Twee november 2012

Kamperen

Een vader ging met zijn slimme, goed studerende zoon op camping trip
naar de Ardennen.
In een open vlakte zetten zij hun tent recht en vielen
even later uitgeput van de lange wandeling in slaap.
Na enkele uren maakt de vader zijn zoon wakker en zegt:
"Kijk eens naar de hemel en vertel me wat je zoal ziet?"
De zoon staart naar het heelal en antwoordt: "Ik zie miljoenen sterren."
"Wat maakt je dat eigenlijk duidelijk mijn zoon?" vroeg de vader vervolgens.
De zoon; "Astronomisch, maakt me dat duidelijk dat er miljoenen galaxy's
en planeten in het heelal aanwezig zijn."
De vader geeft zijn zoon een klap tegen het hoofd en zegt:
"Wel nee idioot, iemand heeft onze tent gestolen!"

L.M.

De puppenkrant 02-11-2012

Vandaag hebben we een jarige Belle in huis, maar dat kon je gisterenavond al lezen. Zeven jaar al en nog speelt ze met Lucy alsof ze even oud zijn. Zeven jaar of zeven maanden een wereld van verschil als je weet dat Belle toch zelf vijftien pupjes in twee nestjes op de wereld heeft gezet. En ook dat Belle’s dochter Hera ook nog eens voor twaalf pupjes heeft gezorgd. Ze heeft al een mooie stamboom achter zich.

En laat nu dochter Hadise , zus van Hera ook al kennis gemaakt hebben met haar knappe vrijer Cartouche, dan stopt het nog niet met de nazaten van Belle !

Een ander bericht komt van Lana, die is maar wat al te blij met de school herfstvakantie. Die heeft gans deze week vrouwtje Eva bij zich.

Belle & co

Vanuit Aalter, West Vlaanderen het verhaal van Lana

Hallo allemaal,
Ik ben reuzecontent dat ons vrouwtje een hele week thuis is. Ik heb al helpen met taartbakken. De stand deze week is: broodpudding voor het baasje versus Lana : 0-2. Het vrouwtje dacht echt dat ik genoegen ging nemen met het uitlekken van de pot ... Nee ze, wat ben ik daar mee! Met mijn poot op de handdoek schoof de broodpudding dichter! Mnjammie! Ik nam 2grote happen en de rest was voor het baasje. Het vrouwtje vond dit niet netjes en besloot de rest aan de kippen te geven... De dag nadien wou het vrouwtje clafoutis maken, dat is met kersen. Ik moet jullie niet vertellen zeker hoe het vrouwtje zich in alle bochten moest wringen zodat ik niet met het resultaat zou gaan lopen. Toen het vrouwtje gaan shoppen was, haar voorraad gemakkelijk wasbare kledij is weer uitgebreid, mocht ik meekijken naar jullie avonturen op de iPad. Cool, da ding! Wanneer de camera naar mij gedraaid werd heb ik zelf het vrouwtje verdrongen om op de foto te mogen. Jullie kunnen het resultaat zien, wijs hè! Vreselijk ondeugende groetjes van een voedselverslaafde lana !

En morgen, morgen is er eentje jarig…

Morgen hebben we taart met zeven kaarsjes die dan mogen uitgekwispeld worden door oma Belle.

Zeven jaar is ze al onze alpha teef van de roedel, geboren op 02-11-2005 kwam ze bij ons en Bas toen ze twaalf weken oud was.

Hoe ze bij ons kwam ? Het baasje was op zaterdag gevierd op school omdat hij definitief op pensioen ging en kreeg zoals alle leerkrachten op school een afscheidscadeau van € 125.

En vermits Bas toen toch ook al twaalf jaar was zou er een tweede Drentje komen. Zo een kleintje waar het baasje elke dag mee het bos en de velden zou intrekken. Bas zou daar dan gelijk ook mee van profiteren.

En zo ging het baasje op het World Wide Web op zoek naar een Drententeefje…. Via een invulformulier kwam hij in contact met Monique, de voorzitster van de Belgische Drentenvereniging. Die kon hem melden dat er in Affligem (bekend van zijn abdij en bier) nog een nestje was van vier teefjes waarvan er nog twee beschikbaar waren. De pups waren al wel twaalf weken oud maar dat kon ons baasje uiteraard niets schelen als ze maar mooi en gezond waren !

Na een afspraak met de fokker, Guido Bockstal te hebben gemaakt, togen we in gezelschap van Bas op woensdag namiddag naar Affligem “om maar eens te gaan kijken” (maar wel met 700 euro op zak).

Twee pups waren al uitgevlogen en er restten er nog twee bij moeder Freya.

Moeder en dochters lagen te bakken voor een grote kachel die brandde alsof de duivel ze zelf eigenhandig brandend hield. We hadden dus afgesproken dat Bas ook mee binnen zou mogen en dat resulteerde er in dat wij in geen tijd een huisgenootje bij hadden.

Van aan de bloedhete kachel kwam een jong hondje dadelijk naar Bas, het hoofdbestuur werd straal genegeerd. En dadelijk begon dat “bruintje” de snoet van Bas te likken. De keuze was gemaakt ! ! !

En zo ging Elle mee naar Vosselaar . Voor we thuis waren had ze haar nieuwe naam al, er zou voor Elle een B voorkomen. En zo heet ze nog altijd (B)Elle. Het andere overblijvende teefje Ella, zou later na de nodige omzwervingen terecht komen bij Ingrid, de secretaris van de Drentenvereniging. Zo zien de twee zusjes elkaar nog regelmatig op wandelingen. Ook met moeder Freya en de fokkers Guido & Ghislaine hebben we nog regelmatig contact.

En morgen klinkt hier voor Belle een krachtig hip hip hip hoera !

Belle & co

Wat wil je later worden ?

De Leraar vraagt de kinderen in de klas: "Wat wil je later worden als je groot bent?"

'Johnny: "Ik wil een miljardair zijn, naar de duurste clubs gaan, neem daar de beste teef, geef haar een Ferrari ter waarde van ruim een miljoen Euro, een appartement in Copacabana, een herenhuis in Parijs, een jet om te reizen door Europa, geef haar een Visa Card en bedrijf de liefde met haar drie keer per dag ".

De leraar, geschokt, en niet wetende wat te doen met het slechte gedrag van het kind, besluit geen belang te hechten aan wat hij zei en gaat dan verder met de les:

En jij, Tanya?

"Ik wil 'Johnny's teef zijn!"

L.M.

De puppenkrant 01-11-2012

Twee berichten vandaag die geen toelichting hoeven. We laten de twee betrokkenen dan ook dadelijk zelf aan het woord.

De berichten komen van Lennaert en van Lando.

Eerst Lennaert met een schokkend verhaal…

Lieve familie,

Vandaag heb ik een beetje steun en nazorg nodig. Ik ben heel stout geweest, of eigenlijk niet, ik heb gewoon mijn instinct gevolgd. De buren hebben herten en kippen in een wei die grenst aan onze tuin. Normaal lopen papa en ik lekker los in de tuin en gaan we rustig zitten beestjes kijken. Vanmorgen heel vroeg, toen de hele familie druk was met voorbereidingen school en werk zag ik een gaatje in de draad. Nou zitten wel meer gaatjes in de draad, maar papa en ik zijn nooit eerder op het idee gekomen ons hierdoor heen te wurmen, en dat heb ik dus vanmorgen gedaan. Dat was ooh zo leuk! Lekker rennen door de wei samen met hertjes! De buurman dacht er anders over. Eerst ging hij mee rennen, tenminste dat dacht ik, maar hij probeerde mij te pakken. Toen verscheen baasje en buurman was heel boos en hij had allerlei akelige benamingen voor mij. “Ik had de herten door de draad heen gejaagd, kippen dood gebeten en de draad kapot gemaakt”. De herten liepen nog gewoon in de wei, er lag nergens een dooie kip en in de draad zitten wat deukjes! Toch hebben vrouwtje en baasje maar hun boetekleed aangetrokken om de boel een beetje te sussen. De draad is oud, versleten en kapot, en van de buurman! De baasjes gaan netjes aanbieden deze te vervangen zodat papa en ik toch van de lekkere uitloop in de tuin kunnen blijven genieten.

Vrouwtje begrijpt wel dat de schrik groot is bij de buren en dat herten niet veel kunnen hebben maar ze heeft toch ook gemengde gevoelens…….en ze zit al de hele dag met een bleek neusje binnen sip te kijken.

Op dit moment weet ik nog altijd niet of ik nu wel of niet kippen heb doodgebeten. Van de buurman niets meer gehoord en ik zie ook geen kippetjes in de wei en normaal zijn kippen met hun dinosaurus brein na 10 minuten alweer vergeten dat er iets gebeurd is en scharrelen ze weer lekker door. Ik zal toch niet 15 kippen afgeslacht hebben……???!!! Dan heb ik wel een snelle en zuivere beet, geen bloedspatje te bekennen.

Er was ook goed nieuws, mijn baasje willen in februari dan toch een jachtcursus met me gaan doen omdat ze dachten mij daar een heel groot plezier mee te doen. In de buurt van Maastricht hebben ze een adresje gevonden, jammer dat ik nog zo lang moet wachten. Ik kan al jagen hoor! Dat heb ik deze ochtend toch wel laten zien!

Jullie, voorlopig even pas op de plaats,

Lennaert

En Lando is ook nog niet helemaal bekomen van het bezoek…

Lieve Faesjes,

oooooooooooooooh wat vond ik dat gisteren toch superleuk om mee naar jullie te komen. Lekker wandelen met zus Lucy en dan keihard ravotten in de tuin met ons zus. Ons zus had een heel leuk spelletje bedacht genaamd zwarte piet! Wie het zwartste zag was gewonnen. Wie er gewonnen heeft? ..... Laten we zeggen dat we alletwee behoorlijk ons best hadden gedaan. Gelukkig mochten we nog binnen van Simonne waar de baasjes culinair verwend werden. Ik ben er zelf in geslaagd om in de keuken de restjes van de borden te pikken en hé ... op de chauffage ligt daar lekker oud brood en hé ... daar staan nog 3 gevulde etensbakken. 'k heb er 1 laten staan voor de andere, das toch lief hé. 'k voel me duidelijk nog heel goed thuis in mijn geboortehuis.

Vandaag zijn we in Wortel-Kolonie een grote wandeling gaan doen door de bossen. Ik heb nog op de blaadjes gejaagd, maar dat is lastig, die vliegen constant naar overal, pffff. We kwamen bijna nog met een extra huisdier naar huis. In een overwoekerde gracht naast een veld zat een heel klein poesje super zielig te miauwen, ocharme. Mijn baasje natuurlijk die gracht in hé, los prikkers in haar hand natuurlijk. Maar het poesje kwam niet dus even langs de andere kant van de gracht proberen en toen kwam het eruit. Helaas liep het snel al miauwend het veld over het bos in. Was ik even blij!!!!! Papa en ik moesten nog wel even onze lach in houden toen 't baasje dacht dat ze Svetlana Bolshakova was en los over de iets te brede gracht sprong. Laten we zeggen dat het net goed kwam, hihi.

Voor de rest van de dag ga ik hééééééééééééél veel rusten denk ik en dromen van ........

Krulstaartjes van Lando

Geen wandeling vandaag !

We hebben er wel om gezaagd bij het hoofdbestuur maar het blijkt nog niet te lukken voor het baasje op dit moment.

Daarbij komt ook nog eens dat we gisteren goed aan ons trekken gekomen zijn en wel zo dat “miss actif” Lucy wel  minder actief was dan andere dagen. Dat zal dan wel liggen aan de gekte die ze gisteren avond in haar lijf had toen ze de tuin onveilig heeft gemaakt met Lando.

Ons “witteke” zag er uit als moorke pek toen ze samen met Lando uit de tuin binnenkwam. Natuurlijk hadden ze gespeeld alsof hun beider levens er van af hing. Hadden ze ook kuilen gegraven en hadden dan in het zwarte zand liggen rollen !

Al een geluk dat ze een zelfreinigende vacht hebben die Drenten, zo niet was het een industriële reiniging geworden, vermoed ons baasje.

Gisterenavond was het al duidelijk dat het vandaag stiller als anders zou worden. Toen al lagen Lando een Lucy samen, rug tegen rug, in dromenland te zijn…

Belle & co

Dwing kinderen nooit om te bidden.

Tijdens het avondeten werd een kleine jongen gedwongen om met
een gebed het gezamenlijk maal met de familie in te luiden.
De jongen zei:" Maar ik heb nog nooit gebeden, ik weet niet
hoe het moet.
Zijn vader zei: " Dank gewoon onze Lieve Heer voor alles en
iedereen en vraag om vergiffenis voor hun zonden.
De jongen begon toen maar. " Lieve Heer, "Dank u voor onze
bezoekers en hun kinderen,die al mijn koekjes en ice cream hebben
opgegeten. Zegen hen zodat ze nooit meer terug zullen komen.
Vergeef de zoon van onze buren die de kleren van mijn zuster uitdeed
en daarna met haar worstelde op haar bed.
Wilt u met Kerstfeest kleren schenken aan al de arme naakte
dames op mijn vaders Blackberry en wilt u ook onderdak geven aan al die
dakloze mannen die bij mama op de kamer moeten slapen wanneer
papa aan het werk is? Amen.
....................................
Moeder en vader hebben die avond niet gegeten.

R.H.

De puppenkrant 31-10-2012

Het was gisteren laat geworden wanneer Lando en zijn gevolg huiswaarts togen. En vermits ons baasje al wel een mop had klaar gezet heeft hij die maar snel gebruikt om het blog te actualiseren.

En ene Karin in Numansdorp ziet daar dan een fruit stilleven in, terwijl elke vent met afschuw met z’n knieën tegen elkaar loopt, bij de gedachte alleen al.

Zo zie je maar dat hoofdredacteur zijn van een puppenkrant soms een heel risicovol vak is. De interpretatie van woord en beeld kan vrië veel verschillende richtingen uitgaan…

Lees hieronder de verhalen uit de twee Nederlanden, het Limburgse deel en het zuid-Hollandse.

Lennaert vindt zijn vader een “schuinmarcheerder”…

Hallo Familie,

Ben ik er net aan gewend dat tante Hadise mijn stiefmoeder wordt, verschijnt er opeens weer een dame op het toneel. Die papa van mij is een ‘schuinsmarcheerder”! Zeggen ze dat in België ook?. Ik moest weer binnen in de bench en hoorde allerlei rare geluiden en het duurde en het duurde…en het was bitter koud. Hahahha die papa met zijn ouwe botten, buiten in de kou….en maar te zwijgen over Chris op z’n knieën om een handje te helpen, hihihi.

Vrouwtje was slim, ze bleef lekker bij mij in de warme keuken.

Vandaag had ik een klein ongelukje. Ik rende met een te lange stok door de tuin, en knal tegen de boom aan met de stok. Ik had even erge pijn bij mijn oog, het was een sneetje met bloed. Gelukkig niet diep, of in het oog en het gaat wel vanzelf over, en het staat lekker stoer zo’n litteken!

Ik zag allerlei foto’s van Loek, Lily-Lou, Lando, Louis, Lucy, Lana en Lobbke. Wat zijn ze allemaal mooi mijn zussen, en mijn broers zo groot, slank en stoer!

Vele groeten uit het land van Jan van Eijk (geboren in Maaseik)

Jullie Lennaert

En voor de meeuwen in de maasvlakte zijn Lobke en Siebe vogelverschrikkers

Lieve mams,

Ik had het beloofd, als we vandaag naar het strand zouden gaan zou ik het laten weten. Nou, we zijn geweest hoor, en wat was het leeuuuuuk!!!!! Toen we het duin over waren, en ik die hele grote ruimte zag, was het eerste dat ik deed rennen, heel hard, en heel ver weg, samen met Siebe. Ik vond alleen het water dat steeds naar me toekwam niet zo leuk, daar ben ik steeds voor weggerend. Het maakte ook wel erg veel lawaai. Maar we hebben ons heerlijk vermaakt door te rennen, meeuwen op te jagen en van alles te zoeken en inspecteren wat op het strand lag. Toen we weer terug naar de auto gingen zagen we een bord waarop stond dat de honden alleen aangelijnd op het strand mogen. Nou, boeien hoor, er was verder niemand, en m’n baasje wist welke kant we op moesten lopen om verder niemand tegen te komen, omdat je daar niet meer vanaf de weg het strand op kan. En om de één of andere reden denk ik dat jouw baasje het daar ook erg leuk zal vinden, mam. Dat komt door een zeker bord dat we op het strand tegen kwamen. Ik ben benieuwd, alleen zal hij dan zelf ook………

Mam, kusjes weer, ook voor oma, oom Heros, Lucy en je baasjes.

Te laat thuis…

‘k Was gisterenavond laat thuis en de vrouw had een berichtje nagelaten op het fornuis 

‘k zal niet meer te laat thuiskomen

De puppenkrant 30-10-2012

Vandaag kregen we nog eens een verhaal uit Oostrozebeke, daar vertelt onze Louis, hoe hij samen met de familie gaan oefenen is voor de strand wandeling van volgende zondag.

Voor ons is het spijtig dat we zondag niet kunnen deelnemen aan de jaarlijkse strandwandeling van de Drentenvereniging, want ook onze Lucy heeft het strand en de zee nog niet gezien.

En ja, het is zoals Ilse het schrijft . Hier ten huize gaat het herstel van de baas onverminderd in de goeie richting. Echter te traag om mee te kunnen doen, zelfs voor de service van de koffie en cake en citroenjenever zorgen is er te veel aan volgens de dokter. Rustig houden en dat zelfs nog enkele weken om een algeheel herstel zo spoedig mogelijk te verkrijgen. En wat doe je dan ….?

Ook Lobke schreef ons, die heeft hoofdzakelijk problemen met iets wat er niet is ! Die heeft zich iets laten wijsmaken van ’t vrouwtje van Lennaert dat zij een examen zou moeten doen om haar stamboom te bekomen… Maar zo is het natuurlijk niet. Het zijn de baasje die geëvalueerd worden, daar let “ome Faes” op zaken zoals verzorging en eten genoeg krijgen en zo. En als dat niet naar zijn goesting is neemt hij de pup mee terug naar Vosselaar. Staat in het koopcontract , lees maar eens na ! En Lobke…koeienvlaaien kunnne nog in verte niet tippen aan de Limburgse pruimen vlaai ! Weet dat wij het gezegd hebben !

Belle & co

Hier onder lees je de Louis story van aan zee

Hoi hoi,

Zo te lezen verloopt het herstel in de juiste richting. Als dat geen goed nieuws is.

Zoals gezegd, zijn we gisteren naar de zee geweest. Dat is allemaal goed meegevallen.

Het eerste obstakel was de trap naar het strand. Plat op de grond en geen poot meer verroeren. Ik denk dat het alleen het eerste moment was met hetgeen hij zag want hij trippelde dan zonder probleem naar beneden. Daar heb ik dan zijn leiband afgedaan. (je moet weten dat er bij ons in de omgeving zo goed als geen plaatsen zijn waar je hem los kunt laten lopen) Hij bleef echter relatief dicht bij ons. Tot hij de meeuwen zag drijven. Hij spurtte er naartoe, zonder aarzelen het water in. Blijkbaar was hij toch geschrokken want erna liep hij het water niet meer in. De plassen die er stonden vond hij geen probleem…to hij in een diepe plas terecht kwam. Je zag zijn gezicht veranderen. Komisch om te zien.

Hij kwam ook bijna onmiddellijk terug toen ik riep. Daar zat ik toch wel een beetje mee in.

Ik ben in ieder geval benieuwd wat hij volgende week zal doen met heel de Drentenfamilie rond hem…

Groetjes.

Ilse

Over de angsten van Lobke lees je hier…

Lieve mams,

Wat las ik vandaag nu allemaal in de puppenkrant? Moet ik een soort examen afleggen als ik m’n stamboom krijg? Misschien kunnen Lando en Lennaert en de anderen mij even stiekem de goede antwoorden geven, en zeggen wat ik allemaal moet doen? Ik wil natuurlijk wel slagen! Sociaal ben ik in ieder geval wel, vooral voor mezelf, ik gun mezelf van alles. Dat breng ik dagelijks in praktijk, als ik bv alles waar Siebe mee speelt mezelf meer gun dan hem, en hem dat dan ook afpak. Hij is dan natuurlijk ook sociaal, want hij gunt het mij dan (ehhh….). Nou ja, we zullen zien wat er gaat komen als mijn familie op bezoek komt.

Vandaag heb ik weer eens wat nieuws geproefd. Op de dijk waar we wandelden lagen allemaal lekker grote lekkernijen, bruin en een beetje smeuig. Ik heb m’n bek erbij afgelikt, zo lekker was het. Het waren koeienvlaaien, weer eens wat anders dan pruimenvlaai, Lennaert! Ik kan het je aanraden.Op de dijk langs het Hollandsch Diep liepen van de week opeens weer koeien. Wel jammer, want m’n vrouwtje durft daar niet langs. Ze is, samen met een paar andere vrouwen en honden al eens achterna gezeten door die beesten. Nu gaat ze alleen nog maar de dijk op als ze ergens staan waar we er niet langs hoeven.

Morgen gaan we misschien naar het strand van de Tweede Maasvlakte, als het weer het toe laat. Ik ben benieuwd, want ik ben nog nooit op een echt strand geweest. Volgens mij wil m’n baasje er ook wel graag naar toe, die is daar al heel vaak geweest. Verslag volgt morgen.

Lieve mam, ik stuur je hiervandaan veel lekkere koeienpoepkusjes (voor de belgen:poep is strond, hihihi Lennaert) voor jullie allemaal.

Je Lobke, alias tante Pollewop, alias Snotneus, alias……

Leven met een geopereerde baas…

Een week geleden trok ons baasje voor drie dagen naar het ziekenhuis in Turnhout voor een “kijkoperatie”. Dat is dus wel iets anders uitgedraaid…

Vermits de blaassteen die moest weggenomen worden  buiten proporties was, is het uiteindelijk een gewone operatie geworden.

Met alle gevolgen van dien uiteraard.

Zo mogen we niet meer tegen het baasje opspringen ’s morgens als hij naar beneden komt. Hij draait telkens zijn rug naar ons wanneer we weer eens enthousiast komen aanlopen… Neen soms snappen we het niet !

Nog zoiets… hij gaat niet meer wandelen met ons ! ! ! En laat dat nu juist het punt zijn dat ons het meest verontrust. Al van toen het baasje nog in het zieknhuis lag kwamen de baasjes van onze Lando hier elke avond met ons en samen met ons vrouwtje wandelen.

Sinds enkele dagen is ook het baasje van de Gorky en Cato met ons komen wandelen. Maar daar is onze Heros niet zo mee opgezet ! De Louis maakt van de wandeling telkens een trainingsronde, en daar heeft Heros het niet zo op begrepen blijkbaar.

Iets wat ons baasje al wel kan is het klaarmaken van eten voor ons. Vandaag is hij gans de dag bezig geweest met kip klaar temaken voor ons en het gelijk in gepaste porties te verdelen.

Vier kilo kip, afkomstig van de overschotten van de kippenkraam van Johan zijn vandaag verdeeld in tien porties.

Een snelle rekenaar heeft al snel in de gaten dat we dus dagelijks ieder 100 gram lekkere kip bij onze brokken zien toegevoegd.

We kijken er al wel naar uit dat het baasje vrijdag terug even naar meneer Doktoor mag komen om de sonde te laten wegnemen. Die is immers de reden waarom onze baas zo immobiel is op het moment. Morgen komen de baasjes van Lando terug met ons wandelen hebben we horen vertellen, en… ze brengen Lando mee deze keer ! Dat gaat weer “pure fun” worden , als je dat maar beseft !

Belle & co

De puppenkrant 28-10-2012

Vandaag laten we hoofdzakelijk Lando en Lennaert aan het woord. Gisteren zagen we de eerste nog bij de jachttraining waar wij gisterenavond al over verhaalden.

Het verhaaltje van Lennaert konden we vorige week al in een iets gewijzigde vorm op het Hadise, Jago & co-blog lezen. Dat was toen ons baasje nog logeerde in “hotel Sint Elisabeth” in Turnhout. Toen al zat Lennaert met een ei dat hij zo nodig dringend kwijt moest. (haha, een Drent met een ei…)

Maar nu laten we de twee Drenten heren aan het woord. VanLouis een andere Drentenheer hebben we ook juist kopij van binnengekregen, maar dat plaatsen we hier morgen.

Zo kan je ook al uitkijken naar de puppenkrant van morgen.

Belle & co

Lando de zwemmer en lekkerbek vertelt over gisteren…

Dag mamsie & Co,

Brrrrrrrrr, wat was het koud, vonden mijn baasjes althans. Ik niet hoor, ik heb zelfs 3 maal de vijver over gezwommen op training. En wat nog een leuke verrassing was op training is dat er plots een rode Mitsubishi kwam aangereden met mijn zus Lucy!!!!! Dat hadden we echt niet verwacht nu dat haar baasje nog niet helemaal gerecupereerd is van de operatie. Thuis moest ik nog wel even een extra poten-poetsbeurt krijgen wat ik had bij het naar de auto gaan in de sh.tbeek getrapt. 't was precies zwarte pek, het ging er gewoon niet af. En dan zalig rusten op het pelske dat ik gisteren nog voor schaap aanzag maar waarvan ik nu doorhad dat het lekker warm ligt. Vanavond was mijn eten in 2 seconden op: er stond dan ook Faes-wild op het menu. Niet panikeren, ik heb die steen niet opgegeten hoor maar lekker everzwijn of was het hert dat Jan had meegegeven aan mijn baasjes. Heerlijk! Merci chef kok!

Dikke poot,

Lando

En in Roosteren heeft Lennaert zijn vrouwtje terug aan ’t schrijven gekregen.

Hallo grote lieve familie,
Ome Faes, een doorgewinterde Beatles fan, had last van Rolling Stones in
zijn lijf en die moesten vorige week verwijderd worden. Ik ben toen maar
even uitgeweken naar het Hadise en Jago blog om mijn avonturen dan toch
wereldwijd te maken. Vorige week zondag zijn tante Simonne en Ome Faes bij
mij "officieel" als fokker op bezoek geweest om mijn stamboom en DNA test
bewijs af te leveren. Als rechtschapen fokker wordt dan ook gekeken of ik
goed groei, sociaal ben, binnen het gezin pas, ik niet ziek ben geweest, er
gedragsproblemen zijn..., te veel om op te noemen. Daarom waren ze ook veel
te laat bij ons want ook Lily-Lou en Loek hebben deze zware test moeten
doorstaan. Maar we zijn alle drie zondag ruimschoots geslaagd, en ook onze
baasjes. Ook de vlaai op alle drie de adressen was te pruimen. Mams Hera en
zusje Lucy waren ook erbij. Mama was een beetje moe en beduusd. Ze bleef
steeds heel dicht bij ome Faes staan. Het was harstikke tof met mijn zus te
spelen. Alleen papa deed moeilijk, die zat steeds met zijn dikke neus er
tussen. Voor de eerste keer dacht ik "even dimmen ouwe" " ik wil met Luus
spelen". In de keuken stond weer een smakelijke pruimenvlaai te wachten,
maar dit keer kreeg ik niet de kans om te stelen. Veel te snel ging het Faes
roedel weer terug naar Vosselaar want ome Heros en Oma Elle* begonnen toch
wat druk op hun blaas te voelen. Ome Faes was ook een beetje zenuwachtig ivm
de operatie. Inmiddels weten we dat alles goed gaat en hij alweer het Land
van Aent Grotenhoutbosch onveilig maakt.
Vele groetjes
Lennaert

*nu ik de stamboom heb kan ik zien dat oma Belle eigenlijk Elle heet!

Het baasje gaat het goed…

Deze voormiddag is het baasje voor het eerst sinds zijn ontslag uit het ziekenhuis mee de hort op gegaan. Het had dan wel gevroren en het vrouwtje had de training van Lucy van hem overgenomen, maar hij is dan op zijn eigen tempo nog wat trainingsfoto’s gaan maken.

Het was dan tegen 10u30 ook prachtig weer geworden en het was zalig toeven in het bos bij Oscar en Hansje van het Kynologisch Centrum Turnhout.

Het was wel spijtig dat de Citroën “Drentmobiel” Berlingo nog niet naar de automobiel inspectie is geweest. Het autootje was van pas gekomen daarstraks. Lucy heeft vier maal het ven zwemmend overgestoken. De eerste maal zelfs met een mooie sprong die haar al een kwart van de afstand verder bracht. En dan zou kletsnatte Lucy gans de bak/koffer/laadruimte voor zichzelf gehad hebben….

Na de middag heeft ons baasje ’t vrouwtje naar een verjaardagsfeestje gebracht van een achternichtje. Hij moest daar ook nog een zak oud brood ophalen. Dat hoort bij ons ontbijt en we lusten het graag.

Het baasje is niet lang gebleven op het verjaardagsfeestje want een ganse dag bezig zijn is voor hem op dit moment nog wat hoog gegrepen.

Hij houdt het liever wat rustiger en zo kwam het dat wij samen met het baasje de ganse namiddag thuis waren. Of het baasje het zelf ook als rustig heeft ervaren is nog maar de vraag, want we hebben hem dikwijls naar de achterdeur laten komen om ons buiten of binnen te laten !

Belle & co

De puppenkrant 28-10-2012

Gisteren waren de pups dus precies zeven maanden oud. Dat wil zeggen dat de puppenkrant ook alweer vijf maanden oud is ! Want die is gestart op het moment dat de pups naar de eigenaars zijn gegaan. Geen mens die kon vermoeden dat ze het zo lang zou volhouden. Dank dus aan de “vaste” schrijvelaars maar ook aan de toevallige passanten, want zonder jullie geen dagelijkse puppenkrant.

Deze morgen is Lucy toch wel even geschrokken en heeft ze iets nieuw geleerd. Toen zij deze morgen weer eens gulzig wilde gaan drinken in de emmer met regenwater heeft ze haar snoet gestoten aan het water ! Niks geen water in de emmer, of toch wel, maar dan onder een stevige laag ijs.

Dat is nieuw voor haar, ijs heeft ze al wel gezien en gegeten maar dat kwam dan uit een doos en daar stond dan “carte d’or” of “IJsboerke” op.

Ja dat heb je zo als je pal in de lente geboren wordt. Moeder Hera heeft haar eerste ijs en sneeuw in Frankrijk leren kennen toen ze amper zes weken oud was. Het ijs was bij ons huis waar ze ook gelijk over water kon lopen in de grote bak die in de tuin stond, Sneeuw heeft ze leren kennen op een parking van de snelweg tussen Tours en Le Mans. Maar dat moet nog komen voor Lucy, en we verheugen ons weeral op de komische tafereeltjes wat die sneeuw dan teweeg brengt. Ook Lando kroop deze morgen weer in de pen en berichtte het volgende…

Belle & co

Wandelen, een sleurbeest, en een nieuwe halsband…

Hipperdepip hoera voor ons Lucy en al mijn andere broers en zussen!

Ik ben vandaag getrakteerd op 2 wandelingen in het bos. Vanochtend om 8u30 bij -0.5° waren we al op pad en in de vroege avond ging ik met het baasje en Maaren nog eens wandelen. Maaren heeft nog een stukje gejogd met mij. Vanochtend ging mijn baasje per ongeluk op de lange lijn staan en snokte de sluiting van mijn halsband in 2. Joepie, kon ik lekker vrij rondlopen. Tegen dat we aan de auto waren waar wandelaars klaar stonden, hebben ze van mijn lange lijn dan maar even een stroplijn gemaakt. Deze namiddag ging het dan richting Maxizoo voor een nieuwe halsband en een plaatje met mijn naam op en het baasje haar gsm-nr. Bij Drenten weet je immers maar nooit hé, haha. We kregen daar zelfs nog een lekker zacht dekentje bij de korrels, maar ik vind het toch eerder op een schaap trekken en bijt erin ipv er lekker op te gaan liggen. 't is dus weer even opgeborgen. Morgen ga ik nog eens naar de les. Mijn baasjes zijn benieuwd want de dummie interesseert mij niet zo veel. Wordt vervolgd.

Liefs,

Lando

Om woedend van te worden…

Het baasje zou beter geen krant lezen dezer dagen. Vooral deze morgen was er een gemeend GVD uit de keuken te horen.

Reden was een bericht op bladzijde twee van de krant “Het Laatste Nieuws” dat twee ministers in de Vlaamse deelregering met name Geert Bourgeois en Philippe Muyters, beide van NVA signatuur, protesteerden bij de voetbalclub K.V.Kortrijk, omdat de club haar niet Nederlandstalige spelers een taalcursus Frans aanbied. Dan denkt ons baasje “waar zijn die paljassen nu mee bezig”.

Half deze week zag ons baasje een interview met Muytters (een Limburger) in verband met de sluiting van Ford Genk. Daar had “verlichte geest” Muyters niets zien aankomen van problemen bij Ford. Bij KV Kortrijk kent ‘m dan wel de inwendige keuken !

Ja, als hij zoiets leest dan ga je toch steigeren of niet ? Muyters zijn maat Bourgeois, fan van Laura Lynn (je hebt me 1000 x belogen) doet dan ijverig mee. “Brothers in crime” zullen we maar zeggen.

Dat zijn onze Vlaamse bewindvoerders of wat er voor moet doorgaan.

Maar iets verder in de krant leest ons baasje dan weer een ander verhaal, iets wat ‘m haast overkop doet gaan in de context van wat hij hier vooraf las.

Daar leest hij het verhaal van een parlementslid in de federale regering Meryame Kitir. Een dame met pit, die weet wat aanpakken is en het in het leven helemaal niets cadeau heeft gekregen. Geboren in een migrantengezin te Genk, halfwees vanaf haar tweede jaar, wees op haar achttiende, heeft ze zich in enkele jaren opgewerkt tot een vakbondslid met een positieve realistische aanpak. Als dusdanig is ze dan in het parlement verkozen bij de vorige federale verkiezingen. Zij wordt beschouwd als de gelijke van wat Inge Vervotte enkele jaren geleden voor Sabena was, zo is zij de voorvechtster voor de arbeiders en bedienden van Ford Genk

Zij is als SP-a volksvertegenwoordigster in Brussel, één dag per week aan de band blijven werken bij Ford Genk om voeling te blijven houden met haar vroegere collega’s, in een bedrijf waar de moeilijkheden toch met de dag duidelijker werden.

Het moge duidelijk zijn naar wie de sympathie van ons baasje uitgaat. Twee namen om zo snel mogelijk te vergeten, en eentje om met stip bovenaan te zetten om te blijven onthouden.

Rara dewelke ? Een tip…de laatste, die met stip, zal zeker geen man zijn !

Belle & co

De puppenkrant 27-10-2012

Zeven maanden geleden alweer dat ik moeder werd van twaalf puppy’s, zes perfecte teefjes en evenveel perfecte reutjes ! Een nestje waar ik nog steeds apetrots op ben en wat ik ook vorige zondag driemaal heb bewezen.

Toen zijn we in Limburg de eerste drie stambomen en DNA attesten gaan wegbrengen naar mijn pups. Ik kende Loek, Lilli-Lou en Lennaert zeker en vast nog.

Na vier november, wanneer de naweeën van ’t baasje zijn operatie achter de rug zijn en we met blaasstenen geen rekening meer moeten houden, gaan we er terug met de stambomen aan de slag. Ik kijk er alvast naar uit om terug aan de toer te beginnen, en ons hoofdbestuur zeker ook .

Het baasje plaatste gisterenavond nog een bericht om te melden dat er een Drenten reu van bijna vijf jaar te herplaatsen is. Voor Yoda zoeken wij een goed nieuw adres . Volgens de huidige eigenaar is Yoda een probleemgeval maar zo gaat het meestal. Dat wil niet zeggen dat Yoda in een andere omgeving hetzelfde gedrag vertoont. We hebben meer voorbeelden van waar het goed is gegaan dan omgekeerd.

De huidige eigenaar geeft ook aan dat er na de puppycursus met de hond nog weinig is gedaan en dat er geen tijd voor was.

Gelukkig krijgen we niet te veel Drenten te herplaatsen. Kijken jullie eens mee rond bij vrienden en kennissen, wie van hen een uitdaging niet uit de weg gaat en er uiteindelijk een fijne metgezel bij krijgt ?

Hera

Lobke heeft weer puberkuren volgens ’t vrouwtje…

Lieve mams,

Hier weer een berichtje van je brave Lobke. Braaf? Nou ja, af en toe. Vrouwtje is heel trots op mij omdat ik opeens netjes (?) aan de lijn mee loop. Tot eergisteren trok ik net zo hard aan de lijn zoals volgens jouw baasje ook gedaan wordt door Lucy. Uitlaten was voor mijn vrouwtje geen pretje meer. Totdat ze laatst iets las over Lana en schijfjes. Ze herinnerde zich opeens dat ze die dingen ook nog ergens had liggen. Nou, 1x gebruiken heeft me geleerd dat ik beter kan stoppen met trekken. Af en toe vergis ik me nog even, maar dan hoor ik uit haar jaszak een rammelend geluidje komen, en ga ik snel weer bij haar lopen. Dan krijg ik ook wat lekkers. Nu moet ik alleen nog leren netjes naast te lopen. Ik loop steeds voor haar voeten, en dan valt ze bijna over me. Vrouwtje zegt dat ik een afwijking naar rechts heb, en dat ze m’n poten gaat laten uitlijnen, nou ja zeg! Dat is dus mijn brave gedeelte. Voor de rest doe ik eigenlijk van alles om NIET braaf te zijn. Oefenen voor de training? Laten ze de oefeningen lekker zelf doen, er zijn andere dingen die m’n aandacht vergen. In luisteren heb ik tegenwoordig niet zo veel zin. Gisteren heb ik bij het water een vogel gevonden die in staat van ontbinding was. (woorden van mijn vrouwtje) Die ben ik eens lekker op gaan eten. Mocht niet, en er werd driftig gefloten in de hoop dat ik terug zou komen, maar dat deed ik lekker niet. M’n maaltje zou dan worden afgepakt, doeiiiii, ik mag óók geen eten van de baasjes afpakken. Ik heb hem lekker helemaal zelf opgegeten.

Voor vandaag was dit het weer mam. Zullen jullie een beetje lief zijn voor jullie baasje nu die pijn in z’n buik heeft? En natuurlijk ook voor jullie vrouwtje, want die zit opgescheept met een man die pijn in z’n buik heeft.

Heel veel lieve kusjes voor mijn familie en het hoofdbestuur!

Je dochter Lobke.

De puppenkrant 26-10-2012

Geen nieuws vandaag van buitenaf… die zijn waarschijnlijk nog altijd aan Hadise, Jago & J-P aan  het rapporteren.

Het ontvangst bij de terugkeer van de baas viel best mee wat drukte betrof. Het was natuurlijk ook zo dat ons viertal in hun bench zaten omdat het vrouwtje toch wel meer dan een uur is weg geweest om het baasje op te halen in het ziekenhuis.

Het ontvangst viel dus best mee wat drukte betrof maar het was toch wel even dringen om als eerste het dichtst bij  het baasje te zijn. Op gesprongen hebben ze niet, maar het baasje kwam wel handen te kort om ieder even veel te strelen en te knuffelen.

’s Avonds is Louis dan nog gekomen om twee rondjes te wandelen samen met ’t vrouwtje en elk een hond. Louis heeft er gelijk een training “niet trekken” van gemaakt voor Lucy en Heros.

Voor Lucy is het echt wel nodig, het baasje was er zelf ook al begonnen. Ze trekt de stenen uit de grond bij wijze van spreken, en soms ook echt, tot ze in het bos is om daar te doen “wat moet”. Nadien is ze “iets” rustiger maar loopt als gek rond als ze de kans krijgt aan de lange lijn.

Vanavond komen “de Wouterkes” terug helpen bij het uitlaten. Die kijken er naar uit, wat te lezen valt in de mail die we deze morgen in de mailbox vonden. Zij komen iets vroeger dan ze gewend waren, ze kunnen dan nog met de honden wandelen “als ’t nog licht is”

Morgen waarschijnlijk meer nieuws van buitenshuis…

Belle & co

‘k Was het niet van plan

Maar omdat het haast “op algemene aanvraag” gebeurt plaatsen we dan toch maar een foto van de fameuze blaassteen waar de helft van het ziekenhuis personeel is naar komen kijken !

Voor de duidelijkheid heb ik er een meetlat bij geplaatst om een gedacht van de grootte te krijgen.

Je mag er zeker van zijn dat ik hem nu liever zie dan enkele dagen terug wanneer ik er nog mee rond liep.

Jan

De ziekenhuiskrant 25-10-2012

Dag drie in “hotel Sint Elisabeth” aan de ring in Turnhout. Deze middag mag ik naar huis als de dokter zijn fiat heeft gegeven.

Er is op dit moment weinig te melden, buiten het feit dat je hier een uitstekende verzorging krijgt, maar dat schreef ik gisteren ook al.

Minder goed nieuws is dat ik dan wel naar huis mag maar dat die blaas drain nog tot volgende week dinsdag moet blijven zitten.

De jaarlijkse strandwandeling op de zondag nadien komt dan wel ernstig in het gedrang… En laat ons daar nu elk jaar al maandenlang vooraf naar uitkijken. De dokter keek maar heel bedenkelijk toen ik hem gisteren vroeg naar de mogelijkheid van tien kilometer door het mulle zand van het strand te stappen ! ! !

In elk geval we blijven hopen dat we tegen dan genoeg zijn opgeknapt om toch mee te kunnen doen. Vooral omdat er zoveel eigenaars van onze pups hebben ingeschreven.

We zijn niet bijgelovig maar misschien zou “duimen” voor een goed resultaat wel kunnen helpen, dus…laat je maar gaan !

Inmiddels blijft “de steen” nog steeds bezoek krijgen, we zullen dan toch maar een foto op het blog zetten wanneer we terug thuis zijn, we hebben hier natuurlijk geen fototoestel bij de hand.

vanuit “room 525”

Jan