meneer de agent. Ook een vraagje: er staat een vrouw langs de weg. Ze is schaars gekleed, draagt een mini-rokje, netkousen en hoge naaldhakken. Wat is dat?'
 
Agent: 'Da's duidelijk, dat is een prostitué, oftewel plat gezegd een hoer!'
Ik: 'Tuurlijk, klopt, maar welke? Uw dochter, uw vrouw of uw moeder?'
 
'k Mocht daarna te voet naar huis.

Honger…

Het is zover, ons Belle is constant op zoek naar eten… Nu kreeg ze al wat meer en ook de samenstelling van de brokken en het vlees was al gewijzigd maar nu staat ze gans de tijd wanneer mogelijk is te bedelen !

Nu zal ze zelf wel aanvoelen wat ze nodig heeft voor die pupjes die er staan aan te komen maar toch dienen we er op te letten dat ze niet te dik wordt.

Belle zal in omvang bijkomen maar het moet van de pupjes zijn en niet van te veel voedsel. Dat heeft ook dr. Nelly ons vertelt, en Belle was al niet van de magerste bij het begin van haar dracht.

Iets waar ze totaal gek van is en wat je haar tien maal per dag mag voorzetten is soep, soep in alle vormen, smaken en samenstellingen. Liefst nog soep waar een flink stuk vlees in heeft “gezwommen”. Nu zijn wij daar allemaal even gek van maar “ons moe” zou er een moord voor doen.

Morgen is Belle vijf weken drachtig en ’t baasje gaat elke donderdag pogen van een foto in dezelfde positie hier op het blog te plaatsen zodat ook jullie de veranderingen bij Belle kunnen volgen. ’t Baasje wou ook haar gewicht er bij plaatsen maar dat zal niet lukken nu hij gemerkt heeft dat de verschillende weegschalen te veel verschil geven.

Vorige maal, bij het nemen van de echo woog Belle 30 kilo. Dat was op de geijkte weegschaal in de dierenkliniek, volgende week vrijdag hebben we daar terug afspraak voor de tweede echo en dan kennen we ook haar gewichtstoename.

En ons Belle zelf… die voelt zich blijkbaar super nu ze weer de plaats heeft en vrij mag gaan wandelen…

Hera & Heros

Herinnering Kaawpollekeswandeling

13.02.2011

Voor alle Drenteneigenaars en liefhebbers van de Drentsche Patrijshond is dit de dag dat men verzamelt in Vosselaar voor de jaarlijkse winterwandeling, voor de kenners de “Kaawpollekeswandeling”.(Kempisch dialect voor koudehandjeswandeling)

We komen samen aan het buurthuis “de buren” aan de Zeggelaan te 2350 Vosselaar.

Voor de GPS rijders, deze coördinaten: 51° 17’ 55.98” N  en 4° 52’ 27.38” O.

We verzamelen daar ter plaatse om 10 uur voor een wandeling door de Kempische bossen van ongeveer 1,5/ 2 uur. Er is een verkorting van de wandeling voorzien voor pup’s en oudere honden, ook eigenaars die minder goed te been zijn kunnen deze verkorting wandelen. Op het keerpunt van de wandeling is er dan de haast traditionele citroenjenever met de plak cake.

Na de wandeling, rond 12u30, verzamelen we in het buurthuis waar de pot hutsepot staat te dampen op het vuur. Als we twee uren gewandeld hebben zal de hutsepot zoals steeds goed smaken.

Na het eten is er nog gelegenheid tot nakeuvelen over wandelen, over de kinderen en misschien wel over …Drentjes. Ook andere onderwerpen mogen aan bod komen !

Rond 15u30 is er voor de leden van Drentenvereniging de jaarlijkse statutaire vergadering van de vereniging. Iedereen die lid is mag daaraan deelnemen en zijn zegje doen

Voor de wandeling alleen vragen we een deelname prijs van € 4 en voor kinderen € 2

Voor het eten is de vraagprijs  € 8 voor kinderen is dit € 4

Graag hadden we dat jullie vooraf inschrijven om rekening te kunnen houden met het maken van de verse hutsepot. Ook hadden w graag dat er vooraf betaald werd bij de secretaris van de vereniging Ingrid Mestdagh:     info@drentschepatrijshond.b

storten op rekening:
BE 94 4356 0314 9114 - BIC KREDBE BB
ter attentie van de Belg.Ver.Drentsche Patrijshonden vzw

met vermelding “deelname wandeling” x aantal personen, eventueel x maal hutsepot

Een kakmadam bij de dokter…

Komt een rijke kakmadam bij de dokter nadat ze gestoken is door een wesp. 

Vraagt de dokter: "Waar bent u gestoken mevrouw?"
 
"Oh dokter, dat kan ik u niet zeggen, want dan schaam ik me zo."
 
"Maar ik moet het toch echt weten hoor, anders kan ik u niet helpen."
 
"Nee dokter, als andere mensen dit weten dan word ik uitgelachen en schaam ik me dood."
 
"Luister," zegt de dokter, "ik heb een geheimhoudingsplicht, dus ik zal echt tegen niemand zeggen waar u gestoken bent."
 
"Ok? dan," zegt de vrouw: .... "... bij de Aldi."

L.M.

Nog steeds “koud h锅

-4° op de schaal van dhr. Celsius, dat toont minder koud dan de -24° van dhr. Fahrenheit. Het zijn die kleine dingetjes die en Drent vrolijk maakt, ook onze baas is er dan positief over. Toch een graad “warmer” of minder koud dan gisteren.

Al een geluk dat de baasjes hebben geïnvesteerd in een kacheltje en brandhout. Lekker met z’n drietjes op het blauwe dekentje. Dat is onze favoriete plaats op ‘t moment.

Bij de wandeling is het weer al nieuw wat we ontmoeten. In twee weken veranderen er zoveel geuren en tegelijk blijft alles herkenbaar. Elke meter onderweg moeten we onderzoeken, wie is er langs gekomen, is het lang geleden, was er iemand bij… allemaal vragen waar wij na één ronde alles van afweten met onze fijne neus.

De muizenholen in de wegbermen zijn er nog steeds, alleen is het niet te doen om enig verbouwingswerk uit te voeren. Te erg bevroren grond verhindert dat je maar een centimeter in de grond geraakt.

Hera heeft het druk met vogeltjes opjagen in de velden waar de colza nog maar enkele centimeter hoog staat. Ze jaagt die vogeltjes op en gaat er dan verschillende honderden meters achteraan. Dat ze dat op topsnelheid doet is niet meer dan normaal voor haar, zo kennen we haar.

Zo gaat het leven weer zijn gangetje in Ferret, ons vertrouwde gehucht…

Belle & co