De kogel is door de kerk…

Inderdaad, gisteren namiddag  hadden we de stichtingsvergadering van wat enkele mensen al een tijdje zagen aankomen…

JAC Orion-Kempen is een feit ! De nieuwe afdeling van JAC Orion is gisteren, zaterdag 03.12.2011 gesticht ten huize van Georges en Karine Wollants – Soenen te Arendonk.

De drie personen die er op dit moment de schouders onder zetten zijn Karine Soenen , de initiatiefneemster van het eerste moment, Oscar Alstede de trainer van het eerste moment en Jan Faes, cursist met Hera van het eerste moment.

Wat is JAC Orion - Kempen ?

Jac-Orion staat voor Jachthonden Africhtings Club Orion

Op de site van de “moederafdeling” te Oudenaarde lezen we de bestaan reden en we citeren:

Op 10 december 2004 kwamen 5 jachthondenliefhebbers - allen eigenaars van Drentsche Patrijshonden - samen ten huize Ferket-Naudts in Hillegem nabij Zottegem om een nieuwe jachthondenvereniging op te richten.
Reden hiertoe was:
1.Binnen de Belgische Vereniging van Drentsche Patrijshonden zagen zij geen kans om officiële wedstrijden te organiseren daar deze vereniging nog steeds geen definitieve erkenning kreeg bij de KKUSH (geen 30 pups/jaar !!!!)
2. Naar onze africhtingscursus kwamen steeds meer liefhebbers van andere jachthondenrassen.
We besloten een africhtingsclub op te richten onder Sectie 2 (fok en gebruik van jachthonden) van de Koninklijke Kynologische Unie St. Hubertus (KKUSH) met als naam JAC ORION-OUDENAARDE.    http://www.jacorion.be/

JAC Orion heeft als doelstelling:

- iedere jachthondenbezitter, ook de niet-jager, de kans geven om op een aangename manier de natuurlijke aanleg van zijn jachthond te activeren .
- bevordering van de weidelijkheid ter jacht door het in stand houden en het proberen verbeteren van de specifieke jachthondenrassen .
- stimulering van het gebruik ervan door ervaren mensen die hondenwerk verstaan en waarderen.

Laat dat nu ook dezelfde doelstelling als die van JAC Orion-Kempen zijn.

Wij trainen in Arendonk en hopen vanuit deze plaats een aantal eigenaars van jachthonden in de noordelijke Kempen te kunnen bereiken. Ook verwelkomen wij graag cursisten van over de grens in Noord Brabant en Limburg in Nederland voor wie Arendonk ook makkelijk bereikbaar is via de snelweg E34.

Wij trainen in kleine groepjes in een gemoedelijke losse sfeer waar vooral de hond centraal staat. De hondeneigenaars hebben alle mogelijkheid vragen te stellen en persoonlijke problemen met de honden naar voor te brengen om tot een oplossing te komen !

Ook zin om meer te gaan doen met je trouwe maatje ? Kortelings kan je hier kennismaken met het programma voor het jaar 2012. Heb je vragen of wens je meer inlichtingen, stel ze hier, wij spelen de vraag door naar de verantwoordelijke personen …

Jan

Voor “kenners”…

En dat zijn we zonder twijfel… kenners van lekkere hondendinges…

Ons baasje is daarstraks niet gaan trainen met Hera, gewoon omdat op een bepaald moment de straat zo goed als onder water stond. Nu is hij wel iets gewoon en we gaan alle dagen wandelen, weer of geen weer maar wat er deze voormiddag uit viel “was er een beetje over”.

Niet getreurd, hetgeen hij als alternatief “uit zijn mouw schudde” was al zeker zo interessant. We hebben toch al vermeld op deze plaats dat het baasje aan Johan van de kippenkraam gevraagd had of hij ook kippenlevertjes en harten kon bekomen. En dat kon… Dus heeft het baasje deze morgen 1 kg kippenlevertjes in dunne strookjes gesneden en in het droogoventje netjes gedroogd ! En dat is pas lekker !

Vorige week had hij zoal kippenborstfilet gedroogd en dat was ook al om te snoepen. Wij krijgen voortaan telkens na het eten zo’n nagerechtje. Een strookje gedroogd kippenwit en een strookje kippenlever, het zijn snoeperijtjes voor Drentjes, wees maar zeker, ’t zijn de kenners uit Vosselaar die het jullie vertellen ! ! !

Belle & co

De Duitse herder uit het asiel…

Een man komt bij een asiel omdat hij graag een hond wil.

Hij ziet een mooie Duitse herder en vraagt aan de verzorger waarom de hond in het asiel zit.

De verzorger antwoord: 'het is een Duitse herder, maar heeft een hekel aan de Duitse taal.

Als u de naam van iets in het Duits uitspreekt scheurt hij het aan flarden.'

'Let op' zegt de verzorger ' das bakje'.

De hond rent op het bakje af en scheurt het in kleine stukken.

'Ach' zegt de man 'ik vind het een mooie hond en als we daarmee rekening houden kan het een goede hond zijn.'

Thuisgekomen laat de man trots de hond zien aan zijn vrouw die lui op de bank ligt.

'O' zegt de vrouw 'dat is toch wel een mooie hond, wat lief van je.'

De man, nu nog trotser, vertelt dat de hond niet tegen de Duitse taal kan en doet het voor.

'Kijk' zegt de man ' das telefoon' en de hond rent naar de telefoon en bijt die helemaal kapot.

'Tjee' zegt de vrouw 'das klote....'

L.M.

Een laat avond/extra vroeg bericht…

Het is al een paar dagen zo dat het baasje dingen te doen had buitenshuis en dat had zo zijn invloed op het Bas & Belle blog.

Het begon met “geen mop”, nadien wel een ochtend bericht en dan maar één bericht  zoals gisteren… Het was allemaal niet met opzet maar de verslaafden, zoals Liliane ons  meldde, bleven wel op hun honger zitten en dat mogen we echt niet laten gebeuren.

Ons baasje neemt nu al zijn voorzorgen voor deze ochtend want op zaterdag ochtend verwachten ze het baasje samen met Hera in Arendonk aan het “Paradijs” voor de wekelijkse jachttraining. Het plaatsen van het bericht moet dus zeker voor negen uur gebeuren want na de training volgt er nog een vergadering over de oprichting van de permanente jachttraining van JAC Orion-Kempen.

En ja… je kan het raden, Karine heeft aan het baasje gevraagd om mee verantwoordelijkheid te nemen om samen de schouders onder de nog op richten training te zetten !

Het verslag van de training zal vandaag dus wat later komen, en de dagelijkse mop komt er ook aan, die staat namelijk ook al gereed om te publiceren !

Dus Liliane, vandaag geen ontwenningsverschijnselen voor jou. En doe de groeten aan Theo en de hondjes van onzentwege…

Belle & co

De honden Sint…

Ons baasje was deze morgen op shoppingtrip, samen met Louis van onze Drentenmaat “de Gorky”.  Beiden hadden ze spullen nodig voor de jachttraining .

Ons baasje zijn verlang/boodschappenlijstje bevatte een dummy, en een alarmpistooltje om ons te laten wennen aan geweerschoten. Het zogenaamde “schotschuwheid” afleren.

Hera was vorige lessen danig geschrokken van de schoten die Oscar afvuurde en ook al omdat er dan plots een diepvrieseend uit de lucht kwam vallen.

Zo zag ons baasje in de winkel van jachtshop “Hunter” in het Nederlandse Goirle een naamaak eend. Dat leek hem wel wat in combinatie met dat knalmachientje…
http://www.jachthondenwinkel.nl/index.php?action=home&lang=NL

Vermits de goede Heilige Sint nog niets van zich liet horen heeft het baasje de heilige man dan maar een beetje geholpen. Zo kwam hij terug naar België met enkele dummy’s (Pascale van de training wilde er ook drie), een alarmpistool met munitie, en een namaakeend die ook nog eens blijft drijven !

Thuis gekomen blijkt ook Heros interesse te hebben in de eendendummy. Hij die steeds zijn middenteen opsteekt als het baasje apporteerwerk met hem wil doen, duwde nu Hera opzij bij het ophalen van de eend.

Dat gaat volgnde week terugrijden zijn naar Goirle, voor een tweede nepeend, nu eentje voor Heros…

Belle & co

Toch vergist ?

Gans de dag zijn we rustig geweest… Let op het zijn de woorden van ’t baasje hé, ’t zijn wij niet die het zeggen !

Een ganse dag kalm zijn ? Dan is het bij het vallen van de avond terug de hoogste tijd om “de beest uit te hangen” ’t Baasje zegt dat ‘m ons sinds zes uur al wel twintig maal heeft buitengelaten. ’t Vrouwtje doet er nog een schep bovenop en verklaart de vijftigste maal te zijn recht gestaan om ons in de tuin te laten.

Komt daar nog eens bij dat het regent en dat we telkens we terug binnenkomen (70 x volgens het hoofdbestuur) willen afgedroogd worden want het regent flink door ! En daar alleen al zou je voor willen buitenlopen want afdrogen is heerlijk.

Waarschijnlijk gaat het vrouwtje tegen de tijd dat het slapenstijd is wel een wasmachine handdoeken vol hebben. Drie kletsnatte Drenten kunnen wat nat maken, zoveel is duidelijk. En nu is het nog allemaal proper, we hebben nog niet aan moddercatch of naar China gegraven in het slijk vandaag !

Wie heeft dan reden om te klagen… ’t Baasje heeft zich toch niet vergist, hij begon het alleen al wat gewoon te worden dat we last hadden van de weersveranderingen !

Belle & co

Heeft ‘m nog gelijk ook…

Gisteren schreef hij hier dat de regen niet lang zou uitblijven, en vannacht is ‘m de auto tussen de huizen gaan zetten omdat hij het niet vertrouwde met de wind en eventueel vallende takken uit de dode boom voor de deur.

Er is vannacht flink wat regen gevallen en gelijk zijn wij een stuk rustiger vandaag. Ons baasje vergelijkt ons dikwijls met zijn leerlingen vroeger in de atelier/garage op school. Die waren ook steeds onrustig en druk bij komend stormweer.

De wandeling zal van korte duur zijn want met zulk winderig weer trekt ons baasje niet graag naar het bos. Om dezelfde als die van deze nacht, mogelijk vallende takken !

Het is nochtans al druk geweest voor het baasje vandaag, daarom ook dat dit eerste bericht zo laat op het blog verschijnt.  Wij kunnen er niets aan doen, wij zijn geen betrokken partij deze keer…

Belle & co

Er is regen onderweg…

Als de “body-language” van de Drenten klopt tenminste, en volgens ons baasje klopt dat altijd !

Waar baseert het baasje zich op ? Daarstraks gingen we op wandeling maar niet de gewone boswandeling. De baasjes moesten nog langs de apotheek (voor de ouwe mensen pillen) en langs de kippenkraam waar het baasje deze morgen zijn wekelijkse kip had besteld.

Dus togen we met het hoofdbestuur en drie Drenten op “shoppingtoer” het baasje met de rugzak en het vrouwtje met de portemonee. Alles eerlijk verdeelt zo gaat het altijd bij ons.

Het baasje zegt dat er met ons geen rechte voor te ploegen viel. Rechtdoor lopen was er i elk geval niet bij. Dat moeten we zelf eerlijk bekennen en dat ons baasje al zijn botten niet heeft gebroken door over ons te vallen of midden op de straat te zijn gesleept, dat heeft hij waarschijnlijk te danken aan het feit dat hij nog behoorlijk lenig is, of anders aan de hulp van één of ander opperwezen.

Met dat opperwezen heeft het baasje onderweg meermaals een gesprek gevoerd op hoog niveau… Het was echt niet te doen vandaag. Nu was het wel zo dat er overal moest gesnuffeld worden omdat we daar niet zo dikwijls komen en de Drentjes willen toch wel weten wie er allemaal voor hen langs gekomen was.

Hopen dat er vannacht eens goed wat water neerkomt, in elk geval genoeg om al die geuren weg te spoelen. Dan kunnen we misschien morgen nog eens een rustige veilige wandeling maken !

Belle & co

Herontdekt…

Enkele weken geleden, met Halloweenavond om precies te zijn, hadden we hier bij ons “onze Harrhy” op bezoek. Die kwam toen een namiddag en avond bij ons logeren omdat zijn baasjes naar een feestje moesten en omdat tegelijkertijd vuurwerk zou afgeschoten worden bij Bobbejaanland waar zij vlakbij wonen.

Vermits iedereen bij ons zijn vast plaatsje heeft had ons baasje de “puppymand” terug uit de mottenballen (?) gehaald en die klaar gemaakt om ook Harrhy een plaatsje te geven waar hij even kon uitrusten na het spelen met ons trio.

We kunnen ons niet meer herinneren dat Harrhy daar één poot heeft in gezet, maar voor wie het wel nieuwe kermis was is Hera. En hoewel de mand vlak naast haar bench staat gebeurt het de laatste tijd meer en meer dat zij niet meer tussen moeder en broer in de zetel gaat liggen maar te vinden is in de mand.

Vooral als de baasjes aan de PC bezig zijn, die ook vlakbij staat, ligt Hera in de mand. Soms komt ze vooraf aan het baasje zijn been krabben… dan moet het baasje eerst het dekentje in de mand terug goed vouwen en in de mand leggen en dan gaat het juffertje rustig een denkbeeldige uil vangen. Zo gaat dat hier, ze zeggen wel “wie het breed heeft kan het breed laten hangen” en dat is hier, voor de Drentjes althans, zeer zeker van toepassing !

Belle & co

Dat was veel werk…

Ons baasje is er haast gans de dag mee “zoet” geweest. Deze voormiddag hadden we dankzij een stinkende airco in de auto een flinke extra wandeling. Hera mocht deze morgen de auto mee naar de garage brengen. De Masjebashi garage is aan de andere kant van het dorp en het is zo’n driekilometer stappen door het centrum van het dorp. Dus ging Hera mee en stapte dan met het baasje zon dik halfuur terug naar huis.

De auto ophalen was dan het werk van Belle. Zij mocht dan de omgekeerde richting mee uit. Heros kampt met een ontsteking aan een pees in zijn rechterachterpoot en is aan de Metacam en aan rust toe. Die kreeg deze namiddag dan maar een “rustige” wandeling.

En tussen de twee ritten naar en van de garage is het baasje al maar begonnen aan het ontbenen van de kippetjes. Nadat de auto, met frisse airco nu, terug thuis was is het baasje in vijfde (of zesde) versnelling geschakeld en verdween de ene kip na de andere in de diepvriezer. Niet te geloven maar er zitten momenteel 42 pakjes van 300 gram (3 x 100 gram) in de vriezer.

We hebben dan ook nog eens 24 kippen weggeschonken aan de Drentenvrienden in de onmiddellijke omgeving . 8 aan Inge en Luna, 8 aan Louis en Gorky en Cato en 8 liggen er nog klaar voor Jos, Dymphna en Harry. Dat heeft zo een dubbele reden, ten eerste is onze diepvriezer propvol en ten tweede… ons baasje kan deze week geen kip meer zien. Niet levend, niet dood of zelfs niet in de vriezer !

Het is wel aan te nemen want ook verleden zondag heeft ’t baasje al zeven korven van het droogapparaat voor ons gedroogd. Dat heeft ook al een volle doos kippensnakjes en trainingmateriaal opgeleverd.

Eigenlijk zijn we nu toch al wel aan het beseffen dat we het slechter hadden kunnen treffen met onze bazen… want ’t schijnt dat ons baasje nog kippenlevertjes heeft besteld bij Johan de kippenboer, ook al om te drogen, en dat is pas lekker ! ! !

Belle & co

Dank je wel kippenboer…

We hebben dan wel niet veel energie aan de dag gelegd gisteren, onze “Lucky day” was het echter wel…

Ons hoofdbestuur kreeg van onze kippenboer een telefoontje dat er kippen overgebleven waren en dat we ze mochten komen halen… Geen probleem voor ons baasje, hij was toch van plan van tot daar te rijden in verband met een aanhangwagen die de kippenboer kon gebruiken .

Nu was het zo dat de kippenboer blijkbaar al zijn overschotkippen van de weken dat we in Frankrijk waren voor ons had opgespaard ! Twee bakken gebakken kippen kreeg ons baasje mee voor ons. Trop is te veel zegde Pol Van Den Boeynants destijds na zijn kidnapping, maar hier was teveel inderdaad teveel. Met geen moeite zou ons baasje dat ooit weg gestapeld krijgen.

Hij heeft dan maar de hulp ingeroepen van de baasjes van Gorky en Kyra-Luna. Die wonen dichtbij genoeg om een ritje tot bij ons nog lonend te maken !

Zo hadden wij gisterenavond Luna met Inge op bezoek en ook Louis kwam kiekskens halen voor zijn Gorky en Cato.

Ons Baasje is intussen ook de ganse avond zoet geweest met het ontbenen van de kippen. Elf porties liggen al kippenvlees met kippevel  te worden van de koude in de diepvries. Dat gaat weer smullen worden in Lesswood, Gymnasticwood* en ook hier in Vosselaar.

Wij zeggen vooral DANKJEWEL Kippenboer, blijf nog maar lang aan ons denken !

Belle & co

*Minderhout en Turnhout voor de minder goede verstaanders

Heel actueel en maar al te waar

HEET VAN DE NAALD !!!

Het populaire Belgische en pas bekroonde televisieprogramma 'Benidorm Bastards'

wordt afgevoerd en vervangen !!!

Prostituee in de gerechtszaal…

- De rechter: “naam,voornaam,leeftijd?”
- De prostituee: “Dobrovska, Sofia, 34 jaar”.
- De rechter: “nationaliteit?”
- De prostituee: “Poolse”
- De rechter : “Beroep?”
- De prostituee: “MAAR ALLEE JEF ‼!”

L.M.

De vermoeidheid slaat toe…

De vermoeidheid slaat toe in Faes’en Drentenland. De kppen gaan amper omhoog en de grote zetel is constant bezet door een rijtje van drie.

Van wat ze zo moe  zijn is het hoofdbestuur een raadsel. Het moet zijn dat ze vannacht “met de late hebben gestaan” of de nachtshift hebben gedraaid.

Ons baasje heeft al gezegd dat ‘m de garantie op hondenpoten gaat verlengen wegens niet gebruikt de laatste tijd. Ze liggen toch maar steeds ergens “te liggen”.

Een mogelijkheid is ook dat ons trio besloten heeft van dit jaar een winterslaap te houden, dat bespaart het hoofdbestuur pakken geld aan Pedigree, Chappi en andere snoep  .

Hier enkele “actie” foto’s van deze voormiddag, let op de oogleden ! ! !

Belle & co

Tussen de buien…

Sommigen begonnen al te twijfelen of het ooit nog zou regenen, maar deze namiddag was het dan zo ver. Het hoofdbestuur dacht zelfs dat de wandeling er net van zou komen, zo onvoorspelbaar waren de buien.

Maar da’s buiten ons baasje gerekend. ’t Vrouwtje zag het niet zitten en dus trok ons baasje alleen zijn jas maar aan.

Eén voor één mocht mee naar buiten. Het baasje doet het niet graag van twee honden mee te nemen als hij alleen gaat wandelen. De hele grote wandeling waar we deze morgen nog op hoopten viel dus in het water. Dat laatste is wat overdreven want bij de drie wandelingen bleef het wonderlijk genoeg droog. Er is dus niks in het water gevallen, we waren zelfs niet nat geworden !

Op een eenzame fanatieke jogger na hebben we niemand gezien in het bos. Het baasje heeft de ronde dus driemaal gemaakt, maar daar zit hij niet mee. Het was enkel spijtig dat wij zelf de drievoudige trip niet hebben kunnen maken.

Voor Hera zat er wel een extra training in van telkens “volg” afgewisseld met “zit”. Niet eenmaal heeft ze een steek laten vallen. En ze liep nog zo netjes naast het baasje aan de voet. Het baasje heeft haar dus ook uitbundig geprezen onderweg. Thuis gekomen kregen we alle drie een vers gedroogd stuk kippefilet omdat we goed onze best gedaan hadden.

Zo was het toch nog een fijne wandeling.
Belle & co

Bij de dokter met zin voor poëzie

Komt een stewardes bij de dokter.

"Dokter ik heb zo'n pijn. Ik denk dat ik wat heb aan mijn nieren."

"Kleedt u zich maar even uit." zegt de dokter en hij onderzoekt haar.

Zegt de dokter:

"Wat die nieren betreft, kan ik u het volgende mededelen: Het is niet uw linker nier.

Het is niet uw rechter nier.

Maar het is een souvenir van een maand of vier..

En misschien wel van een vliegenier."

L.L.

Grijs, grijs en donker grijs…

’t ziet er “gene stoef” uit deze morgen als je buiten kijkt of een plas gaat maken in de tuin. Of is het de aankomende winter die zich met heel wat windgeruis aankondigt ?

Vannacht heeft het toch wel flink gewaaid. Wij hebben dat goed gezien en gehoord omdat onze benches vlak voor het grote raam naar de tuin staan.

Toen het licht werd deze morgen merkten we dat de laatste blaadjes van de boom in de tuin ook van de takken verdwenen waren. Alleen de hazelaar in de tuin die heeft nog altijd zijn groene frisse bladeren.

We moeten de baasjes dus straks even warm maken om van de wandeling nog eens iets extra’s te maken. Ergens waar we vreemd zijn, een ander bos, zoiets van dat genre zou ons wel zinnen. Wij doen niks liever dan door de droge veelkleurige bladeren te stuiven en achter elkaar hangen. Als er dan nog een behoorlijke vijver, sloot of ven in de buurt is dan is de lol kompleet. Ons baasje weet wel iets te vinden in die zin …

Nu iets gans anders, vandaag negen maanden geleden was het hier gans andere kermis… Toen lag ons moe hier in de hoek van de living in haar werpkist negen “hondenboelekes” te kopen. Ze was goed geassisteerd door het plaatselijk hoofdbestuur en door dr. Nelly en alles is dus toen helemaal goed gegaan. Met negen puppies waren ze, de nieuwkomers in Drentenland. Met vijf van de negen hebben we deze week rechtstreeks kontakt gehad via mail en telefoon, en van twee weten we dagelijks via hun eigen blog hoe het hen gaat. Fijn toch als je zo contact kunt houden met de uitgezwermde familieleden.

We wensen Kyra-Luna, Kyra-Belle, Kato, Kona,Kibbels, Kiki , Kiet, Kwispel en Kody, via deze weg een hele fijne “vermaanddag”. Nog twee van deze dagen en we spreken de eerste maal van een verjaardag. Wat gaat het toch allemaal snel…

Belle & co

Deze voormiddag…

Hadden we jachttraining zoals vanmorgen al gezegd. We troffen het met het weer dat koud maar droog was. Lekker weer om goed gekleed buiten te gaan.

We waren maar met z’n drietjes, twee waren verontschuldigd en dat maakt dat we nog eens extra goed aan beurt kwamen met de oefeningen. We trokken ook naar een andere plaats, aan de andere zijde van de brug waar ook twee veldjes lagen die uitermate geschikt zijn om apporteeroefeningen te doen.

En laat dat apporteren nu net Hera ’s ding zijn. Ze haalt die dummy’s op met een rotvaart, recht toe , rechtaan, heen en terug naar de baas.

Zelfs wanneer de meester tovenaar (die met zijn diepvriesgevogelte) met zijn knalpistool begon te schieten was het maar éénmaal, de eerste  keer, dat ik schrok. Nadien heb ik mijn middenteen eens opgestoken  en ben ijverig die dummy gaan ophalen voor ’t baasje.

Nu heb ik wel een eigenaardigheidje…(hoe zou het anders kunnen) Ik wil altijd eerst onze eigen dummy’s ophalen. Ons baasje heeft die getekend met JF maar vermits ik geen mensentaal kan lezen ruik ik welke onze dummy’s zijn.

Nu had de meester tovenaar een andere dummy geworpen en de onze achter zijn rug gehouden. Die hij weggeworpen had kon hijzelf(of ’t baasje) gaan nhalen want ik had enkel belangstelling voor die dummy’s achter de tovenaar zijn rug. Dààr zaten die dummy’s van ons ! ! !

We hadden een prettige training en zowel de tovenaar als ons baasje en ook de Maurice en Pascale de medecursisten waren erg tevreden over hun honden.

Belle & co

Met pensioen is plezant...

Werkende mensen vragen meestal aan gepensioneerde mensen wat we zoal doen.

Als voorbeeld vertel ik wat mijn vrouw en ik meemaakten, toen we laatst naar de stad gingen en een winkel binnen liepen

Nog geen tien minuten later stonden we weer buiten en zagen dat een politieagent een bon stond uit te schrijven wegens fout parkeren.

Ik zei: “Kom op man, hij staat er net”. Maar de agent bleef rustig doorschrijven.

Toen schold ik, geheel tegen mijn gewoonte in, de agent uit.

De man keek me uitdrukkingloos aan en begon een 2e bonnetje te schrijven.

Vervolgens nam mijn vrouw het woord en maakte hem uit voor “dienstklopperke”.

De agent voltooide de 2e bon en stopte ook deze onder de ruitenwisser en begon ijverig te schrijven aan een derde exemplaar.

Hoe meer we hem irriteerden, hoe meer papierwerk hij produceerde.

Maar persoonlijk vonden we dat allemaal niet zo erg, want wij waren immers met de bus naar de stad gekomen.

En zo proberen we er elke dag iets leuks van te maken, da's belangrijk op onze leeftijd!

L.M.