Een echte…

Een laatavond bericht bestemd voor de ochtend

Terwijl het buiten regent, met bakken uit de hemel, staat Frankske zijn weerbericht af te ratelen op het TV scherm. Serieuze buien die grote plassen creëren, 50 liter regen per m², dat allemaal in het eerste deel van de nacht .

Zegt ons baasje “wat er dan uitvalt kan er morgen in de dag niet meer uitvallen!” en daar kunnen we hem alleen maar in bijtreden.

’t Baasje is weer vooruitziend en weet dat ‘m morgenvroeg toch geen tijd gaat hebben om zo eventjes gehaast een berichtje op het blog te plegen ! Daarom kijkt hij maar even vooruit op de wandeling van morgen.

We gaan dus een koude wandeling tegemoet met kans op een winterse bui. Net wat we dus nodig hebben om van een frisse deugddoende winterwandeling te kunnen spreken.

Leo en Louis nemen de wandelaars op sleeptouw en ons baasje verzorgt de ravitaillering “ergens” op de stille heide. We mogen volgens Frankske van ’t TV weer gerust zijn, het zal geen slappe citroenjenever zijn van de regen die in de glaasjes valt. We houden het droog en fris !

Belle & co

Yes ! ! !

Hera is drachtig. Wij waren daarjuist bij dr.Nelly en wij konden onze toekomstige pups op de laptop bekijken. Uiteraard hebben wij daar foto’s van voor jullie.

Volgens Nelly zijn het er meerdere die op dit moment een grootte hebben van ongeveer 1,5 centimeter na drie weken.

Hera is dus vandaag 3 weken drachtig en we kunnen dus pupjes hebben einde maart.

Wij hebben iets te vieren zegt het hoofdbestuur…

Belle & co

Iedereen staakt, wij dan ook…

Onze baas leest elke dag dat de ene bevolkingsgroep na de andere grieven heeft die hen doen besluiten het werk voor bepaalde of soms zelfs voor onbepaalde tijd neer te leggen.

Soms vertelt onze baas iets over een wilde staking… en dat zegt ons ook wel iets. Wild zijn we regelmatig dus dat is al makkelijk voor ons en om te staken hebben we ook een reden.

Sinds twee dagen is dat hoofdbestuur, met wat hulp van andere Drentengekken in de keuken bezig. Ze hebben dus eigenlijk weinig tijd voor ons !

Als je de kranten leest, al die andere stakers die staken ook tegen veranderingen. Wel voor een pensioen en om niet langer te werken. Die reden hebben wij dus niet en dan moeten we ook wat anders vinden ! ! !

Wij staken omdat de bazen te weinig aandacht schenken aan ons ! Ons hoofdbestuur verklaart ons zot en onredelijk, juist als “in ’t echt”. En toch doen we door ook al zoals in ’t echt !

In onderling overleg met de directie hebben we besloten dat er vanaf morgen namiddag terug veel aandacht aan de honden gaat gegeven worden en dat we dinsdag mee naar Frankrijk mogen/moeten.

Daar kunnen we mee leven (voor één keer) en als ze nog eens zoiets lappen leggen we er helemaal de blok op. Stakingspikket en brandende paletten en autobanden aan de achterdeur. Het hoofdbestuur gaat het geweten hebben. We hebben voorbeelden genoeg de laatste weken !

Belle & co

Klaar…

Klaar horen we de ene helft van het hoofdbestuur zeggen tegen da andere helft. Daar bedoelt het baasje wel mee dat de “vleespartij” klaar is om gekookt te worden. De hutsepot kan nog niet klaar zijn. Daar komen morgen Dymphna en Karine nog voor helpen om het groentedeel nog af te werken.

Het is goed geweest voor vandaag zegt het baasje. Een blik op de klok in de keuken wijst 10u30 aan en dat wil zeggen dat het hoofdbestuur meer dan vier uur is bezig geweest met het rundvlees, de varkenshammetjes en de gehaktballetjes maken.

Er hangt dan op dit moment wel een fijne bouillon geur in de keuken. ’t Kan in” ’t Hof van Cleve” bij Peter Goossens net beter ruiken is onze mening . En sterren, ’t zijn er wel geen van Michelin, staan er ook genoeg aan de hemel, maar die zijn allemaal van ons !

Het gaat lekker zijn volgende zondag na de kaawpollekes wandeling hier in Vosselaar. Na een stevige wandeling met allemaal gelijkgestemde Drenteneigenaars, de beentjes onder tafel steken om één of twee of zoveel je opkan, hutsepot te eten.

Moet je eerlijk zeggen, er zijn slechtere manieren om je zondag door te komen…

Belle & co

De stad Antwerpen verspreidt dit bericht:

Vanaf mei 2012 zullen de molens op de Sinksenfoor ' allochtoon
vriendelijk ' zijn!
De floche zal vervangen worden door een sacoche !

DAT PAKT  GEMAKKELIJKER !!!!!

L.M.

Voorbereidingen…

Op het moment is het nog stilte voor de storm hier ten huize maar de eerste voorbereidingen voor de organisatie van het bereiden van de hutsepot zijn al gedaan of aan de gang.

Gisteren is het eetgerei al in orde gemaakt, lijstjes voor de aankopen van groenten en vlees zijn gemaakt en alles wijst er op dat de rest van de dag in het teken gaat staan van aankopen en de eerste bereidingen van het vlees. Dat laatste vraagt het meeste tijd en moet vooraf gebeuren, bouillon trekken, gehaktballetjes maken, zijn zaken waar tijd in kruipt zegt het baasje.

Volgens ons zijn we niet erg welkom op zulke momenten in de keuken… Hoewel een strategisch gekozen plaatsje onder de keukentafel toch altijd wel iets lekkers oplevert. Alleen spijtig dat er geen plaats is voor drie volwassen Drenten onder de tafel.

De baasjes zijn op die momenten steeds meer op hun “qui vive” om snoodaards te betrappen op momenten dat ze proberen met iets dat niet aan hen toebehoort aan de haal te gaan ! Het zou de eerste keer niet zijn dat op een onbewaakt ogenblik “ons moe” met een stuk vlees aan de haal gaat. Het enige dat dan getuigt van een misdaad is het verpakkingspapier dat dan achter blijft.

Maar deze keer beloven we van ons gedeisd te houden, dan kunnen de baasjes rustig verder werken en komt er niets in het gedrang voor de kaawpollekeswandeling van volgende zondag..

Belle & co

Compensatie ?

Gisteren was het echt geen weer om een baas door te sturen, laat staan een Drent. Ook ons baasje baalde er van want ook voor hem is een dag waar we niet samen gewandeld hebben een k####ndag.

Neen dat kan hij ook niet goed verdragen en dus hebben we vandaag een extra lange wandeling gemaakt. Ook ’t vrouwtje was mee en die neemt mij, Belle dan aan de leiband.

We kwamen niet veel soortgenoten tegen maar die enkele Beagle hebben we besnuffeld zoals die waarschijnlijk nog nooit heeft meegemaakt in zijn achtjarig leven. Erg gerust was Beagleman er in het begin niet in toen er drie Drenten, die kop en nek groter waren dan hijzelf, rond hem kwamen staan.

Maar dat duurde niet lang, beagle was niet erg bang aangelegd en na enkele minuten kwispelde zijn staart als een propeller, toen werden wij wat ongerust dat hij misschien wilde opstijgen als een helikopter !

We hadden in elk geval een hele fijne lange wandeling en ook de baasjes hadden er een frisse kop van gekregen. Meer moet dat niet zijn volgens ons, als ’t maar plezant is zeggen ze hier in de buurt !

Belle & co

Remedie tegen stotteren…

Een stotteraar komt een café binnen.
"Een p-p-p-p-p-pintje, astublieft".
"Hierzie" zegt de cafébaas terwijl hij hem een pint tapt.
"Zeg, merkt hij terloops op, gij stottert nogal.

Ik deed dat vroeger ook,maar ik heb me door mijn vrouw eens zo hevig laten
pijpen dat het over was.
Je moet dat echt ook eens laten doen !

"O-O-O-O-K, antwoordt de stotteraar, i-i-i-i-i-ik zal er eens over
d-d-d-d-d-denken."
De volgende week komt de stotteraar weer diezelfde café binnen...
"Een p-p-p-p-p-pintje, astublieft."
"Awel, zegt de cafébaas, heb je mijn raad niet opgevolgd dan ?"
"T-t-t-t-t-t-toch wel, zegt de stotteraar.

"Maar 't heeft niet veel geholpen, zo te zien," merkt de cafébaas op.

"N-n-n-n-n-nee, antwoordt de stotteraar, ma-ma-ma-ma-maar ge
w-w-w-w-w-woont daar w-w-w-w-w-w-wel schoon hé... !

A.D.

Goed dat die regen pas vandaag kwam…

Stel je voor dat de regen zaterdag was gekomen . Met vier Drenten in huis die door een dooiende tuin achter elkaar hollen. Tot daar gaat het nog, geen enkel probleem als het daar bij blijft. Maar… Hera kan de deur van de keuken openen, ondanks de klink omhoog staat geplaatst. (naar onder zou beter zijn maar dan komt de klink tegen de stijl)

Als “miss clever” de deur dan heeft geopend stormt de rest van de roedel achter elkaar binnen. Dit weekend zouden dat dan 16 grote slijkpoten geweest zijn. Die nemen dan de bocht van de keuken naar de living waar duchtig de remmen worden dichtgesmeten met 16 slipsporen tot gevolg ! ! !

Maar vandaag was “the day after” na “Duracell Kibbels”. En de activiteit stond al op een laag pitje vandaag. De zetel was vandaag meer dan favoriet, meer dan de tuin en het regenweer.

Morgen gaat het wat droger worden zegt men in het weerbericht. Het zal goed doen want vandaag is zo één van die dagen dat we niet zijn gaan wandelen. Zelfs ons trio vond het geen weer om een baas door te jagen…

Ook voor zondag, toch heel belangrijk voor meewandelende Drenten en baasjes… Zij gaan aan hun trekken komen. De Kaawpollekeswandeling gaat volgens de vooruitzichten haar naam alle eer aandoen. Sneeuw en smeltende sneeuw staat in het lijstje, lage temperatuur ook, dus waterdicht schoeisel en een warme waterdichte jas en hoofddeksel horen bij de uitrusting van de wandelaars voor zondag. Zeg niet dat je niet verwittigd was ! ! !

Belle & co

Stilletjes vanmorgen…

Het is stil in huis deze morgen, woelwater, “Super Duracelleke” Kibbels is terug thuis. We kunnen terug na onze ochtendplas in de tuin rustig naast in de zetel verder uitrusten.

Geen getrek met doeken en mouwen uit oude bazenhemden, geen rennen achter elkaar rond de tafel. Niet meer wisselen van bench, ieder op zijn eigen plaatsje.

We gaan ze missen die felle kleine Kibbels. Maar er is goeie hoop dat het scenario zich nog wel eens zal herhalen. Van ons mag ze in elk geval terugkomen.

Het is toch maar terug eentonig, de enige sensatie die we tot nu toe deze morgen hebben ervaren was het langskomen van de vuilniswagen die het GFT afval kwam ophalen. Die hebben we eens netjes weggejaagd met ons oorverdovend geblaf. En het is ons nog gelukt ook, ze hebben snel de bak in de muil van de vrachtwagen gekieperd en zijn dan snel doorgelopen naar de volgende , een eindje verder in de straat.”Mission completed” blijkt dat tegenwoordig te heten, vroeger was dat “een Drent is ook waaks”. Voor ons is het alleen een afwisseling met een beetje extra adrenaline….

Belle & co

De speelvogel…

De speelvogel met de eeuwigdurende Duracellekes, Kibbels , is daarstraks terug opgehaald door baasje Annemie.

Dat moet in het nestje van februari vorig jaar toch wel het hondje geweest zijn met de meeste energie. Ons trio heeft het in elk geval geweten dit weekend. Pompaf waren ze door dat kleine ding die binnen twee weken haar eerste verjaardag gaat vieren.

Vanaf ze ’s morgen uit de bench kwam en na haar ochtendplas in de tuin, stond nog maar één zaak op het programma: spelen, spelen met Hera, tot deze moe was. Dan kwam Heros, tot ook die zijn bench opzocht wegens moe. Ook moeder Belle ontsnapte niet, honderden keren heeft zij Kibbels aan een speeltje rond de tafel getrokken. Een stuk mouw van een oud hemd van ’t baasje met enkele knopen in, was het favoriete speeltje. Spijtig dat één hemd maar twee mouwen heeft want alles ligt aan rafeltjes…

Toen Annemie onderweg was naar Vosselaar hebben we nog snel een behoorlijke wandeling gemaakt met Belle en Kibbels samen. Doordat de dooi ook in Vosselaar is ingetreden zijn de paden in de bovenlaag ontdooid op een bevroren ondergrond geeft een vetlapperij van jewelste. Dat was ook te zien aan het duo wanneer ze thuiskwamen. We konden Kibbels niet even netjes maken want Annemie was ondertussen reeds gearriveerd. Ze heeft haar “Kibbeltje” dus goed smerig terug in ontvangst genomen. En wat nog zo opmerkelijk toen was… ze is in haar bench ter plaatse in slaap gevallen ! ! ! Ze was dan toch moe te krijgen...

Ons baasje begint er nu toch stilaan van overtuigd te geraken dat er sommige Drenten de grote mensen duchtig met hun voeten kunnen spelen . Maar eigenlijk hebben we met z’n alle weeral spijt dat ze terug weg is. ’t Gaf toch iets speciaals in huis, van ons mag ze terug komen en blijven zou ook al geen probleem geven…

Belle & co

Valentijn en 2 verjaardagen…

Dat 14 februari elk jaar weer de datum is dat we Valentijn of lievekesdag vieren zal wel stilaan bij iedereen  doorgedrongen zijn. Je kan er werkelijk niet meer langs kijken wanneer je door een winkelstraat loopt. De reuzengrote knalrode harten hangen in de etalages van de bakker tot de kleding- en meubelzaak.

De eerste verjaardag die we vandaag vieren en waarvan de Jacqui Lawson  verjaardags kaart vannacht al in de mailbox van Ome Luc is gevallen. Ome Luc is de schoonbroer (zwager voor de NL lezers) van ons baasje. De man van tante Rita die dan weer beter bekend is als de “koekjestante”. Ome Luc viert vandaag zijn 64° verjaardag, en is daarmee en half jaar ouder dan ons baasje.

De tweede verjaardag vieren we binnenshuis. Vier jaar geleden startte het Bas en Belleblog op deze plaats op 14 februari. Louter toevallig is die datum , je dient er geen speciallekes achter te zoeken. Gewoon gestart op 14 februari en pas later er opmerkzaam op gemaakt dat we die datum ook Valentijn zouden hebben moeten vieren !

Na vier jaar verhaaltjes over Drentsche Patrijshonden te hebben neergepend zegt de teller in de linkse kolom dat we in die tijd meer dan 270.000 maal gelezen zijn geweest.. Elke dag 2 verhaaltjes en de meeste dagen ook nog een mop na de middag.

Soms heeft het baasje kopbrekens met weer een zinnig onderwerp te verzinnen maar het is met Drenten nooit onmogelijk om zonder “facts” de dag door te komen. Er is altijd wel iets dat het vertellen waard is.

Soms zijn dat ‘voor ons’ levensbelangrijke zaken, zoals het overlijden van onze mede naamgever aan dit blog “onze Bas” of de geboorte van onze eerste nestje van ons Belle, waarvan Hera en Heros pupjes zijn die bij ons gebleven zijn. En ook het nestje van negen pups die op 27 februari 2011 geboren zijn bezorgde het blog een hoogtepunt.    1340 pageviews mochten we noteren die dag. Normaal waren er dat destijds tussen de 300 en 400/dag.

Je merkt het, vreugde en verdriet, emotie en een lach. Bij ons verveelt de lezer zich net als ons hoofdbestuur zich nooit. Een speciale periode om op de eerste rij van de lezers te gaan plaatsnemen is eind maart. Dan gaan de eerste pupjes van Hera geboren worden. Nu zaterdagavond lees je op deze plaats het resultaat van de echo die we laten maken om 100% zeker te zijn dat de pupjes “in de maak zijn”

“Sorreg dat je er bij bent” zong Dorus al in de jaren stillekes, en het is nog altijd actueel op dit blog “sorreg dat….”

Belle & co & Kibbels

De oude golfer…

Arthur is 90 jaar oud.

Hij golft elke dag sinds hij 25 jaar geleden met pensioen is gegaan.

Op een dag komt hij teneergeslagen thuis.
"Dat was de laatste druppel",

zegt hij tegen zijn vrouw,

"ik stop met golf.  

Mijn ogen zijn zo slecht geworden

dat wanneer ik de bal heb geraakt,

ik niet meer kan zien waar het naar toe is gegaan."
Zijn vrouw leeft met hem mee en maakt een kopje thee voor hem.

Terwijl ze gaan zitten, zegt ze:
"Waarom neem je mijn broer niet mee en probeer je het nog een keer."
"Dat maakt niet uit", zucht Arthur, "jouw broer is 103 jaar oud. Hij kan me niet helpen."
"Hij mag dan 103 jaar oud zijn,"

zegt zijn vrouw,

"maar zijn ogen zijn nog perfect."
Dus de volgende dag gaat Arthur met zijn schoonbroer golfen.
Hij legt de bal neer,

maakt een krachtige zwaai en staart met knijpende ogen het veld af.
Hij wendt zich tot zijn schoonbroer:
"Heb je de bal gezien?"
"Natuurlijk!" antwoordt hij, "ik heb perfecte ogen."
"Waar is het naar toe gegaan?" vraagt Arthur.
"Dat kan ik me niet meer herinneren."

G.B.

We kijken uit…

We kijken uit naar zaterdag e.k.. Eerst zal het een drukke dag worden omdat het op de dag voor de kaawpollekeswandeling hier ten huize druk is door het koken van de grote ketels verse hutsepot.

Maar waar we echt naar uitkijken (het vorige  is enkel hard werken) is de echo van Hera’s buik zaterdag namiddag. Nelly gaat Hera echoën om te zien dat ze inderdaad, zoals de baasjes vermoeden, drachtig is.

Voor zover de baasjes Hera kennen, en dat is toch wel bijzonder goed vermits ze dagelijks samenleven, is het voor hen duidelijk dat Hera heeft “opgenomen” maar zaterdag “zien” we dus het nieuwe leven dank zij de moderne medische apparatuur.

Dat we niet alleen zijn als hoofdbestuur is ook duidelijk. Bij de verschillende kandidaat pup eigenaars stijgt de koorts ook al duidelijk. Dat merken we aan de reacties op het blog en ook aan de mail’s die we vinden in onze mailbox.

Voor ons is het nu al duidelijk, als alles goed blijft gaan, hebben we einde maart pupjes van Hera en Cartouche. Hoeveel en hoe de samenstelling teefjes /reutjes gaat zijn blijft een raadsel tot bij de geboorte. Dat kan echt nog niet gezien worden na drie weken dracht maar daar gaan we half volgende mand nog wel eens voor terug…

Belle & co & Kibbels

Menukaart in het babyrestaurant…

On-ver-moei-baar…

We staan hier verbaasd met openvallend monden haast… Waar die Kibbels, ons logé hondje dit weekend haar energie blijft halen is ons een raadsel ! ! !

Die begint te spelen van het moment dat ze haar ogen open heeft (of wanneer het deurtje van de bench opengaat) en dan speelt ze met de eerste van ons trio die in haar buurt komt. Willens nillens moet hij of zij dan meespelen, negeren is net aan de orde. Spelen zal hij of zij met haar.

Is het dan zo dat na een tijdje haar “tegenspeler” moe is dan gaat ze naar een tweede slachtoffer die dan ook moet meespelen tot de vermoeidheid zich begint te tonen… ook nummer drie wordt niet gespaard en ook die krijgt ze moe.

Wanneer zich dan drie honden naast elkaar in de zetel  hebben ngelegd gaat ze aan de achterdeur staanom de tuin nog maar eens te gaan verkennen. Daar ziet ze dan gewoonlijk wel iets waar ze zich mee kan bezig houden, een merel, een duif of gewoon een bal van nons trio.

Wij hebben nhier eennheel sterk vermoedenndat Annemie, haar baasje” iets verzwegen heeft en dat zij met Kibbels meedoet om een nieuw soort batterijen van Duracell te testen. We zien de nieuwe slogan al verschijnen op het tv scherm “Duracell batterijen gaan tot 100 x langer mee. Getest door Kibbels ten huize Faes”

Het lijkt er sterk op dat het Duracell konijn haar dagen geteld zijn, en dat de volgende ster in hun reclame campagne een Drentje uit Pulle gaat zijn ! ! !

Belle & co & de onvermoeibare Kibbels

Zo begon het hier…

Het moet zo ergens in het midden van de 80er jaren geweest zijn dat ons baasje in panne viel met zijn (toen) supermoderne Olivetti schrijfmachine met display voor twee lijnen.

Het repareren kostte haast zoveel als een nieuwe schrijfmachine en het baasje was druk bezig met leerstof te herwerken van zijn afdeling autotechniek & carrosserieherstelling bij hem op school. En daar hoorden dus ook aangepaste cursussen bij…

En zo kwam er een computer… De keuze ging tussen een Commodore of een Apple Macintosh. Het was destijds zo dat de grote werkgever hier in de buurt de pillenfabriek Janssen Pharmaceutica had gekozen voor Apple. Die hadden een systeem waarbij hun werknemers voor een heel schappelijke prijs zo’n “machien” in huis konden halen.

Vermits de meeste werknemers hier in de buurt woonden, en de buren ook wel wat in de Aple zagen, kozen ook veel niet werknemers voor zo’n machien waar je “van alles mee kon doen”…

Als je dat nu bekijkt, kon je daar amper “iets” mee doen in vergelijking met nu, maar het voldeed voor wat we toen nodig hadden. Van het internet bvb. hadden we toen amper gehoord. In combinatie met een ratelende matrix printer konden we terug cursus maken en daar draaide het in oorsprong toch om !

En vorige week belde het baasje zijn kameraad met de vraag of ’t baasje “die Macintosh” nog had staan. “de Jo”, in baasjes vorig leven zijn baas bij de VAB Europech was op zoek naar “vanalles” van Apple. En omdat “de Jo” nooit geen verkeerde baas geweest is, was dat voor het baasje een reden om alles wat hier nog stond, bijeengezocht werd en terug verpakt werd in de originele doos ! Want ook die doos stond hier nog steeds en deed al jaren dienst als verpakking van het Kerstgerief. Voor dat kerstgerief zochten we dan een vervang doos.

Het baasje had zo de stille indruk dat “de Jo” nog blijer was met de doos dan met de computer…

En zo eindigde hier ten huize vorige vrijdag de Apple-periode. Hoewel zeg nooit “nooit”, want die Ipad is toch eigenlijk ook wel een heel mooi “machien”… Misschien….?

Belle & co