Puppies…

De 7° en laatste…

Gisteren zijn de pups zeven weken oud geworden. Dat is in zo verre een belangrijke week omdat het de laatste volle week is dat de pups hier verblijven !

Wat gaat het snel die puppentijd bij de fokker, het lijkt of het gisteren was dat we hier haast niet konden bijhouden met het opvangen van de puppies. Zo snel zette Hera haar pups op de wereld .

Eind van de week vertrekt ons eerste pupje naar Bart en Carine in Genk. Ons eerste pupje dat vertrekt is tevens het meest verwende door iedereen en het eerste dat een naam kreeg in de roedel… ons Lily. Die gaat van de kleinste dadelijk de langste worden, zij is immers vanaf zaterdag een Limburgse hooooooond .

De laatste die hier gaat vertrekken is “ozze Louis” die trekt naar Oostrozebeke in Oost Vlaanderen en die blijft bij ons tot maandag 28 mei. Daar is het weekend daarvoor communiefeest in de familie en dat is nu niet dadelijk het meest ideale moment om een pupje in huis te halen. Verstandige beslissing vindt ons baasje.

En dan is er nog ons Lucy, die gaat onze roedel blijvend vergroten, zij blijft bij nonkel, moeder en oma. Vorig jaar was het Kiki die bij ons zou blijven maar het lot besliste er anders over en Kiki is een “Arnhems meisje” geworden.

Iets gans anders nog dat zeker de moeite van het vertellen waard is… De nieuwe site van de nieuwe “Gloucester Drentenkennel” is een feit sinds gisteren avond. Luc en Gerrie waren nog niet een klein beetje fier dat ze hun nieuwe site konden aankondigen. De site is een aanrader. Hij is zeer duidelijk een waardig opvolger van de site van Rob en Tiny, de stichters van de “Gloster” en is op dezelfde leest geschoeid. Boordevol informatie en zeer aangenaam om lezen, kijk hier maar eens: http://home.kpn.nl/xiii81mg/   Proficiat Luc en Gerrie, we plaatsen jullie site graag bij de favorieten, en wat de Drenteninfo betreft, alle eigenaars van een “Faes’en pup” gaan jullie site adres meekrijgen met een flinke aanbeveling !

Belle & co

Wa ’s da …?

Dat is wat de puppies vandaag moeten gedacht hebben deze namiddag toen ze onder de veranda hun “lunch” aan het binnenspelen waren . Plots, uit het niets een donderslag en haast gelijktijdig een hoosbui van jewelste.

Bang van water zijn ze niet, van regen toch al zeker niet want toen we de pupjes wilden binnenzetten dienden ze eerst stuk voor stuk afgedroogd te worden !

De eerste druppels werden als heel raar ervaren en ze wisten werkelijk niet wat hen overkwam. Ze zaten wat verdwaasd rond en naar elkaar te kijken, maar slimmer werden ze er niet van. Toen ze dan merkten dat ze van de regen geen schrik moesten hebben gingen ze gewoon verder met spelen. Tot het hoofdbestuur ingreep en ze binnen in de woonkamer zetten omdat ze in geen tijd begonnen te veranderen in kleine slijkduiveltjes. Dat zullen ze binnenkort maar moeten ervaren bij hun respectievelijke baasjes was het oordeel van onze baasjes….

Ons hoofdbestuur zag het niet zitten van twaalf van die spartelende  pups nog eens extra netjes te maken.

Het was dan geen weer “om over naar huis te schrijven” maar de pups hebben dan toch weer een ervaring extra opgedaan.

Belle & co

’s nachts om drieën…

Een vent komt 's nachts om 3 uur thuis. Trekt beneden zijn schoenen uit en gaat op z'n kousenvoeten naar boven.

Hij probeert de krakende trede over te slaan en laat zich heel voorzichtig op het echtelijk bed zakken om zijn kousen uit te trekken.

Terwijl hij de tweede kous probeert uit te trekken veert zijn vrouw recht en zegt in een furie:

"Nu zou ik wel eens willen weten wat er om 3 uur 's nachts nog open is!"

Waarop de man zijn kousen terug begint aan te trekken en zegt: "Ik zal direct eens gaan zien sjoeke."

L.M.

Expansie !

Het puppies verblijf in de woonkamer was aan uitbreiding toe. De kleintjes zaten haast op elkaars lip en het was dan ook steeds revolutie zonder wapens in het puppies verblijf .

Kabaal genoeg ’s avonds als ze terug binnen kwamen na een dag in de tuin. Dus er moest een oplossing komen om het voor henen voor het hoofdbestuur ook ’s avonds aangenaam te maken.

De bench was al even te klein om de twaalf voor hun slaap te huisvesten. Ze sliepen dan ook h eender op de vloer in een te kleine mand, kortom er diende wat te gebeuren !

Twee weken geleden gebruikten we een nieuwe bench om de pupjes bij het wegen af te zonderen van hen die nog niet gewogen waren. Die bench terug inschakelen leek voor het hoofdbestuur de oplossing om het te kleine huisvestingsprobleem op te lossen.

Dus werd die bench terug uit de doos gehaald en opgesteld naast de bench die al wekenlang in gebruik is. In geen tijd lagen er drie pups in te rusten die het kabaal buiten de bench wilden ontvluchten om van een deugddoende nachtrust te genieten. Doel bereikt dus en drie kabaalmakers minder in huis !
Ook in het puppenverblijf buiten is de "Gloucester villa" te klein geworden om twaalf pups van tussen de 3,5 en de 5,5 kilo te huisvesten. Daar liggen dan enkele pups in een zachte mand lekker uit de wind hun dutje te doen. Daar heeft het hoofdbestuur echter geen expansie plannen. Als het echt niet goed is met het weer dan zetten ze toch gans de roedel binnen, lekker in het binnenverblijf waar de buizen van de verwaming onder het puppieverblijf doorlopen !

Belle & co

Ik was op pupbezoek !

Omdat ik zo loops ben dat het niet mooi meer is. Omdat ik voor het minste dat ik van Heros zie mijn staart opzij doe, mocht ik daarstraks met het baasje mee naar Leopoldsburg. Daar staat de wieg van gans die “van ‘t Jasperspad” roedel.

En een wieg was het net niet maar de pups van Unique (zo heet Hera’s schoonzus) zijn tien dagen jonger dan de twaalf van Hera.

Dat het allemaal grote nestjes zijn blijkt ! Ook Unique heeft een nestje van 10 pups. Dat ze zo vinnig zijn als die van ons konden we spijtig genoeg niet zien. De puppies hadden kort voor onze aankomst gegeten en dan doen die pups iets verstandigs… Ze nemen een tijdje platte rust om hun eten te laten verteren op een natuurlijke wijze, in alle kalmte.

De  twee teefjes, Unique is zo oud als ikzelf en Vana, zo oud als Heros en Hera heb ikzelf niet gezien. Ik mocht van het baasje niet binnen ! De pups zijn nog te jong, ik moest van ’t baasje de auto bewaken.

Bij onze thuiskomst was het ontvangstcomitée in alle staten. He comitée bestond slechts uit één hond , Heros maar het ontvangst was meer dan uitbundig .Blijkbaar moet Heros gedacht hebben dat ik weken ging wegblijven…

Belle & co

Toch nog opletten !

Nu alles zo feilloos goed loopt, hebben we er toch nog een zorg bij. Vorige week hebben we hier gemeld dat oma Belle loops is, dat was voorzien en verder geen vuiltje aan de lucht. Aangelijnd uitlaten is dan de boodschap uit voorzorg.

Sinds gisteren avond doet Belle echter héééél bereidwillig haar staart opzij als haar zoon Heros in de nabijheid gesignaleerd wordt ! Insiders weten dat dit alles wijst op een grote bereidheid van de teef om gedekt te worden !

Heros van zijn kant gebruikt zijn snuffel om zijn moeder uitgebreid te inspecteren op lekkere geurtjes uit de natuur die er op wijzen dat hij nog eens vrolijk van bil kan gaan als hij de kans krijgt ! ! ! Of dat nu zijn moeder Belle is of zijn zus Hera, het maakt hem niets uit, zoveel is wel duidelijk !

Maar of het hoofdbestuur dat alles graag ziet gebeuren is een andere zaak. Toen Heros ongeveer acht maanden oud was hebben ze hem wel laten steriliseren (zaadleider geknipt) maar toch zien ze het niet graag gebeuren dat hij hier in de tuin zijn moeder terug naar binnen staat te duwen (of naar buiten, hangt af van de richting van waar de snuit van moeder naartoe staat)

Ondertussen is Heros er zich door de talloze “interventies” van het hoofdbestuur al wel van bewust geworden dat zijn avances naar zijn moeder toe niet worden geapprecieerd door het hoofdbestuur en richt hij zijn pijlen meer op zijn zus . Ditmaal meer om te spelen want zus is NIET loops maar is wel bereid om te spelen, maar niet tot “vuil manieren” zoals ze het uitlegden in de baasjes hun jeugd !

Broer en zus mogen dan wel hun energie bij elkaar verspillen, toch blijft het opletten geblazen. We verdenken Heros er van dat het alleen maar afleidingsmaneuvers zijn om de baasjes hun aandacht te laten verslappen en uiteindelijk toch z’n slag te slaan…

Belle & co

Vergeten werk…

Vandaag zondag zijn onze pupjes “gechipt”, zijn ze gevaccineerd en heeft onze dierenarts de DNA stalen afgenomen. Drie uur en een half hebben we daar werk aan gehad. Er kwam ook nog een grondige gezondheids check up aan te pas en alle pups zijn goedgekeurd voor een gezond leven in de grote hondenwereld.

Het baasje is zo druk in de weer geweest met het administratieve werk dat komt kijken bij de aanvraag voor stambomen en DNA attesten dat hij het blog er haast bij vergeten was, of toch minstens “de klok”

Morgenvroeg dus meer over de belevenissen van vandaag zondag 13 .05.12

We wensen jullie nog zoete dromen en tot morgen …

Belle & co

De vreselijkste doodstraf…

Gebeurt niet dikwijls…

Het gebeurt zelden dat er maar één bericht op een dag verschijnt op dit blog, maar gisteren was zo’n dag. Afspraken, bezoek, belangrijke vergadering, (en nog niet dadelijk om de hoek ook niet) maakten dat er gisteren ochtend een bericht stond, en dat was het dan…

Eerst de vergadering van de fokkers van de Belgische Drentenvereniging in Leefdaal bij Leuven. Professor Nadine Buys gaf een uitermate aandachtig gevolgde lezing over inteelt. Dat er niet veel fokkers aanwezig waren lag waarschijnlijk aan het behoorlijk aantal nestjes dat er de laatste weken geboren of waar elk moment nog wat te verwachten valt.

De professor gaf een vakkundige, duidelijke uitleg zoals je ze waarschijnlijk zelden hoort. Bij elke vraag een verrassend eenvoudige klare uitleg, werkelijk een opsteker deze lezing.

Zoals steeds lopen de goede vergaderingen uit en zo was het ook gisteren. Dat maakt dat het baasje , die onderweg nog enkele boodschappen had op te pikken pas rond 15u00 terug thuis kwam. Juist op tijd om Jan, Karin en Siebe nog te zien arriveren. Die kwamen eventjes over van Numansdorp om hun Lobke te komen bezoeken. Karin stuurde de foto’s al via deze link: https://picasaweb.google.com/109052076221458488896/20120512PupsBijJanFaes?authuser=0&authkey=Gv1sRgCP-dl9SDxo7SMw&feat=directlink

Te 19u00 had het baasje een afspraak met “de Cis” een oud collega van op school. Maanden geleden hadden die twee met een andere collega “de Joris” afgesproken om samen deel te nemen aan een kwis in Koningshooikt, dorp bekend omdat ze daar de Van Hool autobussen maken en omdat de Joris daar woont. Vorig jaar hebben ze daar iedereen het nakijken gegeven en de kwis gewonnen. Ze hadden dan ook een titel te verdedigen !

Dat laatste is in zo verre gelukt dat ze de duimen hebben moeten leggen voor een ploeg die er vorig jaar niet bij was, “de denkers”. Maar uiteindelijk zijn ze nog tweede geworden met drie puntjes achterstand.

Het baasje kwam even voor twee uur vannacht thuis met een prijs die voornamelijk in La Magdeleine gaat gebruikt worden, een set professionele petanqueballen !

En toen…toen was de fut er uit om nog een berichtje op het blog te plaatsen ….

Belle & co

Met “de rapte”…

Met “de rapte” de tijdelijke ochtend werkzaamheden in orde maken. Dat wil zeggen dat gans het hoofdbestuur “alle hens aan dek geeft” om de pupjes binnen de kortste tijd van alles te voorzien wat ’s morgens verwacht wordt.

Buiten laten voor de plas en het kakje als het nog niet op het toiletje is gebeurd (of juist ernaast, gebeurt ook) Eten geven en het buitenverblijf in orde maken. Ondertussen ook het binnenverblijf in de woonkamer “fatsoeneren” !

Alles samen een werkje van om en bij het uur. Tegen ijltempo vanochtend want er moet ook nog een blog berichtje geplaatst worden.

Het baasje gaat namelijk deze voormiddag naar een vergadering voor fokkers van Drentsche Patrijshonden in Leefdaal bij Leuven. Dit is de tweede maal dat deze vergadering doorgaat. Vorig jaar was ons baasje er ook aanwezig en toen was de vergadering “vruchtbaar” zoals ze dat van vergaderingen zeggen.

Dit jaar komt er een of andere universiteitsprofessor een lezing geven over: wij citeren… “Aspecten van de genetica in relatie tot de berekening van de inteeltcoëfficiënt en populatie grootte” Dat is nu net een onderwerp dat sterk leeft onder fokkers van “kleine rassen” zoals onder andere de Drentsche Patrijshond. Het kan best een “vruchtbare” vergadering worden. De prof legt het volgens insiders die haar al hebben bezig gehoord best verstaanbaar uit, en dat is het belangrijkste om een vergadering of voordracht als geslaagd te rangschikken.

Verder zijn er nog wel enkele punten waar ons baasje nog wel eens “een klapke” over wil doen met gelijkgestemden.

We laten het wel weten hoe “vruchtbaar” zijn uitstap naar Leefdaal wel is geweest.

Belle & co

Vijf kilo…

Twee van de pups hebben nu al, na zes weken en half de vijf kilo gehaald. Het zijn twee reutjes , Lesco en Loek die er voor zorgen dat we de digitale weegschaal mogen opbergen en we de antieke weegschaal uit het “kinderheil” terug dienen te gaan gebruiken.

Het kondigde zich al enkele dagen aan dat we niet de volle acht weken met het digitale keuken weegschaaltje zouden volmaken. Eergisteren al sloeg ze verschillende malen tilt wanneer de pups wat te beweeglijk waren in het ondertussen weeral (2° x) te kleine bakje dat op het schaaltje was gekleefd.

Er is verschillende malen gezegd tussen de leden van het hoofdbestuur dat er verschillend pups bij waren “met een dikke kont” die niet behoorlijk meer in het bakje pasten!

Morgen zal het met die vijf kilo ook zo zijn voor de eerste teefjes, ook zij zaten al dicht tegen de vijf kilo aan en het zijn Lana en Lucy-Hera ( die bij ons blijft) die in het vervolg ook naar “het kinderheil” moeten (althans de weegschaal) om gewogen te worden.

Het gaat dan ook stilaan tijd worden dat de pups binnen anderhalve week naar de respectievelijke definitieve eigenaars vertrekken. De puppyruimte in de woonkamer begint ook behoorlijk met ruimtegebrek te kampen.

Zes weken geleden stond hier een werpkist in de hoek van de woonkamer waar Hera en haar twaalfkoppige kroost een zee van ruimte in hadden. Heden passen ze al niet meer in de bench met z’n allen. Ook het puppenhuisje onder de veranda staat op barsten als ze allen samen beschut willen slapen. Maar ook in de twee manden die tochtvrij staan opgesteld hebben de pups gemerkt dat ze daar heerlijk in kunnen slapen.

Verder gaat alles prima met de pups en moeder, nonkel Heros kwijt zich nog steeds perfekt van zijn taak als hoeder van de pups van zijn zus, en oma Belle is nog steeds zo loops als de pest. Ook voor haar heeft zoon Heros een gezonde appetijt. Gelukkig voor Belle en onszelf is er indertijd een operatietje geweest dat de zaadleiders heeft onder broken om te voorkomen dat we inteeltnestjes zouden krijgen. De voorzienigheid van toen loont zich nu !

Belle & co

De halve dag buiten…

Deze morgen om 08u00 waren ze alle twaalf al buiten onder de veranda en op het gazon voor hun kakje en hun plasje. Ook hun ontbijt hebben ze als een pick nick ervaren wegens opgediend onder de veranda. En rond 21u00 vanavond hebben we ze terug binnen geroepen.

Eindelijk kunnen ze eens met serieus, goed aangenaam, en warm weer een ganse dag buiten blijven. Voor de baasjes die aan de slag waren voor hen was het minder aangenaam “plak”weer. Het speelde met de limiet onweer / regenweer en het was veel te vochtig om aangenaam te zijn.

Het baasje droop van het zweet bij de terugkeer van de wandeling met Heros en Hera. Vooraf was hij al met Belle op stap geweest.

Voor Hera was het de eerste wandeling buitenshuis sinds de bevalling meer dan zes weken geleden. Ze mocht wel mee maar wilde niet weg van haar puppies ! Toen het baasje daarstraks vroeg “ga je mee met Heros ?” ging ze voor de eerste maal niet naast de zetel zitten zodat het baasje niet goed de leiband om kon doen. Dus is ze mee op de grote ronde geweest. Het baasje heeft geen van beide, geen Heros en geen Hera los laten lopen. Het is nog te gevaarlijk als Hera met haar hangende tepels in het bos door de bramen zou crossen. Het baasje mag er niet aan denken met wat voor hondje hij terug thuis zou komen.

Maar ook nu aangelijnd heeft ze er te volle van genoten. Morgen zal ze wel terug als voorheen aan de deur gereed staan om “een stapke in de wereld te zetten” !

Belle & co

Administratie…

Meestal is het woord “administratie” synoniem met “papierwerk” en laat ons baasje nu juist aan papierwerk niet alleen een broertje dood hebben maar een ganse vooroorlogse familie.

En toch moet hij door zijn papierwinkel als door een zure appel. Sint Hubertus werkt niet graag met mensen van wie de papierwinkel niet in orde is. Dus zit hij hier knorrig te zijn, en dik tegen zijn zin vakjes op voorgedrukte formulieren in te vullen.

Zo moet hij 12 x “Cartouche Tjiekie van ’t Jasperspad” invullen als ze in een vakje de vader van de pups willen weten. Twaalf maal ! ! ! dan zit ‘m te morren in de stijl van “Kon je niet een nog langere naam verzinnen mevrouw Ali Dooren” Erg krijgt hij het dan wanneer hij de naam van de moeder moet invullen: “Hera”. Kort en goed, en dat dekt de ganse lading.

Dan komen er ook d papieren van de DNA staal afname bij. WEER 12 x de naam van Cartouche enz…. Als er nog een nestje komt zegt het baasje “dan zal de dekreu Bo, Beau of Jef noemen” en niet meer dan dat, niks geen ellenlange kennelnamen niet meer !

Ondertussen heeft hij zich door de stapel formulieren heen gewerkt. Twee voor ieder pupje. Aan elke zijde in te vullen ! Eén formulier is voor de administratie van de stambomen  en het andere moet samen met het DNA staal naar het labo “progenus” worden gezonden via Sint Hubertus .

Hopelijk kan maandag middag al het papierwerk op de post worden afgeleverd als “aangetekende post”. En dan is het afwachten op verdere instructies want sinds 1 april van dit jaar dient de DNA staal afname te gebeuren door je eigen dierenarts of zijn gevolmachtigde.

Belle & co

Bezoek van familie…

Vanaf deze voormiddag tot vanavond hadden wij bezoek van (honden)familie. Deze middag kwam als eerste Kiki naar Hera’s pupjes kijken.

In het begin diende nonkel Heros toch wel even aan te geven dat hij als enige hondenvent in huis bepaalt wie er dicht bij de puppies mag komen. Het was maar heel even dat Heros zijn willetje wilde opleggen want ook Hera en moe Belle lieten van zich horen.

Uiteindelijk lagen Heros en Kiki tegen elkaar in peis en vree te slapen gans de macht ontplooiïng had maximum 15 minuten geduurd.

Ook Luc en Katia en de kinderen kwamen eens “puppysnuiven”. Wel spijtig voor Kiet dat zijn moe Belle nog altijd loops is en dat kan even niet. Kiet heeft een nnog werkende piemel en dat is het laatste wat we kunnen gebruiken, nog een nestje en dan nog eentje van zoon/moeder !

Ook de Wouterkes kwamen nog even de evolutie van hun Lando inspecteren. Uiteraard waren ze tevreden. Het was ook nog maar van zondag geleden dat ze hun pupje hadden gezien.

Morgenvroeg na hun ontbijt zullen de twaalf nog eens een ontwormingsbehandeling moeten ondergaan.

Dat liep vorige maal erg goed, het leek wel of ze kregen snoep aangeboden in plaats van een middel tegen wormpjes…

Belle & co

De tunnel…

Goed nieuws over een tunnel… het gebeurt niet dikwijls dat we over dergelijke “kunstwerken” goed nieuws krijgen. Meestal staan er kilometers lange files voor, of ze zijn er in aan ’t werken, of er gebeuren de vreselijkste ongevallen in… Maar niks van dit alles bij de tunnel waar wij het over hebben.

Deze tunnel komt uit Nederland overgewaaid waar de pups van Willeke Loots er zich al zo dikwijls in vermaakt hebben. Willeke bracht hem mee toen ze samen met Roswitha hier op bezoek was, “puppysnuiven” noemen ze dat over de Noordgrens.

Nu ligt de tunnel hier op het gazon, elke avond plooien we hem bij elkaar en ’s morgens terwijl de pups hun ontbijt krijgen leggen we hem terug klaar voor uuuuren puppy plezier.

De tunnel zal zelden zoveel “verkeer” te verwerken hebben gekregen. Hier bij ons zijn er op piekuren twaalf pups bedrijvig in en rond de tunnel. Concurreren met de Kennedytunnel of de Gothardtunnel doen we niet, maar plezier hebben we er des te meer van.

Van het moment dat ze hun ontbijt achter de hun vlijmscherpe melktandjes hebben tot ze er uitgeput van het spelen in, in slaap vallen is het pure pret voor het hoofdbestuur. Het is gewoon een voltreffer die tunnel. Beter speeltuig kunnen wij ons niet voorstellen.

Bedankt Willeke, in naam van de twaalfling…

Belle & co

En de namen zijn…

Nu we kortelings de namen van de pups moeten doorgeven aan Sint Hubertus voor het in orde maken van de stambomen, kregen we van de toekomstige eigenaars de officiële namen doorgespeeld. We weten dat er rechts en links te lande zware belangstelling hier voor is. Dus wat weerhoudt ons  ?

We geven eerst de kleur van het bandje en we starten met de eerst geborene. Na de kleur van het bandje geven we de oficiële naam zoals hij op de stamboom komt en nadien geven we ook nog aan waar het pupje binnentwee weken naartoe trekt !

Rood                 Louis     gaat naar Oostrozebeke naar de familie Suys-Mortier

Beige                 Liv         gaat naar Katwijk aan Zee (NL) naar de familie Klinkenberg

Licht blauw     Lucy-Hera blijft bij ons in Vosselaar/La Magdeleine

Paars                 Lobke   gaat naar Numansdorp (NL) naar Jan en Karin Prince

Zwart                Lennaert gaat vader Cartouche in Roosteren (NL) naar de familie Wessels

Geel                   Libre blijft in de buurt, in Arendonk bij Georges en Karine Wollants -Soenen

Bruin                 Lili-Lou (ons lily) gaat naar de familie Vandeloo-Van Dijcgk in Genk

Donker blauw Lowie gaat naar Zandhoven bij de familie Mangelschots

Grijs                   Loek gaat ook naar Limburg naar Hasselt bij de familie Van Laer

Groen                Lando gaat het dichtst bij blijven, in Oud Turnhout bij de familie Wouters

Oranje               Lesco gaat in Stekene bij Werner en Ilse Verdurmen wonen

Roze                   Lana gaat naar Aalter naar Steven en Eva Van Laecken

Een lange lijst waar we ondanks de vele pupjes toch even veel kontakt mee wilen blijven houden zoals we hebben kunnen bereiken met de vorige nestjes van Belle. De Faes’en Drentenfamilie telt momenteel 27 pupjes.

Zes pupjes uit het nestje Belle/Suyferhout’s Zeppos, negen pupjes uit het nestje Belle/Ferron van Drentenpassie en nu de twaalf van Hera met Cartouche Tjiekie van ’t Jasperspad.

We kijken op dit moment als erg tevreden fokkers terug op een mooi nageslacht van onze teefjes. Zij hebben goed hun best gedaan…

Belle & co

De “sluis”…

Eigen uitvinding van het baasje met het materiaal dat voorhanden was om Hera of in het verleden Belle, de mogelijkheid te geven om ‘s nachts in en uit het puppenverblijf te gaan zonder dat gans de bende pups zich door de woonkamer zou verplaatsen.

We hadden genoeg beschikking over benches door deze die normaal in Frankrijk staan mee te brengen. De pups hebben hun eigen bench waar we aan bench gewenning doen. Deze bench hebben we nodig om de puppy ren aan één zijde vast te maken.

De tweede bench staat bij aanvang, wanneer de werpkist pas verdwenen is, op een verhoog van twee stapelbakken. Dit is hoog genoeg om de pups te verhinderen in de bench te klauteren. Van deze bench is de ingangsdeur aan de zijkant afgenomen en laat toe van Hera in de bench te stappen. De deur van de bench aan de zijde van het puppyverblijf staat altijd open en Hera kan langs hier de bench verlaten en bij de pups komen. Via dezelfde kan zij het puppyverblijf verlaten.

Gisteren maandag, heeft het hoofdbestuur echter een stapelbak extra onder de sluisbench moeten plaatsen omdat er al een pup slim en handig genoeg was om het voorbeeld van moeder Hera te volgen en op dezelfde manier uit het verblijf, in de bench te klimmen ! Het waarom was aan de keukendeur te vinden… daar lag een keurig hoopje gedeponeerd ! Voor de baasjes even wat poetsen maar een extra bevestiging dat de pups zindelijk zijn als de baasjes hen de kans geven van hen buiten te laten ! ! !

En dan komt het mooiste van het verhaal. Toen de baasjes ’s morgens beneden kwamen zaten er twaalf pups in het puppy verblijf. De dader die het hoopje aan de buitendeur had gelegd was ook terug via de zelfde weg in het puppyverblijf geklauterd !

Ook de baasjes kunnen in en uit het puppyverblijf gaan door de puppyren los te haken van deze “sluisbench”.

Wanneer de ren losgehaakt is kunnen de pups ook uit zichzelf via de keukendeur naar het terras en de veranda en zo naar hun speelgazon voor hun ochtendplasje en kakje.

Het systeem is “poep” eenvoudig en werkt voortreffelijk. Geen gezeul met pups oppakken en buiten zetten, op deze wijze doen ze alles zelf, wij moeder, nonkel en oma dienen de pups enkel op sleeptouw te nemen, die volgen ons wel. Ze weten dat er op het einde altijd wel iets te eten valt !

Belle & co