De franse gazettenboer…

’t Kan soms raar lopen…

Deze morgen toen ons baasje ons uitliet scheen de zon al volop. Hij nam dan ook ’t Kodakske (de grote deze keer) omdat hij wel iets zag in het mooie ochtendlicht.

Toen hij zo enkele foto’s had genomen van ons en de stralend blauwe lucht kwam het liedje “bleu, bleu, le ciel de provence” van Marcel Amont bij hem op. Wij weten niet wie het liedje nog kent maar in de ’70 er jaren kon haast iedereen dat liedje meeneuriën.

Ons baasje is dan even aan Googlen en vond op You Tube volgende link naar dit mooie eenvoudige chanson:  http://www.youtube.com/watch?v=iQ0xP9xvOt8

Wij zitten dan wel niet in de Provence te wonen maar laat Charente nu net evenveel lettergrepen hebben ! ! ! Dus ons baasje heeft voor huis en tuin gebruik een nieuw Frans chanson ontdekt.

Maar nu komt het “raar lopen” uit de titel van dit bericht op de proppen ! Nu is ons baasje al jaaaaaren op zoek naar het liedje “un Mexicain” en nooit heeft hij de goede versie gevonden tot bij het beluisteren van Bleu, Bleu… In de rechtse kolom ziet ons baasje toch een versie staan van “Un Mexicain” versie van Marcel Amont en wat bleek ! ! !

HET IS DAT LIEDJE DAT HIJ AL JAREN ZOEKT… maar nooit heeft hij geweten dat het van Marcel Amont was. ’t Baasje heeft destijds gezocht in het repertoire van Moustaki tot Sacha Distel en Joe Dassin maar nooit aan Marcel Amont gedacht…

Het baasje ook van dit liedje de link hierbij geplaatst, maar let wel… het kan een ganse dag “blijven hangen”… http://www.youtube.com/watch?v=TktbViylXKc&feature=artist

En ondertussen hebben we weeral een heel mooie zonnige dag gehad onder een hemel “bleu, bleu,” of hoe het met de titel van een liedje lopen kan…

Belle & co

Beetje pikante mop…

Een vertegenwoordiger in landbouwmachines komt bij een aardbeienkweker
en probeert de man enthousiast te maken voor de nieuwste uitvinding op het gebied van de aardbeienteelt.

"Meneer", zegt hij, "ik heb hier een machine, die kunt u over het veld rijden, die plukt de aardbeien,
scheidt de steeltjes van de aardbeien, maakt ze schoon en stopt ze voor u in een bakje, echt geweldig!

U kunt dit hele veld in uw eentje in drie uurtjes afwerken!"

De boer kijkt de vertegenwoordiger nadenkend aan en vraagt:

"Kan die machine ook pijp'n?"

"Pijpen?" vraagt de vertegenwoordiger, "nee, dat kan ie niet".

"Oh", zegt de boer, "dan houd 'k het toch maar bij m'n vier pluksters!"

L.M.

Het is nog even behelpen…

Het is nog even behelpen want de manier waarop de foto’s nu terug kunnen gebruikt worden is toch weer even anders.

Zo had ons baasje eergisteren foto’s genomen van een gebruik dat in België wat in onbruik is geraakt maar hier in Frankrijk nog steeds in ere wordt gehouden. De viering van de wapenstilstand van de eerste wereldoorlog, “la grande geurre” zoals hij hier algemeen genoemd wordt.

Op 11 november om 11u30 verzamelen de dorpsbewoners bij het gemeentehuis om samen naar het monument van de gesneuvelden te trekken. De burgemeester leidt de ceremonie en er is elk jaar wel iets dat verandert in de viering. Dit jaar waren het twee kinderen uit de gemeente die een korte samenvatting gaven over het waarom van de viering. Dan volgt een bloemenhulde waarna de burgemeester een brief voorlas van Sarkozy “le président de la république” door ons baasje steevast “de vent van Carla” genoemd.

Nadien somt de burgemeester de namen op van al de gesneuvelden die op het monument vermeld staan, door de aanwezigen telkens beantwoord  door “mort pour la France”

Na de plechtigheden aan het monument nodigt de burgemeester de aanwezigen uit in de gemeentelijke feestzaal voor de “vin d’ honneur” en een hapje.

Voor ons hoofdbestuur is het telkens een gelegenheid om nog eens een babbel te doen met dorpsgenoten die je anders zelden ziet. Ook de dorpsbewoners zie het graag gebeuren dat de “inwijkelingen” deelnemen aan de dorpsfestiviteiten. Het bevordert alleszins  de integratie…

Belle & co

Mooi vandaag, maar…

Het was mooi weer, heel mooi voor midden november. We hebben de baasjes goed kunnen helpen in de tuin, maaaar het baasje heeft een update gedaan van een onderhoudsprogramma voor de computer en nu kan hij geen foto’s van ’t Kodakske meer overzetten naar de laptop… Tot het terug geärangeerd is zullen we het dus moeten doen met een keuze uit een paar duizend archief foto’s…

Ons trio had tevens een mooie verjaardag vandaag. Moeder deelde uiteraard in de pleziertjes, lekker eten met een extra visfiletje..hmmm, de wandeling extra uitgebreid vandaag en gans de dag met de baasjes in de zon in de tuin.

En nu liggen ze als afsluiter van de dag te kauwen op een buffelbeentje. Hun derde verjaardag, het is zoals Nelly ook opmerkte in haar commentaar op vorig bericht. Is dat al zo lang geleden ? Geen vraag maar bittere ernst denken wij dan.

Belle & co

Happy Birthday…

Zes van onze kroost zijn jarig vandaag. Hera, Heros, Hercule, Harko, Harrhy en Hadise vieren vandaag hun derde verjaardag. De afgelopen twee weken hebben we ze alle nog ontmoet.

Harrhy is bij ons op visite geweest met de Halloween nacht toen zijn baasjes naar een verjaardagsfeestje moesten van hun kleinzoon en er bij Bobbejaanland (hun buren) vuurwerk zou worden afgeschoten.

Hercule,Harko en Hadise hebben we vorige week zondag nog gezien op de strandwandeling te Blankenberge.

Het doet ons plezier wat een fijne mooie honden het zijn geworden in die drie jaren, zachte goede karakters en stevige werkers, zo kan je hen best omschrijven.

We wensen hen alle zes nog een heel lang, fijn en gezonde toekomst en nog vele gezamenlijke feestjes, wandelingen, ontmoetingen, clubmatches met moeder Belle & co

Belle & co

De raaf en  de vos…

De bekende fabel van Jean de la Fontaine speelde zich hier gisteren af in de velden rondom Ferret. Het had wel niets te maken met ijdelheid zoals bij de raaf maar dan wel met de zachte beet van een Drent.

Het zat zo… Hera had in de berm van de weg een muis gevangen. Dat muisje was komen piepen om eens te constateren wat er zo snuffelde aan haar voordeur. Dat doe je niet als je weet dat die snuffel toebehoort aan een Drent die Hera heet.

Hap, snap en Hera had de muis in haar bek. Links een snoetje en rechts een staart uit haar bek, zo liep ze fier met haar buit naar Belle en Heros toe. Tot Heros ook eens een muisje wilde pakken…dat van Hera natuurlijk. Dat liet Hera niet zo maar doen. Kijken wel, maar afblijven ook, en ze wou even naar Heros kneppen!

Dat liet het muisje geen twee keer toe en hup weg was ze. Het holletje waar ze vliegensvlug in wipte was zeker niet het hare maar een veilige beschutting was het wel. Zowel Hera en Heros stonden er maar beteuterd bij en je zag het aan gans hun wezen… zo gaan ze ons niet meer zitten hebben dachten ze beiden…

Maar de moraal van het verhaal klopt niet, de vos in ons verhaal, Heros… kon ook niet profiteren van Hera’s buit. Zelfs het spreekwoord van “als twee honden vechten voor één been loopt de derde er mee heen” klopt niet, want het spreekwoordelijke been liep hier zelf heen….

Belle & co

Fout antwoord van mijn maat…

Zijn vrouw vroeg hem laatst, “met hoeveel vrouwen hij, tot op heden, had geslapen ?”

Hij antwoordde (met een lach) :

"Alleen met jou schat, bij de anderen bleef ik wakker."

Toen ging het licht uit......

Bezoek uren van 14.00 tot 15.00 uur,

en van 19.00 tot 20.00 uur .....

Nog een update van een “pup”…

Het zijn al lang geen pups niet meer die twee Drenten in Budingen. Maar Hadise is er eentje geboren in Vosselaar en zal altijd een “pup van ons” blijven. Vorige week stuurden J-P en Ute ons enkele foto’s van kleindochter Lina die in de mening was dat het tijd om te gaan slapen was  voor Hadise en Jago.

De update is enkele dagen blijven liggen omdat het allemaal zo druk was hier op het blog in de naweeën van de strandwandeling.

Deze foto’s gaan later waarschijnlijk nog gebruikt worden als het nog een handelt over kindvriendelijkheid van Drenten. Met Hadise enJago is er veel mogelijk, zij laten het zich in elk geval goed welgevallen al die aandacht van de kleine Lina…

Belle & co

Insecticide…

Omdat zowel Marian als Nelly hebben gereageerd op de vermelding van de spuitbus/ insecticidebom die wij gebruiken in onze strijd tegen de vlooien die afkomstig zijn van de egels die Belle en Heros uit de tuin aansleuren, geven wij hier even een toelichting.

Ons baasje denkt dat er dan nog wel meer mensen zich daar vragen bij stellen en daarom hierbij twee foto’s van de bewuste insecticide. Wij kopen die aan bij de plaatselijke drogist die ook huishoud- en tuintoestellen verkoopt.

Belle & co

Nog eens een updateje…

Het gebeurt nog regelmatig dat pupeigenaars ons nog eens een mailtje sturen over het wel en wee van hun oogappel. Marian uit Arnhem het baasje van “onze” Kiki, is daar een goed voorbeeld van. Als we van één hondje alle nieuwtjes weten is het wel van Kiki.

Marian is moderator van het Drentenforum en geeft ook daar berichtjes , heeft een eigen blog, het Max en Benteblog, genoemd naar Kiki’s voorgangers, en dan krijgen we nog de regelmatige update nieuwtjes.

Bedankt voor de info Marian, we kijken steeds uit naar de puppynieuwtjes, uit welke hoek ze ook komen, “fokkersplezier” noemen wij zulke nieuwtjes !

Onderstaand bericht vonden wij gisterenavond in de mailbox.

Belle & co

Hallo Jan en Simonne,

Goede reis gehad naar La Douce France?

Even weer een verslagje van de training van vanmiddag hoor,want ik ben weer eens apentrots op mijn grietje!

Er zijn helaas geen foto's van omdat ik meestal de enige fotografe van het gezelschap ben maar dat doet ook niet terzake. Wat wel terzake doet is dat Kiki haar apporteeropdracht vanmiddag zo serieus nam dat ze hem zelfs met veel afleiding keurig uitvoerde!

We hadden verloren zoek in het bos en Nettie had hem best pittig gemaakt. Dat wilde ik ook want Kiki kan dat best aan.

In het bos liepen aardig wat honden los en die kwamen ook geregeld gezellig buurten. Toen Kiki dus aan de beurt was en liep te zoeken kwam er een Amerikaanse Bulldog buurten bij haar. Ik was bang dat ze zou gaan spelen en liep al naar haar toe om haar weer op het spoor te zetten maar dat was niet nodig!

Ze vond het na de kennismaking wel genoeg namelijk en ging uit zichzelf verder met zoeken om het apport vervolgens keurig volgens de regels bij me te brengen!

Met recht iets om trots op te zijn toch?

De foto van de stok die ik eerder stuurde was van voor het begin van de training toen we net aan kwamen in het bos. Ze zag hem en heeft er vervolgens een hele poos mee rond geparadeerd....it runs in the family zeggen de Engelsen geloof ik.

Enfin,het was weer leuk vandaag!

Groetjes vanuit Arnhem,

Marian.

PS:Dit is de link naar het Picasa-album met alle foto's

https://picasaweb.google.com/bentemax/20111109?authuser=0&authkey=Gv1sRgCPCsu4XxhoyLzwE&feat=directlink

Blogadres:
https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Spraakverwarring ?

Egelparadijs ?

Egelparadijs of cadeautjestijd bij de honden, wat zal het zijn ? Feit is dat het baasje gisterenavond al drie egels buiten de omheining heeft moeten zetten !

Die hebben zes weken vrij spel gehad in de verlaten tuin en hebben het niet kunnen weten dat de “porteurs d’ Herisons” vandaag terug zouden komen.

Heros heeft met veel enthousiasme de taak of hobby van Belle overgenomen. Gisteren had hij achtereenvolgens twee kleine egels en nadien een grote uit de tuin opgehaald.

De laatste, de grote dikke, heeft hij hier als cadeau aan de voordeur op de mat gelegd. Of het hoofdbestuur daar blij mee is , is nog maar de vraag gezien de vlooien historie van zes weken terug. Het vrouwtje heeft nog de tijd niet gehad om die insecticidenbom in de vuilbak te doen of er liggen al nieuwe egels op de voetmat !

De insecticidenbom is zo iets dat je indrukt en dan begint omhoog te spuiten waarbij de werkzame insecticiden zich door de ganse ruimte verspreiden. Zes weken geleden toen we terug naar België vertrokken hebben we zo een bom geplaatst. Dit als voorzorg om te voorkomen dat  de vlooieneitjes neten zouden worden en dan nadien voor een vlooienplaag zouden zorgen.

Gisteren en vandaag hebben we toch geen enkele vlooi gezien, de aanbrengers, egels genaamd, al wel en we hopen het “proper” te houden door zowel de egels als de vlooien buiten te houden !…

Belle & co

Wij hadden een fijne rit vandaag…

Fijn weertje onderweg, op een bepaald moment gaf de buitentemperatuur op het dashbord van de auto 17° C ! De zon was gans de weg van de partij en enkel rond vijf uur toen ze laag boven de horizon stond was ze hinderlijk bij het rijden.

Geen enkel moment hebben we file gehad of stil gestaan in het verkeer. Ons baasje heeft ons wel tweemaal uitgelaten. De eerste maal op een parking voor Parijs en de tweede maal bij het tanken in de buurt van Blois.

Ons baasje heeft iets nieuws uitgeprobeerd met de bagage  en dus met plaats voor ons.

Hij legt nu twee valiezen plat in de koffer en daar legt hij de kofferbeschermschaal bovenop. We liggen nu even makkelijk als voorheen, met meer plaats en bovendien liggen we nog eens 25 centmeter hoger zodat we niet meer rechtop moeten zitten om iets te kunnen zien buiten. Makkelijk liggend zien we nu ook alles.

We kunnen nu ook van de koffer op de achterbank, waar ons moe altijd achter ons baasje ligt. Daar kunnen we ook makkelijk liggen omdat er een koelbox en de computer(s) tussen de voor en achterzetels staan. Plaats zat en we liggen er beter dan in onze benches !

We zijn nog maar amper in de tuin geweest. We zijn weer eens te laat vertrokken om met “de lichte” aan te komen. Het was al na zeven toen we de hof opdraaiden. Dat heeft ook een voordeel … dan hebben we morgen ook nog wat te vertellen !

Belle & co

Wij zijn onderweg vandaag…

Onderweg naar Frankrijk, onderweg naar La Magdeleine, piepklein dorpje in het noorden van het departement Charente. En we blijven twee weken ginds op werkvakantie…

Zo ziet het hoofdbestuur althans… want we hadden al ginds moeten zijn als de aan de vooruitzichtenvoldaan was geweest. Maar een pijnlijke “jicht” knie, een kortstondige oprisping van wat op griep leek, en een staking bij de spoorwegen in Frankrijk waar we achteraf niks meer van gehoord hebben, maken dat we pas vandaag vertrekken.

’t Zal het Drententrio deugd doen, onbeperkt rondhossen in de tuin, onbeperkt door de velden hun gangen gaan, terug muizenholletjes uitbouwen tot vossenburchten, kortom de Drenten activiteiten waarover je hie in het verleden al dikwijls hebt kunnen lezen.

De weersvooruitzichten zijn goed, met als uitschieter zaterdag met 22° graden, en morgen enkele druppels. Dan kan je niet van slecht weer spreken…

We gaan er nog “efkes” van profiteren zie, La Magdeleine, attention, nous sommes “en route”

Belle & co

Onze straat heden…

Het mooiste moment is al voorbij, dat was midden vorige week maar toen was er geen zon die het plaatje een beetje mooi licht bezorgde.

In de vroege namiddag toen het baasje terugkwam van Antwerpen stond er wel zon. Vermits het klein Kodakske haast altijd zijn plaats heeft in de auto, heeft het baasje snel enkele foto’s genomen. Morgen kan het te laat zijn, en binnen veertien dagen wanneer we terug zijn uit Frankrijk zijn het nog enkel kale takken waar we dan onderdoor rijden.

Zelf vinden we het een van de mooiste banen/straten van de omgeving. Dat vinden we twee maal per jaar. De eerste maal bij het ontluiken van het eerste frisse lentegroen en de tweede maal na de eerste vorst, twee weken geleden dus.

Daar wandelen wij alle dagen als we in België zijn. Minstens éénmaal per dag. De andere wandeling gaat gewoonlijk de andere richting uit en dat is richting dorp om boodschappen te doen. Die is niet zo mooi, helemaal niet zelfs, maar die wandeling is wel langer gewoonlijk.

Morgen gaat het met een dag vertraging richting Frankrijk. Die dag uitstel kwam er omdat het baasje hoorde dat er zou gestaakt worden bij de Franse spoorwegen. Nu hebben wij weinig uitstaans met de Societé National de Chemins de Fer ofte SNCF maar als die staken gaan alle Fransen met de auto werken en dat geeft gewoonlijk nooit geziene files rondom Parijs. Dus… morgen gaan we pas richting ZW Frankrijk.

Belle & co

Wij dronken er eentje op…

De trouwe Bas en Belle blog lezers gaan het zich zeker herinneren. Begin september hadden wij Gitte Becher uit Denemarken op bezoek.

Gitte kwam met haar Drententeefje Ayla op “bezoek” bij Ferron van Drentenpassie, de vader van onze jongste pupjes. Gitte heeft toen met Ayla een dag bij ons verbleven en overnacht. En ze had voor ons een cadeautjes bij . Een mand met allemaal Deense specialiteiten, gaande van koffie over snoepjes tot Deens bier.

Dat bier heeft ons baasje toen niet opgedronken maar bewaard voor dé speciale gelegenheid, de geboorte van de pups.

Na de berichten van zondag over de geboorte van de vier pups was dus het moment aangebroken om de eerste van de drie flessen te “ontkurken”.

Dat is dus gisteren gebeurd, ons baasje heeft met veel smaak gisteren gedronken op de gezondheid van Ayla en haar vier puppies. Het enige spijtige was dat we wel hebben gedronken, maar niet geklonken op een succesvol en gezond Drentenleven daar in het noorden van Denemarken.

En… een Deens bier smaakt ook lekker uit een glas van het Limburgse Cristal Alken bier…

Gitte, Ayla, puppies , SKOL.

Belle & co

Nog foto’s van gisteren bij de wandeling

Het geheim van een lang leven…

Een dokter komt tijdens zijn ochtendwandeling de vrouw van de foto hieronder tegen,
ze zit voor haar huis een sigaar te roken, dus hij loopt naar haar toe en vraagt:
"Ik kan het niet helpen, maar het viel me op hoe gelukkig u er uit ziet! Wat is uw geheim?"
"Ik rook elke dag 10 sigaren", zegt ze.

"Voor ik naar bed ga, rook ik een grote lekkere joint.
Afgezien daarvan, drink ik een hele fles Jack Daniels iedere week en ik eet alleen maar junk food.
In de weekends gebruik ik veel pillen, heb ik veel onveilige wisselende seksuele contacten, en ik doe nooit aan aan welke vorm van sport dan ook."

"Dat is pas onvoorstelbaar! Hoe oud bent u?"

"Vierendertig ".

J.V.H

De strandwandeling gisteren…

Ons baasje was wat beperkt in zijn bewegingen door een ontsteking aan zijn knie. Vocht in zijn knie zegde de dokter van wacht hem zaterdag middag. Hoe zou hij dat gaan oplossen als organisator van de Drentenstrandwandeling ?

De pillen die hij te slikken kreeg deden hun werk goed maar een wandeling van 10 kilometer was er toch te veel aan. Wij hebben dus niet veel gewandeld…

Veel volk, veel mensen, veel honden, dat was de eerste indruk toen wij in Blankenberge arriveerden. De tellingen variëren tussen de 39 en 42 honden. Het was als eendjes tellen op de vijver. Er waren enkele mensen die wel waren ingeschreven maar niet zijnkomen opdagen maar anderzijds ook nog deelnemers die “zo maar” op ’t laatste moment waren komen opdagen. Zo’n 70 personen waren aanwezig op de wandeling. Dat het bij de andere wandelaars op het strand een opgemerkte groep was spreekt voor zich . Ook in Wenduine op de “rotonde” aan het zwembad, waar we elk jaar de tussenstop houden was haast gans de lengte ingenomen door Drenten en hun baasjes

Dat is voor de Drentenvereniging dan ook de plaats waar de citroenjenever geschonken wordt, nog een stuk cake en koffie kan verkregen worden. De honden kunnen daar aan de meegebrachte kommen en emmers zich ook tegoed doen aan gewoon water, het zeewater maakt hen alleen maar dorstiger.

Terug in Blankenberge is de helft van de groep het restaurant Uilenspiegel ingedoken waar al snel aan de deur een bordje verscheen met de melding “volzet”. Er is nog goed en lekker getafeld en wilde Drentenverhalen zijn weer “her-”verteld. Veel verhalen zijn al jaren oud, maar ze worden met de jaren straffer en gewaagder. Dezelfde verhalen, maar telkens weer in een andere versie. Wij hebben ons primla vermaakt en hopen dat de andere deelnemers het op dezelfde wijze ervaren hebben.

Ook dit nog… ons baasje heeft dit jaar geen foto’s van onderweg tijdens de wandeling omdat hij enkel op de “drie statische punten” aanwezig was. Er zijn misschien wel wandelaars die dit lezen en de vereniging aan wat foto’s kan helpen ?

Belle & co