Test

Ik heb altijd geslapen als een roos... tijdens de bombardementen in de oorlog sliep ik overal doorheen... het moet al heel erg zijn vooraleer ik er m'n slaap voor laat... gewoonlijk raakt m'n hoofd het kussen nog niet of ik ben al onder zeil... tot nu toe dan toch... ik weet niet wat ik heb... misschien een slecht geweten... ... maar de laatste weken wordt ik zo tussen 3 en 4 u wakker en daar bedoel ik dan "klaarwakker" mee... lig dan te draaien en te woelen... krijg allerhande zwarte gedachten... vannacht was het ook weer zover... schaapjes tellen lukt niet... heb al eens geprobeerd in plaats van schapen knappe kerels voorbij te zien huppen maar dat heeft het tegenovergestelde effect op me... ... op yoga heb ik indertijd geleerd je geest leeg te maken... mijn geest is nogal aan de dwarse kant en laat zich niet zomaar ledigen... als ik nu alleen zou wonen kon ik opstaan en wat gaan lezen of den Buddy wakker maken maar ik kan nog zo stil proberen m'n bed uit te sluipen of 't manneke wordt wakker en wil dan weten wat en waar en hoe en waarom... ik had geen zin in al die toestanden... teneinde raad kwam ik op een lumineus idee... ik begon een put te graven... een heel diepe... en kieperde daar eerst die personen in die me in het verleden heel erg hadden gekwetst... daarop de lichtere gevallen... daarboven alle zaken die me ergeren... daar dan bovenop een berg zand... op die berg heb ik dan de hoela staan dansen... na al dat gegraaf en gehos ben ik bezweet en uitgeput in slaap gevallen... ik zit echter met een probleem nu... ga ik die put terug openmaken om hem een volgende slapeloze nacht nog eens te vullen of laat ik hem dicht... och daar kan ik misschien vannacht eens over nadenken... jullie zijn in elk geval gewaarschuwd... wie me ergert gaat de put in... ... tot de volgende!!!

Wisselvallig zoals het weer... mijn humeur bedoel ik... ik ben nog altijd aan het trachten het Guinnes boek te halen in snuiten en hoesten maar toch... een klein tikkeltje hoop kwam er opdagen aan de horizon... de reden hiervan... ik voel me een ietsie pietsie minder belabberd dan gisteren... kreeg een telefoontje van een vriendin voor een gezellige babbel die ik ditmaal heb kunnen afmaken... en last but not least vanmorgen een mailtje van een vriend waar ik al een hele tijd niets meer van had gehoord... ik ben nu eenmaal heel gevoelig aan zulke kleine attenties... ik maak blijkbaar de indruk van heel zelfzeker te zijn maar dat is maar uiterlijk... inwendig ben ik een vat vol onzekerheid en twijfels... als mensen waar ik van hou me negeren duik ik dadelijk in de diepste ellende... dat is een handicap die ik de rest van m'n leven zal moeten meeslepen want hoe ik ook tracht me erover te zetten... het lukt me niet.

Dus m'n humeur was een beetje aan 't klimmen toen ik een telefoontje kreeg van een andere vriendin uit ons vroegere fietsgroepje... een van onze vrienden daar is overleden... ik wist dat hij ziek was maar zo'n plotse dood had ik niet verwacht... het fietsen is gedaan maar we komen nog een- of tweemaal per jaar bijeen om bij te kletsen en met A heb ik menige keer in een deuk gelegen want als hij op dreef kwam was het lachen geblazen... nog iemand die ik geweldig ga missen... er ligt trouwens nog een doodsbrief te wachten voor morgen maandag... een clubvriend ditmaal maar een die ik maar heel oppervlakkig ken... zal er niet heen kunnen want waag me nog niet buiten.

Jongens jongens toch... wat gaat 2007 ons nog brengen... tot hiertoe heb ik nog niet veel goeds vernomen en we zijn nog maar in de eerste week... ik hoop maar dat de rest van het jaar wat vrediger zal verlopen.

En nu het goede nieuws... de schotelantenne is geplaatst en we kunnen zowat 200 kanalen ontvangen... tot hiertoe dan toch... zoonlief heeft gisteren weer de hele dag zitten prutsen... ik zegde wel dat hij er moest mee stoppen maar het is ook zo'n doordouwer he... uiteindelijk ging hij nog een laatste keer het dak op om de schotel nog maar eens een ietsje te draaien en plots... boem... gelukt!!! Hij zo fier als een gieter en ik opgelucht dat dat over en weer geloop eindelijk gedaan was...
nu zitten we hier dus met een hoop kanalen met een hoop onbegrijpelijke talen en 't manneke is dan ook nog te koppig om er ook maar eentje te willen van bekijken... grrrr... wat ik natuurlijk niet aan de zoon durf te vertellen... het zal mijn taak weer worden om dat alles eens uit te gaan pluizen... nog niet direct want m'n kop kan nog geen ingewikkelde technische toestanden aan... heb die handleiding eens bekeken en dat is geen kattepis hoor... zitten er soms "schotelspecialisten" hier op het net... er zit hier iemand te smachten op enige uitleg... we kunnen via de antenne nog steeds Brussel ontvangen maar in de nabije toekomst gaan die er ook een punt achter zetten en ik ben benieuwd wat echtgenoot dàn gaat doen.

Maar nu zet ik er een punt achter... tot de volgende aflevering dan maar... doei!!!

Na het ontbijt ga ik gewoonlijk een halfuurtje zitten lezen of puzzelen... soms loopt dat halfuurtje wel eens uit maar ja... wie daarover valt... zo ook deze ochtend... en wat las ik...

GRAPPIGE VROUWEN

Vrouwen en humor... het blijft een gevoelig onderwerp. Zijn vrouwen even grappig als mannen? Zo ja, waar zijn al die vrouwelijke komieken en cabaretiers dan? Volgens een studie van de Engelse Universiteit van Maryland (en die kunnen het weten) lachen we over het algemeen meer met grappen van mannen dan van vrouwen. De onderzoekers stelden vast dat 60 % van de mannelijke proefpersonen moest lachen met grappen verteld door mannen en dat slechts 38 % moest lachen met grappen verteld door vrouwen. Omgekeerd moest 71 % van de vrouwen lachen met moppen verteld door mannen en maar 35 % met die verteld door vrouwen (heel onloyaal). Maar dat betekent niet dat vrouwen geen humor hebben, ze zouden volgens de San Francisco State University (en die weten het nóg beter) een ander soort humor hanteren (dat wisten we allang). Onder vrouwen is humor spontaner en zelfrelativerend terwijl mannen vaak een vast arsenaal van standaardgrappen hebben (meestal grove) en zelden zichzelf het voorwerp van spot maken (waarom niet?). Hun grappen gaan meestal ten koste van anderen. Ook humor lijkt bij mannen een soort spelletje, een competitie te zijn (haantjes).

Weet je trouwens waarom domme blondjes moppen eigenlijk zo eenvoudig zijn?
Omdat mannen ze ook zouden kunnen begrijpen!

Na dit gelezen te hebben heb ik me vast voorgenomen nooit ofte nimmer nog een poging te doen grappig te wezen... het wordt toch niet geappreciëerd... dus waarom zou ik me dan nog moe maken... van nu af aan hoor je me alleen nog maar zeer ernstige gespreksthema's aanboren zoals... hmhm... laat me even nadenken... tja kan zo direct niets bedenken... zal voor morgen zijn!!!

Wat ik wèl weet is dat de meeste vrouwen vallen voor een man die hen doet lachen maar is dat ook zo voor mannen of is dat in hun ogen oneerlijke concurrentie? Gaarne jullie mening hierover...

Even terug in de tijd

Bobby Goldsboro
Honey

zet wel even blogmuziek af

Het is weeral wat geleden dat ik nog eens m'n innerlijk uitstortte op dit blogje... nou innerlijk... dat stelt niet veel voor hoor maar ik vind het goed klinken... ...  en de reden daarvan is dat het weer sukkelen was... eerst kwam er een hele apotheek de boel hier blokkeren... ben ten einde raad naar het forum getrokken en dàt probleem is opgelost... ... ik wilde dan... om niet onder te doen voor die cracks hier op het net... eens met iets nieuws en schokkends voor de pinnen komen maar dat mislukte grandioos... uuuuren en uuuuuren zitten zweten en sakkeren en allemaal tevergeefs... vraag me nu niet wàt ik wilde doen want dat ben ik ondertussen al vergeten... ... ik zal me er moeten bij neerleggen dat computerale hoogstandjes te hoog gegrepen zijn voor mij... zal het maar bij het gewone recept houden.

Toen ik zoëven m'n blogronde deed stond ik versteld van alle problemen om me heen... ik die dacht het redelijk druk te hebben... moet deemoedig bekennen dat ik eigenlijk een heel rustig en vredig leventje leid... bij Bojako vloog de "kaka" me om de oren... de Ludo zit thuis op zijn nagels te bijten want Lea moest dochter gaan helpen... Lips zit in angstige afwachting... Mus ook maar daar gaat het om kikkerogen...  Franske is ook al niet in zijn hum... en dat is maar een handjevol... ik mag er niet aan denken wat er nog meer misgaat in blogland... ik ga zo dadelijk m'n bed induiken en me onder de dekens verstoppen.
 
Vandaag was het weer "kindervoederdag"... wortelsoep en fricassé... dat betekent de hele middag peekes krabben en balletjes draaien... dat kan het kleinste kind maar het is wel een zeer saai werkje en ik haat saai... ik had natuurlijk een heel ingewikkeld menu kunnen opstellen maar daar had ik nu eens echt geen zin in... las juist op een blog dat ze daar sinds hun pensioen alleen nog maar doen waar ze zin in hebben... dat idee zegt me wel iets en ik probeer dat soms in de praktijk te brengen maar stuit dan op weerstand van mijn wettelijke wederhelft die het zijn plicht vindt mij op mijn echtelijke plichten te wijzen... en dat is nu juist ietske teveel "plicht" naar mijn goesting en als ik geen goesting heb dan heb ik geen g... enz. enz.

Heb daarjuist nog wat zitten knoeien met Google Earth... verdorie ik kan dat maar niet voor 100 % onder de knie krijgen... krijg er geweldige frustraties van... maar allee nog eentje erbij zal ook de zaak niet uitmaken zeker... ik zal me toch eens een prive leraar moeten zoeken die me wegwijs maakt in computerland anders blijf ik klungelen... heb al vaak het voornemen gemaakt les te gaan volgen maar ik kan die scholen niet overhalen de lessen op de dagen en uren te geven die mij schikken... helaas!!!

Het wordt stilaan tijd voor m'n schoonheidsslaapje... by the way die worden langer en langer... kan 's morgens haast m'n bed niet uit en als ik na de middag niet in beweging blijf val ik weer in slaap... zal me maar troosten met het gedacht dat dit een dierlijk instinct is... in de winter alles op een laag pitje zetten... en om eerlijk te zijn ik geniet ervan.