Na jaren palaveren…

Is dat de lente al…?

Het was mooi weer vandaag en het speelde door het bloed van ons trio. Zelfs drachtige Hera deed me met de zotte kuren van haar broer. Die was duidelijk met wat anders bezig dan met pupjes maken !

Belle deed niet anders dan zich rollen in de tuin, net alsof ze de winter uit haar vacht wilde schuren. Later deed ze dat ook nog tijdens de wandeling in de wegberm, maar dat hebben we achteraf wel geroken. Waar ze had in gerold was een raadsel, maar de geur van rotte vis kwam dicht in de buurt.

Vermits we deze namiddag bezoek hadden heeft het baasje dat opgelost zoals men op het Drentenforum met zulke vetlappen doet… Giorgio Armani kwam daar helpen om de hond een andere stank te geven. Hier was het Yves St Laurent me de Fahrenheit eau de toilette van ’t baasje die hier een andere geur liet waaien.

Vandaag hebben we struikjes geplant die in de maanden juli en augustus fruit moet geven voor ons baasjes’ favoriete saus voor op ijs. “Coulis van rood fruit” heet dat in restaurant termen en zo kennen we het ook van de menukaarten. We hadden al kersen, krieken, aardbeien en aalbessen in de tuin. Bramen konden we plukken langs de wegbermen maar er mankeerden nog bosbessen aan het assortiment. Het baasje had dus nog doornloze braam, bosbessen en rode besjes gekocht in Turnhout om hier in La M. te planten. Nu is het aanbod aan struiken in evenwicht voor de coulis. We gaan een lekkere zomer tegemoet…

Belle & co

Vier weken al…

Vier weken is het al geleden dat we met Hera bij Cartouche waren. Vier weken is ze drachtig en verwachten we puppies tegen het einde van maart.

Dat hebben we vorige week zaterdagnamiddag zelf met eigen ogen kunnen merken op de echo bij dr. Nelly.

Je ziet het aan haar gedrag en ook aan het gedrag van haar broer en moeder, er is wat gaande in de roedel. Hera zelf is rustiger geworden en dat merk je vooral aan Heros en zijn gedrag. Die moet al meer en meer aandringen op spelen, en zeker het wild achter elkaar hangen merken we de laatste dagen minder op.

Met Belle is het weer gans anders dan in het begin van de dracht. Die heeft er zich blijkbaar mee verzoend dat niet zij als alpha teef drachtig is maar wel haar dochter. Zij aanvaard op dit moment meer van Hera dan in het begin van de dracht. Het zit allemaal heel mooi in elkaar dat gewijzigde hondengedrag. En wij de bazen zitten op de eerste rij om het allemaal mee te maken.

Al slaapt ze dan veel tijdens de dag,wanneer er andere schoenen aangetrokken worden door de bazen, of een bepaalde jas wordt aangetrokken, dan staat ze mee vooraan om zich mee naar buiten te murwen wanneer de deur nog maar op een spleet is geopend.

N het veld blijft ze wel dichter bij de bazen en ook Heros blijft dicht bij zijn zus, net alsof hij haar moet beschermen wanneer nodig.

Gisteren tijdens de namiddag wandeling merkten ze iets ongekends op in de velden… Honderden vogels, kievits zegt het baasje, waren neergestreken op een omgeploegd veld hier vlakbij het gehucht. Die vogels zijn op terugweg naar het noorden en waren zich aan het bevoorraden, waarschijnlijk zochten ze ook een plek om de nacht door te brengen. Daar hebben Hera en Heros zich eens goed vermaakt met het opjagen van de vogels. Belle die al een eind voorop gelopen was kwam te laat om het beste van het spektakel nog mee te maken. Mogelijk blijven de vogels enkele dagen recupereren en kunnen we straks nog spelen.

Belle & co

Flink gewerkt…

Al zeggen we het van onszelf, er is vandaag werk gedaan waar we deze zomer de vructen al van gaan plukken. Letterlijk dan toch !

Ons baasje had eergisteren twee “Mirabelle de Nancy” boompjes gekocht bij de boomkweker Maréchal te Turnhout en die heeft hij vandaag geplant. Dat planten was een fluitje van een cent, temeer omdat er eerst twee andere bomen moesten verdwijnen en er dan al een gedeeltelijk plantgat aanwezig was.

Eerst heeft hij de “wonderboom” uitgedaan. Die was aanvankelijk gekocht voor een amandelboom maar er kwamen pruimpjes aan die “niet te vreten” waren volgens ons baasje. Die waren niet alleen zuur maar ook nog eens bitter als gal. En ze kwamen enkel aan takken die opschoten vanuit de onderstam waar de “amandelboom” op geënt was.

Dat “wonder” is dus opgeruimd en daar staat nu een mooi mirabelle boompje, goed in de wortel en met een mooi takkengestel.

De tweede Mirabelle de Nancy boom kwam op de plaats waar tot deze namiddag een Moerbei boom stond. Die heeft in de tien jaar dat hij daar staat geen enkele vrucht opgebracht en het baasje verdenkt de verkoper er van dat hij hem een mannelijk exemplaar heeft aangesmeerd zonder er bij te vertellen dat je er twee moet kopen omdat moerbei niet zelfbestuivend is. Exit moerbei dus en daar staat nu zo’n 20 cm van de originele plaats een Mirabelle boompje. Hij is wat verder achteruit geplaatst omdat er enkel met moeite achterdoor kon gereden worden met onze “Husq”. ’t Baasjes’ nieuwe speeltje dat normaal zitmaaier noemt !

Deze zomer gaan we dus hopelijk van drie bomen Mirabelle pruimpjes kunnen eten, en dat daar overheerlijke confituur van gemaakt wordt  door ‘t vrouwtje kunnen al meer Drentenliefhebbers getuigen die hier in La Magdeleine gepasseerd zijn .

Belle & co

Als je denkt dat…

Als je denkt dat de mammoet uitgestorven is, dan heb je het mis, want

mam moet eten koken,...

mam moet koffie zetten,...

mam moet de was doen,...

mam moet boodschappen doen,...

mam moet de bedden verschonen...

mam moet de rommel opruimen,...

mam moet ramen lappen...

mam moet strijken...

mam moet helpen met het huiswerk,...

mam moet zorgen dat het huis schoon is,...

mam moet helpen in de tuin,...

mam moet zorgen dat alle rekeningen op tijd betaald worden,...

mam moet als het nodig is dokter zijn, ...
en als mam een man heeft met twee linkerhanden of een ontzettend luie, moet ze ook nog electricien, timmerman, fietsenmaker, schoenmaker etc, etc, etc, zijn,

MAAR mam moet vooral niet ZEUREN…

L.K.

Dat komt er van…

Als je die ECHTE stilte die hier hangt in La Magdeleine weer niet meer gewend bent, als je dan ook nog eens de luiken voor de vensters dicht, laat zodat het stikpikkendonker is. En wanneer de baasjes ook nog eens wat “in te halen” hebben aan slaap.

Dan komt het er van dat je zwaar overslaapt ….

Ondertussen merken we dat het eigenlijk niets uit maakt, niemand hoeft naar z’n werk, de winkel van de bakker en de krantenboer zijn nog open tot 19u00 vanavond en als je kast opentrekt merk je dat je de eerste weken ook niet gaat omkomen van honger of dorst ! “So what overslapen ? Niks van aantrekken en er van genieten zegt het baasje.

Die heeft inmiddels de kachel ook al terug aangestoken zodat ons warme plekje ook al terug geregeld is. Volgende maal adviseren we toch het baasje van een veel bredere kachel te kopen. Zo eentje waar je zonder dringen met drie op een rij kan voor gaan liggen. Maar het is goed mogelijk dat zo’n wensen nog nooit ergens gefabriceerd zijn geworden, een kachel van drie meter breed, daar heeft ons baasje nog niet van gehoord…

In de tuin blijkt ook alles nog hetzelfde te zijn als toen we een zes weken geleden hier voor het laatst waren. Dat was rond de nieuwjaarsperiode en toen was alles vies en nat in de tuin na enkele weken dagelijks regen. Toen waren we met vier Drentjes hier, Kibbels was toen mee met ons.

Ondertussen zijn Belle en Heros in de tuin bezig aan een grondiger inspectie en ligt Hera voor de kachel, die denkt waarschijnlijk aan haar toekomstige pupjes in haar, ook die komen in hun prille bestaan nu al niets te kort.

Belle & co

Aangekomen…

Acht uren hebben wij nodig gehad om de achthonderd kilometer tussen Vosselaar en La Magdeleine te overbruggen.

We reden de oprit van het huis af enkele minuten na half twaalf vanmiddag en iets voor half acht draaide de poort in La Magdeleine open.

Ons baasje heeft deze maal eens een keertje meer op de toerenteller van de auto gelet en ook naar de benzine meter in plaats van naar de snelheidsmeter. Toerental op 2200 rpm in zesde versnelling geeft 120 km/h en dan moet je echt in je ogen wrijven want je gelooft je eigen ogen dan niet meer. Die benzinemeter wil echt niet zakken. Bij benzinestations waar je anders MOET tanken om niet zonder diesel te vallen kon er nu amper een halve tank bijgevuld worden. En dan hing de aanhanger ook nog achter de auto te bengelen !

Bij het vertrek in België was er zoals immer veel verkeer, ook heel veel vrachtwagens. Eens in Frankrijk Lilie voorbij en op de péage waren we soms precies alleen op de snelweg. Parijs was een makkie vandaag, 25 minuten om Parijs te ‘ronden’ is voortreffelijk. En ook eens op de A10 richting Bordeaux ging het als een fluitje van een cent.

Eénmaal hebben we onze pootjes mogen strekken en onze blaas even ledigen. Ons baasje heeft Hera nog moeten wegtrekken aan die paal waar ze stond te snuffelen toen Heros ook nog eens op het gedacht kwam van tegen die paal zijn poot te heffen ! Een drachtig Drentje met een nat gepiste kop door haar broer… het baasje wi er niet van weten ondreweg ‘ergens’ in Frankrijk…

En zo hebben we dan ondertussen met z’n allen ons buikje vol en liggen we voor de kachel uit te rusten van het uitrusten in de auto. Zwaar leven hebben wij bij deze bazen, geloof ons vrij !

Belle & co

Daar gaan we…

Alles wat mee moet is ingepakt, een deel zit al op de aanhanger, zoals de twee mirabellen bomen en de struiken “rood fruit”. Het is de inhoud van de koelkast en het honden eten uit de diepvries dat als laatste moet ingepakt worden.

Wat het weer ginds betreft lijkt het niet veel verschil te maken met lage landen toestanden. We zitten ginds, zoals nogal dikwijls op de grens tussen grijs en zonnig weer. France météo geeft zonnig en licht bewolkt weer onder de Gironde, daarboven in de Poitou Charente zou het zwaar bewolkt zijn en kans op regen en dat alvast tot en met zondag…

We laten het jullie vanavond weten wat onze reporters ter plaatse aantreffen. Zoals altijd strikt realistisch en zonder overdrijven zoals reporters van een kwaliteitsblog betaamt…

Belle & co

’t  Ziet er goed uit…

De rode sporttas die elke maal meegaat naar Frankrijk staat al klaar. Dit is de tas met de hondenspulletjes, noodzakelijke en minder nodige. Met de hondenapotheek, de rollijnen, ook de harnassen en zelfs de teletac ! Dat zijn zowat ons baasje denkt nodig te kunnen hebben als we meerdere dagen uit België weggaan.

Ons baasje heeft ook de rode stapelbak proper gemaakt. Die was zondag nog in dienst bij de wandeling en diende toen om de citroenjenever, koffie en cake in te vervoeren.

Ondertussen heeft ons baasje die bak volgestapeld met hondenlekkernijen. Wij hebben in die bak zien verdwijnen: voor twee dagen pedigreebrokken, mergpijpjes van Pedigree, kauwbeentjes, kleine hondenkoekjes, vleesstrips uit de Lidl (heel lekker), zelf gedroogde kipfilet in strookjes, gedroogd reeënvlees, gedroogde kippen/kalkoenlevertjes…

En dat allemaal voor een goede veertien dagen. Snoep zullen we genoeg hebben, maar voor 75 % is het allemaal gezonde snoep, door het baasje  zelf geprepareerd.

Morgen gaat hij ook nog uit de diepvries een heleboel lekkere zaken meenemen. Gebakken kip, in stukjes gesneden en gekregen van onze kippenboer, diepvries paardenkarbonaden en ook diepvries reeënvlees. We gaan geen honger lijden de volgende twee weken daar in de Charente.

Ons baasje is daarstraks nog inkopen gaan doen bij de boomkweker. Er zijn in onze Franse tuin enkele bomen die niet renderen en die ons baasje gaat rooien. Daar heeft hij nu als vervanger twee Mirabelle de Nancy halfstam bomen voor gekocht. Maar ook nog  3 x struikjes doornloze braam, 3 x bosbes en 3 x rode aalbesjes. Dit in combinatie met aardbeien, en kersen maakt ons vrouwtje een heel lekkere rodevruchtensaus om te eten bij vanilleijs of bij pudding.

Wacht maar eens tot in de maanden juni/juli, wat er dan met de baas zijn dieet staat te gebeuren is een hemelsgroot raadsel !

Belle & co

Een koppel gaat scheiden…

Een man in Eindhoven belt daags voor zijn 70e verjaardag zijn zoon in Parijs en zegt ,
“Ik vind het vreselijk om je dag te verpesten maar ik moet je vertellen dat je moeder en

ik gaan scheiden, vijfenveertig jaar ellende is genoeg."

“Waar heb je het over” schreeuwt de zoon.

“We kunnen elkaar niet meer luchten of zien” zegt de vader, “wij worden ziek van elkaar,

het maakt me al beroerd om erover te praten, dus vertel jij het je zuster in Londen maar.”

De zoon belt als de bliksem zijn zus die zowat explodeert aan de telefoon.

“Er wordt om de sodemieter niet gescheiden” schreeuwt ze, “ik regel dit wel.”

Ze belt Eindhoven en gilt tegen haar vader “ER WORDT NIET GESCHEIDEN.”

“Je doet helemaal niks voor dat ik er ben. Ik bel mijn broer terug en wij zijn er morgen en

voor die tijd doe je helemaal niks, versta je.”

De vader hangt de telefoon op. Grijnst tegen zijn vrouw en zegt "Zo, da's geregeld.

Ze zijn met mijn 70e verjaardag hier.

En ze betalen zelf de reis".

L.M.

Weer uitgesteld…

En ditmaal door hetzelfde kwaaltje waarvan ze zeggen dat het een epidemie aan het worden is. ’t Vrouwtje had er tijdens het weekend al last van, geen warm kunnen krijgen, pijn in de spieren, zich helemaal niet lekker voelen…

En gisterenavond heeft het baasje dan ook maar naar de Dafalgan gegrepen… Het is niet anders zegt ‘m en dus is het vertrek naar Frankrijk nog maar eens uitgesteld.

En dat terwijl het hoofdbestuur begin van de winter toch hun voorzorgen hadden genomen en zich door de huisdokter een antigriep spuit hadden laten vaccineren. Nu zijn ze het natte regenweer goed doorgekomen. Ook tijdens de veertiendaagse koudegolf is alles nog normaal gebleven, en nu,… nu hebben ze er van !

Er zal dus vandaag niet veel nieuws te garen vallen, of het moesten de temperaturen van de koortsthermometer  zijn.

Morgen zien we weer wel wat de toestand is.

Belle & co

Het cadeau voor Hera…

Zaterdag laatsleden, de dag voor de wandeling lieten, we zoals jullie hebben kunnen lezen, bij Hera een echo nemen om zeker te zijn dat ze drachtig is.

Voor die gelegenheid had ons baasje onze vrienden uit Numansdorp uitgenodigd om daar bij aanwezig te zijn. Karin en Jan hadden al eens laten weten dat ze eens contact wilden opnemen met dr. Nelly en voor ons baasje leek dat dus het goede ogenblik voor een ideale samenloop van omstandigheden.

Jan en Karin zijn ook de eerste aangemeld voor een pupje van ons Hera en dus was het ook voor hen een zenuwentoestand van jewelste. Het was voor ons en voor hen dan ook een hele opluchting toen de eerste “vlek” op het scherm verscheen. Die vlek stond dan wel gelijk aan een pupje.

De eerste proficiat mochten we dan ook in ontvangst nemen van Nelly, Aline en Jan en Karin. Die laatste twee hadden dan voor Hera een heel mooie zelf vervaardigde konijnendummy meegebracht. Voor Hera is dat dus niet vreemd na de lessen tijdens de jachttraining. Fier als een gieter paradeerde paradeerde ze dus rond met haar jachtbuit waar ze dus deze maal geen lap voor had moeten doen ! Niets onthouden waar de dummy lag, niets moeten apporteren, en toch zo’n mooie dummy mogen aandragen naar het baasje toe.Die moest zelfs niet aandringen om het apport in zijn hand gelegd te krijgen.

Inderdaad, dat is het nut van een jachttraining, en het baasje was al even fier als zijn “kleine meid”

Belle & co

Eentje om eens over na te denken

Sarcasme ?

Uitgesteld…

We hoorden gisteren van het hoofdbestuur dat het vertrek naar Frankrijk, voorzien voor vandaag, een dag is uitgesteld. Dat heeft zo zijn redenen.

Eerst was daar al de rompslomp van de Drentenwandeling en al wat daar rondhangt, ook nog dat er daardoor nog geen bagage was gereedgemaakt en het hoofdbestuur toch wel even “op zijn tandvlees zat”.

Niks verloren zegt het baasje, een dag vroeger of later, er staat geen ontvangstcomitee te wachten met toeters en bellen. We kunnen het ons permitteren van te gaan en te komen wanneer het ons schikt.

Inmiddels heeft ons baasje weer een schat aan vers vlees voor ons gekregen. En daar ligt dan weer de rede dat er gisterenavond geen bericht op dit blog verschenen is…

Van Luc, een kameraad jager van ons baasje hebben wij ettelijke kilo’s vlees van ree gekregen. Stukken en afsnijsel van onder andere ribben die niet “mooi ogen” op een baasjesbord maar dat het beste van het beste voor drie Drentsche Patrijshonden is.

En zo stond ons baasje in plaats van de bagage klaar te maken om te vertrekken, vlees van een ree voor ons klein te snijden om in het droogapparaat snacks voor ons klaar te maken.

De ganse nacht is door het droogapparaat doorgewerkt terwijl wij en het hoofdbestuur van een welverdiende nachtrust genoten. Zo dadelijk mogen wij al eens proeven van de snacks. Als het zo lekker is als de portie gebakken vlees dat het baasje gisterenavond ons bij onze brokken serveerde dan gaan we weer niet magerder worden tijdens ons verblijf in Frankrijk… Lekkere gebakken of gedroogde ree met Pedigree brokken, misschien nog wel wat aangevuld met wat rijst of een oerschotje van de bazentafel… We kijken er weeral naar uit . Bedankt luc voor de lekkernijen ! ! !

Belle & co

Niemand…

Niemand hebben we horen morren gisteren tijdens de kaawpollekeswandeling van de Drentenvereniging.

Ook niet toen we tijdens de citroenjenever/koffie/fruitsap/cake-pauze een heuse hagelbui over ons kregen. Dat hoort nu eenmaal bij een winterwandeling was de algemene mening.

Dat het ook allemaal jachthonden liefhebbers zijn zal er ook wel mee te maken hebben. Onze baasjes denken dat er bij een vereniging van showhondjes wel andere commentaren zullen te horen zijn in gelijke omstandigheden.

En het was koud, dat moeten we bekennen, met temperaturen tussen de 0° C en de 3°C loop je echt niet te zweten in het bos. Maar daar ken je dan ook de echte Drenteneigenaar  aan. Die trekt er ook dagelijks op uit bij minder stralende weersomstandigheden.

Maar we hadden ook “stralende” weersomstandigheden, want na de hagelbui zagen we de zon terug verschijnen. Die kon de temperatuur wel iets opdrijven maar koud bleef het wel.

Dat was dan weer geen hinder voor onze honden die er weer een lust voor het oog van maakten. Zowel tijdens de pauze halfweg als onderweg tijdens de wandeling. Hier en daar een kleine schermutseling tussen enkele reuen niet te na gesproken. Maar ook die kleine incidentjes verloopt dan gewoonlijk met veel lawaai maar zonder ernstige kwetsuren die een niet kenner wel zou vermoeden na zoveel kabaal.

We hadden een fijne wandeling en de honden… hebben we nadien niet meer gehoord….

Belle & co

Een echte…

We hadden een fijne, een echte winterwandeling met de Belgische vereniging van de Drentsche Patrijshond. Dit keer met alles erop en er aan, zelfs zon, koud en een hagelbui.

Het was de vierde Kaawpollekes wandeling in vier jaar te Vosselaar. Vanuit alle hoeken van Belgenland en zelfs Nederland waren de Drenteneigenaars naar Vosselaar afgezakt.

Het programma was dan ook erg aantrekkelijk. Met vertrek aan het buurthuis “de buren “ aan het Zeggepleintje ging de wandeling richting Lille. Achter de Lilse Bergen ligt een typisch Kempisch heide landschap en daar was een rustpunt opgesteld. De baasjes konden daar een plakje cake, een koffie, of een drupje citroenjenever “soldaat maken”. Ondertussen ravotten de honden vrij in de zandpan. Dat ze goed gespeeld hadden bleek achteraf thuis nadat de benches waar ze vermoeid in neergestreken waren gecontroleerd werden op….Kempisch zand ! ! !. Kilo’s zand hadden ze bij !

Bij de terugkeer aan het buurthuis konden de baasjes zich tegoed doen aan de huisbereide hutsepot. De vaste bloglezers weten ondertussen waar die hutsepot bereid is. Ons hoofdbestuur heeft daar samen met de dames Dymphna en Carine twee dagen aan gewerkt. Geen sinecure hebben we gemerkt want er waren meer dan veertig  eters aangemeld !

Tot 15u00 hebben de baasjes aan het babbelen geweest met de andere “Drentenzotten” zoals die baasjes wel eens binnenskamers genoemd worden.

Te 15u00 startte dan de jaarvergadering van de vereniging waar alle leden vrij hun mening mochten verkondigen en waar voornamelijk met de hulp van de aanwezigen een toch wel origineel jaarprogramma kon worden opgesteld. Ook werd er duchtig, soms luidruchtig gedebatteerd over de fokdag die plaats heeft op 12 mei te Leefdaal bij Leuven.

Ons baasje heeft ondertussen  al een deel foto’s op het internet geplaatst. Er zijn er nog meer aan ons toegezonden maar daar moet het formaat nog van aangepast worden. Dat zal iets voor morgen zijn. Dat lukt niet meer vandaag.

Temeer omdat ons baasje daarjuist al een telefoontje kreeg van een zekere Lewie M. gepensioneerde kinderoppasser en leverancier van moppen voor dit blog. Die dacht dal de laptop het had opgegeven omdat het zolang duurde vooraleer er een avondbericht over de wandeling verscheen.

Onze oprechte verontschuldigingen aan ongeduldige Lewie. Volgend jaar maken we dan de wandeling wat korter, dan kunnen we sneller aan de foto’s beginnen…(lol)

Hier onder volgende links kan je de foto’s bekijken:

http://fotoalbum.seniorennet.be/jeanjean/kaawpollekeswandeling_2012

https://picasaweb.google.com/109052076221458488896/20120219Kaawpollekes?authuser=0&authkey=Gv1sRgCPPJhdqWn8ekmQE&feat=directlink

Belle & co

Een laatavond bericht bestemd voor de ochtend

Terwijl het buiten regent, met bakken uit de hemel, staat Frankske zijn weerbericht af te ratelen op het TV scherm. Serieuze buien die grote plassen creëren, 50 liter regen per m², dat allemaal in het eerste deel van de nacht .

Zegt ons baasje “wat er dan uitvalt kan er morgen in de dag niet meer uitvallen!” en daar kunnen we hem alleen maar in bijtreden.

’t Baasje is weer vooruitziend en weet dat ‘m morgenvroeg toch geen tijd gaat hebben om zo eventjes gehaast een berichtje op het blog te plegen ! Daarom kijkt hij maar even vooruit op de wandeling van morgen.

We gaan dus een koude wandeling tegemoet met kans op een winterse bui. Net wat we dus nodig hebben om van een frisse deugddoende winterwandeling te kunnen spreken.

Leo en Louis nemen de wandelaars op sleeptouw en ons baasje verzorgt de ravitaillering “ergens” op de stille heide. We mogen volgens Frankske van ’t TV weer gerust zijn, het zal geen slappe citroenjenever zijn van de regen die in de glaasjes valt. We houden het droog en fris !

Belle & co

Yes ! ! !

Hera is drachtig. Wij waren daarjuist bij dr.Nelly en wij konden onze toekomstige pups op de laptop bekijken. Uiteraard hebben wij daar foto’s van voor jullie.

Volgens Nelly zijn het er meerdere die op dit moment een grootte hebben van ongeveer 1,5 centimeter na drie weken.

Hera is dus vandaag 3 weken drachtig en we kunnen dus pupjes hebben einde maart.

Wij hebben iets te vieren zegt het hoofdbestuur…

Belle & co

Iedereen staakt, wij dan ook…

Onze baas leest elke dag dat de ene bevolkingsgroep na de andere grieven heeft die hen doen besluiten het werk voor bepaalde of soms zelfs voor onbepaalde tijd neer te leggen.

Soms vertelt onze baas iets over een wilde staking… en dat zegt ons ook wel iets. Wild zijn we regelmatig dus dat is al makkelijk voor ons en om te staken hebben we ook een reden.

Sinds twee dagen is dat hoofdbestuur, met wat hulp van andere Drentengekken in de keuken bezig. Ze hebben dus eigenlijk weinig tijd voor ons !

Als je de kranten leest, al die andere stakers die staken ook tegen veranderingen. Wel voor een pensioen en om niet langer te werken. Die reden hebben wij dus niet en dan moeten we ook wat anders vinden ! ! !

Wij staken omdat de bazen te weinig aandacht schenken aan ons ! Ons hoofdbestuur verklaart ons zot en onredelijk, juist als “in ’t echt”. En toch doen we door ook al zoals in ’t echt !

In onderling overleg met de directie hebben we besloten dat er vanaf morgen namiddag terug veel aandacht aan de honden gaat gegeven worden en dat we dinsdag mee naar Frankrijk mogen/moeten.

Daar kunnen we mee leven (voor één keer) en als ze nog eens zoiets lappen leggen we er helemaal de blok op. Stakingspikket en brandende paletten en autobanden aan de achterdeur. Het hoofdbestuur gaat het geweten hebben. We hebben voorbeelden genoeg de laatste weken !

Belle & co

Klaar…

Klaar horen we de ene helft van het hoofdbestuur zeggen tegen da andere helft. Daar bedoelt het baasje wel mee dat de “vleespartij” klaar is om gekookt te worden. De hutsepot kan nog niet klaar zijn. Daar komen morgen Dymphna en Karine nog voor helpen om het groentedeel nog af te werken.

Het is goed geweest voor vandaag zegt het baasje. Een blik op de klok in de keuken wijst 10u30 aan en dat wil zeggen dat het hoofdbestuur meer dan vier uur is bezig geweest met het rundvlees, de varkenshammetjes en de gehaktballetjes maken.

Er hangt dan op dit moment wel een fijne bouillon geur in de keuken. ’t Kan in” ’t Hof van Cleve” bij Peter Goossens net beter ruiken is onze mening . En sterren, ’t zijn er wel geen van Michelin, staan er ook genoeg aan de hemel, maar die zijn allemaal van ons !

Het gaat lekker zijn volgende zondag na de kaawpollekes wandeling hier in Vosselaar. Na een stevige wandeling met allemaal gelijkgestemde Drenteneigenaars, de beentjes onder tafel steken om één of twee of zoveel je opkan, hutsepot te eten.

Moet je eerlijk zeggen, er zijn slechtere manieren om je zondag door te komen…

Belle & co