Experiment…

Een werkloze blondine

Een blondine van Ieper stapt bij Interlabor binnen.

Awel, ‘’k probere ulder al meer of drei doagen te bellen op de numero 0800-1730. En woaromme antwoorde gulder nie?”.

Suzanne van Interlabor antwoordt: “Sorry juffrouw, maar dat zijn onze openingsuren”.

D.V.H.

Cadeautjes…

Gisterenavond bracht ons baasje cadeautjes voor groot en klein mee van de jachttraining.

Speeltjes voor de puppelaars, en snoep en kauwzaken voor moeder, oma en nonkel. Voor de cadeautjes tekende Manuela die samen met Jarno in dezelfde groep jachttraining volgt als ons baasje met Heros.

De speeltjes gaan binnen heel korte tijd dienst gaan doen want ons baasje verwacht dat de oogjes van de puppy’s zo rond het Pasenweekend gaan opengaan. Het zijn typische puppyspeeltjes, kleine speeltjes voor kleine bekjes.

Belle heeft in dezelfde aard nog altijd een klein paars “rugbyballetje” dat ze gekregen heeft bij het vorige nestje. Dat rugbyballetje heeft dus al een jaar Drentengeweld overleefd. Stevig spul dus…

Voor de “groten” waren er varkensoren en kauwstaven en –staafjes. Die had Hera al dadelijk ontdekt toen het baasje de foto wilde maken. Plots was er een varkens oor verdwenen. Lang moest het baasje niet zoeken achter de dader. Luid gesmak aan de andere kant van de tafel verraadde de dader en de plaats van de misdaad.

Zelfs aan het baasje was gedacht… niet om mee te spelen of te knabbelen maar om zijn vleesspulletjes in te verpakken. Een doos diepvrieszakjes maakte ook deel uit van het cadeaupakket. Daar is het baasje zelf verantwoordelijk voor. Die heeft een tijdje geleden, toen hij wat kip meegaf voor Jarno en Kiki, eens al lachend geantwoord op de vraag hoeveel schuld de baasjes van Jarno en Kiki daarvoor hadden, “de prijs van de diepvrieszakjes, want al de rest wat in de zakjes zat, was ook door hem gekregen”

En zo was gisterenavond iedereen tevreden…

Belle & co

Wisselen ?

Dat is wat Hera moet gedacht hebben vorige nacht… Terwijl het baasje haar pupjes aanhet bijvoeren was heeft zij de plaats van het baasje op de zetel ingenomen…

Toen het baasje klaar was met haar puppies was zij diep in slaap geraakt, zo diep dat het baasje het niet moest zien, hij hoorde haar ronken.

Nu is het zo dat zij al negen dagen 24/24 bezig is met haar pups, zonder één moment te verpozen. Het baasje vond het dan ook iets té cru om haar van de zetel te zetten en heeft als vorm van beloning een beetje opzij geschoven en is er dan maar naast gaan liggen.

Fout natuurlijk, fout tegen alle regels van de hondenopvoeding. De baas, hier het hoofd van het hoofdbestuur tot een toegeving verplichten zou niet mogen. Maar op zulke momenten heeft het baasje lak aan al die regeltjes en laat hij zijn hart spreken.

De bewondering voor het werk en de opofferingen van Hera haalden het hier op de rangorde regeltjes. Hera heeft nog zeker een anderhalf uur bij het baasje in de vouw van zijn knieën gelegen, en toen is ze terug naar de werpkist getrokken. De plicht riep opnieuw enkele meters verder…

Belle & co

Jantje komt bij papa en vraagt hem:

Papa wat is het verschil tussen "in principe"en

"in feite" ?

Papa denkt na en zegt:

'Ga naar je moeder en vraag of zij voor 1 miljoen

met de buurman naar bed zou gaan...'.

Jantje komt even later terug en zegt:

'Ja dat zou ze doen'.

Vervolgens zegt papa: 'vraag het eens aan je zus'.

Zo gezegd zo gedaan.

Even later komt Jantje terug en zegt:

'Ja, zij doet het ook voor 1 miljoen.

Dus zegt papa :

"In principe"zijn we miljonairs...'.

Maar "in feite"
…zitten we hier met twee hoeren op ons kot'.

Tutteraars en hongerlijders…

Het gaat goed, het gaat zelfs reuzengoed met dat “kleine grut” van ons. De flesjes geraken steeds sneller leeg en de teugen aan de speen alsmaar groter. Hera doet wat ze kan en zorgt super voor haar kleintjes. Ze is vannacht wel bij het baasje op de zetel komen liggen en die heeft haar maar laten doen. Het lag voor hem wel niet makkelijk met 26 kg hondenmoeder op zijn benen, maar Hera heeft momenteel een streepje voor bij de baas.

Het was trouwens maar een uurtje dat ze bij op de zetel lag want toen begon haar kroost zicht terug te laten horen. Dan is er geen houden aan en moet ze terug naar de werpkist. Het baasje is dan  maar bijgesprongen en heeft de hongerlijders de papfles in de bek gepropt. Het klinkt een beetje cru maar zo is het dan toch soms. Veel lawaai, net alsof ze deze maand nog geen eten gehad hebben en als je ze dan wil geven van de fles, dan is het niet goed genoeg en willen ze de tepel van hun moeder ! ! !

Lily is veruit met voorsprong de beste eter aan de fles. Die hoef je de speen maar voor te houden en ze hangt letterlijk te zuigen. Als die nog eens wat groter is dan zuigt ze speen en alles mee naar binnen ! Het is een plezier op zich om dat kleintje eten te geven. Die komt er wel, temeer omdat wanneer ze de fles heeft gekregen dadelijk bij moeder gaat voor een nagerechtje als ze de kans krijgt. En wat ze wil krijgt ze, ze laat zich helemaal niet achteruit stellen door die grote (?) loebassen van broers en zussen .

Ondertussen eet ook Hera goed haar kom leeg, wat ook goed is voor de pupjes, we hebben hier een droomnestje ondanks het grote aantal en het vele werk dat het met zich meebrengt.

Belle & co

Wiskunde voor 50 plussers !

Een professor in de wiskunde stuurt een fax naar zijn vrouw met het volgende:

'Geliefde vrouw, ik hoop uit de grond van mijn hart dat je je niet gekwetst of beledigd zult voelen, maar je bent nu 54 jaar oud en ik heb bepaalde behoeftes die jij me niet langer kunt geven. Voor de rest ben ik heel gelukkig dat jij mijn vrouw bent. Wees dus niet boos, wanneer je weet dat als je deze brief ontvangt, ik in het Grand Hotel ben met mijn 18-jarige assistente.
Ik zal vóór middernacht thuis zijn'
Je man.

Wanneer hij in het hotel aankomt, is er al antwoord terug van zijn vrouw met het volgende:

'Geliefde man, ook jij bent 54 jaar oud en wanneer jij deze fax ontvangt, zal ik in het Deluxe Hotel zijn met de 18-jarige zwembadjongen.

En aangezien je een goede wiskundeleraar bent, weet je zelf ook wel dat 18 vaker in 54 kan dan 54 in 18!!
Je hoeft niet op te blijven....'

Tweemaal daags…

Tweemaal per dag, met ongeveer twaalf uur tussenpauze wegen we de puppies  en verfrissen we de werpkist.

Dat tweemaal wegen vinden we noodzakelijk om de “eetgewoontes” van de pups onder controle te houden. We kunnen stellen dat wanneer een pup niet aan gewicht wint, of erger nog, afvalt, we dan kort op de bal kunnen spelen en de pup extra voeding bij geven of regelmatiger bij Hera dienen aan te leggen.

Tot nu toe valt alles nogal mee, wat ons vooral de eerste dagen parten speelde is de gevoeligheid van het nieuwe weegschaaltje. Het weegschaaltje dat we voorheen gebruikten was eentje van de weight watchers en was bijlange niet zo gevoelig. Wanneer de pups erg beweeglijk in dat schaaltje liggen te wriemelen is het soms even wachten om een juist gewicht te kunnen noteren. Dan gebeurt het wel eens dat er een foutief gewicht in de tabellen komt, maar dat corrigeert zichzelf bij de volgende weging.

Ook tweemaal daags verversen we al het linnen in de werpkist. De warmwaterkruiken krijgen dan ook nog eens een tussenbeurt ongeveer om de 6 uren. De warmtelamp gaat hier niet verslijten van het aan en uit knippen, die is in de afgelopen week nog maar tweemaal uitgeknipt toen we een foto wilden maken zonder rode schijn.

Samen met het bij voeden van de puppies vraagt dit telkens toch wel een volle twee uren werk. Daarkomt dan nog eens bij dat ook al het linnen en ook de onderlaag van het linnen, hier een passend aan de werpkist gemaakt stuk voltapijt, moet gereinigd worden.

Iemand die denkt dat fokken een reu en een loopse teef bij elkaar zetten inhoud , heeft het wel heel grondig mis. Er komt echt zoveel meer bij kijken en we prijzen ons gelukkig dat we pas met fokken begonnen zijn toen we pas (jong) gepensioneerd waren…

Belle & co

Spenen…

Enkele dagen ging het goed met het bij voeden van de puppies. Tot voor een dag of twee er meer tijd per pup moest voorzien worden.

Sommige pups wilden ook niet meer drinken… en dat was echt niet de bedoeling, er moest en zou gegeten worden of Hera ging het niet halen.

Wat was de oorzaak ? Melk te warm ? Te koud ? Nog geen honger ? Daarjuist nog gedronken bij “ons moe”? veel veronderstellingen maar allemaal mis ! ! !

Bij het ordenen van het nest en het strelen van Hera’s buik viel plots ons ook op de “Kingsize” maat van Hera’s tepels. Bij de flesjes die wij gebruiken (van Royal Canin) zijn drie spenen per flesje voorzien.

We gebruiken sindsdien de grootste maat van speen in plaats van de middelste maat voordien en de pups hangen weer met open mond aan het flesje. Ook de tijd die we nodig hebben om een pu voldoende bij te voeden is gehalveerd…

“Niks slimmer als een mens” zegt het baasje dan,” maar hij moet wel leven”

Belle & co

Lentewandeling van de Belgische Drentenvereniging.

Traditioneel op 2° paasdag, dit jaar op maandag 09.04.2012, Houdt de Belgische Vereniging van de Drentsche Patrijshond zijn lentewandeling.

Dit jaar is de streek gans ten oosten in Vlaams Brabant, vlak tegen Limburg aan de beurt. Men verzamelt om 14u00 aan café “Chalet” stationsplein 6 te 3350 Drieslinter.

De normale wandeling duurt 2u30 ongeveer maar er is een verkorting voor wandelaars die dat verkiezen , mensen met kleine kinderen en met puppy’s.

Dit jaar was ons baasje eens niet bij, de reden waarom laat zich raden, maar Louis, Josiane, en de “plaatselijken”, Jean-Pierre en Ute hebben vandaag de wandeling verkend.

De verhalen waren eens te meer bloedstollend, en gingen over koeienstront , echte koeien, en Drenten in rivieren. Stof genoeg om een echt Drenten verhaal te schrijven.

Jean-Pierre & Ute hadden de kleinkinderen bij op de wandeling en vermits Lina nog te jong is om gans de afstand te stappen te groot. De wandeing is dus goed te doen met kinderen in een buggy of hoe heten die dingen tegenwoordig. Wij hoorden iets noemen met maxi-en nog iets daarachter.

Of het baasje dit jaar gaat deelnemen is nog maar de vraag. Verantwoordelijkheden en zo zijn dit jaar heel belangrijk hier ten huize. Er zijn ten langen leste ook nog 12 puppy’s waar voor moet gezorgd worden. Het vrouwtje vertelt dat ze het wel alleen afkan maar we zullen wel zien wat we doen maandag middag… Hera komt zeker niet mee , da’s wel duidelijk !

Belle & co

Nog eens een mopje

Tamawa makele .
Dole mamoja.
Taboula.
Tawowna Tika Tika !!!!!


Bovenstaande is een ongelooflijk straffe oude Indiaanse spreuk die de fakirs in
gedachten uitspraken om hun sexuele driften in toom te houden en zo hun leven
uitsluitend aan meditatie te kunnen wijden.


Dankzij deze spreuk kregen zij nooit nog een orgasme !!

Je hebt hem toch niet gelezen hé ???

A.D.

Een week al…

Een volle week zijn de pups nu al. Vorige week rond deze tijd zaten we hier de laatste info over het nestje in te geven op het blog. Acht uren hadden we “de lijnen opengehouden” om zoveel mogelijk de lezers te laten mee genieten van de meest recent belevenissen.

Klein oogjes, pijnlijke knieën, en een mond die niet dicht te houden was van het geeuwen  wezen er op dat we een zware nacht achter de rug hadden.

Nu een week later is de toestand al wat genormaliseerd en doen de pupjes het alle goed.

De gewichten stijgen wel niet spectaculair zoals bij de vorige nestjes, maar ze komen al evenredig bij en procentueel hebben ze een gewichtwinst van rond de 30 %.

Vannacht was de eerste nacht dat ze niet zijn bij gevoerd, wat er op ijst dat Hera steeds meer melk heeft en dat de Primperan en de brokjes/melk hun werk goed doen. Hera is het baasje wel twee maal komen wekken vannacht. De eerste maal, rond vijf uur, is ze gewoon bij hem komen liggen op de zetel, en de tweede maal is ze buiten geweest voor een plasbeurt.

Ook haar slank lijntje heeft Hera al terug, waarschijnlijk heeft het uitgebreide menu, dat ze x-maal per dag moet serveren, daar ook wel oorzaak van.

We kunnen zeggen dat we de eerste week met het twaalftal perfect zijn doorgekomen, het was een zware week die we geen van beiden meer zouden willen missen .

Belle & co

Den dikke en den dunne…

Hebben deze maal niets te maken met Laurel en Hardy maar leven hier ten huize al haast een week broederlijk naast elkaar.

Het zijn de zwaarste en de lichtste uit het nest, wij noemen ze op dit moment met de kleur van het wollen lintje om hun nek. “de Witte” weegt sinds vandaag over de 500 gram en ligt in het midden in beeld zijn buik vol te drinken. Rechts ligt het bruine bandje beter gekend als “Lily” soms ook “ons prutske” genoemd en die weegt sinds gisteren over de 200gram.

Het verschil is op de foto meer dan duidelijk te merken, het kan ook moeilijk anders de ene weegt meer dan dubbel zoveel als het kleintje.

En nochtans eet Lily goed, heel goed zelfs maar het is ook de meest beweeglijke van de groep, “een werkertje” zegt het baasje. Die doet gans haar winst met het vele eten gewoon op aan haar energieverbruik !

Er is dus een grote verscheidenheid in activiteit en  gewicht , maar het is een prachtig nestje, we zijn er nog geen klein beetje fier op en dan vooral op baasjes “kleine meid” Hera die het allemaal in haar eentje heeft gedaan.

Belle & co

Even geen aandacht…muizen en tunnels

Maar de combinatie van de twee oorzaken heeft geen verband met elkaar en verdient een woordje “explicatie”.

De eerste tunnel/kuil in het nieuwe gazon is sinds gisterenavond een feit. Het bouw/graafwerk is in alle stilte opgetrokken of gedolven door het samenwerkingsverband Belle & Heros. Hera heeft deze maal een sluitend alibi met “ik was op dat moment mijn kroost aan het zogen onderzoeksrechter” Terwijl je ze zichtbaar ziet denken”shit en ik was er niet bij, doemme toch”. En vermits de bazen meer aandacht hadden voor Hera en de puppies konden moeder en zoon hun gangen gaan.

Het zit zo… voorafgaand aan de aanleg van het gazon zijn er uiteraard opruiming- en veranderingswerken vooraf gegaan. Toen zijn enkele Silex plaveien verwijderd waar toen toch wel rare gangen onder zichtbaar door werden. Dat waren duidelijk muizengangen die toen door de verwoestende kracht van een motorfrees in de vernieling zijn gedraaid. Het baasje dacht toen, die muizen stappen het hier wel af en heeft de buren verwittigd dat hij een muizenbiotoop heeft vernield en wat daar de gevolgen van konden zijn …

Maar de muizen zijn het niet afgebold, ze hebben zich van een ander betonnen dak voorzien en zitten nu onder het terras ! En dat hebben moeder en zoon Drent met hun fijne neus ontdekt. Twee weken hebben ze zich (een beetje) koest gehouden met hun graafwerken, maar tegen de drang om die muizen vakkundig de nek om te draaien daar zijn ze niet tegen bestand !

Het resultaat zie je op onderstaande foto’s.

Met de pups alles kits, een rustige nacht met weinig optredens van het kraaienkoor en maar enkele hongerigen. De baas heeft goed geslapen en de inhoud van de werpkist blijkbaar ook.

Belle & co

Tante Lisa…

Tante Lisa is drachtig ! ! ! Officieel is het”Lisa van Drentenpassie” uit de kennel van Roswitha Harmsen. Lisa is de zus van Ferron, die de vader is van de puppies uit  het februari 2011 nestje met Belle. Dus voor ons is het “Tante Lisa” want dan ben je toch al een beetje veel familie van elkaar.

Wij kennen enkel mensen die enkele dagen geleden een gat in de lucht hebben  gesprongen. Mensen die meer dan een jaar op de wachtlijst bij Roswitha hebben gestaan voor een pupje en vorige loopsheid een teleurstelling opliepen omdat de dekking niet had “gepakt”, want ook dat gebeurt soms.

Maar onder andere Sonja en Irene kunnen nu beginnen uitkijken naar de komst van hun tweede Drentje. Maar ook voor de andere pupjes heeft Roswitha met uiterste zorg kandidaten voor haar pupjes geselecteerd. Roswitha hanteert net als wij strenge normen tot het bekomen van een “Van Drentenpassie” pup.

We wensen Roswitha een prachtnestje met mooi getekende, gezonde  pup’s en kijken al uit naar wat de geboorte brengt. We blijven ook nieuwtjes vanuit Nederland hier op het blog vermelden !

Belle & co

Alle nachten…

Alle nachten zijn niet dezelfde… Waar het baasje gisteren een heel goede nacht had, met weinig “interventies” op het puppyfront, dan was het verleden nacht gans anders.

Er waren heel wat pups die wel konden janken maar als je ze dan wat puppymelk wou laten drinken, dan hielden ze hun bek stijf dicht. En daar wordt het baasje niet echt vrolijk van.

Hoe die Hera het zou al vier dagen kan uithouden is ieder een raadsel ! We zullen het maar onder “moederliefde” klasseren.

Hera begint vandaag toch al wel een keertje meer in de tuin te lopen, het is nog wel altijd snel buiten en snel terug binnen, maar ze gaat toch al eens een frisse neus halen. En dat ziet het baas je graag gebeuren.

Wat het baasje ook graag ziet gebeuren is dat alle puppies geleidelijk maar langzaam aan gewicht winnen. Bij de vroegere nestjes ging dat allemaal veel sneller maar toen waren ze ook niet met twaalf om de “koek”te verdelen…

Belle & co

Bewonderenswaardig…

Zo zie je het niet dikwijls, Hera is bewonderenswaardig. Vierentwintig uur op vierentwintig, zeven dagen op zeven zorgt ze voor haar opmerkelijk grote kroost.

Geen moment wijkt ze uit haar werpkist, krijgt ze haar eten niet in de werpkist dan eet ze niet ! Zeer zelden staat ze een keertje op om naar de tuin te gaan voor een plasje of een kakje. Dat doet ze bij voorkeur ‘s nachts  want dan liggen Heros en Belle in hun bench en is ze zeker dat er niemand aan haar puppies kan komen.

Ook als het baasje haar tijdens de dag mee buiten neemt in de tuin gaat ze niet mee vooraleer Haar twee huisgenoten voor haar zijn buitengegaan. Ze s ook yelkens als eerste terug binnen !

Het eten geven aan de pups gaat steeds beter volgens het baasje. Alle pups krijgen hun portie en dienen nog maarhalf zoveel bijvoering krijgen als de eerste twee dagen. De pups komen alle nog elke dag bij in gewicht. Veel overschot zal er wel niet zijn in de voorraad van de milkbar. Haar mooi slanke lijntje heeft ze alvast al terug. Moedertje Hera ziet er piekfijn uit ondanks ze nog maar vier dagen geleden een “twaalfling “ heeft gekregen.

Het is een wonder dat ze alle twaalf nog kan tevreden stellen met voedsel, het baasje heeft zich al wel voorgenomen dat er al zeker op drie weken zal begonnen worden met de pups zelfstandig hun puppymelk te leren slabberen. Hera kan dan zoveel melk bljven geven als ze zelf wil en heeft.

Met zo’n hondenmoedertje redden we het wel !

Belle & co

Grote meid ... kleinere tuin

Dag moe, tante (mama) Hera, nonkel Heros, Jan en Simonne,

Zoals de titel al doet vermoeden, zijn er sinds vandaag heel wat veranderingen in dat puppy-puberlijfje van mij ontstaan.

Nu was ik volgens mijn baasjes al wel wat makker de laatste week. Volgens hen sliep ik ook veel meer. Ik kan daar niet bevestigend op antwoorden want de klok hebben ze mij hier nog niet leren lezen.

Baasjes zeiden dat dat kwam door de mormonen of hoe noemen die beesten in mijn lijf. Ik weet echt niet wat dat is hoor, maar ik had wel wat last in mijn buikje.

Vanmorgen heeft een van mijn baasjes dan een miniscuul klein druppeltje bloed gevonden op de grond.

Het ene baasje zegt daarvan dat een rode druppel betreft die naar aard, uitzicht en kleur haar doet vermoeden dat het om bloed gaat. Want een detergerende (baasje zegt dat ik eigenlijk moet schrijven determineerende) test hebben ze daar niet op gedaan.

Door dat druppeltje werden er opeens heel wat telefoontjes en smsjes gedaan. Baasjes hadden immers quasi afgesproken met kleine (grote) zus Kyra dat we nog eens samen gingen wandelen. Dat werd afgebeld want ik mag NIET meer loslopen. Oma, opa en omi kregen een berichtje dat ik een grote meid geworden was. Dan werd er gebeld naar Jenny. Jenny is mijn trainster op de jachttraining in Etten-Leur om voor de komende 3 weken af te bellen. Allegeluk vond Jenny het nog best kunnen dat ik dinsdag kwam (oef). Uiteindelijk belde baasje nog naar de achterburen want daar woont mijn grote vriend Jordy. Caroline vertelde dat ze het wel gedacht had want Jordy gedroeg zich ook al een paar dagen anders. Hij zou op vrijersvoeten zijn en daardoor aan zijn lijn aan het werken zijn, want hij had al 2 dagen niet gegeten.

Uiteindelijk bereikte het nieuws ook jullie want baasje ging nog langs met oude kranten bij jullie zodat de kroost van Hera zich de komende tijd flink kan laten gaan. Dat was al langer afgesproken want Jan had gezegd dat er nog lekkere knabbeltjes waren voor mij. Afgaand op mijn neus kan ik nu al verzekeren dat dat een smikkelsmul plezier zal worden. Baasje heeft ook nog fijn verteld over die prachtige voetbalploeg van Hera. Misschien kunnen jullie beter met die 12 hongerige bekjes gaan korfballen. Dat is immers een gemengde sport waar wij Belgen zeker het WK zullen halen. Zo te horen zorgt mijn tante heel goed voor haar pups.

Het kriebelt natuurlijk wel bij baasje bij het zien van al dat klein grut ... want ons moe haar laatste nestje wordt op korte tijd groot.

Toen baasje thuiskwam, werd mijn speelterrein een stuk kleiner. Baasjes willen geen enkel risico lopen op een ongewenst puppyschap. Nu kan ik niet meer aan de draad komen waar Jordy en ik elkaar elke dag begroeten.

Kortweg 'loops zijn' sucks want ik mag nu niet:

* gaan wandelen met Kyra;

* meer los in mijn bos;

* meer gaan trainen;

* mijn tuin is een pak kleiner;

* elke dag tegen Jordy gedag zeggen;

* ....

Het enige goede dat ik van vandaag onthou is dat ik nu baasjes grote meid ben, dat Jan hele lekkere botten heeft meegegeven en de baasjes volgende week een hele week thuis zijn om met mij te kroelen.

Ik kan nu met zekerheid zeggen dat groot worden leuk is maar toch ook vaak je lui-lekker leven wat beperkt.

Veel succes met de pupjes. Gelukkig geven ze voor volgende week slecht weer op Simonne zodat het niet erg is om wat binnen te blijven

Een flinke poot van een grote meid

Luna