Idéfix x 3… versie 2012

Halfweg…

Halfweg is ons baasje zijn kleine meid in haar dracht. Vier en een halve week is het geleden dat we bij Cartouche waren. En laat negen weken een volledige dracht zijn bij een hond, dan zijn we inderdaad halfweg.

En je begint het er stilaan aan te merken aan haar ranke figuurtje. Ze slaapt meer als normaal, ze eet goed en als we gaan wandelen is het net een raket met superbrandstof.

Het is ons Hera, altijd al een “specialleke” geweest, het speelmaatje en onafscheidelijke van Heros, maar die Heros de stuipen op het lijf kan jagen als het haar niet zint. Die staat er dan beduusd naar te kijken en je ziet hem dan denken “vrouwen hé”!

Nog vier weken en een half te gaan en ons hoofdbestuur gaat op 30/31 maart weer een zenuwslopend weekend tegemoet. Maar ze kunnen weer gerust beroep doen op hun grote toeverlaat de “one and only” dr. Nelly.

De eerste periode is alles goed gegaan en we weten dat Hera heeft opgenomen en werkelijk pupjes draagt. We blijven duimen voor onze kleine meid en als ze weer eens bij ’t baasje komt om gestreeld te worden dan doet ons baasje er nog een schepje bovenop. En wees maar zeker dat ze ten volle van geniet van de extra aandacht.

Belle & co

'Donker hier hé!

Een vrouw bedrijft overdag de liefde met haar minnaar terwijl haar man aan het werk is.

Zonder dat ze het echter weet, bevindt haar 9 jaar oude zoon zich in de kast in de slaapkamer.

Dan komt haar man ineens onverwacht thuis en de vrouw verstopt haar minnaar in de kast samen met het jongentje.

Het kleine jochie zegt: 'Donker hier hé!'

De man antwoordt: 'Ja, dat is het zeker.'

Zegt het jongentje: 'Ik heb een voetbal.'

De man: 'Dat is fijn voor je.'

Het ventje: 'Wil je hem kopen?'

De man: 'Nee, dank je.'

Het jongetje: 'Mijn vader staat daar hoor!'

De man: 'Oké, oké, hoeveel?'

Het jongetje: '250 Euro.'

In de weken daarop gebeurt het weer een keer dat het

jongetje en de minnaar samen in de kast komen
te zitten.

Het kleine jochie zegt: 'Donker hier hé!'

De man zegt: Ja, Dat is het zeker.'

Het ventje zegt: 'Ik heb een paar voetbalschoenen.'

De man herinnert zich de vorige keer en vraagt:
'Hoeveel'?

Het jochie: '750 Euro'

De man: 'Oké.'

Een paar dagen later zegt de vader tegen zijn zoon:
'Pak je voetbalschoenen en je voetbal want we gaan
een potje voetballen buiten op het gras.'

Het zoontje  zegt: 'Dat kan niet, ik heb ze verkocht.'

Zijn vader vraagt: 'Wat? Voor hoeveel heb je ze
verkocht dan?'

Het jochie: 'Voor 1.000 Euro!'

Zijn vader: 'Dat is veel te veel! Je hoort je vriendjes niet teveel te vragen!

Dat is veel meer dan die bal en schoenen kosten!

Ik neem je mee naar de kerk, dan kun je daar alles opbiechten aan de pastoor.'

Ze gaan naar de kerk en de vader brengt zijn zoon naar de biechtstoel,

laat hem naar binnen gaan en sluit het gordijn achter hem.

Het jongetje zegt: 'Donker hier hé!'

Zegt de pastoor: 'BEGINT NIE Hé !!!!!!'

A.D.

Lawaaimakers…

Gisteren zijn wij de baasjes gaan waarschuwen voor een dreigend gevaar. Dat dachten we althans want het maakte een raar lawaai en het vloog en er zat geen motor of schroef aan vast !

Het waren twee grote V’s die kwamen overgevlogen en die heel veel raar lawaai maakten.

Toen ’t baasje, die in de schuur bezig was, kwam kijken was zijn opmerking “dat zijn de kraanvogels die terugkeren van wintersport in ’t zuiden “.

Ja, dat hadden we met minder hulp ook zelf wel kunnen verzinnen.

Eind vorige week waren het kieviten  waar we op gejaagd hebben . Die zaten hier op “onze “ akkers hun buik vol te eten . Om nadien naar België en Nederland in de weiden te gaan broeden. Dat kunnen ze nu veiliger, nu de koningin in Nederland het al verschillende jaren niet meer op prijs stelt dat men de eerste gevonden Kieviteieren aan haar aanbied.

En dan gisteren die kraanvogels, wat gaat het morgen weer zijn wat er overkomt op weg naar het noorden ? Niet te vergeten, we hadden ook al een ULM die hier aan het cirkelen was. De stuntmannen/leerlingen van de luchtmachtbasis van Chateaubernard die hier hun aanval en onvlucht maneuvers komen oefenen. Die zijn steeds met twee, een instructeur in zijn bromvlieg en een leerling in de andere bromvlieg. Als die bezig zijn met stuntvliegen staan de leden van het hoofdbestuur elk met een verrekijker naar de hemel te turen tot ze er pijn van in hun nek krijgen.

Afwachten wat het morgen zal zijn wat er komt overgevlogen, we houden jullie op de hoogte. De krant heeft nog altijd mooi weer tot het weekend in de aanbieding .

Belle & co

Verjaardagsfoto’s…

Half Drentenland blijkt deze week jarig te zijn. Gisteren was ons nestje van februari 2011 jarig. Verschillende baasjes plaatsten foto’s van hun oogappel op hun blog of in een fotoalbum, of stuurden het ons gewoon in onze mailbox.

Maar ook op het Drentenforum regende het verjaardagsaankondigingen, Ferron, zijn zus,onze tante Lisa, Diesel, Shanti, en dan vergeet ons baasje er waarschijnlijk nog wel enkele…

Dat sommige baasjes nog gekker met hun Drentje zijn dan onze baasjes kan je wel merken op onderstaande foto’s. We moeten wel zeggen dat er ook nog “normale” foto’s ons bereikten. Maar hier de bijzonderste !

Belle & co

’t Zal je maar gebeuren…

Ik reed afgelopen nacht op de E 34 richting Turnhout, tamelijk gehaast want ik was moe en wilde naar huis.

 Zie ik plots een geel mannetje langs de weg staan huilen, die mij gebaart te stoppen.

Ik stop, ga ernaartoe, en vraag wat eraan scheelt.

"Ik ben geel, kom van Venus, ben homofiel en heb honger...".

"Tja, zeg ik, "ik kan je een boterham geven, maar verder kan ik je niet
helpen".

Ik gaf hem een boterham en reed verder...

Even later zie ik langs de weg een rood mannetje
staan huilen, wuivend of ik aub wil stoppen.

Min of meer tegen mijn zin stop ik en vraag wat eraan scheelt.

"Ik ben rood, kom van Mars, ben homofiel en heb dorst..."

Dus ik zeg tegen hem: "Ik kan je een blikje cola geven, maar verder kan ik je
niet helpen".

Ik geef het mannetje een blikje cola en rij weer verder...

Kilometertje of 10 verder staat daar een groen mannetje
midden op de weg.

Ik weet net op tijd te stoppen en vraag boos wat ie moet.

Ik ben groen, kom van Pluto, ben homofiel, kettingroker en mijn sigaretten zijn
op.

Boos zeg ik "Hier heb je een peuk, je zoekt 't verder maar uit !"

Staat verderop een blauw mannetje langs de weg. Ook deze gebaart mij te stoppen.

Ondertussen behoorlijk geïrriteerd stop ik weer en roep:

"ZO BLAUWE HOMO, VAN WAT VOOR KUTPLANEET KOM JIJ EN WAT WIL JIJ
HEBBEN!!??".
Waarop het mannetje antwoordt:

"Uw rij- en kentekenbewijs graag"

Dag moe, nonkel Heros, tante Hera, Jan en Simonne (deel 2)

De bestemming van onze reis 'Westendorf' (Oostenrijk) - 980 km van Minderhout. Onderweg was het niet druk en rond 10.30 uur zagen mijn baasjes de eerste punten, die ze herkenden. Een tankstation waar ze vroeger al eens getankt hadden, de wegwijzer van de Alpenrosebahn en natuurlijk de kerktoren van Westendorf. Omdat we nog wat vroeg waren om naar het appartement te gaan, parkeerden ze de auto maar aan de oefenpiste en was het eindelijk tijd om de benen en pootjes te strekken. Jongens toch wat ik daar zag, deed mijn Drentehartje onmiddellijk sneller slaan ... 1 grote witte vlakte lag aan mijn poten, klaar om in te rennen en springen. Ik maakte er ook onmiddellijk een vriendinnetje, dat ik de volgende dagen nog regelmatig zou terugzien. Ook met de vrienden van de baasjes, die er waren kon ik het supergoed vinden ... ach ja, ik ben dan ook schattig en lief he (en neen, dat is geen eigen lof, dat zeggen ze altijd als ze me aaien dus ...).

Het appartement was klein maar gezellig. Groot genoeg voor ons 3-en en had een mooie Luminatorbank. Het was wel wat grappig dat mijn baasjes mijn mand hadden meegenomen. In die mand hebben alleen mijn knuffels gelegen want de bank lag veel beter dan mijn mand.
Het weer was dan weer niet zo best. Dagen heeft het gesneeuwd waardoor mijn baasjes niet al te vaak konden gaan skieen. Maar het stond al van in het begin vast dat ze pas in de namiddag pas zouden gaan schifahren en dat ze in de voormiddag met mij zouden gaan wandelen.
En joenges wat hebben we gewandeld, bergop bergaf door de snee, op ijzige vlakten. Het kon niet gekker, hoger of glibberiger geweest zijn. Maar mooi en overal dat witte tapijt waar ik zo graag in speel.
Die schoenen zijn wel een hebbedingetje onder ons pubers hoor. Geen vettige poten of ijsbolletjes maar warme poten met die schoenen. Mijn baasjes deden ze niet aan op de weg maar wel als ik ging rausen in de schnee.
Aan de skipiste ben ik wel geweest. Op latten hebben ze mij nog niet gezet ... alhoewel ze wel zouden durven hoor. Door al dat gewandel was ik in de namiddag stikkapot en konden de baasjes met een gerust hart hun latten aanbinden om naar beneden te zoeven ... en vallen.
Achter ons appartement lag een wei waar ik dan 's avonds nog wat mocht ravotten.
Ik ben zo braaf geweest dat de baasjes onmiddellijk hetzelfde appartement vastgelegd hebben voor volgend jaar. Een paar kilometer van het centrum in opperste rust. Meer moet dat niet zijn.
Ik kijk al uit naar volgend jaar.
O ja, de apres-skibar heb ik ook nog niet langs de binnenkant gezien. Baasjes zeggen dat ik daarvoor nog te jong ben ... mss volgend jaar want dan ben ik nog een jaartje ouder.

Zo belofte maakt schuld en wat in het vat zit verzuurd niet.
Viel Spass in La Magdeleine. En hopelijk zit daar bij jullie alles snor.
Moe, zorg je wel een beetje goed voor tante Hera want ik kijk al uit naar dat nieuwe Drentenestje...

Ne ferme poot

Luna

Extra foto’s…

Bij het vorige bericht van Luna staan al wintersport foto’s, bij nazicht bleek ons baasje over de foto’s van de verjaardag over heen te hebben gezien.

Met deze maken we het dan ook goed…

Belle & co

Dag moe, nonkel Heros, tante Hera, Jan en Simonne,

Ze zijn hier helemaal gek geworden die 2 baasjes van mij. Ik kan er eigenlijk niet zo goed bij met mijn jonge Drenteverstand maar vanmorgen toen ik opstond, stond er mij iets heel leuk te wachten. Baasjes hadden namelijk slingers en zo aan mijn mand gehangen. wist ik veel dat ze zoveel energie zouden steken in mijn ver-jaar-dag.
Nu moesten ze wel allebei gaan werken. Ze moesten dus ook ook gigantisch vroeg vertrekken zodat er dus om 5.30 uur al een 'welklinkende' happy birthday to joe klonk hier in Lesswood...en dan stond er 'in de wei nog een koe'. Ik snap het allemaal niet zo helemaal maar ik kreeg een doos vol koekjes en wat benen, die ik zo graag lust dus dat ver-jaar-en mag wel elke dag gebeuren.

Momenteel lig ik na een lange wandeling rustig op mijn mat wat te tokkelen op de laptop. Want baasjes zijn net een lange wandeling gaan maken met mij dus ...

Ik wou jullie ook nog wat vertellen van mijn belevenissen in Tirolerland want daar was ik nog niet helemaal aan toe geraakt. Ja ook Drentepubers hebben een hardstikke druk leven gevuld met slapen, slapen, slapen, trainen, wandelen en de baasjes de duvel aandoen.

Ik ben op vakantie geweest naar een groot sneeuwland met hoge bergen.
En zoals ik al zei mijn baasjes zijn hardstikke gek ... van mij dat hebben jullie al kunnen merken de laatste keer ik bij jullie was. Met mijn blitse jas en formitastische schoenen, werd wandelen in Oostenrijk dan ook een koud (of is het nu een warm) kunstje.
Alleen ligt dat sneeuwland een beetje ver bij ons vandaan en moet ik natuurlijk ook eerst mee met een ding op 4 wielen waar ik eigenlijk nog steeds niet zo graag in zit. Maar ook dat is hardstikke goed gegaan. Ik word echt een flinke meid (dicit baasjes).

Wordt vervolgd…

Kyra Luna

Komt een man bij de dokter…

Komt een man bij de dokter en vraagt hem, kunt u me effe na kijken.
De dokter zegt kleedt u zich maar uit.

Als de man zijn onderbroek uittrekt,
kijkt de dokter en zegt wat is dat nou een platte lul? (Bever-staart)

Nou zegt de man zal het eventjes uitleggen, als we met een paar vrienden naar de kroeg
gaan worden we een beetje tipsy, dan leggen we ons geslachtsdeel op de bar
en dan fluit de barman, en wie hem het laatste wegtrekt, krijgt een klap met
de hamer en ik ben wel eens de laatste.

De dokter kijkt nog eens en zegt maar daar kan ik niks meer aan doen.

De man zegt maar daar kom ik niet voor
maar waarvoor dan zegt de dokter?

Ik kom voor mijn oren want ik hoor het fluitje niet!

L.M.

Jarig ! ! !

Negen pupjes of pubers moeten we vandaag feliciteren met hun eerste verjaardag !

Vorig jaar, op zondagmorgen 27 februari 2011 te 5u45 kwam het eerste pupje van de negen kennis maken met de grote wereld. Dit pupje is later de wereld ingestapt als Kibbels. Te 11u15 kwam de negende en laatste ter wereld.

Gans die tijd was het hoogspanning ten huize Faes want we wisten wel dat het er meer gingen zijn dan in het eerste nestje maar negen pups was toch wel “een hele hoop”

En zo kunnen we vandaag Kiki, Kiet, Kyra-Belle, Kyra-Luna, Kona , Kato, Kwispel, Kody, en Kibbels een heel mooie eerste verjaardag wensen. Dat is ook weer eens wat anders dan de elf maal dat we hen een “vermaanddag” hebben gewenst. Vandaag is het hun eerste “echte” verjaarsdag en we hopen dat we dat nog jaren kunnen doen op 27 februari.

Aan de baasjes van het negental geven we vandaag de opdracht van hun oogappel maar eens heel goed te verwennen, een lange wandeling of mee mogen naar de petshop is zowat het minste zegt ons baasje  !

Voor de baasjes heb ik Belle, nog een dikke natte lik, voor een gans jaar mijn pupjes het beste van het beste gegeven te hebben. Het zijn alle mooie gezonde pubers geworden. We hopen ze nog dikwijls te ontmoeten bij hen thuis of bij ons in Vosselaar of La Magdeleine.

Misschien komen ze wel alle negen naar de jaarlijkse clubmatch van de Drentenvereniging op 25 augustus.

En voor de pupjes… nog een heel fijne verjaardag.

Belle & co

Planten en snoeien…

Het zag er deze morgen niet naar uit dat het zo’n mooie dag ging worden. De dag kondigde zich grijs maar droog aan. Kort voor de middag brak de zon door de wolken en die hebben binnen de kortste tijd hun biezen gepakt, we hebben ze na de middag niet meer gezien.

Voor het hoofdbestuur was dat het moment om het tuingerei terug boven te halen en de rest van de struikjes nog te planten die nog restte toen ons bezoek gisteren arriveerde.

Er staan nu 3 braamstruiken, 3 rode aalbessen en 3 bosbessen struikjes hun best te doen om groot te worden en heel lekkere besjes voort te brengen.

Ook een groot aantal rozen hier in de tuin hadden nog een laatste snoeibeurt nodig. Voor de winter heeft het vrouwtje zich al gekweten van de meeste struikrozen, maar de hoge klimrozen is baasjes werk . Dat is werk op de ladder en daar past het vrouwtje voor.

Enkele uren later, en enkele kwetsuren rijker van de scherpe doornen, ligt er achter het baasje een volle kruiwagen stekelig hout dat zich alleen nog laat behandelen met een riek.

Als alle rozenstruiken zijn gesnoeid gaat het eind van de week richting déchetterie. Zeg maar containerpark, met die stekelige boel. Heel vroeger, toen de bazen nog helemaal geen groene vingers hadden kwamen die takken nog wel eens op de composthoop terecht. Tot het hoofdbestuur merkte dat het jaren duurt vooraleer die takken zijn gecomposteerd. Sinds toen gaan ze de brandstapel op, of naar het containerpark. Dit jaar gaat het waarschijnlijk de laatste richting uit. 

Het baasje was zo straf bezig geweest dat hij zelfs de aankomst van de wielerkoers Kuurne-Brussel-Kuurne heeft gemist. Gelukkig hebben we hem er nog aan kunnen herinneren dat we nog een wandeling te goed hadden !

Belle & co

Van karton ?

Lina, een kleuter van vier, mag bij haar grootouders gaan logeren.                                   
Samen duiken ze in het grote bed Lina mag dus tussen oma en opa slapen.
Als ze in bed liggen voelt Lina aan de buik van opa.
- “Is dat hier van karton ?” vraagt zij.
- “Neen antwoord opa, dat is mijn pyjama, en daaronder zit mijn buik”.
Even later legt Lina haar handje op de buik van oma,
- “Oma is dat hier van karton ?” vraagt zij.
- “Maar nee lieverd, dat is mijn slaapkleed, en daaronder zit mijn buik”.
Waarom vraag je dat ?
- “Omdat mama zei dat ik tussen twee oude dozen zou moeten slapen.”

L.M.

Louis meldt:

Alle overeenkomsten blijken louter toevallig te zijn

Groetjes, Louis

Na jaren palaveren…

Is de kogel door de kerk, of beter, staan de bulldozers in het veld ! Meer dan tien jaar is het zeker geleden. Het was in het prille begin dat we hier in La Magdeleine ons boerderijtje hadden gekocht dat de kranten begonnen te schrijven over de aanleg van de LGV in de Charente. En daar staat LGV voor “Ligne à Grande Vitesse” met andere woorden de spoorbaan om de TGV over te laten rijden.

Nu rijd hier al sinds (jonge) mensenheugenis een TGV van Parijs naar Bordeaux maar die gebruikt vanaf Tours tot Bordeaux de oude lijn, waar vroeger de “sneltrein” over reed en die de TGV nu nog altijd moet delen met vrachttreinen.

Men ging dus beginnen met een aparte lijn voor de TGV waar die ook de snelheden zou kunnen halen waarvoor hij gemaakt is, namelijk sneller rijden dan 350 km/u.

Dat de aanleg een en ander zou teweeg brengen voor de streek spreekt vanzelf. Het verschil voor onszelf is dat de lijn hier op een twee kilometer afstand zal langskomen. Een prachtig gelegen gîte, van een bevriende Engelsman, lag in het traject en is sinds begin van vorig jaar onteigend en ligt er sindsdien te verkommeren wegens verlaten door de bewoners. Een woning in Charmé, die wij bezochten met de dame van het Immo kantoor langs wie wij onze woning kochten valt ook in het LGV traject. Wij hebben dus geluk gehad.

De Charente Libre meldde gisteren dat de archeologische opzoekingen ten einde zijn en dat de machines hun gang kunnen gaan. Een begin zal gemaakt worden met de verkorting langs Angoulême. Nu stopt de TGV in het station in het centrum van onze departement hoofdstad, maar in de toekomst gaat hij er in highspeed nevenaf. Stoppen zal de trein nog wel in Angoulême maar ’t zal waarschijnlijk op een andere plaats zijn.

En wat heeft dat allemaal als voordeel voor de reiziger ? Het traject Parijs –Bordeaux zal met meer dan een half uur worden ingekort !

Belle & co

Is dat de lente al…?

Het was mooi weer vandaag en het speelde door het bloed van ons trio. Zelfs drachtige Hera deed me met de zotte kuren van haar broer. Die was duidelijk met wat anders bezig dan met pupjes maken !

Belle deed niet anders dan zich rollen in de tuin, net alsof ze de winter uit haar vacht wilde schuren. Later deed ze dat ook nog tijdens de wandeling in de wegberm, maar dat hebben we achteraf wel geroken. Waar ze had in gerold was een raadsel, maar de geur van rotte vis kwam dicht in de buurt.

Vermits we deze namiddag bezoek hadden heeft het baasje dat opgelost zoals men op het Drentenforum met zulke vetlappen doet… Giorgio Armani kwam daar helpen om de hond een andere stank te geven. Hier was het Yves St Laurent me de Fahrenheit eau de toilette van ’t baasje die hier een andere geur liet waaien.

Vandaag hebben we struikjes geplant die in de maanden juli en augustus fruit moet geven voor ons baasjes’ favoriete saus voor op ijs. “Coulis van rood fruit” heet dat in restaurant termen en zo kennen we het ook van de menukaarten. We hadden al kersen, krieken, aardbeien en aalbessen in de tuin. Bramen konden we plukken langs de wegbermen maar er mankeerden nog bosbessen aan het assortiment. Het baasje had dus nog doornloze braam, bosbessen en rode besjes gekocht in Turnhout om hier in La M. te planten. Nu is het aanbod aan struiken in evenwicht voor de coulis. We gaan een lekkere zomer tegemoet…

Belle & co

Vier weken al…

Vier weken is het al geleden dat we met Hera bij Cartouche waren. Vier weken is ze drachtig en verwachten we puppies tegen het einde van maart.

Dat hebben we vorige week zaterdagnamiddag zelf met eigen ogen kunnen merken op de echo bij dr. Nelly.

Je ziet het aan haar gedrag en ook aan het gedrag van haar broer en moeder, er is wat gaande in de roedel. Hera zelf is rustiger geworden en dat merk je vooral aan Heros en zijn gedrag. Die moet al meer en meer aandringen op spelen, en zeker het wild achter elkaar hangen merken we de laatste dagen minder op.

Met Belle is het weer gans anders dan in het begin van de dracht. Die heeft er zich blijkbaar mee verzoend dat niet zij als alpha teef drachtig is maar wel haar dochter. Zij aanvaard op dit moment meer van Hera dan in het begin van de dracht. Het zit allemaal heel mooi in elkaar dat gewijzigde hondengedrag. En wij de bazen zitten op de eerste rij om het allemaal mee te maken.

Al slaapt ze dan veel tijdens de dag,wanneer er andere schoenen aangetrokken worden door de bazen, of een bepaalde jas wordt aangetrokken, dan staat ze mee vooraan om zich mee naar buiten te murwen wanneer de deur nog maar op een spleet is geopend.

N het veld blijft ze wel dichter bij de bazen en ook Heros blijft dicht bij zijn zus, net alsof hij haar moet beschermen wanneer nodig.

Gisteren tijdens de namiddag wandeling merkten ze iets ongekends op in de velden… Honderden vogels, kievits zegt het baasje, waren neergestreken op een omgeploegd veld hier vlakbij het gehucht. Die vogels zijn op terugweg naar het noorden en waren zich aan het bevoorraden, waarschijnlijk zochten ze ook een plek om de nacht door te brengen. Daar hebben Hera en Heros zich eens goed vermaakt met het opjagen van de vogels. Belle die al een eind voorop gelopen was kwam te laat om het beste van het spektakel nog mee te maken. Mogelijk blijven de vogels enkele dagen recupereren en kunnen we straks nog spelen.

Belle & co

Flink gewerkt…

Al zeggen we het van onszelf, er is vandaag werk gedaan waar we deze zomer de vructen al van gaan plukken. Letterlijk dan toch !

Ons baasje had eergisteren twee “Mirabelle de Nancy” boompjes gekocht bij de boomkweker Maréchal te Turnhout en die heeft hij vandaag geplant. Dat planten was een fluitje van een cent, temeer omdat er eerst twee andere bomen moesten verdwijnen en er dan al een gedeeltelijk plantgat aanwezig was.

Eerst heeft hij de “wonderboom” uitgedaan. Die was aanvankelijk gekocht voor een amandelboom maar er kwamen pruimpjes aan die “niet te vreten” waren volgens ons baasje. Die waren niet alleen zuur maar ook nog eens bitter als gal. En ze kwamen enkel aan takken die opschoten vanuit de onderstam waar de “amandelboom” op geënt was.

Dat “wonder” is dus opgeruimd en daar staat nu een mooi mirabelle boompje, goed in de wortel en met een mooi takkengestel.

De tweede Mirabelle de Nancy boom kwam op de plaats waar tot deze namiddag een Moerbei boom stond. Die heeft in de tien jaar dat hij daar staat geen enkele vrucht opgebracht en het baasje verdenkt de verkoper er van dat hij hem een mannelijk exemplaar heeft aangesmeerd zonder er bij te vertellen dat je er twee moet kopen omdat moerbei niet zelfbestuivend is. Exit moerbei dus en daar staat nu zo’n 20 cm van de originele plaats een Mirabelle boompje. Hij is wat verder achteruit geplaatst omdat er enkel met moeite achterdoor kon gereden worden met onze “Husq”. ’t Baasjes’ nieuwe speeltje dat normaal zitmaaier noemt !

Deze zomer gaan we dus hopelijk van drie bomen Mirabelle pruimpjes kunnen eten, en dat daar overheerlijke confituur van gemaakt wordt  door ‘t vrouwtje kunnen al meer Drentenliefhebbers getuigen die hier in La Magdeleine gepasseerd zijn .

Belle & co

Als je denkt dat…

Als je denkt dat de mammoet uitgestorven is, dan heb je het mis, want

mam moet eten koken,...

mam moet koffie zetten,...

mam moet de was doen,...

mam moet boodschappen doen,...

mam moet de bedden verschonen...

mam moet de rommel opruimen,...

mam moet ramen lappen...

mam moet strijken...

mam moet helpen met het huiswerk,...

mam moet zorgen dat het huis schoon is,...

mam moet helpen in de tuin,...

mam moet zorgen dat alle rekeningen op tijd betaald worden,...

mam moet als het nodig is dokter zijn, ...
en als mam een man heeft met twee linkerhanden of een ontzettend luie, moet ze ook nog electricien, timmerman, fietsenmaker, schoenmaker etc, etc, etc, zijn,

MAAR mam moet vooral niet ZEUREN…

L.K.

Dat komt er van…

Als je die ECHTE stilte die hier hangt in La Magdeleine weer niet meer gewend bent, als je dan ook nog eens de luiken voor de vensters dicht, laat zodat het stikpikkendonker is. En wanneer de baasjes ook nog eens wat “in te halen” hebben aan slaap.

Dan komt het er van dat je zwaar overslaapt ….

Ondertussen merken we dat het eigenlijk niets uit maakt, niemand hoeft naar z’n werk, de winkel van de bakker en de krantenboer zijn nog open tot 19u00 vanavond en als je kast opentrekt merk je dat je de eerste weken ook niet gaat omkomen van honger of dorst ! “So what overslapen ? Niks van aantrekken en er van genieten zegt het baasje.

Die heeft inmiddels de kachel ook al terug aangestoken zodat ons warme plekje ook al terug geregeld is. Volgende maal adviseren we toch het baasje van een veel bredere kachel te kopen. Zo eentje waar je zonder dringen met drie op een rij kan voor gaan liggen. Maar het is goed mogelijk dat zo’n wensen nog nooit ergens gefabriceerd zijn geworden, een kachel van drie meter breed, daar heeft ons baasje nog niet van gehoord…

In de tuin blijkt ook alles nog hetzelfde te zijn als toen we een zes weken geleden hier voor het laatst waren. Dat was rond de nieuwjaarsperiode en toen was alles vies en nat in de tuin na enkele weken dagelijks regen. Toen waren we met vier Drentjes hier, Kibbels was toen mee met ons.

Ondertussen zijn Belle en Heros in de tuin bezig aan een grondiger inspectie en ligt Hera voor de kachel, die denkt waarschijnlijk aan haar toekomstige pupjes in haar, ook die komen in hun prille bestaan nu al niets te kort.

Belle & co

Aangekomen…

Acht uren hebben wij nodig gehad om de achthonderd kilometer tussen Vosselaar en La Magdeleine te overbruggen.

We reden de oprit van het huis af enkele minuten na half twaalf vanmiddag en iets voor half acht draaide de poort in La Magdeleine open.

Ons baasje heeft deze maal eens een keertje meer op de toerenteller van de auto gelet en ook naar de benzine meter in plaats van naar de snelheidsmeter. Toerental op 2200 rpm in zesde versnelling geeft 120 km/h en dan moet je echt in je ogen wrijven want je gelooft je eigen ogen dan niet meer. Die benzinemeter wil echt niet zakken. Bij benzinestations waar je anders MOET tanken om niet zonder diesel te vallen kon er nu amper een halve tank bijgevuld worden. En dan hing de aanhanger ook nog achter de auto te bengelen !

Bij het vertrek in België was er zoals immer veel verkeer, ook heel veel vrachtwagens. Eens in Frankrijk Lilie voorbij en op de péage waren we soms precies alleen op de snelweg. Parijs was een makkie vandaag, 25 minuten om Parijs te ‘ronden’ is voortreffelijk. En ook eens op de A10 richting Bordeaux ging het als een fluitje van een cent.

Eénmaal hebben we onze pootjes mogen strekken en onze blaas even ledigen. Ons baasje heeft Hera nog moeten wegtrekken aan die paal waar ze stond te snuffelen toen Heros ook nog eens op het gedacht kwam van tegen die paal zijn poot te heffen ! Een drachtig Drentje met een nat gepiste kop door haar broer… het baasje wi er niet van weten ondreweg ‘ergens’ in Frankrijk…

En zo hebben we dan ondertussen met z’n allen ons buikje vol en liggen we voor de kachel uit te rusten van het uitrusten in de auto. Zwaar leven hebben wij bij deze bazen, geloof ons vrij !

Belle & co