De puppenkrant 23-11-2012

Drentenkuren…

Ze heeft het weer… Belle heeft haar kuren weer. Daarstraks voor het avondeten heeft het baasje eens stevig naar Lucy geroepen omdat ze in de tuin weer kuilen aan het graven was.

Het is niet de eerste maal dat Belle, na een uitbrander aan één van de andere roedelleden zich terugtrekt en van niemand nog iets wil weten !

We weten het al  lang dat het sentimenteel een heel gevoelig hondje is, maar het rare aan gans de situatie is dat zij dat niet heeft wanneer je haar zelf naar haar voeten geeft. Alleen wanneer het haar nakomelingen betreft krijgt ze die kuren.

Meestal kruipt ze dan weg onder de keukentafel en komt er zelfs voor snoep niet onderuit. Ze ligt dan wat zielig te kijken en er helpt geen lieve moederen aan om haar tot andere inzichten te krijgen.

Wat echter wel helpt is het tonen van haar leiband. Dan wil ze zich nog wel eens verplaatsen.

Zo ook vanavond weer…Het was niet eens een zware uitbrander die Lucy kreeg, maar het was wel luid. Het baasje riep van uit de woonkamer richting tuin, “LUCY, NEEN !” toen Lucy weer eens onderweg was naar China.

Belle die onder de stoel van het baasje lag te slapen stond op en ging haar kuren in de keuken uitwerken. Haar eten heeft ze niet willen opeten, haar “dessertje” een stuk gedroogde pens en een half gedroogd varkensoor heeft ze wel opgegeten . Maar dan heeft het baasje die snoep wel vlak voor haar snuit gehouden ! (ja zo zot is onze baas dan nog)

We weten het al uit ondervinding, het kan enkele dagen duren, ze heeft het eens vier dagen volgehouden . Enkel de wandelingen kunnen haar dan motiveren om tot ietwat activiteit  te komen.

Bij ons is er maar eentje van de vier die zo reageert, zijn er nog Drenten die zo reageren ?

Soms zijn ze echt niet schatten die Drenten…

Belle & co

Besparen…

Een echtpaar winkelt in de plaatselijke Colruyt...

Op een bepaald moment neemt de man een bak Duvel en plaatst die in het winkelkarretje.

"Wat denk je dat je doet?", vraagt zijn vrouw.

"’t Is een koopje schat, 22 euro, want den Duvel staat in reclame", antwoordt hij..

"Zet die bak maar snel terug, we kunnen ons dat echt niet veroorloven", zegt de vrouw. Dus hij doet dat en ze vervolgen hun weg tussen de rekken.

Een paar gangen verder neemt de vrouw een pot gezichtscrème van 50 euro en zet die in het winkelwagentje.

"Wat denkt ge dat ge doet?", vraagt de man.

"Dat is voor de verzorging van mijn gelaat schat. Die crème gaat er voor zorgen dat ge me beeldschoon zult vinden."

Waarop haar man reageert: "Kom, zet dat maar terug! Dat doet een bak Duvel ook en dat voor de helft van de prijs!!"

L.M.

De puppenkrant 22-11-2012

Lando en Lucy zitten duidelijk op dezelfde hondenschool in dezelfde klas. Ook in Oud Turnhout verlopen de wandelingen op dezelfde wijze. Het enige verschil, ginds noemt het wandeling, in Vosselaar is het “training”. Dat beide op straat gebeurt is zuiver toeval…

Dat Aalter een sprookjesstad is wisten we niet. Dat er een kasteel stond wisten we uit de kranten omdat er in het kasteel enige maanden geleden de kasteelheer op misdadige wijze om het leven is gekomen. Maar er staat volgens het internet nog een ander, groter kasteel. Nu schrijft Eva in haar bericht van vandaag “het kasteel van Lana”… dus hebben wij dat even opgezocht op het www, en we vonden dit… http://www.aalter.be/product.aspx?id=155

Nu gaan we volgende zondag Lana’s stamboom afleveren en dan weten we of het kasteel een sprookjeskasteel is, dan wel dat Lana een kasteelhond is op een kasteel met “Loire-allures”. Wij gokken op het eerste, maar lees de feiten maandag op deze plaats in de puppenkrant…

Belle & co

Hier de Oud Turnhoutse wedervaren van Lando & co

Dag lieve Faes familie,

't baasje heeft Maaren zijn laptop opgevorderd, de hare doet aan een winterslaap. Telkens ze hem opstart gaat hij in de slaapstand. Dat honden op hun baasjes gaan lijken wist ik al, maar dat PC's dat ook doen wist ik niet. Over mij valt niet veel te vertellen, ik heb geen zware stunts meer uitgehaald. Ik mag wel heel de week de "sneldienst-bus-oefening" al niet meer doen , maar moet de "stopdienst-bus-oefening" doen: zit, volg, zit, volg, zit volg, ... Wie er dan het meeste moe is bij aankomst durf ik niet met zekerheid zeggen, hihi. De wandelingen worden zo wel heel lang in tijd maar heel kort in afstand. Vanavond heb ik leuk getraind met baasje Nico en nog lekker balletjes geapporteerd. Wel jammer dat we nu 's avonds niet meer in de Liereman kunnen gaan wandelen als het al zo vroeg donker is. Gelukkig halen we dat in het weekend wel in.

Dikke poot,

Lando

Lees hier de Aalterse sprookjes van Lana

Er was eens...
Met de zin 'er was eens' zijn al heel wat sprookjes begonnen, vaak met een griezelige inhoud maar altijd met een happy end.
Hier in het kasteel van Lana, heeft deze zin een andere betekenis. Er was eens een mat. Er was eens een knuffelbeer. Er was eens een struik met prachtige bloemen. Er was eens ... een lekker stuk voedsel. Zelfs toen ik aan de telefoon was met Jan, was er eens een groot stuk kippenworst. Wanneer ze met haar poot op de rand van een bord mept, heeft onze slimme meid al lang door dat het voedsel dan letterlijk in je mond komt vliegen... Lana ,ondanks haar status van prinses op de erwt, heeft zich bijgeschoold tot grond-en afbraakwerken. Haar carrière van kok was van korte duur wegens te intens voorproeven. Zij deelt nu ook zelf de Michelinsterren uit.
In haar stuk tuin worden struiken vakkundig gesnoeid. Hoogstwaarschijnlijk zal ik volgend jaar geen bloeiende jasmijnstruiken meer hebben. Er was eens... De wortels van de druivelaar liggen ook bloot, kwestie dat we niet meer moeten zoeken waar we water moeten geven. Toen ook de ondergrondse waterleiding werd blootgelegd, is het baasje begonnen met zijn nieuwe carrière: Putten dichten. Ons Lana doet me ook denken aan een stukje uit het sprookje van roodkapje. Telkens gaat de conversatie tussen de baasjes en ons prinses. Waarom heb jij zo een grote ogen? Om alles goed te kunnen zien liggen en daarna stiekem weg te nemen. Waarom heb jij zulke grote oren? Om goed te kunnen achterhalen waar jij een zak met koekjes opendoet. Waarom heb jij zo een grote mond? Om alles in 1 keer binnen te schrokken in plaats van goed te kauwen. Waarom heb jij zo een grote poten? Om alles wat er eetbaar uitziet naar mij toe te kunnen schuiven. Waarom heb jij zo een grote tong en dikke vacht? Om jullie te kunnen aflebberen en super te kunnen knuffelen.
Dus zo zie je maar ... en ze leefden nog lang en gelukkig!

Eva, Lana ‘s vrouwtje

Nog een deel van de stamboomtoer…

Het was geen zwaar, maar wel aangenaam “werk”. ’t Baasje en Hera zijn weer op ronde geweest met de stambomen en DNA attesten…

Dus Hera moest maar meerijden en voor het baasje de honneurs waarnemen.

Zo waren we vandaag in Stekene, dorp gans in het noorden van de provincie Oost-Vlaanderen, vlak tegen de grens met de Nederlandse provincie Zeeuws Vlaanderen.

Daar woont “onze” Lesco, een reutje uit Hera’s nestje van einde maart ’12.

Lesco moet het geweten hebben of hij had het telefoontje afgeluisterd dat ons baasje met Ilse had gevoerd. Ilse is het vrouwtje van Lesco.

Lesco stond ons al aan de poort op te wachten en was behoorlijk waaks om ons aan te kondigen bij zijn hoofdbestuur.

Dat veranderde dadelijk toen Hera mee uit de auto mocht. Nu was dat meer dan zes maanden geleden at die twee elkaar hadden gezien. Het was geleden van toen Lesco in Vosselaar naar Stekene vertrok, maar toch herkenden hij zijn moeder en ons baasje dadelijk.

Het blaffen wisselde onmiddellijk voor een op hol geslagen draaiende staart van Lesco. Hera moest aanvankelijk weer laten zien dat “mevrouw” met de nodige egards behandelt wilde worden en was niet echt vriendelijk naar Lesco. Maar zoals het telkens weer gaat, geen vijf minuten later waren ze met elkaar aan het dollen in de grote tuin .

Nadien zijn Hera en ’t baasje nog langs de VAB (Vlaamse Automobilisten Bond) gereden omdat het baasje zijn lidmaatschap van de pechverhelping en internationale reisbijstand moest vernieuwen.

Vermits het baasje daar nog dertig jaar heeft gewerkt, eerst bij de pechdienst en later tijdens de schoolvakanties bij de buitenlandse repatriëring, kent hij daar nog heel wat luitjes en duurt het ook wel “iets” langer dan wanneer een gewone leek voor het zelfde gaat…

De avondspits en de file aan de Kennedytunnel was dan ook al flink bezig toen we in Zwijndrecht vertrokken zodat het toch nog laat was geworden toen we in Vosselaar de oprit opdraaiden, maar zowel Hera als ’t baasje hadden een plezierige namiddag beleefd.

Belle & co

De puppenkrant 21-11-2012

Vandaag in de puppenkrant een vragenrubriek zoals in de meeste serieuze damesboekskes. Let wel, het bericht was volgens de schrijfster, Ilse het vrouwtje van onze Louis (de Drentenpup, niet Louis Michielsen) niet bestemd voor de puppenkrant.

Maar na enig aandringen via de telefoon mochten we het bericht wel plaatsen…

Wij vonden het in die mate vrolijk en om te lachen dat we het hebben gevraagd aan Ilse. Het zijn twee vragen die we nog nooit gehad hebben maar wel erg amusant zijn en een eerlijk antwoord verlangen.

Dus het baasje gaat zich nu opstellen als “tante Kaat” en onderaan het bericht van Ilse antwoord geven.

Dag Jan,

Een vraagje: Steven vroeg zich af of het voor Louis geen kwaad kan dat hij overdag buiten en ’s avonds en ’s nachts binnen zit gezien het temperatuursverschil. Nu de winter dichterbij komt, is er natuurlijk wel een groot verschil. Vooral als hij zich dan nog eens zo goed als onder de stoof probeert te vleien ‘s avonds!!!

Tweede vraagje: is het normaal dat hij aan een brandende stoof likt? Kan hij zelf inschatten of het te warm zal zijn of zal ik hem op een dag van de stoof moeten amputeren. Een tijdje geleden hadden we al bijna een brandalarm toen hij met zijn staart tegen de stoof stond. Toen begon het toch serieus te roken en te stinken. Ik veronderstel nu wel dat het alleen zijn haar was en hij dat dus niet heeft gevoeld.

Vrouwtje Ilse

Beste vriendin Ilse,

De vacht van Louis is van die aard dat hij er mee gebaat is van veel buiten te zijn. Ook hier bij ons is zus Lucy ook liever buiten dan binnen. We praten nu over koele temperaturen maar dagen dat het ganse dag vriest heeft hij een onderkomen nodig waar hij droog en tochtvrij kan liggen.

Destijds toen wij beiden nog werkten bleef Sloeber en Bas tijdens de dag ook buiten. Op dagen dat het erg vroor mochten zij binnen blijven en kwam één van ons twee ‘s middags over huis om hen buiten te laten voor hun plas.

Beiden hadden een oude zetel onder de open veranda waar ze in een bolletje gerold zalig lagen te slapen.

Wat het aan de kachel likken blijkt Louis enkel te doen wanneer de kachel juist is aangestoken. Ook bij ons steekt Lucy haar neus tot vlak bij het venster wanneer ze de eerste vlammen ziet. Even later ligt ze net als Louis haast onder de kachel te genieten.

De geur van verbrand hondenhaar kennen wij ook al jaren. We kennen veel aangenamere geuren… Maar ook hier gebeurt het meerdere keren per jaar. Voor een verbrande staart hoef je je geen zorgen te maken. Het haar schroeit, maar aan de staart zelf komt niets aan.

Belle & co

Begrafeniskosten € 40.000

Paul is overleden…

In zijn testament had hij 40.000 € voorzien voor een chique begrafenis .

Toen de laatste gasten weg waren zegt zijn weduwe tegen Lucienne haar beste vriendin : « Ik ben er zeker van dat Paul het een chique begrafenis zou gevonden hebben ».

« En ik ben er zeker van dat jij gelijk hebt » zegt de vriendin , en dan vraagt ze stilletjes aan de weduwe:

« En hoeveel heeft het nu echt gekost ?»

« Het hele bedrag, zegt de weduwe, 40.000 €.»

« Dat kan toch niet ! » roept de vriendin « ’t Was prachtig maar toch geen 40.000 € waard »

De weduwe legt uit « De dienst kostte 6.500 €, ik heb een schenking gedaan aan de kerk van 500 €.
De koffie, drank en hapje kostten ook 500 €.
En de rest is naar de gedenksteen gegaan »

De vriendin rekent vlug voor: «32.500 € voor een gedenksteen ?

Hoe groot is die dan wel ?

K.H.

Hier zie je de “steen”

De puppenkrant 20-11-2012

Geen ingezonden berichten van pups vandaag, maar wel kregen we vandaag een bericht in de mailbox van “vier voeters.nl” om mee te doen met een campagne tegen het gebruik door de mode industrie van echt dierlijk bont.

Daar doen wij natuurlijk ook voor de volle 100% aan mee, en dus delen we het bericht met jullie.

Aanvankelijk las het baasje dat er tegen het gebruik van bont zou gedemonstreerd worden en dat die demonstratie “naakt” zou plaats hebben.

Nu is ons hoofdbestuur echt niet zo preuts en zoals ons baasje het uitdrukt “een mooi velletje mag best gezien worden”, demonstreren in zijn pure blote ziet hij toch niet zitten. Zelfs niet voor die arme hondjes, konijntjes, wasbeertjes en wat ze al niet voor het bont fokken. Veels te koud in dit seizoen is het meest doorslaggevend argument dat hij kon verzinnen !

Maar zoals je kon lezen las het baasje het verkeerd. Je kan inschrijven voor een virtuele betoging waar je zelf je “avatar” of noem het virtuele vertegenwoordiger, voor kan ontwerpen. Die vertegenwoordiger of Avatar gaat dan in jouw plaats meelopen in de internet demonstratie.

Dat leek ons baasje al heel wat schappelijker dan in zijn blote kont door de straten van één of andere Belze of Hollandse stad te gaan paraderen…

Dus… als jullie ook willen demonstreren in je virtuele blote kont kan je via onderstaande link een avatar aanmaken en je akkoord verklaren met je onvrede om dierenbont nog te gebruiken in de mode industrie.

http://www.vier-voeters.nl/nl/nl/campagnes/wilde-dieren/bont/doe-mee-met-onze-online-campagne/

We zijn eens benieuwd of de grote modehuizen in Parijs, Londen, Milaan of New York er zich veel van gaan aantrekken.

Toevallig konden we begin vorige week ook via de internetkrant vernemen dat Canada nog enkele duizenden “werknemers/slachters” zoekt om ginds baby zeehondjes te komen doodknuppelen. Uiteraard ook voor hun sneeuwwitte vachtjes, de rest van de diertjes laten ze liggen wegens niet economisch bruikbaar…

Belle & co

Nieuw systeem in het Drenten restaurant

Wij hadden er al een tijdje een probleem mee dat de eetbeurten ’s avonds niet liep zoals we zelf graag hadden.

Belle wou niet meer in de lijn met vier eten zoals het altijd geweest was, Hera was slecht aan het eten en er was geen controle op van wat ze binnen kreeg. Lucy en Heros, onze twee dikke gingen de kommen langs tot alles leeg was. En dat zag je ook aan die twee hun lijn !

Nu zegt ons baasje wel dat een ronde of een bolle lijn, ook een lijn is maar dat is dan meestal om zijn eigen “bolle lijn” te vergoelijken.

Sinds zaterdag krijgt nu ieder van de rodel zijn of haar eten in hun bench. De porties zijn zoals vroeger en wat niet gelijk wordt opgegeten gaat terug naar de keuken. Punt andere lijn zegt het baasje en hij gaat er konsekwent op toezien .

Er is maar van één kant tegenwerking, en dat is Belle, die denkt waarschijnlijk dat zij een streep voor heeft als roedeloudste of als alphateef. Belle probeert aan het klassieke dessertje te geraken zonder haar kom te hebben leeg gegeten. Zij probeert dan met een irritant hoog keffen het baasje zo gek te krijgen van de rollen om te draaien en het lekkere dessertje binnen te halen om dan achteraf haar eten te laten staan.

Commentaar van ’t baasje “’t zijn just klein joeng” en gelijk heeft ‘m…

Nu is het laatste offensief dat het baasje heeft gelanceerd, de roedel laten geloven dat het apart eten “chique” is, en hij haalt dan “im chambres separée” aan. Voorlopig met weinig resultaat voor ’t baasje, zelfs een gelijknamig liedje er bij heeft tot nu toe weinig indruk gemaakt in Drentenland…   http://www.youtube.com/watch?v=WBj5AMiXEi4

Belle & co

De puppenkrant 19-11-2012

Twee berichten vandaag van de vaste correspondenten uit binnen- en buitenland. Aan de Maas, en dan bedoelen we de Maas in Limburg, meer bepaald in Roosteren is de schrijfster normaal normaal het vrouwtje van Lennaert, maar nu was het voor een keertje het baasje. Het “puppenkrant vol schrijven” is daar haast een familiebedrijf geworden, en dat zien en lezen we graag.

Dat het baasje door het gedrag van Cartouche haast een hartkwaal heeft opgedaan verbaasd ons helemaal niet. Ook wij hebben al menigmaal een half uur en meer staan drentelen wanneer Belle en/of Lucy weer eens voor “de ruimte” hadden gekozen.

Van het gericht uit Oud Turnhout is het verse bijna af, of toch minstens voorbijgestreefd. Lando heeft inmiddels gisterenmorgen kennis gemaakt met onze “nieuwe occasie Drentmobiel”. Verbaasd was hij wel toen uit dat rode, voor hem onbekende autootje, plots zijn moeder en zus te voorschijn kwamen.

Belle & co

Leermomenten van Lennaert en Cartouche

Normaal is het vrouwtje degene die mijn belevenissen voor de puppenkrant beschrijft. Maar omdat zij er dit maal geen getuige van was, heb ik het nu aan mijn baasje overgelaten. Normaal laat hij ons afzonderlijk uit. Maar vandaag bedacht hij dat ik ondertussen groot genoeg ben om samen met mijn vader los door het natuurgebied ‘De Rug’ te lopen. Hij ging ervan uit dat ik veel van mijn goed luisterende vader zou leren…

Mijn vader is altijd een sleurhond geweest. Toen ik kwam besloot het baasje dat daar iets aan gedaan moest worden. Omdat hij er geen zin in had later door twee trekkende honden voort gesleurd te worden. Hij is speciaal met papa een intensieve privé antitrektraining gaan volgen. En met succes. Zolang hij met mijn vader alléén gaat wandelen… Met mij erbij was al het geleerde snel vergeten en werd door papa nog eens extra de turbo er opgezet. Lekker! Samen trekken naar het punt waar we los mochten! In het natuurgebied langs de Maas.

Afzonderlijk luisteren we goed tot zeer goed. Maar samen… We hadden geen bananen in onze oren om met ome/nonkel Faes te spreken, maar hele bananenbomen. Nu zijn er een paar dingen waar mijn baasje heel kwaad om kan worden, weet ik inmiddels. Dat zijn auto’s die niet willen starten en computers die niet doen wat ze moeten doen. Maar op de allereerste plaats met stip staan honden die niet komen als ze geroepen worden. Samen met mijn vader dwaalde ik steeds verder af. Lekker door wouden met klittenplanten en door modderpoelen van heerlijk kleverige rivierklei. Want het regende vanmorgen. En het baasje maar roepen en fluiten! Op enig moment kreeg ik toch medelijden met hem en ben ik terug gerend. Maar papa niet! Die was in geen velden of wegen meer te bekennen.

De bloeddruk van mijn baasje was inmiddels tot grote hoogten gestegen. Ik begon me toch wel ernstig zorgen te maken. Na ongeveer drie kwartier zagen we in de verte een wit stipje opdoemen. Het kwam steeds dichter bij. En ja hoor, het was papa! Vrolijk kwispelend kwam hij naar onze baas. Die deed alle moeite om niet onpedagogisch dit goede terugkomgedrag af te straffen… Wist papa dat? Weer wat geleerd! Thuis gekomen is het baasje nog lang bezig geweest met het verwijderen van de klitten van de grote klis of klitwortel, die volgens internet ook goede eigenschappen heeft.

Lennaert

En Lando was benieuwd naar onze “Drentmobiel”

Dag lieve Faes-familie,

'k heb van mijn baasjes gehoord dat jullie een privéwagen met chauffeur hebben rijden nu. Tsjonge jonge. Jullie worden nogal verwend zulle. 'k mis jullie al wel hoor of jullie geurtjes nu jullie baasje terug zelf met jullie kan gaan wandelen. Gelukkig zie ik morgen ons zus weer op de training. Een nieuwe trainer, halfuurtjes langer, we gaan uit ons pijp moeten komen zus! Slaap maar lekker dus.

Natte likjes,
Lando

Op training…

Het was een druilerig weertje deze middag tijdens de jachttraining van Lucy. Maar daar laten Drenten en hun baasjes zich niet aan kennen.

Het vrouwtje trainde met Lucy en vermits de training van Hera gisteren niet was door gegaan wegens ziekte van de trainer heeft het baasje een fikse wandeltraining met Hera gemaakt.

Gisteren bij de wandeling langs het kanaal in Arendonk was het baasje zijn fotoapparaat vergeten, maar een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen en dus kwam er een hele fotosessie aan te pas.

En iets wat zelden gebeurt, het fotomodel was gewillig… zelfs meewerkend !  En dan resulteert dat in een reeks van een dertigtal foto’s in een mooi herfstbos met een mooi modelletje !

Op het einde van de training heeft het baasje Lucy overgenomen van ’t vrouwtje, maar dat was dan ook het plezierigste deel van de training, het zwempartijtje was weer het toppunt van de training van Lucy.

We vergeten het haast te vermelden maar Lucy is vandaag een reeks hoger begonnen met de training. Ook Lando is mee op gegaan naar de hogere reeks en volgende week komt ook zus Libre over naar onze groep.

Na de middag hebben Belle en Heros hun grote wandeling ook nog gekregen. Het was wel heel mistig tussen de velden geworden toen we de wandeling begonnen, maar eens in het bos gekomen konden we genieten van de zon die door het alsmaar dunner wordende boomkruinen scheen. Dus hebben onze “bruintjes” ook nog een heel fijne wandeling gehad…

Belle & co

De puppenkrant 18-11-2012

Weer goed wat kopij binnengekomen vandaag en gisteren, dank je wel schrijvelaars. Hoelang die schrijvelaars het gaan volhouden is nog maar de vraag, want het is haast allemaal kommer en kwel bij de baasjes waarover het gaat in de berichten.

Gisteren konden we lezen dat Karin Nederland van erg dichtbij tegen de grond had geïnspecteerd, met de nodige gevolgen aan lijfelijk letsel…

Vandaag heeft Eva het over een rollijn die ze met de blote hand wou stoppen. Meestal doe je zoiets maar ééns in je leven van de brandwonden aan hand en vingers doet flink pijn. In elk geval om te blijven herinneren tot het einde van je dagen.

Tijdens de terugkomdag van de pups (al onze pups, ook het H- het K- en het L-nestje) zou onze dierenartse Nelly, na de wandeling, een cursus EHBO voor honden geven .

Ons baasje heeft nu gelijk het idee geopperd van dezelfde dag ook dokter Luc Beaucourt de bekende urgentiearts van het ziekenhuis te Herentals (voorheen Antwerpen) te vragen voor een cursus EHBO voor Drentenbaasjes.

Tevens denkt ons baasje er aan van een uitgebreid artikel hier op het blog te publiceren maar de titel durft ‘m niet goed in grote letters schrijven… het zou zoiets moeten worden “Drentsche Patrijshonden uitlaten voor dummies”…

Karin was terug zo goed op de been dat ze wel naar de “proclamatie” is geweest waar Lobke haar diploma’s van de hondenschool kreeg. Dat het er plezant aan toeging laat het taalgebruik wel vermoeden.

Lees zelf maar…

Belle & co

Hier het verbrande vinger verhaal van Eva en haar Lana…

Hallo allemaal,

Vandaag doe ik het verhaal... Wanneer Jan denkt dat hij zijn puppiekrant zal moeten sluiten wegens te weinig berichten dan komt dat omdat ze in Aalter veel werk hebben met een overenthousiaste puber die haar baasjes weinig met rust laat. Toen we zondag, het was een zalige zondag, het lumineuze idee hadden eens langs de oude vaart te wandelen ... Liep het voor mijn vingertjes anders af... Ons Lana die geen gentle leader droeg, maar een rollijn aanhad, vond het heel plezant om alles te verkennen. Tot ze een konijn, of in dit geval een auto zag. Als een pijl uit een boog schoot ze vooruit. Ikzelf, hangend aan de lijn schoot mee vooruit en hield , ja ik weet het zeeeeer dom, met mijn linker hand de lijn tegen ipv met de rechter ze op te rollen. Gevolg, de lijn snijdt zeer hard in mijn vingers en mijn vingerafdrukken zullen nu toch even moeten gewijzigd worden in het archief wegens schade. Als jullie denken dat dit het enige was ... Toen we dinsdagavond klaarstonden om naar een concert te vertrekken dacht ons Lana, ik zal ze nog even tegenhouden. Heel enthousiast kwam ze aangelopen en liet zich uitgebreid strelen. Toen ik mij bukte om haar buikje te wrijven kwam Lana keihard recht om mijn gezicht af te likken. Resultaat: grote botsing. Lana eventjes geschrokken en ik een grote rode plek op het gezicht. Mijn avond moest nog beginnen ... Jan, kregen wij bij Lana ook een ongevallenverzekering ;)

Onze verwoester heeft nu in haar bench een houten plank onder kussen 36 liggen, ze had in een Aalsterse collere haar plastieken plank kapot gekregen...

Nu is ze Steven aan het ambeteren met blaadjes oprapen, als daar maar geen ongelukken van komen ;)

Dus ge ziet maar, van alles te beleven ook hier in Aalter!

Het gekwetste vrouwtje van Lana

Hier de zatte klap van Lobke of is het van Karin, of van alle twee ?

Lieve mams,

Trots laat ik j je even w w weten dat ik m’n d diplom ma binnen heb. hik S s super hik trots ben ik omdat n n n niet iedereen een di di diploma kreeg. Er waren ook hondjes die een c c c certificaat kregen hik. Het was gezellig. Eerst kregen de baasjes k k koffie met hik wat lekkers hik. Daarna werden de diploma’s en hik certificaten uitgedeeld. En t t toen kwam de fles J J Jagerhikmeister op tafel. Nou, dat rook l l lekker hik zeg!! ‘k Heb Siebe ff lief aangekkkeken, en die schat heeft toen voor m m mij hik het glaasje van de m m man van de juf voor hik me van tafel g g g geveegd. Dat heb ik l l lekker opgel l ebberd hik. Daarna kreeg i i i ik nog het glaasje v van m’n baasje..hik..l l lekker hoorrr. Die grote broer h h eeft hik toch mmaar veel v v voor me over hè!

‘k Ga s s slapen mam, heb een beetje h h hoofdp pijn..

Lobke.

Spijtig…

Geen jachttraining  voor Hera deze namiddag. Oscar, de trainer had de training geannuleerd omdat hij ziek was. Na de goede resultaten van vorige week zaterdag viel dat alvast tegen voor ’t baasje.

Maar…. Omdat er een kandidaat voor de volgende lessenreeks naar de training zou komen kijken, had ons baasje besloten van toch maar tot Arendonk te rijden. Hera en heros mochten mee .

We waren wel iets te laat aan “het paradijs” de trainingslocatie en we hebben dus de kandidaat cursist gemist.

In vervanging van de training hebben broer en zus dan maar samen met het baasje een lange wandeling langs het kanaal Schoten-Dessel gemaakt.

En na de teleurstelling van de training kwam eigenlijk nog een tweede “spijtig”. Het was mooi herfstweer, mooie bomen , twee dartele mooie honden en daar een baas bij die zijn “kodakske” thuis vergeten was.

En laat dat nu nog het spijtigste van al geweest zijn…

Het baasje steekt het op “dien tweede auto” daar ligt nog niet permanent een foto apparaat in zoals in de Mitsubishi. (maar dat euvel zal snel verholpen zijn zegt het baasje…

Belle & co

’t Zal je maar overkomen…

De puppenkrant 17-11-2012

Helaba, we kunnen terug op het oude stramien verder, gisterenavond kregen we van Karin en Lobke een bericht voor de puppenkrant.

De inhoud van het bericht kon beter, Karin heeft zich onzacht neergevleid op de Nederlandse straatstenen maar we hebben terug stof om veder puppenkranten vol te schrijven.

Waarom en hoe Karin “ten gronde” is gegaan mag ze zelf uitleggen in haar bericht.

De rit met vier honden in de Citroën Bellingo is gisteren niet doorgegaan wegens onverwacht bezoek en achteraf nog een snelle boodschappenronde voor het hoofdbestuur. Daar konden wij ook mee leven want de baasjes waren duidelijk langs de Maxizoo gepasseerd. Dat konden we opmaken aan de spulletjes die in de “hondenkast” verdwenen. Brokken, gedroogde varkensoren, kauwstaafjes… wij hebben zo een sterk vermoeden dat flink wat van die spullen al gereedstaan om mee naar Frankrijk te verhuizen…

Voor morgen staan we nog volledig klaar om nog puppenkrant berichten te ontvangen. Schrijvelaars ten lande,… laat jullie nog maar eens goed gaan….

Belle & co

Hier het spannend en pijnlijk relaas van ene K. uit N. in NL

Lieve mams,

Ik schreef al op het blog dat er voorlopig niet veel nieuws van mij zal komen. Tja, toen werd jouw hoofdbestuur natuurlijk nieuwsgierig hè, dus ik zal even uitleggen wat er gebeurd is. Nee, ik heb geen kippen dood gemaakt zoals mijn lieve broer. Daar geloof ik trouwens helemaal niets van, mijn broer is geen moordenaar, ze zullen wel aan de stress bezweken zijn…

Hier komt ie: Zoals iedere dag maakte ik met mijn vrouwtje een wandeling aan de lijn. Ik mag 1x per dag naar het bos om lekker los te rennen en spelen, en 1x moet ik aan de lijn om gelijk wat oefeningen te doen en het volgen er goed in te krijgen. Gisteren kreeg ik tijdens het wandelen opeens last van m’n poeperd. Het was alsof ik gestoken werd, want opeens ging ik zitten om even op die plek te bijten en likken. Vrouwtje wilde weer doorlopen, maar het was nog niet over, dus ging ik wéér heel plotseling zitten, alleen nu voor haar voeten terwijl zij nog doorliep. En toen ehhhh……kwam zij opeens gezellig naast mij liggen op de stenen, tenminste, ik dacht eerst dat zij dat voor de gezelligheid deed…….niet dus…… Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, mijn vrouwtje is dus door mijn toedoen met een harde klap tegen de straatstenen gekwakt en kan haast niet meer lopen. Dikke en pijnlijke knie waren het gevolg. Leuke dingen worden er dus even niet gedaan, totdat het weer beter gaat met haar. Maarrrrr…..elk nadeel hep z’n voordeel, zoals een vroegere buurjongen van vrouwtje altijd zegt. Aan de lijn lopen kan ze even niet meer met mij, maar ze hijst zichzelf nu toch wel 2x per dag met veel moeite in de auto om mij even lekker te laten rennen in het bos, en dat vind ik natuurlijk helemaal niet erg. Thuis is ze nu erg rustig, ze zit tegenwoordig veel te haken. Vind ik ook erg leuk, want er is niets leuker dan haar bolletjes wol te jatten, hihihi.

Wat wel jammer is, is dat ik zaterdag een wandeling/speurtocht mis nu ze niet kan lopen. Die wordt georganiseerd door onze trainsters, met aansluitend de diploma-uitreiking van de examens. Nu gaan we maar alleen naar de diploma-uitreiking, ik moet dat papiertje natuurlijk wèl hebben hè!! Ook de gezelligheid daar willen m’n baasjes niet missen. Morgen dus misschien een foto van mijn diploma om boven je bench te hangen, mam.

Geef je oma, oom Heros en Lucy een dikke lebber van mij? En vooruit, ook een lekkere lebber voor je hoofdbestuur!

Je Lobke.

Golfen veilig ?

Twee vrouwen zijn aan het golfen en eentje geeft een ferme dreun op het balletje.
Het vliegt recht naar de volgende hole waar 2 mannen staan te spelen en eentje wordt geraakt.
Hij valt meteen op de grond en vloekt van de pijn.

De vrouw snelt er naartoe, intussen ligt hij ineengekrompen met zijn handen tussen zijn kruis.
Zij : kan ik helpen?
Hij : neen, laat maar straks gaat het wel beter.
Zij : ik ben therapeute en kan u misschien helpen
Hij : neen, echt niet. Zijn handen nog steeds krampachtig in zijn kruis gevouwen.
Zij : Toe, ik wil absoluut zien of ik echt niet kan helpen.
Hij : Ok, doe maar.
Zij trekt zijn handen van tussen zijn benen en legt ze naast hem. Ze doet voorzichtig zijn broek los steekt er haar hand in en begint zachtjes met een massage om de pijn weg te nemen.
Na enkele minuten zij : En, voelt dat niet beter?
Hij : Jawel, maar ik denk dat mijnen duim nog altijd gebroken is.

L.M.

De puppenkrant 16.11-2012

De puppenkrantjes worden dun, het failliet lonkt… ook vandaag geen ingezonden berichten.

Vrij logisch, de temperaturen zijn niet van die aard om de baasjes naar buiten te lokken.

Je ziet het zelfs aan ons viertal, ze liggen liever in de zetel of in hun bench dan zich moe te maken. Tot het geluid van een leiband die van de haak genomen wordt hen bereikt. Dan staan er gelijk vier kandidaten klaar om de leiband om hun nek te schuiven.

Gisteren was het één voor één die mee gingen met de auto, om te zien wat resultaat het gaf om de honden in een bench te vervoeren in de auto. Geen van de vier is dat gewend omdat ze in de Mitsubishi de koffer en de achterbank voor hen zelf hadden.

Vandaag staat er een rit met gans de roedel tegelijk op het programma, we gaan dan gelijk nog wat foto’s voor het blog maken. We gaan dat combineren met een wandeling/training zodat voor hen de rit in een bench eindigt in iets plezierig, dat motiveert in elk geval om hen uit zichzelf in de auto te laten springen. Het spaart dan in elk geval de ruggen van het hoofdbestuur want het gewicht van bvb een Heros met z’n 37 kilo is niet ieder gegeven om in de auto te tillen. Het baasje maakt het niet uit om hem in de auto te tillen, maar ziet hem er toch ook liever uit zichzelf inspringen…

Belle & co

Weinig gebeurd vandaag…

Als er wereldschokkende zaken gebeurd zijn vandaag, dan was het zeker niet bij ons of in de buurt van Vosselaar.

Het is er niet de tijd of de plaats voor maar het lijkt volgens ons baasje wel dat er een zwerm tse-tse muggen is overgekomen die onze hondjes besmet heeft met de slaapziekte.

Om ons goed terug wakker te krijgen hebben we daarstraks wel een extra lange wandeling gemaakt. Dat helpt dan voor eventjes en even later hebben we terug van automatisch sluitende oogleden. Automatisch zetten we dan ook een snurkend geluid aan om duidelijk te maken dat het ons menens is.

Deze namiddag was het de beurt aan Hera om kennis te maken met de benches in de Citroën. Voor Hera geen probleem, die springt van ver de auto en de bench in en zit dan als een prinses rond te kijken in de aangepaste bench. Daar heeft het baasje met behulp van een schroevendraaier en een griptang van een links opendraaiend deurtje een rechtsdraaiende deur gemaakt. Even nadenken, het gepaste gereedschap er bij nemen, en dan nog een portie brute kracht, en de deur draaide andersom open.

Hera mocht mee naar het bedrijf waar ze industriële en medische gassen verkopen. Maar het is ook zowat het enige bedrijf in Turnhout waar ze nog gewone flessen butaangas verkopen. Daar heeft miss Hera vandaag de show gestolen. Meestal mag Lucy daar mee naar toe maar die had deze morgen haar meerijbeurt al gehad.

De mensen houden daar ook erg van honden hoewel zeer zelf geen hebben, maar als wij er komen met de Drentjes zijn ze daar erg welkom. En dat weten Belle & co maar al te goed…

Morgen nemen we voor het blog foto’s van de roedel in de auto. Een fotoshoot dus met Drenten in de hoofdrol ! ’t Zal mooi zijn maar als je van fotoshoot’s  à la Victoria’s secret houd moet je toch op een ander blog zijn…

Belle & co

De puppenkrant 15-11-2012

De eerste passagier is vandaag mee gaan “shoppen” voor de noodzakelijke levensonderhoud.

Lucy stond wat rond het baasje zijn benen te draaien toenhij de autosleutels nam. Toen ’t baasje de leiband over haar nek schoof liep ze netjes mee tot aan de Citroën “Drentmobiel”. De Mitsubishi zag ze niet staan of ze had er geen interesse voor, het moest de andere zijn van “miss nieuwsgierig”.

Uit zichzelf in de bench achteraan wippen was er nog niet bij. Zoooo nieuwsgierig was ze nu ook weer niet. Maar ze heeft zich netjes gedragen in de nieuwe bench. Zelfs het in de bench zitten in de auto is nieuw voor de roedel. Heel in het begin wanneer Lucy meereed in de auto reed ze mee in een stoffen reisbench, maar dat is gans iets anders dan zo’n draadkooi.

Plezant voor de honden aan de combinatie auto/bench is dat de benches hoog genoeg zijn om nog iets naar buiten te kunnen zien door de ruiten. Nadeel is dan weer dat ze kunnen blaffen naar motorrijders en andere honden die we passeren.

Motorrijders met helmen op (de meeste dus) zijn niet populair bij ons viertal. Dat heeft ooit lang geleden een rijkswachter van de mobiele brigade (een zwaantje dus) ondervonden. Die stak zijn gehelmd hoofd te dicht bij het opengedraaide venster waarbij Bas toen al blaffend tegen het vizier van de helm aanvloog. Al een geluk dat het vizier nog gesloten was, zo niet had er hier in de buurt een “neusloze” zwaan rondgereden op een BMW moto…

Van Lando kregen we ook nog een kort bericht

Dag lieve Faes-familie,

En hoe is het daar in culinair Vosselaar? Hier gaat alles zijn gangetje? Ik gedraag me de laatste dagen goed thuis, al blijft de keuken wel verboden terrein als ik alleen thuis ben, hihi. En, hebben jullie al mee mogen rijden in de Drentmobiel? Na jullie Franse vakantie komen jullie er maar eens mee tot hier hé dan kunnen we met z'n vijven de Liereman nog eens onveilig gaan maken.

Kwispelstaartjes van Lando!

Een uitnodiging tot een wandeling nemen we altijd serieus zegt ons viertal. Zo hebben we er nog eentje te doen in Limburg samen met Lili-Lou, Nog eentje op de nieuwe maasvlakte bij Rotterdam en nu nog een in de Liereman in Oud Turnhout… Er gaat nog goed aan de conditie van de Drentjes gewerkt worden. Ook een week Frankrijk in de grote tuin en de velden rondom doet goed aan lijf en leden zegt het baasje…

Belle & co

Bedrijfsklaar…

Nu onze “Drentmobiel” na wat strubbelingen met (uiteraard) de automobielinspectie en hun aanverwanten klaar is om mee te gaan rijden, hebben we gelijk de bagageruimte maar in orde gemaakt zoals het baasje het graag zag gebeuren.

Er zijn twee grote benches in geplaatst met een grondoppervlak van 107 x 70 centimeter Met een nuttige laadvloer van 142 x 120 centimeter kan je zeggen dat de twee benches en de auto voor elkaar gemaakt zijn. Twee centimeter houden we in de lengterichting (voor/achter) over om de achterdeuren netjes te kunnen sluiten .

Aan de zijdeur zal het baasje zijn creativiteit nog eens moeten botvieren op het deurtje van de bench. Dat deurtje kan namelijk niet open omdat het tegen de zijkant van de auto komt, en dus maar een goede 10 centimeter open kan. Dat is natuurlijk veel te weinig om een volwassen Drent te kunnen laten instappen.

Het baasje gaat nu proberen het deurtje langs de andere zijde te laten opendraaien, dan is er plaats genoeg om twee Drenten tegelijkertijd naar binnen te kunnen laten, letterlijk “met twee door een deur”.

In de bench zijn dan ook nog eens twee nieuwe kussen in gekocht die “waterproof” zijn. Kwestie van niet steeds met natte binnenbekleding van de benches te zitten.

De benches zijn groot genoeg om twee volwassen Drenten comfortabel te kunnen huisvesten. En de benches kunnen niet verschuiven bij een noodstop omdat ze sluitend gans de ruimte vullen.

Morgen gaan we op stap met de “Drentmobiel” , resultaat kan je waarschijnlijk morgen hier lezen, het hangt helemaal af van wat Frankske of Sabientje voor ons morgen in petto hebben…

Belle & co