Just in time…

Toch nog een superdag…

Buiten rusten en gaan wandelen zijn er aan ons niet veel eisen gesteld geweest vandaag. We hebben dan ook niet veel meer dan dat uitgespookt, het was er veel te mooi weer voor. Hoewel het mooie weer pas na de middag begon toen de zon door de mist priemde.

De baasjes hadden blijkbaar wel van hun energie flesje gedronken. Terwijl het vrouwtje de voortuin nog maar eens onkruidvrij heeft gemaakt, heeft het baasje de laatste groente van het jaar 2011 geoogst.

Dat was dan de prei en die is zoals bekend wintervast , de oogst viel zelfs erg goed mee voor wat er nog in de tuin was achter gebleven. Daar zal van moeten ingevroren worden, want dat kan ons hoofdbestuur niet meer opeten in de paar dagen die ons hier nog resten dit verlof.

Dinsdag, ten laatste woensdagmorgen heel vroeg gaat het terug richting noorden, naar Vosselaar toe. Daar heeft het baasje woensdag avond nog een infovergadering met de jachthonden opleiding van JacOrion-Kempen. Zie ook op de volgende link !

http://www.bloggen.be/jac_orion_kempen/

Daar gaat ‘m eind van de maand met Heros trainen, dat in navolging van de training die hij samen met Hera deed het afgelopen jaar. Maar vermits de toestand van Hera er niet op gaat verbeteren qua beweeglijkheid met al die puppeltjes in haar buik gaat het baasje nu Hros zijn jachtaanleg eens uittesten . Jullie gaan er nog over lezen, positief of minder positief, maar zeker nooit negatief. Zo zitten we niet in mekaar. Het moet hoofdzakelijk plezant blijven voor Heros en voor de baas. Zo niet zal ’t rap gedaan zijn zegt het hoofdbestuur !

Belle & co

Ai, als dat maar goed komt…

Een stel stoer uitziende groep motorrijders waren aan het rijden toen ze een meisje zagen dat op het punt stond van een brug af te springen en ze stopten.

De leider, een grote bebaarde man, stapt van zijn motor en zegt: "Wat ben je aan het doen?"

"Ik ga zelfmoord plegen" zegt ze.

Omdat hij niet overgevoelig wil overkomen, wilde hij toch deze gelegenheid niet missen en dus vroeg hij..
"Wel, waarom geef je me geen kus voordat je springt?"

En ze doet het... en het was een lange, intensieve kus..

Nadat ze waren uitgezoend zei de motorrijder: "Wow, dat was de beste kus die ik ooit gehad heb.
Je gooit een waarlijk talent weg. Je zou beroemd kunnen zijn. Waarom ga je zelfmoord plegen?"

"Mijn ouders willen niet dat ik me als een meisje kleed......"

L.M.

’t Kon niet anders …

En het komt door de opwarming van de aarde. Niet de opwarming van de aarde zoals Al Gore het in de aandacht bracht, maar door de temperaturen van de laatste dagen in de Charente.  Nu is 24° C ook voor de Charente warm op 1 maart.

We konden het dan ook voorzien dat na een warme dag en een heldere nacht, we vandaag zouden wakker worden ingedekt door een flinke laag mist. Nu is het niet zo dat we gaan verloren lopen in de mist, het einde van de tuin is nog vlot te zien, maar het verkeer kan er toch wel hinder van hebben.

Toen het baasje gisteren voormiddag om een krant en brood naar Villefagnan reed ontmoette hij aan de rand van het gehucht de nieuwste buurman Dave, uiteraard eentje van “over ’t water”. Die was zijn Sophie, hun Duitse Herder(in) aan het uitlaten. Dat doet ‘m elke morgen, maar gisteren deed hij dat de eerste maal dit jaar in short en T-shirt!

Een blik op het dashbord van de auto vertelde het baasje dat de buitentemperatuur toen te 8u30   8°C bedroeg…  Dan zijn er volgens ons baasje maar twee mogelijkheden… Ofwel is Dave nogal “heet gebakerd”, of zijn normale kleren zijn in de was… Of is dat normaal de  gewoonte bij +8° C in Engeland, van in short te lopen ?

Hij zal het vandaag wel niet doen, de thermometer gaf daarjuist om 8u00 maar 4° C aan. Hopelijk is de zon sterk genoeg om zo rond 10u00 de mist op te lossen en terug een mooie blauw uitspansel te voorschijn te toveren…  Wait and see zeggen we dan .

Belle & co

Mooi weer om bezig te zijn….

Met 24° C op de thermometer is het werkelijk prachtig weer om bezig te zijn in de tuin. Ook wij drie zijn aan de slag gegaan om de baasjes te helpen op de koer en in de tuin. Heros is het actiefst geweest, het is al lang bekend dat hij het zware werk niet schuwt en met alles wil dragen wat de baasjes aan gerief kunnen gebruiken.

Dat hij soms wel eens op de loop gaat met zaken die onze baasjes voor zich hadden gereed gezet is louter een bijkomstigheid… Dat hij de emmer met keukenafval graag naar de composthoop draagt is al bekend van vorig jaar. Toen kreeg hij zelfs zijn eigen emmer met z’n naam op.

Daarstraks wou hij helpen met de gieter. Een volle gieter is hem wel wat zwaar om dragen maar de gieter naar de kraan dragen is wat hij graag doet.

Ook is er vandaag voor de eerste maal dit jaar het gazon gekortwiekt. Het baasje zijn nieuwe “Husq” startte van de eerste maal na meer dan 3 maanden inactiviteit. Na een uurtje of twee keken we terug over een vlekkeloos “pelouske” zoals ons baasje zijn Frans gazonnetje noemt. Belle en Hera waren vandaag vrij van dienst.

Ons baasje heeft de indruk dat je het meer en meer aan Hera begint te zien dat ze drachtig is. Ook Heros zoekt nu meer aanhang bij het baasje nu Hera duidelijk maakt dat ze niet de ganse dag wil spelen, zij slaapt ook veel en dat is goed zet het baasje over zijn kleine meid…

Belle & co

Beste vrienden,

Vergeet niet dat:

Het aperitief werd uitgevonden voor de mannen…

Om de vrouwen de tijd te geven om de tafel te dekken…

En het digestif werd ook voor de mannen uitgevonden…

Om de vrouwen de tijd te geven om de vaat te doen…

Goe hé…

L.M.

Halfweg…

Halfweg is ons baasje zijn kleine meid in haar dracht. Vier en een halve week is het geleden dat we bij Cartouche waren. En laat negen weken een volledige dracht zijn bij een hond, dan zijn we inderdaad halfweg.

En je begint het er stilaan aan te merken aan haar ranke figuurtje. Ze slaapt meer als normaal, ze eet goed en als we gaan wandelen is het net een raket met superbrandstof.

Het is ons Hera, altijd al een “specialleke” geweest, het speelmaatje en onafscheidelijke van Heros, maar die Heros de stuipen op het lijf kan jagen als het haar niet zint. Die staat er dan beduusd naar te kijken en je ziet hem dan denken “vrouwen hé”!

Nog vier weken en een half te gaan en ons hoofdbestuur gaat op 30/31 maart weer een zenuwslopend weekend tegemoet. Maar ze kunnen weer gerust beroep doen op hun grote toeverlaat de “one and only” dr. Nelly.

De eerste periode is alles goed gegaan en we weten dat Hera heeft opgenomen en werkelijk pupjes draagt. We blijven duimen voor onze kleine meid en als ze weer eens bij ’t baasje komt om gestreeld te worden dan doet ons baasje er nog een schepje bovenop. En wees maar zeker dat ze ten volle van geniet van de extra aandacht.

Belle & co

'Donker hier hé!

Een vrouw bedrijft overdag de liefde met haar minnaar terwijl haar man aan het werk is.

Zonder dat ze het echter weet, bevindt haar 9 jaar oude zoon zich in de kast in de slaapkamer.

Dan komt haar man ineens onverwacht thuis en de vrouw verstopt haar minnaar in de kast samen met het jongentje.

Het kleine jochie zegt: 'Donker hier hé!'

De man antwoordt: 'Ja, dat is het zeker.'

Zegt het jongentje: 'Ik heb een voetbal.'

De man: 'Dat is fijn voor je.'

Het ventje: 'Wil je hem kopen?'

De man: 'Nee, dank je.'

Het jongetje: 'Mijn vader staat daar hoor!'

De man: 'Oké, oké, hoeveel?'

Het jongetje: '250 Euro.'

In de weken daarop gebeurt het weer een keer dat het

jongetje en de minnaar samen in de kast komen
te zitten.

Het kleine jochie zegt: 'Donker hier hé!'

De man zegt: Ja, Dat is het zeker.'

Het ventje zegt: 'Ik heb een paar voetbalschoenen.'

De man herinnert zich de vorige keer en vraagt:
'Hoeveel'?

Het jochie: '750 Euro'

De man: 'Oké.'

Een paar dagen later zegt de vader tegen zijn zoon:
'Pak je voetbalschoenen en je voetbal want we gaan
een potje voetballen buiten op het gras.'

Het zoontje  zegt: 'Dat kan niet, ik heb ze verkocht.'

Zijn vader vraagt: 'Wat? Voor hoeveel heb je ze
verkocht dan?'

Het jochie: 'Voor 1.000 Euro!'

Zijn vader: 'Dat is veel te veel! Je hoort je vriendjes niet teveel te vragen!

Dat is veel meer dan die bal en schoenen kosten!

Ik neem je mee naar de kerk, dan kun je daar alles opbiechten aan de pastoor.'

Ze gaan naar de kerk en de vader brengt zijn zoon naar de biechtstoel,

laat hem naar binnen gaan en sluit het gordijn achter hem.

Het jongetje zegt: 'Donker hier hé!'

Zegt de pastoor: 'BEGINT NIE Hé !!!!!!'

A.D.

Lawaaimakers…

Gisteren zijn wij de baasjes gaan waarschuwen voor een dreigend gevaar. Dat dachten we althans want het maakte een raar lawaai en het vloog en er zat geen motor of schroef aan vast !

Het waren twee grote V’s die kwamen overgevlogen en die heel veel raar lawaai maakten.

Toen ’t baasje, die in de schuur bezig was, kwam kijken was zijn opmerking “dat zijn de kraanvogels die terugkeren van wintersport in ’t zuiden “.

Ja, dat hadden we met minder hulp ook zelf wel kunnen verzinnen.

Eind vorige week waren het kieviten  waar we op gejaagd hebben . Die zaten hier op “onze “ akkers hun buik vol te eten . Om nadien naar België en Nederland in de weiden te gaan broeden. Dat kunnen ze nu veiliger, nu de koningin in Nederland het al verschillende jaren niet meer op prijs stelt dat men de eerste gevonden Kieviteieren aan haar aanbied.

En dan gisteren die kraanvogels, wat gaat het morgen weer zijn wat er overkomt op weg naar het noorden ? Niet te vergeten, we hadden ook al een ULM die hier aan het cirkelen was. De stuntmannen/leerlingen van de luchtmachtbasis van Chateaubernard die hier hun aanval en onvlucht maneuvers komen oefenen. Die zijn steeds met twee, een instructeur in zijn bromvlieg en een leerling in de andere bromvlieg. Als die bezig zijn met stuntvliegen staan de leden van het hoofdbestuur elk met een verrekijker naar de hemel te turen tot ze er pijn van in hun nek krijgen.

Afwachten wat het morgen zal zijn wat er komt overgevlogen, we houden jullie op de hoogte. De krant heeft nog altijd mooi weer tot het weekend in de aanbieding .

Belle & co

Verjaardagsfoto’s…

Half Drentenland blijkt deze week jarig te zijn. Gisteren was ons nestje van februari 2011 jarig. Verschillende baasjes plaatsten foto’s van hun oogappel op hun blog of in een fotoalbum, of stuurden het ons gewoon in onze mailbox.

Maar ook op het Drentenforum regende het verjaardagsaankondigingen, Ferron, zijn zus,onze tante Lisa, Diesel, Shanti, en dan vergeet ons baasje er waarschijnlijk nog wel enkele…

Dat sommige baasjes nog gekker met hun Drentje zijn dan onze baasjes kan je wel merken op onderstaande foto’s. We moeten wel zeggen dat er ook nog “normale” foto’s ons bereikten. Maar hier de bijzonderste !

Belle & co

’t Zal je maar gebeuren…

Ik reed afgelopen nacht op de E 34 richting Turnhout, tamelijk gehaast want ik was moe en wilde naar huis.

 Zie ik plots een geel mannetje langs de weg staan huilen, die mij gebaart te stoppen.

Ik stop, ga ernaartoe, en vraag wat eraan scheelt.

"Ik ben geel, kom van Venus, ben homofiel en heb honger...".

"Tja, zeg ik, "ik kan je een boterham geven, maar verder kan ik je niet
helpen".

Ik gaf hem een boterham en reed verder...

Even later zie ik langs de weg een rood mannetje
staan huilen, wuivend of ik aub wil stoppen.

Min of meer tegen mijn zin stop ik en vraag wat eraan scheelt.

"Ik ben rood, kom van Mars, ben homofiel en heb dorst..."

Dus ik zeg tegen hem: "Ik kan je een blikje cola geven, maar verder kan ik je
niet helpen".

Ik geef het mannetje een blikje cola en rij weer verder...

Kilometertje of 10 verder staat daar een groen mannetje
midden op de weg.

Ik weet net op tijd te stoppen en vraag boos wat ie moet.

Ik ben groen, kom van Pluto, ben homofiel, kettingroker en mijn sigaretten zijn
op.

Boos zeg ik "Hier heb je een peuk, je zoekt 't verder maar uit !"

Staat verderop een blauw mannetje langs de weg. Ook deze gebaart mij te stoppen.

Ondertussen behoorlijk geïrriteerd stop ik weer en roep:

"ZO BLAUWE HOMO, VAN WAT VOOR KUTPLANEET KOM JIJ EN WAT WIL JIJ
HEBBEN!!??".
Waarop het mannetje antwoordt:

"Uw rij- en kentekenbewijs graag"

Dag moe, nonkel Heros, tante Hera, Jan en Simonne (deel 2)

De bestemming van onze reis 'Westendorf' (Oostenrijk) - 980 km van Minderhout. Onderweg was het niet druk en rond 10.30 uur zagen mijn baasjes de eerste punten, die ze herkenden. Een tankstation waar ze vroeger al eens getankt hadden, de wegwijzer van de Alpenrosebahn en natuurlijk de kerktoren van Westendorf. Omdat we nog wat vroeg waren om naar het appartement te gaan, parkeerden ze de auto maar aan de oefenpiste en was het eindelijk tijd om de benen en pootjes te strekken. Jongens toch wat ik daar zag, deed mijn Drentehartje onmiddellijk sneller slaan ... 1 grote witte vlakte lag aan mijn poten, klaar om in te rennen en springen. Ik maakte er ook onmiddellijk een vriendinnetje, dat ik de volgende dagen nog regelmatig zou terugzien. Ook met de vrienden van de baasjes, die er waren kon ik het supergoed vinden ... ach ja, ik ben dan ook schattig en lief he (en neen, dat is geen eigen lof, dat zeggen ze altijd als ze me aaien dus ...).

Het appartement was klein maar gezellig. Groot genoeg voor ons 3-en en had een mooie Luminatorbank. Het was wel wat grappig dat mijn baasjes mijn mand hadden meegenomen. In die mand hebben alleen mijn knuffels gelegen want de bank lag veel beter dan mijn mand.
Het weer was dan weer niet zo best. Dagen heeft het gesneeuwd waardoor mijn baasjes niet al te vaak konden gaan skieen. Maar het stond al van in het begin vast dat ze pas in de namiddag pas zouden gaan schifahren en dat ze in de voormiddag met mij zouden gaan wandelen.
En joenges wat hebben we gewandeld, bergop bergaf door de snee, op ijzige vlakten. Het kon niet gekker, hoger of glibberiger geweest zijn. Maar mooi en overal dat witte tapijt waar ik zo graag in speel.
Die schoenen zijn wel een hebbedingetje onder ons pubers hoor. Geen vettige poten of ijsbolletjes maar warme poten met die schoenen. Mijn baasjes deden ze niet aan op de weg maar wel als ik ging rausen in de schnee.
Aan de skipiste ben ik wel geweest. Op latten hebben ze mij nog niet gezet ... alhoewel ze wel zouden durven hoor. Door al dat gewandel was ik in de namiddag stikkapot en konden de baasjes met een gerust hart hun latten aanbinden om naar beneden te zoeven ... en vallen.
Achter ons appartement lag een wei waar ik dan 's avonds nog wat mocht ravotten.
Ik ben zo braaf geweest dat de baasjes onmiddellijk hetzelfde appartement vastgelegd hebben voor volgend jaar. Een paar kilometer van het centrum in opperste rust. Meer moet dat niet zijn.
Ik kijk al uit naar volgend jaar.
O ja, de apres-skibar heb ik ook nog niet langs de binnenkant gezien. Baasjes zeggen dat ik daarvoor nog te jong ben ... mss volgend jaar want dan ben ik nog een jaartje ouder.

Zo belofte maakt schuld en wat in het vat zit verzuurd niet.
Viel Spass in La Magdeleine. En hopelijk zit daar bij jullie alles snor.
Moe, zorg je wel een beetje goed voor tante Hera want ik kijk al uit naar dat nieuwe Drentenestje...

Ne ferme poot

Luna

Extra foto’s…

Bij het vorige bericht van Luna staan al wintersport foto’s, bij nazicht bleek ons baasje over de foto’s van de verjaardag over heen te hebben gezien.

Met deze maken we het dan ook goed…

Belle & co

Dag moe, nonkel Heros, tante Hera, Jan en Simonne,

Ze zijn hier helemaal gek geworden die 2 baasjes van mij. Ik kan er eigenlijk niet zo goed bij met mijn jonge Drenteverstand maar vanmorgen toen ik opstond, stond er mij iets heel leuk te wachten. Baasjes hadden namelijk slingers en zo aan mijn mand gehangen. wist ik veel dat ze zoveel energie zouden steken in mijn ver-jaar-dag.
Nu moesten ze wel allebei gaan werken. Ze moesten dus ook ook gigantisch vroeg vertrekken zodat er dus om 5.30 uur al een 'welklinkende' happy birthday to joe klonk hier in Lesswood...en dan stond er 'in de wei nog een koe'. Ik snap het allemaal niet zo helemaal maar ik kreeg een doos vol koekjes en wat benen, die ik zo graag lust dus dat ver-jaar-en mag wel elke dag gebeuren.

Momenteel lig ik na een lange wandeling rustig op mijn mat wat te tokkelen op de laptop. Want baasjes zijn net een lange wandeling gaan maken met mij dus ...

Ik wou jullie ook nog wat vertellen van mijn belevenissen in Tirolerland want daar was ik nog niet helemaal aan toe geraakt. Ja ook Drentepubers hebben een hardstikke druk leven gevuld met slapen, slapen, slapen, trainen, wandelen en de baasjes de duvel aandoen.

Ik ben op vakantie geweest naar een groot sneeuwland met hoge bergen.
En zoals ik al zei mijn baasjes zijn hardstikke gek ... van mij dat hebben jullie al kunnen merken de laatste keer ik bij jullie was. Met mijn blitse jas en formitastische schoenen, werd wandelen in Oostenrijk dan ook een koud (of is het nu een warm) kunstje.
Alleen ligt dat sneeuwland een beetje ver bij ons vandaan en moet ik natuurlijk ook eerst mee met een ding op 4 wielen waar ik eigenlijk nog steeds niet zo graag in zit. Maar ook dat is hardstikke goed gegaan. Ik word echt een flinke meid (dicit baasjes).

Wordt vervolgd…

Kyra Luna

Komt een man bij de dokter…

Komt een man bij de dokter en vraagt hem, kunt u me effe na kijken.
De dokter zegt kleedt u zich maar uit.

Als de man zijn onderbroek uittrekt,
kijkt de dokter en zegt wat is dat nou een platte lul? (Bever-staart)

Nou zegt de man zal het eventjes uitleggen, als we met een paar vrienden naar de kroeg
gaan worden we een beetje tipsy, dan leggen we ons geslachtsdeel op de bar
en dan fluit de barman, en wie hem het laatste wegtrekt, krijgt een klap met
de hamer en ik ben wel eens de laatste.

De dokter kijkt nog eens en zegt maar daar kan ik niks meer aan doen.

De man zegt maar daar kom ik niet voor
maar waarvoor dan zegt de dokter?

Ik kom voor mijn oren want ik hoor het fluitje niet!

L.M.

Jarig ! ! !

Negen pupjes of pubers moeten we vandaag feliciteren met hun eerste verjaardag !

Vorig jaar, op zondagmorgen 27 februari 2011 te 5u45 kwam het eerste pupje van de negen kennis maken met de grote wereld. Dit pupje is later de wereld ingestapt als Kibbels. Te 11u15 kwam de negende en laatste ter wereld.

Gans die tijd was het hoogspanning ten huize Faes want we wisten wel dat het er meer gingen zijn dan in het eerste nestje maar negen pups was toch wel “een hele hoop”

En zo kunnen we vandaag Kiki, Kiet, Kyra-Belle, Kyra-Luna, Kona , Kato, Kwispel, Kody, en Kibbels een heel mooie eerste verjaardag wensen. Dat is ook weer eens wat anders dan de elf maal dat we hen een “vermaanddag” hebben gewenst. Vandaag is het hun eerste “echte” verjaarsdag en we hopen dat we dat nog jaren kunnen doen op 27 februari.

Aan de baasjes van het negental geven we vandaag de opdracht van hun oogappel maar eens heel goed te verwennen, een lange wandeling of mee mogen naar de petshop is zowat het minste zegt ons baasje  !

Voor de baasjes heb ik Belle, nog een dikke natte lik, voor een gans jaar mijn pupjes het beste van het beste gegeven te hebben. Het zijn alle mooie gezonde pubers geworden. We hopen ze nog dikwijls te ontmoeten bij hen thuis of bij ons in Vosselaar of La Magdeleine.

Misschien komen ze wel alle negen naar de jaarlijkse clubmatch van de Drentenvereniging op 25 augustus.

En voor de pupjes… nog een heel fijne verjaardag.

Belle & co

Planten en snoeien…

Het zag er deze morgen niet naar uit dat het zo’n mooie dag ging worden. De dag kondigde zich grijs maar droog aan. Kort voor de middag brak de zon door de wolken en die hebben binnen de kortste tijd hun biezen gepakt, we hebben ze na de middag niet meer gezien.

Voor het hoofdbestuur was dat het moment om het tuingerei terug boven te halen en de rest van de struikjes nog te planten die nog restte toen ons bezoek gisteren arriveerde.

Er staan nu 3 braamstruiken, 3 rode aalbessen en 3 bosbessen struikjes hun best te doen om groot te worden en heel lekkere besjes voort te brengen.

Ook een groot aantal rozen hier in de tuin hadden nog een laatste snoeibeurt nodig. Voor de winter heeft het vrouwtje zich al gekweten van de meeste struikrozen, maar de hoge klimrozen is baasjes werk . Dat is werk op de ladder en daar past het vrouwtje voor.

Enkele uren later, en enkele kwetsuren rijker van de scherpe doornen, ligt er achter het baasje een volle kruiwagen stekelig hout dat zich alleen nog laat behandelen met een riek.

Als alle rozenstruiken zijn gesnoeid gaat het eind van de week richting déchetterie. Zeg maar containerpark, met die stekelige boel. Heel vroeger, toen de bazen nog helemaal geen groene vingers hadden kwamen die takken nog wel eens op de composthoop terecht. Tot het hoofdbestuur merkte dat het jaren duurt vooraleer die takken zijn gecomposteerd. Sinds toen gaan ze de brandstapel op, of naar het containerpark. Dit jaar gaat het waarschijnlijk de laatste richting uit. 

Het baasje was zo straf bezig geweest dat hij zelfs de aankomst van de wielerkoers Kuurne-Brussel-Kuurne heeft gemist. Gelukkig hebben we hem er nog aan kunnen herinneren dat we nog een wandeling te goed hadden !

Belle & co

Van karton ?

Lina, een kleuter van vier, mag bij haar grootouders gaan logeren.                                   
Samen duiken ze in het grote bed Lina mag dus tussen oma en opa slapen.
Als ze in bed liggen voelt Lina aan de buik van opa.
- “Is dat hier van karton ?” vraagt zij.
- “Neen antwoord opa, dat is mijn pyjama, en daaronder zit mijn buik”.
Even later legt Lina haar handje op de buik van oma,
- “Oma is dat hier van karton ?” vraagt zij.
- “Maar nee lieverd, dat is mijn slaapkleed, en daaronder zit mijn buik”.
Waarom vraag je dat ?
- “Omdat mama zei dat ik tussen twee oude dozen zou moeten slapen.”

L.M.

Louis meldt:

Alle overeenkomsten blijken louter toevallig te zijn

Groetjes, Louis