Herontdekt…

Dat was veel werk…

Ons baasje is er haast gans de dag mee “zoet” geweest. Deze voormiddag hadden we dankzij een stinkende airco in de auto een flinke extra wandeling. Hera mocht deze morgen de auto mee naar de garage brengen. De Masjebashi garage is aan de andere kant van het dorp en het is zo’n driekilometer stappen door het centrum van het dorp. Dus ging Hera mee en stapte dan met het baasje zon dik halfuur terug naar huis.

De auto ophalen was dan het werk van Belle. Zij mocht dan de omgekeerde richting mee uit. Heros kampt met een ontsteking aan een pees in zijn rechterachterpoot en is aan de Metacam en aan rust toe. Die kreeg deze namiddag dan maar een “rustige” wandeling.

En tussen de twee ritten naar en van de garage is het baasje al maar begonnen aan het ontbenen van de kippetjes. Nadat de auto, met frisse airco nu, terug thuis was is het baasje in vijfde (of zesde) versnelling geschakeld en verdween de ene kip na de andere in de diepvriezer. Niet te geloven maar er zitten momenteel 42 pakjes van 300 gram (3 x 100 gram) in de vriezer.

We hebben dan ook nog eens 24 kippen weggeschonken aan de Drentenvrienden in de onmiddellijke omgeving . 8 aan Inge en Luna, 8 aan Louis en Gorky en Cato en 8 liggen er nog klaar voor Jos, Dymphna en Harry. Dat heeft zo een dubbele reden, ten eerste is onze diepvriezer propvol en ten tweede… ons baasje kan deze week geen kip meer zien. Niet levend, niet dood of zelfs niet in de vriezer !

Het is wel aan te nemen want ook verleden zondag heeft ’t baasje al zeven korven van het droogapparaat voor ons gedroogd. Dat heeft ook al een volle doos kippensnakjes en trainingmateriaal opgeleverd.

Eigenlijk zijn we nu toch al wel aan het beseffen dat we het slechter hadden kunnen treffen met onze bazen… want ’t schijnt dat ons baasje nog kippenlevertjes heeft besteld bij Johan de kippenboer, ook al om te drogen, en dat is pas lekker ! ! !

Belle & co

Dank je wel kippenboer…

We hebben dan wel niet veel energie aan de dag gelegd gisteren, onze “Lucky day” was het echter wel…

Ons hoofdbestuur kreeg van onze kippenboer een telefoontje dat er kippen overgebleven waren en dat we ze mochten komen halen… Geen probleem voor ons baasje, hij was toch van plan van tot daar te rijden in verband met een aanhangwagen die de kippenboer kon gebruiken .

Nu was het zo dat de kippenboer blijkbaar al zijn overschotkippen van de weken dat we in Frankrijk waren voor ons had opgespaard ! Twee bakken gebakken kippen kreeg ons baasje mee voor ons. Trop is te veel zegde Pol Van Den Boeynants destijds na zijn kidnapping, maar hier was teveel inderdaad teveel. Met geen moeite zou ons baasje dat ooit weg gestapeld krijgen.

Hij heeft dan maar de hulp ingeroepen van de baasjes van Gorky en Kyra-Luna. Die wonen dichtbij genoeg om een ritje tot bij ons nog lonend te maken !

Zo hadden wij gisterenavond Luna met Inge op bezoek en ook Louis kwam kiekskens halen voor zijn Gorky en Cato.

Ons Baasje is intussen ook de ganse avond zoet geweest met het ontbenen van de kippen. Elf porties liggen al kippenvlees met kippevel  te worden van de koude in de diepvries. Dat gaat weer smullen worden in Lesswood, Gymnasticwood* en ook hier in Vosselaar.

Wij zeggen vooral DANKJEWEL Kippenboer, blijf nog maar lang aan ons denken !

Belle & co

*Minderhout en Turnhout voor de minder goede verstaanders

Heel actueel en maar al te waar

HEET VAN DE NAALD !!!

Het populaire Belgische en pas bekroonde televisieprogramma 'Benidorm Bastards'

wordt afgevoerd en vervangen !!!

Prostituee in de gerechtszaal…

- De rechter: “naam,voornaam,leeftijd?”
- De prostituee: “Dobrovska, Sofia, 34 jaar”.
- De rechter: “nationaliteit?”
- De prostituee: “Poolse”
- De rechter : “Beroep?”
- De prostituee: “MAAR ALLEE JEF ‼!”

L.M.

De vermoeidheid slaat toe…

De vermoeidheid slaat toe in Faes’en Drentenland. De kppen gaan amper omhoog en de grote zetel is constant bezet door een rijtje van drie.

Van wat ze zo moe  zijn is het hoofdbestuur een raadsel. Het moet zijn dat ze vannacht “met de late hebben gestaan” of de nachtshift hebben gedraaid.

Ons baasje heeft al gezegd dat ‘m de garantie op hondenpoten gaat verlengen wegens niet gebruikt de laatste tijd. Ze liggen toch maar steeds ergens “te liggen”.

Een mogelijkheid is ook dat ons trio besloten heeft van dit jaar een winterslaap te houden, dat bespaart het hoofdbestuur pakken geld aan Pedigree, Chappi en andere snoep  .

Hier enkele “actie” foto’s van deze voormiddag, let op de oogleden ! ! !

Belle & co

Tussen de buien…

Sommigen begonnen al te twijfelen of het ooit nog zou regenen, maar deze namiddag was het dan zo ver. Het hoofdbestuur dacht zelfs dat de wandeling er net van zou komen, zo onvoorspelbaar waren de buien.

Maar da’s buiten ons baasje gerekend. ’t Vrouwtje zag het niet zitten en dus trok ons baasje alleen zijn jas maar aan.

Eén voor één mocht mee naar buiten. Het baasje doet het niet graag van twee honden mee te nemen als hij alleen gaat wandelen. De hele grote wandeling waar we deze morgen nog op hoopten viel dus in het water. Dat laatste is wat overdreven want bij de drie wandelingen bleef het wonderlijk genoeg droog. Er is dus niks in het water gevallen, we waren zelfs niet nat geworden !

Op een eenzame fanatieke jogger na hebben we niemand gezien in het bos. Het baasje heeft de ronde dus driemaal gemaakt, maar daar zit hij niet mee. Het was enkel spijtig dat wij zelf de drievoudige trip niet hebben kunnen maken.

Voor Hera zat er wel een extra training in van telkens “volg” afgewisseld met “zit”. Niet eenmaal heeft ze een steek laten vallen. En ze liep nog zo netjes naast het baasje aan de voet. Het baasje heeft haar dus ook uitbundig geprezen onderweg. Thuis gekomen kregen we alle drie een vers gedroogd stuk kippefilet omdat we goed onze best gedaan hadden.

Zo was het toch nog een fijne wandeling.
Belle & co

Bij de dokter met zin voor poëzie

Komt een stewardes bij de dokter.

"Dokter ik heb zo'n pijn. Ik denk dat ik wat heb aan mijn nieren."

"Kleedt u zich maar even uit." zegt de dokter en hij onderzoekt haar.

Zegt de dokter:

"Wat die nieren betreft, kan ik u het volgende mededelen: Het is niet uw linker nier.

Het is niet uw rechter nier.

Maar het is een souvenir van een maand of vier..

En misschien wel van een vliegenier."

L.L.

Grijs, grijs en donker grijs…

’t ziet er “gene stoef” uit deze morgen als je buiten kijkt of een plas gaat maken in de tuin. Of is het de aankomende winter die zich met heel wat windgeruis aankondigt ?

Vannacht heeft het toch wel flink gewaaid. Wij hebben dat goed gezien en gehoord omdat onze benches vlak voor het grote raam naar de tuin staan.

Toen het licht werd deze morgen merkten we dat de laatste blaadjes van de boom in de tuin ook van de takken verdwenen waren. Alleen de hazelaar in de tuin die heeft nog altijd zijn groene frisse bladeren.

We moeten de baasjes dus straks even warm maken om van de wandeling nog eens iets extra’s te maken. Ergens waar we vreemd zijn, een ander bos, zoiets van dat genre zou ons wel zinnen. Wij doen niks liever dan door de droge veelkleurige bladeren te stuiven en achter elkaar hangen. Als er dan nog een behoorlijke vijver, sloot of ven in de buurt is dan is de lol kompleet. Ons baasje weet wel iets te vinden in die zin …

Nu iets gans anders, vandaag negen maanden geleden was het hier gans andere kermis… Toen lag ons moe hier in de hoek van de living in haar werpkist negen “hondenboelekes” te kopen. Ze was goed geassisteerd door het plaatselijk hoofdbestuur en door dr. Nelly en alles is dus toen helemaal goed gegaan. Met negen puppies waren ze, de nieuwkomers in Drentenland. Met vijf van de negen hebben we deze week rechtstreeks kontakt gehad via mail en telefoon, en van twee weten we dagelijks via hun eigen blog hoe het hen gaat. Fijn toch als je zo contact kunt houden met de uitgezwermde familieleden.

We wensen Kyra-Luna, Kyra-Belle, Kato, Kona,Kibbels, Kiki , Kiet, Kwispel en Kody, via deze weg een hele fijne “vermaanddag”. Nog twee van deze dagen en we spreken de eerste maal van een verjaardag. Wat gaat het toch allemaal snel…

Belle & co

Deze voormiddag…

Hadden we jachttraining zoals vanmorgen al gezegd. We troffen het met het weer dat koud maar droog was. Lekker weer om goed gekleed buiten te gaan.

We waren maar met z’n drietjes, twee waren verontschuldigd en dat maakt dat we nog eens extra goed aan beurt kwamen met de oefeningen. We trokken ook naar een andere plaats, aan de andere zijde van de brug waar ook twee veldjes lagen die uitermate geschikt zijn om apporteeroefeningen te doen.

En laat dat apporteren nu net Hera ’s ding zijn. Ze haalt die dummy’s op met een rotvaart, recht toe , rechtaan, heen en terug naar de baas.

Zelfs wanneer de meester tovenaar (die met zijn diepvriesgevogelte) met zijn knalpistool begon te schieten was het maar éénmaal, de eerste  keer, dat ik schrok. Nadien heb ik mijn middenteen eens opgestoken  en ben ijverig die dummy gaan ophalen voor ’t baasje.

Nu heb ik wel een eigenaardigheidje…(hoe zou het anders kunnen) Ik wil altijd eerst onze eigen dummy’s ophalen. Ons baasje heeft die getekend met JF maar vermits ik geen mensentaal kan lezen ruik ik welke onze dummy’s zijn.

Nu had de meester tovenaar een andere dummy geworpen en de onze achter zijn rug gehouden. Die hij weggeworpen had kon hijzelf(of ’t baasje) gaan nhalen want ik had enkel belangstelling voor die dummy’s achter de tovenaar zijn rug. Dààr zaten die dummy’s van ons ! ! !

We hadden een prettige training en zowel de tovenaar als ons baasje en ook de Maurice en Pascale de medecursisten waren erg tevreden over hun honden.

Belle & co

Met pensioen is plezant...

Werkende mensen vragen meestal aan gepensioneerde mensen wat we zoal doen.

Als voorbeeld vertel ik wat mijn vrouw en ik meemaakten, toen we laatst naar de stad gingen en een winkel binnen liepen

Nog geen tien minuten later stonden we weer buiten en zagen dat een politieagent een bon stond uit te schrijven wegens fout parkeren.

Ik zei: “Kom op man, hij staat er net”. Maar de agent bleef rustig doorschrijven.

Toen schold ik, geheel tegen mijn gewoonte in, de agent uit.

De man keek me uitdrukkingloos aan en begon een 2e bonnetje te schrijven.

Vervolgens nam mijn vrouw het woord en maakte hem uit voor “dienstklopperke”.

De agent voltooide de 2e bon en stopte ook deze onder de ruitenwisser en begon ijverig te schrijven aan een derde exemplaar.

Hoe meer we hem irriteerden, hoe meer papierwerk hij produceerde.

Maar persoonlijk vonden we dat allemaal niet zo erg, want wij waren immers met de bus naar de stad gekomen.

En zo proberen we er elke dag iets leuks van te maken, da's belangrijk op onze leeftijd!

L.M.

Terug aan de slag…

We zijn terug in Belgenland en dat wil zeggen dat we ook terug beginnen met de jachttrainingen. Vorige week hebben we al een les gemist, we zullen dus uit “ons pijp” moeten komen zegt het baasje.

Maar we gaan dan toch ook weer de andere hondjes tegen komen, en dat is toch weer telkens plezant voor mij.

Ik mag nog even tussen ons moe en Heros in de zetel liggen, uitrusten voor wat komen gaat…Want vorige keer zat het baasje met zijn pijnlijke knie te sukkelen en was voor ons de training rap afgelopen. Toen was ik toch wel erg geschrokken toen Oscar, de trainer, plots begon te schieten en er ijskoude eenden, recht uit de diepvries, zo maar knal voor mij op de grond vielen.

Dat moet zo iets als al die fabeltjes van de kerstman en sinterklaas zijn, of anders is die Oscar ook een plaatselijke tovenaar. Want dat klopt volgens mij niet… met een alarmpistool diepvrieseenden uit de lucht schieten… niet zwanzen hé, da kan nie ! ! !

Allee, we zullen straks wel zien wat hij vandaag weer in zijn trukkendoos heeft zitten, we laten iets weten straks…

Hera

Vrolijke puppienieuwtjes…

Als we dat goede nieuws uit de Sint Hubertus hoek deze morgen niet hadden gekregen dan had dit bericht op die plaats gestaan…

Twee vrolijke berichtjes over Pup Kato van Sybille in Pellenberg en nog eentje van Kiki en Marian uit Arnhem. Echt tof dat we zo op de hoogte gehouden worden over het wel en wee van Belle’s kroost.

Onderweg tussen Parijs centrum en de luchthaven Charles De Gaulle kregen we dan ook nog de melding dat Annemie tijdens de Kerstvakantie naar Cuba trekt en of Kibbels zou mogen komen logeren. Dat hebben wij destijds gepresenteerd aan de pup eigenaars. Liever dat dan dat ze naar dure hondenkennels moeten waar sommigen met kennelhost van terugkomen . Ja dus, Kibbels komt twee weken naar ons en gaat niet naar Cuba maar naar La Magdeleine met “ons moe” en tante en nonkeltje, en wij… zijn er blij mee !

Hieronder de twee update’s

Dag Jan en Simonne,

Net voor de negende vermaanddag van Kato een leuk nieuwtje. Ik ben begin deze maand met haar naar de hondenschool beginnen gaan, en omdat ze ouder was dan 6 maanden moest ze in de beginnersklas starten, en niet bij de juniors. Vanavond kregen we te horen dat ze naar de A-klas mag! Ik erg trots op mijn superdrentje. Ze is ook betiteld als een echte apporteur. Het is heel fijn om met haar naar de hondenschool te gaan. We hadden al een goede band, maar die wordt er alleen nog steviger op!

Iets grappig wat ik ontdekt heb: ze vindt het geweldig als ik zit te prullen aan haar tenen. Dan zit ze wegsmeltend te kijken naar mijn hand en haar tenen, echt schattig.

Enfin, dit in de vlucht, maar ik wou jullie dit nieuwtje toch niet onthouden.

groetjes,
Sybille

Hallo Jan en Simonne,

Even weer een paar foto's hoor. Het gaat prima met Kiki!

Vanmiddag zijn we weer lekker aan de wandel geweest en heeft ze zich weer uit mogen leven. Vanmorgen heeft ze me goed geholpen bij de huishouding zoals al op het blog te lezen was en ja,daar krijg je megahonger van...

Zozeer zelfs dat je maar op een houtje gaat bijten als er verder toch niks te eten is thuis. Dieptriest toch eigenlijk he?

Maar goed,ze moet het er maar eventjes mee doen.

Groetjes,

Marian.

Blogadres:
https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Acht uurtjes later…

Acht uurtjes na het vertrek in La M. stonden de twee aanhangers naast het huis op de oprit naar de tuin.

Eerst de hondjes uitlaten, want die zijn maar één maal uit de auto geweest aan de péage van Saint Arnoult op de A10 vlak voor Parijs.

Parijs hebben we genomen in een recordtijd voor" 4X4 auto’s met twee aanhangers." Minder dan 25 minuten deden we over de afstand tussen de luchthavens Orly in het zuiden van Parijs en de luchthaven van Roisy, beter bekend als de “aeroport Charles  De Gaulle” in het noorden van Parijs . De weg ging dus van de A10 naar de A6 en zo naar de  A1 via de porte d’Italie, de périférique exterieur, naar de porte Bagnolet. Den echte périférique dus waar iedereen schrik van heeft wat maar loopt als een Zwitser horloge.

Onze veestapel achter in de auto hebben we van gans de rit niet gezien of gehoord. Na de halte voor Parijs is Hera naar de koffer gaan liggen bij Heros . Voordien lag ze samen met Belle op de achterbank, maar die koffer heeft iets speciaals… Wat ? ? ? wij weten het niet maar de jonge Drentjes verkiezen de koffer…

Wat de reactie van Ria betreft… we gaan ze op haar woorden pakken. We hebben geen boete’s gekregen onderweg, toch niet dat we het weten maar… hier op tafel ligt een Franse belastings brief met als hoofding “Taxe d’ habitation 2011” te betalen voor 15.12.2011 en dat gaat ons nu juist niet lukken want we komen pas terug op tweede Kerstdag ! ! !

Dus Ria, je mag je verwachten aan een boete op 329 euro… gezegd is gezegd en er zijn heel veul getuigen hoor, gemiddeld 250 lezers de eerste dag en dan zo nog wat de volgende dagen…
Doe dan maar eens een goed voorstel en laat je goed hart maar eens zien, dan krijg je zo’n reactie ! Neen wees maar gerust, deze keer gaan we het oplossen met “un RIB”

Belle & co

Nog even….

Nog even en we zijn weer onderweg richting Vosselaar. De twee valiezen moeten nog in de koffer. Het moeten er twee zijn want zij vormen de verhoogde koffervloer wat Heros zo kan appreciëren.

Sinds we de kofferbescherming boven op de plat gelegde koffers leggen hoeft Heros zich niet meer te strekken om buiten te kunnen kijken.

De computertoestanden kunnen tussen de voor en achterbank, ook de koelbox met de inhoud van de koelkast kan op dezelfde plaat aan de andere zijde. Zo hebben Hera en Belle een extra ruimte op de achterbank.

Plaats hebben ze alle genoeg, ruimte zat en te over. Er zijn weinig honden die zich zo kunnen leggen als ze zelf willen. Je hoort ze dan ook niet gedurende de ganse rit.

We hebben een rare combinatie achter de auto hangen. Het baasje wilde twee aanhangers gelijk mee nemen naar België. Achter elkaar kan natuurlijk niet, dan maar bovenop elkaar. Moet kunnen zegt de baas, bij het repatriëren voor VAB was het destijds niet anders.

Vanavond verslag over de rit, we hopen voor duisternis terug in Vosselaar te zijn !

Belle & co

Ja, het staat er nog…

We hebben een doel morgen… Door Google street view hebben we daarstraks kunnen zien dat het huis er nog staat en de bladeren zijn van de bomen in de voortuin.

We konden zelfs zien dat Rita, onze buurvrouw, de voordeur aan het afstoffen was. De techniek staat dus voor niets. Alleen… de volgende stap zal actuele info zijn, want op street view staat er een Mitsubishi Outlander, zo’n rode zoals de onze, voor de deur en dat kan niet want die staat hier onder de hangar, in de Charente, op zo’n 800 km van street view Vosselaar.

Natuurlijk kan dat op dit moment niet actueel zijn. Er zijn nu al muggenzifters die zich op de “privacy” beroepen. Die zullen bang zijn dat ze gaan betrapt worden als ze eens een scheve schaats gaan rijden of iets dergelijks gaan uitspoken, op een plaats zijn waar ze niks verloren zijn bvb. Big Brother is watching you ! ! !

Van Big Brother gesproken… Gisteren hebben we een mail binnen gekregen van Décathlon France. Die vroegen of ze even wat info mochten vragen over een broek die ik kocht in september. Ze wisten zelfs dat ze in Angoulême gekocht was, zelfs de maat en het model kenden ze ook al.

Stel dat je in een winkel een lingeriesetje koopt voor “een vriendin” die niet je echtgenote is. En vanuit die winkelketen vragen ze of dat rode kanten setje met BH maat 85 E en string extra small* goed zit, en netjes aanpast. Je zal dat op je PC krijgen terwijl je “overigens lieve” echtgenote enkel klant is bij Damart  of in een winkel voor extra grote maten.

Dan zullen we maar niet klagen over de privacy schendingen van Google street view, ons gedacht !

Belle & co

*weet niet of dat realistische maten zijn, indien wel…elke gelijkenis berust op puur toeval.

Voor een street view van de Grote Markt te Brussel klik op onderstaande link.

http://maps.google.be/intl/nl/help/maps/streetview/#utm_campaign=nl&utm_medium=mapshpp&utm_source=nl-mapshpp-emea-be-gns-svn&utm_term=launch

Het risico's van marketing...

Een commercieel medewerker van Coca-Cola komt terug van het Midden-Oosten.

Hij is daar geweest om het merk "Coca-Cola" te lanceren.

Zijn collega vraagt: "Waarom ben je er bij de Arabieren niet in geslaagd?"
Hij antwoordt: "Wanneer ik naar het Midden-Oosten werd gestuurd had ik er veel vertrouwen in om

Coca-Cola daar goed te doen verkopen, gezien het daar nog iets onbekends was.

Het probleem is echter dat ik geen Arabisch spreek.

Ik heb dus de publiciteit gelanceerd door middel van drie afbeeldingen:

- de eerste stelt een man voor, lang uitgestrekt op het hete woestijnzand, volledig verzwakt en uitgeput...

- de tweede toont een man die Coca-Cola drinkt...

- de derde toont dan onze man volledig opgekikkerd en verfrist is.

Deze panelen werden in alle steden verspreid."

"Awel, dat had toch goed moeten draaien?" antwoordt zijn vriend hem.

"Grote kloterij" antwoordt de commerciële verantwoordelijke.....

"Wist ik veel, dat de Arabieren van rechts naar links lezen!".

L.M.

Nu ook hier…

Al meer dan een week horen en lezen we over de mistige toestanden in de “lage landen bij de zee”.

Luchthavens die problemen hebben met opstijgende en landende vliegtuigen, fileleed in de ochtend door de mist met filelengtes die men met drie cijfers schrijft, honden die men tijdens de wandeling enkel bij begin en eind ziet. Allemaal toestanden waar wij niet over konden “meeklappen”

Tot we opstonden deze morgen. Het was al wat later als normaal, omdat het ook niet zo licht was als de ochtenden voordien. Een blik uit het venster en alles was klaar (of juist niet) waarom het nog zo donker was. We hebben ook “van datte”.

De vorige dagen voelden we ons al een beetje schuldig* omdat wij steeds maar konden berichten over stralend mooi weer in de trend van “bleu, bleu, le ciel est bleu”. We zullen iets anders moeten zoeken om te neuriën willen we actueel blijven denken wij zo… Iemand een idee wat van toepassing zou kunnen zijn ? We zijn niet zo mee als het gaat over “mistige” liedjes.

Maar we laten het niet dadelijk aan onze hondenhartjes komen. Ondertussen hebben we nog geen geweerschoten gehoord. De jagers zien toch niets lopen of vliegen. Of ze zijn toch onder de indruk van het jachtongeval in het departement Lozère afgelopen weekend waar een 70 jarige jager een 24 jarige wandelaar los door zijn hoofd heeft geschoten met “un balle de calibre 280 Remington” Die wou een “sanglier”, of een everzwijn in ’t Vloms, schieten !

Kortom, het is rustig deze ochtend en de mist dempt ook nog eens de ochtendgeluiden, het is alsof La Magdeleine ingepakt is in een dik pak watten !

Belle & co

*Toch maar een heel klein beetje, niets om je ongerust over te maken …

Moe, moeder, moest…

Als trappen van vergelijking klopt het langs geen kanten, maar hier blijkt iedereen moe te zijn vanavond. Het trio ligt strike van te spelen, van muizen uit te graven en van achter elkaar te hangen.

’t Vrouwtje heeft gans de namiddag krom gestaan om onkruid te verwijderen tussen de andere planten in de voortuin. Het baasje heeft het zware werk gedaan, met vaten en korven gesleurd, de tuin nog opgerommeld en zaken die binnen moesten staan op hun plaats gebracht. Voor beide niet bepaald werk waar je rug beter van wordt !

Ook van het hoofdbestuur moet vanavond geen grootse zaken meer verwacht worden of ’t moest op snurk gebied zijn!

Inmiddels hebben we in het TV-nieuws vernomen dat Danielle Mitterand, de weduwe van gewezen President de la Republique, Francois Mitterand, vandaag is overleden. Dat gaat morgen hoogstwaarschijnlijk een volledige frontpagina in de Charente Libre geven vermoed ons baasje. Het echtpaar Mitterand is afkomstig uit de Charente en heeft dus nog steeds een speciale band met het departement. In Jarnac, de geboorteplaats van Mitterand is een museum ter zijner ere opgericht. Ons baasje zegt dat het voor hem de laatste grote staatsman is die Frankrijk heeft gekend. De opvolgers Chirac en Sarkozy komen nog niet boven Mitterands’ enkels zegt ‘m, en hij is niet alleen die in die mening verkeert.

Morgen nog een drukke dag en dan donderdag de terugweg naar Vosselaar. We houden jullie op de hoogte .

Belle & co