Acht uurtjes later…

Nog even….

Nog even en we zijn weer onderweg richting Vosselaar. De twee valiezen moeten nog in de koffer. Het moeten er twee zijn want zij vormen de verhoogde koffervloer wat Heros zo kan appreciëren.

Sinds we de kofferbescherming boven op de plat gelegde koffers leggen hoeft Heros zich niet meer te strekken om buiten te kunnen kijken.

De computertoestanden kunnen tussen de voor en achterbank, ook de koelbox met de inhoud van de koelkast kan op dezelfde plaat aan de andere zijde. Zo hebben Hera en Belle een extra ruimte op de achterbank.

Plaats hebben ze alle genoeg, ruimte zat en te over. Er zijn weinig honden die zich zo kunnen leggen als ze zelf willen. Je hoort ze dan ook niet gedurende de ganse rit.

We hebben een rare combinatie achter de auto hangen. Het baasje wilde twee aanhangers gelijk mee nemen naar België. Achter elkaar kan natuurlijk niet, dan maar bovenop elkaar. Moet kunnen zegt de baas, bij het repatriëren voor VAB was het destijds niet anders.

Vanavond verslag over de rit, we hopen voor duisternis terug in Vosselaar te zijn !

Belle & co

Ja, het staat er nog…

We hebben een doel morgen… Door Google street view hebben we daarstraks kunnen zien dat het huis er nog staat en de bladeren zijn van de bomen in de voortuin.

We konden zelfs zien dat Rita, onze buurvrouw, de voordeur aan het afstoffen was. De techniek staat dus voor niets. Alleen… de volgende stap zal actuele info zijn, want op street view staat er een Mitsubishi Outlander, zo’n rode zoals de onze, voor de deur en dat kan niet want die staat hier onder de hangar, in de Charente, op zo’n 800 km van street view Vosselaar.

Natuurlijk kan dat op dit moment niet actueel zijn. Er zijn nu al muggenzifters die zich op de “privacy” beroepen. Die zullen bang zijn dat ze gaan betrapt worden als ze eens een scheve schaats gaan rijden of iets dergelijks gaan uitspoken, op een plaats zijn waar ze niks verloren zijn bvb. Big Brother is watching you ! ! !

Van Big Brother gesproken… Gisteren hebben we een mail binnen gekregen van Décathlon France. Die vroegen of ze even wat info mochten vragen over een broek die ik kocht in september. Ze wisten zelfs dat ze in Angoulême gekocht was, zelfs de maat en het model kenden ze ook al.

Stel dat je in een winkel een lingeriesetje koopt voor “een vriendin” die niet je echtgenote is. En vanuit die winkelketen vragen ze of dat rode kanten setje met BH maat 85 E en string extra small* goed zit, en netjes aanpast. Je zal dat op je PC krijgen terwijl je “overigens lieve” echtgenote enkel klant is bij Damart  of in een winkel voor extra grote maten.

Dan zullen we maar niet klagen over de privacy schendingen van Google street view, ons gedacht !

Belle & co

*weet niet of dat realistische maten zijn, indien wel…elke gelijkenis berust op puur toeval.

Voor een street view van de Grote Markt te Brussel klik op onderstaande link.

http://maps.google.be/intl/nl/help/maps/streetview/#utm_campaign=nl&utm_medium=mapshpp&utm_source=nl-mapshpp-emea-be-gns-svn&utm_term=launch

Het risico's van marketing...

Een commercieel medewerker van Coca-Cola komt terug van het Midden-Oosten.

Hij is daar geweest om het merk "Coca-Cola" te lanceren.

Zijn collega vraagt: "Waarom ben je er bij de Arabieren niet in geslaagd?"
Hij antwoordt: "Wanneer ik naar het Midden-Oosten werd gestuurd had ik er veel vertrouwen in om

Coca-Cola daar goed te doen verkopen, gezien het daar nog iets onbekends was.

Het probleem is echter dat ik geen Arabisch spreek.

Ik heb dus de publiciteit gelanceerd door middel van drie afbeeldingen:

- de eerste stelt een man voor, lang uitgestrekt op het hete woestijnzand, volledig verzwakt en uitgeput...

- de tweede toont een man die Coca-Cola drinkt...

- de derde toont dan onze man volledig opgekikkerd en verfrist is.

Deze panelen werden in alle steden verspreid."

"Awel, dat had toch goed moeten draaien?" antwoordt zijn vriend hem.

"Grote kloterij" antwoordt de commerciële verantwoordelijke.....

"Wist ik veel, dat de Arabieren van rechts naar links lezen!".

L.M.

Nu ook hier…

Al meer dan een week horen en lezen we over de mistige toestanden in de “lage landen bij de zee”.

Luchthavens die problemen hebben met opstijgende en landende vliegtuigen, fileleed in de ochtend door de mist met filelengtes die men met drie cijfers schrijft, honden die men tijdens de wandeling enkel bij begin en eind ziet. Allemaal toestanden waar wij niet over konden “meeklappen”

Tot we opstonden deze morgen. Het was al wat later als normaal, omdat het ook niet zo licht was als de ochtenden voordien. Een blik uit het venster en alles was klaar (of juist niet) waarom het nog zo donker was. We hebben ook “van datte”.

De vorige dagen voelden we ons al een beetje schuldig* omdat wij steeds maar konden berichten over stralend mooi weer in de trend van “bleu, bleu, le ciel est bleu”. We zullen iets anders moeten zoeken om te neuriën willen we actueel blijven denken wij zo… Iemand een idee wat van toepassing zou kunnen zijn ? We zijn niet zo mee als het gaat over “mistige” liedjes.

Maar we laten het niet dadelijk aan onze hondenhartjes komen. Ondertussen hebben we nog geen geweerschoten gehoord. De jagers zien toch niets lopen of vliegen. Of ze zijn toch onder de indruk van het jachtongeval in het departement Lozère afgelopen weekend waar een 70 jarige jager een 24 jarige wandelaar los door zijn hoofd heeft geschoten met “un balle de calibre 280 Remington” Die wou een “sanglier”, of een everzwijn in ’t Vloms, schieten !

Kortom, het is rustig deze ochtend en de mist dempt ook nog eens de ochtendgeluiden, het is alsof La Magdeleine ingepakt is in een dik pak watten !

Belle & co

*Toch maar een heel klein beetje, niets om je ongerust over te maken …

Moe, moeder, moest…

Als trappen van vergelijking klopt het langs geen kanten, maar hier blijkt iedereen moe te zijn vanavond. Het trio ligt strike van te spelen, van muizen uit te graven en van achter elkaar te hangen.

’t Vrouwtje heeft gans de namiddag krom gestaan om onkruid te verwijderen tussen de andere planten in de voortuin. Het baasje heeft het zware werk gedaan, met vaten en korven gesleurd, de tuin nog opgerommeld en zaken die binnen moesten staan op hun plaats gebracht. Voor beide niet bepaald werk waar je rug beter van wordt !

Ook van het hoofdbestuur moet vanavond geen grootse zaken meer verwacht worden of ’t moest op snurk gebied zijn!

Inmiddels hebben we in het TV-nieuws vernomen dat Danielle Mitterand, de weduwe van gewezen President de la Republique, Francois Mitterand, vandaag is overleden. Dat gaat morgen hoogstwaarschijnlijk een volledige frontpagina in de Charente Libre geven vermoed ons baasje. Het echtpaar Mitterand is afkomstig uit de Charente en heeft dus nog steeds een speciale band met het departement. In Jarnac, de geboorteplaats van Mitterand is een museum ter zijner ere opgericht. Ons baasje zegt dat het voor hem de laatste grote staatsman is die Frankrijk heeft gekend. De opvolgers Chirac en Sarkozy komen nog niet boven Mitterands’ enkels zegt ‘m, en hij is niet alleen die in die mening verkeert.

Morgen nog een drukke dag en dan donderdag de terugweg naar Vosselaar. We houden jullie op de hoogte .

Belle & co

Dameskleding kopen…

Er komt een vrouw in een kledingwinkel, zegt ze:
"Ik zoek kleding die goed bij mijn gezicht past."
Zegt de verkoopster: "Dat kan mevrouw...
... de plooirokken hangen achter in de winkel!.."

L.M.

En nog een extraatje vandaag, nog een kort mopje

Brief aan de Sint…

Beste sint ,

mijn wens voor dit jaar is een dikke vette bankrekening en een slank lichaam.

Het zou fijn zijn als u deze 2 niet door elkaar zou halen , zoals vorig jaar.

Bij voorbaat dank...

J.V.H.

Zonsopkomst boven Ferret…

Het belooft weer een mooie dag te worden vandaag, de zon komt mooi op en de bewolking is verwaarloosbaar. Enkel waar de zon opkomt hangt een wolk, voor de rest zingen we bleu , bleu ,le ciel est bleu….

Vandaag dekken we het zwembad af en zorgen we dat de geraniums die we dit jaar willen overhouden een vorstvrije plaats krijgen op  zolder. Een beetje licht hebben ze ook nodig en dat hebben ze daar juist voldoende. Dan krijgen we volgend jaar terug mooie grote stevige planten. Met enkele planten bij te kopen zorgen we dan weer voor vernieuwing.

De werken waar we voor gekomen zijn bereiken hun eindfase . Onze terugreis zal deze maal niet gebonden zijn aan verplichtingen allerhande maar afhangen van het weer en de “goesting”. Zolang het weer hier stukken beter is dan in ’t Belgikske blijven we hier. Voor het klimaat moeten we zeker al niet terugkomen, zeker niet voor het politiek klimaat…

Belle heeft onder de composthoop iets ontdekt wat vriê interessant moet zijn voor honden. Al twee dagen graaft en wroet ze langs de achterkant in de hoop. Waarschijnlijk heeft een muis, rat of egel daar een warm onderkomen gevonden voor de winter en zint Belle dat niet. Ze is in die hoop compost wel haar halsband in kwijtgespeeld. Eengeluk dat we vlak voor we naar hier kwamen een nieuwe hebben gekocht in de Maxizoo.  Het probleem is dat die niet meegebracht is en in België bij in de Heros’ emmer met snoepen ligt die we twee weken geleden vergeten zijn.

Nu moet ze het doen met een halsband waar een jachtbelletje aan hangt. Blij is ze niet met dat gerammel aan haar nek zoveel is duidelijk aan haar blik….

Belle & co

’t Zijn joekels die van Louis…

Rare titel deze keer hé, maar ons baasje heeft er al onnozeler hier geplaatst ! We gaan jullie niet langer in het onzeker houden, het gaat om de preiplanten die ons baasje deze lente heeft gekregen van dé Louis, ja dé Louis van de Gorky en ook van Agnes…

We zaten in de rats deze lente met de Franse tuin. Door de komst van de pupjes eind februari was er heel wat werk in de franse tuin niet doorgegaan. Geen patatjes, geen gewoon of geen rode, de tomaten veel te laat gezaaid wegens andere zaken aan ons oren. En dan komt Louis met de vraag of wij interesse hebben in preiplantjes…

Een potlood dik en mooie rechte plantjes, klaar om uitgezet te worden in een gereed gelegde grond. Dat laatste was het eerste wat we deden bij aankomst, enkele dagen na Pasen !

We hadden de grond voor de winter goed bewerkt met compost en tijdens het groeien hebben we de plantjes goed van water voorzien. Deden wij het niet, dan regende het wel regelmatig deze zomer. Dan kwam er weer een stralende zon door de wolken piepen en zeg nu zelf, daar zou jezelf toch ook van gaan groeien…

Deze week hebben we al verschillende malen van de prei gegeten. In allerlei vormen zelfs al. Preisoep, preitaart als quiche, gestoofde prei en zoals ze het maken met witloof, prei als hesprolletjes met …prei uiteraard…

Lekker,lekker, neen geen Beemsterkaas, maar lekkere prei van de Lewie. Het zijn flinke “joekels” geworden. Je kan er nog wel uwe velo nog niet tegen parkeren maar veel scheelt het niet. Als ’t vrouwtje zegt doe eens wat preien uit tegen het baasje, dan steekt die een prei of zes zeven uit en dan kunnen we er twee dagen van eten.

Louis, ze zijn verukelukelukeluk die preien van jou. Die kunnen we vijf maal in de week eten zonder ze moe te worden ! En ’t schijnt dat ge daar bijlange niet zo dik van wordt als van die nougat van gisteren…

Belle & co

Grondig beu, spuugzat …

Hartsgrondig beu zijn we die Wetstraat comedia del arte, wat een grote naam is voor wat een stel paljassen ten tonele brengen in centrum Brussel.

Sire, koning Albert II, verlaat je paleis, steek het Warandepark door en ransel die partijvoorzitters, onderhandelaars, slippendragers en kazakdraaiers uit de vergaderzalen !

Wij lachen niet met de situatie in het land van oorsprong van uw madam. Neem daar een voorbeeld aan en stel een ploeg verstandige mensen aan die het belang van het land voorop stellen in plaats van hun partijtjes en eigen voordelen !

Er zijn in het verleden nog premiers geweest die regeerden met “volmachten” en nog regeringen die samengesteld werden met verstandige mensen die nooit een politiek mandaat hadden geambieerd !

In landen die door velen beschouwd worden als bananenrepublieken en landen van operazangers lukt het enkele mensen om binnen de week een regering op poten te zetten. In jouw apenland lukt het na meer dan 500 dagen nog niet.

Zitten ze daar te vitten omdat er meer leasingwagens rijden in Vlaanderen en Brussel dan in Wallonië, omdat de Vlamingen dan meer belastingen betalen dan die van over de taalgrens. Vitten ze nog altijd omdat de een zogezegd meer krijgt dan de andere. Gaan we terug naar de tijd dat de haven van Zeebrugge gecompenseerd werd door een volledig onzinnig en onbruikbaar hellend vlak op een kanaal dat al lang in onbruik was ?

Albeer, schop die pummels en “fils de papa à la De Croo en Michel” er uit en neem uw verantwoordelijkheid van staatshoofd op. Als er ooit iemand vijf minuten politieke moed nuttig kan gebruiken dan ben jij het op dit moment. Ik weet, het is niet je taak, je mag het officieel niet, maar kan jij het nog aan van je land naar de verdommenis te zien afglijden?  Ik zie niemand anders in je koninkrijk het wel doen, tenzij binnenkort een of andere militair zoals in de echte bananenrepublieken in Zuid- en Midden Amerika…

Voor buitenlandse lezers, de vorige parlementsverkiezingen in België kwamen er nadat een liberale snotneus (De Croo) de regering opblies. We waren toen 13 juni 2010 ! ! !

Jan
Jan is boos, maar dat is wel te merken denk ik ! ! !

Eten tot je glanst…

Eergisteren kreeg ons baasje via mail de vraag wat wij Belle, Hera en Heros te eten kregen omdat we zo blonken. Nu is die vraag al meergesteld aan ’t baasje en daarom gaat hij dat in de volgende regels eens uitleggen zie.

Net als wat hij Nellie in Nederland eerlijk heeft geantwoord, niet meer of niet minder. De eerste maal dat ’t baasje die vraag kreeg was alleen Belle bij hem en het vond plaats op de Brussel Dogshow op de Heizel in de schaduw van het Atomium .

Toen was het een franstalige dame, de uitbaatster van een trimsalon die aan ons baasje vroeg welk product hij gebruikte om mij zo te laten glanzen. Het baasje was die vraag licht gepikeerd en heeft daar een verhaal opgedist van vieze beken, eendenvijvers en alles laten drogen in een lederen salon. Het dametje geloofde er geen snars van en ze had nog gelijk ook ! Buiten één keer, soms twee keer/jaar, hondenshampoo in het bad, worden er hier geen smeer, ruik en glans toestanden gebruikt. Hoogstens op de auto maar niet op ons !

’s Morgens krijgen ze oud brood in hun kom. Daar zijn we mee begonnen toen Hera rond de middag geel overgaf als ze ’s morgens niet gegeten had. Per week krijgen we bij de bakker twee broden die we dan snijden en laten drogen zodat het meer beschuit lijkt.

Ons avondmenu dan : Normaal, en dat is 360 dagen/jaar, krijgen we Pedigree droge brokken in onze kom. Dat wisselt nog al eens af, soms gevogelte, dan weer eens rund. Daar krijgen ze  Chappi blikvoer bij. Dat is Chappi gevogelte “light”. In Frankrijk heet Chappi “Canigou”. Ons baasje zegt dan “het ‘kan nie goe’ genoeg zijn”.

Sinds een maand of twee krijgen ze ipv Chappi, gebakken kip bij de Pedigree. Dat is kip uit de plaatselijke kippenkraam die ’s avonds niet verkocht is en dus normaal gezien naar de afvalcontainer zou gaan. Daar is niks mis mee maar de kippenkraam hanteert een hoog kwaliteitsgehalte, dus…

Tot daar het vaste voer wat ze dagelijks in hun kom vinden. Dat wordt dan aangevuld met “wat lekkers”, wat wil zeggen, wat overblijft van de bazentafel. Gisteren was dat een beetje frietjes en wat kip/champignons.

Maar dan komt het “dessertenbordje”…  In de hondensnoepkast vinden we een snoep assortiment haast gelijk aan het gamma van de Zoomarkt/Maxizoo. We sommen even op: Mergpijpjes, kauwbeentjes en -staafjes, trainingssnoepjes in verschillende uitvoeringen, de heel populaire “vleesstrips” uit de Lidl, witte “kauwbeentjes van Pedigree, Dentastix, en zelfgedroogde kippenfiletstripjes uit ’t baasje zijn droogmachine!

Er zit nog meer in de kast en het wisselt nog al eens, afhankelijk van wat bezoekers al eens bij hebben als cadeautjes. Vraag het maar eens aan tante Rita, bijgenaamd “de koekjestante”

Wij denken dat we nu veel kans hebben dat er andere honden lichtjes jaloers op ons gaan worden. En als de glans van onze vacht van het voedsel afhangt, hierboven staat de gebruiksaanwijzing van huize Faes…

Belle & co

Foire du vin et gastronomie

Is een jaarlijks weerkerend evenement in het cultuurcentrum van Sauzé-Vaussais een gemeente waar wij enkele keren per week onze aankopen doen in de plaatselijke Super U.

Het is niet de eerste maal dat we deze foire bezoeken maar het is toch telken wat nieuws te ontdekken tussen de honderden lekkernijen en wijnen en ander alcoholische “drupkes”.

Zo keken we raar op toen w binnenkwamen en aan het eerste standje een verzameling van Belgische bieren. Duvel kennen ze hier ondertussen al eventjes, maar als je er ook Gentse strop naast de Ename, Kwak en Verboden Vrucht ziet staan dan denk je het eerste moment toch dat je ergens verkeerd bent binnen gegaan ! Was het niet Foire du VIN ?

Ook de gastronomie kwaam goed aan haar trekken. Vooral slagers met “boudins” in wit , zwart, grijs en groen gespikkeld zelfs, kwamen meermaals voor. Maar de gespecialiseerde bakkers met hun “pain d’ epices” peperkoek en/of kruidenkoek streden naar de gunst van de bezoekers. Er kon dan ook naar believen geproefd worden.

Ons baasje had ook geproefd aan de nougat kraam. Recht in de roos voor die verkoper want echte artisanale nougat… laat ons baasje daar nu verzot op zijn . Hij kocht een zakje van 400gram verschillende smaken nougat. Wat hij er voor betaalde wil je niet weten. Daar kan je wel meer dan een zak van 10 kg Pedigree van kopen ! ! !

’t Hoofdbestuur is er blijkbaar wel heel zuinig op. We durven het haast niet zeggen maar ’t lijken wel Hollanders. (Oei , er lezen hier ook Hollanders mee zeggen ze) Maar het is een feit dat het zakje nog niet is open gedaan en wij denken ook veilig is opgeborgen !

Meer hadden ze niet gekocht, ons hoofdbestuur heeft zo hun vaste leveranciers voor wijn, in St André de Cubzac staat ons baasje in de “ordinateur” en ook in Puynorman kennen ze de baasjes.

We zijn eens benieuwd wanneer ons baasje hier rare bekken loopt te trekken wanneer hij aan de plakkende nougat zit…

Belle & co

Een modern sprookje

Op een dag verscheen er een man in een dorp. Hij verklaarde eikels te willen kopen en wilde daar één Euro per stuk voor betalen. Omdat er veel eikenbomen in het dorp stonden, begonnen de dorpsgenoten snel eikels te verzamelen. De man kocht een week later duizenden eikels voor een Euro per stuk.

De man verklaarde dat hij een week later zou terugkomen en twee Euro per stuk zou betalen per eikel. Opnieuw begonnen de dorpsgenoten eikels te verzamelen, alhoewel er veel minder eikels over waren. De man verscheen een week later, betaalde twee Euro per stuk en verklaarde een week later opnieuw te verschijnen en vijf Euro per eikel te betalen.

De voorraad eikels was vrijwel opgeraakt en de dorpsbewoners zetten alles op alles om maar nieuwe eikels te vinden. Ze vonden er toch nog een paar. De man verscheen precies op tijd een week later, betaalde vijf Euro per eikel en verklaarde een week later terug te komen en twintig Euro per eikel te betalen.

De dorpsbewoners konden echter geen eikels meer vinden. Toen verscheen er een dag later een tweede man met een grote zak eikels op zijn rug. De dorpsbewoners vroegen of ze de eikels van de man konden kopen, maar de man vroeg er 15 Euro per stuk voor. De dorpsbewoners verzamelden al het geld wat ze konden vinden. Al het spaargeld wat ze hadden legden ze bij elkaar en ze kochten de grote zak eikels.

Een week later verscheen de man echter niet meer. Ze zagen de man nooit meer. Ze waren al hun geld kwijt en het enige wat er achter bleef was een grote hoeveelheid eikels.

En zo..... werkt de aandelenmarkt!
T.D.V.

Goed uitgeslapen blijkbaar…

Te zien aan de activiteit van ons trio in de tuin deze morgen zijn ze héél goed uitgeslapen. Blijkbaar hebben ze alle drie een energie-boost gekregen want zelfs Belle had zoon Heros op zijn rug op de grond liggen. Puur spel natuurlijk want van enige agressie  onder elkaar is hier nog nooit iets te zien geweest.

Daar waar Belle speelt op een rustige wijze, waarschijnlijk haar moederschap over de twee indachtig, is het bij het jonge volk soms best heftig dat spel. In die mate zelfs dat je soms met de gedachte zit, dadelijk kan ik naar dr. Nelly om er weer eens eentje op te lappen wegens rugklachten of een manke poot .

Dat was midden deze week zo, toen trok Heros met zijn rechterachterpoot. De ganse dag zag je er niets aan maar als ze ’s namiddags van de wandeling (noem het maar buitentuin’s ravotten) dan liep hij wat mank rechts achteraan. Het beetje Metacam dat nog in huis was hebben we dan maar toegediend (op een boterham met Nutella die deze zomer was achtergebleven). Dat hielp en het baasje is dan de morgen nadien een nieuw flesje Metacam siroop gaan kopen. Iets wat in België en NL gemeengoed is deed hier in de Charente toch de wenbrauwen van de apotheker fronsen. Nooit van gehoord zegde hij ons baasje.

Na een telefoontje naar het geneesmiddelen depot bleek Metacam wel verkrijgbaar te zijn en in de vroege namiddag mocht het in de apotheek in Villefagnan opgehaald worden. Heros is ondertussen terug de oude blijkens de foto’s hieronder die een kwartuur geleden zijn genomen…

Belle & co

Hard gewerkt vandaag…

Hoewel het deze morgen al verkeerd liep in de beste bedoelingen. Het baasje wou met de afgeladen aanhanger naar het containerpark om dat  takkengedoe kwijt te spelen. Hij was niet de enige verbaasde die voor een gesloten poort stond. Neen, hij was niet te vroeg en zeker niet te laat, maar aan de poort hing een meterslange spandoek “fermeture exceptionel” of uitzonderlijke sluiting. Geen aanduiding vanaf wanneer en tot wanneer… Niks van dat alles en van de andere teleurgestelden was ook al niet veel info te bekomen.

Maandag nog maar eens terug langs rijden als we van de bakker en de gazettenboer komen zegt het baasje, en anders… de fik erin Ook kwam er daarstraks nog een vlucht ganzen over ons gehucht. Die zijn onderweg naar warmer oorden en deze keer was het Kodakske wel bij de hand.

Wie ook nog langs kwam was een pronte juffer van de brandweer, hier noemt dat de “sapeurs-pompiers”. Niet dat er ergens vuur in de buurt was, helemaal niet. De pompier-juffer kwam de jaarlijkse almanak van de pompiers aanbieden. Er staat, net als bij de almanak van de post, geen vaste prijs op. Je mag geven wat je wil als steun voor de vriendenkring van de hulpdiensten.

Waar het baasje vannacht op heeft liggen denken, bleek achteraf niet nodig te zijn geweest. Ons baasje wil twee aanhangers gelijk naar België meenemen. Vroeger, met de autotransport aanhanger was dat een fluitje van een cent, maar nu, wanneer de motoraanhanger (om moto’s te vervoeren) en de gewone aanhanger mee moeten, is dat andere koek.

Uiteindelijk is de gewone aanhanger bovenop de motor aanhanger terecht gekomen. Die motor aanhanger kan dat best aan, want die is voorzien op het gewicht van twee Harley’s of twee Gold Wing’s.

De gewone aanhanger kan dus nog een normale lading aan ook, en dat is nodig want het baasje heeft nog wat klusmateriaal van hier mee te nemen naar Vosselaar !  Maar daar gaat ‘m vannacht niet meer over piekeren, zeker weten!.

Belle & co

Een nieuw gezicht in de Belze politiek…

Deze lag in onze mailbox en komt van een oud collega van ’t baasje. Wij denken dat we de gedachtegang van de collega gaan volgen. Slechter kan het met hem niet worden !

Ik weet niet voor welke partij hij opkomt maar ’t kan me niet schelen, ik stem voor hem. ’t Is een aap als al de anderen, maar hij heeft ten minste de kloten aan zijn lijf die nodig zijn om dit land te besturen….

Remi

Als ze in actie schieten…

Dan hebben we het over het hoofdbestuur die het snoeigerief ter hand nemen. Gisteren was zo’n dag. Mooi weer, weinig wind, zo’n 17°C. ideaal weer om in de tuin te werken !

Deze zomer waren de appel en pruimenbomen zo zwaar beladen geweest met fruit dat er takken waren afgebroken. Er waren ook takken bij die te lang waren en dus te laag hingen. Daar heeft het baasje eens duchtig komaf mee gemaakt. Met d gedachte “snoeien is bloeien” in zijn achterhoofd is hij er zwaar tegenaan gegaan met zaag, takkenschaar en snoeischaar. De appelbomen moesten er eerst aan geloven , dan de pruimelaars met inbegrip van de Mirabellen en zelfs de notelaar en kersenbomen waren niet veilig voor zijn scherpe snoeischaren.

’t Vrouwtje haar lievelingswerk (?) is het verzorgen van de rozelaars. Een stekelig werkje dat de nodige voorzichtigheid vereist. Als het baasje daarbij helpt komt er gewoonlijk bloed bij te pas. Bij de rozelaars is het nog wel te vroeg op het jaar om te snoeien maar de dode takken kunnen nu toch al weggeknipt worden.

Zo’n dag gezamenlijk werken in de tuin heeft dan een afgeladen aanhanger takken en snoeihout tot gevolg. Ze zullen er dadelijk bij de dêcheterie werk aan hebben om da vrachtje in de container te krijgen.

Belle & co

Zachte beet ! ! !

Hier het staalharde bewijs, net als Bas en ook haar moeder Belle heeft Hera een erg zachte beet. Het bewijs is hier daarstraks in alle stilte bewezen.

Jaren geleden heeft ons baasje van zijn petekind een bierpul gekregen met als opschrift “den beste drinker van de buurt” daar was een toeter op gemonteerd om de bij de dienster de aandacht te trekken dat de pul weeral leeg was.

In die pul staan al jaren potloden en stylo’s (die meestal niet meer schrijven) maar de toeter was er afgeschroefd. Die toeter staat al jaren op het schap boven de computer, en hij staat daar alleen stof te vangen. Gisteren is hij van het schap gestoten zonder dat iemand het gemerkt had. Enkel Hera had het blijkbaar gemerkt, want plots liep ze daar met de peer van de toeter in haar bek !

Het baasje zag daar direct een mogelijkheid in om te testen hoe lang het zou duren voor ze er op zou kauwen. Ze zou dat toch automatisch melden door het geluid van de toeter !

Toch wel twintig minuten heeft ze daar mee rondgelopen en als jullie een teeuut hebben gehoord dan wij ook ! Maar niks van dat alles, Hera heeft een super zachte beet !

Ze heeft het in alle stilte deze morgen bewezen !

Belle & co

Halfbroertjes en –zusjes.

Met vier zijn ze en het zijn de halfbroertjes en zusjes van de pups uit ons K-nestje. Ze hebben een gezamenlijke vader, Ferron van Drentenpassie en de moeder is Ayla van Lillebrusen.

De fokster Gitte, stuurde ons gisteren en foto van het viertal met de namen van de pups.

Het is in Denemarken, want daar is de thuisbasis van de Lillebrusen kennel gevestigd,  blijkbaar niet de gewoonte of de verplichting van de pupnamen te laten beginnen met één en dezelfde letter gedurende een bepaald jaar. Zoals in België dit jaar de K aan de beurt was.

De naamgeving heeft ons aangenaam verrast. Het is een eerbetoon aan de fokster van Ferron. En we moeten eerlijk zijn, ook wij zijn Roswitha Harmsen van de “van Drentenpassie” kennel erkentelijk voor de begeleiding en raadgevingen die we van haar destijds mochten ontvangen toen Belle drachtig was van “haar” Ferron.

Twee van de pups hebben een naam gekregen van een Drent van Roswitha. Eén reutje is genoemd naar Ferron, zijn vader. En één teefje heeft de naam gekregen van Dagmar, op dit moment de kenneloudste bij de van Drentenpassie roedel en overgrootmoeder van Ayla’s pups.

Wij vinden het alleszins fijn dat een gedreven fokster als Roswitha hiermee alle eer bewezen wordt.

Well done Gitte !

Belle & co