Nieuw.

 

Het seniorennet heeft een nieuwe service. Je kan nu ganse fotoalbums op ’t www plaatsen, gratis en voor niks en “poepsimpel”. Natuurlijk heeft onze baas daar gebruik van gemaakt.

 

Bij het openen van seniorennet  http://fotoalbum.seniorennet.be/ krijg je dadelijk de openingspagina fotoalbums. Hier klik je op “categorieën” en scroll je naar “huisdieren”, onder de subcategorie “honden” kan je de albums vinden van Bas , Belle en Bas & Belle. Ook de fotoserie van de Drentenclubmatch 2008 heeft het baasje een afzonderlijk album gegeven.

 

Op dit Blog krijg je wel dagelijks een fotootje maar hier krijg je een overzicht wat het “nief kodakske” allemaal te verwerken krijgt.

 

Het is ook de bedoeling van ’t baasje dat er regelmatig nieuw materiaal bijkomt in de albums. Hou het in de gaten zullen we maar zeggen !

 

Bas & Belle

Triest vandaag

 

’t Baasje heeft al zo dikwijls voor ’t venster gestaan dat we het niet meer kunnen tellen. Telkens gaat dat gepaard met een zucht. De reden : het blijft maar regenen op zo’n manier dat je de dierenbescherming op je dak krijgt als je nu gaat wandelen met je honden.

 

Goed voor de tuin, ’t is groeiweer zegt het baasje. Dan kan hij weer beginnen onkruid wieden en gazon afrijden. Soms snappen we die mensen niet, eerst laten ze het groeien en dan gaan ze het uittrekken of harken. ’t Zal ons worst wezen, als zij daar lol aan vinden…ze doen maar.

 

’t Baasje is op een dag als deze wel blij dat de dakwerker gisteren het dak hersteld heeft.

Het zou er nogal uitgezien hebben op de logeerkamer, vertelt hij ons. Daar kunnen we ook al niet over “meeklappen” wegens verboden toegang voor ons.

 

Na het ravotten deze morgen hebben wij beiden besloten van de zetel op te zoeken en een dutje te doen. Onze oogleden zijn de lichaamsdelen die het meest in beweging zijn op dit moment. Je moet je ogen toch eens openen om te zien dat het baasje nog maar eens gaat kijken dat het “nog niet over is”…

 

Bas & Belle

Niet eerlijk

 

Zo gaat dat nu al een week, Bas die ouwe rakker die altijd dicht bij de baasjes blijft, die mag loslopen in ’t bos. Hij gaat nog geen tien meter weg van de baasjes en mag vrij. Ik die zo graag “rakker” in ’t bos moet aangelijnd blijven. ‘k Versta die baasjes toch niet altijd hoor. Ik zal wel voor puppy’s zorgen als de baasjes dat zo graag willen. Maar ze geven me de kans niet !

 

Aangelijnd blijven, bloed laten prikken, kortere wandelingen langs wegen waar zeker geen loslopende reuen zijn, ’t is geen leven als je loops bent zoals ik.

 

‘k Heb ’t baasje vanavond horen telefoneren met Peter, ’t baasje van Zeppos. Het woord “zondag” hoorde ik nogal dikwijls. Ardennen, Oudenaarde, ’s namiddags, komen langs, allemaal zaken die ik meermaals gehoord heb maar rijm het maar eens aan elkaar wat ze allemaal achter mijn g.t aan ’t konkelfoezen zijn.

 

Ach we trekken het ons niet aan, als puntje bij paaltje komt heeft onze baas het altijd wel goed met ons voor, en daar zullen we ook deze keer maar op vertrouwen zeker ?

 

Belle

Waarheid

 

Als het de volgende maal januari geworden is zal het drie jaar geleden zijn dat Belle bij ons kwam. Bijna al drie jaar die voorbij gevlogen zijn, wij herinneren ons nog levendig de rit naar Affligem. Met zijn drieën naar… met zijn vieren terug !

 

Waarom begint het baasje daar nu over ? Het is Pol Goossen zijn schuld, Frank Bomans himself. Omdat het vandaag gans de dag geregend heeft en het er niet naar uitzag dat het ging beteren heeft het baasje dat boek van Pol/Frank onder handen genomen. Het lag hier al enkele weken, met het cellofaantje er nog rond. Het leek het baasje het moment wel om de schrijfsels van Pol eens nader te bekijken.

 

Iedereen weet zo stilaan dat Frank een groot dierenliefhebber is en onafscheidbaar is van zijn Wap, zijn rosse Golden.

 

Het boek “ongePOLijst” bevat allerlei losse verhaaltjes en leest dus als een sneltrein, “t baasje leest zoiets veel liever dan wat hij noemt “ de russen” of de “Claus”.

Komt hij in het verhaal “heertjes” toch een zin tegen waarvan ‘m Pol verdenkt dat hij niet origineel is. “Een hond dwingt om te bewegen en schrijven tot nadenken” ! ! !

 

Het baasje heeft zoiets nooit geschreven, dus Pol kan het niet gepikt hebben van ’t baasje, MAAR… het is wel de reden geweest waarom Belle hier gekomen is, welgeteld drie dagen nadat het baasje gevierd werd na zijn pensionering: dwingen bewegen !

 

En dat schrijven dan zal je denken. Op Valentijnsdag dit jaar is het baasje begonnen met dit blog. Gewoon omdat er niets meer te schrijven viel, wie schrijft er nu nog in tijden van telefoon/fax, GSM , computer, en andere toestanden ? Tijdens zijn schoolcarrière was het baasje wel gedwongen over allerlei problemen te denken en verslag uit te brengen. Dat valt weg als je op pensioen gaat, “het zwarte gat ?”, niet echt, maar er was wel noodzaak aan enig denkwerk.

 

Waartoe een hond je “dwingt” lees je hier elke dag…

 

’t baasje (voor één keer)

Te vroeg

 

Voor ons Belle en Zeppos, Belle is er niet klaar voor vertelt de bediende van de dierenkliniek. De waarde die zij moet halen is nog niet zo hoog dat het paren enig succes zou hebben, als ze het al toelaat !

 

Zaterdag nog eens terugkomen en dan zaterdagavond kennen we de nieuwe uitslag. Dan is er weer een wijziging noodzakelijk. Niet in La Rochelle, ook niet in La Roche maar het zal in Oudenaarde moeten gebeuren vertelt ’t baasje. Het lijkt wel een wereldreiziger die Zeppos.

 

Als er dan nog iets van komt kan hij later onder de andere reuen gaan stoeffen, zo van die Belle heeft nogal achter mij gehangen destijds. Dan liegt ‘m nog niet eens ook niet !

 

Nog eventjes afwachten, de natuur kan je toch niet naar je hand zetten. Geduld is een schoon deugd zegt het baasje, maar eigenlijk kan het Belle niet zoveel schelen. Het enige dat haar stoort zijn de aangelijnde wandelingen. Ze snakt naar het vrij “crossen in de bossen”…

 

Bas & Belle

Wachten

 

Op het telefoontje van ’t binnenhof, de dierenkliniek waar we vanmorgen geweest zijn om bij Belle bloed te laten prikken voor het bepalen van de juiste datum voor een bezoek aan Zeppos.

 

Ons Belle, flinke meid als altijd, loopt dan fier de kliniek binnen, net als een tiener die naar zijn eerste fuif mag. Ook het bloedprikken ondergaat ze zonder verpinken. Dit in tegenstelling met Bas die zich met zijn vier schijfremmen verzet, alleen al maar om op de weegschaal plaats te nemen. Hier deze maal ook een meevaller, toch een halve kilo er af op anderhalve week. Leve het boontjes dieet !

 

Wij tweeën hebben besloten, als we dan vandaag toch niet naar de Ardennen rijden, het maar kalm aan te doen. ’t Baasje zegt dat ‘m net als wij ook zijn “blaffeturen” wel een uurtje zou willen dichtdoen, ’t was dan ook zes uur deze morgen dat het bestuur hier ten huize hun “veestapel” wakker heeft gemaakt. Om klokslag zeven uur stopte de camionette van de dakwerker hier al voor de deur om dat lek te repareren. Niks ergs, vertelde het baasje, alleen maar het lood rond de schouw vervormd. Dan heeft toch die schouwveger het gelapt was zijn commentaar !

 

Ondertussen wachten wij maar af wanneer dokter Dracula, die het bloed heeft afgetapt bij Belle, ons een berichtje laat. (sorry voor de vergelijking Dr. Nelly)((die leest dit blog ook))

 

Bas & Belle

Drukke, onzekere dag

 

’t Zal een drukke dag worden vandaag, om zeven uur al een dakwerker aan de deur om een lek aan het dak te herstellen. Om zeven uur een dakwerker betekent om zes uur opstaan. Het is de keuze van de baasjes want wij Drenten verkiezen andere uren om gewekt te worden.

 

Daarna met Belle naar ’t Binnenhof voor een bloedprik om te bepalen wat het beste moment is voor de ontmoeting met Zeppos. Het overige dagprogramma zal bepaald worden door de uitslag van het bloedonderzoek.

 

Het gaat een rit naar La Roche worden of verder slapen en onze schade van de ochtend inhalen. We zien wel, we staan open voor alle mogelijkheden…

 

Bas & Belle

Braaf en voorbeeldig

 

Nu tijdens haar loopsheid is Belle wel veel rustiger, het baasje probeert haar zoveel mogelijk in ‘t oog te houden. Er is echter weinig in ’t oog te houden, zij houdt zich voorbeeldig proper en als er al eens een druppeltje valt likt ze het dadelijk weg.

 

Zelfs haar dekentje krijgt een schoonmaakbeurt telkens ze opstaat. In het bos plast ze als een reu, wel honderd maal gaat ze zitten voor enkele druppels. Het is alsof ze wil zeggen tegen de reuen “hier ben ik, en ben beschikbaar”

 

Het baasje laat Belle wel aangelijnd in ’t bos. Het baasje kent dat nog van het geval “Luna” die zich kwam presenteren aan Bas. Elf puppy’s zijn er van gekomen…

 

Als een teefje er zin in krijgt is ze er op uit om de wereld in te trekken, de eerste de beste reu die zij dan ontmoet heeft op dat moment de eer. Maar dat kan de bedoeling niet zijn zegt het baasje…

Bas & Belle

 

Oudste hond ter wereld overleden

In Engeland is de oudste hond ter wereld overleden. Labrador Bella stierf op 29-jarige leeftijd. Omgerekend naar mensenleeftijd werd het dier 203 jaar oud.

De labrador stierf aan een hartaanval terwijl zij met haar baasjes op vakantie was. Het lievelingsdier van het koppel werd nog naar de veearts gebracht, maar zijn hulp mocht niet meer baten.

De 76-jarige eigenaar zegt dat hij het beest 26 jaar geleden kocht toen ze al drie jaar oud was. Maar volgens de Briste krant Daily Mail heeft David Richardson geen officiële documentatie die de leeftijd van Bella kan bewijzen. Daarom blijft Bluey - een Australische herdershond - vooralsnog op nummer één staan in het Guiness Book of Records. Ook hij werd 29 jaar. (bdr)


Dat is pas goed nieuws, Als Bas er ook voor "wil gaan" heeft 'm nog 14 jaar voor de boeg. Het is hem van harte gegund onze ouwe rakker.

Belle

Hij "zweeft" nog

 

En dan hebben we het natuurlijk over ’t baasje. Niet dat hij zoveel gedronken heeft op ’t feest maar er komen zo van die mails en reacties op ’t blog binnen waar hij happy van wordt.

 

De genodigden waren blijkbaar in hun nopjes met het feest en nu komen er mails binnen om dat nog eens te bevestigen.

 

Carine, “Gertje” heeft zelfs een bericht over het feest op haar eigen blog gezet. Zij noemt onze baas “Zoef de Faes” met een knipoog naar Zoef de Haas uit de fabeltjeskrant. Je kan hier het bericht nalezen: http://www.gertje.web-log.nl/ .

 

Ook via mail kwamen er nog tal van reacties, zelfs met de vraag dat zo’n feest niet jaarlijks of zelfs maandelijks kan plaats vinden. Dat ziet de baas toch niet erg zitten, maandelijks zo’n tent opzetten, decoreren, bakken sleuren, en dan dat kussen bij de aankomst van de gasten. Dan bij het einde van het feest alles nog eens overdoen in omgekeerd volgorde. Hij zal er nog eens over denken zegt ‘m…

 

En nu gaan we een wandelingske maken met de baas…

 

Bas & Belle

Uitgesteld

 

Het baasje vertelt ons dat het vertrek naar Frankrijk enkele dagen is uitgesteld. Waarom doet ‘m dat nu weer ?

 

Ons Belle en Zeppos zijn de oorzaak. Onze loopse Belle zou normaal gezien de mooie reu Zeppos in de Charente ontmoeten tijdens dit weekend. Maaaar… Zeppos verblijft niet in de Charente ! De baasjes van Zeppos  hebben La Rochelle gewisseld voor La Roche. Dat is bijna hetzelfde in letters, maar toch zo’n een 750 km uit elkaar.

 

Dan blijven we nog tot na het weekend in Vosselaar en zoeken Zeppos toch op in La Roche. Zo eenvoudig  bekijkt het baasje de gewijzigde situatie. En wij hebben er een extra trip naar de Ardennen er bovenop. Sommige mensen zeggen dat wij rotverwend zijn maar wij begrijpen dat woord niet.

 

Afhankelijk van Belle’s bereidheid tot… zullen we donderdag of vrijdag de verplaatsing maken naar La Roche. De goede Ardennen lucht zal een extra stimulans zijn voor zowel Belle als Zeppos.

 

We leven in hoop dat alles “pakt”.

 

Bas & Belle

Mailtje uit La Magdeleine 

Ria, ons Belgisch gemeenteraadslid in La Magdeleine mailde ons deze morgen over het “Fête multiculturel” van afgelopen zondag. ’t Baasje is dan wel initiatiefnemer/stichter maar kon dit jaar niet deelnemen wegens “andere activiteiten” waarover je de afgelopen dagen hier al verslag hebt kunnen lezen.

 

Ria vertelt ons dat het feest een reuze succes was met meer deelnemers dan verwacht en dat ze tafels hebben moeten bij plaatsen. Het baasje heeft enkele dagen voor onze afreis naar België ook nog Engelsen uitgenodigd die wel in ons gehucht Ferret wonen maar onder de gemeente Villiers le Roux wonen.( de gemeentegrenzen lopen soms raar in la douce). Ook zij waren aanwezig, wat het baasje wel verwondert, want echt contact zoeken doen zij zelden. Ze hebben zich reuze geamuseerd vertelt Ria en misschien is het ijs nu wel gebroken. Laat dat nu juist het opzet geweest zijn van ’t baasje toen hij met zijn voorstel naar het comitee des fêtes trok, nu zo’n drie jaar geleden !

 

’t Baasje heeft aan Ria gevraagd naar foto’s gevraagd van het feest, Mohammed, Ria’s echtgenoot heeft gewoonlijk ook zijn “kodakske” wel bij. Zo snel als mogelijk (ASAP) kan je dan ook hier op ‘t blog zien en lezen hoe feesten er in Frankrijk aan toe gaat onder verschillende nationaliteiten.

 

Bedankt Ria voor het mailtje en volgende week zien we elkaar weer…

 

Bas & Belle

Het mysterie blijft.

 

Ook na het verjaardagsfeest gisteren is ’t baasje er niet achter gekomen van wie de anonieme verjaardagskaart is.

 

Iedereen die maar iets met Antwerpen te maken heeft is dadelijk bij het binnenkomen grondig op de rooster gelegd. Zonder succes, of zou het baasje zijn ondervragingstechniek moeten aanpassen ?

 

Wij hebben ons in elk geval geamuseerd wanneer het baasje de genodigden ontving. Wij hadden plaatsgevat aan de ingang van de tent zodat iedereen ons wel moest passeren. Veel bekenden van de baasjes kwamen ons over ’t bolleke strelen, eens goed “beflodderen” tot het weer begon te regenen. Toen mochten we van ’t baasje in de auto een dutje gaan doen.

 

Na de BBQ hebben we een volle etensbak gekregen, tante Rita, de koekjestante, maakte ons een gevarieerd “bordje” met alle lekkernijen die de kleinkinderen hadden laten liggen. En of dat het gesmaakt heeft…

 

Bas & Belle

Goed weer nodig !

 

De dag kondigt zich maar grijs aan, geen uitzondering hier in ’t land, maar deze namiddag willen we een streepje zon. Een streepje maar, da ’s toch niet te veel gevraagd denken wij zo.

 

Wij mogen mee naar ’t feest van de ’t baasje die er vrijdag weer een jaartje bij heeft gedaan. Laat dat feest nu in een tent doorgaan dan weet je waarom wij dat streepje zon vragen.

 

Onze taak bestaat er in van aan de ingang van het terrein de mensen te verwelkomen en een glimlach op hun gezichten te toveren. Geen zuurpruimen of trieste gezichten voor onze baas, daar gaan wij voor zorgen.

 

Wij moeten wel aangelijnd blijven wegens de toestand van ons Belle. ’t Baasje vertrouwd ze toch niet echt nu ze loops is. De juffrouw zou wel eens “een stapje in de wereld” kunnen gaan doen. Laat het baasje dat nu zijn grootste vrees zijn op dit moment. Vermits Bas altijd solidair is met Belle blijft ‘m ook aan de lijn. Treuren zullen wij niet want er zijn nog goede vooruitzichten, vandaag geen bonendieet voor ons, ’t zal lekkerder zijn vanavond….

 

Bas & Belle

Bedankt,

 

't Baasje wil iedereen bedanken die gisteren en ook nog vandaag hun felicitaties hebben gestuurd voor zijn zestigste verjaardag. De éne via mail, nog andere via de reacties op ’t blog en niet te vergeten de telefoontjes die onze baas het tweede rode oor in drie dagen hebben bezorgd.

 

Mieke en Hugo van Le Vieux Cerier, Ria en Mohammed en de kinderen vanuit La Magdeleine, Jeanine van uit La Faye, Wivine en Paul van wat dichterbij, uit Hoogstraten. Franca, Mary, Amor Fati, Sonja, Jan, Ludo, Sophie, Gertje, Mandy, Yessie, Cis, Marleen, Min & Mick, Ria & Pierre, Diana, Fons & Yvonne, Fred & Viv en ’t baasje schaamt zich te pletter als ‘m iemand vergeten is…

 

En dan zijn er nog de kaartjes, de nobele onbekende, Leo & Gerarda, Frans & Jeanine, Ria, Min & Mick, die laatste waren de eerste met hun kaartje, aan allen duuuzend keren bedankt.

 

’t Baasje is ook nog langs zijn oude school langs moeten gaan en daar werd ook al overdadig gekust en gefeliciteerd, zij waren hem blijkbaar én zijn verjaardag nog niet vergeten.

 

Hij mag niet klagen onze baas, hij is de laatste dagen een geduchte concurrent van ons geworden als ’t over “beflodderen” aankomt. Je zou er nog jaloers op worden…

 

Bas & Belle