Verschillende mail’s…

Alles terug rustig… of toch niet ?

Vandaag was de rust teruggekeerd hier ten huize na de drie wervelwinden die hier gisteren hun gangen gingen !

Er is een inhaal maneuver slapen ingevoerd met oogleden gymnastiek als enige beweging van betekenis. Dat hebben ze zo tot een stuk in de namiddag volgehouden. Het was een echte verademing.

Gisteren dachten we nog dat er een naar solfer ruikende, met hoorns en bokkepoten uitgeruste duivel zich van ons trio had meester gemaakt. Vandaag leken de “brave” engeltjes terug de bovenhand te hebben gehaald.

TOT… Hera ontdekte dat het baasje zijn jachttas niet op de gebruikelijke plaats, de bench van Belle, had gezet maar er naast ! Dat had het baasje nu niet moeten doen want dat is uitdagen tot slecht gedrag.

Daar zitten namelijk de dummy’s in die ze elke zaterdagmorgen mag dragen, zoeken en apporteren tijdens de jachttraining.

Stom van de baas van dat zo maar te laten slingeren ! Binnen de kortste tijd was Hera in de tas geraakt en stond ze fier voor het baasje met een groene dummy in haar bek. Na even onder haar kin te hebben gestreeld gaf ze de dummy netjes in het baasje zijn hand.

Helemaal heel netjes van zijn kleine meisje, maar de tas staat toch weer op zijn plaats, bovenop de bench van moeder Belle.

Belle & co

En het is nog waar ook…

Drie verschillende appelen die de wereld of de mensheid veranderden…
   
                                                                                                                                                                     

Als de kuren van een Drent…

Als de kuren van een Drentse Patrijshond voortekenen zijn van het weer dat gaat omslaan, dan zegt het baasje dat ‘m nog deze week een boot gaat kopen.

Die boot gaat ‘m dan nodig hebben in plaats van de auto. Zo hard gaat het regenen denkt hij.

Ze zijn wild met elkaar, ze luisteren alsof ze nooit oren hebben gehad. Rechtuit lopen aan de lijn mag je vergeten, ze hebben het blijkbaar nooit geleerd, Die  liggen overal waar jij moet langskomen te vechten, in elkaars oren en poten te bijten en te grollen alsof ze elkaar gaan verscheuren, gelukkig is het allemaal maar spel. Als we ze buiten laten omdat ze aan de deur gaan staan is het voor hooguit enkele seconden en als ze dan eens vijftien minuten buiten blijven ’s avonds, dan kan je een kuil van een halve meter diep vinden in de tuin.

Nu zijn dat de verhaaltjes van elke dag zoveel is duidelijk, maar sinds enkele dagen hebben ze wel duidelijk een versnelling hoger geschakeld en beginnen ze nu op kruissnelheid  te komen. Volgens ons baasje staat ons de volgende dagen nog heel wat te wachten.

Vanavond maar eens naar het weerbericht van Frankske of Sabientje op TV kijken of die dezelfde voortekenen uit hun computer hebben weten toveren…

Belle & co

Wij waren bij ons “Kibbeltje”…

Vanavond waren we bij Annemie en ons pupje Kibbels. Dat is bij ons haast “achter de hoek” want Pulle is maar een goede 20 kilometer bij ons vandaan. Net als bij Kiki vorige week brachten we daar vanavond de stamboom en DNA attest van Kibbels. Weer een “sans papiers” minder in ’t land !

Ook deze pup heeft het getroffen na een beetje een moeilijke start met een baasje die verdronk in het werk , een verbouwing en dan nadien een verhuis. Ietwat moeilijk voor zo’n kleine pup…

Vanavond ging ze echter gans uit de bol toen ze moeder Belle aan de voordeur zag verschijnen. Ze heeft met mij gespeeld tot ze er haast letterlijk bij viel van vermoeidheid. Het was omdat ons baasje mij  in de auto zette andesr was ze er echt letterlijk bij gaan liggen.

Ook Kibbels is uitgegroeid tot een mooie gezonde tevreden pup van nu goed zeven maanden. Speels en eigenzinnig, zoals het een Drententeefje van die leeftijd betaamd. Tevreden met het baasje en het baasje met haar, zo zien fokkers het graag, tevreden met elkaar…

Spijtig dat het om acht uur al zo donker is want we hadden nog graag wat meer foto’s “met de lichte getrokken”. Nu zijn het hoofdzakelijk foto’s van een uitgetelde Kibbels …

Belle & co

De eerste maal thuis bij zijn lief…

Een jongeman klopt aan bij het huis van zijn verloofde. Haar vader opent de deur.
- Wat wenst u, jongeheer?
- Wel, ik ben de verloofde van uw dochter en ik kom eens met u praten.
- Goed, kom maar binnen in het salon, daar kunnen we rustig babbelen. Zeg het  eens.
De jongeling, vastberaden:
- Wel kijk, ik kom u vertellen, dat uw dochter en ik willen trouwen.
Vader glimlachte.
- Wel ik vind het goed dat jullie willen trouwen, maar vertel eens, heb je al een degelijke wedde om mijn dochter en de kinderen die komen, te onderhouden?
De jongeling, nog steeds vastberaden:
- Kijk ik ben ingenieur, maar nog zonder ondervinding, dus ik verdien nog niet veel.
Maar uw dochter heeft mij verteld wat u en uw echtgenote zoal verdienen.
Bijgevolg verwacht ik van jullie een kleine steun om de telefoon, het water, de elektriciteit en de supermarkt te betalen.
Een beetje verbaasd over dit antwoord stelt vader een andere vraag:
- Goed en wat denken jullie over de aankoop van een appartement of een huis of gaan jullie liever huren?
De jongeling, met een onschuldig gezicht:
- Wel, we hebben het ook gehad over de grootte van dit huis en we hebben het idee dat het wat groot is voor jullie beidjes.
Hier kunnen gemakkelijk twee gezinnen samenwonen. Zo is het niet nodig om een huis of een appartement te huren of te kopen. We wensen dus om hier met jullie samen te leven.
Vader, wat ontgoocheld:
- Zeg eens, heb je een wagen?
- Kijk, ik heb gezien dat u drie wagens hebt. U zult er wel een kunnen missen zeker?
Op dit moment komt moeder binnen, groet en vraagt vriendelijk:
- Waarover gaat dit gesprek?
Vader:
- Liefste, ik ben blij dat ge er bent , ik wil je voorstellen aan Mijnheer de Arbiter, die het voornemen heeft om ons dochter te huwen.
De jongeling, beledigd:
- Zeg waarom noemt u mij Mijnheer de Arbiter?
Waarop de vermoedelijke schoonvader:

-Wel, wel, gij nietsnut, hoe moet ik je dan noemen. Tot nu is het enige dat je in dit huis wilt brengen je fluitje!!!!

J.W.

De laatste test…

Deze voormiddag hebben we nog een laatste test te laten afnemen bij Hera. We moeten nog even langs de dierenkliniek om bij haar bloed t laten afnemen voor de van Willebrand disease test.

De ziekte van von Willebrand is een bloedstollingziekte die bij mens en dier erfelijk kan zijn. http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=5770

Vermits bij jachthonden de kans op verwonding groter is dan bij bvb schoothondjes laten wij onze honden daarop testen. We zijn haast zeker dat Hera in orde gaat bevonden worden omdat er nooit één van de symptomen opgemerkt is bij haar maar toch willen we zekerheid dat ze het nooit gaat doorgeven naar pups toe.

Normaal zou er al vorige week bloed voor de test zijn afgenomen toen we voor de HD , ED en SD test daar waren maar deze test behoeft een speciale soort van buisjes om te verzenden en deze waren op dat moment niet aanwezig in de dierenkliniek. Ondertussen zijn die aangekomen en mag Hera naar “Dr. Dracula” voor bloedinlevering…

Belle & co

Hadise en Jago in het land van…

Hadise en Jago in het land van de Catharen… Het zou de titel van een Kuifje album kunnen geweest zijn maar dan was de medehoofdrolspeler Bobbie  geweest…

Jean-Pierre, Ute en de Oma waren samen met Hadise en Jago voor drie weken naar de Corbière streek in Frankrijk getrokken. De twee vorige jaren waren ze bij ons in de buurt met vakantie op het Ile de Ré en vorig jaar op het Ile d’Oleron. Echte Frankrijk “amants” dus.

Dat ze zich geamuseerd hebben en daar bovenop nog eens stralend weer gehad hebben kunnen we zien op de foto’s. Inmiddels  zitten ze waarschijnlijk net als wij in België met de houtkachel aan.

We hebben verschillende malen telefonisch contact gehad maar van het internet waren ze drie weken verstoken. Daarstraks hebben ze dat gemis goed gemaakt en ons foto’s doorgestuurd waar we het op dit moment warm van kunnen krijgen.

Dat ze in één van de mooiste en aangenaamste departementen de “Aude” vebleven hebben liet hen ook toe van prachtige uitstappen te maken. Ons baasje somt zo “uit het koppeke” enkele zaken op, het “Canal du Midi”, de Middellandse zee,  de Catharen burchten, de steden Narbonne, Carcassonne, Sète, en Béziers. Maar ook Perpignan en Montpellier liggen binnen bereik van een kort autoritje. Als je dan ook nog wijngaarden in de achtertuin hebt dan hoef je eigenlijk niet veel meer om een prachtverlof te hebben.

En dan is het ook nog eens extra fijn dat ze ons berichten en laten meegenieten !

Belle & co

Ziekenhuis praat…

In een ziekenhuis nemen drie dokters afscheid van een verpleegster………

Oogchirurg: "We zien elkaar nog wel eens."

Oorchirurg: "We horen nog van elkaar."

Gynaecoloog: "Ik wip nog wel eens binnen!"

L.M.

Bericht van ons Arnhemse meisje…

We hadden het gisteren al verteld, de berichten kwamen hoofdzakelijk uit Nederland . Ook is er een bericht met hoofdzakelijk foto’s gekomen uit het zuiden van Frankrijk uit de omgeving van Narbonne waar Hadise en Jago de streek onveilig hebben gemaakt.

Maar nu eerst het bericht van onze Kiki en haar vrouwtje Marian.

Belle & co

Hallo Jan en Simonne,

Jullie hebben Kiki nog wel pas geleden gezien maar vanwege ons dagje Drenthe toch weer even een berichtje.

Nadat we vanochtend naar Nettie in Oosterbeek zijn gereden en koffie hebben gedronken (de bazinnen dan) zijn we naar Drenthe getogen .Nettie heeft Kiki en mij vervolgens afgezet in Schoonoord vanwaar we met een groep heerlijk in het bos hebben gewandeld.

Nou ja gewandeld.....Kiki heeft geraced en gespeeld met alles en iedereen maar vooral met Skye.Die 2 waren bijna niet uit elkaar te houden,zo veel lijken ze op elkaar!

Na de wandeling zijn we met Saskia en Kwint meegereden naar Ellertshaar waar we wat getraind hebben.

Bij de plas heeft ze keurig een eendendummy geapporteerd en daarna deden we een verloren zoek in het bos. Omdat ze niet wist hoe dat werkte hebben Monika en ik haar geholpen met als resultaat dat ze de konijnendummy wederom keurig bracht!!!!!

Knappe meid toch??????????????

Ik was mijn camera vergeten maar heb foto's gemaakt met de camera die Monika van Fila de Engelse Springer Spaniel mij leende. Ze zou ze op Picasa zetten en ik wacht nog op de link die ze me stuurt.

Ik heb echter wel een foto die ik een uur geleden heb gemaakt waarop ze heerlijk op een stuk knars ligt te kluiven. En dat mag na zo'n dagje Drenthe waarop ze zo haar best heeft gedaan wel vind ik.

We hebben er trouwens ook weer een mooie dummy bij en als het goed is komt er volgende maand een hazendummy deze kant op. Wordt vervolgd dus!

https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Kiki en Marian

Ook juist !

L.M.

Ook een beetje trots…

Gisteren kwamen de berichten die binnenliepen in onze mailbox hoofdzakelijk van over de grens in Nederland. Als eerste kregen we het bericht van Gonda dat zij en Kyra met verve geslaagd waren voor de puppycursus.

We horen en lezen het steeds graag dat er met mijn puppy’s ook gewerkt wordt. Ons baasje laat jullie zelf het ganse verhaal lezen zoals Gonda het aan ons doorstuurde…

Het andere bericht kwam hoger uit Nederland, we weten niet of het al geschreven en verstuurd is vanuit Drenthe of dat Marian gewacht heeft tot ze thuis waren om over de exploten van Kiki te verhalen. Maar dat is een verhaal voor straks. Ons baasje gaat nu eerst trainen met Hera …

Belle

Hoi Jan, Simonne, Belle, Hera en Heros,

Hier een supertrotse pupeigenaar! We hadden vanochtend namelijk examen van de puppycursus in Gennep. In de stromende regen begonnen we en dus kwam de examinator met paraplu het veld op… Tja dat was blaffen geblazen want dat is toch wel een raar ding!

Maar daarna ging het examen erg goed! Het mooiste is nog wel dat we complimenten kregen, ik reageerde erg goed op Kyra om haar aandacht bij me te houden en we waren de beste van de groep (5 honden)! Dan ben ik toch wel heel erg trots op ons hondje! De opmerking op het formulier: “af en toe geen aandacht” buig ik liever om naar iets positiefs want het betekent toch ook dat ze dan meestal wel aandacht heeft voor me en dat vind ik superknap voor een Drent op een trainingsveld vol konijnenkeutels en molshopen!

Zoals de hele week al ging alleen het af liggen niet goed. Dat kan ze eigenlijk prima op commando met handgebaar, maar de laatste week doet ze het niet meer zonder hulp en vertoont ze overspronggedrag: gapen, rondkijken, bek likken. Zondag starten we weer met een nieuwe Martin Gauscursus in Venray en dan ga ik dat zeker vragen.

In Gennep ga ik ook verder met de vervolgcursus en dan zullen we op verschillende locaties gaan trainen zoals in het winkelcentrum, markt etc.

Vanmiddag een lekkere boswandeling gemaakt en daar kwamen we een flatcoated retiever tegen van 2 jaar en daar heeft ze heerlijk mee gespeeld! Een topdag voor Kyra dus. Nu ligt ze heerlijk te slapen en bij te komen van de inspannende dag.

Dikke knuffel voor Belle, Hera en Heros!!!

Groetjes,

Gonda, Anton en een poot van Kyra

Het was niet waar we op hoopten…

We hoopten op A heupen maar Bart heeft ons met de neus op de feiten geduwd, het is niet altijd zo dat wat je hoopt ook werkelijkheid is. Waarschijnlijk gaat de HD commissie van de KMSH ons Hera onder B2 heupen katalogeren.

Dat is niet echt goed maar we kunnen er nog altijd alle kanten mee uit. De uitslagen van de ED en SD  waren dan weer perfect volgens Bart.

Nu mag er nog altijd gefokt worden tot en met C heupen, mits je een partner hebt met A heupen, maar we moeten toch maar eens de officiële papieren van de KMSH afwachten.

Maandag hebben we nog een afspraak voor bloedafname voor de von Willebrand test omdat er in de dierenkliniek niet meer van die speciale ampouletjes voorradig waren die er voor zorgen dat het bloed niet gaat stollen onderweg naar het labo. Deze avond kwamen die wel binnen en dan konden we morgenvroeg al de test laten afnemen. Echter, we hebben morgen voormiddag jachttraining in Arendonk. We gaan dus maandag in de voormiddag voor de bloedafname voor de von Willebrand test.

Toch is Hera gans de dag van de kaart geweest door die lichte verdoving die ze hier in België verplicht zijn toe te passen voor de HD  test. Zij is de ganse dag, toch tot een uur of zes zeurderig geweest en kende geen rust. Waarschijnlijk nheeft ze nog last gehad van haar heupen die wel met serieuze trekkrachten belast zijn geweest.

Nadat ze van het baasje een portie Metacam gekregen heeft, gepresenteerd op één van de laatste stukjes levercake die we van Karin hadden gekregen, ging het beter met haar. Nu ligt ze tussen moeder en broer, haar gewone plaatsje in de zetel, in dromenland te zijn.

Belle & co

Eventjes nuchter…

Hera dient deze ochtend nuchter te blijven. Wij gaan dadelijk met haar naar de dierenkliniek ’t Binnenhof te Beerse voor de röntgen foto’s van haar bekken.

Niet dat er iets mis mee is, helemaal niet want dan gingen we niet, maar we laten foto’s maken voor het HD onderzoek als voorbereiding wanneer we een nestje willen fokken met baasjes’  “kleine meisje”.

Begin deze week hadden we het PRA onderzoek al en nu het vervolg het HD onderzoek. Gelijk laten we ook bloed trekken om het von Willebrand onderzoek te laten doen. Gaat in eenmaal door.

Dat Hera nichter moet blijven heeft alles te maken met de narcose. In België is het nog verplicht van het HD onderzoek te doen onder een narcose.Het is trouwens aangewezen want zoals er aan die poten en lijf trokken wordt zou zonder narcose onder mishandeling vallen.

Straks te 10u45 hebben we afspraak, dr. Bart zal de foto’s wel een eerste beoordelig geven zodat we toch al iets uitslag weten. De echte beoordeling krijgen we van de KMSH commissie die wel enkele weken op zich kan laten wachten.

We zien en horen ondertussen maar zegt het baasje. In Denemarken zit er alleszins al een Gitte met gekruiste vinges te duimen voor een goede uitslag, “tak Gitte”.

Belle & co

Op zo’n dag…

Na een wandeldag als gisteren staat de activiteit in Drentenland op een laag pitje. Als er wat te beleven viel dan was het dat Hera vanavond met ’t baasje nog even ging oefenen als “bijscholing” aan de jachttraining.

En dan zegt het baasje “daar zullen we ook maar niet te hard over stoeffen want daar was geen reden voor. Wat ze tijdens de oefening wel goed doet en dan ook héél goed is het markeren waar de dummy gevallen is en er recht naartoe te rennen. Ze neemt de dummy zonder er op te kouwen en brengt deze in rechte lijn naar het baasje. En dan moet ze zitten en de dummy in ’t baasje zijn hand leggen… dat gaat dan weer wel maar met wisselend succes.

“Zoek verloren” doet ze graag, mààààr als er verderop een twintigtal echte eenden op het kanaal zwemmen, is de belangstelling om een stomme dummy, ver te zoeken. Wat haar er van weerhouden heeft om het kanaal niet in te springen weet het baasje niet of het moet het bevel “Hera niet” geweest  zijn !

Het baasje is tijdig gestopt met oefenen, hij wil zijn “kleine meisje” niet te moe maken want morgen hebben we een afspraak bij dr. Bart in ’t Binnenhof voor onderzoek naar HD, ED en SD. Waarschijnlijk nemen ze dan ook nog bloed af voor het von Willebrand dissease onderzoek.

Belle & co

Een dag later…

Een dag na de buitenlandse belevenissen van ons trio is het hier opvallend rustig in Drentenland. Laat het ons maar “dromenland” noemen.

Gisteren waren ze bij de dappersten en de meest actieve… Vandaag is er van actie weinig sprake. Of het moest “oogleden gymnastiek” zijn, waarmee we bedoelen het afwisselend opentrekken van één oog en dan even later het andere oog !

Waarschijnlijk is het bij die andere acht honden die hebben meegedaan aan de wandeling niet anders. Het was haast een explosie van actie daar op het Roozendaalse veld en wat er nu gebeurt in de zetel, was te verwachten. Voor zo ver kennen we onze Pappenheimers wel.

We geven van beide exploten nog enkele foto’s. Eerst die van gisteren en dan die van deze morgen…

Belle & co

Dat was een TOP wandeldag…

Ons trio heeft de wandeling die ze zondag gemist hebben, vandaag ruimschoots ingehaald.

We waren eens te meer op verplaatsing. Waar we zondag maar op een boogscheut over de grens waren, ging het vandaag over een serieuze verplaatsing van 145 kilometer. We waren bij onze Kiki en Marian in de buurt van Arnhem in Nederland aan de slag vandaag.

Ons baasje hoorde enkel dagen geleden dat er op woensdag zou gewandeld worden door enkele leden van het Drentenforum met hun Drentjes. Vermits wij de stambomen hebben aangekregen van onze pups, zag het baasje er een ideale mogelijkheid in om twee zaken te combineren. Stamboom afleveren koppelen aan een wandeling op het Roozendaalse veld te Arnhem waar we van Marian  al zo veel hadden gehoord.

Marian heeft niet overdreven, het Roozendaalse veld is een toplocatie voor een wandeling met honden. Alles mag los en er zijn geen hindernissen die verhinderen dat de honden “uit beeld verdwijnen”.

De Nederlandse forumleden vonden het uitermate sympathiek dat wij zo ver vanuit België waren gekomen. Wij van onze kant vonden het dan weer uitemate tof dat we volledig in de groep werden opgenomen en zoals Saskia het treffend zegde, “het was alsof we elkaar al jaren kenden”. Onze honden hebben zich ook dadelijk thuis gevoeld en er was dadelijk een druk rennen en spelen onder elkaar.

Wij hebben onze Nederlandse vrienden die met de koffie al klaar stonden, kennis laten maken met koffiekoeken van onze “warme bakker die al zijn energie…” en op wie zijn koeken we ’s morgens nog hebben moeten wachten omdat ze pas uit de oven, en dus nog warm waren.

De foto apparaten hebben overuren gemaakt en ook wij hebben het “kodakske” veelvuldig laten klikken . Kijk maar even mee …

Belle & co

Nog een stille dag vandaag…

’t baasje had beloofd dat we onze schade van zondag, zijnde het niet gewandeld hebben nog zouden inhalen en dat doen we dan vandaag.

Het baasje las op het Drentenforum dat er zou gewandeld worden aan het Roozendaalse veld in Nederland. Laat dat Roozendaalse veld nu toch vlakbij Arnhem liggen zeker…

Nu is het toeval dat wij beloofd hebben dat we de stambomen bij de pupeigenaars gaan afleveren van ’t moment dat we ze hadden… en dan woont onze eigenste Kiki samen met Marian toch in… Arnhem !

Dan is de link snel gelegd en dus stevenen wij morgen richting Arnhem om te gaan wandelen en de eerste stamboom te gaan afleveren. Dat wandelen populair is blijkt uit het feit dat we maar even moesten laten horen dat we weeral weg waren of Louis en Agnes met Gorky waren dadelijk bereid om ons te begeleiden.

Goed gezelschap is altijd welkom en zo maken we morgen de trip naar het noorden met vier personen en vier Drenten.

Het gaat blijkbaar meer een culinaire uitstap worden als je zo de commentaren leest op het Drentenforum. We hebben al gelezen over appelcake, halve taart, koffie, thee en wij nemen “Belze koffiekoeken” mee…  Er zal al flink moeten gewandeld worden om die calorieën e verbranden ! ! !

Belle & co

Werelddierendag  2011…

Of ze het gemerkt hebben dat driespan van ons ? ? ? Waarschijnlijk niet want hier is het haast gans het jaar rond dierendag.

Maar ’t baasje heeft er wel aan gedacht dat Belle, Hera en Heros vandaag iets speciaals mochten doen. Na de middag toch want deze voormiddag mochten/moesten Belle en Hera mee naar Meerhout naar de oog dierenarts .

Hera ging voor het PRA onderzoek en Belle moest mee om eens naar haar rechteroog te laten kijken dat regelmatig traant. Was het voor Hera allemaal prima in orde, dan was het voor Belle een traankanaal dat te klein is. Nu heeft ze dat van geboorte af en erg is het niet. Het stoort haar ook niet maar het baasje was al bang dat er iets mis was omdat de laatste tijd haar oog toch wel erg nat was.

Nu heeft de oogartse alles netjes uitgelegd hoe dat allemaal in zijn werk gaat en het baasje is gerustgesteld. De beide ogen tranen even veel of even weinig hoe je het bekijkt maar in het rechteroog loopt het traanvocht niet genoeg weg naar haar neus… Dus haar oog “loopt over” zo kan je het stellen.

Voor de rest mocht ons trio doen wat ze zelf wilden. En wat hebben Belle & co gedaan…geslapen hebben die de ganse namiddag. “Kijk” zegt het baasje, “ze konden doen wat ze wilden en ze hebben zelf gekozen”…

Pas toen het baasje en ’t vrouwtje heeeel voorzichtig de leibanden namen zonder geluid haast, toen waren ze toch op een vloek en een zucht klaar wakker.

En vanavond hebben ze nog wat extra kip in hun eten gemengd gekregen, we hebben vandaag niemand horen klagen over Werelddierendag…

Belle & co

Terug van de dierenarts…

Vandaag hadden we met Hera een afspraak met een andere dierenarts dan onze “vaste” dr. Nelly. Wij hadden afspraak met dr Tine Jansen te Meerhout. Zij is dierenarts gespecialiseerd in oogkwalen bij dieren. Mensen hier in de buurt kennen haar als dochter van de oogarts  Jansen in Turnhout en ook haar beide broers zijn oogarts te Turnhout.

Je kan dus niet beter terecht dan bij iemand die echt van jong af aan “in de stiel zit”.We hadden dus een afspraak om Hera op PRA te laten onderzoeken met het oog op eventueel een nestje voor “ons kleintje” in de loop van volgende lente (?) In elk geval bij volgende loopsheid, de vierde bij Hera.

We mogen stellen dat Hera op alle punten in het oogonderzoek perfect scoort en we op oog gebied gerust kunnen zijn. Het zit snor bij Hera !

Dit nieuws gaat in elk geval graag gelezen worden in een dorp aan het Hollands diep, in Numansdorp namelijk waar ene Karin op hete kolen zit te wachten op dit nieuws over de uitslag.

Karin, ’t is allemaal goed tot nu toe, je kan op beide oren slapen….

De bijgevoegde foto’s zeggen genoeg, Hera heeft heel rustig het onderzoek ondergaan en geen enkel moment tegengeprutteld.

Het is stillekes aan tijd dat het baasje Hera’s troetelnaam verandert van “zijn klein meisje” naar “zijn grote flinke meid”.

Belle & co