Doemdag

Ter gelegenheid van Kerst tik ik dit blog in vurig rood... ik weet wel niet waarom de standaardkleuren van kerstmis rood en groen zijn maar traditiegetrouw volg ik de massa... wat niet bepaald mijn gewoonte is... ach het wordt me stilaan te veel om steeds te gaan dwarsliggen... te vermoeiend!

Wat zat er in het vat deze laatste dagen... niets opwindends... de gewone sleur met daarop nog wat extra taken die het gehandicapte manneke voorlopig niet kan uitvoeren... ik zal er streng op moeten toezien dat hij die taken terug opneemt zogauw zijn hand genezen is... vandaag naar de kliniek voor verzorging en nazicht... volgende week is het al Kerstmis... om het met een platitude te zeggen : "wat vliegt de tijd"!
In elk geval voel ik me dit jaar niet als een opgejaagd konijn... reden hiervan is dat zoon de Kerst dit jaar voor zijn rekening neemt... is een overeenkomst met zijn zus die  volgend jaar van wacht zal zijn... aangezien zoon nog tot het einde van de maand in ziekenverlof is heeft hij voldoende tijd... maar zoonlief kennende zal hij weer tot het laatste nippertje wachten om alles in gereedheid te brengen... we kennen onze pappenheimers he!
Momenteel ben ik bezig met dozen vol spullen naar boven te sleuren... met lijst opstellen van al onze uitstappen van de club en dit vanaf het ontstaan in 1994... ben ik nog wel even zoet mee... dan die vermaledijde foto's die nog steeds niet geklasseerd zijn... ik heb me voorgenomen er elke dag 1 uur aan te werken... meer kan ik niet aan want dan plak ik tegen het plafond... 't manneke heeft het namelijk klaargespeeld de al gescande dia's terug op de hoop te gooien zodat ik nu allemaal dubbels heb die ik eruit moet vissen... ggggrrrr!!!!! maar deze winter wil ik ze eindelijk op disc of USB stick hebben... kan ik eindelijk weer rustig slapen.

En nu ga ik mijn haar droogblazen en in model trachten te plooien en dat is een hele opgave want dat haar zit  tegenwoordig in een weerbarstige fase... DADA!

Het is alweer een tijd geleden dat ik de pen ter hand heb genomen om jullie in te lichten over mijn handel en wandel... ik moest eerst mezelf bijeenrapen want ik zat nog maar eens in een van mijn dipjes... ach niks bijzonders... vallen en opstaan hoort bij het leven... helaas... gelukkig gebeuren er nog wel eens leuke dingen zoals donderdag... we moesten met de club de St.Joriskerk gaan bezichtigen... geloof het of niet maar ik heb ALLE kerken van Antwerpen al bezocht... niet omdat ik zo vroom ben... integendeel... maar voor de kunstschatten... de St. Joris echter nog nooit... dus het was DE gelegenheid... wordt meneer pastoor... die ons zou gidsen... toch wel ziek zeker... de man lag thuis met griep...belde een van zijn collega-priesters om in te springen maar die lag in de kliniek na operatie... onze voorzitter heeft dan alle hens aan dek gehesen of hoe ze het ook noemen en iemand gevonden die een voordracht kon geven over Antwerpen vroeger... nu... en in de toekomst... wel het nu en de toekomst hebben we niet gehaald... hij vergastte ons op een afbeelding van oude spreuken en uitdrukkingen in het "oud aaantwaaarps"... in het genre van Breughel... hij wees een fragment aan en wij mochten raden wat het voorstelde... ik kan je verzekeren dat er rare dingen uit de hoek kwamen... hilarisch... in het begin hielden onze leden nog een beetje hun manieren maar gaandeweg... na de pauze met consumptie... werden de remmen losgegooid... spijtig dat onze Lou er niet bij was... die had zijn hart kunnen ophalen.

De blogmeeting is helaas in de sneeuw verdwenen... ze hadden ons storm en zware sneeuwval beloofd... maar ja het is zoals bij onze regering... veel beloven en weinig geven doet de zot in vreugde leven... en wij de zotten lieten ons vangen en bleven thuis... ggggrrrrr... na een tijdje aan de nagels van handen en voeten te hebben geknabbeld uit pure frustratie ben ik in mijn kasten gedoken om al wat rommel in dozen te laden... als ze de kurkvloer komen leggen moeten die kasten leeg zijn om ze te kunnen verplaatsen... het is wel gepland voor februari maar als ik elke dag één
doos naar boven sjouw geraak ik er misschien... ik weet niet hoe het bij jullie zit maar ik ben de trotse bezitster van bergen ongebruikte en overbodige spullen... door de jaren heen bijeengegaard omdat ik toen vond dat ik ze nodig had maar die ik nu niet meer gebruik... de tijd dat ik mijn eettafel moest uitschuiven om iedereen een plaatsje te geven is voorbij... misschien jammer maar wel zo rustig.

Nee ik ben nog in leven maar eventjes op rust... moet nog bekomen van de emoties die me elk jaar op m'n verjaardag overrompelen... niet dat ik overdadig gevierd wordt... nee maar dat er elke keer weer een jaar bij komt vind ik allesbehalve plezant... het maakt me weemoedig... dat gaat ook weer over dat weet ik maar momenteel voel ik me niet in m'n hum... het weer drijft me nu ook weer niet in juichstemming en tot overmaat van ramp ligt er hier een knoert van een berg strijk op me te wachten... zij die haar wonden likt groet U!

Na regen komt zonneschijn... zo vertelt ons het mooie gezegde toch... nou zonneschijn is er in geen velden of wegen te bespeuren vandaag... zonet begon het te regenen... maar toch... wat de poes betreft kan ik jullie geruststellen... ik ben nog ongeschonden en poes vindt die medicijn zo lekker dat ik stieken in de verleiding kwam er eens van te proeven... heb het maar niet gedaan... stel dat ik zo'n kattensnor zou krijgen... het is iets vloeibaars dat je door het eten kan mengen en bij hoge uitzondering krijgt ze nu "verboden" winkeleten met dat prakje erdoor gemengd... njam njam... het gaat er binnen gelijk "klokspijs"... wat een hele opluchting is... verder verdeelt ze haar tijd met plasjes buiten en slapen binnen... we hebben veel gemeen die kat en ik alleen slaap EN plas ik binnen.

Gisteren hadden we ons jaarlijks clubdineetje... alles heel gezellig met cava bij binnenkomst... veel gezoen en geknuffel wat met het verstrijken van de apero-tijd heftiger werd zodat ik al een half glas cava over m'n mouw kreeg geplenst... maar niet getreurd... toen we aan tafel gingen wilde onze voorzitter perse een toespraak houden... ik zette me nietsvermoedend eens gemakkelijk om zijn relaas aan te horen tot ik mijn naam hoorde noemen... de man vertelde namelijk voor een volle zaal in welk jaar ik geboren was en dat ik van plan was nog twee jaar in het bestuur te blijven en er dan mee te stoppen... dit had ik tijdens onze laatste vergadering me laten ontglippen... ik stond net op het punt naar voor te schieten om hem eens zachtjes te wurgen toen hij met een doos pralines op me af kwam stevenen... enne... wat doe je dan... aanminnig lachen toch... het was wèl een complete verrassing... verder verliep de namiddag heel vredig met lekker eten en wijntje... vandaag is het soep en brood!

Weer een nieuwe dag... poes in bakje (kist die je bij de dokter kunt lenen) gestoken en haar... onder luid gemiauw en geklaag... naar de dokter gereden... die constateerde dat er niets gebroken was maar dat ze zich heel waarschijnlijk heeft bezeerd door zich te willen gedragen als een jong kitten... wat met haar door artrose stijve gewrichten niet meer aan te raden is... ze kreeg een spuitje met ontstekingremmend middel en moet zich rustig houden... jawadde... maak dàt de kat maar wijs... ze wil perse trap op en af "rennen"... dat rennen gaat niet echt goed zodat we nu samen als twee oudjes de trappen nemen in een gezapig tempo... jaja we passen ons aan... de volgende dagen moet ik haar een dosis medicijn toedienen gedurende 1 week... hoe dàt gaat aflopen weet ik nog niet... die kat is namelijk niet van gisteren... nu kan de dokter wèl beweren dat het lekker is voor katten maar of ZIJ het zo lekker gaat vinden zal ik morgen maar weten... in het ergste geval neem ik het zelf... ik heb ook artrose dus!

Sommige dagen zijn echt een bezoeking... vandaag was het er zo eentje... werd al in de vroegte wakker gemaakt door het woelen en steunen van 't manneke die een slapeloze nacht had doorgebracht met piekeren over die kurkvloer en de talloze problemen die dit zou meebrengen... moet hij zo nodig zeggen... wie wilde die vloer... HIJ... aan het ontbijt ging het gezeur door tot ik beloofde naar de firma te bellen dat we het voorschot niet zouden storten tot er iemand was langsgekomen om alles op te meten en ons raad te geven... dit gedaan zijnde trokken we erop uit omboodschappen te doen... eerst voer inkopen voor een uitgebreide maaltijd voor de kinderen morgen... dan naar de apotheek waar hij dubbel moest parkeren en me op straat stond te wenken dat ik moest voortmaken... rapper gezegd dan gedaan met teutende klanten voor mij die er een dagje uit van schenen te maken... dan naar de bib waar me hetzelfde lot wachtte... vlug... vlugger... vlugst... na 10 minuten stond hij in de bib breed te gebaren dat ik moest voortmaken... nog maar eens... thuis gekomen wilde ik eerst wat bekomen van die wilde rit maar dat was buiten de waard gerekend... ik moest zijn talloze bobo's verzorgen... toen ik in de keuken bezig was met de maaltijd hoorde ik een paniekerige kreet van hem en een luide piep van de kat... ze wilde de zetel op springen en kon niet... er is duidelijk iets mis... dan maar man naar de dierenarts gestuurd om bakje te gaan halen... luid protest van die man maar ja... het was HIJ die indertijd geen bak wilde kopen... toen hij terug kwam... met gekneusde rib... kreeg ik een heel relaas te horen van geld dat verdwenen was... je moet namelijk een borg van 25 € betalen voor dat bakje... hij had 30 € op de toonbank gelegd... vertelde hij... stond te wachten op wisselgeld en die mevrouw zegde dat ze niets had ontvangen... dus die 30 € zijn foetsie... wat doe je dan... ik heb zo mijn bedenkingen maar hou die wijselijk voor mezelf... die rib ja... die had hij opgelopen door over die toonbank te gaan hangen op zoek naar zijn verdwenen eurokes... er staat me nog heel wat gezeur en gekreun te wachten vrees ik... en ik... ik zoek m'n heil bij den Buddy... morgen naar de dierenarts met poes... duimen maar!!!

Snik en nog eens snik... ik heb een diepbewogen dag achter de rug... om te beginnen had ik een afspraak met mijn vaste bankmanneke (VVH) die me al jaaaaaren met raad en daad bijstaat bij mijn financiële exploitaties... een schat van een jonk... ik verdenk hem ervan homo te zijn... altijd even bereidwillig dit oud vrouwtje wegwijs te maken in de vele bankgeheimen... hij ontbood me om mede te delen dat hij overgeplaatst werd naar een ander filiaal en om zijn plaatsvervanger voor te stellen... die kwam binnen... plantte zich direct neer op de stoel van VVH wat me al tegenstak...en toen ik afscheid nam kreeg ik van hem een plakkerig en slap handje... en dàt deed de deur dicht... ik ben dadelijk naar het dichtsbijgelegen kantoor van de bank gestapt en heb kennis gemaakt met mijn volgende adviseuse... ziezo als ik dan toch met nieuwe mensen moet samenwerken kan ik evengoed een filiaal nemen dat dichter in mijn buurt ligt... misschien vinden jullie het raar maar ik was gehecht geraakt aan dat jonk... elke keer ik een kasbon of obligatie moest herbeleggen zaten we minstens twee uren te praten over alles en nog wat... we hebben zo samen de wereld verbeterd... financiële problemen opgelost... de regering gereorganiseerd... dat schept een band... of niet soms!

Na de middag naar de kurkwinkel getuft... 't manneke begon al dadelijk te vertellen hoe oud hij wel al niet was en nog zo van die prietpraat waar ik bobbels van krijg... toen ik  eindelijk... met veel moeite... er even tussen kon om mijn lijstje met vragen af te rammelen en ik op die vragen antwoord had gekregen... heb ik de knoop doorgehakt en besteld... we waren nog niet buiten en hij kwam weer met zijn twijfels aanzetten... waar ik nog meer bobbels van kreeg... in februari zou de vloer gelegd worden en ik zit nu al mijn kop te breken hoe ik al die kasten kan leegkrijgen en waar ik die rommel moet zetten... ik heb nog voorzichtig een balletje opgegooid over schilderen in de living maar dàt was er teveel aan... ik probeer nu op krachten te komen voor een volgende zet want zeg nu zèlf... nieuwe vloer en nieuwe gordijnen en dan muren die al 25 jaar geen verfpot meer hebben gezien... dat trèkt er toch niet op!!!

Als afsluiting van een veelbewogen dag merkten we dat poes mankt en soms onverwacht een kreet slaakt... we wachten nu af of het zo blijft want dan wordt het weer dierenartswaarts... ach dat kan er dan ook maar bij!!!

Gisteren hadden we een onverwacht uitje... nee geen ajuin... onze buren/vrienden vroegen ons mee om te gaan brunchen... waarom niet... dus wij op weg naar een overvloedig en lekker ontbijt met als opener een glaasje cava... dat ontbijt voel ik nu nog zitten... daarna een wandelingetje gemaakt in de koekestad en iets gaan drinken op de Grote Markt... het was lekker en plezant... voor herhaling vatbaar... als jullie het adres willen vertel ik het wel bij de volgende meeting want reclame mag niet hier!!!

En nu ga ik relaxen want mijn "betere" helft is naar biljart en dan ben ik de baas over de TV... joepieeeeeeeeeeeeee!!!



 

Als jullie me bij de volgende blogmeeting zien verschijnen met een hoed of pet... gelieve niet te lachen aub... ik ben namelijk wreed van plan met de hoed rond te gaan... niet uit beleefdheid... zo ben ik niet... maar uit bittere noodzaak... we gaan in zware kosten vallen... toen ik deze week met 't manneke winkelwaarts trok voor nieuwe zonnegordijnen... die waren namelijk gescheurd... zag ik in die winkel ook een stofje liggen dat geknipt zou zijn voor overgordijnen... wij zitten nog met van die zware fluwelen monsters die een fortuin kosten aan droogkuis en bovendien zo dik en log zijn dat ik de ramen niet kan openen... een ware doorn in mijn oogskes... dus vraag ik prijs en eens buiten begint man te zeuren dat die overgordijnen helemaal niet nodig zijn... ik zeur natuurlijk terug dat naar mijn mening het wèl nodig is... waarop 't manneke repliceert dat hij onze oude en vuile tapis plein al lang beu is en kurk wil laten leggen... tja hierop kon ik niet veel zeggen want voor een keer had hij eens gelijk... hij naar de winkel om prijs te vragen... ik stemde toe en nu zit ik te rekenen en te rekenen wat ons dat allemaal gaat kosten en heb er al koppijn van gekregen... wat zo ironisch is is dat we enkele jaren geleden er al over hebben gesproken maar toen vond meneer dat het de moeite niet meer was... nu ineens weer wel... zal mannen toch nooit begrijpen... dus mannekes volgende keer hou ik een collecte... en geen knopen aub.

Tevredenheid... zoals velen bezondig ik me vaak aan ontevredenheid... het druilerige weer... mensen die me teleurstellen... de kat die me tussen de voeten loopt... zeurpieten die me op de "seskes" werken... ik weet het en ik hou me steeds voor dat ik het helemaal niet slecht heb vergeleken met anderen maar toch... ditmaal kan ik alleen maar terugblikken op een welgevulde en prima week... of ik het groot lot gewonnen heb... neeeeeeeeeeeee... was dàt maar waar dan kreeg heel sennet van mij een Duvel... natuurlijk was er het gewone huishouden te beredderen maar dan wel op zijn "boerenfluitjes" met andere woorden... ik heb me niet doodgewerkt... de brieven voor onze club liggen hier klaar om uitgedeeld te worden tijdens ons jaarlijks feestetentje volgende week... woensdag ben ik naar deArenberg getrokken om Ann Nelissen te gaan toejuichen... man man het was weer eerste klas... ze heeft mij en de hele zaal plat gekregen... de "Moedermonoloog"... wat een vrouw en moeder allemaal te verduren krijgt... heel humoristisch
verteld maar toch ook heel herkenbaar... nadien een wijntje gedronken met vriendin en nagepraat en -gelachen over de voorstelling... donderdag de hele dag "op schok" geweest met de club naar Tielt en Roeselare... nu ga je zeggen : "wat gaan ze daar zoeken" en dat dacht ik ook maar het viel geweldig mee want we hadden in Tielt als gids een heel gezellige dame die boeiend kon vertellen over de legendarische volksfiguren van haar stad... en in Roeselare kregen we een "spuiter" van een man... zo eentje met pretoogjes en dan weet je het wel... het weer viel ook mee en de lunch 's middags was uitstekend... dan vrijdag een etentje bij vrienden waar de dame des huizes ons weer eens schandalig verwende... dus mensen wat wil je nog meer... voor het weekend was niets gepland zodat ik heerlijk op m'n plooien kon komen want al dat uitgaan kruipt niet in je koude kleren he... gisteren samen met poetshulp A het hele kot gepoetst zodat ik weer ietwat stofloos door het leven kan... morgen... helaas... moet ik naar de tandarts en... vermits ik al enkele weken plotselinge en venijnige scheuten door mijn bovenkaak krijg... vrees ik haar verdict... jaja schone liedjes kunnen niet blijven duren he... et voilà... dat was het dan.
    Tot volgende keer!

Verleden week weer clubvergadering gehad en dat betekent dat ik momenteel tot over m'n kruin in de paperassen zit te wroeten... aangezien er echter ook nog aankopen moeten worden gedaan en het huishouden moet beredderd worden heb ik er vandaag even de blok op gelegd om aan die verplichtingen te voldoen... om eerlijk te zijn deed ik dat met graagte want gisteravond keken m'n beide ogen verschillende kanten uit van het turen op het priegelschrift van onze voorzitter... zijn oeuvre staat dan ook nog eens bol van plaatsnamen, eigennamen en andere namen die ik voorzichtigheidshalve vaak bij Google moet gaan nakijken om geen stomme fouten te schrijven... zo ben je wel enkele dagen zoet... vandaag even de boodschappen gedaan... ik ben tegenwoordig verslaafd geworden aan kiwi's... niet de beesten wèl de vruchten... enkele jaren geleden kwam ik tot mijn afschuw tot ontdekking dat ik na het eten van een kiwi een gemene keelpijn kreeg en dit elke keer... ik voelde het zelfs tot in m'n slokdarm branden... weer een allergische reactie dacht ik en liep verscheidene jaren met een bocht rond elke kiwi die m'n pad kruiste... niet het beest wèl de vrucht... begin dit jaar kreeg ik toch plots zo'n onbedaarlijke zin in kiwi dat ik het voorzichtig aandurfde er eentje uit te lepelen... en het smaakte zoooooo lekker en ik voelde geeeeeeen pijn dat ik er elke dag enkele binnen sla met veel genot... dit alles om te vertellen dat ik zonder kiwi's zat en ze dus vandaag ben gaan halen... toen ik dan toch in de winkel was heb ik ook perssinaasappelen meegebracht en tomaten en een enorme Chinese kool en en en en...

Deze voormiddag samen met m'n halve trouwboek enkele kasten uitgemest... van m'n hart een steen gemaakt en er verscheidene zaken uitgegooid die ik echt niet meer nodig heb en ook nooit meer zal nodig hebben... stilaan zijn we elk in ons eigen hoekje schoon schip aan 't maken tegen dat we ooit zouden verhuizen... wat een mens tijdens al die jaren toch vergaart... het is ongelooflijk... nu zit ik hier te gapen op een lege kast en zit te denken hoe ik die terug ga vullen... belachelijk ik weet het... ik ben toch geen ekster!

Het speeluurtje is voorbij... tijd om weer aan de slag te gaan... de keuken wacht! 

Net terug van begrafenis van een van onze goeie wandel- en fietsvrienden... kwam de laatste jaren ook met 't manneke en nog 2 vrienden kaarten... dus weer een hoofdstuk dat afgesloten is... zoals bij elke begrafenis zit ik druk in mijn hoofd te tellen in elke taal die ik 'machtig" ben... dit om het droog te houden... het is me aardig gelukt tot we de kist moesten groeten... dat is voor mij altijd het ultieme tranen-moment... ook dat ging voorbij en aan de koffietafel achteraf "lekker gezellig" zitten napraten over alle wandel- en fietsvrienden die we al ten grave hebben moeten dragen... dat zijn er aardig wat... we spraken vlug af nog eens bijeen te komen voor het te laat is... ik zit nu hier met ietwat brandende oogskes van alle met moeite ingehouden tranen dus hou ik het kort... vrijdag blogmeeting... zet alvast een wit wijntje voor mij opzij!!!

Vandaag was het weer kinder-voeder-dag... dat maakt dat ik uren in de keuken sta om bergen voer te prepareren en daarna als ze weg zijn nog eens de overtollige eetwaren in dozen te pakken en te trachten er een plaatsje voor te vinden in de vriezer... dit gedaan zijnde is moeder's pijp uit en met mijn laatste krachten zit ik hier mijn blogje op te peppen... hierna kruip ik m'n bedje in want morgen moet ik er heel vroeg uit... hoe vroeg... zo tegen 5 u... ja dat is onmenselijk vroeg ik weet het maar we maken met de club een daguitstap naar Düsselforf... was weer lang geleden dat we op stap gingen.

Deze namiddag kregen we een telefoontje van de zoon van een van onze vrienden F... F  was plots overleden... hij had in de kliniek gelegen... was terug thuis en wij dachten dat hij wel zou herstellen maar zie... het is wel schrikken... we hebben heel wat jaren samen met F en nog anderen wandel- en fietstochten gemaakt... de laatste jaren kwam hij kaarten met 't manneke en nog 2 vrienden... weer een hoofdstuk afgesloten... hoe ouder je wordt hoe meer je moet afscheid nemen... van je familie... je vrienden... dingen die je niet aankunt en moet opgeven... triest toch... als kind begin je een boek te schrijven... er komen steeds nieuwe paginas bij... dan komt het keerpunt en moet je blad na blad uit je boek scheuren tot er helemaal niets meer overblijft... ik denk dat ik maar ga slapen voor ik in tranen uitbarst uit puur zelfmedelijden... ik trek me terug... DADA!!!

Zaterdag en petanque... m'n zeer moede en tegenspartelende ledematen uit bed getrokken... haar wassen... neeje... geen goesting... boke choco met koffie... bieterkes poetsen... ook geen goesting maar toch maar gedaan... je weet nooit wie je op je pad tegenkomt en moet/mag kussen nietwaar... is zoals je ondergoed... altijd proper en liefst sexy spullen aantrekken want stel dat je onder een camion terechtkomt en in allerijl naar de kliniek moet gebracht worden... je komt daar dan al halfdood aan en als ze je uitkleden schaam je je helemaal dood als ze je uitgelebberde onderbroek en dito BH te zien krijgen... mij niet gezien... dus ik in volle strijdvaardige uitrusting naar de petanque om... ik durf het haast niet te zeggen... liefst alle 4 partijen te verliezen... ben al blij dat ik m'n haar niet gewassen heb... na de petanque eventjes de Colruyt in om groenten en fruit in te slaan... dan naar huis om boke choco te gaan eten...de aandachtige lezer heeft al lang opgemerkt dat ik chocoverslaafd ben... tant pis die lijn... ik vind het nu eenmaal lekker... na dat boke choco een matchpoint met 't manneke gespeeld en verdorie ook dàt verloren... ik heb blijkbaar niet mijn dag... dan maar naar den buddy getrokken om troost te zoeken.

Gisteren waren we afgesproken met enkele vrienden voor een partijtje golf... gezien de vorige eerder koele dagen trok ik mijn winterjack aan... amaai was dàt een miskleun... halverwege het partijtje voelde ik me verplicht te strippen... ik dreef bijna uit m'n jas... nadien bij de "after golf" een frisse Duvel gedronken om het verloren gegane vocht te vervangen... en wie zaten daar weer te genieten van ook een frisse pint... de Molly met haar baasjes... ja die Molly heeft het maar getroffen... vandaag was het weer ander weer... niet koud maar wel druilerig en vochtig... aan afwisseling nooit gebrek hier in ons landje.

Donderdag zijn 't manneke en ik onze jaarlijkse griepspuit gaan halen... dokter wilde ons ook perse een anti- pneumococcen middel toedienen dus spuit in linkerarm en nog eentje in rechterarm... die cocktail is me blijkbaar niet erg bekomen want lag om 9 u al in bed... ik hou sowieso al niet van cocktails... geef mij maar puur... en deze lag precies slag te leveren met m'n ingewanden... lang en goed geslapen en ik voelde me weer prima... we zijn weer voor een jaartje bestand tegen allerlei kwaadaardige bacillen... we lusten ze rauw!!!

En nu ga ik nog eventjes zalig relaxen met boek... tot de volgende zitting maatjes!

Mijn dag begon in mineur... klokslag 7 u werd ik brutaal wakker geschud door een luid ronkende en pompende motor... ze kwamen warempel de beerput van onze buren leegpompen... ik die dacht dat het karwei wel zou geklaard zijn met een kwartiertje kwam bedrogen uit... wat ze allemaal uit die put hebben moeten halen weet ik niet maar het duurde welgeteld een vol uur... zal onze buren eens duchtig aan de tand voelen... mijn gemoedsrust was om zeep en ik ben dan maar opgestaan met loden voeten en suffe kop... we planden gisteren om te gaan shoppen want 't manneke heeft dringend een deftige maar toch sportieve pantalon nodig en een winterjack... helaas... het regent en blijft regenen zodat ik hier met proper gewassen haar en hoopvolle verwachting zit te wachten op de beloofde opklaringen... tja... eerst zien en dan geloven!

Om de tijd te doden ben ik op blogronde getrokken... het is eerder komkommertijd zo te zien... weinig nieuws van het westelijk front... toen ik bij Bojako aangekomen was kwam er eindelijk een opklaring... niet aan de hemel maar bij mij... zoals gewoonlijk deed ze me grinniken... zo herkenbaar... niet dat ik al aan pyjamabroeken toe ben... nee ik kan die dingen niet uitstaan... dat kruis kruipt tijdens de nacht steeds hoger en hoger en... zoals ik ook eens hoorde vertellen door An Nelissen tijdens de Vaginamonoloog... ons "veugelnestje" moet luchten... dus voor mij lange warme nachtgewaden want au naturel ben ik nooit gegaan... het broeken- en jasjes probleem voor 't manneke heb ik opgelost op deze manier... hij wil alleen het jasje zodat ik tonnen splinternieuwe broeken heb moeten wegdoen... nu draagt hij van die grootvaders-nachthemden... toen ik hem het eerste kocht liet hij een vernietigende kreet : "ziedevanierdakikdadinggoanoantrekke"
maar nu is hij verknocht aan die hemden en zou ze zelfs tijdens de dag dragen als ik er geen stokje voor stak... ik heb er net enkele flanellen bijgekocht... de bovenkant blijft warm en de poep ook... als er onverwacht gebeld wordt in de vroege uurtjes loopt hij er tenminste minder bloot bij.

Het regent nog altijd dapper door en ik vrees dat broek en jack zullen moeten wachten tot er betere tijden aanbreken.

Ssssssssssst... efkes rust... man buiten... kat ook... radio uit... poetshulp belde dat ze dringende zaken had af te handelen dus niet kon komen vandaag... wat mij een dagje vakantie geeft... ja als zij komt is het travakken geblazen... dan worden dingen die anders een flodder met de vod krijgen eens goed opgepoetst... vandaag zal het weer flodderen worden.

Wat ik de vorige dagen zoal heb uitgevoerd... ach niets om over te schrijven eigenlijk wat ik toch maar ga doen wegens gebrek aan beter... gisteren zondag natuurlijk gaan stemmen zoals iedere rechtgeaarde belg moet... het viel me ietwat zwaar omdat ik met een katertje zat van de vorige dag... we waren uit gaan eten met nog 2 stellen... toen we nog alleen in het restaurant overbleven zijn we maar opgestapt en bij een van de stellen een slaapmutsje gaan innemen... dat mutsje had ik beter laten liggen want na een aperitief... enkele glazen wijn en een french coffee was het blijkbaar teveel van het goede... heb wel goed geslapen maar de dag nadien rondgesleft als een zombie... en dan nog gaan stemmen ook... allee den Bart heeft de ronde gewonnen... nu maar afwachten wat hij ervan gaat bakken.

Vrijdag nog even een "misschien laatste rondje golf" gespeeld... met dit wispelturige weer weet je het nooit... toen we het cafetaria wilden verlaten merkte ik plots een mij bekende hond... ja... de Molly met haar baasje... ik heb de eer gehad Molly eens achter haar oren te mogen krabbelen... haar baas heb ik wijselijk niet aangeraakt... ... na een korte babbel en nadat Molly haar koekje had gekregen van Cleo hebben we afscheid genomen... Molly en baas terug naar huis en ik voor een partijtje golf het veld op... dat was zowat het meest opwindende van die week.

Met vriendin afgesproken de "Moedermonoloog" met Ann Nelissen te gaan zien... we hebben al enkele prachtmonologen van haar mogen smaken enne... het smaakte naar meer... heb al gereserveerd voor november... ben benieuwd want af en toe eens lekker lachen is noodzakelijk... wat dat "lekker" betreft... een van m'n vroegere chatvrienden (hollander) is na lange tijd terug opgedoken en we zijn weer druk aan het praten geslagen... dat maakt dat ik weer hollandse uitdrukkingen begin op te pikken... kan er niks aan doen mannekes... op dat gebied ben ik als een cameleon... "lekker" en "ja hoor" behoren nu weer tot mijn vaste woordenschat... die woordenschat begint anders grote gaten te vertonen... je bent iets aan het vertellen en plots kan je op een of ander woord niet meer komen... geweldig frustrerend... maar ja blijkbaar heeft bijna iedereen met dit probleem te kampen dus we lachen het maar weg.

Ik hoor man net binnenkomen... de kat zal ook wel terug zijn denk ik... gedaan met de rust... terug aan het werk... tot nog eens blogmaatjes! DOEI! (oeps)

Gisteren besloot ik... in het vooruitzicht op weer een regenachtige rotzondag... de golf de golf te laten en me nog eens lekker in bed om te draaien in plaats van in het stikdonker te moeten rondstrompelen... tja de golf begint al om 9 u en tegenwoordig duurt toiletmaken zowat het dubbele van de tijd die ik er vroeger voor nodig had... haha...daarom moet ik er om 7 u uit... zeg nu zelf is dat een uur om op een zondag je bed uit te moeten... dienaangaande (mooi he) mijn besluit te fatsen... bij 't manneke is de golffut er ook wat uit en hij bleef ook thuis... toen ik om halfnegen eindelijk de moed vond m'n rolluiken op te trekken zag ik potdorie toch de zon staan schitteren zeker... miljaaaaarde... echtgenoot is wat in de tuin gaan werken terwijl ik uit pure dwarsliggerij weigerde m'n huis uit te komen... ja zo ben ik wel... heb dan maar wat klussen gefikst... wat in m'n kleerkast gerommeld... me voorbereid op een lange harde winter... volgende week komen de griep- en pneumococcenspuit er weer aan... morgen wat boodschappen doen... misschien een dagje de stad in... ook nog onze voedselvoorraad aanvullen zodat we niet van honger gaan omkomen als we weken ingesneeuwd zitten... je ziet dat ik een vooruitziende blik heb... nu de petanque en golf zowat op hun einde lopen kan ik weer tijd vrijmaken om op avontuur te trekken... haha... jullie horen het wel... tot dan!!!

LAP... ik heb het weer gedaan... kreeg de GvA op mijn PC zoals gewoonlijk... dit keer staat er een bericht in dat de Marokkaanse gemeenschap in Borgerhout een eigen school krijgt... na het lezen van de reacties van de lezers... sommige echt niet van de poes... kon ik het niet laten ook weer eens m'n mening te verkondigen... met als besluit de vraag hoe lang het zou duren voor ik er afgegooid zou worden... en LAP het is weer zover... hieronder mijn tekst :

Wat mij verwondert is het feit dat allochtonen zo vlug het woord "racisme" in de mond nemen als iets hen niet aanstaat, wat betreft "eigen scholen, eigen zwembaden, aangepast eten in de scholen" en zo verder, wordt dat dan niet als "racisme" beschouwd? Wat gaan wij Vlamingen nog allemaal mee moeten financieren voor hun oneindige behoeften, terwijl in hun thuislanden de christenen vermoord worden en hun kerken verwoest, is dat fair?
Tolerantie... JA... maar die moet van beide kanten komen.
Wordt dit nu ook verwijderd door GvA... want blijkbaar mogen bepaalde personen hier hun gal uitspuwen zonder op de vingers getikt te worden en andere dan weer niet.

Dit laatste was er teveel aan denk ik... nu jullie weer!

Hallo iedereen die nog wakker is... ik heb mezelf bijeen gegrabbeld om weer eens op het blog te komen... het kostte moeite ja... ik verwacht dus een applaus... waarom... omdat ik me nog niet helemaal fit voel na die bronchitis... nog steeds een nakuch... moe en lusteloos... die belabberde zomer en het vooruitzicht op weer een lange winter helpt ook al niet om me in juichstemming te brengen... ik heb gewoon in niets zin... alleen lezen kan me nog opbeuren... maar vandaag zal er niet veel van lezen komen want mijn kroost komt eten vanavond en ik moet zo dadelijk de keuken induiken... wreed tegen mijn goesting weeral... erg he... ja ik vind dat erg... niet dat ik depressief ben maar ik begrijp hoe een depressieve mens zich moet voelen... zoals ik nu maar dan veel en veel erger... OEF!

Ik ben hier nu wel maar weet gewoon niks te vertellen... buiten de gewone rompslomp in het huishouden gebeurt er niets maar dan ook niets... voor sommige overbelaste senioren klinkt dit misschien als muziek in hun oren maar ik hou wel van een beetje uitdaging... wat leven... momenteel drijf ik maar wat en de grootste uitdaging vandaag zal zijn of mijn perenflan gaat lukken... de soep zal wel te genieten zijn... dan moet ik de uitdaging aangaan met de zalmmoten in de oven en als dat allemaal lukt val ik weer in de grote leegte... OEPS.

Gisteren na rijp beraad toch maar naar de golf getrokken... de vrienden hadden allemaal verstek laten gaan behalve één moedigaard en we hebben  toch nog een partijtje kunnen spelen zonder nat te worden... dit tussen twee buien in... wie er ook waren was Bo met haar Zilveren en de kleinste achterspruit... van moedig gesproken... CHAPEAU!

De peren wachten op hun warme oven... dientengevolge (wat een prachtig woord weeral, blij dat ik het eens kan gebruiken) verdwijn ik weer van het net voor onbepaalde tijd... TOT ZIENS!

Niettegenstaande m'n continu gekuch... ja dat duurt altijd lang bij mij voor de laatste resten van een bronchitis weggewaaid zijn... voel ik me toch al een ietsiepietsie beter... de reden... ik heb gisteren even m'n reukorgaan buiten de deur gestoken... gewoon om voer aan te halen want mijn huismuizen begonnen luid te protesteren... niks meer te vreten... we hadden ons stilaan een weg gegeten door de beschikbare voorraad diepvries en fruit... mijn kasten zijn terug gevuld en vandaag heb ik me naar de bib laten rijden want ook ook daar had ik me doorheen gewerkt... wat doe je anders als je gedwongen binnen zit... enne... zoals Boke het ook schreef... zonder een stapel wachtende boeken voel ik me ongemakkelijk en bloot als een geplukt kieken... die 10 stuks lectuur liggen me verlokkelijk toe te pinken en ik voel me in hoopvolle verwachting... maar eerst moet ik nog wat karweitjes afmaken voor ik me op de stapel kan storten...voor de rest heb ik niets te melden... ik heb een woedend mailtje naar GvA gestuurd maar verwacht natuurlijk geen antwoord... wat de verkiezingen ons gaan brengen moeten we nog afwachten... gaat er veel veranderen... ik betwijfel het... intussen blijven de reclame folders van de verscheidene partijen maar binnen stromen... de ene al beloftevoller dan de andere... jammer voor hen ben ik met het klimmen der jaren ook m'n goedgelovigheid kwijtgeraakt... als je A moet geloven gaan ze er met de grove bezem door... waardoor... toen ik naar de bib ging deze voormiddag had ik de indruk door een mestvaalt te waden... de straten in mijn gemeente zijn de laatste jaren één voor één gerenoveerd... dit met hoge kosten... en moet je zien hoe vies ze erbij liggen... wat doe je eraan... niks toch... ja voor je eigen deur keren kan nog.