Het vertrouwde gangetje
Het vertrouwde gangetje
Belle is bijna terug “de oude”, dat is eigenlijk verkeerde uitdrukking, want “de oude”, daar bedoelen we gewoonlijk Bas mee. De zicht- en ruikbare loopsheid is haast over en ze wordt ook meer gerust gelaten van onze “ouwe snoeper”.
Dat de loopsheid haast over is heeft ook zijn gevolgen bij de wandelingen. Belle mag terug vrij rondcrossen. Het baasje is er vrij gerust in, er zijn nog wel twee reuen hier in ’t gehucht maar daar is zoals bij Bas “aan gewerkt”. Trouwens, Fred & Harley zijn met Mick op reis met de camper voor een week. Vanuit de Dordogne / Auvergne zullen ze wel niet veel kunnen uitspoken zegt het baasje.
De zonnebloemen die de laatste maanden het uitzicht van het gehucht hebben bepaald staan nu zwart verdroogd op de velden en de ijverigste landbouwer heeft zijn pikdorser al op het veld staan. Dan is het weer oppassen voor onze loslopende honden, zo’n machine “vreet” alles wat op zijn weg komt !
Ook de egelvangst is weer open voor Belle, gisterenavond heeft Belle er twee aan de deur komen leggen als cadeau voor de baas. Gisterenmorgen liep ze met iets onduidelijk in haar bek. Te groot voor een muis, te klein voor een rat of mol. Afgeven wou ze het niet, later toen het op het gazon bleef liggen bleek het een fret, wezel of iets dergelijks geweest te zijn. Al een geluk dat het jachtseizoen vorige week geopend is hier in Frankrijk.
Leg het maar eens uit aan bos- en andere wachters dat Belle al veel kent maar van een almanak geen kaas gegeten heeft….
Bas & Belle


1 reactie op dit bericht
terug aan de slag daar om alles opnieuw netjes te krijgen, onkruid heeft geen zon of regen nodig precies hé...
Amor Fati wenst je een aangename dag toe!
De tijd en de ruimte zijn oneindig en toch heeft men er nooit genoeg van....
Er zijn drie dingen die nooit terugkeren: de afgeschoten pijl, het gesproken woord en de gelegenheid die je hebt verzuimd.