Dit is ons nieuw hondje Kira, een kruising van een waterhond en een Podenko. Ze is sinds 7 februari 2024 bij ons en druk bezig ons hart te veroveren. Het is een lief, aanhankelijk hondje, dat zich op een week snel aan ons heeft aangepast. Ze is heel vinnig en nieuwsgierig, een heel ander hondje dan Noleke.
This is our new dog Kira, a cross between a water dog and a Podenko. She has been with us since February 7, 2024 and is busy winning our hearts. She is a sweet, affectionate dog who quickly adapted to us within a week. She is very quick and curious, a very different dog than Noleke.
DEAR VISITOR,
MY BLOG EXISTS ALREADY 13 YEARS AND 2 MONTH.
ON 06/08/2024 MORE THAN 2.161.100
VISITORS FROM 135 DIFFERENT NATIONS ALREADY FOUND THEIR WAY TO MY BLOG.
THAT IS AN AVERAGE OF 400GUESTS PER DAY.
THANK YOU FOR VISITING MY BLOG AND HOPE YOU ENJOY EACH TIME.
The purpose of this blog is the creation of an open, international, independent and free forum, where every UFO-researcher can publish the results of his/her research. The languagues, used for this blog, are Dutch, English and French.You can find the articles of a collegue by selecting his category. Each author stays resposable for the continue of his articles. As blogmaster I have the right to refuse an addition or an article, when it attacks other collegues or UFO-groupes.
Druk op onderstaande knop om te reageren in mijn forum
Zoeken in blog
Deze blog is opgedragen aan mijn overleden echtgenote Lucienne.
In 2012 verloor ze haar moedige strijd tegen kanker!
In 2011 startte ik deze blog, omdat ik niet mocht stoppen met mijn UFO-onderzoek.
BEDANKT!!!
Een interessant adres?
UFO'S of UAP'S, ASTRONOMIE, RUIMTEVAART, ARCHEOLOGIE, OUDHEIDKUNDE, SF-SNUFJES EN ANDERE ESOTERISCHE WETENSCHAPPEN - DE ALLERLAATSTE NIEUWTJES
UFO's of UAP'S in België en de rest van de wereld In België had je vooral BUFON of het Belgisch UFO-Netwerk, dat zich met UFO's bezighoudt. BEZOEK DUS ZEKER VOOR ALLE OBJECTIEVE INFORMATIE , enkel nog beschikbaar via Facebook en deze blog.
Verder heb je ook het Belgisch-Ufo-meldpunt en Caelestia, die prachtig, doch ZEER kritisch werk leveren, ja soms zelfs héél sceptisch...
Voor Nederland kan je de mooie site www.ufowijzer.nl bezoeken van Paul Harmans. Een mooie site met veel informatie en artikels.
MUFON of het Mutual UFO Network Inc is een Amerikaanse UFO-vereniging met afdelingen in alle USA-staten en diverse landen.
MUFON's mission is the analytical and scientific investigation of the UFO- Phenomenon for the benefit of humanity...
Je kan ook hun site bekijken onder www.mufon.com.
Ze geven een maandelijks tijdschrift uit, namelijk The MUFON UFO-Journal.
Since 02/01/2020 is Pieter ex-president (=voorzitter) of BUFON, but also ex-National Director MUFON / Flanders and the Netherlands. We work together with the French MUFON Reseau MUFON/EUROP.
ER IS EEN NIEUWE GROEPERING DIE ZICH BUFON NOEMT, MAAR DIE HEBBEN NIETS MET ONZE GROEP TE MAKEN. DEZE COLLEGA'S GEBRUIKEN DE NAAM BUFON VOOR HUN SITE... Ik wens hen veel succes met de verdere uitbouw van hun groep. Zij kunnen de naam BUFON wel geregistreerd hebben, maar het rijke verleden van BUFON kunnen ze niet wegnemen...
22-03-2016
Astronomen zien voor het eerst flits van de schokgolf van exploderende ster
Astronomen zien voor het eerst flits van de schokgolf van exploderende ster
Tim Kraaijvanger
Wanneer een grote ster explodeert, dan is er een korte flits zichtbaar. Deze ontstaat door de schokgolf die zich naar buiten toe voortplant en de ster uiteen rijt. De Kepler-ruimtesonde heeft deze flits voor het eerst ‘live’ gezien.
Drie jaar lang heeft Kepler iedere 30 minuten het licht vastgelegd van 50 biljoen sterren in 500 verre sterrenstelsels. De onderzoekers hebben deze gegevens geanalyseerd, in de hoop een supernova-explosie – oftewel het einde van een ster – te vinden. En dat is gelukt!
In 2011 zijn twee massieve rode superreuzen geëxplodeerd. Deze zijn waargenomen door Kepler. De eerste reus – KSN 2011a – was meer dan 300 keer zo zwaar als de zon en bevond zich op het moment van exploderen op 700 miljoen lichtjaar afstand van de aarde. Het tweede exemplaar – KSN 2011d – was 1,2 miljard lichtjaar van onze planeet verwijderd en ongeveer 500 keer zwaarder als de zon.
Na de flits van de schokgolf neemt de helderheid van een supernova snel toe.
“Om dit in perspectief te plaatsen: deze twee reuzen zouden gemakkelijk de baan van de aarde om de zon kunnen vullen”, zegt hoofdonderzoeker Peter Garnavich van de universiteit van Notre Dame in Indiana. De flits van de schokgolf is slechts twintig minuten zichtbaar. “Om deze flits te zien, moeten we 24/7 een camera richten op de hemel boven ons. Je weet niet waar en wanneer een supernova-explosie plaatsvindt.”
Een type II-supernova-explosie ontstaat wanneer een ster niet meer genoeg nucleaire brandstof heeft. Normaal gesproken kan een ster tegendruk leveren tegen de enorme zwaartekracht, maar wanneer er geen brandstof meer is, stort de kern in elkaar. Het binnenste van de ster gaat zich gedragen als een keiharde bol. Meer naar buiten gelegen schillen van de ster vallen naar binnen, maar kaatsen vervolgens op de keiharde bol en botsen weer met de sterlagen die volgen. Hierdoor ontstaat een schokgolf. Het duurt een uur voordat de schokgolf het oppervlak van de reuzenster bereikt, waarna de flits te zien is.
Opvallend is dat bij de kleinste ster (KSN 2011a) geen flits van de schokgolf te zien was. Bij KSN 2011d wel. De onderzoekers denken dat de kleinere ster omgeven was door een schijf van gas, die voorkwam dat de flits te zien was. “Dat verbaast ons wel”, geeft Garnavich toe. “Het zijn twee supernova’s, maar we zien ook twee verschillende dingen.”
De Kepler-ruimtetelescoop heeft vier gyroscoopachtige wielen om aardachtige exoplaneten te vinden. Er zijn minstens drie wielen nodig om goed te functioneren, maar in 2012 en 2013 gingen twee wielen kapot. NASA beëindigde de Kepler-missie en startte de nieuwe K2-missie. Nu kan de ruimtetelescoop alsnog ingezet worden om supernova’s en actieve sterrenstelsels te vinden. Garnavich en zijn collega’s hopen binnen de K2-missie nog veel meer supernova-explosies te vinden.
Recordbrekend snelle winden ontdekt rond zwart gat
Recordbrekend snelle winden ontdekt rond zwart gat
Caroline Kraaijvanger
De winden nabij het supermassieve zwarte gat hebben een snelheid van meer dan 200 miljoen kilometer per uur!
Het gaat om een zogenoemde quasar-wind. Quasars zijn schijven heet gas die ontstaan rond supermassieve zwarte gaten in het centrum van grote sterrenstelsels. De schijven zijn groter dan de baan die de aarde rond de zon trekt en warmer dan het oppervlak van onze ster. “Zwarte gaten kunnen een massa hebben die miljarden keren groter is dan die van de zon,” vertelt onderzoeker Patrick Hall. Dat komt doordat zwarte gaten alles opslokken wat te dicht bij komt. “Maar wanneer materiaal richting het zwarte gat cirkelt, wordt een deel ervan weggeblazen door de hitte en het licht van de quasar. En dat zijn de winden die we nu detecteren.”
Sneller “We hebben het over windsnelheden van twintig procent van de snelheid van het licht,” vertelt onderzoeker Jesse Rogerson. “Dat is meer dan 200 miljoen kilometer per uur. Dat is vergelijkbaar met een categorie 77-orkaan. En we hebben reden om aan te nemen dat er quasar-winden zijn die nog sneller zijn.”
“WE HEBBEN REDEN OM AAN TE NEMEN DAT ER QUASAR-WINDEN ZIJN DIE NOG SNELLER ZIJN”
Trager “We hebben niet alleen de snelste ultraviolette wind ooit ontdekt,” vertelt Hall. De onderzoekers stuitten in dezelfde quasar op een andere wind die veel trager bewoog. “Met slechts 140 miljoen kilometer per uur. We zijn van plan om deze quasar in de gaten te houden om te zien wat er nu gaat gebeuren.”
De onderzoekers hopen gaandeweg steeds meer te weten te komen over deze quasar-winden en de gevolgen die ze hebben voor hun omgeving. “Quasar-winden spelen een belangrijke rol in de totstandkoming van sterrenstelsels,” vertelt Rogerson. “Wanneer sterrenstelsels ontstaan, slingeren deze winden materiaal naar buiten en voorkomen dat sterren ontstaan. Als zulke winden niet zouden bestaan of minder krachtig waren, zouden we veel meer sterren in grote sterrenstelsels zien.”
Nieuwe zwaartekrachtkaart onthult hoe Mars er van binnen uitziet
Nieuwe zwaartekrachtkaart onthult hoe Mars er van binnen uitziet
Tim Kraaijvanger
Drie ruimtevaartuigen in een baan om Mars hebben een zwaartekracht gemaakt van de rode planeet. Dankzij deze kaart leren wetenschappers hoe Mars er van binnen uitziet.
“Net zoals een dokter een röntgenfoto gebruikt om het lichaam van een patiënt te inspecteren, gebruiken astronomen zwaartekrachtkaarten om de binnenkant van een planeet te ontleden”, vertelt onderzoeker Antonio Genova van het MIT. “Dankzij deze kaart kunnen we ruimtevaartuigen nog beter in een baan om Mars plaatsen, omdat we weten op welke plekken de zwaartekracht afwijkt. Ook begrijpen we nu beter hoe mysterieuze gebieden op deze planeet ontstaan.”
De nieuwe zwaartekrachtkaart verklaart hoe sommige landschapskenmerken zijn ontstaan op de grens tussen de relatief vlakke noordelijke laaglanden en de bekraterde zuidelijke hooglanden. De onderzoekers bevestigen daarnaast dat de buitenkern van Mars uit vloeibaar gesteente bestaat. Dit leidden zij af uit de bewegingen van de korst en de mantel van Mars. De twee manen om Mars – Phobos en Deimos – trekken namelijk voortdurend aan de korst en de mantel van de rode planeet, net zoals de maan verantwoordelijk is voor getijden op aarde.
Nieuwe zwaartekrachtkaart van Mars. Zoals je ziet is het zwaartekrachtsveld het sterkst (wit/rood) boven bergen en vulkanen, zoals de Olympus Mons.
Zwaartekrachtkaart van het noordelijk halfrond.
En van het zuidelijk halfrond.
De drie ruimtevaartuigen die de gegevens verzamelden waren de Mars Global Surveyor, Mars Odyssey en de Mars Reconnaissance Orbiter. Hoewel Mars op foto’s er perfect rond uitziet, is de planeet bobbelig. Een ruimtevaartuig in een baan om Mars voelt dit. Zo is de aantrekkingskracht boven een berg sterker dan boven een ravijn. Deze veranderingen dwingen ruimtevaartuigen om kleine baancorrecties uit te voeren. Deze fluctuaties zijn zestien jaar lang bijgehouden, waardoor wetenschappers een kaart hebben kunnen maken van het zwaartekrachtsveld van de rode planeet.
Overigens lijkt het makkelijker dan het is. Er zijn ook andere krachten actief, die de banen van ruimtevaartuigen beïnvloeden. Denk bijvoorbeeld aan de kracht van zonlicht dat op de zonnepanelen van de ruimtevaartuigen valt of het afremmende effect van de atmosfeer van de rode planeet. Wetenschappers zijn twee jaar bezig geweest om deze krachten te filteren, zodat alleen de eigen zwaartekracht van Mars overbleef.
Het zwaartekrachtsveld van Mars verandert voortdurend door het veranderen van de seizoenen. Als het op een halfrond van de rode planeet winter is, dan vriest drie tot vier biljoen ton koolstofdioxide uit de atmosfeer vast op het oppervlak, waardoor er een flinke poolkap ontstaat. Dat is ongeveer 12 tot 16 procent van het totale gewicht van de volledige Martiaanse atmosfeer.
TAU IX Treaty—The US Government Has a Secret Pact With the Greys
TAU IX Treaty—The US Government Has a Secret Pact With the Greys
Many accounts throughout history approve the theory saying that The U.S. Government has closed a secret agreement with The Greys.
The exact day is unknown but most sources indicate that the agreement happened in 1954. At that time, a committee of Grey aliens would have reached Edwards Air Force Base, with the sole purpose of contacting Dwight Eisenhower, the US President at that point in time.
The deal has since been known as the Edwards Agreement or, as Dr. Dan Burisch called it, the Tau IX Treaty for the Preservation of Humanity.
A common goal has been established following the discussions, one that would prove extremely productive for those involved. The deal specified that the US Government would let people to be abducted on a regular basis and the Greys solemnly promised they would bring them back safely and only after erasing their memory.
But, as many abductees could confirm, the situation was slightly different. More often than not, those who were kidnapped by aliens would recall the incident, in all its dredful details.
In exchange for allowing the Greys to have human guinea pigs, the Government got their hands on advanced alien knowledge and technology. Another ‘clause in the contract’ was the exchange program of ambassadors from both sides. However, it is unclear how many were involved in this exchange program, but the most renowned are Crill, the reptilian from the Draco constellation and J-Rod, the Grey from Zeta Reticulum.
The Edwards Agreement was the pinnacle of a series of events that began in 1947, when the wreckage of an alien spacecraft was recovered near Roswell, NM. Inside the wreckage, several alien bodies were found. This incident undoubtedly raised awareness towards the UFO phenomenon and undeniably gave rise to modern ufology.
In 1949, another crash took place in New Mexico but this time however, there was one survivor left. He was dubbed EBE, which is short for extraterrestrial biological entity and the details he spilled out allowed the US Government to make contact with his people.
In 1951, the Greys were reached using a device built with the help of the EBE. One year later, extraterrestrial communications were well underway, paving the road for the 1954 treaty.
On the night of February 20 to 21, 1954, while enjoying his vacation in Palm Springs, California, President Dwight Eisenhower disappeared for a short while. It is thought he was secretly escorted to nearby Edwards Air Force base for an encounter with the Grey aliens. His official statement was that he had to undergo a dental emergency and so he visited a local dentist.
While the meeting did go as planned, there were some unexpected consequences. The landing was kept secret in order to see how people would react when confronted with a technologically advanced alien race. The hundreds of soldiers present at Edwards AFB during first contact received no briefing prior to the event; they were the unaware test audience.
This approach would later prove to be disastrous, as a high percentage of those present began suffering from various psychological ailments, ranging from dysfunctional behavior to psychosis, criminal intentions and suicide.
Several confessions have surfaced throughout the years, from people who say they witnessed the event firsthand. One of them is Gerald Light, a famous metaphysical community leader at the time. Light says his involvement was gauging the effect this breakthrough would have over the general public.
My dear friends: I have just returned from Muroc [Edwards Air Force Base]. The report is true — devastatingly true! During my two days’ visit I saw five separate and distinct types of aircraft being studied and handled by our Air Force officials — with the assistance and permission of the Etherians! I have no words to express my reactions. It has finally happened. It is now a matter of history, wrote Light.
If Light is to be believed, several other important figures were present at the meeting. Among them was Eisenhower’s chief economic advisor, Dr. Edwin Nourse, who offered his expertise on the potential economic outcome of a first contact with intelligent alien life. Light also said several trustworthy religious leaders had attended the meeting, their roles being obvious.
A number of other sources support Light’s claims. Whistleblowers have put forward their credentials, describing two sets of meetings involving different extraterrestrial groups.
According to former Naval Intelligence officer William Cooper, large objects traveling towards Earth had been seen in 1953. First believed to be asteroids, it was later determined they were actually space ships. Two distinct missions, Project Sigma and Project Plato managed to establish contact with the extraterrestrials, through binary code.
Cooper distinguishes between two alien races: the Nordic ones, friendly towards humanity and the Greys, who had different goals with humans. According to him, the Nordics contributed to the signing of a non-aggression treaty between humanity and the Greys. The Nordics did not offer technology but rather the chance for spiritual advancement from our current dimension to the next.
The treaty told that aliens would not intervene in our affairs and neither would we interfere with theirs. Their presence on Earth would be kept as a secret. They could regularly abduct humans for medical and scientific purposes as long as they would keep them safe from harm. The humans would then be returned to their abduction point, with no memory of the event.
Their demands were that humans break apart its nuclear weapons arsenal. They reminded of humanity’s self-destructive potential and also condemned the fact that we were killing each other, harming the planet and wasting its natural resources. The committee interpreted their demands in a very suspicious way, believing that nuclear disarming was not in the best interest of the United States since it would leave the world defenseless in the face of an alien threat. Eisenhower ultimately rejected their proposition.
Another witness to the meetings was John Lear, son of the creator of the Lear Jet, William Lear. According to him, the Nordics offered a hand in extinguishing the Greys’ threat but President Eisenhower refused it because there was no technology involved.
Did this meeting really happen? If so, it would appear to confirm the current world-wide UFO phenomenon. However, more than 60 years have passed since the alleged First Contact, and official disclosure is still missing.
The Navy’s unmanned combat air vehicle demonstrator, the X-47B, not only plugged into a refueling basket trailing behind an Omega KC-707 tanker, but it also sipped gas from it for the first time. This historic mission is slated to be the X-47Bs last in what has been an incredibly successful test program with huge implications.
During the mission, which is the capstone to a series of refueling tests this week, the X-47B took off, flew out to the tanker, formed up with it, engaged the basket, and then sucked 4,000 pounds of fuel from it before heading back home to Naval Air Station Patuxent River for an autonomous landing.
The aircraft’s refueling system and software was developed over many years, and could provide autonomous aerial refueling for future Navy UCAVs operating from aircraft carriers.
According to Northrop Grumman:
Northrop Grumman began developing AAR (air-to-air refueling) technology for both Navy and Air Force application nearly a decade ago, pioneering a “hybrid” approach that integrates both GPS and infrared imaging to enhance navigational precision and hedge against GPS disruption. Initial UCAS-D flight testing began in 2012 using a manned Learjet as a surrogate for the X-47B. These successful proof-of-concept flights demonstrated the overall feasibility of the X-47B AAR system and helped refine its navigation, command and control, and infrared sensor processing components.
Unless something drastically changes, the fact that the X-47B will be retired even though the stealthy “cranked kite” flying wings (there are two X-47B demonstrators, Salty Dog 501 & 502) have only used up 20 percent of their service life remains somewhat of a controversial issue.
Considering that the Unmanned Carrier Launched Surveillance and Strike (UCLASS) program, which is the Navy’s production follow-on contract to the X-47B program, keeps getting delayed over requirements squabbling in Washington, keeping these incredibly capable machines in testing seems like a no-brainer.
The success of the X-47B program also reminded USAF, and the public, just what Northrop Grumman and their stealthy flying wings are capable. How this will factor in to the USAF’s looming and shadowy Long Range Strike Bomber(LRS-B) contract award is uncertain, but the shape of the X-47B is highly rumored to very similar to the Northrop Grumman’s entrant into that contest.
Regardless of what will happen next in any of these programs-related procurement programs, these two super-drones will go down in history as some of the most game-changing test aircraft ever built. As a result, their final orders will surely include sitting sentry in America’s most prominent aviation museums.
U.S. Navy Photograph by Liz Wolter
Tyler Rogoway is a defense journalist and photographer who maintains the website Foxtrot Alpha for Jalopnik.com You can reach Tyler with story ideas or direct comments regarding this or any other defense topic via the email address Tyler@Jalopnik.com
The image above has been splashed all over the net over the last week. It looks like a scene out of The Flight Of The Navigator, but really, that tarp could be hiding the future of American air power.
The image was taken by Arizona resident Charlene Yazzie on Arizona Route 77, with the convoy of trucks and black SUVs from the Department of Public Safety heading south toward the town of Holbrook, Ariz.
When contacted by KMOV of St. Louis, the Department of Public Safety, which is a major state law enforcement body, playfully said they have no idea what the thing is stating: “UnFOrtunately we do not know what that is but it looks interesting.”
As for what lies beneath that gray tarp, we can only speculate, but we have seen stealthy flying wing aircraft and radar test models transported this way before.
Most famously, the Navy’s X-47B Unmanned Combat Aircraft System (UCAS) demonstrators crossed the country on flatbed trucks. Their out-of-this-world lines and shrink-wrapped anonymity sparked many flying saucer theories, even though the move was openly publicized and the craft were clearly the X-47Bs.
Here is one very tame local media report:
Here is Northrop’s “cranked-kite” radar cross-section test mock-up, a precursor to the X-47B, being moved from Northrop’s plant in Palmdale, California to Lockheed’s Helendale RCS test facility:
Image Credit: The Howland Company
There is no reason that either of the X-47Bs would be heading through rural Arizona on a truck, that is, unless the Navy is trying to send them to the boneyard very quietly. Additionally, the shape in the picture is not definitively that of the X-47B. It is possible that this is a radar cross-section test model related to the X-47 program or an entirely separate program altogether. Even one related to Northrop Grumman’s B-21 or its failed competitor is entirely possible. It could also be a the fuselage of an actual aircraft.
Still, the question remains, what is it doing in eastern Arizona? The answer may lie somewhat farther to the east—in New Mexico.
Kirtland Air Force Base/Sandia National Laboratories in Albuquerque has a radar cross-section test range and the National Radar Cross Section Test Facility is located west of Holloman Air Force Base, near Alamogordo. The route, assumed by the location that the photo was taken, could take that said object from Southern California or Nevada to either of those facilities.
That is not a short or convenient voyage for such a conspicuous and large load, but it is possible and there is a precedent for such an operation.
What is odd is that we have no other photos of this thing. If it really skipped through multiple states, either on its way from California, or if it were an X-47B being sent from the east coast, to the boneyard in Tucson, you would think an avalanche of other photos of it would have shown up. The other alternative is that it is not an aircraft at all.
What do you think it is? If you have any information on the mystery convoy, please contact me at tyler@jalopnik.com.
Beautiful, Bewitching Pluto Poses in New Images from New Horizons Probe
Beautiful, Bewitching Pluto Poses in New Images from New Horizons Probe
by Calla Cofield, Staff Writer
This snapshot captured by NASA's New Horizons spacecraft shows the western region of the heart-shaped area informally known as Sputnik Planum, which has been found to be rich in nitrogen, carbon monoxide and methane ices. The image combines blue, red and infrared images taken by the Ralph/Multispectral Visual Imaging Camera (MVIC). Credit: NASA/JHUAPL/SwRI
And the hits just keep on coming. Another batch of Pluto photos from NASA's New Horizons probe reveals the majesty and mystery of this icy world.
The images are the latest releases from the treasure trove of data and snapshots captured by during New Horizon's close flyby of Pluto on July 14, 2015. One of the new images gives a close-up view of the unofficially titled Sputnik Planum, a heart-shaped region on Pluto's surface that is suspiciously crater-free.
One haunting snapshot, taken by the Ralph/Multispectral Visible Imaging Camera (MVIC), captures layers of atmospheric haze above Pluto's surface. The different layers of haze (about 20 can be seen in this image) have been found to extend across the surface for hundreds of kilometers. But according to NASA, they are not strictly parallel to the dwarf planet's surface. "For example, scientists note a haze layer about 3 miles (5 kilometers) above the surface (lower-left area of the image), which descends to the surface at the right," according to a statement from the space agency.
The top portion of this image shows that a smooth section of the informally named Sputnik Planum is 228 miles (367 km) wide. Beneath it is a close-up of the also informally named Vulcan Planum on the surface of Pluto's largest moon, Charon, that is 194 miles (312 km) wide.
Sputnik Planum is free of craters, which suggests that it experiencedrecent geologic activity. Vulcan Planum is dotted with not only craters, but also deep troughs. Also visible is the mountain Clarke Mons, which appears to be surrounded by a deep "moat." The highly textured surface indicates that the surface of Charon is ancient, according to NASA. The new Science papers report that water-ice-rich Vulcan Planum "is likely a vast cryovolcanic flow or flows that erupted onto Charon's surface about 4 billion years ago. These flows are likely related to the freezing of an internal ocean that globally ruptured Charon's crust," the statement said.
It's Pluto in a whole new light. This enhanced color view of Pluto's surface was created using two of New Horizons' instruments: the Ralph/Multispectral Visible Imaging Camera (MVIC) color imagery, and the Long Range Reconnaissance Imager panchromatic imagery.
The region shown in the image is just underneath the western lobe of Sputnik Planum (the tip of the craterless plane dips down at the top middle of the image). Ices that fill Sputnik Planum have altered the surrounding terrain, "creating a chaoslike array of blocky mountains," NASA officials said.
NASA has rounded up a list of the top new findings reported in those research papers. Because of the spacecraft's relatively low data transfer rate, information collected during the flyby is still being downloaded to Earth, which means scientists still have more layers to pull back on this amazing object.
Tycho crater is often images because it's clearly visible on our Moon's surface and can be seen in stunning detail in this image.
Astrophotographer John Chumack took this image on Feb. 19 with a 6-inch Newt Reflector Telescope & ZWO 120M Monochrome camera, 500 frames stacked in Registax6.
"Tycho is about 108 million years of age, and is relatively younger than most craters. You asked how do we know how old it is? This information is based on analysis of samples of the crater ray recovered during the NASA Apollo 16 mission," he wrote in an email to Space.com. [How to Photograph the Moon: A Photo Guide]
About half way between the Straight Wall and the moon's south pole is Tycho crater, named for Danish astronomer Tycho Brahe . Although not the largest crater on the moon, Tycho is one of the brightest, indicating that it is one of the youngest of the craters. It is the point of origin of a huge system of rays which encircle the moon, best seen in about a week when the moon is full. Tycho is 53 miles (86 kilometers) in diameter with classic central peak and terraced walls.
Editor's note: If you have an amazing skywatching photo you'd like to share it with Space.com and our news partners for a possible story or image gallery, send images and comments in to managing editor Tariq Malik at spacephotos@space.com.
A five-dimensional black hole could 'break' general relativity, say physicists Uh oh...
A five-dimensional black hole could 'break' general relativity, say physicists Uh oh...
If you thought regular black holes were about as weird and mysterious as space gets, think again, because for the first time, physicists have successfully simulated what would happen to black holes in a five-dimensional world, and the way they behave could threaten our fundamental understanding of how the Universe works.
The simulation has suggested that if our Universe is made up of five or more dimensions - something that scientists have struggled to confirm or disprove - Einstein's general theory of relativity, the foundation of modern physics, would be wrong. In other words, five-dimensional black holes would contain gravity so intense, the laws of physics as we know them would fall apart.
There's a lot to wrap your head around here, so let's start with the black holes themselves. In a five-dimensional universe, physicists have hypothesised that black holes are more like very thin rings rather than holes, and as they evolve, they can give rise to a series of 'bulges' that become thinner and thinner over time, and eventually break off to form mini black holes elsewhere.
These ring-shaped black holes (or 'black rings') were first proposed in 2002, but until now, no one’s been able to successfully simulate their evolution. This has been made possible thanks to the COSMOS supercomputer at the University of Cambridge in the UK - the largest shared-memory computer in Europe that can perform 38.6 trillion calculations per second.
The problem with five-dimensional black holes is that they’re thought to consist of 'ultragravity rings', where gravity is so intense, it gives rise to a state known as naked singularity. Naked singularity is an event so strange, no one really knows what would occur, except that the laws of general relativity would no longer apply.
Einstein’s general theory of relativity is based on how we think gravity governs the behaviour of the Universe. We know that matter in the Universe warps the surrounding fabric of spacetime, and this warping effect is what we refer to as gravity. Since it was first proposed 100 years ago, general relativity has passed every test - everything we observe in the Universe follows its stipulations, but singularity can pose some problems.
In a four-dimensional universe (where the fourth dimension is time), singularity is thought to be the point of a black hole where gravity is at its most intense - the centre - and this is surrounded by the event horizon at the black hole's edge.
"As long as singularities stay hidden behind an event horizon, they do not cause trouble and general relativity holds - the 'cosmic censorship conjecture' says that this is always the case," says theoretical physicist Markus Kunesch from the University of Cambridge. "As long as the cosmic censorship conjecture is valid, we can safely predict the future outside of black holes."
But what if singularity could exist outside a black hole's event horizon? When Physicists have hypothesied that in five or more dimensions, if an object that has collapsed to an infinite density - singularity - is not bound by an event horizon, it becomes naked singularity, and things would get so crazy in and around that object, we'd need to completely rethink our understanding of how physics works. The whole thing just makes me really nervous.
"If naked singularities exist, general relativity breaks down," said one of the team, Saran Tunyasuvunakool. "And if general relativity breaks down, it would throw everything upside down, because it would no longer have any predictive power - it could no longer be considered as a standalone theory to explain the Universe."
If our Universe only has four dimensions, everything is cool, and ring-shaped black holes and naked singularity are not a thing. But physicists have proposed that our Universe could be made up of as many as 11 dimensions. The problem is that because humans can only perceive three, the only way we can possibly confirm the existence of more dimensions is through high-energy experiments such as the Large Hadron Collider.
Kunesch and his team say they've just about hit the limits of what their supercomputer can simulate, but would like to figure out what it is about four-dimensional universes that make naked singularity impossible, and general relativity correct. "If cosmic censorship doesn't hold in higher dimensions, then maybe we need to look at what's so special about a four-dimensional universe that means it does hold," says Tunyasuvunakool.
The study has been published in Physical Review Letters, and for more on those 11 dimensions, here's theoretical physicist, Michio Kaku:
Explosive Dark Energy In The Universe (#Mind Blow Documentary)
Explosive Dark Energy In The Universe (#Mind Blow Documentary)
Gepubliceerd op 15 feb. 2016
In this "The Mysterious Universe" video documentary, we are going to take you through a journey across the universe, where you can learn about the explosive dark energy present in the universe. Scientists believe that this explosive dark energy is responsible for the creation of everything.
By watching this space and universe documentary, you can learn about the explosive dark energy in the universe, dark energy and dark matter in the universe, dark matter energy theory by scientists, etc.
Watch Explosive Dark Energy In The Universe (#Mind Blow Documentary) in high definition (HD) here.
If you would like to watch universe videos, documentaries about space, cosmos documentary, videos about black holes, white holes, worm holes, alien life, alien planets, etc., subscribe to our channel:https://www.youtube.com/channel/UCQMD...
Nick Redfern discusses British government interest in the UFO phenomenon in this excerpt from an interview I conducted with him in Aztec, New Mexico, in March 2003.
Hochgeladen von njorgensen1154 am 13.08.2011 Mass Sight over Carmichael CA near Sacramento CA. This took place over my home around 7pm. I watched this for about 15 minutes. After the first 8 I couldn’t see them with my eyes only could get them on film. I had to speed up the video for Youtube time frame of 10 Minutes. If your with the Media and would like a full unedited copy please e-mail me I’m more then happy to give one out.
0
1
2
3
4
5
- Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen) Categorie:News from the FRIENDS of facebook ( ENG )
VREEMDE VORTEX VERSCHIJNT OPNIEUW OP MEXICAANSE RADAR ( VIDEO )
VREEMDE VORTEX VERSCHIJNT OPNIEUW OP MEXICAANSE RADAR ( VIDEO )
Mexico blijft het land waar zich geregeld hele vreemde zaken voor doen waar geen enkele wetenschappelijke verklaring voor is.
Zoals UFO-waarnemingen, enige tijd later gevolgd door een enorme vortex op de weerradar waarvan men niet weet hoe snel ze deze beelden offline moeten halen.
Toen in oktober 2012 er een enorme cilindervormige UFO de beroemde Popocatépetl vulkaan in Mexico binnenvloog keek iedereen met open mond naar wat daar gebeurde.
Onderstaande afbeelding is afkomstig van de weerradar van Intellicast van 27 oktober, de dag dat een Ufo de vulkaan Popocatepetl in vloog. Het beeld bleef de hele dag online tot en met 28 oktober.
Hier zie je heel duidelijk de vorm van de vortex.
Het centrum van de vortex ligt precies op de plaats waar de vulkaan zich bevindt. Dit toeval lijkt ons te groot om geen verband te hebben met de Ufo die op datzelfde moment de vulkaan binnenvloog.
Eind 2015 begonnen er opeens op de radarbeelden van de Mexicaanse KNMI die in de buurt van Mexico City staat, vreemde vortexbeelden te verschijnen. De radar heet officieel Catedral Radar en bevindt zich op 3600 meter hoogte. Niemand kon enige verklaring bedenken voor de vreemde vortex.
Het gebeurde niet slechts op één dag, maar op verschillende dagen tot aan het einde van het jaar.
Aangezien men geen oorzaak kon bedenken, werd aan het begin van het nieuwe jaar het gehele radarsysteem grondig gereinigd en alle systemen opnieuw ingesteld.
Het mocht allemaal niet baten, want aan het einde van februari en begin maart verschenen de vortexen weer op de radar. Dit keer was er naast het beeld zoals hierboven ook een soort variant te zien.
In de onderstaande video wordt een verband gelegd tussen UFO-waarnemingen in Mexico en het verschijnen van de vortex op de radar.
Nu zijn er rond die data wel een aantal waarnemingen geweest, maar dat waren andere dagen en vrij kleine UFO’s vergeleken met degene die in 2012 de vulkaan in dook.
Volgens ufoloog Scott Waring wordt een dergelijke vortex wel degelijk veroorzaakt door een UFO, maar dan waarschijnlijk door een groot moederschip dat zich bijvoorbeeld verborgen houdt in een wolk of iets dergelijks.
Hoe dan ook, voorlopig heeft niemand een verklaring voor de vreemde vortex op de radar. We weten alleen dat het niet door vuil is veroorzaakt.
BIZARRE GEBEURTENIS BIJ CHINEES VEKEERSLICHT ( VIDEO )
BIZARRE GEBEURTENIS BIJ CHINEES VEKEERSLICHT ( VIDEO )
Meer en meer komen er berichten waaruit blijkt dat dimensies elkaar in de praktijk overlappen.
Mensen die van het ene moment op het andere verdwijnen, halve mensen op foto’s en nu weer een vreemd voorval in China.
Wanneer we ervan uit gaan dat bewakingscamera’s gewoon vastleggen wat er daadwerkelijk gebeurt, hebben we een vreemd vooral in China.
Op 18 maart 2016 legde een bewakingscamera bij een Chinees kruispunt een bizarre gebeurtenis vast.
Er staan auto’s en een motor te wachten bij verkeerslichten, wanneer er opeens een soort lichtflits in beeld verschijnt. Het is niet alleen een flits, maar ook een soort lichtspoor dat linksaf slaat op het kruispunt.
Wanneer je naar de beelden kijkt dan zie je dat de motorrijder in de gaten dat er iets vreemds langs schiet. Want hij kijkt onmiddellijk in de richting waarin het vreemde licht verdween. Dan duikt er nog iemand op ook die ook in die richting wijst.
In onderstaande video zie je de flits en het lichtspoor rond de 43 seconden en later bij 1 minuur 58 een herhaling in slow motion.
Is hier een logische verklaring voor of hebben we hier te maken met iets uit een andere dimensie dat hier even per ongeluk terechtkwam?
Look around you right now. You are feeling pretty damn good about yourself. You are human, and you have conquered wood, stone and metal! We put our most precious idealistic faces of our most iconic heroes of our culture on tiny little coins. We even put faces carved into mountains in many places across this planet. But I am here today, to show you how small we really are. While looking for structures in the Carina Nebula...and yes, I have found them in other nebulas, I came across a very large blue male face. Its not just a face, but the side of the face, made on purpose to stand out and for all to know. Much like how Americas put its first president George Washington on a 1.5cm quarter. Sure Washington has impressed America...but not the rest of the world. He is only impressive to the US. This blue guy in the nebula...he has impressed entire worlds, maybe whole star systems with his beliefs. Next time you are strolling along the park and see an ant hill...give them a break and pass on by. Don't take pleasure in their pain. Rise above it. Its seems...aliens...are passing us by.
‘’Operation Saucer’’ was an investigation into a terrifying series of reported incidents in 1977 where residents in the Brazilian city of Colares claimed that they not only witnessed flying saucers – but they were also being attacked by them. Bright objects of differing shapes, sizes and colors were said to have been flying at low altitudes – just a few metres above the tops of trees – and firing light beams at people on the ground below. Several witnesses claimed to have seen beings piloting the crafts, describing them as no more than three to four feet tall. What separates these sightings from the usual glimpses of UFOs in the skies are the numerous and recurring injuries that people suffered.
Sightings:Photographs were taken by officials of bright lights in the sky. (Operation Saucer) The beams gave off intense beams of radiation that caused puncture marks and lesions, with some reporting to local media at the time that it felt like a “heavy weight pushed against their chest”.
A report into the claims made by the victims stated: “The beam was about seven or eight centimetres in diameter and white in color. “It never hunted for them but hit them suddenly. When they tried to scream no sound would come out, but their eyes remained open. “The beam felt hot, almost as hot as a cigarette burn.” Describing the injuries, Doctor Wellaide Carvalho – who worked in a health care unit in the area during the 1970s – wrote: “All of them had suffered lesions to the face or the thoracic area. “The lesions, looking like radiation injuries, began with intense reddening of the skin in the affected area. “Later the hair would fall out and the skin would turn black. There was no pain, only a slight warmth. “One also noticed small puncture marks in the skin. The victims were men and women of varying ages, without any pattern.”
The saucers were quickly dubbed ‘chupa-chupa’ – meaning ‘sucker-sucker’ – and with reports of more sightings and more incidents of people being injured or losing blood, panic soon started to set in and women and children left the area while local men stayed to look after their homes or possessions.
These days the internet is appears to be ablaze with a tsunami of hollow stories in relation to UFO’s and specifically the hot potato that is full UFO disclosure.
John Podesta keeps on banging on about how Hillary is the golden child destined to grow angel wings and fly high above the earth and proclaim to the planet that E.T.exists.
So is 2016 to be the year we find out that we are not alone? Sadly for Hillary, and tragically for NASA, 2016 is not going to be the year after all. Gary McKinnon hacked into NASA looking for evidence of E.T., but was able to produce ZERO evidence to back up his claims. I didn’t hack into NASA but i did manage to find the evidence that he was seeking on one of their public servers.
During December 1999 i personally observed repeated close range UFO sightings in Glasgow Scotland. I even made an official UFO report on December 15th at 03.30GMT.
I later learned that i had submitted the longest report to the UK MoD for the entire year.
In 2001,I began researching the matter for myself in an effort to find other UFO reports made during that same month.Later in time i was able to produce photographic evidence from Falkirk Scotland, Shanghai China and from Hessdalen Norway.
The UFO Investigation of the Millennium continued and then in 2010 something happened which changed the course of my research from a worldwide one to an off world one. I was determined to learn more when i discovered that a blue white oval shaped UFO appeared on a photograph which was taken on a Hubble repair mission.
Fast forward to August 2012. I decide to review the images taken on STS103.
Now that I had the URL web address for three frames, I realised that I simply had to change the last two digits on the URL either up or down to navigate my way through the frames.
Knowing that a structured UFO appears on frame 73, I managed to reconstruct the entire sequence of images and started to analyse each frame.
The sequence of images begins with frame 66 and ends in frame 76 – covering a time of 62 seconds.
Through frames 66 to 68 these lights appear in the background as the Hubble is being redeployed after repairs were carried out. The next frme below was taken 32 seconds after frame 68…..
The UFO is now located directly in front of the Hubble Space Telescope and has cloaked its presence. Only a tiny part of the UFO is barely visible on the frame.
After discovering this cloaked UFO i was perplexed at the darkened area but quickly realised that i was looking at the shadow of the Hubble space telescope on the hull of this unknown object. The sunlight was casting the shadow onto the hull of this UFO which proved beyond any doubt that the UFO was indeed a solid physical object. The science does not lie.
but i had even further evidence to present to confirm this finding.
I matched the details in frame 69 to the detail on the hull of the ufo in frame 73.
This identical 100% match proved and validated my initial finding.
E.T. is already here.I disclosed this fact four years ago.
Below: The moment the photos were captured by astronaut Claude Nicollier, and frame 69 after analysis, revealing the presence of the cloaked UFO in very close proximity to the Orbiter and Hubble, during its redeployment on December 25th 1999 at 23.03GMT
0
1
2
3
4
5
- Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen) Categorie:News from the FRIENDS of facebook ( ENG )
21-03-2016
Wordt het tijd om ET een berichtje te sturen?
Wordt het tijd om ET een berichtje te sturen?
Caroline Kraaijvanger
Tot op heden hebben we in de zoektocht naar buitenaards leven vooral geluisterd. Zonder resultaat: we horen niets. Wordt het dan misschien tijd om naast luisteren ook te gaan praten, oftewel: berichtjes naar ET te sturen?
Zijn we helemaal alleen? Onderzoekers kunnen het zich moeilijk voorstellen. Naarmate ze meer onderzoek doen naar het universum en nieuwe planeten ontdekken, komen ze meer en meer tot de conclusie dat de aarde met haar ingrediënten voor leven helemaal niet zo uniek is. En waarom zou het leven op aarde dat dan wel zijn? Theoretisch gezien lijkt het vinden van buitenaards leven dan ook een kwestie van tijd.
SETI Maar tijd..tja…dat hebben we eigenlijk niet. Wij mensen zijn ongeduldig en velen vinden dat buitenaardse leven liever vandaag dan morgen. En dus werd er enkele jaren geleden actie ondernomen. Men startte misschien wel het beroemdste project gericht op het vinden van (intelligent) buitenaards leven: SETI (Search for Extraterrestrial Intelligence). Met enorme radiotelescopen wordt continu ‘geluisterd’: uiteindelijk hoopt men zo een signaal op te vangen dat overduidelijk afkomstig is van een buitenaardse beschaving en dus bewijs te vinden voor het bestaan van buitenaards leven.
Luisteren naar buitenaards leven. Afbeelding: SETI.
METI Maar hoewel aan SETI verbonden onderzoekers dus al een tijdje hun oor te luister hebben liggen, hebben ze nog niets opgevangen dat wijst op het bestaan van intelligent leven buiten de aarde. Het maakt sommige mensen nóg ongeduldiger. En ze pleiten voor een andere – aanzienlijk actievere – aanpak: niet luisteren, maar spreken! Ze willen actief berichten de ruimte insturen en hopen vervolgens dat buitenaards leven door die berichten ons weet te vinden. Deze aanpak wordt ook wel aangeduid als METI (Messaging to Extra-Terrestrial Intelligence) of actieve SETI.
De Areciboboodschap bevatte de meest uiteenlopende informatie: onder meer een tekening van de mens en het zonnestelsel, de getallen 1 tot en met 10 en de atoomnummers van de elementen die de bouwstenen van ons DNA vormen.
Areciboboodschap Het idee van METI is zeker niet nieuw. Sterker nog: wij mensen hebben al wel eens doelbewust berichten de ruimte ingestuurd. In 1974 bijvoorbeeld de Arecibo Message. Met behulp van de Arecibo Radio Telescope werd een radioboodschap richting het grote Herculesbolhoopcluster (op zo’n 21.000 lichtjaar van de aarde) gestuurd. En in de jaren die volgden werden nog regelmatig met opzet boodschappen de ruimte ingestuurd. Een antwoord kregen we nooit.
Discussie Ondanks die initiatieven blijft de mensheid toch voornamelijk een luisterende soort. Want terwijl SETI jaarlijks een flink budget heeft om het oor te luisteren te leggen en dat allemaal ook heel gecoördineerd verloopt, zijn de pogingen om berichten naar ET te versturen een stuk minder professioneel. Vaak gaat het om een eenmalige actie, meer bedoeld om aandacht van het publiek te vragen voor de wetenschap of telescoop in kwestie dan de aandacht van aliens te trekken. De boodschappen zijn bovendien weinig substantieel en soms zelfs ludiek van aard. In de meeste gevallen gaan de zenders er niet eens vanuit dat ze de aandacht van aliens gaan trekken. Kortom: er is tot op heden geen serieuze poging ondernomen om actief een bericht naar buitenaardse wezens te sturen. En daar moet verandering in komen, zo vinden een aantal onderzoekers. Vorig weekend werd daar tijdens een bijeenkomst van deAmerican Association for the Advancement of Scienceover gediscussieerd. Want actief berichten sturen naar een buitenaardse beschaving: dat is een plan met voor- en tegenstanders.
Niet doen! Een argument waar tegenstanders vrijwel direct mee op de proppen komen, is dat we niet weten waar we contact mee leggen. We weten niet hoe het buitenaardse leven eruitziet en welke intenties en vaardigheden het heeft. En wat als dat buitenaardse leven veel geavanceerder is dan wij en ook nog eens kwade bedoelingen heeft? Wat roepen we dan over onszelf af? Tevens wijzen tegenstanders er graag op dat we SETI nog een kans moeten geven. Tientallen jaren zoeken naar buitenaards leven lijkt in onze optiek misschien lang, maar het kost nu eenmaal tijd om het universum af te speuren. Waarom zouden we het vertrouwen in die aanpak nu al verliezen? Een ander tegenargument is het feit dat het wel even duren kan voor een buitenaardse beschaving onze boodschap opvangt. De afstanden in het universum zijn groot en een boodschap kan zomaar duizend jaar of langer onderweg zijn alvorens deze onderschept wordt. Tegen die tijd is de boodschap wellicht allang niet meer relevant (de geschiedenis leert dat er in 1000 jaar een hoop veranderen kan). Bovendien is het twijfelachtig of er 1000 jaar nadat we de boodschap verstuurd hebben nog iemand op aarde te vinden is die daadwerkelijk op een antwoord zit te wachten en dat ook op zal vangen.
“BESCHAVINGEN DIE GEDWONGEN WORDEN OM ZICH TE VERSCHUILEN EN TE BEVEN VOOR VERGEZOCHTE GEVAREN, ZIJN GEDOEMD OM TE VERDWIJNEN”
Doen! Voorstanders kunnen zich totaal niet vinden in de angsten van de tegenstanders. Ze vinden het vaak zelfs angstaanjagender om geen contact te zoeken. Zo schrijft astronoom Alexander L. Zaitsev bijvoorbeeld: “Ik weet het niet zeker, maar volgens mij was Sebastian von Hoerner de eerste die in de jaren zestig aangaf dat ‘apathie’ of ‘verlies aan interesse’ de echte oorzaak is van het uitsterven van geavanceerde beschavingen (…) Beschavingen die gedwongen worden om zich te verschuilen en te beven voor vergezochte gevaren, zijn gedoemd om te verdwijnen.” De voorstanders benadrukken bovendien dat we wellicht een hoop van buitenaards leven kunnen leren: wellicht hebben zij problemen waar wij mee worstelen – ziektes, klimaatverandering – al onder de knie. Een ander veelgehoord argument is dat we – onbedoeld – al flink wat radiosignalen de ruimte insturen. Is het niet beter om naast die vaak vermakelijke radiosignalen ook een radiosignaal uit te zenden dat een heldere, substantiële boodschap heeft en een goed beeld geeft van de menselijke beschaving?
Aliens die reageren op onze berichtgeving: zitten we daar eigenlijk wel op te wachten?
Meer discussie In reactie op de discussie hebben een aantal mensen – waaronder een aantal wetenschappers – recentelijk een statement uitgegeven, waarin ze pleiten voor een wereldwijde discussie over dit vraagstuk. “We hebben het gevoel dat de beslissing om wel of niet een bericht uit te zenden gebaseerd moet zijn op een wereldwijde consensus en niet het resultaat moet zijn van de wensen van enkele individuen die toegang hebben tot krachtige communicatiemiddelen (…) Het opzettelijk seinen naar andere beschavingen in de Melkweg geeft aanleiding tot bezorgdheid voor alle mensen op aarde, zowel als het gaat om het bericht als de consequenties van het contact. Daarom moet wereldwijd een wetenschappelijke, politieke en humanitaire discussie plaatsvinden alvorens een bericht wordt verstuurd.”
Dat het een lastige discussie zal worden, is duidelijk. Dat komt vooral omdat de consequenties van het al dan niet versturen van een bericht niet te overzien zijn. We weten immers niet hoe het buitenaards leven dat we met ons bericht proberen te bereiken in elkaar steekt. Sterker nog: we weten niet eens of buitenaards leven bestaat. Hoe kunnen we dan een onderbouwde keuze voor of tegen het versturen van een bericht, maken? Het lijkt erop dat deze discussie – tegen wil en dank – toch vooral draait om het onderbuikgevoel dat mensen erbij hebben. En daarmee is het twijfelachtig of een wereldwijde consensus überhaupt mogelijk is. Maar laten we hier op Scientias.nl eens een poging wagen. Wat vind jij? Moeten we actief op zoek gaan naar buitenaards leven door berichten de ruimte in te slingeren? En zoja, dan zijn we ook wel heel nieuwsgierig wat er volgens jou dan in die berichten zou moeten staan. Laat het ons hieronder weten!
Planeet met extreem ovaalvormige omloopbaan ontdekt
Planeet met extreem ovaalvormige omloopbaan ontdekt
Caroline Kraaijvanger
Nog niet eerder is een planeet met zo’n excentrische baan aangetroffen. Onduidelijk is nog hoe de planeet in zijn extreem ovaalvormige baan terecht is gekomen.
Als je van een afstandje kijkt naar de baan die onze aarde rond de zon trekt, dan lijkt deze baan bijna perfect cirkelvormig. Maar dat is ‘ie niet. Als de baan van een planeet afwijkt van een cirkel, dan noemen we deze excentrisch. De excentriciteit van de omloopbaan van de aarde is heel klein (zo’n 0,01).
Excentrisch Wetenschappers hebben nu een planeet ontdekt met een extreem excentrische baan. De excentriciteit van deze planeet – HD 20782 – is maar liefst 0,96. Als je de baan die deze planeet om zijn moederster trekt, zou tekenen, dan zou je een bijna platte ovaalvorm krijgen.
De baan van HD20782 in vergelijking met de banen van enkele planeten in ons zonnestelsel.
Dichtbij en ver weg Het betekent dat de planeet op sommige momenten heel dicht bij zijn ster te vinden is. En dat deze op andere momenten heel ver van de ster verwijderd is. Wanneer de afstand tussen de ster en planeet het grootst is, is deze afstand ongeveer 2,5 keer zo groot als de afstand tussen de aarde en de zon. Als de afstand tussen de ster en planeet het kleinst is, is deze ongeveer 0,06 keer zo groot als de afstand tussen de aarde en de zon. “(De planeet, red.) is ongeveer zo zwaar als Jupiter, maar draait rond zijn ster alsof deze een komeet is,” vertelt onderzoeker Stephen Kane.
Atmosfeer Kane en zijn collega’s bestudeerden de planeet uitgebreid. En wat heel bijzonder is, is dat ze de helderheid van de planeet hebben zien veranderen. Wanneer de planeet heel dicht bij zijn ster staat, reflecteert deze meer zonlicht en is dus helderder. Het kan ons iets meer vertellen over de atmosfeer van deze planeet. Want de hoeveelheid licht die de planeet reflecteert, wordt deels bepaald door de samenstelling van zijn atmosfeer. Planeten die omringd worden door wolken die bestaan uit ijsdeeltjes – denk aan Jupiter bijvoorbeeld – reflecteren veel licht. Maar als een planeet zoals Jupiter dicht bij de zon in de buurt zou komen, zou de hitte van de zon de ijsdeeltjes uit zijn wolken verwijderen. Vandaar dat planeten ter grootte van Jupiter die in een vrijwel cirkelvormige baan rond hun ster draaien vaak vrij donker lijken. Maar in het geval van HD 20782 is dat anders. De onderzoekers denken dat deze net zo’n atmosfeer heeft als Jupiter, maar “de atmosfeer van deze planeet krijgt de kans niet om te reageren (op de warmte van de ster, red.),” vertelt Kane. “De tijd die deze nodig heeft om rond zijn ster te draaien, is zo kort dat er geen tijd is om alle ijsdeeltjes die de atmosfeer zo reflecterend maken te verwijderen.”
Onduidelijk blijft hoe HD 20782 in zijn zeer ovaalvormige baan terecht is gekomen. Mogelijk is deze in botsing gekomen of bijna in botsing gekomen met een andere planeet. Die andere planeet is daarbij uit het systeem geschopt en HD 20782 kwam in een ovaalvormige bana terecht. Een andere mogelijkheid is dat het iets te maken heeft met het feit dat de planeet deel uitmaakt van een binair systeem (een systeem met daarin twee sterren). Mogelijk is één van de sterren te dicht bij de planeet in de buurt gekomen en is HD 20782 zo in zijn ovaalvormige baan beland.
Planetoïdenjagers zien ExoMars door de ruimte vliegen
Planetoïdenjagers zien ExoMars door de ruimte vliegen
Caroline Kraaijvanger
En dat niet alleen: op de beelden die de planetoïdenjagers maakten, zijn ook gedumpte onderdelen van de Proton-raket te zien.
Normaal gesproken hebben planetoïdenjagers het voorzien op ruimtestenen die ontstaan zijn tussen de banen van Mars en Jupiter en richting de aarde zeilen. Maar afgelopen week richtten ze hun ogen op iets anders: ExoMars. Deze ruimtesonde – onderweg naar Mars – volgt in feite dezelfde baan als de planetoïden, maar dan in omgekeerde richting. Het maakt ExoMars voor planetoïdenjagers tot een prima doelwit om op te zoeken en even te volgen.
ExoMars haast zich door de ruimte. Afbeelding: OASI Observatory team / D. Lazzaro / S. Silva.
En dat hebben ze gedaan. Het levert gave beelden op. De meest opmerkelijke beelden werden gemaakt vanuit Brazilië. Op deze beelden zien we niet alleen ExoMars, maar ook zes brokstukken van de raket die de ruimtesonde de lucht in hielp.
ExoMars en enkele brokstukken van de Proton-raket. Afbeelding: OASI Observatory team / D. Lazzaro / S. Silva.
ExoMars werd precies een week geleden gelanceerd en komt naar verwachting in oktober bij Mars aan.De missie bestaat uit twee onderdelen: een orbiter en een landingsmodule. De orbiter zal onder meer onderzoek gaan doen naar de atmosfeer van Mars. De landingsmodule moet vooral demonstreren dat ESA in staat is om een lander op Mars te zetten. Als de missie goed verloopt, wil ESA over enkele jaren een rover naar de rode planeet sturen.
Beste bezoeker, Heb je zelf al ooit een vreemde waarneming gedaan, laat dit dan even weten via email aan Frederick Delaere opwww.ufomeldpunt.be. Deze onderzoekers behandelen jouw melding in volledige anonimiteit en met alle respect voor jouw privacy. Ze zijn kritisch, objectief maar open minded aangelegd en zullen jou steeds een verklaring geven voor jouw waarneming! DUS AARZEL NIET, ALS JE EEN ANTWOORD OP JOUW VRAGEN WENST, CONTACTEER FREDERICK. BIJ VOORBAAT DANK...
Druk op onderstaande knop om je bestand , jouw artikel naar mij te verzenden. INDIEN HET DE MOEITE WAARD IS, PLAATS IK HET OP DE BLOG ONDER DIVERSEN MET JOUW NAAM...
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Alvast bedankt voor al jouw bezoekjes en jouw reacties. Nog een prettige dag verder!!!
Over mijzelf
Ik ben Pieter, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Peter2011.
Ik ben een man en woon in Linter (België) en mijn beroep is Ik ben op rust..
Ik ben geboren op 18/10/1950 en ben nu dus 73 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Ufologie en andere esoterische onderwerpen.
Op deze blog vind je onder artikels, werk van mezelf. Mijn dank gaat ook naar André, Ingrid, Oliver, Paul, Vincent, Georges Filer en MUFON voor de bijdragen voor de verschillende categorieën...
Veel leesplezier en geef je mening over deze blog.