De puppenkrant 25.07.12

Wie kent het niet ?

Hier een bericht welk niemand onder de Drentenliefhebbers vreemd is. Je gaat wandelen met je honden en je wil enkele mooie foto’s nemen.

Doe je dat met eender welk ras ga je met mooie foto’s thuiskomen zegt ons baasje. Of hij ditmaal gelijk heeft laten we in het midden, maar met Drenten is er alles behalve zekerheid. De enige zekerheid is dat er zeker en vast een aantal niet zo bedoelde foto’s tussen zitten.

Zo ook tijdens de wandeling van vanavond. Verschillende actiefoto’s was de bedoeling, en actie zat er duidelijk in. Te veel zelfs want het “kodakske” kon weer niet volgen.

Alleen de hondenkont van Lucy staat er goed op bij de eerste foto, Voor een kleintje die overmorgen vier maanden oud wordt is ze verbazend snel. Ze kan de topsnelheid van haar huisgenoten nog wel niet aan maar dat is enkel nog maar een kwestie van weken.

Als ze naar de kamera toeloopt op snelheid is het helemaal een ramp. Dan heeft het baasje zijn ander fotoapparaat nodig. Dat reageert sneller dan het kleine apparaatje dat in de broekzak past. Hoewel, dat geeft ook geen garantie op altijd gelukte foto’s.

Hier komen de misbaksels van vanavond…

Belle & co

Drie Limburgers zitten aan den toog in een café

Komt daar ineens een fee naast hen zitten en die
zegt:'ik heb 3 wensen die ik onder jullie wil verdelen.

De eerste zegt:'we hebben niks te verliezen dus waarom niet?'
'Ik wil graag een Fillipijnse schone om mijn dagen en nachten mee door te brengen.
De volgende dag zagen de 2 anderen hem met zijn nieuwe vlam zitten.

De 2de wilde ook zijn kans wagen
'Ik wil graag een knappe Zweedse ' zei hij tegen de fee.
En de dag erna zagen de anderen hem zitten pronken.

Nu wilde de 3de Limburger ook wel zijn wens opnemen.
De volgende dag zat hij aan de toog met een ...struisvogel.

De twee anderen vroegen wat hij in 's hemelsnaam met een struisvogel moest?

Hij antwoordde:
'Ich vroog ijgelijk één struise om mee te vooochelen, maaaar ich denk

da se mich neeit verstaon heeet...!?

L.M.

De puppenkrant 24.07.12

Het blijft aanhoudend zomeren en we leven weer buiten, de roedel is perfect op elkaar ingespeeld. Het enige roedellid die geen “bloedband” met Belle heeft, Jago, is de grote favoriet van Lucy. Die twee hoor je de ganse dag niet tenzij ze iets te hevig bezig zijn in hun spel. Het zijn toevallig de twee jongste van de groep.

Het graan is nu helemaal “binnen” hier rondom het gehucht en ook het stro, waar we zo in konden spelen is bijeengeraapt en in balen geperst. Het baasje wilde een foto van ons zes op een strobaal nemen maar buurman Serge was te snel weg met zijn materiaal. Geen foto op een strobaal dus.  Misschien komt het nog wel van op een andere akker ?

Onze vaste correspondent vanuit Oud Turnhout, Lando, heeft deze morgen een sms-je gestuurd vanuit Österreich dat hij en zijn roedel goed zijn aangekomen in het Alpenland.
Misschien hebben ze daar ook al wel internet en WiFi en vernemen we van hun wedervaren ook nog wel wat deze week.

Hieronder nog een achterhaald bericht van gisteren van Lando, en we geven ook nog de beloofde foto’s van Lennaert.

Belle & co

Hier Lando aan het woord…

Dag zestal en viertal,

warm hé, echt vakantieweer. Vannacht vertrek ik op reis naar Oostenrijk, joepie! Ik heb al goed geoefend hoor:

sitzen / nein / Fuss / Folgen / ich bin hungrig / ich habe durst / halte das Auto, ich bin krank (bweuk) en als ik een speelkameraadje zie zeg ik gewoon: Gehst du mit mir spielen?

Mams, ik zal heel flink zijn hoor en goed naar't baasje luisteren. En natte likke voor iedereen daar en goed naar de echo luisteren als ik jodel in de bergen hé.

xxxxx Lando

En dan Lennaerts foto’s…

Een mooi verhaaltje…

Een oudere, moe lijkende hond liep mijn tuin in. Aan hoe hij eruit zag, kon ik zien dat hij goed verzorgd was en waarschijnlijk dus een liefhebbend thuis had.
Hij kwam op z'n gemakje naar me toe en ik gaf hem een paar klopjes op zijn kop; daarna volgde hij me mijn huis in, liep langzaam naar de hal, krulde zich op in de hoek en viel in slaap.

Het blondje en haar puzzle

Een blondje komt juichend het café binnen. Ze bestelt een bacardi cola en begint na elke slok te glunderen terwijl ze tegen zichzelf zegt:
"Wauw, 30 dagen, niet te geloven!"
De barman kijkt haar vreemd aan en vraagt: "Wat 30 dagen?"
"Nou", zegt het blondje, "ik heb een legpuzzel in elkaar gezet binnen 30
dagen terwijl op de doos stond 3 tot 5 jaar.......

L.M.

De puppenkrant 23.07.12

Weer een stralende ochtend over Ferret, hemelsblauwe lucht en veel “volk” op het erf. Wij, de zes honden, hebben ons ontbijt al gekregen en de vrouwelijke helften van de twee hoofdbesturen liggen nog te dromen. J-P blijkt een goeie afwasser te zijn, toch zeker wanneer hij ons baasje aan de puppenkrant kan laten werken.

Gisterenkregen we ook een hele reeks foto’s binnen van Luc, van de Drentenkennel “the Gloucester”. Daar hebben ze de 3 weken oude pups voor de eerste maal laten slabberen van de puppymelk. Veel lezers herinneren zich de foto’s zoals ze hier vanaf de derde week van april op het blog te zien waren. Dan moeten we eerlijk zijn… wat waren onze twaalf pups ordelijke en propere eters ! Het blijven wel prachtige foto’s en we gaan er vandaag enkele plaatsen, alleen al omdat we er zo’n prachtig “deja vu” gevoel bij hebben.

Ook van Lennaert kregen we een serie foto’s in onze mailbox. Die gaan we voor morgen of overmorgen houden want het aanleveren van kantenkopij zou wel eens kunnen opdrogen nu er toch veel lezers/schrijvers met verlof vertrokken zijn.

Bij het onderstaande bericht van Lobke plaatsen we wel de foto van de overzwemmende Lobke. Zulke foto’s horen gewoon bij zo’n bericht.

Hier Lobke’s trainingsverslag

Lieve mams,

Vandaag ben ik weer naar training geweest.

We hebben weer een paar nieuwe dingen geleerd die we thuis moeten oefenen.

We hebben geleerd hoe we ‘’down’’ moeten gaan, en ook is er een nieuw commando bij gekomen, nl ‘’nee!’’.

Nou, dat laatste is wel supergemeen hoor.

Houdt het vrouwtje een brokje in haar hand, en als ik het wil pakken doet ze snel haar hand dicht, en zegt ze NEE!

Doet ze haar hand weer open, is het brokje opeens verdwenen.

Nu wordt er gezegd dat we dat moeten leren om te voorkomen dat we lekkere hapjes of zo van tafel jatten.

Nou, dan kennen ze mij nog niet, ik, slimme Lobke, weet via afleidingsmanoeuvres toch wel te krijgen wat ik hebben wil.

Verder hebben we natuurlijk nog andere dingen die we al geleerd hebben herhaald.

Jammergenoeg kon de juf ons door omstandigheden vandaag niet laten zwemmen.

Dat hebben we toen na de training nog even gedaan .

Ik zwom alweer goed diep water over, alleen spartelde ik vandaag wel veel meer dan vorige week.

Nou mams, ik ben benieuwd wanneer de volgende puppenkrant verschijnt, jouw hoofdbestuur neemt geloof ik even vakantie?

In ieder geval weer heel veel kusjes, ook voor Oma en oom Heros en Lucy, maar ook voor Jago en Hadise!

Lobke.

En toen waren we met zes…

Deze namiddag zijn Hadise en Jago hier in Ferret aangekomen. Wegens de drukte op de autostrade en de overbezette rustplaatsen zijn ze in één trek tot hier gekomen.

Na het eten van de baasjes en honfdjes hebben we nog een heuse wandeling gemaakt waar we ons uiteraard dubbel moe hebben gemaakt. Dat kan ook niet anders, wij moesten toch alles tonen aan die twee nieuwkomers.

Het baasje zegt dan dat we daar ook een ganse week voor hebben, maar wij houden van een goede degelijke en functionele werkmethode… Vandaag goed leren, morgen verder oefenen en overmorgen ondervraging. Net zoals het baasje vroeger deed met zijn leerlingen.

Ondertussen heeft Lucy haar maatje gevonden in Jago. Die twee zijn vanavond niet uit elkaar te slagen geweest. Als de ene even niet keek dan begon de andere om aandacht te piepen of te blaffen, omgekeerd gebeurde net hetzelfde. Mooi om aan te zien als baasjes.

Nu, even na elf uur ligt de ganse roedel op z’n zij, uitgeteld en hondsmoe… Lucy ligt in het midden van de kamer. Gewoon van vermoeidheid omgevallen ! Waarschijnlijk gaat zij de ganse nacht zonder onderbreking doorslapen. Tot plezier en welzijn van het baasje …

Belle & co

Echt gebeurd ! !

Ongevalsaangifte bij Ethias.

Relaas van een aangifte:
In antwoord op uw schrijven geef ik u hierbij mijn uitleg over de toedracht
van het accident:

Zoals u weet is mijn beroep metser (zie vakje 3 van het formulier).
Op de dag van het accident was ik aan het werk in een gebouw op het vijfde
verdiep.

Bij het beëindigen lag er nog 250 kg stenen, die terug naar beneden moesten.
In plaats van deze met de hand langs de trap naar beneden te dragen besloot
ik de katrol te gebruiken met daaraan een ton.

De katrol was bevestigd aan het zesde verdiep.

Ik maakte het touw eerst vast op de grond en ging dan terug naar boven waar
ik de ton vulde met de 250 kg stenen.
Daarna ging ik terug naar beneden, waar ik voorzichtig het touw losmaakte
opdat de lading met 250 kg stenen zachtjes naar beneden zou komen.
In vakje 12 van het formulier zult u vinden dat ik slechts 67kg weeg.
Tot mijn grote verbazing schoot ik dan opeens naar omhoog, ik verloor even
mijn bezinning en vergat het touw los te laten.

Onnodig te zeggen dat ik snel omhoog ging.

In de buurt van de derde verdieping kwam ik de ton tegen.
Dit verklaart mijn hoofdwonde en het gebroken sleutelbeen.

Ik schoot verder omhoog tot de ton de grond raakte.

Door de slag viel de bodem uit de ton en zonder stenen weegt de ton 25kg.

Dus ben ik aan ene snelle afzink naar beneden begonnen.

In de buurt van de derde verdieping kwam ik de ton tegen die terug omhoog
ging.

Dat verklaart de gebroken enkels en de kwetsuren aan mijn onderlichaam.. De
ontmoeting met de ton heeft mijn val gedeeltelijk gebroken.

Toen ik tenslotte op de hoop stenen terecht kwam brak ik ook slechts twee
wervels.
Helaas moet ik u nog zeggen dat, toen ik beneden lag, ik van de pijn weer
mijn vertegenwoordigheid van geest verloor en het touw losliet.

De lege ton weegt meer dan het touw en deze kwam dus ook rap naar beneden.

Hij plofte juist op mijn benen, en zo brak ik die ook.
Ik hoop u hiermee voldoende informatie te hebben verstrekt over de wijze
waarop het accident zich heeft voorgedaan.

L.M.

De puppenkrant 22.07.12

De ochtend kondigt een mooie dag aan, in de krant kondigt France météo een prachtdag aan zonder bewolking en 27°C. Lekkere temperatuur zonder té warm te zijn. Deze namiddag komt de eerste hondenfamilie op bezoek. De zus van Hera en Heros, dochter van Belle komen een week bij ons logeren. Ook Jago, het maatje van Hadise komt met J-P en Ute mee. Zes Drentjes in huis… laat ons hopen dat het weer netjes blijft en niet gaat regenen want dan gaan we hier zenuwentoestanden tegemoet ! ! !

Mààààr de zomer heeft zich nu duidelijk goed ingezet en we doen net als de landbouwers hier in de buurt en dat is vertrouwen in goed weer hebben. Die buren landbouwers hebben hun grootste alaam van stal gehaald en ganse nachten horen we de pikdorsers, strobalenpersen, en tractoren bezig op de velden.

Als we zoals gisterenavond na de BBQ naar huis reden, was er meer verlichting op de velden dan op de baan. De sterke projectoren op de pikdorsers belichten de velden over honderden meters. Aan de randen staan dan de tractoren met immense aanhangers te wachten op de pikdorsers, die dan hun vracht aan graan in de aanhangers spuiten.

We hoeven nog niet dadelijk bang te zijn dat er de volgende maanden geen “Frans brood” in de rekken bij de bakkers zal liggen…

En straks… straks gaan we die andere Drentjes eens laten kennismaken met ons gebied om te ravotten, speelterrein Ferret ligt klaar !

Belle & co

En Lando had een “troeteldag”

Liefste moe, oma, zusje en nonkel Heros,

Wat leuk voor jullie, vandaag komen jullie 2 speelkameraadjes Hadise en Jago aan. Ook jullie baasjes zullen er naar uit kijken denk ik, 'k zie ze daar al lekker keuvelen aan de tafel met Simonne die zoals altijd voor een droogje en een natje zorgt. Das toch genieten hé! Heros zal ook blij zijn dat hij nog eens "onder de mannen" komt, hihi.

Lando is vandaag kelleman (= flodderaar) geweest, ipv nationale feestdag was het hier lekjesdag. Hij ligt nu na zijn wandeling in de Liereman lekker te ronken op de zitzak.

Groetjes,

De Wouterkes

Er was weer wat te beleven…

We hebben gewandeld/muizen gepakt, het baasje geholpen/in de weg gelopen, katten weg gejaagd, en Lucy is mee naar tante Rita en de familie geweest vanavond.

Lucy mocht/moest meegaan omdat het baasje het nog steeds het zekerste vindt. Langer dan vier uur laat hij haar niet in de bench tijdens de dag. Vorige keer mocht ze niet mee van ’t vrouwtje en toen was er bij thuiskomst een natte hoek in de bench. Dit is nog altijd het gevolg van de blaasontsteking van enkele weken geleden.

Lucy mocht zoals gezegd mee want het hoofdbestuur was uitgenodigd op een BBQ in Saint Fraigne. Het was lekker en we hebben goed gelachen en lekker gegeten. En waar het baasje vooraf zijn hand voor in het vuur durfde te steken is ook waar geworden. Lucy is in ’t zwembad gevallen ! Druk met een balletje spelen, niet uitkijken, balletje in het water … Lucy ook in ’t water.

Geen probleem, Lucy zwemt als een vis maar zwembadranden zijn kaarsrecht en wat hoog voor een kleine (?) Drentenpup. Dus enige help van een mensenhand, in dit geval die van nichtje Caroline die het dichtst bij zat, en alles was “terug op het droge”. Alleen Lucy was kletsnat maar de temperatuur was niet van die aard dat er moest worden afgedroogd of andere zorgen er aan te pas moesten komen. Maar of ze nu geleerd is of niet zullen we deze week hier ook kunnen testen want het baasje heeft ons eigenste zwembad ook terug in orde gesteld. Alleen de verwarming heeft nog wat onderhoud nodig. We houden in elk geval de honden er vandaan als er niemand in de buurt is !

Morgen komt de Budingse familie met Hadise en Jago, donderdag komt Kiet & co en eind van de week komt opa Zeppos en broer Hercule ook nog enkele dagen langs. Moesten die alle samen hier zijn dan gaat dat de grootste Drenten verzameling ooit in Frankrijk zijn. Negen Drenten in een klein dorpje in Frankrijk. Dat is zeker en vast nog nooit gezien hier in ’t land…

Belle & co

Ieder een deel

De puppenkrant 21.07.12

Nationale feestdag voor de Belgskes, met een toespraak van de koning (die we gemist hebben) en straks de défilee van de “arme(é) Belg(e)”. Voor ons is het belangrijkste nieuws over de nationale feestdag dat de Laurent terug in zijn beste kostuum van de Zeemacht mee op de tribune mag zitten. Den ambras in de familie is dus achter de rug en dat vinden wij fijn. Nu is het wel duidelijk, ook de Koninklijke familie ontsnapt niet aan familieruzies.

Vanaf zondag hebben wij hier ook familie over de vloer. Hondenfamilie wel te verstaan… Zondag komen “ons” Hadise en Jago naar La M. en zij brengen hun baasjes mee. J-P en Ute mogen ook meekomen. Waarschijnlijk omdat de beide Drentjes geen permis de conduire hebben voor “den Otto”.

Gisteren hebben we de wandeling van eergisteren overgedaan. Met dit verschil dat ons baasje ons moest komen halen met de leibanden. We waren zo druk bezig met muizen koeioneren dat we het hoofdbestuur niet hoorden roepen (?) en fluiten (? ?) dat we moesten komen.

Het werd echter zo donker en de wolken waren zo dik en grijs dat de baasjes onweer verwachten en dat is niet alleen niet plezant maar ook gevaarlijk als het moest gaan onweren en dat in een open vlakte. We hebben dan de terugweg maar aangelijnd terug gelopen, en we hebben zelfs niet getrokken. Het  baasje heeft in zijn ogen staan wrijven omdat hij het niet kon geloven. Drie Drentjes aan de lijn in één hand ! ! ! Dat hij dat nog mag meemaken, dat kon hij zelf niet geloven.

Maar er waren nog familieleden met “oor”problemen….

Belle & co

Lando is nog niet zo ver, lees maar…

Dag moe,

dat was leuk om nog eens iets van onze Louis te horen hé. Naar't schijnt leek ik vanavond tijdens de wandeling op mijn oma, Belle. Ik had in het bos iets gevonden en was daar zo druk mee bezig dat ik niet meer luisterde. Mijn baasjes gingen verder en verder en verder en verder, ... en bleven maar roepen maar ik kwam niet. Plots zagen ze me echt niet meer en ook geen beweging meer in het bos dus ze dachten dat ik weggelopen was maar ik zat nog steeds op het zelfde stukje te snuffelen aan iets lekkers. Daar kwamen ze dus terug aan en pakte me bij mijn lurven met de nodige pottepietes. Toen moest ik terug aan de lijn en mocht ik ni meer los en moest ik in't midden van de brede weg mooi naast het baasje blijven lopen. Pfff, saaaaaaai. Dat ze maar eens wachten tot wij nog eens samen gaan wandelen hé oma.

Gekke likjes,

Lando

En ook Lobke kon niet achterblijven, “luisteren niet voor mij” denkt ze

Lieve mams,

Vandaag hebben we gezocht naar een nieuw wandelgebied hier in de Ambachtsheerlijkheid Cromstrijen.

Daar zou ook een stuk losloopgebied zijn, en een pier die een heel stuk het Hollandsch Diep inloopt, zo is ons verteld.

We zijn allerlei hobbelweggetjes afgereden, maar hebben het niet gevonden. Gevolg was wel dat ik maar weer m’n maaginhoud in de auto heb gedeponeerd.

Deze keer mocht ik los in de auto, omdat het maar een klein stukje rijden zou zijn, maar m’n baasjes zeggen dat ze dat voorlopig niet meer doen. Ik wilde nl erg graag vóór in de auto komen, en dat vonden ze niet goed.

Uiteindelijk zijn we maar naar een ‘’bos’’ hier bij Numansdorp gegaan. Ik mocht gelijk los, en Siebe moest even wachten tot we wat verder van de weg waren.

Nou, het baasje deed zijn lijn los, en Siebe rook geloof ik iets interessants en weg was tie.. Ik vond dat wel wat en stoof er gelijk achteraan. Daar waren m’n baasjes niet blij mee geloof ik.

Ik hoorde een fluit en zag Siebe terug gaan, dus ik ben maar mee gegaan. Jammer, toen moest Siebe aan de lijn, dus ben ik maar alleen weer teruggerend dat donkere bos in, en toen ze weer begonnen te fluiten heb ik maar even bloemkolen in m’n oren gedaan, zodat ik in ieder geval kon zeggen dat ik de fluit niet had gehoord. Uiteindelijk ben ik toch maar teruggegaan, en moest ook ik weer aan de lijn.

Zowel Siebe als ik waren toen behoorlijk druk, en m’n baasjes besloten alletwee een andere kant op te lopen. Ik mocht weer los, maar bleef toen toch maar wel bij m’n vrouwtje in de buurt, ik vond het toch wel een beetje groot en onbekend daar. We kwamen nog drie Teckels tegen, waarvan er eentje net zo oud was als ik, en daar heb ik even leuk mee gespeeld.

Toen ging de gsm van het vrouwtje. Het baasje belde, en vroeg of Siebe bij ons was. Die stinkerd had wéér de poten genomen, was met z’n neus over de grond ons spoor gevolgd, maar had ons blijkbaar toch niet gevonden. We zijn toen maar terug naar de auto gelopen, en toen we daar bijna waren kwam Siebe er aan. Ach ja, hij kan niet zonder mij, lief hè!

Siebe had het erg warm van zijn zoekactie, en zag water, tenminste hij wel, en ik niet. Hij dook opeens tussen een heleboel riet naar beneden, ik er achteraan natuurlijk. Toen schrok m’n vrouwtje wel. Het was een hele steile slootkant, en de sloot was helemaal dichtgegroeid met riet. Ik was al zo laag dat ze mij niet meer kon pakken. Ik vond het toch wel een beetje eng, en ben met wat moeite weer terug naar boven geklommen. Ook Siebe kwam toen weer, alleen herkende ik hem bijna niet. Hij was helemaal grijs, stonk een uur in de wind en zat over z’n hele lijf vol met balletjes van het kleefkruid.

Eenmaal weer thuis was ik zó moe van alles, dat ik als een blok in slaap ben gevallen.

Heel veel lieve groetjes weer voor iedereen, ook voor de leden van de Faesfamilie die bij jullie komen logeren.

Ik hoop binnenkort kennis met ze te maken, heb hier al het één en ander gehoord over ene J-P....

Lobke.

Nog een huisdier bij ?

Kan dat er nog bij in onze roedel ? Eigenlijk niet maar we denken dan ook niet dat dit huisdier het erg op prijs gaat stellen van in huis te leven, laat staan mee over en weer tussen Frankrijk en België te reizen.

Veel mensen, ook lezers zullen nu wel denken “waar heeft hij het over” ? Wel… daarstraks was het vrouwtje wat lavendel takjes aan het knippen voor een tuiltje te maken. En bijna heeft ze daarbij ons huisdier mee doormidden geknipt. Is het nu nog een groter raadsel ?

Wel… ’t vrouwtje vond op de lavendel struik een wandelende tak. In België hebben wij er nog nooit eentje gezien in de tuin maar hier in de Charente gebeurt het zo’n twee- driemaal per jaar dat we er eentje zien in de tuin.

Vermits een wandelende tak zo ongeveer de snelheid van een slak evenaart was het niet moeilijk om het baasje te verwittigen die dadelijk met zijn “Kodakske” de aanwezigheid van de wandelende tak vastlegde voor het nageslacht.

En zo krijgen jullie dus vanavond op ons  blog over Drentsche Patrijshonden  een wandelende tak te zien …

Belle & co

De motorrijder

Een man was op een moto aan het rijden en werd gevolgd door een Mercedes. Toen de motorrijder aan het verkeerslicht kwam, moest hij stoppen want het was rood en hij viel om met zijn moto. De chauffeur van de auto vond dat vreemd maar de man stond gewoon weer recht en toen het groen was, reed hij gewoon door.

Aan het volgende verkeerslicht, kregen we net hetzelfde tafereel. Het licht sprong op rood. De man remde en viel om met zijn motorfiets. Toen het groen werd, stond hij recht en reed gewoon door.

Aan het volgende verkeerslicht was de Mercedes nog steeds de auto aan het volgen en het licht sprong op rood, de motorrijder remde en viel opnieuw om. De chauffeur was nieuwsgierig dat hij zijn vier pinkers opzette en uitstapte. Hij liep naar de motorrijder.

Chauffeur: “Alles in orde, man? Ik zie dat je al drie keer bent gevallen met je moto.”

Motorrijder: “Oh, dat is een triestig geval. Mijn vrouw is vorige week weggelopen en ze heeft de sidecar meegenomen.”

De puppenkrant 20.07.12

De wandelingen worden met de dag fijner vinden wij. Nu het graan is geoogst mogen we haast terug van deur tot deur loslopen. We lopen hoogstens 50 meter aangelijnd omdat het baasje niet wil dat we bij Domininque en Aurore in hun tuin achter hun katten gaan jagen. Dat ligt anders als we,net als die katten, achter de muizen aangaan. Dan maken wij geen verschil tussen muizen en katten…

Gisterenavond hadden we nog eens huiswacht. De baasjes besloten rond 21u00 nog eens even aar de avondmarkt in Mansle te gaan. Al een geluk dat we niet mee moesten want toen we de foto’s zagen bleek het daar veel te druk te zijn geweest. Niet echt goed voor hondenpoten waar ze dan toch allemaal op trappen.

De baasjes hadden wel een fles Cognac XO en een fles Pineau van “quatorze ans” bij. Die hadden ze gekocht bij de opvolger van hun vaste Cognacboer Jean-Yves. Die is sinds begin dit jaar op pensioen (en retraite zeggen ze hier) gegaan en die was altijd bereid voor een goede babbel.

Van “de Wouterkes” kreeg het baasje een mail waarin gevraagd werd hoe het ging met Heros. Die blijkt de laatste tijd weinig aan bod te komen op ’t blog. Dat weinig aandacht is dan ook alleen maar op het blog, want in de praktijk amuseert die zich te pletter. We hebben hen dan ook een foto gestuurd zoals we Heros op het moment het meeste zien. Kop in de grond en kont omhoog, op zoek naar muizennesten !

Ook van onze Louis kregen we weer een “upgrade” over zijn belevenissen…

Lucy

Hier de belevenissen van onze Louis uit Oostrozebeke

Bonjour daar in la douce France,

Hoewel we trouwe lezers zijn van de puppykrant, geraken we er niet aan om regelmatig zelf verhalen te schrijven.

Hierbij dan toch uiteindelijk een berichtje vanuit Oostrozebeke.

Het vrouwtje zegt dat ze de verhalen van Lando, Lobke en Lucy toch heel herkenbaar vindt….

Ik groei als kool zegt ze?!? Ik ben toch een hond…

Ik leg in ieder geval niet zoveel gewicht in de schaal als Lucy. Mijn nadeel is natuurlijk dat mijn pot enkel voor mij is en ik niets kan pikken van soortgenoten. Alhoewel….als ik de kans krijg, ben ik er als de kippen bij om onbewaakte voeding weg te kapen. Het baasje heb ik ook al kunnen overtuigen met mijn Droopy ogen. Hij laat altijd wel iets over dat dan mijn richting uitkomt. Het vrouwtje daarentegen is keihard. Dan weten we ook bij wie we moeten zijn hé.

Ik heb al nieuwe tanden en mijn poten blijven groeien. En als ik loop, lacht het vrouwtje me soms vierkant uit omdat mijn achterste soms rapper is dan mijn voorkant. Ook mijn oncontroleerbare drang om te kwispelen vindt ze grappig want heel mijn achterste zwaait mee… Wat is daar nu mis mee, ’t is van contentement dat ik niet alleen ben. Ik kan volgens haar onmiddellijk in een band beginnen als drummer. Als ik langs de vuilbak passeer, roffel ik altijd een deuntje.

Ik heb wel 1 technisch mankement volgens het vrouwtje. Ik blaf niet als ik naar buiten wil om te plassen en de deur dicht is. Het resultaat kan je wel raden.(iemand tips om een hond te laten blaffen als hij naar buiten wil) Ik loop wel naar de deur maar als die dicht is, plas ik binnen. Dus zegt het vrouwtje tegen de rest van het gezin: achterdeur open(wat met het huidige weer soms frisjes is). Het baasje zegt dan ook keer op keer: wat gaan we dan deze winter doen? Stoken met de deur open.

Op de training doe ik het goed….meestal. Zondag regende het en dan vind ik ze toch allemaal goed zot hoor. Voor het plezier in de regen gaan staan, dan weet ik toch veel leukere dingen. Het vrouwtje vraagt zich dan ook af wat ik zou doen als ik een plas water moet overzwemmen. Op dit ogenblik loop ik rond de plassen en ze vraagt zich soms af of ik wel een echte Drent ben. We zullen zien op de jachttraining.

Die is maar voorzien in het voorjaar volgend jaar maar blijkbaar nemen we op 25 augustus al een kijkje in Heurne.

Het wordt in ieder geval superleuk om jullie dan terug te zien.

Groetjes

Louis

En Lando maakt het “onfris” in de Kempen…

Dag Faes-roedel,

Lando heeft vandaag onze gasten bijna VER-gast! Waaraan het lag weten we niet maar morgenvroeg gaan hier alle ramen en deuren open om wat frisse lucht binnen te laten. We hadden bijna een geurdenneboompje voor in de auto aan Lando zijn staart gehangen. Als hij dat volgende week in het hotel doet komt volksgezondheid het sluiten denk ik!

Nu lekker slapen en morgen FRIS weer op!

De Wouterkes

Het is gedaan met graanjumpen…

De late labeur van de landbouwers van gisterenavond/vannacht heeft zo zijn sporen achtergelaten… Weg is het graan waar wij ons van meters ver insmeten. Weg graan waar we telkens moesten omhoog springen om te zien waar het hoofdbestuur was gebleven. Alles is afgereden en wat overblijft zijn stroken stro die een van de dagen gaan opgeraapt worden waarbij men ze met een lawaaimakende machine tot grote balen perst.

Als er dan zo een stapel omvalt kan je er beter niet bij in de buurt staan want die balen wegen honderden kilo’s. Maar eens ze omgevallen zijn dan noemen wij (de ouderen) het “pretpark Ferret”. Dan kan je op, naast en onder de balen door lopen, er op springen en van bovenaf over de velden kijken. Zo was er enkele jaren geleden een toren van drie hoog omgevallen, wij, Belle, Heros en Hera hebben ons daar toen dagenlang op vermaakt. Tot er een heel grote vrachtwagen kwam met een nog grotere aanhanger en plots was het gedaan met ons “Bobbejaanland à la Ferret”

Maar nu is het weer plezant om muizen de duvel aan te doen en ze te achtervolgen onder de stroken stro door. Het baasje kan ons dan goed volgen omdat we dan zoals bij de mollen het stro omhoog duwen waar we langskomen.

Daarstraks zijn we ons buurmeisje Sofie (spreek uit Sooofie, she’s English) nog eens tegen gekomen op de wandeling. Soofie is een Duitse herder teefje van 9 jaar en een heel lieve hond. Lucy kon er dadelijk goed mee opschieten hoewel ze eerst toch ook weer even het zaakje van op afstand moest inschatten. Maar eens het ijs gebroken (wat een uitdrukking met deze temperaturen) ging het heel vlot en wapperden de staarten alle richtingen uit.

Morgen mogen we van de baasjes terug gaan spelen op de uitgestrekte akkers, we storen er niemand en we kunnen rennen zoveel en hard we zelf willen. Alleen de muizen, die zien ons niet zo graag komen hebben we al gemerkt…

Belle & co

Simpel…

De puppenkrant 19.07.12

Tot laat in de nacht zijn de maaimachines aan het werk geweest rondom het gehucht. Het baasje heeft ze na 01u30 nog horen rijden. Of ze hun graan dan nog kwijt konden in de coöperatieve is nog maar de vraag maar het graan is binnen! En wat het voornaamste is… het is DROOG binnen gedaan !

Want de ochtend kondigt zich grijs aan. Weg de heldere blauwe lucht van de voorbije dagen. De landbouwers hebben blijkbaar een andere bron voor de météo dan de krant. De “Charente Libre” geeft immers nog geen regen voor de komende dagen, wel minder zonnig maar geen regen…

Tijd voor ons baasje om straks de riek te hanteren en de “rooi patatjes” te rooien. Daar heeft hij geen 32° en stralende zon voor nodig. Helemaal niet zelfs.

En dan aan we straks te 16u15 onze afspraak met de dierenarts nakomen. Ik krijg in navolging van verschillende broers en zussen vandaag ook mijn derde puppy vaccinatie. Nu bij een Frans/Belgische dierenarts die hier in Ruffec sinds mensenheugenis een praktijk heeft. Normaal ging ik die pikuur krijgen in België, maar het baasje vindt dat te laat. Het zou immers pas eind augustus plaats hebben en dan nog de dag voor de clubmatch en dat is niet ideaal, want stel dat ik er even niet goed op reageer. Ik ga me immers presenteren aan de keurmeester op de clubmatch. Ook Lobke, en Lando en Lennaert en Cartouche gaan zeker al daar zijn. En er gaan er zeker nog veel meer komen op 25 augustus.

Inmiddels (08u25) heeft het vrouwtje al een kreet gegeven “het regent al”. Inderdaad, er valt een hele fijne motregen die het toch noodzakelijk maakt van de parasols op te bergen vooraleer ze kletsnat zijn. Wat inmiddels (tussendoor) al gebeurd is.

Het baasje heeft ondertussen ook al eens een goeie vloek gelaten, die heeft gisterenavond de Masjebashi tot in de puntjes gewassen…

Lucy

Lando wist gisterenavond het volgende te berichten…

Beste Charentèners,

het was hier een feestelijke dag, vandaag kreeg ik een nieuwe voordeur zoals ze dat zeggen!*  Lando's eerste cadeautje was al super: hij sliep terug na zijn plasje van 5u30 tot 7u30, nog nooit gebeurd! En dan was er zo'n mooi moment: ik moest in de zetel wachten en dan kwam hij plots de keuken uitgespurt met een lintje rond zijn nek met een kaart aan. Zijn verjaardagskaart die hij persoonlijk kwam afgeven. Zooooo lief! Deze namiddag zijn we in Kasterlee over de bergen gaan wandelen. Daarna aten we een lekker ijsje en Lando genoot mee natuurlijk!!!

Lieve groetjes,

Hilde

* Hilde vierde gisteren haar veertigste verjaardag.

En Lobke, van wie het bericht van gisteren “ergens” verloren is gegaan schreef het volgende:

Lieve mams,

Ook hier vandaan niet veel nieuws te melden.

Vakantieplannen zijn er voor dit jaar niet meer, hoewel ik hier wel iemand steeds hoor zeggen dat ze er aan toe is, dus wie weet zit het er misschien toch nog in dit najaar.

Hier gaat het leven op het ogenblik z’n gewone gangetje, het wordt tijd dat we weer eens wat leuks gaan doen, maar de laatste tijd hebben de baasjes het erg druk met werk en zo.

De foto’s zijn deze keer van één de wandelingen die we hier in de buurt maken.

Vervelen doe ik me niet, er loopt hier nog een drent waar ik me op uit kan leven. Af en toe reageert hij wel een beetje chagerijnig als ik hem weer in z’n poten of flanken bijt, of als ik vind dat z’n borsthaar wel eens een keer gekamd mag worden met mijn tandjes...

Ik begin ook steeds moediger te worden. Voor de stofzuiger en de ezel en pony’s hier in de buurt ben ik niet meer bang.

Hé Lennaert, wat leuk dat je een broek aan hebt. Hier hoor ik steeds dat ik een leuk rokje draag, maar ja, ik ben natuurlijk een meisje. Toch snap ik iets niet, want het vrouwtje zegt ook vaak dat ik de broek aan heb in huis, dus wat is het nou??? Naar jouw staart ben ik ook wel benieuwd, aan die van mij zit aan het eind een leuk krulletje. Misschien kunnen we doen wie de mooiste staart heeft?

En Lando, wat gaaf dat jij al achter de computer mag!

Lucy, wat stoer dat je een hond weer terug achter de balie hebt gestuurd. Zou ik niet durven, ik ga voor iedere vreemde hond op m’n rug!

Je bent trouwens aardig aan de maat met je ruim 16 kilo, daar val ik met m’n ruim 14 kilo bij in het niet. En toch denken ze hier dat ik een grote hond ga worden, omdat ik veel grover gebouwd ben dan Siebe was toen hij zo oud was als ik.

M’n oogjes vallen dicht, ik ga maar eens slapen, ben moe van het spelen.

Heel veel liefs van je dochter Lobke!

Ze gaat snel…

Ons kleintje gaat snel, te snel naar de zin van het hoofdbestuur… Het pupje is een jong hondje aan het worden en dat is spijtig. Het bolletje wol is ze nog wel maar daarstraks heeft ze met haar grote bek een kruising tussen een Labrador en een Griffon laten terug deinzen !

We waren in de dierenartsen praktijk van dr. Benoit Hans om een afspraak te maken voor haar derde vaccinatie. Dit is de vaccinatie die bescherming moet geven tegen o.a. de rattenziekte. Daar kwam de “Labgrif” vanachter de balie eens piepen wie of wat die lefgozer wel was aan de andere kant van de balie. Was die snel terug op zijn plaats zeg !

We hebben dan de weegschaal ook eens opgezocht. En dan krijgt de titel van dit bericht zijn ware betekenis. 16,250 kilogram gaf de bascule aan, en dat voor een teefje. Dat is maar 250 gram minder dan Lando, haar broertje. En het gewicht van 16,25 kg geeft nu toch wel echt aan dat het een groot meisje aan het worden is …

Morgen om 16u15 verwachten ze ons terug bij de “veterinair” voor haar laatste puppyprik. Bij deze dierenarts stapte ze net zo vrolijk binnen als bij Aline of Nelly. Ze heeft totaal geen tegenzin om naar de dierenarts te gaan en daar is het hoofdbestuur niet rouwig om.

Het baasje weet nog maar al te best hoe het was met Bas destijds. Van hem staan de remsporen nog steeds op de oprit van de dierenkliniek in Beerse. Bij Bas was het telkens het makkelijkste om zijn 35 kilo gewoon binnen te dragen. Maar na hem hebben we met geen van de honden nog slechte ervaringen van op dierenartsenbezoek te gaan gehad.

Belle & co