Het was niet waar we op hoopten…

Eventjes nuchter…

Hera dient deze ochtend nuchter te blijven. Wij gaan dadelijk met haar naar de dierenkliniek ’t Binnenhof te Beerse voor de röntgen foto’s van haar bekken.

Niet dat er iets mis mee is, helemaal niet want dan gingen we niet, maar we laten foto’s maken voor het HD onderzoek als voorbereiding wanneer we een nestje willen fokken met baasjes’  “kleine meisje”.

Begin deze week hadden we het PRA onderzoek al en nu het vervolg het HD onderzoek. Gelijk laten we ook bloed trekken om het von Willebrand onderzoek te laten doen. Gaat in eenmaal door.

Dat Hera nichter moet blijven heeft alles te maken met de narcose. In België is het nog verplicht van het HD onderzoek te doen onder een narcose.Het is trouwens aangewezen want zoals er aan die poten en lijf trokken wordt zou zonder narcose onder mishandeling vallen.

Straks te 10u45 hebben we afspraak, dr. Bart zal de foto’s wel een eerste beoordelig geven zodat we toch al iets uitslag weten. De echte beoordeling krijgen we van de KMSH commissie die wel enkele weken op zich kan laten wachten.

We zien en horen ondertussen maar zegt het baasje. In Denemarken zit er alleszins al een Gitte met gekruiste vinges te duimen voor een goede uitslag, “tak Gitte”.

Belle & co

Op zo’n dag…

Na een wandeldag als gisteren staat de activiteit in Drentenland op een laag pitje. Als er wat te beleven viel dan was het dat Hera vanavond met ’t baasje nog even ging oefenen als “bijscholing” aan de jachttraining.

En dan zegt het baasje “daar zullen we ook maar niet te hard over stoeffen want daar was geen reden voor. Wat ze tijdens de oefening wel goed doet en dan ook héél goed is het markeren waar de dummy gevallen is en er recht naartoe te rennen. Ze neemt de dummy zonder er op te kouwen en brengt deze in rechte lijn naar het baasje. En dan moet ze zitten en de dummy in ’t baasje zijn hand leggen… dat gaat dan weer wel maar met wisselend succes.

“Zoek verloren” doet ze graag, mààààr als er verderop een twintigtal echte eenden op het kanaal zwemmen, is de belangstelling om een stomme dummy, ver te zoeken. Wat haar er van weerhouden heeft om het kanaal niet in te springen weet het baasje niet of het moet het bevel “Hera niet” geweest  zijn !

Het baasje is tijdig gestopt met oefenen, hij wil zijn “kleine meisje” niet te moe maken want morgen hebben we een afspraak bij dr. Bart in ’t Binnenhof voor onderzoek naar HD, ED en SD. Waarschijnlijk nemen ze dan ook nog bloed af voor het von Willebrand dissease onderzoek.

Belle & co

Een dag later…

Een dag na de buitenlandse belevenissen van ons trio is het hier opvallend rustig in Drentenland. Laat het ons maar “dromenland” noemen.

Gisteren waren ze bij de dappersten en de meest actieve… Vandaag is er van actie weinig sprake. Of het moest “oogleden gymnastiek” zijn, waarmee we bedoelen het afwisselend opentrekken van één oog en dan even later het andere oog !

Waarschijnlijk is het bij die andere acht honden die hebben meegedaan aan de wandeling niet anders. Het was haast een explosie van actie daar op het Roozendaalse veld en wat er nu gebeurt in de zetel, was te verwachten. Voor zo ver kennen we onze Pappenheimers wel.

We geven van beide exploten nog enkele foto’s. Eerst die van gisteren en dan die van deze morgen…

Belle & co

Dat was een TOP wandeldag…

Ons trio heeft de wandeling die ze zondag gemist hebben, vandaag ruimschoots ingehaald.

We waren eens te meer op verplaatsing. Waar we zondag maar op een boogscheut over de grens waren, ging het vandaag over een serieuze verplaatsing van 145 kilometer. We waren bij onze Kiki en Marian in de buurt van Arnhem in Nederland aan de slag vandaag.

Ons baasje hoorde enkel dagen geleden dat er op woensdag zou gewandeld worden door enkele leden van het Drentenforum met hun Drentjes. Vermits wij de stambomen hebben aangekregen van onze pups, zag het baasje er een ideale mogelijkheid in om twee zaken te combineren. Stamboom afleveren koppelen aan een wandeling op het Roozendaalse veld te Arnhem waar we van Marian  al zo veel hadden gehoord.

Marian heeft niet overdreven, het Roozendaalse veld is een toplocatie voor een wandeling met honden. Alles mag los en er zijn geen hindernissen die verhinderen dat de honden “uit beeld verdwijnen”.

De Nederlandse forumleden vonden het uitermate sympathiek dat wij zo ver vanuit België waren gekomen. Wij van onze kant vonden het dan weer uitemate tof dat we volledig in de groep werden opgenomen en zoals Saskia het treffend zegde, “het was alsof we elkaar al jaren kenden”. Onze honden hebben zich ook dadelijk thuis gevoeld en er was dadelijk een druk rennen en spelen onder elkaar.

Wij hebben onze Nederlandse vrienden die met de koffie al klaar stonden, kennis laten maken met koffiekoeken van onze “warme bakker die al zijn energie…” en op wie zijn koeken we ’s morgens nog hebben moeten wachten omdat ze pas uit de oven, en dus nog warm waren.

De foto apparaten hebben overuren gemaakt en ook wij hebben het “kodakske” veelvuldig laten klikken . Kijk maar even mee …

Belle & co

Nog een stille dag vandaag…

’t baasje had beloofd dat we onze schade van zondag, zijnde het niet gewandeld hebben nog zouden inhalen en dat doen we dan vandaag.

Het baasje las op het Drentenforum dat er zou gewandeld worden aan het Roozendaalse veld in Nederland. Laat dat Roozendaalse veld nu toch vlakbij Arnhem liggen zeker…

Nu is het toeval dat wij beloofd hebben dat we de stambomen bij de pupeigenaars gaan afleveren van ’t moment dat we ze hadden… en dan woont onze eigenste Kiki samen met Marian toch in… Arnhem !

Dan is de link snel gelegd en dus stevenen wij morgen richting Arnhem om te gaan wandelen en de eerste stamboom te gaan afleveren. Dat wandelen populair is blijkt uit het feit dat we maar even moesten laten horen dat we weeral weg waren of Louis en Agnes met Gorky waren dadelijk bereid om ons te begeleiden.

Goed gezelschap is altijd welkom en zo maken we morgen de trip naar het noorden met vier personen en vier Drenten.

Het gaat blijkbaar meer een culinaire uitstap worden als je zo de commentaren leest op het Drentenforum. We hebben al gelezen over appelcake, halve taart, koffie, thee en wij nemen “Belze koffiekoeken” mee…  Er zal al flink moeten gewandeld worden om die calorieën e verbranden ! ! !

Belle & co

Werelddierendag  2011…

Of ze het gemerkt hebben dat driespan van ons ? ? ? Waarschijnlijk niet want hier is het haast gans het jaar rond dierendag.

Maar ’t baasje heeft er wel aan gedacht dat Belle, Hera en Heros vandaag iets speciaals mochten doen. Na de middag toch want deze voormiddag mochten/moesten Belle en Hera mee naar Meerhout naar de oog dierenarts .

Hera ging voor het PRA onderzoek en Belle moest mee om eens naar haar rechteroog te laten kijken dat regelmatig traant. Was het voor Hera allemaal prima in orde, dan was het voor Belle een traankanaal dat te klein is. Nu heeft ze dat van geboorte af en erg is het niet. Het stoort haar ook niet maar het baasje was al bang dat er iets mis was omdat de laatste tijd haar oog toch wel erg nat was.

Nu heeft de oogartse alles netjes uitgelegd hoe dat allemaal in zijn werk gaat en het baasje is gerustgesteld. De beide ogen tranen even veel of even weinig hoe je het bekijkt maar in het rechteroog loopt het traanvocht niet genoeg weg naar haar neus… Dus haar oog “loopt over” zo kan je het stellen.

Voor de rest mocht ons trio doen wat ze zelf wilden. En wat hebben Belle & co gedaan…geslapen hebben die de ganse namiddag. “Kijk” zegt het baasje, “ze konden doen wat ze wilden en ze hebben zelf gekozen”…

Pas toen het baasje en ’t vrouwtje heeeel voorzichtig de leibanden namen zonder geluid haast, toen waren ze toch op een vloek en een zucht klaar wakker.

En vanavond hebben ze nog wat extra kip in hun eten gemengd gekregen, we hebben vandaag niemand horen klagen over Werelddierendag…

Belle & co

Terug van de dierenarts…

Vandaag hadden we met Hera een afspraak met een andere dierenarts dan onze “vaste” dr. Nelly. Wij hadden afspraak met dr Tine Jansen te Meerhout. Zij is dierenarts gespecialiseerd in oogkwalen bij dieren. Mensen hier in de buurt kennen haar als dochter van de oogarts  Jansen in Turnhout en ook haar beide broers zijn oogarts te Turnhout.

Je kan dus niet beter terecht dan bij iemand die echt van jong af aan “in de stiel zit”.We hadden dus een afspraak om Hera op PRA te laten onderzoeken met het oog op eventueel een nestje voor “ons kleintje” in de loop van volgende lente (?) In elk geval bij volgende loopsheid, de vierde bij Hera.

We mogen stellen dat Hera op alle punten in het oogonderzoek perfect scoort en we op oog gebied gerust kunnen zijn. Het zit snor bij Hera !

Dit nieuws gaat in elk geval graag gelezen worden in een dorp aan het Hollands diep, in Numansdorp namelijk waar ene Karin op hete kolen zit te wachten op dit nieuws over de uitslag.

Karin, ’t is allemaal goed tot nu toe, je kan op beide oren slapen….

De bijgevoegde foto’s zeggen genoeg, Hera heeft heel rustig het onderzoek ondergaan en geen enkel moment tegengeprutteld.

Het is stillekes aan tijd dat het baasje Hera’s troetelnaam verandert van “zijn klein meisje” naar “zijn grote flinke meid”.

Belle & co

Nog wat foto’s van gisteren…

Er zijn gisteren hopen foto’s genomen door tal van “portrettentrekkers”. Ook wij hebben lustig mee gedaan. Drenten, baasjes, omstandigheden, niets is er gisteren ontsnapt aan het arendsoog van de Drentenbaasjes .

Hier nog enkele producten uit ons “kodakske”, wij hopen dat jullie ze mooi vinden.

Belle & co

Samen shoppen…? No way…

Dan hebben ze in Ierland deze oplossing bedacht tot ieders tevredenheid.

Mannen crèche.

Loopt hij u onder de voeten?

Je kan hem hier laten terwijl jij gaat shoppen!!

Gratis opvang, betaal enkel voor zijn drankjes!

De verrassing…

We hadden “ergens” al iets opgevangen op het www en daarrond, er zou voor ons een verrassing te beleven vallen tijdens, voor, of na  de wandeling te Chaam. Wat het ging worden was inderdaad een erg grote verrassing.

Tijdens de rustpauze, en tussen de citroenjenever en de cake werden onze baasjes even bij de groep pupeigenaars geroepen want “zij” moesten iets vertellen…

Terwijl Inge het woord nam, zagen we dat Gonda een pakje in haar hand had. Nu bleek dat alle pupeigenaars van het K-nestje foto’s naar Gonda hadden gestuurd. Gonda  heeft deze dan verwerkt naar een gedenkboek over onze pup’s, nadat ze hier bij ons het nest verlaten hadden.

Blijkbaar waren de eigenaars van Kyra-Belle en Kyra-Luna de initiatiefnemers . Dat konden we opmaken uit het voorwoord… Dat moet geschreven zijn door Inge omdat wij niemand anders kennen die het woord “Veussel” gebruikt voor Vosselaar. Dat de samenstelling en afwerking door Gonda was gebeurd, was ons ook helemaal duidelijk.

Het was voor ons, gelegenheidsfokkers, dan ook een erg emotioneel moment waarbij er vochtige ogen aan te pas kwamen en eens moest geslikt worden. Dit getuigt toch wel dat alle negen pupeigenaars tevreden zijn over het werk dat wij en ons Belle hebben geleverd.

Als je dit zo allemaal meemaakt mag je tevreden zijn, mààààr laten wij nu zelden tevreden zijn en altijd dat “iets” meer willen.  Zo hebben wij nog maar één wens… dat ook de eigenaars van de pups uit dit nest zouden samenblijven en vrienden onder elkaar worden, zoals ook gebeurd is met de eigenaars van de pups uit het H-nestje. DAT zou pas de kroon op ons werk zijn.

Bedankt lieve Inge & Yvonne, Gonda & Anton, Luc & Katia, Godelieve & Eric, Wesley & Jenny, Marian, Annemie, Sybille & Natasha, Marc en Lut voor het samenwerken om deze lieve attentie tot stand te brengen…

Duuuzend keren bedankt aan alle negen pupeigenaars,

Belle & co

Het was fijn…

Het was fijn vandaag, en hoewel we door het “van dienst zijn” van ons baasje de wandeling niet hebben kunnen meelopen hebben we ons toch vreselijk geamuseerd.

We hebben heel veel van mijn pupjes terug gezien daar op de wandeling te Chaam. Van de broers en zussen van Heros en Hera was Harco helemaal uit Oostkamp gekomen om mee te wandelen

Van de pupjes van februari waren er Kyra, Luna, Kiki, Kwispel, Kody en Kiet. Het was een hartelijk weerzien met gans de groep. Samen met Hera en Heros er bij geteld waren we dus met 9 van de 15 pups die ik de mijne mag noemen.

Dat er gespeeld en geravot is laat zich raden. Aan het keerpunt kwamen niets dan vieze vuile natte Drenten opdraven. Kyra, Luna en kiki waren zo moe dat ze gingen liggen en hun baasjes verkozen dan ook met ons baasje de terugweg naar het pannenkoek restaurant aan te vatten met de auto…

Dat was een van de mogelijkheden die we voorzien hadden. De pups zijn toch ook nog maar juist 7 maanden oud geworden vorige week. De strandwandeling is niet zo lang en minder zwaar, dan zijn de pups ook alweer een maand ouder en dan moet dat ook kunnen lukken voor hen van de heen en weer wandeling uit te lopen.

Morgen hopen we een deel foto’s toegestuurd te krijgen en gaan we het ook hebben over een wel heel speciale verrassing…

Belle & co

Geen mop vandaag…

Wegens uithuizig en naar het buitenland (Nederland) deze namiddag, geen mop op dit blog.

Wij gaan wandelen in Chaam met een hele Drentenkliek. Zo’n 25 honden hebben zich aangemeld voor wat één van de mooiste Drentenwandelingen van het jaar gaat worden. Het weer is veelbelovend, zeg maar warm, en de omgeving in het honden losloopgebied is ronduit prachtig.

Rond twee uur vanmiddag vertrekken we in Chaam, aan de rand van de  Chaamse bossen voor een flinke wandeling in een steeds wisselend natuurgebied. Bossen, weiden, vennen en open ruimtes wisselen zich af. En in dat geheel mogen de honden vrij rakkeren.

Het baasje staat in voor de “ravitaillering” onderweg. Zoals de traditie het wil bij  de Belgische Drentenvereniging is er halfweg een halte voorzien en daar moet het baasje staan om de wandelaars hun klassieke zelfgemaakte (door Jos) citroenjenever te presenteren.

Voor hen die iets anders willen is er dan ook koffie, water of “sudderans”(we zijn dan in Holland hé) voor de Belgen heet dat “jus d’orange”.

Personen die de wandeling heen en terug te lang vinden of met hele kleine pupjes kunnen vanaf daar met de auto terug naar het vertrekpunt aan het “Pannenkoekenhuis”.

Vanavond kan je hier dan het verslag lezen en de eerste foto’s kijken.

Tot straks…

Belle & co

Laat, maar toch…

Het gebeurt niet dikwijls dat we zo laat een eerste bericht van de dag plaatsen, maar komen doet het toch.

We waren dan ook druk bezig vandaag… Eerst gingen Hera en ’t baasje trainen voor de jacht te Arendonk. Dat was deze voormiddag te 10 uur dat we daar dienden te zijn en dat tot 12 uur. We trainden aan “het paradijs” langs het kanaal Schoten-Dessel en Hera deed alles voortreffelijk wat van haar gevraagd werd.

Na de training zijn we nog een uur blijven “evalueren”. Wat wil je nu als je in of aan het paradijs zit. Het baasje met een frisse pint en voor mij, Hera, was er ook fris water voorzien. Niet dat ik zo dorstig was, want even voordien was ik samen met het baasje nog een verloren dummy-eend gaan zoeken in het kanaal.

Nadien, ’t was toen al na één uur is het hoofdbestuur nog boodschappen gaan doen voor de proviand op te halen voor de wandeling van morgen te Chaam. Als je koffie, Cake en citroenjenever beloofd moet je ook zorgen dat er genoeg “in huis is” zegt het baasje. En reken maar dat er dan genoeg is.

We kijken al uit naar morgen, onze broer “den Harko gaat ook mee wandelen hebben we gezien maar onze zus Hadise zit nog ergens in de buurt van Narbonne in de Corbière streek de wijngaarden onveilig te maken samen met Jago. Zeppos en Hercule zijn ook belet en den Harry heeft andere zaken aan zijn kop.

Maar van de pupjes uit het K-nestje komen er zes van de negen meewandelen. Daarom kijken we zo uit naar de wandeling van morgen. Ze gaan het geweten hebben daar in Chaam morgen !

Belle & co

Net alsof …

Het is net alsof we gisteren de auto half Frankrijk door hebben geduwd of getrokken. Dat is althans de vraag die ons baasje zich stelt als ‘m hier dat dodelijk (?) vermoeide trio in de zetel ziet liggen !

Volgens het baasje heeft het geen naam dat we daar zo lamlendig liggen te liggen ! Alleen voor de wandeling hebben we één oog opengetrokken alsof we wilden zeggen “meent hij het” of nog erger, “heeft hij iets gezegd ?”. Tijdens de aangelijnde wandeling, wegens richting snelweg,  hebben we geoefend alsof we de auto nog voorttrokken, alleen was het ons baasje maar die aan het andere eind van de twee leibanden hing.

Morgen voormiddag gaan we naar de jachttraining in Arendonk. We hebben twee lessen gemist door naar Frankrijk te trekken, en ’t baasje zijn klein meisje ofte Hera zal uit haar pijp mogen komen denkt het baasje. In elk geval, als het aan hem ligt gaat ze vanaf ’s middags reden hebben om moe te zijn !

Het baasje hoopt althans dat de slaapziekte maar tijdelijk was en het geen gevolg was van de prik van één of andere tsé-tsé mug. Eén dag slapen tijdens de reis, daar zit hij niet mee. Twee dagen maffen zit tegen de grens voor hem en de derde dag maffen… we zien wel, dat is tot nu toe nog niet gebeurd voor zover wij weten.

Belle & co

Een groep vrienden heeft iets te vieren…

Een groep vrienden besluit samen wat te ondernemen wanneer ze 40 worden.
Eerst worden ze het niet eens wat het zal worden tot één van hen voorstelt te gaan eten in "De Kroon". Ze hebben daar een knappe serveuse en ze draagt altijd diep uitgesneden decolletés, weet hij en dus trekken ze erop uit.


Tien jaar later zien ze mekaar weer en ook dan duurt het even vooraleer ze het eens worden. " Laten we toch naar De Kroon gaan " , suggereert één van hen, " het eten is daar voortreffelijk en op de wijnkaart staan echt enkele pareltjes ." Zo gezegd zo gedaan.

Als ze 60 worden is het weer zover en ook nu wordt er heftig gepalaverd tot er weer eentje aan De Kroon denkt. " 't Is daar rustig en er wordt niet gerookt " , oppert hij, snel worden ze het eens.


Rond hun 70ste verjaardag komen ze opnieuw samen en overleggen ze wat te doen. Laten ons naar De Kroon gaan, zegt één onder hen, ge kunt er met een rolstoel binnen en er is ook een lift.
De beslissing is snel genomen.

Onlangs zijn ze 80 geworden en vroegen ze zich af hoe ze dat zouden vieren tot er iemand op het idee kwam om naar De Kroon te trekken. " Goed idee, zeggen de vrienden enthousiast, " daar zijn we nog niet geweest. "

R.V.

Handen uit de mouwen…

Gisterenavond was het te donker om nog enig idee te vormen van wat er te doen stond hier in huis en de tuin.

In huis zal “ozze Miel(e)” het meeste werk te doen krijgen. Onze dekentjes uit de Franse benches zijn meegekomen. Die wou het vrouwtje ginds niet wassen omdat ze misschien niet tijdig droog zouden zijn. Hier is dat gevaar er niet, dan is er nog een andere “Miel(e) in huis om dat droog te krijgen.

Buiten is er ook nog een en ander te doen. Gazon verandert in brousse als je daar niet steeds mee bezig bent. Op dit moment mogen we nog niet spreken van brousse maar het woord Savanne lijkt er toch al op.

Tijd dus voor het baasje om hier orde op zaken te stellen. Veel problemen zal het niet geven, het is net als in Frankrijk mooi weer en het gras is droog… Tegen deze avond zal het er al gans anders uit zien zegt de baas.

Belle & co

Wij zijn terug in ’t land…

En nog wel in Belgenland ook. Deze middag rond half een hebben we Ferret in de achteruitkijkspiegel zien liggen.

Ondanks we dan rond vier uur in Parijs zijn hebben we toch voor een doortocht van de Franse hoofdstad gekozen. We hebben de westroute genomen via Boulogne – Billancourt en de Porte de Saint Cloud.

Uiteraard was het druk op de périférique. De info panelen gaven 28 minuten aan tussen de Porte de Saint Cloud en de Porte de la Chapelle. Deze tijd zou trouwens regelmatig aangepast worden… uiteraard langer op dat tijdstip.

Maar het meeste oponthoud hebben we gehad juist voor Lille waar we in een harmonica file terecht zijn gekomen. Dan was het weer even stilstaan, dan weer stil rijden, dan de zweep er weer over om even daarna weer met de vingers op het stuur te zitten trommelen…

Uiteindelijk zijn we thuis gekomen op iets meer dan acht uur en een half wat gezien de afstand van 800 kilometer best goed te noemen is. Naar onze normen toch. Het kan sneller maar het hoeft niet zeggen we dan …

Belle & co

Wij zijn terug in ’t land…

En nog wel in Belgenland ook. Deze middag rond half een hebben we Ferret in de achteruitkijkspiegel zien liggen.

Ondanks we dan rond vier uur in Parijs zijn hebben we toch voor een doortocht van de Franse hoofdstad gekozen. We hebben de westroute genomen via Boulogne – Billancourt en de Porte de Saint Cloud.

Uiteraard was het druk op de périférique. De info panelen gaven 28 minuten aan tussen de Porte de Saint Cloud en de Porte de la Chapelle. Deze tijd zou trouwens regelmatig aangepast worden… uiteraard langer op dat tijdstip.

Maar het meeste oponthoud hebben we gehad juist voor Lille waar we in een harmonica file terecht zijn gekomen. Dan was het weer even stilstaan, dan weer stil rijden, dan de zweep er weer over om even daarna weer met de vingers op het stuur te zitten trommelen…

Uiteindelijk zijn we thuis gekomen op iets meer dan acht uur en een half wat gezien de afstand van 800 kilometer best goed te noemen is. Naar onze normen toch. Het kan sneller maar het hoeft niet zeggen we dan …

Belle & co