Nog niks…

Dat kan niet ! ! !

L.M. , je kent de initialen wel onderaan de meeste moppen hier op het blog, heeft deze mop ‘iets’ gemanipuleerd. Hij heeft onderstaande mop een beetje naar zijn hand gezet.

Wij kenden de mop al in de versie van “den Mohamed uit Borgerhout”. Maar Louis tapt geen racistische moppen. Dus is het “de Jan uit Vosselaar” geworden.

Maar dan klopt zijn mop niet meer want gisterenmiddag was Louis samen met zijn Gorky bij ons aan het helpen bij de terugkomdag … En daar zijn véééél getuigen van !

Belle & co

Hallo

Gisterenmiddag liep ik met mijn hond langs een grote vijver bij

ons in de buurt en plots hoorde ik een hoop geplons en gespartel.

Toen zag ik dat er een Jan uit Vosselaar in het water was gevallen en die

dreigde te verdrinken .

Daarop heb ik de politie gewaarschuwd...

Nu hoop ik maar dat ze op tijd komen, anders is het wel zonde van

mijne postzegel ...

L.M.

Prik…

We zijn al eventjes bezig vandaag. Het was net alsof we naar Frankrijk zouden gaan, enkel dit verschil… de bazen zeulden niet met bagage voor ons en henzelf.

We trokken naar de dierenarts om bij Hera bloed te laten prikken voor de eerste progesteron test. Voor hen die deze test niet zouden kennen, het is een test om het juiste, het beste moment te kennen voor een dekking.

Wij willen met Hera ook een nestje hebben nu ze ouder is dan drie jaar en volledig uitgegroeid is. Het meest geschikte moment voor de dekking is tussen de tiende en de dertiende dag na het begin van de loopsheid. Om het meeste zekerheid te hebben dat de dekking lukt, bestaat er dus en laten we deze progesteron test doen. Deze namiddag kennen we dan de bloedwaarde en kunnen we ons besluit kennen.

Waarschijnlijk gaan we woensdag morgen nog een keertje terug moeten gaan en dan kunnen we de twee waarden vergelijken. Wij verwachten “le moment suprême” tussen woensdag en zaterdag deze week .

Cartouche, hou je klaar man, zorg dat je in vorm bent….

Belle & co

Wat een geslaagde dag

De zon was van de partij, de hondjes hebben zich de ziel uit het lijf kunnen rennen, de baasjes hebben staan glunderen met de capriolen van hun oogappels.

Spijtig van de twee annulaties die op het laatste nippertje niet konden aanwezig zijn door problemen met de auto en training die te laat doorging. Die mensen hebben ECHT pech gehad. Het was trouwens opvallend dat er drie vervangwagens op de parking stonden. De garages moeten blijkbaar overuren draaien !

We hadden 16 honden op de aanwezigheidslijst (hoor de leraar bezig) en goed dertig baasjes en sympathisanten/kandidaat pupeigenaars. Met die groep trokken we het bos in. Kameraad Louis trok met Gorky de kop. Het peloton werd afgesloten door het baasje met mij, Belle en Heros. Hera hadden we bij ’t vrouwtje gelaten in de voetbal kantine. Die wachtte op Peter, Hilde, de kinderen en Zeppos en Hercule. Die waren later wegens overgeven in de auto van één van de kinderen. Het zijn dus niet alleen Drentjes bij wie  zoiets kunnen gebeuren !

Dat gezelschap is ons dan tegemoet gekomen. Toch een mooie uitvinding op zulke momenten, Je kan gewoon ‘ergens’ afspreken ook al wist je even voordien nog niets van de situatie.

Er is gespeeld, in het slijk gerold, ze zeggen dat ik weer de hevigste was in het slijkdabben! Er is gerend, door grachten gezwommen (in ’t kanaal mocht niet) . Kortom alles wat een Drentenhart kan bekoren.

Nadien hebben de baasjes voornamelijk gebabbeld met elkaar, hondjes gekeken, gelachen en hutsepot gegeten. Er waren er die bij hun baasjes bedelden maar niet wij, wij weten wel dat we achteraf toch voldoende lekkers krijgen.

Morgen zet het baasje zijn foto’s in een album van het seniorennet. Daar kan iederze bekijken desnoods downloaden indien gewenst.

Nog ‘efkes’ geduld zegt het baasje die ook blij is dat ‘m zijn wandelschoenen kan uittrekken en ruilen voor zijn Charentaise sloefkens ! (Wereldberoemd in de Charente, die ‘echte ‘ sloffen)

Belle & co

Droog ,  Nat ?

Het zal , niet alleen bij ons de hamvraag zijn vandaag, blijft het zoals deze morgen droog of hebben we deze namiddag nog een bui te verwerken ? Nu niet dat zo’n bui de dag zou vergallen, daar stoort een Drenteneigenaar  zich niet aan, maar het is toch prettiger het droog te houden.

Al de deelnemers aan de puppy (?) terugkomdag hebben gisterenavond nog een mail gekregen dat zelfs de Kempische zandgrond de regen van de laatste dagen niet gans heeft kunnen verwerken. ‘Laarzen’ voor de Nederlanders en ‘botten’ voor de Belgen, kunnen best meegebracht worden. Hopelijk kunnen ze in de auto blijven…

Wie geen ‘botten’ nodig heeft zijn die ongeveer twintig Drenten die van de partij gaan zijn op de wandeling door de bossen en langs het kanaal, dar kunnen de baasjes best enkel oude handdoeken voor meebrengen om hen na de wandeling toch iets droger te krijgen.

We kijken er in elk geval naar uit naar deze 3° terugkomdag. In het verleden was het altijd een ‘feestje’ onder 5 eigenaars van een pup van Belle. Vanaf dit jaar komen ook de eigenaars van de 9 in 2011 geboren pups er bij. Waarschijnlijk gaan we een twintigtal honden kunnen verwelkomen, want er zijn eigenaars met meerdere honden die ook uiteraard welkom zijn.

We kijken er in elk geval naar uit en vanavond of morgenvroeg vergasten wij jullie op een sfeerbeeld van de afgelopen dag.

Belle & co

Lichtjes veranderd…

Ze zijn lichtjes van vorm verandert die hoop groenten van op foto en het bericht van deze morgen. ’t Vrouwtje heeft er heel wat tijd ingestoken om alles op het goeie formaat te snijden.

Het resultaat laat zich dan ook proeven, het is weer super Hutsepot die we morgen aan de wandelaars van de terugkomdag voorzetten. Wat is er dan ook beter dan na een stevige winterwandeling een goed gevuld bord groenten en vlees te kunnen verorberen.

Nu bestaan er verschillende soorten hutsepot, zoals wij ze opdienen kan je ze nog het best vergelijken met een hééél goed gevulde soep. Op andere plaatsen in het land en ook over de grens is het “stoemp met…” dat kan van alles zijn. Onder andere met savooikool, spinazie, en je noemt maar.

Hopelijk droogt het wat op tegen morgen. Frankske van het TV één nieuws voorspelde toch vanavond dat het morgen “droger”zou zijn. We zullen zien…

Belle & co

De Maffia Advocaat.

De peetvader van de maffia ontdekt dat zijn boekhouder hem heeft opgelicht voor 10 miljoen Euro.

De boekhouder is doofstom, en dat was een van de voornaamste redenen waarom hij de job kreeg, hierdoor zou hij namelijk nooit iets kunnen getuigen.

De peetvader laat zijn advocaat komen die gebarentaal kent.

De peetvader vraagt: "Waar is de 10 miljoen die je van mij gestolen hebt ?"

De advocaat vraagt aan de boekhouder, via gebarentaal, waar hij het geld verstopt heeft.

De boekhouder gebaart terug dat hij niet weet waarover hij het heeft,
en de advocaat vertaalt dit voor de peetvader.

De peetvader haalt een pistool tevoorschijn, plaatst het tegen de slaap van de boekhouder en zegt: "Vraag het hem nu nog eens !"

Waarop de advocaat gebaart naar de boekhouder:

"Hij vermoordt je als je niet vertelt waar het geld is !"

De boekhouder antwoordt: "Ok, ok, ik geef toe, het geld zit in een zwarte koffer, in het tuinhuis van mijn moeder."

"Wel," vraagt de peetvader aan de advocaat, "Wat heeft hij geantwoord ?"

De advocaat antwoordt: "Hij zegt dat je niet durft te schieten !"

L.M.

Bouillon trekken enz…

We hebben gisterenavond geen last gehad van het hoofdbestuur. Die zijn druk geweest in de keuken. Met z’n tweetjes nog wel en uuuuren aan een stuk. En ’t gaat lekker worden daar kunnen we al van meespreken.

Bij ’t baasje valt er zo al eens iets “per ongeluk” van tafel. Dat zijn dan gewoonlijk geen citroenen, die zouden toch maar blijven liggen wegens geen favoriet bij ons !

Neen het was al eens een frikadelleke, pas gerold door ’t baasje en dan van ’t bord gerold omdat er al te veel oplagen. Het waren er niet genoeg die vielen want anders waren we wel met onze bek open gaan liggen onder de rand van de keukentafel.

Straks begint het echte grote werk. Groenten kuisen en snijden. En ze hebben wat naar huis gesleurd die bazen. Wat zagen we hier allemaal gereed liggen ?... Aardappelen, uien, wortelen, spruiten, raapjes, selder, prei, knolselder, witte bonen… en dan zijn er nog groenten die vanonder in de kist liggen die we nog niet te zien kregen.

Als het hoofdbestuur daar mee klaar is mogen wij gewoonlijk “voor proeven”. Wij denken nog altijd omdat dat is om dat ze bang zijn dat ze zichzelf gaan vergiftigen met hun brouwsel. Maar zo ver is het nog nooit gekomen, wij zien er toch nog altijd even goed uit !

Belle & co

De bankoverval…

Een man met een pistool loopt een filiaal van de bank binnen en roept tegen de bediende achter het loket:

"Hé gij daar, gooi al het geld, biljetten groot & klein en munten in deze grote papieren zak!"

Toen de zak met geld gevuld was draaide de bankrover zich om naar een man in de rij en vroeg:
"Hedde gij gezien dat ik deze bank beroofde?"

Bang antwoordde de man: "Wel zeker heb ik het gezien!

De bankrover schoot de man een kogel door de kop en deze viel meteen morsdood tegen de grond.

Toen draaide hij zich om naar een koppel in de rij en vroeg aan de man:
"En hedde gij gezien dat ik deze bank beroofde?"

De man antwoordde rustig:
"Nee, meneer ik heb niks gezien, maar mijn vrouw wel!"

L.K.

Hera, van dag tot dag…

Ze kan haar “draai” maar niet vinden de laatste dagen, haar loopsheid speelt haar parten dezer dagen. Ze krijgt wel heel veel aandacht van Belle en haar broer Heros. Die twee lossen elkaar blijkbaar af in het netjes houden van Hera.

Komt er een van de twee in haar buurt dan gaat haar staart al spontaan de hoogte in, mooi om zien hoe de familieleden meeleven met baasjes “kleine meisje”.

Morgen gaan we niet op jachttraining, dat gaan we niet doen om geen onrust  in de groep te krijgen. Er is wel maar één reu in de trainingsgroep maar dat volstaat om gans de les in ’t honderd te laten lopen.

Voor maandag morgen hebben we een afspraak met Hera bij de dierenarts voor een eerste progesterontest. Vanaf dan kunnen we misschien een afspraak maken wanneer Hera en Cartouche elkaar gaan ontmoeten. Wij rekenen op woensdag voor een dekking maar de natuur is onvoorspelbaar. Daarom kijken we niet op een progesterontest meer of minder. Als we het meest gepaste moment maar kennen, dat is wat telt op dit moment.

Belle & co

Weer niks…

Het was vochtig, het was koud en het baasje zag het wel zitten om volgende zondag de wandeling te maken in een wit Kempisch landschap. Maar het werd warmer en ook nog eens natter daar bovenop !

Dan komt Frankske van het TV één weer zeggen dat het in de hoge venen wel sneeuwt.

Daar zitten ze ook al op een behoorlijk wit tapijt te wachten om de deuren van de langlaufski verhuur ver open te smijten. Maar ook daar zal het oude tapijt weer snel terug bovengehaald worden.

Ondertussen zijn de baasjes al hun inkopen gaan doen om de hutsepot te kunne bereiden. Bakken groeten en vlees werden hier aangezeuld deze namiddag. Daar zal nog serieus aan moeten gekuist en gesneden worden vooraleer dat “hutsepot” kan genoemd worden.

Iets anders dan, wat betreft “genoemd worden”. Ons baasje volgt angstvallig het TV nieuws. Voornamelijk alles wat betreft de firma Kodak. Nu beweren ze dat die de trein gemist hebben van de “digitale beeldvorming”. De deurwaarder zou daar al met z’n schrijfplankje langs gekomen en heeft gans de boel opgeschreven… Failliet zeggen ze dan!

Nu vindt ons baasje dat hij zijn “Kodakskes” niet meer zo kan noemen. Als jullie de volgende weken de term “Sonykes” regelmatig zien opduiken in deze regels, bedenk dan wel dat ons baasje GEEN nieuw “Kodakske” heeft gekocht, maar wel zijn gekend “Sonyke” toch nog Kodakske heeft genoemd…

Spijtig voor de firma Kodak, zij hebben ten langen leste van hun product een soortnaam gemaakt. Net zoals “nen BIC” en “ne Cola”. We zien wel wat ze er mee gaan aanvangen daar over ’t water…

Belle & co

Heilige prostituees…

Een man rijdt over een verlaten snelweg in Zuid-Limburg, terwijl hij ineens een bord waarneemt in zijn rechterooghoek waarop staat:

Zusters der Franciscanen
Bordeel
10 KM

Hij denkt dat hij zich het verbeeldt en rijdt verder.
Al snel ziet hij een ander bord waarop staat:

Zusters der Franciscanen
Bordeel
5 KM

Plotseling begint hij zich te realiseren dat deze borden er echt staan en rijdt voorbij een bord waarop staat:

Zusters der Franciscanen
Bordeel
Volgende afslag rechts

Bevangen door zijn nieuwsgierigheid rijdt hij de oprit op.
Aan het andere eind van de parkeerplaats staat een stenen gebouw met een klein bord ernaast waarop staat:

Zusters der Franciscanen

Hij loopt de trap op en belt aan: Een non in een lang zwart habijt opent de deur en vraagt hem: "Wat kunnen we voor u doen, mijn zoon?"
Hij antwoordt: "Ik zag uw borden langs de snelweg en ben geïnteresseerd om eventueel zaken te doen"

"Heel goed mijn zoon, volgt u mij alstublieft". Hij wordt door een heleboel kronkelige gangen geleid en is al gauw gedesoriënteerd. De non stopt bij een gesloten deur en zegt tegen de man: "Klop op deze deur alstublieft."

Dit doet hij en een andere non in een lang zwart habijt met een aluminium bakje in haar hand doet open.Deze non instrueert de man: "Doe alstublieft 100 euro in dit bakje en ga dan door de grote houten deur aan het eind van de gang."

Hij doet 100 euro in het kopje en gretig loopt hij in een drafje door de gang, glipt door de deur en trekt de deur achter hem dicht.

De deur valt in het slot en hij ziet dat hij weer op het parkeerterrein is, waar zijn blik valt op een ander bord.

GA IN VREDE.
U BENT ZOJUIST GENAAID DOOR
DE ZUSTERS DER FRANCISCANEN.
UW VERDIENDE LOON, GIJ ZONDAAR.

R.V.

Drup, drup…

Sinds zondag is ze loops, het baasje zijn trainingsmaatje. Al die dagen is ze telkens als ze Heros of Belle passeerde uitgebreid besnuffeld en proper gelikt. We schreven het al ergens, Hera moet zowat het properste loopse teefje van het noordelijk halfrond zijn…

Deze morgen waren er voor het eerst druppeltjes op het witte lakentje in haar bench. Nu zijn we dus 200 % zeker dat we de afspraak met Cartouche op midden volgende week kunnen houden.

Uiteraard stijgt de spanning hier ten huize en bij de kandidaat pupkopers, heel logisch is dat, maar het staat in schril contrast met de rust en de kalmte bij ons trio. Het is dan ook de meest normale zaak in het hondenleven.

Vanaf maandag moeten we dan wel Hera of Heros nog enkele dagen zoveel mogelijk uit elkaar houden. Heros is dan wel gesteriliseerd maar ’t baasje heeft echt geen zin om voor spek en bonen daar ergens in de tuin of op de oprit van de garage op zijn knieën bij twee parende honden te gaan zitten. De ervaring uit het verleden leert ons baasje dat het dan gewoonlijk nog regent of sneeuwt ook !

Maar ook hier is het als bij het “lossen” van de duiven in de duivensport  “de begeleiders wachten af” …

Belle & co

Ai ai ai…

Loopt een man door het bos en ziet opeens een andere man staan met zijn armen om een boom heen geslagen als of hij de boom omhelst.

De wandelaar vraagt geïnteresseerd wat hij doet.

Zegt de boomknuffelaar: Er zit muziek in de boom!!!

De wandelaar kijkt ongelovig: Muziek in de boom?? Ja ja zegt die ander, pak de boom maar eens zo vast als ik en leg je oor tegen de stam.

De wandelaar doet zoals omschreven. Plots worden zijn handen achter de boom geboeid, zijn beurs, kleren en sierraden worden ontnomen en de dief is er vandoor.

Na 2 uur komt er een ander man voorbij. Verrast vraagt die aan de blote man wat hij daar aan de boom doet.

Deze vertelt zijn verhaal wat hem is overkomen. Gaat die andere man achter de blote vastgebonden man staan, laat zijn broek zakken en fluistert in zijn oor:

Is vandaag niet je dag, hè lieveke!!!!!

L.M.

Mens ik hou van je…

En “verbeter de wereld, begin bij jezelf”… Twee zinnetjes die je steeds aan de “bond zonder naam” doen denken. De naam van “de bond” was Phil Bosmans , pater Phil Bosmans.

Van hem stond er jaren geleden al bij onze ouders thuis elke maand een kaartje op de schoorsteenmantel, later kwam het in een gesmeed houdertje aan de muur.

En raar, maar elke maand waren we nieuwsgierig naar wat voor boodschap de pater nu weer op een kaartje had gedrukt. Het deed je elke maand weer iets.

Ook als we het oudershuis al verlaten hadden kwam pater Bosmans elke maand weer “zonder naam” bij ons langs. Op een keer stopte het, niets van gemerkt, te gewoon geworden. Geen van ons kan zeggen wanneer het is gestopt.

De laatste kaartjes kwamen onze weg kruisen toen we met al de broers en zussen de vergeelde of verkleurde kaartjes terug vonden bij het leegmaken van het ouderhuis, na het overlijden van onze ouders.

En nu is pater Phil Bosmans er ook niet meer… maar het is wel zeker, hij was een gelukkig mens zoals hij deze avond nog op TV liet horen. En hij heeft in die hoedanigheid ook veel mensen gelukkig gemaakt.

Het ga je goed pater Phil, we hebben een goed gevoel aan wat je hebt gepresteerd tijdens je leven lang.

Belle & co

Als dat niet waar is, bis

Gisteren hadden we onderstaand bericht al op het blog, even na het plaatsen in het blog kregen we ook nog nu volgende link in onze mailbox:  http://www.knack.be/nieuws/ondertussen/een-brood-gelieve-eerst-instapkosten-te-betalen/article-4000030876553.htm?nb-handled=true&utm_medium=Email&utm_source=Newsletter-16/01/2012

En laat deze nu perfect aansluiten met het bericht van eerder. We plaatsen ze hier samen omdat we van mening zijn dat ze bij elkaar horen.

When people rob banks, they go to jail.

When banks rob people, they get a bonus.

vertaling

Wanneer mensen banken beroven, gaan ze naar de gevangenis.

Wanneer banken mensen beroven, krijgen ze een bonus.

L.M

Op stap…

Volgende zondag hebben we voor mijn nakomelingen “terugkomdag” . dat wil zeggen dat we onze pupjes nog eens allen terugzien. Bij zo’n terugkomdag hoort traditioneel een wandeling in groep bij.

Vermits het de eerste keer is dat we het niet bij ons thuis organiseren wegens een te grote groep, hoort er wat voorbereiding bij. Dat hebben we deze namiddag gedaan, het was ideaal weer voor wandel voorbereidingen.

We hadden ook nog compagnie aan Louis en de Gorky. Ons baasje had hen verwittigd dat we gingen stappen en dan heeft Louis maar een half woord nodig.

We hebben dan ook een heel mooie wandeling gemaakt langs weiden, bos, het kanaal waar Hera op zaterdag traint maar dan 15 km meer oostwaarts langs sloten en zelfs langs een heel mooi “pelouske” met zelfs heel mooi gras wat ons baasje een “green” noemt. Het is zo een gazon waar grote mensen met een stok tegen een balletje slaan dat dan in een putje moet “geput” worden. Een golfterrein waar geen “golf” te zien is wegens midden op het land en niks langs de zee…

We hebben samen met Gorky gerend en de kanten afgezocht naar alles wat vloog of kon wegrennen. We zijn ook verschillende andere honden tegengekomen maar wel opgevoed als we zijn ging dat allemaal “comme il faut”. Heros heeft zich in al zijn jeugdig enthousiasme weer geforceerd en heeft nu weer last van zijn rechter achterpoot. Als dat nog terugkeert zullen we daar toch eens naar moeten laten kijken. “Da’s gene juste” zegt ons baasje dan.

Intussen liggen wij hier met z’n twee in de zetel, ons pijp is uit. Alleen ons Hera die niet mee mocht gaan wandelen wegens loops, die is nog vinnig genoeg . Die heeft als compensatie daarstraks mee mogen gaan winkelen met ons baasje naar de Zoomarkt en daar maak je jezelf nu niet dadelijk moe. Ze heeft naar ’t schijnt zich wel tegoed gedaan aan de verschillende koekjes in de rekken…

Belle & co

Belle ’s nieuwe “tenue”…

Jaren heeft ons Belle gelopen met een metalen “damesketting”. Nu heeft ze de oude ketting kwijtgespeeld in La Magdeleine toen ze onder de composthoop onderdoor gegraven heeft op zoek en jacht op de ratten die daar, onder de composthoop beslist een warm onderkomen hadden gevonden.

We vinden die ketting wel terug als ’t baasje de comost gaat gebruiken of wanneer hij de hoop nog eens “keert”. Maar Belle had al een nieuwe gekregen omdat de oude toch echt wel begon stijf te staan van de roest als ze even nat was geworden.

Ze had al een nieuwe gekregen maar nog niet gebruikt, want de nieuwe lag nog in Vosselaar… Ze heeft dan de resterende dagen dat we in de Charente waren gedaan met een oude stropketting.

Bij thuiskomst haast twee weken geleden kreeg ze dan gelijk de nieuwe ketting aan, maar die bleek niet meer van de zelfde stevigheid te zijn als de oude. De sluitring bleek van het type sleutelring te zijn en niet met een dicht gelaste ring zoals de vorige. Je kan het al raden bij de eerste uitval naar een mountain biker hadden we geluk dat de ring niet helemaal opensprong zie op de foto de ketting rechts boven en de bewuste, nu ovale, ring.

Vanavond heeft ze dan een nieuwe licht bruine, bijna oranje nylon halsband gekregen. Van het zelfde stevige merk als Hera en Heros. Ook een neiuwe identiteitcapsule hoort dus bij de nieuwe “tenue”.

En zo staat onze modebewuste (?) moeder Belle volledig in het nieuw…

Belle & co