Puppenkrant 04.06.12

Puppenkrant 04.06.12
Een prachtfoto van Liv en dochtertje Julia ging dit berichtje vooraf. De foto plaatsten we gisteren al. Wij vonden de foto zo mooi dat we toelating hebben gevraagd om ze op het eind van het jaar op de kalender te mogen plaatsen. En het mocht…
Hier het relaas van Liv en familie..
Liv is een schat van een hondje, vanaf dag 1 niks geen zorgen om gehad. Ze eet goed, heeft een paar x per dag d’r dolle buien en verder rommelt ze lekker in en om het huis. Onze eigen kinderen is ze helemaal gewend, en in de buurt blijft ze dicht bij ons .
Wanneer we naar strand / duinen gaan geeft ze aan wanneer ze moe is, en kruipt ze onder in de wandelwagen, te lief gewoon . ( om even later als we weer bijna thuis zijn er weer heel gauw uit te klimmen ).
De bench is voor ons met kids een uitvinding ! ‘s Avonds rond 10 en 11 en erin en de volgende ochtend 6.00 ff plassen en k rond 8 en een wandeling .
Ook na het lopen en eten en met de kids rond het huis gaat ze ff een uurtje de bench in, ze slaapt overal doorheen en vind alles prima.
Het is puur het enthousiaste springen wat echt nog afgeleerd moet worden en waar de kids van schrikken. Maar dat hoort erbij .
Kortom, een schat van een hondje, en waar we in huis gewoon best streng voor Zijn, betreft bedelen en happen / springen . Maar buiten kan ze altijd helemaal los gaan. Heerlijk!!! Ze poept plast netjes in de struiken, ook een groot voordeel.
En alle slakken zijn voor Liv...... Nieuwe lekkernij ...... Of ik dat leuk vind ?????
Volgende week ga ik naar de dierenarts , deze week was vooral wennen, veel uitlaten en vroeg op. Niet alles tegelijk hè .
Kirsten
In Oostrozebeke is Louis in de pen gekropen…
Dag Jan, Simonne, mama, nonkel Heros, oma Belle en niet te vergeten mijn lieve zus Lucy,
Wat een leuke knuffel jij daar hebt! Ik vraag me af hoe het jouw lukt om het beestje heel te laten. Mijn tandjes kriebelen de hele tijd en daar zijn vooral de kledij van Lore en Bo ideaal voor om me in vast te bijten. Lore is daarvoor de leukste, een kleedje, een sjaaltje en haar haar dat verleidelijk voor mijn neusje heen en weer zwaait. Dan volgt er natuurlijk een demonstratief 'neen'. Van Lore en Bo kan ik dat nogal negeren maar als de mama erbij komt, moet ik wel luisteren en lossen.
Ik heb deze week al veel gewandeld. Leuk om zoveel mogelijk tussen de benen de komen, dan maken ze van die rare sprongen. Vlak achter Bo zijn voeten lopen vind ik ook leuk, dan loopt hij vlugger en dan volg ik natuurlijk. De mama heeft het er wel niet zo op om te koersen. Het is wel een hele drukke straat met allemaal van die grote vrachtwagens die voorbij denderen. Doodeng in het begin maar de mama doet er heel nonchalant over en het lukt al wat beter.
Als we aan school staan te wachten is de mama wel super tevreden van mij want van zodra zij stopt, ga ik ook zitten of liggen. Ik wordt langs alle kanten geprezen dat ik nog zo klein ben en toch al zo rustig kan blijven wachten.
We zijn zaterdag ook naar de markt geweest, daar werd ik langs alle kanten bekeken en verschillende mensen kwamen vragen welk soort hond ik was, zo'n schatje. Hadden ze het dan echt over mij? Blijkbaar wel. Ik probeer er dan ook achter te komen wat er zo schattig is aan mij en van zodra ik een etalage passeer, stop ik even om mezelf te bewonderen in de ruit.
Oh ja, we zijn ook al naar de dierenarts geweest. Pff, niets aan, op de tafel of op de grond, maakt niet uit. Dan leg ik mij een beetje. Volledig betast en onderzocht en goedgekeurd.
Eten en drinken is ook geen probleem. Alleen het kraantje durft nogal eens open te gaan binnen. Ik geef natuurlijk wel geen kik als ik naar buiten wil gaan dus kunnen ze het niet altijd weten als ik zo nodig moet.
Van donderdag op vrijdagnacht hoorde Stan me om drie uur en hij is met mij naar buiten gegaan. Leuk om eens buiten te gaan(moest ik dan ook plassen? Ik denk het niet!!)
Toen we terug binnenkwamen nam ik mijn kans en ging prinsheerlijk(superonschuldig) op mijn kussen liggen en Stan trapte er in(hihi)
Hij heeft zich in de zetel gelegd om te slapen en ik moest niet terug in de bench.
Plots was het zover en de deur was dicht en Stan sliep....dan maar aan de achterdeur.
Ik ben er wel mee weggekomen en Stan ving de vlaag van mama. Jammer, hij mag niet meer opstaan voor mij 's nachts.
Een poot en een natte tong van Louis
Lennaert geeft volgend berichtje door
Bonjour Roedel Faes,
Vandaag is het een echte regenachtige, luie zondag.
Alles gaat goed met mij en de spetterpoep heb ik nog niet opgelopen. Ik snoep ook regelmatig van plantjes, en een corrigerende greep in mijn nekvel heb ik ook al gevoeld, maar nu weet ik het: NEE is nee.
Vrouwtje ging vandaag kijken naar een mooie tuin in Duitsland, en ik mocht in eerste instantie mee. Later besloot ze dat ik toch thuis moest blijven gezien de regen en natheid, en ze niet wist of de tuineigenaren gesteld waren op een enthousiaste natte hond. Pffff kinderachtig.
Maar de volgende keer mag ik mee. Nu denken jullie natuurlijk, “die Lennaert, België, Nederland, Duitsland…die arme hond zit de hele dag in de auto” Maar niets is minder waar. Ik woon nl op een plek 500 meter vanaf de Belgische grens, en 4 kilometer vanaf de Duitse grens. Ze zeggen wel eens “Nederland op z’n smals” .
Zoals mijn broertjes en zusjes zich ontwikkelen, zo gaat het ook met mij, de zelfde ups en downs, maar vooral ups. Een knuffelkoe heb ik niet omdat mijn papa systematisch al mijn speelgoed en kauw attributen handig wegpakt en ergens diep in de tuin verstopt of kapot maakt.
Vorige en deze week zijn er foto’s binnengekomen van een halfbroer en halfzus. Mijn halfzus lijkt heel veel op Lili Lou, en mijn halfbroer op papa. Hij woont in Rusland en volgens zijn Russische baasje is hij de enige Drent in Rusland. Hij was het bos in gerend en na een hoop kabaal kwam hij terug met een vos in z’n bek. Oeps! Zou ik dat later ook durven. Ik denk toch dat ik voorlopig ook een knuffeldier wil.
Donderdag voor de eerste keer naar de puppycursus. Heb ik helemaal niet nodig. Ik ben lief, slim, loop goed aan het lijntje, ga zitten en als ik het niet snap draai ik mijn koppetje intelligent een beetje scheef en dan is iedereen verkocht. Ik doe het voor het vrouwtje, want zij moet natuurlijk wel leren hoe je netje loopt en draaft met een Drent.
Verder heb ik op mijn neus heeeel veeeeeel sproetjes gekregen, dat zie ik niet terug op de foto’s van mijn broertjes en zusjes. Weet iemand waar die vandaan komen? Mijn papa heeft er 7 en ik heb er wel 30.
Groetjes aan het hondenspul, en vooral aan Simonne
Af en toe zie ik haar in de verre verte op een foto staan. Ze is toch 8 weken lang mijn 2e moeder geweest.
Lennaert
















Lana in Aquatopia (hun vijver thuis)
1 reactie op dit bericht
Mooi
Leuk om te lezen, al dat puppennieuws. En dan al die prachtige foto's, mooi om te zien. Jullie hebben weer eer van al het werk, het zijn allemaal prachtige hondjes met blije nieuwe baasjes, te zien aan alle mooie berichten.