Donderdag 8 maart 2007

Opdracht

Toen ik vanochtend m'n mailbox opentrok vond ik er eentje bij met de opdracht verder te gaan met m'n jeugdherinneringen... BEFEHL IST BEFEHL... dus ik zal m'n hersenpan nog eens geweld aandoen om er het een en ander uit te persen... aiai... dat doet pijn zo vroeg op de dag en dan nog met een licht katertje van gisteren... ja we zijn gisteren nog eens bijeengekomen met de vroegere fietsvrienden... glaasje... babbeltje... glaasje... toen kregen we honger... ik had eigenlijk het een en ander in de frigo liggen voor het avondeten maar... geboren plakkers dat we zijn... lieten we ons overhalen te blijven... het eten was heel genietbaar maar de wijn was nog véél beter... daarna nog een Irish coffee en Myette was niet meer te stuiten... vandaag is het poetsdag... zojuist onze hulp bij de buren binnengelaten want die zijn gisteren vertrokken op een cruise en dan moeten wij de honneurs waarnemen... nu neem ik even tijd om blogje bij te werken... had dat eigenlijk deze avond willen doen maar Bojakoke zit me op de hielen te trappen en daar wordt ik nerveus van...

Daar zat ik dus op de Handelsschool... was me dàt aanpassen... in plaats van nonnen allemaal mannen in alle maten en gewichten... vooraan natuurlijk de leraren die allemaal een bijnaam hadden... de Knoop... een klein vierkant kereltje die zich altijd opblies als een kikker en zichzelf "meneer" noemde... zijn geliefde uitspraak was "en wat heeft Meneer gezegd" ik zie hem nog altijd zitten achter zijn lessenaar... het ene been over het andere geslagen terwijl hij rithmisch zijn "jarretellen" liet knallen... een bron van onuitputtelijk vermaak voor ons blagen... op die leeftijd heb je niet veel nodig om in een deuk te liggen... hij was er ook op gebrand ons meisjes na te laten blijven en probeerde ons dan steeds in een hoek te manoeuvreren... het intrigeert me nu soms nog dat ik nooit te weten ben gekomen wat hij zou gedaan hebben als het hem was gelukt... want wij werden er heel bedreven in steeds een bank of stoel tussen ons in te houden... en dan die ogen van hem... hij had er zichtbaar een hels plezier in ons op te jagen... misschien heel onschuldig allemaal... ik ben er dus nooit achtergekomen... dan hadden we Pinochio... een magere kerel met een ontplofbaar temperament... als het hem niet beviel gooide hij met alles wat er onder zijn handen kwam... op een dag gooide hij een agenda zo hoog en driftig dat die de lamp raakte... een zware ouwerwetse bollamp... ze begon te slingeren en viel met een knal pal tussen twee rijen in... gelukkig... ik zie het nóg gebeuren... de jongen die bijna het doelwit was geworden sprong van het schrikken recht op de schoot van zijn bankmaat... en Pinochio keek eens met een neerbuigend glimlachje naar de smeerboel en beval : "veeg dat op" en dat was het... maar de man was ook heel intelligent en een hele goede leraar... hij gaf Duits en zijn geliefde uitspraak was : "dass ist Matrözendeutsch"... tja we leven tenslotte in een havenstad he... dat laat zijn sporen na... toen we in het tweede leerjaar zaten is hij getrouwd met een van onze medeleerlingen... een bolleboos die steeds om hem heen draaide en hem allerlei "intelligente" vragen stelde... wij zagen het gebeuren en waren dan ook niet verrast door dat huwelijk... het heeft echter geen stand gehouden... misschien dat hij thuis ook met alles gooide... de enige getrouwde man was De Vos... een dikke gemoedelijke kerel die steevast winter en zomer een dikkke gebreide sjaal rond zijn hals had hangen... die gebruikte hij voortdurend voor allerlei nevenzaken... veegde er zijn zweet mee af... droogde er het bord mee af... misschien gebruikte hij hem ook als zakdoek maar daar heb ik hem nooit op kunnen betrappen... hij gaf boekhouden... steno en handelsrecht... we hadden één lerares... een nog jonge en knappe juffrouw... had geen bijnaam... alleen Herbosch... ze werd door de jongens gepest omdat ze een watje was... de sukkel kon tegen hen gewoon niet op... dan waren er ook nog wat losse invallers die ons meetkunde en scheikunde moesten bijbrengen... leraren van de ernaastgelegen vakschool die duidelijk niet wisten hoe ze met ons meisjes moesten omgaan... wat me ook nog is bijgebleven is het wekelijkse turnuurtje... bij gebrek aan de nodige ruimte moesten we die marteling ondergaan op de speelplaats... die lag duidelijk in het blikveld van de vakschool... dus als wij turnden verdrongen de vakschoolblagen zich aan de vensters om toch maar niets te missen van de gratis voorstelling... en de leraren ze maar proberen binnen te drijven... en die gasten maar joelen en fluiten... toen was dat nog schering en inslag... ze waren dan ook nog niet zoveel gewend als onze huidige jeugd... een blote knie was al genoeg om ze op te winden... je kunt je voorstellen hoe opgelaten wij ons dan voelden... wij de meisjes werden bekeken en getaxeerd... en onze klasmaten... de jongens... voelden zich ook niet zo goed met al die concurrentie... in die tijd werden er ook nog briefjes doorgesmokkeld met :"ik vraag het aan"... schattig nietwaar... zou dat nog zo zijn of???

Dit was het even voor vandaag... ik ga nu mijn dweil en zeemvel uitwringen... tot de volgende... doei!!!

Geschreven door Myette om 10:08 Reageer op dit bericht

9 reacties op dit bericht

Franske9 maart 2007 om 16:25

bezoekje uit zarren

Myette, nu het zonnetje hier tussen de wolken wil verschijnen wens ik je een mooi, zonnig en gezellig weekend.
Groetjes en tot nog eens.
Franske

hotlips9 maart 2007 om 12:05

Weet je wat ik zo goed vond Myette ,ik vraag het aan met briefkes ,Oh Lord ,zàààlige tijd ,en of het nu nog bestaat? hahaha,das een goei!(al zal je het zo wel bedoeld hebben natuurlijk,Prettig weekend Myette ,dikke kus van Lipske!

madame9 maart 2007 om 00:56

destijds

Ooit ook econmische gevolgd? Toevallig ik ook. Bij ons was het indertijd ook verplicht Frans te spreken tijdens de speeltijden, met als voortdurende dreiging dat een andere leerling je op Vlaams spreken betrapte. Dan kreeg je van de "spion" die met zo'n klikdoosje zat (waar kleine zwarte hoestdropjes hadden ingezeten - 'k ben de naam van dat snoepje vergeten) HET zwarte doosje. In dat doosje zat dan een briefje en een stompje potlood. Je was verplicht om er je naam op te schrijven en het dan verder, als spion, door te geven aan aan andere "flamingant". 'k Heb dat doosje ettelijke keren in een rioolputje gedumpt. Maar vemits het spoor dan bij mij dood liep ook ettelijke keren straf gekregen. Maar nooit spijt van gehad. Het waren andere tijden. Maar dat zeiden onze ouders ook.

peeters robert8 maart 2007 om 18:49

school wat was dat weer?

Dag myette,ben toch wat jaloers op je geheugen,dat je alles zo nog tot in de puntjes kunt herinneren.ik ben naar de R.M.S. gegaan hier in Wilrijk,toffe school,en nu nog maar het hoger onderwijs is er afgeschaft.Herinner me nog een paar namen; Den bloknagel (leraar geschiedenis,weet verdorie meestal niet waar ze vandaan kwamen die bijnamen,gewoon overgenomen van vroegere leerlingen) Den beer op sloffen ,naderde je stilletjes van achter en kneep dan in je nek.Balthazar leeraar metaal,Pietje vergif,leraar hout (had ik niet graag,was mijn favoriete leraar,er waren weinig die hout volgden,meestal metaal) Rozenstruik,leraar biologie.En verder kan ik er voorlopig niet opkomen.Toch erg genoten van uw stukje,doe zo maar voort myette,groetjes P.B.

wijsneusje8 maart 2007 om 18:45

braaf

Wat zijn jullie toch brave meisjes geweest in je school tijd zo braaf dat ik er geen bal van geloof, ha ha ha

huismusje/troubadoerke8 maart 2007 om 16:03

Normaal zou mijn poetshulp vandaag ook gekomen zijn, maar ze is nog maar eens op vakantie, dus kan ik het weer allemaal zelf doen, en daar protesteert mijn rug fel tegen, maar soit het is nu niet anders.

Bedank bojako even voor mij Myetteke, want ik ben blij dat ze achter jouw veren zit, ik geniet ook zo hèèl erg van jouw jeugdherinneringen.
Mijn schooljaren waren door omstandigheden niet zo leuk, maar door bij jou te lezen komen er toch ook enkele leuke herinneringen tevoorschijn.
Zoals onze leeraar plastische kunst die we 'De lat' noemden omdat hij wel twee meter lang was, en onze turnlerares die we 'De knook' noemden omdat ze zo graatmager was, of onze haartooi lerares, die noemden we 'Javel' omdat alles van kop tot teen aan haar wit was.
Dus het was weeral genieten hier.
Kussss van

Ludovikus8 maart 2007 om 12:46

Komt me allemaal bekend voor. Natuurlijk langs jongenskant bekeken. De bijnamen enzovoort. Ben ook naar de handelschool geweest in de Van Aertstraat. Helemaal in't Noord. Er waren daar twee extra jaren bij, een zevende en achtste, waar je verder kon specialiseren. Daar waren voor de eerste maal gemengde klassen. We waren toen ook al jonge heren en dames. Het was wel even wennen.

bojako8 maart 2007 om 10:40

lol

blij dat je naar me geluisterd hebt want ik heb hier weer even zitten genieten. Vooral het turnen: moesten jullie ook turnen in een soort mannenoverall waar de onderbenen afgeknipt waren? Knopke toe tot onder de kin en de pijpen moesten onder de knie blijven, heel erg moeilijk want als je armen omhoog gingen, dan gingen de pijpen mee omhoog, de stof was niet rekbaar....ongelooflijk idioot vonden wij dat pak.
Baai de wee lief kind, ik kijk met bewondering naar je links - 'links' goed gelukt hé? Ik ga er nu op eentje drukken om te zien of ze werken.
dikke kus...

hartendame28 maart 2007 om 10:28

jeugdsentiment

wat leuk myette om die herinneringen weer op te halen... het maakt zoveel los bij een mens, toen niet wetend dat je ooit met het ouder worden nog wel eens zou verlangen naar die school met al zijn onhebbelijkheden, zijn onverdraagzame leerkrachten maar vooral de strenge... heel strenge spupervisior 'Masoeur Justine' die het liefst alle meisjes in het klooster zag gaan.. waar is de tijd dat ik met bibberende knieën voor dat mens moest verschijnen en moest uitleggen waarom ik die dag 5 min. te laat was... Hoe heel anders gaat het nu, mijn jongste dochter staat in het onderwijs en wat ik daar allemaal hoor... ongelooflijk, wij zouden dit moeten geprobeerd hebben

Reageer op dit bericht

Maandag 5 maart 2007

EFFE LACHE!!!

Taking a Shower

How To Shower Like A Woman

1. Take off clothing and place it in sectioned laundry hamper according to lights and darks.
2. Walk to bathroom wearing long dressing gown. If you see your boyfriend/husband along the way, cover up any exposed flesh and rush to the bathroom.
3. Look at your womanly physique in the mirror and stick out your gut so that you can complain and whine even more about how you're getting fat.
4. Get in the shower. Look for facecloth, arm-cloth, leg-cloth, long loofah, wide loofah and pumice stone.
5. Wash your hair once with Cucumber and Lamfrey shampoo with 83 added vitamins.
6. Wash your hair again with Cucumber and Lamfrey shampoo with 83 added vitamins.
7. Condition your hair with Cucumber and Lamfrey conditioner enhanced with natural crocus oil. Leave on hair for 15 minutes.
8. Wash your face with crushed apricot facial scrub for 10 minutes until red raw.
9. Wash entire rest of body with Ginger Nut and Jaffa Cake body wash.
10. Rinse conditioner off hair (this takes at least fifteen minutes as you must make sure that it has all come off).
11. Shave armpits and legs. Consider shaving bikini area but decide to get it waxed instead.
12. Scream loudly when your boyfriend/husband flushes the toilet and you lose the water pressure.
13. Turn off shower.
14. Squeegee off all wet surfaces in shower. Spray mold spots with Tilex.
15. Get out of shower. Dry with towel the size of a small African country. Wrap hair in super absorbent second towel.
16. Check entire body for the remotest sign of a zit. Attack with nails/tweezers if found.
17 Return to bedroom wearing long dressing gown and towel on head.
18. If you see your boyfriend/husband along the way, cover up any exposed flesh and then rush to bedroom to spend an hour and a half getting dressed.

How To Shower Like A Man

1. Take off clothes while sitting on the edge of the bed and leave them in a pile.
2. Walk naked to the bathroom. If you see your girlfriend/wife along the way, flash her making the "woo, woo" sound.
3. Look at your manly physique in the mirror and suck in your gut to see your pecs. Admire the size of your wiener in the mirror, scratch your balls.
4. Get in the shower.
5. Don't bother to look for a washcloth (you don't use one).
6. Wash your face
7. Wash your armpits
8. Crack up at how loud your fart sounds in the shower.
9. Wash your privates and surrounding area.
10. Wash your ass, leaving hair on the soap bar.
11. Shampoo your hair (do not use conditioner).
12. Make a shampoo Mohawk.
13. Pull back shower curtain and look at yourself in the mirror.
14. Pee (in the shower)
15. Rinse off and get out of the shower. Fail to notice water on the floor because you left the curtain hanging out of the tub when you checked your Mohawk.
16. Partial dry off.
17. Look at yourself in the mirror, flex muscles. Admire wiener size.
18. Leave shower curtain open and wet bath mat on the floor.
19. Leave bathroom fan and light on.
20. Return to the bedroom with towel around your waist. If you pass your girlfriend/wife, pull off the towel, grab your wiener, go "Yeah, baby!" and thrust your pelvis at her.
21. Throw wet towel on the bed. Take 2 minutes to get dressed.

Geschreven door Myette om 22:13 7 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 5 maart 2007

Rapport

Dit weekend geen zin gehad in bloggen... heb wel eens rondgewandeld en merkte dat ik precies de enige niet was die stilgevallen was... vrijdagavond redelijk vroeg gaan slapen want ik verwachtte zaterdag vrienden op bezoek... nou viel dàt even tegen... ik wilde juist een taart beginnen bakken voor bij de koffie toen ze belden dat ze niet konden komen... R was namelijk bij de tandarts geweest en zat met een pijnlijke ontsteking... en dàt kan geweldig zeer doen weet ik uit ondervinding... daar zat ik dus met alle aangekochte hapjes... ik heb dus die avond al m'n vindingrijkheid moeten bovenhalen om toch een deel ervan in een warme maaltijd te integreren... mooi woord he... zat ik allang op te wachten om dat eens te kunnen gebruiken maar dan niet in verband met allochtonen... in elk geval onze Poekie was er gelukkig mee want die profiteerde mee van het teveel aan garnaaltjes... dat beest is daar gek op en ruikt ze al als ik de deur van de frigo nog maar opendoe... komt dan aangespurt terwijl ze intussen haar speciale "garnalenkreet" uitstoot... is een soort hoge gil... voor vis doet ze dat ook maar in mindere mate... aangezien ik vrijdag niet naar la mamma kon gaan dachten we haar zaterdag te bezoeken maar we hadden geen van beiden zin om er met dat hondenweer op uit te trekken... zijn dan gisteren maar geweest na de golf... ja de minigolf heeft haar deuren terug geopend voor het zomerseizoen na drie maanden sluiting... ik was niet van plan me vier uren lang te laten natregenen en doorwaaien maar toen we 's morgens opstonden scheen er warempel een waterzonnetje... zou ik of zou ik niet... een blogmaat had me beloofd dat hij zou duimen voor goed weer en ik heb het er dus maar op gewaagd... en ja hoor... zalig weertje om te spelen... geen spatje regen... voor mijn doen goed gespeeld ook... daarna la mamma haar portootje gaan brengen... even haar plantjes verzorgd want die vergeten ze daar water te geven... haar afstandsbediening gerepareerd... ze zit de hele tijd nu tissues uiteen te rafelen zodat de vloer rondom haar bezaaid is met papiersnippers en als je er iets van zegt beweert ze dat zij dat niet gedaan heeft... ik denk dat ze ook aan die afstandsbediening heeft zitten plukken want het afsluitklepje achterin was opengetrokken en de batterijtjes eruitgevallen... alles marcheert nu weer perfect maar ze blijft obstinaat beweren dat die TV versleten is... het haar uitleggen helpt niet dus laten we het maar zo... vorige keer was het haar klokje dat kapot was... heb een nieuw moeten kopen en hoop nu maar dat ze dat ook niet molt... toen ik 's avonds eens kwam piepen op sennet was er geen kat te zien of te horen... ben dan nog maar eens vroeg gaan slapen... op die manier ga ik nog gezond leven... zal het nodig hebben want deze week wordt er een drukke... ziezo m'n rapport is weer even bijgewerkt... tot de volgende!!!

Geschreven door Myette om 11:26 4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 3 maart 2007

Vrienden

Ik kom er rond voor uit... ik heb vrienden nodig... en hoe meer hoe liever... het is niet zo dat ik voortdurend een massa volk om me heen wil hoor... nee nee... ik kan genieten van een dagje lekker thuis rondlummelen... wat lezen... wat puzzelen... veel computeren... twee dagjes mag ook nog maar dan krijg ik al de kriebels... heb ik de hele week niemand gezien of gehoord voel ik me wegzakken in een dipje... dan... net als je begint te denken dat iedereen je vergeten is... krijg je een telefoontje... of een mailtje... of staat er plots iemand aan je deur... gewoonlijk komt dat allemaal tegelijk... en dan kan m'n dag niet meer stuk... ik benijd mensen die niemand nodig hebben... die zich goed voelen in hun zelfgezochte afzondering... die behoefte om steeds bevestiging te krijgen dat mensen om je geven zal heel waarschijnlijk uit innerlijke onzekerheid komen... ik beken schuld... uiterlijk kom ik misschien over als een heel open en zelfzeker mens maar dat is alleen de buitenkant die men ziet... in mijn binnenste zit nog steeds dat klein onzeker meisje dat zichzelf maar niks vindt... nu zou je denken dat je met ouder worden zoiets overwint... niet dus... ik heb wel geleerd met schade en met schande dat je niet voor iedereen goed kunt doen... dat heb ik opgegeven... en teleurstellingen probeer ik ook vlug te verwerken... maar toch...
als iemand waar ik veel voor voel me diep teleurstelt kan ik het nog even moeilijk verwerken... ik hou me dan voor de buitenwereld sterk maar inwendig huil ik... djezus... ik ben me hier wel heel erg aan 't blootgeven... dat was niet de bedoeling... ik laat het toch maar staan... denk dat er nog wel enkele bloggers zich hierin zullen herkennen... eigenlijk wilde ik iets zeggen over onze blogmeeting.

Gisteren kwamen we weer bijeen... ditmaal maar met zijn vieren... tja niet iedereen kan zich altijd vrijmaken... maar het was weer gezellig kletsen over allerlei zaken... ook veel over onszelf... onze visie op het leven in het algemeen en wat we wel of niet zouden veranderen als we de kans kregen te herbeginnen... we leren elkaar wel heel goed kennen zo... ik ken m'n blogmaatjes heel wat beter nu dan veel van m'n andere vrienden... met de clubvrienden kom je bijeen voor de ene of andere activiteit... er wordt ook gebabbeld tussen de bedrijven door maar dat blijft aan de oppervlakte... de andere vrienden zie je enkele keren per jaar... die leiden ook hun eigen leven... maar de blogmaten zie je elke dag... je leeft mee met hun wel en wee en dat schept een andere band... dit maar om te zeggen dat ik het heel tof vind dat we zo elkaar gevonden hebben en dat ik hoop dat onze vriendschap nog lang zal standhouden... IK HEB GEZEGD!!!

Geschreven door Myette om 10:32 4 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 28 februari 2007

Verduidelijking

Even ter verduidelijking... die chatroom was gewoon op Messenger... die gast kwam gewoon binnenwandelen en vroeg of ik met hem wilde praten... dus waarom niet... ik praat met iedereen die me dat vriendelijk vraagt... had geen reden om te weigeren... ik dacht dat ik hem geblokkeerd had en hij kwam warempel toch terug aankloppen zeker... toen ik niet direct antwoordde begon hij met de "buzzer" te werken... heb hem nog eens mijn mening gezegd maar dat jong wil gewoon niet luisteren... hij heeft wel tig maal sorry gezegd maar dan begon hij weer van voorafaan... "I come to Belgium... I come to Belgium"... ik hoorde hem bijna stampvoeten tot hier zoals een klein nukkig kind... had hem dolgraag eens een oorveeg verkocht!

Geschreven door Myette om 17:05 5 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 28 februari 2007

Racisme

...IK BEN ZIEDEND...

Ik heb indertijd... op aanraden van Chia... een space ruimte geopend met de bedoeling eventueel wat te babbelen met allerlei mensen uit de hele wereld... twee weken geleden kwam er een oproep van een zekere J uit Marokko die vroeg of hij mijn space vriend mocht zijn... waarom niet... ik ben altijd bereid mijn horizon te verruimen... hij beweerde 22 te zijn... student... maar wegens geldgebrek van zijn ouders moest hij zijn studie opgeven... ik vertelde hem ook dadelijk hoe oud IK ben en dat vond hij geen bezwaar want hij was zoals ik ook bereid zijn wereld uit te breiden... jawadde... alhoewel ik het wel wat eigenaardig vond geef ik mensen toch steeds een kans... de eerste dag een chat in zeer gebrekkig Engels... maar aangezien ik van cryptogrammen hou was het voor mij een uitdaging... de tweede dag voelde ik hem al op floeren pootjes afkomen... hij had namelijk via via gehoord dat het leven in België "so nice" was... "plenty jobs" en als je geen job had "ondersteuning van de staat"... ik heb dat manneke dan beleefd en vriendelijk aan zijn verstand proberen te brengen dat België "full" zat... te weinig jobs... veel armoede ook... maar dat jong had een zeer dik bord voor zijn kop want hij wilde dat gewoon niet aannemen... de derde dag vroeg hij vlakaf of ik hem niet naar België wilde laten overkomen... hij zou me niet lastigvallen... zou in een cafe gaan werken en een "nice and easy life" hebben want hij wilde perse uit zijn geboorteland weg... te bekrompen daar en te arm... ik heb dan... weer vriendelijk en beleefd... geweigerd en hij werd warempel nijdig en begon me te verwijten dat "wij Europeanen een ander het licht in de ogen niet gunnen" en dat "wij Marokkanen altijd àlles doen om andere mensen te helpen"... toen heb ik hem enkele dagen wèl op de messenger zien verschijnen maar niet bij mij... waarschijnlijk op jacht naar een ander en meer goedgelovig slachtoffer... toen begon hij weer bij mij aan te kloppen totdat ik zojuist hem toch maar weer eens binnenliet... en weet je hij begon me direct uit te schelden voor "raciste" en "te oud en te rijk" om hem te begrijpen... toen ik daarop repliceerde dat hij kon opdonderen als hij zo handelde... kwam er een "sorry" en direct daarop weer een tirade in het cryptograms van "jullie Europeanen die allemaal racist en egoïst zijn"... toen was de maat vol voor mij... ik heb hem vriendelijk bedankt en de deur dichtgesmeten... hij riep me nog allerlei lelijks achterna en toen heb ik hem maar geblokkeerd.

Begrijpen jullie nou hoe die gasten hun brein werkt... ik dus niet... iemand direct als racist bestempelen terwijl ze zelf er de mond van vol hebben... van een totaal wildvreemde "eisen" dat die naar hun pijpen danst... en als die persoon niet wil dansen beginnen schelden... en dan beklagen ze zich dat wij "iets tegen hen hebben"... ik mag er niet aan dènken dat je zoiets laat overkomen... hij beschreef zichzelf als een "vriendelijke en begripvolle jongen"... "bereid zich te integreren"... en dat moeten wij dan geloven... ik weiger beslist mezelf een "racist" te laten noemen... mijn zuster is indertijd getrouwd met een Turk en woont al ca 40 jaar in Istanbul... geen probleem mee gehad... in de Badmintonclub hadden we Indonesische vrienden die bij ons thuis kwamen... we hadden zelfs Waalse vrienden... ... nooit problemen daarmee... ik ga nu niet beweren dat alle Marokkanen van hetzelfde slag zijn maar het begint er meer en meer op te lijken... laten ze dan niet verwonderd zijn dat wij hen een arrogant en agressief volk vinden... als er hier op het blog Marokkaanse mensen zitten mogen ze gerust hun standpunt komen uitleggen... ik ben bereid te luisteren... nog maar pas op de radio gehoord dat er meer en meer "geïntegreerde jongeren" geronseld worden door fanatieke opruiers... ga me nu niet vertellen dat dit alles nog iets met godsdienst te maken heeft... meer met proberen de macht over te nemen... toen mijn zuster naar Turkije vertrok heeft ze zich moeten aanpassen aan de gebruiken daar... gelukkig is Istanbul modern ingesteld en kwam ze niet in het achterland terecht... wij zitten hier nu al met een derde of vierde generatie migranten en die willen het leven hier zo eens een beetje achteruitdraaien naar middeleeuwse toestanden waar onze voorouders zich uit hebben kunnen losmaken... terwijl in hun thuisland het leven daar al veel vrijer en moderner is geworden... waar hàlen ze het.

Ziezo mensen dit moest me van het hart... van J zal ik hopelijk niets meer horen... hij gaf me zijn GSM nummer en wilde het mijne ook weten maar dàt heb ik gelukkig niet prijsgegeven want ik kijk liever de kat uit de boom... ook vroeg hij dadelijk of het huis waarin ik woonde m'n eigendom was... ook dàt heb ik niet aan zijn neus gehangen... dacht zeker dat hij "maar" met een "oud" en "dom" "vrouwmens" te doen had... zal ook wel spinnijdig zijn nu.

Geschreven door Myette om 14:26 6 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 26 februari 2007

Vandaag is een dag "in mineur" voor mij... ik had gepland nog eens de stad in te trekken en natuurlijk weer die regen... toch maar m'n bottinnekes aangetrokken en m'n moed onder m'n arm genomen... en ja ik heb enkele frutsels gekocht maar m'n hart was er niet bij... had meer zin om te huilen dan om te lachen... dat gebeurt me nog wel eens... je kunt soms van die dagen hebben dat je het echt niet zo ziet zitten... alles is je teveel... de wereld ziet er grijs en troosteloos uit... kortom je baalt van alles... en die vlinders van vorige week zijn ook alweer met de noorderzon vertrokken... ik hoop maar dat die dip vlug voorbij is... alhoewel... donderdag hebben we nog maar eens een begrafenis te verwerken... niet bepaald een gebeurtenis om je humeur op te krikken... gisteren was het onze kaartavond en ik heb maar liefst 10 € verloren... elke dag spelen 't manneke en ik een partijtje matchpoint (is met dobbelstenen) en ik kan al de hele week verdorie niets goeds meer gooien... kortom alles maar dan ook alles schijnt me tegen te werken... oef... dat moest er allemaal even afgegooid worden... vanavond graaf ik een nieuwe put in de tuin en kap alles er in... opgeruimd staat netjes.

Genoeg gezeurd nu... ik krijg zonet een mailtje binnen van een vriendin met o.a. een zin die me om bepaalde redenen aanspreekt :
Als iemand van je houdt maar niet op de manier waarop jij dat wilt, wil dat niet zeggen dat die iemand niet van je houdt met zijn hele ziel.
Iets om over na te denken... precies of ze het geraden heeft dat ik moest opgekikkerd worden.

Ach wie kan er zonder vrienden... ik zeker niet... het kan je toch zo'n plezier doen als je "zo maar" eens een berichtje van een vriend of vriendin ontvangt... dat kan je hele dag goedmaken.

Daarstraks zat ik op de tram en waande me in het buitenland... moest steeds naar buiten kijken om te zien of ik nog door de oude vertrouwde straten reed... achter me zaten twee dames "Oostbloks" te praten... voor mij zaten enkele zwarten... achter in de tram zat een andere dame luidkeels in het Spaans te ratelen... hoe dat mens niet over haar tong is gevallen is me een raadsel... dan zat er ook nog een orthodoxe jood kompleet met hoed en van die lange "zijvlechten"... enkele Marokkanen of iets in die buurt... ik geloof dat ik ook nog Russisch of iets in die aard heb horen spreken... kortom een multicultureel decor... verbeeld ik het me maar of komen er wel degelijk meer en meer zwarten in Antwerpen... ik hoorde dat men amnestie wil geven voor alle illegalen... ze doen maar... binnen enkele jaren moeten de oorspronkelijke Belgen maar verhuizen naar ik weet niet waar want dan is er geen plaats meer voor ons.

En met deze bittere opmerking eindig ik deze dag... morgen misschien beter.

Geschreven door Myette om 21:32 8 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 25 februari 2007

Oprispingen

Gisteren zat ik met de vrienden te praten over jeugdherinneringen... dat er zoveel is dat je gewoon vergeten was tot iemand iets vertelt en opeens komen er weer enkele naar boven drijven... zoals dat zilverpapier verzamelen voor de "arme negertjes"... dat zal waarschijnlijk na de oorlog geweest zijn want waar zouden wij anders dat papier vandaan gehaald hebben... dat werd dan verzameld in een grote doos... maar ik weet nog steeds niet wat die "negertjes" ermee moesten doen... ... ik zit nu weer in m'n "nonnentijd" want in de handelsschool werd er niet aan die onzin gedaan... dan was er ook nog iets met sterretjes of bloemetjes kleuren voor elke goede daad die je gedaan had... en wij maar goede daden doen om vlug dat blad vol te krijgen... daar ben ik dus nu mee gestopt... heb er genoeg voor de rest van m'n leven... ... aflaten ook... mij kan dus niks meer gebeuren ik mag zondigen zoveel ik wil... dan de maandelijkse biecht... een verschrikking want ik wist nooit wat zeggen... zoveel keer "gebeuzeld"... zoveel keer "ongehoorzaam" geweest... gelukkig kon ik vaak opbiechten dat ik de zondagsmis had overgeslagen... dat was tenminste een ferme kluif waar ik dan ook steeds een hele paternoster moest voor afprevelen als straf... één keer maar heb ik eens opgebiecht dat ik "onkuise gedachten" had gehad... ja hoe gaat dat he in die ontluikende puberjaren... maar dat was eens maar niet meer... meneer pastoor begon me warempel uit te vragen welke gedachten het dan wel waren en daar zat ik dan met mijn mond vol tanden... ik was niet van plan hem àlles aan zijn neus te hangen en heb hem dus maar op zijn honger laten zitten... die zonde heb ik dus nooit meer opgebiecht en m'n fantasietjes voor mezelf gehouden... wat kan ik nog meer vertellen over die onnozele kinderjaren... dat we meer in de feestzaal zaten dan in de klas... aan het repeteren voor een of andere feestelijkheid zoals een verjaardag van een van de zusters... die werden alle gevierd met een toneelstukje of gezang... wij vonden dat natuurlijk prachtig... ja en dat er twee soorten nonnen waren... die met de zwarte kappen gaven ons les en moesten met "soeur" aangesproken worden... de anderen droegen geloof ik blauwe kappen maar daar ben ik niet voor de 100 % zeker van... en werden "zuster" genoemd... en de big chief oftewel zuster overste was een klein verneuteld nonneke met kleine steekoogjes en een metalen brilletje en die moesten we "révérende mère" noemen... die stond steevast elke ochtend en middag aan de schoolpoort zodat ze ons kon controleren op behoorlijke kleding... als we haar passeerden maakten we een knicks... bogen het hoofd deemoedig en prevelden "révérende mère"... ja die kleding... in de zomer als het heel warm was verlieten we de school heel zedig gekleed maar eens het hoekje om begonnen we aan een strippartij... kousen neerrollen... mouwen omhoogrollen... das los... hoed in onze boekentas... en als we na de middag terug naar school moesten terug maar dan in omgekeerde volgorde... er werd heel wat afgestript toen en dat op heel jonge leeftijd al... ... wat me ook nu net te binnen schiet is het snoepwinkeltje over de school... daar dromden we na school vaak met een hele bende binnen... ik kreeg echter geen zakgeld thuis en om soms toch ook eens iets te kunnen kopen nam ik van tijd tot tijd eens wat geld uit moeders portemonnee... foei... een smet op m'n blazoen... ik heb er wel lering uit getrokken en mijn kinderen van hun eerste schooldag af wat zakgeld gegeven zodat ze niet in de verleiding zouden komen... en die snoep... soms waren dat van die ouwels met citric in... soms zwarte nestels... mijn favoriete snoep was echter en is het nog steeds... neuzekes... verder in de straat was er ook een fruitwinkeltje waar je soms lekkere mispels kon kopen... zo van die heerlijke platte rotte dingen... die vindt je niet meer... is een uitgestorven ras denk ik.
Zo genoeg voor vandaag... misschien schiet er me straks nog iets te binnen... doei!!!

Geschreven door Myette om 09:32 8 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 24 februari 2007

Het heden

Terug naar het heden... ik zat nu wel even in m'n verleden te graven maar dat betekent niet dat ik ondertussen heb stil gezeten... het leven met al zijn ups en downs gaat verder... gelukkig maar zul je zeggen maar het gaat me wel eens te vlug... je bent je bed nog niet uit en het is alweer avond... zojuist weer een telefoontje gekregen van een collega van 't manneke... zijn vrouw gestorven... ze lag eigenlijk al maanden op haar dood te wachten en wist het dus het is voor alle partijen denkelijk een opluchting... dat is dus de 5de begrafenis op 3 maanden tijd en dan spreek ik nog niet over de vele operaties in mijn kennissenkring... maar het leven gaat verder en wij rennen mee... er zijn ook goeie momenten gelukkig... nog pas kennis gemaakt met een blogmaatje... het klikte meteen en we hebben uren gezellig zitten kletsen over alles en nog wat... vandaag komen er vrienden eten en dus had ik een drukke week met eens goed poetsen... ik wil tenslotte niet in affronten vallen he en de laatste tijd heb ik er wat de kantjes afgelopen... en gisteren met voedsel inslagen en alvast een deel van het menu voorbereiden zodat ik al niet op apegapen lig als de vrienden arriveren... en morgen is het alweer onze kaartavond... nee vervelen doe ik me (nog) niet... gisteren ook nog even la mamma haar wekelijks portootje gaan aanbieden... ze is nu wel geen klaagster maar zo tussen neus en lippen kwam het er toch uit dat ze zich verveelt... ze komt dan ook haar kamer niet uit behalve om te gaan eten... de kapper en haar bad... ik mag er niet aan denken dat mij dat ook misschien te wachten staat... ze gaat geestelijk geweldig achteruit... er is echt niet meer met haar te praten... ze beseft het zelf niet want ze zegde nog dat ze blij was dat ze haar verstand nog had... dus pijn doet het niet en dat is dan ook meegepakt... ziezo nu weten jullie ook wat ik de laatste tijd heb uitgespookt... ik ga nog wat kokkerellen... tot de volgende!!!

Geschreven door Myette om 11:25 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 23 februari 2007

En nog een stapje verder

Ik werd dus naar de Handelsschool gestuurd... vanaf ik wist wat me te wachten stond was ik niet meer aan te spreken... ik soebatte tegen de klippen op maar niets hielp... geen tranen of zeuren of stampvoeten... m'n ouders waren vastbesloten dat ik eindelijk eens iets nuttigs zou gaan leren om later m'n kost te kunnen verdienen... die eerste schooldag vertrok ik met lood in m'n schoenen... wij... de nieuwelingen werden bijeengedreven in een zijkamer... ik moet er nog bij vertellen dat die school ondergebracht was in een oud bouwvallig huis tussen de jongens basisschool en de vakschool... toen we daar als bange kiekens op een kluitje bijeen stonden hoorde ik plots m'n naam roepen en ik herkende een van m'n vroegere klasgenootjes bij de nonnen... die had enkele jaren voordien de school verlaten omdat zij en haar ma niet akkoord waren met de door de zusters opgelegde wetten... zij was al even blij mij te zien als ik haar... we klampten ons aan elkaar vast als twee geliefden en dat heeft zo onze hele schooltijd geduurd... ze was ook alweer een buitenbeentje... ik schijn die aan te trekken... opeens hoorden we een hels lawaai en zagen we de oudleerlingen in stoet voorbijtrekken gewapend met bezems die ze op de maat van hun gezang tegen de zoldering stootten zodat de kalk ons om de oren vloog... wij stonden daar met open mond op te kijken want de meisjes kwamen allen van nonnenscholen en de jongens uit het college en atheneum waar zulke praktijken zeker niet toegelaten werden... komplete anarchie... toen we kompleet waren werden we in het grootste klaslokaal gezet... de geiten rechts en de bokken links... en mochten we kennismaken met onze leraren... één jonge lerares was er maar en dat mens werd echt getergd door de jongens... ik moet zeggen dat de eerste paar maanden niet prettig waren... ik moest bvb afleren steeds uit m'n bank te springen als ik door de leraar aangesproken werd en daarbij nog een kniks te maken... steeds aanleiding tot grote hilariteit van de mannelijke klashelft... ik bloosde ook heel gemakkelijk dus die eerste maanden liep ik konstant rond met een kop als een tomaat... dan steeds die opmerkingen over mijn anatomie... maar geleidelijk werd ik vranker en leerde van me afbijten... gelukkig maar want toen ik ging werken kwam me dat goed van pas... na die eerste maanden begon ik me thuis te voelen en ik beleefde er een fantastische tijd... die ambetante jongens werden uiteindelijk vrienden en dat de leraren mannen waren had zo zijn voordelen... wij meisjes konden ons al eens wat meer veroorloven... maar er werd ook hard gewerkt hoor want wij kregen het leerplan dat in de andere handelsscholen 4 jaar besloeg in 3 jaar te verwerken... en dat eerste jaar ben ik duchtig uit m'n pijp moeten komen want ik was 1e de jongste van de klas en 2de had ik nog nooit van "algebra" of "Engels" of "Duits" gehoord... stof waar de anderen wèl al een basis in hadden.

Geschreven door Myette om 20:10 2 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 22 februari 2007

Seks of Sex

Foei foei wat een bende sexmaniakken hier in blogland... ik ben dus speciaal naar mr. Google getrokken en die raadde me aan volgend artikel op dit blog te zetten,
voor alle kurieuzeneuzen.

SEKS of SEX

De gemiddelde Belg vrijt 105 keer per jaar, de gemiddelde Nederlander 103 keer. Dat heeft de rubbertjesfabrikant Durex voor ons uitgevogeld. Op het eerste gezicht hoeven Belgen en Nederlanders dus niet voor elkaar onder te doen, maar schijnt bedriegt: de Belgen hebben het vaakst seks, de Nederlanders sex. Dat heb ik uitgegoogled.

Kommaneukers als we doorgaans zijn, weten wij Vlamingen precies hoe het volgens het boekje - de Woordenlijst - moet: wij hebben seks. Nederlanders gaan voor sex. Dat trekt namelijk ook internationale klanten naar hun duizenden pornosites.

Maar niet dus. In het Nederlands hebben we bijna uitsluitend seks. Met welgevormde seksbommen van de schone sekse - en dat is geen sekseneutrale aanduiding - maken we seksfilms, die we voor veel geld slijten in sekswinkels, zodat we op den duur echte seksbaronnen worden, die je van alles behalve seksisme kunt verdenken. Kortom, voer voor aseksuele seksuologen of gedeseksualiseerde seksers. Sex mag volgens de Woordenlijst alleen als het om sex-appeal gaat en alleen dan. Volgens Van Dale mag het ook in sexshops, maar de Woordenlijst gaat naar seksshops.

En toch, he. Seks - seksualiteit - is klinisch, sex is spannend. Of als ik het even sexy - een modewoord in deze oversekste tijden - mag zeggen: sex is sexyer dan seks. Vind ik. De Grote Van Dale vindt dat we sexier moeten spellen, maar dat is Engels. Sexyer, zo hoort het in het Nederlands. Daar kan zelfs de sexyste seksiste me niet afbrengen.

En dat ik jullie nu niet meer hoor he... je weet er nu alles van.

Geschreven door Myette om 21:49 6 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 22 februari 2007

HOHO

Wat het woord "sex" al niet losmaakt he... och waarom zouden we rond de pot draaien... heel ons leven draait om dat onderwerp of we het nu willen bekennen of niet... ik kreeg per mail aanmoedigingen om vooral daarover verder te vertellen... ja dat zouden jullie wel willen nietwaar... tante Myette die eens haar hele sexleven lekker uit de doeken doet... ik wil wel hier en daar een woordje lossen maar de sappigste details hou ik liever voor mezelf... kan ik er in het geniep nog eens van nagenieten... ... die nonnentraining heeft wel zijn sporen nagelaten... ik heb wel heel vrije opvattingen op dat gebied zo van... "leven en laten leven"... zal ook niet vlug afkeuring laten blijken over de manier waarop anderen leven... "ze doen maar"... maar ik heb nog steeds moeite om bepaalde termen uit m'n strot te krijgen... ben verleden jaar naar "Fuck You" van Ann Nelis gaan kijken en heb me daar ongeveer een breuk gelachen... ongelooflijk hoe zij haar belevenissen verwoordt... zoals ze bvb beschrijft welke indruk dat eerste maandverband op haar maakte... dat shockeert me dus in het geheel niet en onder vrienden geneer ik me ook niet maar om alles zomaar op dit blog te gooien... dus lieve mensen we houden het deftig... als je saillante memoires wil lezen moet je eens naar het blog "Anvers" surfen... succes verzekerd!!!

Wegens tijdgebrek nu... het is vandaag poetsdag en zo dadelijk komt m'n hulp... ga ik het even hierbij laten... vanavond ga ik m'n brein nog eens uitwringen... wie weet wat er nog allemaal boven komt... tot later... ik ga werken...

Geschreven door Myette om 10:58 6 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 21 februari 2007

BLOEMETJE

IK WERD ZOJUIST IN DE BLOEMEKES GEZET DOOR MIJN BLOGMAATJE
"MADAMMEKE" ALIAS "SJOEKE"
EN OMDAT DIT ME HEEL VEEL PLEZIER DOET ZET IK HIER MIJN
"BLOEMEKEE" EVEN OP MIJN BLOG
MOOI HE!!!

Geschreven door Myette om 11:13 4 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 21 februari 2007

Nog een beetje

Oei oei... ik kreeg hier zojuist een mailtje van Laathi die zegt dat ze door m'n microbe aangetast is en ook aan haar "memoires" begonnen is... wel daar heb ik niks op tegen hoor... als er nog zijn die hun jeugdherinneringen willen spuien... doe maar want ik vind dat tof en kom ze zeker lezen... ze schreef al een eerste stukje waarin ze vertelt dat ze als baby al een tut kreeg gedrenkt in kriekenjenever... dat deed mij dan weer denken aan het verhaal van m'n ouders die beweerden dat ik steeds stiekem de "kletskes" uit hun bierglazen opdronk toen ik amper kon lopen... zal zeker nog geen Duvel geweest zijn toen.

Aan de reacties te horen toen ik het onderwerp "sex" ter sprake bracht merk je hoe erbarmelijk onze sexuele bagage was... thuis had ik op een van m'n strooptochten naar leesvoer een boek gevonden... degelijk weggestopt op het bovenste schap van een wandkast... in mijn leeshonger had ik me er gretig op geworpen en "bingo" het ging over het menselijk lichaam en behandelde ook de voortplantingsorganen... maar de tekeningen die er bij stonden waren zodanig sumier en kuis afgebeeld dat ik nog steeds geen duidelijk beeld had van hoe alles er in werkelijkheid uitzag... maar toch het was IETS en ik heb dat boek dan ook bijna stukgelezen... elke keer dat ma boodschappen ging doen klom ik op een stoel om het te pakken en stopte het vlug weer weg als ik haar hoorde thuiskomen... later heb ik van haar gehoord dat ze dat spelletje wel doorhad maar ze vond het goed zo... nu werd ze vrijgesteld van een openlijke confrontatie over dat aspect van het leven... ik heb later m'n kinderen wel open en frank verteld hoe het allemaal in elkaar zat en die hebben dat heel lakoniek opgenomen.
Toen ik 12 was werd ik voor de eerste keer ongesteld... ik werd luid bejubeld en gefeliciteerd door iedereen die ook maar in de buurt was... ik dus fier als een gieter want ik was nu "juffrouw" geworden... ja zo werd dat genoemd... maar m'n geluk was van korte duur... na ongeveer 1 uur euforie begon de pijn op te komen en ohoh wat heb ik me dat "juffrouwschap" beklaagd... en wat was ik jaloers op jongens die niet elke maand door die hel moesten... ik bloedde steeds als een rund en ma voerde me "paardengerookt" om me terug aan te sterken... ik heb ook een hele tijd ontbeten met een eierdooier met kandijsuiker waar ik m'n brood indopte... best lekker... minder smakelijk was de levertraan die ze me elke dag puur te drinken gaf... dat was dan na de oorlog... net na de bevrijding kregen we op school elke dag een wit broodje met boter en een glas melk om ons aan te sterken... die schoolkolonie was ook net na de bevrijding toen we terug naar de kust konden... dat was in Wenduine.

Geschreven door Myette om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 20 februari 2007

En nog wat later

De tijden zijn veranderd dat is waar... wij werden TE onnozel gehouden maar de jeugd nu is volgens mij een ietsje TE wijs... wat kunnen ze nog ontdekken... ze zitten op de chat op heel jonge leeftijd al druk te sexen en tegen dat ze de leeftijd bereiken om er "in het echt" eens aan te beginnen zijn ze al blasé... wat er ook nog bijkomt is dat ze op die pornosites een vals beeld krijgen voorgeschoteld van wat liefde en sex betekent... misschien zie ik het verkeerd... dat hoop ik dan maar voor hen.

Ja bij de nonnen in die tijd werd er echt niet veel aan studeren gedaan... zoals ik al zegde... ze stelden hun eigen programma op... toen was dat soort school nog betalend zodat ze baas in eigen huis waren zonder inmenging van de staat... en toen de school op een nacht nog werd getroffen door een V1 werd het onderwijs helemaal lamgelegd... bijna alle klaslokalen lagen tegen de vlakte... ook een deel van het klooster zodat verscheidene zusters er het leven bij inschoten... omdat het 's nachts gebeurde werden de leerlingen gespaard... anders hadden jullie waarschijnlijk nooit m'n memoires kunnen lezen en dàt zou nu toch echt zonde zijn... ... ik was toen pas overgegaan naar het vierde leerjaar en toen de school haar deuren weer opende werd ik pardoes in het zesde jaar neergepoot... heel waarschijnlijk wegens gebrek aan leerkrachten... wat ik in die gedwongen vakantieperiode deed weet ik niet meer... waarschijnlijk thuis rondlummelen en zeuren dat ik me verveelde... na het zesde leerjaar moest ik naar de middelbare... je kon Handel volgen of Naad... m'n ouders stuurden me naar Naad en daar heb ik 2 jaar lang m'n tijd zitten verknoeien met "bavetten" (slabjes) en babyhemdjes naaien... afgewisseld door hoeden maken... wat allebei steevast mislukte... m'n bavetten waren altijd aan beide kanten ongelijk en m'n hoeden ook al niet om aan te zien... na die twee jaar sukkelen zagen m'n ouders toch in dat ik op de verkeerde plaats zat en ze stuurden me naar de Handelsschool... ik verkeerde in zalige onwetendheid van hun snode plannen... dacht dat ik na de grote vakantie gewoon terug naar m'n oude school zou gaan... mispoes... enkele dagen voor de heropening werd ik op de hoogte gebracht... ik in alle staten... al m'n vriendinnen kwijt... een vreemde school en tot slot van ramp nog een waar ook JONGENS zaten... dat vreemde ras... die treiterkoppen... maar ze waren niet te vermurwen want ik moest en zou een beroep leren... aldus geschiedde... dat is echter een ander hoofdstuk... zal ik later wel vertellen.

Eerst kregen we nog de "vliegende bommen"... toen de Duitsers zich terugtrokken stond heel de stad in rep en roer... de mensen kwamen even de straat op om te juichen en moesten even vlug terug binnenvluchten omdat enkele achtergebleven soldaten nog efkes het vuur op hen openden... toen die eindelijk ook verdwenen waren kwam de "witte brigade" buiten en sleurden de "zwarten" uit hun huizen... ik zag toen een van onze buren buiten komen met een hele troep van die "witten" rond en achter hem die hun pistolen in zijn rug porden alsof het om een levensgevaarlijke moordenaar ging... de man zag zo wit als een laken en die branies maar porren en juichen... ik vroeg me toen al af en doe het nu nog of ze tijdens de bezetting echt wel zo heldhaftig waren... tenslotte kan iedereen vlug een witte band rond zijn arm binden en de stoere gast uithangen... ik zag ook hoe ze vrouwen kaalschoren wat me altijd is bijgebleven... ik was toen 9 jaar maar zag toch al in hoe wreed het was... en dan die "ramptoeristen" die er in een kringetje rondstonden te spotten met het arme mens dat de pech had gehad verliefd te worden op een Duitse jongen... dus de Duitsers waren weg en de rust keerde weer tot we werden geconfronteerd met de beruchte V1 en V2... toen die met de regelmaat van de klok begonnen neer te vallen verhuisden wij naar de kelder met ons bed... gelukkig maar want op een nacht viel er eentje in onze straat zo'n 3 huizen van ons af... toen we boven in ons appartement poolshoogte gingen nemen lagen de kamers en de bedden bezaaid met glassplinters tot in de gesloten kasten toe... de muur tussen de slaapkamer en de eetkamer was gescheurd en stond bol... die hebben ze moeten slopen... toen was de maat vol en m'n ouders besloten ons naar Gilly bij Charleroi te sturen... pa kende de directeur van de koolmijn door zijn werk daar en die was bereid mij in huis te nemen tot de kust weer veilig was... m'n zuster ging in hetzelfde dorp bij de voorman van diezelfde mijn wonen... maar dat is een volgende episode.

Geschreven door Myette om 23:49 5 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 19 februari 2007

En maar verder

Ik was en ben nog altijd een boekenwurm... het probleem was dat ik nooit genoeg leesvoer kon bemachtigen... we hadden op school wel een soort bibliotheekje maar je kunt je wel voorstellen wat voor lectuur daar te krijgen was... ik heb ééns een heiligenverhaal geleend maar dat bekwam me niet zo goed... ofwel zaten ze daar aan de lopende band te bidden ofwel werden ze gemarteld... en hoe dan nog... nog nooit zo veel gruwelijks gelezen als in die "stichtelijke" boeken... nu hou ik wel van horror maar het moet fictie blijven... m'n teerhartig zieltje heeft er al moeite mee een vlieg dood te slaan alhoewel ik een hekel aan die rotbeesten heb... ik was dus steeds op zoek naar lectuur... je kon in de school van die boekjes kopen... zal wel na de oorlog geweest zijn denk ik... ik weet niet meer hoe ze heetten maar dat waren van die zeemzoete verhaaltjes vol met zeemzoete kindertjes die zeemzoete dingen deden... was daar al rap op uitgekeken... toen ontdekte ik de Ivanovkes... véél interessanter waren die... tot op een dag de klasnon me betrapte en de hele stapel in beslag nam... nooit meer teruggekregen want dat was volgens hen "onkuise lectuur"... jawadde "onkuis"... daar heb ik toch de mosterd niet vandaan gehaald hoor... ik was steeds de jongste van de klas en er brak een periode aan dat m'n oudere en wereldwijzere vriendinnetjes me begonnen te vragen of ik wist waar de kindertjes vandaan kwamen... nou dat wist ik dus NIET maar... nieuwsgierig als ik ben moest ik er het fijne van weten dus stapte ik naar ons ma en vroeg haar recht op de man/vrouw af hoe dat nu zat... het mens kronkelde zich in alle bochten en zegde me dat ik daar nog te jong voor was... ik was toen 9 en de oorlog was juist afgelopen... enkele weken later mocht ik op "kolonie" naar de kust om aan te sterken... en zoals gewoonlijk werd ik daar aangeklampt door zowat het meest voorlijke meisje van die groep... die heeft me dan wegwijs gemaakt en voorgelicht met alle saillante details erbij... toen ik terug thuis kwam zegde ik tegen ma dat ik nu alles wist en ze het me niet meer moest uitleggen... ik vertelde haar ook enkele van de pikante details die ik aan de zee had gehoord... ze raadde me aan daarover niets aan bobonne te zeggen maar... ik ben altijd een "recht voor z'n raap type" geweest en... ik ontketende een familieschandaal... maar nu wist ik altijd nog niet hoe een man er eigenlijk in natura uitzag... de enige afbeeldingen die ik te zien kreeg waren van standbeelden en die hadden alle zo'n kuis blad voor hun dinges... dus toen ik voor het eerst m'n man... toen nog m'n verloofde... ja zeg we hebben geen 3 jaar gewacht om de zaken eens uit te testen... ... in zijn natuurlijke staat zag was dat wel even een schok... ik heb er gelukkig geen trauma aan overgehouden... zelfs geen kleintje... ... ja aan voorlichting mankeerde er wel iets in die jaren... mijn kinderen wisten al vanaf hun 3 jaar hoe de vork in de steel zat... maar in die prehistorie draaide men steeds rond de pot... als ik al eens opmerkte dat die of die mevrouw wel een erg dikke buik had kreeg ik als antwoord dat ze dan wel teveel lucht zou ingeslikt hebben... kun je je een onnozeler antwoord voorstellen... dus wij moesten alles zelf uitzoeken maar... rechtuit gezegd... dat was best spannend!!!

Geschreven door Myette om 11:38 8 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 18 februari 2007

Lentekriebels

Ik vermoed dat ik niet de enige ben maar ik voel de lentekriebels al

Butterflies at crazyprofile.com

Geschreven door Myette om 12:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 17 februari 2007

Andere tijden

Terwijl ik dit alles opschrijf dringt het meer en meer tot me door dat we tegenwoordig toch in een heel andere wereld leven... het gaat ongemerkt... je laat je meedrijven met de stroom... dan krijg je een oude foto onder ogen en de herinneringen komen bovendrijven... voor mij was het die foto van pa die het deed... als de bobonne in deze tijd terug zou opduiken zou ze maken dat ze weer wegkwam denk ik... ik denk soms ook aan mijn dood... wat ik het ergste vind aan sterven is dat ik niet meer kan meemaken hoe alles gaat evolueren maar dan komt toch de gedachte bij me op : "zou ik eigenlijk wel willen leven in die mij onbekende wereld, zou ik me er wel in thuisvoelen"... ach ja zo troost ik mezelf dan maar...

Ja die wereld van toen... alhoewel het volop oorlog was hadden wij er niet alteveel last van... ja door de rantsoenering aten we niet culinair maar echt honger heb ik nooit geleden... als kind kende ik niet anders en wat je niet kent kan je ook niet missen... dat zal voor m'n ouders wel anders aangevoeld hebben maar dat besefte ik pas later toen ik zelf dagelijks met het probleempje zat van "wat ga ik vandaag weer eens op tafel zetten"... de wereld rondom mij kabbelde rustig verder... de school... het huiswerk... een boek nadien als ik iets te lezen kon bemachtigen... als de sirene van het luchtalarm begon te loeien tijdens de lesuren waren wij de koning te rijk... dan mochten we onze bank uit en op een rij onder de vensterbank gaan zitten wat we geweldig vonden... nóg plezanter als we in het hok onder de trap mochten... voor ons kon dat niet lang genoeg duren... wat ik me ook nog fel herinner waren de toiletten op de speelkoer... ik was toen al nogal kieskeurig uitgevallen en hield m'n plas zolang mogelijk op om maar niet op die vieze WC te moeten... die waren uitgerust met van die "saloondeurtjes"...konden niet op slot en stonken steevast...één memorabele dag staat nog in m'n geheugen gegrift... tijdens het speeluur had ik weer eens zolang getreuzeld tot het te laat was... de bel ging en ik moest met "volle inhoud" terug de klas in... dat werd natuurlijk erger en erger maar ik was zo verlegen dat ik m'n vinger niet wilde opsteken uit schrik de aandacht van de hele klas op mij gericht te krijgen... tot... het te laat was en ik alles liet lopen... die schaamte zal ik nooit vergeten... het is me nog één keer overkomen... in de kerk nota bene... terwijl we in de rij voor de biechtstoel zaten te wachten om onze ziel te zuiveren van die afschuwelijke zonden die je als 8-jarige pleegt... weer hetzelfde scenario... te bang om de aandacht te trekken... en lap... ineens kreeg ik alle schijnwerpers op mij gericht... ik weet niet wie de boel heeft opgekuist... denk dat ik toen in shocktoestand verkeerde...

Ik ging dus graag naar school... de enige manier voor mij om eens buiten te komen en m'n vriendinnetjes te ontmoeten want... hoe raar het ook klinkt... niettegenstaande ik het "febbeke" van de nonnen was werd ik er nooit mee gepest... integendeel ik werd steeds in de kring opgenomen en vaak zochten de "buitenbeentjes" me op... misschien dachten ze op die manier ook in de gratie van de nonnen te komen... ik weet het niet maar ik liet het me welgevallen... vond het wel interessant... op de speelplaats hadden we onze vaste spelletjes... ik kan ze jammer genoeg niet meer opnoemen... er was zoiets als "klein Anna zat in haren hof" en dan iets met "nen blauwen steen"... we sprongen in de koord... deden hardloopwedstrijden... in de winter gooiden de nonnen water op de koer zodat we konden glijden... dan was er die periode waarbij iemand van ons een sleutel moest meedragen... wij werden verondersteld ABN te praten... het doel was die sleutel door te geven aan degene die betrapt werd op het gebruik van dialect... dat plannetje van de nonnen is echter grandioos mislukt want wij praatten thuis allemaal dialect dus die gewoonte schudt je niet zomaar af en vermits er maar één sleutel was... ... ik had daar sowieso een hekel aan want na de speeltijd moest iedereen die de sleutel had ontvangen haar hand opsteken... ik was steeds de pineut want ik weigerde steevast dat ding door te geven maar gezien m'n goeie "staat van dienst" werd ik niet al te hard aangepakt.... dan hadden we ook nog "aflaten" verzamelen... wel mij kan er niets meer gebeuren... ik mag zonden plegen zoveel ik wil de hemel staat toch al voor me open.... op dit moment schiet er me niets meer te binnen... zal er eens een nachtje over slapen... tot dan!

Geschreven door Myette om 10:10 6 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 16 februari 2007

En verder

Waar was ik gebleven... heb ondertussen nog zitten scannen als een bezetene aan die vermaledijde diakes... en zo'n beetje m'nen draad kwijtgeraakt... even herlezen...

Ja ik zat dus in de "grote school"... een braaf klein meisje met twee vlechtjes... een bolle kop met sproeten... steeds op de eerste bank omdat ik de kleinste was en bleef van de klas... dat had zo zijn voordelen want ik heb maar eerst veel later ontdekt dat ik geweldig bijziende was... was me nooit opgevallen omdat ik met m'n neus bijna tegen het bord zat... dokterscontroles kenden we toen niet... misschien gebeurden die wel in de gemeentelijke scholen maar onze nonnen deden hun eigen zinnetje... maakten hun eigen lesroosters op waarin natuurlijk heel wat uren godsdienstles zaten... 's morgens begonnen we steevast met één uur cathechismus en de namiddag met één uur bijbel... daartussen werden dan nog enkele uurtjes lithurgie ingelast... enkele uren zang en toneel om te gebruiken bij de talrijke opvoeringen voor verjarende nonnen... wat er bij ons wèl degelijk werd ingestampt waren de tafels van vermenigvuldiging... lezen en schoonschrift... de rest was volgens hen maar bijzaak... dan kregen we ook nog regelmatig de een of andere missiepater op bezoek die ons in slaap kwam zeuren met eindeloze preken die we staande in de grote feestzaal moesten ondergaan... afgewisseld door rondjes op de speelplaats wandelen hardop biddend met de paternoster in de hand... op retraite gaan noemden ze dat... g.d wat had ik daar een hekel aan maar het zou niet in m'n bolle kop opgekomen zijn om te protesteren... zelfs niet inwendig... nee ik liep mee rondjes al weesgegroetjes biddend... en weet je wat zo raar is... toen ik op m'n 14 naar de handelsschool werd gestuurd heb ik alles compleet gewist... na jàren die cathechismus van buiten te hebben moeten leren weet ik er totaal niets meer van... zal wel m'n rebelse natuur zijn die later tot volle ontplooiing is gekomen... ... tot groot verdriet van degenen die me proberen te manipuleren... ik was misschien 8 of 9 toen ik me al vragen begon te stellen over al hetgeen ze ons probeerden op te dringen zoals bvb. : "dat het zonde was als je aan het woord gods niet geloofde".... nou moe... hoe kan nu iets zonde zijn als je er niks kunt aan doen... je kan jezelf toch niet dwingen te geloven... of nog eentje : "het is doodzonde als je zondag niet naar de mis gaat"... tja ik leefde op die prille leeftijd dus al in doodzonde want ons ma liet me 's zondags uitslapen en ik werd gewoon niet wakker vóór 12 uur... wat betekende dat ik niet meer naar de zondagmis kon en ik de rest van de zondag in angst en vreze doorbracht voor de maandagochtend want dan begon de les met de vraag : "wie is er gisteren NIET naar de mis geweest"... oei oei oei... ikke natuurlijk en ik was wel zo eerlijk steeds m'n vinger op te steken wat me dan een uitbrander van jewelste bezorgde... maar dan kwam weer die vraag in me op : "waarom is dat nu doodzonde, ik heb toch niemand kwaad gedaan"... alles bijeen maakte het dat ik al heel vroeg "vrijdenker" werd... haha... wat ik ook nooit kon accepteren is "je vijand de andere wang toekeren"... jawadde... mij niet gezien... ik probeer niemand kwaad te doen... vriendelijk te zijn voor m'n medemensen... behulpzaam als het in m'n macht ligt... maar als iemand me echt moedwillig pijn doet sla ik keihard terug... degenen die me proberen te beduvelen negeer ik even keihard... die worden lucht voor me... ik moet bekennen dat die christelijke opvoeding me op dat gebied niets heeft kunnen bijbrengen... integendeel... ik krijg de griebels van die suikerzoete minzame personen die steeds luid verkondigen hoe goed en lief ze wel zijn... die wantrouw ik dadelijk.

Geschreven door Myette om 11:44 3 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 14 februari 2007

Vervolg

Onze wakkere Ludo wees me erop dat radio in de oorlog verboden was... ja dat was ook zo... dus die Belcanto zal dan van even na de oorlog zijn... mijn herinneringen lopen al eens dooreen... zal wellicht nog wel eens gebeuren... alvast m'n verontschuldigingen hiervoor.

Ik ben nooit naar de kleuterklas gestuurd... de "papschool" noemden ze dat hier... dus toen ik ineens in de "grote school" werd geduwd was dat een hele aanpassing voor dat kleine verlegen meisje dat ik toen was... de nonnen met hun strenge zwarte kappen intimideerden me geweldig... ik heb me blijkbaar snel aangepast want ik ging gaarne naar school... leerde al vlug lezen en ben sindsdien een verwoede boekenwurm gebleven... zo eentje die al de eerste week van het nieuwe schooljaar haar leesboek helemaal uithad... lezen en schrijven was geen probleem maar rekenen... hohoho... dàt was andere koek... vraagstukken oplossen was een nachtmerrie voor me en hoofdrekenen zo mogelijk nog erger... tot pa er zich ging mee bemoeien... die bereidde elke avond na zijn werk een hele pagina rekensommen voor me die ik dan tegen de volgende avond moest afhebben... je kunt je voorstellen hoe ik hiervan baalde maar het heeft wel resultaat gehad... mij verkopen ze geen appelen voor citroenen meer... haha.
Die eerste schooljaren... zoals ik al zegde... ik was de kleinste van de klas en bijna ziekelijk verlegen... wat ik mezelf later met veel moeite heb afgeleerd... dit had ik van mijn vader... dat was ook een heel geremde teruggetrokken man... bij ons thuis werd er niet geknuffeld... misschien toen we heel klein waren maar dat kan ik me niet herinneren... ik was in de basisscchool altijd bij de vijf eersten of zelfs de eerste van de klas en dus het "febbeke" van de nonnen maar niettegenstaande al die handicaps werd ik toch nooit gepest door de andere meisjes... integendeel... ik had een hele resem vriendinnetjes maar nooit een echte "boezemvriendin"... misschien door m'n teruggetrokkenheid.
Wij woonden op een appartement twee hoog en m'n zus en ik mochten nooit op straat spelen... als ik anderen hoor vertellen over hun jeugdjaren besef ik nu wel wat we gemist hebben... het onbezorgd buiten spelen... de "straatspelletjes"... wij zaten dus steeds binnen... ik te lezen en zij te tekenen... wij wisten echter niet beter... toen meneer pastoor eens kwam vragen of ik niet bij de giro mocht komen weigerde m'n ma kategoriek want "dat was tegen haar principes"... ik vraag me nog steeds af wat die "principes" eigenlijk wel waren... ik heb het haar ooit eens gevraagd en ze wist er niets op te antwoorden... eigenlijk heb ik haar dat wel kwalijk genomen want ze ontnam ons zo de gelegenheid eens wat meer in de buitenlucht te komen.
Ik zat dus bij de nonnen... verpakt in het blauwe schooluniform waar ik in het begin heel fier op was... later werd dat minder en ik heb jàààààren na mijn schooltijd geen blauw meer willen dragen... het bestond uit een serge plooirok... witte bloes met lange mouwen... blauwe das... vilten hoedje... witte kniekousen en tijdens de lesuren een zwarte satinetten schort... het eerste jaar heb ik zelfs tijdens de winter "getten" gedragen... kun je je voorstellen... dat alles werd door ma zelf ineengestoken en het zal niet gemakkelijk geweest zijn tijdens de oorlogsjaren om aan het nodige materiaal te komen... die harige gebreide kousen kan ik me nog goed herinneren en dan begin ik op slag te krabben... we leerden schrijven op een lei met een griffel... en dan dat schoonschrift... op van dat gelijnde papier waar je netjes tussen de lijntjes moest blijven EN schuin naar rechts of het werd afgekeurd... in de winter stond er zo'n "duveltje" midden in de klas... de sukkkels die er vlak naast zaten werden dan bijna levend gebraden... in de zomer tijdens de heetste maanden kreeg ik een flesje met "calichewater" mee... ja frisdranken kenden we niet... koude koffie of water en dat was het dan.
Tijdens de oorlog was ook de koffie maar surrogaat... van die "kneip" kregen we... melk was op rantsoen en hoofdzakelijk voor m'n jongere zus bestemd... die was wat ziekelijk en moest ontzien worden terwijl ik een taai ding was die tegen een stootje kon.

Geschreven door Myette om 23:10 4 reacties Reageer op dit bericht

9 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Myette's Eigen Hoekje