Het is er niet de tijd voor…


Het is er niet de tijd voor…
We leven niet in de omgeving van, en het is er ook de tijd niet voor dat er Tsétsé muggen rondvliegen in deze contreien, maar hoe ons trio zich de laatste dagen gedraagt zou zulks de aanwezigheid van de slaapziekte verwekkers toch laten vermoeden.
Oogleden zijn zowat de enige lichaamsdelen die af en toe in beweging komen. Een enkele keer zie je dan ééntje van het trio in beweging komen, maar die beweegt dan enkel tussen de zetel en zijn/haar eigen bench. Daar worden de activiteiten waar ze aan bezig waren hervat… ‘oogleden gymnastic’ !
Enkel wanneer het hoofdbestuur enkele woorden gebruikt die ze maar al te graag horen en waar ze opliggen wachten, gebeurt er een ware metamorphose… Alle spieren die al uren aanwezig maar niet in gebruik waren, ontploffen dan van energie.
Het is dan kwestie voor het hoofdbestuur van dan de gepaste vast te grabbelen bij het draaien en springen om hem/haar leiband aan te gespen. Gek worden ze dan, tot we de deur uit zijn, dan normaliseert het ganse gedoe zich tot een “normaal” gedrag.
Na de wandeling kunnen ze dan niet snel genoeg hun bezigheden waar ze voordien aan bezig waren hervatten… een hondenleven hebben die, zoveel is wel zeker !
Belle & co
















