Die postmannen toch…

De puppenkrant 10-02-2013

Het is mooi buiten, alles is terug maagdelijk wit en Lucy doet niets anders dan verse sneeuw happen. Gelukkig heeft ze geen zwakke darmen en heeft ze nadien geen last van spetterpoep.

De sneeuw die gisterenavond en vannacht gevallen is kunnen we bij de categorie “plaksneeuw” onderbrengen. De ideale sneeuw om sneeuwmannen van te maken. De sneeuw blijft centimeters dik op de takken van de bomen liggen wat ons baasje weer doet denken aan die wandelingen “im Schwarzwald” met zijn kameraad Rolf, die dan bij geknakte en omgevallen bomen van “schneebruch” sprak. Bomen die vernield waren tijdens de winter door het gewicht van de sneeuw. Tijdens de zomer mochten dan de kinderen van de vakantiegangers in de zimmer frei, bij de boer aan de overkant met de tractor mee om bomen uit het bos te sleuren. Die kinderen mochten dan meerijden terwijl ze op de spatborden van  de tractor zaten… Je zou het nu in dezer dagen nog eens moeten aandurven !

Ondertussen is de zon hier opgekomen en schittert de sneeuw die bij het minste windje van de takken valt. We beleven een ochtend die je normaal alleen op mooie kalenderfoto’s ziet.

En de roedel,… die aten sneeuw alsof ze in een ijssalon achter een gigantische beker “coup naturel” zaten !

Ne enkele dagen zonder binnenkomende berichten was er gisterenavond nog eens een berichtje uit Numansdorp. Een naam die we deze week meermaals in de media hebben gehoord naar aanleiding van de verjaardag van de grote overstromingsramp van 1953. Toen vielen er in Numansdorp bij de overstroming veel slachtoffers. Maar sinds ons Lobke daar woont komt er hoofdzakelijk goed nieuws vanuit die hoek.

Belle & co

En Lobke vertelt…

Lieve mams,­­

Hier je Lobke weer, ik dacht dat ik maar weer even iets van me moest laten horen.

Heel veel heb ik niet meer beleefd sinds ik afgelopen maandag bij jou was. Afgelopen donderdag hebben Siebe en ik nog wel wat dingen samen getraind, dat was wel heel leuk. Ik heb gelachen, want m’n vrouwtje is weer tegen de vlakte gegaan toen ze over een sloot sprong, hihihihi…….. Ze kon alleen niet meer opstaan doordat ze toch nog steeds last heeft van haar knie nadat ze in November over mij is gevallen,dat is dan wel weer een beetje balen. Slootje springen doet ze dus voorlopig niet meer.

Gisteren zijn we nog naar oma in Zeeland geweest. Die heb ik goed gedresseerd. Ieder keer als ze naar de keuken gaat loop ik met haar mee, en dan krijg ik stiekem wat lekkers, niet verder vertellen hoor. Verder was er niet veel aan, alleen maar in de auto gezeten en 6-hoog op een flat, niet echt leuk voor een drent. Maar de baasjes hadden geen tijd om nog even naar het strand te gaan, volgende keer beter, zullen we maar denken.

Vandaag ben ik weer naar training geweest, en heb m’n vrouwtje heel erg blij gemaakt door alles heel goed te doen. Het enige dat ze niet leuk vond is dat ik op het trainingsveld m’n buikje gevuld heb met ganzenpoep.

Vanmiddag heb ik nog gewandeld met m’n vaste verkering mr.N. Die vond een eend, en heeft die bijna helemaal opgegeten, met veren en al! Z’n baasje wist niet hoe die hem af moest pakken, en daar profiteerde m’n vriend natuurlijk goed van. M’n vrouwtje zei nog dat jachttraining goed voor hem zou zijn, nou, dat zou tof zijn als ik samen met hem mocht trainen.

Oh ja, ik heb deze week ook nog gewandeld met een Flatcoat die verliefd op mij is. Die wil alleen maar tongzoenen, daar heb ik geen zin in, en ik heb hem dan ook duidelijk gemaakt dat hij wél met mij mag lopen, maar op mag zouten als hij te opdringerig wordt!

Nou mam, tot de volgende brief weer,

Kusjes van je Lobke!

En toen…kwam de sneeuw weer !

Het begon vanavond stilletjes aan te sneeuwen, kleine vlokjes die rustig naar beneden dwarrelden. Niet zoals gisteren toen het baasje tijdens de wandeling met Lucy terecht kwam in een hagelbui die pijn deed in je gezicht door de strakke wind die recht “op kop” stond.

Maar even later kwamen onze Drentjes terug binnen met een volledig witte rug. Nu is dat voor Lucy normaal, ze is zo geboren maar als onze “bruintjes” met een witte rug binnen komen dan moeten we buiten gaan met het “kodakske”.

Het baasje wilde de sneeuwschop al terug van onder de carport halen om de oprit al vrij te maken maar een nieuwe sneeuwvlaag bracht hem op andere ideeën. Terug naar binnen en de verwarming een graad hoger. Die sneeuw zal er morgen ook nog wel liggen zegt ‘m.

Maar zo komen we op het onderwerp “morgen”… Morgen hebben we te 11u30 jachttraining met Lucy. Of dat gaat doorgaan is nog afwachten. Het zal afhangen van de staat van de wegen want er zijn nogal wat deelnemers die een eindje te rijden hebben voor ze in Turnhout zijn.

We zijn morgen ook eens benieuwd of we spannende verhalen van Lennaert en Cartouche gaan binnenkrijgen. Die wonen daar in Roosteren aan de Maaskant bij verwoede carnavalvierders.

Misschien hebben die twee familieleden van ons ook wel een zotskap op gekregen en hebben ze mee mogen vieren met het Limburgse Carnaval gebeuren ?

Nu verwacht ons baasje niet zo snel een bericht van Lennaert, de baasjes moeten die berichten en wetenswaardigheden tenslotte doormailen en in wat voor toestand gaan die morgenavond halen ?

Ons baasje weet nog vaag hoe het bij hem was, de laatste keer dat hij ook eens carnaval vierde. Maar daar wil ‘m niet te veel aan herinnerd worden…

Onze baas is nu niet zo’n verwoede bierdrinker, schlagerzanger en/of polonaisedanser, dus geen goede referentie voor een carnavalfeestganger !

Belle & co

Ja, die oudere mannen hé…

Een oudere man benaderde een attractieve jonge dame in een koopcentrum.
"Verontschuldig me maar ik kan mijn vrouw niet vinden. Mag ik enkele minuten met u praten?"
De vrouw had wat medelijden met de oudere man en zei : "Maar natuurlijk meneer, weet je niet meer waar uw vrouw zich zou kunnen bevinden?"

"Ik heb geen idee maar elke keer als ik met een jonge vrouw praat, verschijnt ze uit het niets ! En hoe groter de borsten, des te rapper ze d'er is."

L.M.

De puppenkrant 09-02-2013

Kibbels is terug naar huis in Pulle, en dat is raar vinden we hier allemaal. Moeder Belle keek al maar raar toen baasje Annemie binnen kwam en zij begon dadelijk aan de pelsjes die de mouwen van Annemie’s jas afboorden te sabbelen. Net alsof ze beestjes wou apporteren…

Maar wie het meest de aanwezigheid van Kibbels mist is Lucy. Deze morgen om acht uur waren die twee al aan het ravotten in de tuin en op een uurtje na, de tijd nodig om inkopen te gaan doen, zijn ze met elkaar bezig geweest.

Ook binnen in huis waren ze constant met elkaar bezig of in elkaars nabijheid, en dan te bedenken dat onze baas voor die twee, die elkaar voordien nooit hadden gezien, het meeste schrik had dat het niet zou klikken tussen die twee !

Hoogstwaarschijnlijk gaat Kibbels nu terug in Pulle op vakantie om uit te rusten van wat voor haar ook als een vakantie uitstap bedoelt was.

We zouden er een vakantie/reisbrochure voor kunnen maken “vier dagen ravotten met Lucy” en daar dan een belachelijk lage prijs voor vragen. Want zo zijn  we dan ook hier, als het voor ons ook plezant is dan is dat voor ons ook “verlof” of ontspanning.

Het enige wat we moesten doen met één Drent meer in huis is een keertje meer met de opneemdoek rondzwabberen om de slipsporen van twintig Drentenpoten op te kuisen. En ook hebben we straks terug wat meer plaats wanneer de grote bench, waar Kibbels de afgelopen dagen in overnacht en enkele keren in heeft gerust, terug in de Berlingo “Drentmobiel” is geplaatst.

Die twee grote benches gaan trouwens binnen twee weken met de kaawpollekeswandeling ook dienst doen wanneer er baasjes zijn die hun Drent niet in een koude auto willen laten tijdens het eten. Die twee grote benches komen dan in de verwarmde tent te staan die we voor het wijkhuis plaatsen. (om hygiënische redenen worden geen honden toegelaten in het wijkhuis)

Als bijdrage aan de puppenkrant kregen we twee foto’s toegestuurd van Lana en haar baasje Eva. Bij de ene foto was een bijschrift van Eva gevoegd “voorbereiding voor Valentijn” en bij de andere luidde het bijschrift, nu van Steven “twijfels over de geaardheid van mijn dames in huis”. Kijk zelf maar wat beiden hier mee bedoelden !

Belle & co

Is dat wel juist ?

Daarstraks heeft het baasje een onthutsend feit ontdekt tijdens de dagelijkse wandeling !

Hij was onderweg met Belle en onze logé Kibbels en toen is het gebeurd ! Aan de amfibievijver is Belle in het water gegaan tot aan haar buik en toen op haar kont op de bodem gaan zitten terwijl Kibbels amper haar voetzooltjes wilde nat maken ! ! !

Een fout in het fokken blijkbaar, maar echt niet te voorzien want zowel moeder Belle als vader Ferron zijn niet bang om met hun achterste op ijs te gaan zitten, dit in de hoop dat het ijs breekt om dan van het koude water te genieten !

Ons baasje wist werkelijk niet wat hij zag, want die was in de volle overtuiging dat alle pups die hier uit huis gegaan zijn, echte waterratten waren. Niet dus..!

De wandelingen waren nochtans best aangenaam, koud en droog. De eerste twee toch in elk geval. Bij de derde wandeling, die waar Lucy haar dagelijkse training bij kreeg, is het beginnen sneeuwen.

Nu is dat “beginnen sneeuwen” wat zacht uitgedrukt want het leek meer op een in het gezicht snijdende sneeuwstorm !

Lucy gaf geen krimp, die geniet er met de volle 100% van dat ze helemaal alleen met de baas erop uit kan. Geen moeten letten op Belle of iemand anders van de roedel. Voluit gaan met de baas en af en toe nog eens doen wat ‘m vraagt. Zoals zit, lig, sta, volg en NIET TREKKEN ! waar dan nog enkele woorden achterna komen die we best afkorten tot GVD ! Zo dat was het verhaaltje voor vanavond weer. Inmiddels is het berenkoud geworden (dixit onze baas) die juist de Masjebashi onder de carport is gaan zetten. Het baasje is verkleumd binnen gekomen want al die sneeuw en hagel van daarstraks was vastgevroren op de voorruit en dus hingen de (automatische) ruitenwissers ook vast en die moeten dan eerst ontdooid worden  om ze niet te beschadigen. En ‘t zijn pas stinkend dure nieuwe van vlak voor de winter !

Zo, tot morgen, ze voorspellen een koude nacht met sneeuw. Morgen vroeg weten we meer !

Belle & co

De puppenkrant 08-02-2013

Kort nieuws vandaag, geen toevoer van buitenaf en ook hier geen spectaculair nieuws. Komt daarbij dat de baas zijn inspiratie ook al niet om over naar huis te schrijven is en dan krijgen we daardoor een minikrantje vandaag…

Het is koud en droog deze morgen, de sneeuw die deze morgen voor dag en dauw gevallen is blijft door de koude liggen waar de zon er niet aan kan.

Het is dus weer een paradijs voor de vijfkoppige roedel. Heros heeft met zijn sterke poten door de bovenste bevroren grondlaag gegraven en daar profiteren de twee jongste van. Profiteren is momenteel synoniem met zich goed smerig maken.

Wij kennen een mevrouwtje die vanavond grote ogen gaat trekken wanneer ze haar Kibbels komt terug halen. Ze is proper gebracht maar we geven geen garantie dat ze ook proper terug gaat ! En de kans dat ze vuil terug gaat is oneindig veel groter dan dat ze proper terug gaat, daar heeft Lucy wel voor gezorgd.

We gaan haar missen wanneer Kibbels terug naar Pulle is, want ze is erg goed geïntegreerd in onze roedel. Ook Lucy gaat haar speelkameraad missen vermoeden we, maar die kan dan terug aan de slag met Heros .

Nog een behoorlijke wandeling deze namiddag met het vijftal en dan zitten de vakantiedagen voor Kibbels er al weer op. De tijd dat ze hier is, is gevlogen en dat krijg je niet als het niet goed had gegaan met haar in de roedel. Ze mag in elk geval nog terug komen, het waren plezante dagen met haar…

Belle & co

Toch nog maar…

Omdat er vandaag niets gebeurd is was het baasje niet van zin vandaag nog een bericht neer te pennen.

Want buiten regen, sneeuw, veel hagel is er niet veel nieuws te garen geweest. Het baasje heeft nog een paar hagel/sneeuw foto’s genomen en buiten een mailtje van Annemie die informeerde naar de toestand van haar Kibbeltje is het hier ook heel stilletjes geweest.

Er is zelfs nog geen nieuws van buitenaf voor de puppenkrant van morgen gekomen. Dat wil dus zeggen dat het “op een ander” ook al stilletjes is op Drentenvlak.

Nu had ons baasje al voor een beetje sensatie willen zorgen, en Louis (van de moppen)  uit zijn tent willen lokken door de namen in de mop te wisselen (wat hijzelf ook vooraf al had gedaan), maar op dat vlak is het stilletjes gebleven…

Karin heeft zich dan wel laten vangen aan die kleine lettertjes onder de mop.

Wat een mens toch allemaal moet uitvinden om op een trieste, vuil weer dag toch nog eens te kunnen lachen…

Hier nog enkele vies weer foto’s en nog “een goei” die het baasje vond bij de afbeeldingen van Google.

Belle & co

Drie vrienden…

Jules, Jan, en Louis, die altijd samen school gelopen hebben,
komen elkaar na lange tijd terug tegen.

Jan vraagt aan Jules:
"En hoe is het met uwe zoon?"
Zegt Jan :
"Goed, goed, hij werkt in een garage van Porsche en heeft veel werk."

"En hoe is't met uwe zoon ?" vraagt Jan aan Jules.
"Goed, goed" antwoord Jules " hij is Notaris en heeft enorm veel werk."

Louis blijft stil luisteren naar de verhalen van zijn maten, tot tenslotte Jan vraagt :
"En Louis, hoe is't met de dochter ?"
"Bwah goe zeker " zegt Louis "ze is prostituee,maar vraagt me niet wat dat is want ik begrijp al die nieuwe moeilijke woorden tegenwoordig niet meer. Maar ze moet veel werk hebben."
"hoezo?" vraagt Jan.
"Awel,zegt Louis, omdat mijn vrouw haar 3 dagen in de week gaat helpen!"

L.M.

Elke gelijkenis met bekende personen is louter toevallig en zeker NIET autobiografisch, in dit geval zeker niet voor “Louis”

De puppenkrant 07-02-2013

Gisterenavond was er geen laat bericht op het blog en dat had zo zijn reden. Lucy was samen met het baasje naar een hondenschool waar men Lucy de regels van gehoorzaamheid zou bijbrengen.

Omdat het baasje in al die jaren dat er hier honden wonen al bij verschillende hondenscholen is geweest gingen zij enkel maar om een kijkje te nemen hoe het er daar aan toe ging en wat de aanpak was.

De reden waarom hij nu juist daar wilde gaan was omdat ook Libre en Lando daar twee weken geleden begonnen zijn aan de cursus “gehoorzaamheid”.

Ons baasje denkt dat het op dit moment te veel van het goede is voor Lucy, want samen met de jachttraining, de enkele lessen ringtraining en daar nog gehoorzaamheid bovenop… gaat dat niet te verwarrend zijn voor een jong hondje van tien maanden. En gaan de bevelen geen verwarring teweeg brengen zodat Lucy op ’t einde van de rit het niet alleen niet meer weet maar ook nog eens veel cursusgeld gekost heeft met mager resultaat.

(Ongewild denkt het baasje nu aan zijn afspraken met “madam mager” een jaar geleden, maar dat gaf dan geen MAGER resultaat ! ! !)

Met Kibbels gaat het zo goed dat ze zich alsmaar meer “thuis” voelt. Dat heeft dan als resultaat dat het spel tussen haar en Lucy maar ook met Hera alsmaar wilder aan het worden is. Het gaat al zover dat zelfs onze “heer des huizes”, Heros, er zich mee ging bemoeien, en daar schrok Kibbeltje dan toch wel even van.

Dat heeft het baasje dan weer laten besluiten van de papieren krant terug te gebruiken om orde in het spel te brengen als het weer eens te druk aan het worden is. Inmiddels hebben ze, op uitzondering van Belle, al allemaal een tik van de krant op hun kont gehad, als teken dat het voor het baasje te wild aan het worden is. En ze snappen het, voor zulke “licht doorslaande middelen” hebben ze blijkbaar een fijne neus en veel begrip. En tegelijk heeft die krant niet alleen een informerende taak maar ook een opvoedende !

Morgen meer info over een vijfkoppige Drentenroedel in deze puppenkrant…

Belle & co

Geen Honger…

Een vrouw vraagt aan haar man:

“wil je graag spek met eieren, een stukje toast, koffie en wat fruitsap als ontbijt ?”
“Neen” zegt de man.

“Door de viagra heb ik geen honger”
’s Middags vraagt de vrouw:

“Wil je een bord soep en een smos met kaas & hesp en eventueel nog een muffin ?”

“Neen echt niet” zegt de man.

“Die viagra zorgt er nog steeds voor dat ik geen honger heb”
’s Avonds vraagt de vrouw:

“Wil je een biefstuk met friet, slaatje en daarna appeltaart als dessert ?”

“Nee serieus” zegt de man.

“Door die viagra heb ik nog steeds geen honger”.
Zegt de vrouw dan:

”Ok dan, maar wil je nu eens eindelijk van mij afgaan want ik zie wel scheel van de honger!”

De puppenkrant 06-02-2013

Dun krantje vandaag, geen berichten van buiten uit en ’t baasje heeft gisteren al zo veel vertelt. Als hij enkel gaat schrijven over hetgeen vannacht gebeurd is, dan houdt de puppenkrant hier op.

Of toch… de streek heeft deze nacht toch weer een dun wit laagje gekregen. Tegen de grond zal het snel weg zijn maar omdat de lucht ook koud is blijft de sneeuw op de daken van de huizen wel liggen. En dat vinden wij mooi…

Wat wel opvalt, en we wijten het aan het lengen van de dagen, Belle & co worden elke dag wat vroeger wakker en daar is ons hoofdbestuur niet zo blij mee.

Met Kibbels en de groep, en met Kibbels IN de groep gaat ook alles netjes. Wat wel duidelijk te merken is … Hera zal met haar gegrom nooit de beste vriendin van Kibbels worden. Belle, Heros en Lucy kennen het grommend gedrag van onze “gendarm” maar voor Kibbels is het nieuw en dat merk je. Ze heeft al met gans de roedel gespeeld maar met Hera is het anders.

Met Belle is het voorzichtig uitdagend, je zou zelfs “met respect” durven gebruiken en het is best plezant om zien. Met Heros is het dan weer gans anders, daar gaat het initiatief meestal uit van Heros dat met alle plezier door Kibbels opgevolgd wordt.

Met Lucy is het een explosie van spel. Uren aan één stuk zijn ze met elkaar bezig in de tuin en je begrijpt niet waar die twee de energie blijven halen.

Je kan wel zeggen dat die Kibbels hier de tijd van haar leven heeft wat spel en gezelschap betreft. Vanaf het moment dat de benches open gaan (bij ons slaapt ieder afzonderlijk in z’n eigen afgesloten bench) tot ze ’s avonds zo rond middernacht, heeft ze gezelschap en mogelijkheid tot spelen en daar maakt ze nu dus ruimschoots gebruik van.

En laat daar het hoofdbestuur ook ten volle van genieten…

Belle & co

Na regen komt zonneschijn…

Maar niet alleen na regen, maar ook na sneeuw en hagel en natte sneeuw… want dat alles hebben we vandaag over ons gekregen !

Na de stortvloed van deze morgen vroeg dachten we “dat komt nooit meer goed, nu gaan we ook in overstromingsgebied terecht komen !”

Maar na al het bovenvernoemde kwam toch de zon er nog door, en daar hebben we netjes van gprofiteerd.

Ons baasje let wel op met zulke regen en dus ook slijkdagen. Als hij te veel doggies tegelijk meeneemt op waandeling kan het gebeuren dat hij de trekkers niet meer de baas kan en dat wil hij onder geen voorwaarde laten gebeuren.

Dus gaan we twee aan twee wandelen. Vandaag waren Belle en Kibbels eerst aan de beurt voor hun “toerke rond”. Nadien volgden het klassieke duo Hera en Heros, die twee zijn voor honderd procent op elkaar ingesteld en geven dus geen enkel probleem voor een makkelijke wandeling.

Als laatste kwam Lucy aan de beurt, dat was uiteraard met een doel. Lucy heeft nog wat training nodig en het baasje wil er geen speciale tijd aan besteden omdat hij de training inschakelt in de wandeling. Dat heeft het voordeel dat het voor Lucy haast niet merkbaar is dat ze op dat moment aan training bezig is. Het begint haar dus ook niet te vervelen van telkens dezelfde oefening te moeten doen. En beiden, baas en Lucy, hebben er baat bij.

Met Kibbels er bij gaat het nog steeds prima. Vanavond zijn Hilde en Nico, de baasjes van Lando even komen kijken naar onze nieuwe tijdelijke aanwinst.

Om het niet te druk te maken had ons hoofdbestuur gevraagd van Lando niet mee te brengen. De mix van knappe griet in de roedel en daar een Heros die zijn best doet om in Kibbels’ gratie te komen, neen daar hebben we geen tweede reu bij nodig. Dat zou alleen het risico op een conflict maar verhogen, en dat is wel het laatste wat de baasjes willen !

Annemie, als je dit leest, je kan gerust zijn, jouw Kibbels stelt het goed en is de animator van onze roedel !

Belle & co

De puppenkrant 05-02-2013

Je kan hier bij ons gisteren van een echte “Drentendag” spreken. Het bezoek van Lobke, Siebe en de baasjes en het bezoek van Nelly voor Belle en daarbij de aankomst van logé Kibbels maakten dat er toch meer Drentenactiviteit dan normaal was.

En we hebben van alle drie genoten van hun komst. Wat ons pleziert voor de kompende dagen is dat we er van overtuigd zijn dat het bezoek van Kibbels in alle rust gaat verlopen. We waren wat voorzichtig met Lucy omdat zij toch wel wat bruut speelt . Maar waar we het meest schrik voor hadden valt het beste mee, die twee jongste honden nu in huis spelen “dat de stukken er af vliegen”, echt mooi om zien. Alleen Hera moet zo’n beetje de “gendarm” spelen en wijst Kibbels er op dat ze niet thuis is en dat hier in een vijfkoppige roedel andere wetten gelden.

En Heros zal je zeggen ? Die vindt dat er een aardig grietje rondloopt hier in huis en dat”zoiets perspectieven opent”. En dat aardig grietje laat zich met de nodige reserves, netjes het hof maken door die knappe gast !

En dan las ons baasje gisterenavond op het Nederlandse Drentenforum het verhaal van Roswitha. Die verhaalde dat er één van haar honden zich tijdens een wandeling door MENSEN stront had gewenteld. Nu is Kibbels ook een rechtstreekse afstammeling van de van Drentenpassie stam via haar vader Ferron van Drentenpassie. Nu is ons baasje wel op zijn hoede om te zien dat Kibbels ook niet van die kuren geërfd heeft. Maar we zijn er vrij gerust in, Kibbels gedraagt zich voortreffelijk in onze roedel.

Belle & co

Ik zal het hier allemaal eens vertellen over gisteren zegt Lobke

Lieve mams,

Ik ben weer thuis hoor. Wat een verrassing toen ik vanochtend uit de auto stapte en zag dat ik weer in m’n geboorteplaats was. En wat heb ik genoten! Heel lang met zus Lucy in m’n oude tuin gespeeld, en ook jij kwam af en toe even kijken. Maar ik vind je nog steeds wel een strenge moeder hoor, ben voor de zekerheid toch maar vaak even voor je op m’n rug gaan liggen, maar je gaf me toch ook wel lieve likjes. Ook m’n baasjes hebben het heel erg naar hun zin gehad, die zijn veeeeeel langer gebleven dan de bedoeling was. Maar ja, die kregen dan ook heel lekker eten van tante Simonne, de beroemde coque au vin, en daarna een ‘’toetje’’ dat ook wel smaakte, als ik het goed gezien heb…Aan het eind van de dag kwam dokter Nelly ook nog langs, dat is volgens mij de liefste dokter van de heeeeeeele wereld, daar kregen we heel veel snoepjes van!

En toen ging opeens nog een keer de bel, en kwam er nóg een Drent binnen, toen waren we met z’n zevenen. Het was Kibbels met haar vrouwtje, en Kibbels mag logeren bij jullie, daar ben ik best wel een beetje jaloers op, mams. Heb je nog gezien mam, dat Siebe helemaal gek op haar was? Dat moet ik toch wel even in de gaten houden, hij heeft mij toch?

Ik ben nu wel heel erg moe. Onze buikjes zijn weer gevuld, en ik ga nu lekker dromen van deze afgelopen leuke dag.

Lieve kusjes voor iedereen,

Je Lobke.

Drukke dag vandaag…

We hadden bezoek vandaag. Jan en Karin met Siebe en Lobke waren bij ons op bezoek. Zes Drenten in huis vraagt toch wel enige inspanning temeer omdat heros en Siebe niet de beste vrienden zijn.

Maar we zijn beide bekend met Drentenreuen en met enige moeite van beide zijden lukt het wel.

We maakten een flinke wandeling want ondanks de frisse wind was het zalig om buiten te zijn in het open veld en bos.

In het bos ontmoetten we het dametje met de langharige Weimaraner . Voor onze honden geen onbekende maar Siebe e Lobke lieten duidelijk blijken dat ze dit ras nog niet tot hun bekenden kring konden rekenen.

We maakten de wandeling af via het vorig jaar aangelegde ecologisch ven. Dit is aangelegd om terug een typisch Kempisch landschap te creëren. Er zullen ook nig de typische heidegewassen aangeplant worden, maar ons valt het ven vooral inde smaak. Het is kraakhelder en zuiver water en zelfs niet zwemmers komen er volop aan de bak wegens een ondiep ven. Momenteel staat het water wel zo hoog dat het tot zwemmen komt wanneer je los over de vijver naar de andere kant wil.

Dan kwam ook Nelly nog even langs om naar de gezondheidstoestand van Belle te informeren na haar pijnlijk verschot van zondag acht dagen geleden. We dienden enkel de foto’s van deze namiddag te laten zien om de toestand van Belle te illustreren !

En dan arriveerde ook nog eens de “lang verwachtte”…Tegen de avond bracht Annemie  haar Kibbels die tot vrijdag bij ons komt logeren.

Voige week zaterdag kwam ze al eens enkele uren “op proef” en dat lukte dus ook voor de volle honderd procent.

Het ging vanavond zon goed dat Kibbels bij het eten gewoon bij in de rij ging staan naast Hera, Lucy en Heros ! Het was een probeersel van ’t baasje om te zien hoe “de onzen” zouden reageren met een vreemde eend naast hen bij het eten. De foto van het viertal op één rij etende Drenten bewijst dat het kan bij ons.

Belle at afzonderlijk zoals we proberen te doen om ieder zijn/haar part te laten opeten. Het was de laatste tijd zo dat Belle vroeger stopte met eten en dat Heros en Lucy zich ontfermden over de resten in Belle’s eetkom… En dat was nu echt niet de bedoeling.

Morgen terug spannende verhalen over de 4 + 1 Drenteroedel.

Belle & co

De puppenkrant 04-02-2013

Gisteren hadden we dus geen mogelijkheid om iets op de blogs te krijgen. Pas laat op de avond deden de servers van bloggen.be en het seniorennet het terug.

Ondertussen hadden we uit Roosteren van Lennaert en Cartouche een verhaal binnen gekregen waar we toch niet erg verrast door waren !  Lennaert wordt groot en Cartouche gaat het geweten hebben. Nu heeft ons baasje gisteren namiddag een keurmeester ontmoet die erg tevreden was over Cartouche’s resultaat, zijnde onze eigenste Lucy. Hij vond het een heel mooi hondje met een prachtig gevormd hoofd. Dat gaat ze dan van geen vreemden hebben dacht ons baasje gelijk, Hera en Cartouche samen, dat moet toch mooi , gezond en goed karakter geven hadden wij zo gedacht.

En Lucy, waar we eergisteren nog mee op ringtraining zaten om er toch maar iets goed van af te brengen…die liet zich van alle kanten bewonderen zoals het een dametje past ! En het woordgebruik is niet toevallig. “Laten bekijken was niet aan de orde, het was B-E-W-O-N-D-E-R-E-N en niks minder !

En straks hebben we Drentenbezoek en deze avond hebben we Kibbels als logé voor vier dagen. Als dat geen behoorlijke berichten voor de puppenkrant gaat opleveren dan weten wij het ook niet meer .

Belle & co

Hier het bericht van Lennaert zoals we het in onze mailbox vonden.

Hallo familie,

Ik was toch wel nieuwsgierig naar de ringtraining van mijn 2 zusjes en broer en toen heb ik even met Lando gechat! . Volgens hem was het “ één groot drama!” Hij mocht niet kijken naar zijn zusjes, ome Faes kon het tempo niet volgen, en laten aanraken door een vreemde persoon?! He, bah, afblijven! Hihihihihahahhhahah Whoeeeefaaaah. Het schijnt dat we na 6 jaar wat rustiger worden!

Ik weeg nu 32 kg en ben denk ik wel mooi aan de maat. Met papa Cartouche heb ik de laatste tijd toch wel vaker ruzie. Het zijn eigenlijk stoeipartijen maar het gaat er steeds harder aan toe. Met vechten wint hij nog wel maar als het tijd rennen is dan ga ik 2 x zo hard. Het is dan net alsof hij stilstaat zo snel ben ik.

Op de TV was vrijdag een liedjesconcours en er deed een groep mee die “Kartoesj” heette, en opeens ging het over de “Bende van Cartouche” Toen heb ik toch even mijn oortjes gespitst.

Behalve dat het weer niet meezit gaat alles zijn gangetje. Morgen gaat het vrouwtje ons eens grondig borstelen want de stofzuiger kan het niet meer aan. Papa moet op dieet. We hebben nu een andere brok en die is schijnbaar wat voedzamer, want hij is opeens een stuk dikker. Ik ook maar ik kan het hebben en hoef nog niet tof uit te zien voor de meiden. Die ouwe heer! Nog een pleziertje met Hadise, en hij gaat met pensioen. De baasjes hebben zich inmiddels ook gerealiseerd dat ze nog met al die nestjes en papa naar de fokdagen toe moeten. Hahhaha. Alles voor het ras zullen we dan maar zeggen en dan mag hij natuurlijk ook niet te dik zijn.

Vele groetjes

Jullie Lennaert

De nieuwe baas

De nieuwe baas wil luie werknemers aan de deur zetten.

Hij doet zijn ronde in de fabriek en ziet iemand tegen de muur geleund.

Hij vraagt: "Hé, jij daar, hoeveel verdien je per week?" "400 euro, mijnheer."

"Goed", zegt de nieuwe baas: "blijf staan waar je staat."

De baas snelt naar zijn bureau en keert ijlings terug met enkele bankbiljetten.

Hij zegt: "Neem deze 800 euro en ik wil je hier niet meer zien."

De jongeman neemt het geld aan en maakt zich uit de voeten.

Triomfantelijk kijkt de baas naar de werknemers die getuigen waren van het incident en zegt:

"Kan iemand me vertellen wat die luie kerel precies deed?"

Een klein stemmetje antwoordt:

"Hij bracht net een Pizza en wachtte op zijn centen..."

L.M.

De puppenkrant 03-02-2013

Geen berichten van buitenaf vandaag, ’t baasje is een paardagen geleden een beetje te gulzig geweest en nu is de voorraad berichten op.

Maar er is genoeg nieuws hier ten huize om toch nog een puppenkrant de moeite te maken.

Gisteren, nadat de baasjes terug waren van de begrafenis dienst van Marcel, onze overbuur is het baasje nog naar een training met Lucy geweest met een rare naam die we hier nog nooit hadden gehoord, “ringtraining”.

Dat kenden we nog niet en het baasje heeft besloten om daar eens aan te gaan werken, de hond “voorbrengen” op een keuring. Volgende maand gaan de baasjes van Lando en Libre en wij naar de LOSH-dag van de Sint Hubertus vereniging in Houthalen. Daar is dan een keurmeester aanwezig die de honden keurt op raseigenheid.

Daar krijgen de honden een attest dat vertelt dat de honden voldoen aan de eigenschappen van hun ras en dat St  Hubertus toelating geeft om met die honden te fokken volgens de stamboom procedure.

En nu gaan we naar de ringtraining om Lucy , Lando en Libre voor te bereiden opdat ze zich netjes zouden presenteren aan de keurmeester.

En dan zijn we twee aan twee, eerst Heros en Hera en nadien Belle en Lucy een mooie grote wandeling gaan maken. Het was te mooi om binnen te blijven was de mening van het baasje en wij hebben daar netjes van geprofiteerd.

Wanneer Belle en Lucy terug thuis kwamen wachtte hen een verrassing van formaat…! Nog een Drentje er bij !? Want buiten Heros enHera was er nog een derde Drent in de huiskamer aanwezig ! Hoe kon dat nu ?

Heel eenvoudig, half deze week kregen de baasjes een telefoontje van Annemie van Kibbels met de vraag of haar Kibbeltje nog eens een paar dagen mocht komen logeren. Zijzelf moest weg voor het werk en ook Michel kon niet voor Kibbels zorgen.

Nu was dat nooit geen probleem bij ons,maar sinds Lucy de roedel hier heeft vergroot wilden de baasjes toch wel even testen of het tussen Kibbels en Miss Talibanteef wel goed zou klikken.

En het klikte opperbest tussen die twee, dus vanaf maandagavond hebben we er hier weer ééntje meer voor vier dagen. Nu maar hopen dat het een beetje behoorlijk weer gaat worden zodat ze een deel van de dag buiten kunnen ravotten.

We kijken er  al naar uit want Kibbels is een heel aangenaam hondje, dat naar hoe kan het ook anders, heel goed door één deur kan met Heros, en nu dus ook met Lucy,die er eens een andere speelkameraad bij krijgt.

We houden jullie op de hoogte van het reilen en zeilen in de roedel + één vanaf dinsdag morgen  in de puppenkrant.

Belle & co

Merci Louis…

De puppenkrant 02-02-2013

Twee jaar zijn ze nu bijna, de “pups” uit Belle’s tweede en laatste nestje. En ook van dit nestje krijgen we met de nodige regelmaat nog berichtjes.

Zo kregen we gisteren een artikel van een “behoorlijke” lengte in onze mailbox.

Op een bepaald moment gaat het over op wintersport gaan. Ook vorig jaar is Luna uit “Lesswood”, Minderhout voor Vlamingen en Hollanders, met haar baasjes naar de Tiroler bergen geweest. Zij is toen even voor ze vertrokken toen hier geweest voor onderhoud van de haren tussen haar tenen. Maar zeker ook om met haar prachtige “snowboots” te komen pronken. Voor hen die de moeite willen doen, even in de historie terug scrollen naar 07 en 08-02-2012. Daar is fiere Luna te zien met “snowboots”. Dit jaar gaan ze met z’n viertjes op stap, de baaskies en de hondjes Luna en de nieuwkomer Mirza een Golden Retriever die dit jaar als herplaatser de roedel is komen aanvullen.

We hopen dat de baasjes hun Kodakske mee hebben op reis en dat ze on,s uiteraard laten meegenieten van de vakantie perikelen van hen en de hondjes .

Geniet van de schrijfselen van Luna en voor de andere pups uit dat nest, laat jullie door niks tegenhouden en vertel hier aan gans de www-wereld je fijne en minder fijne belevenissen.

Belle & co

Minderhout’s nieuws van Kyra-Luna, Luna voor de vrienden…

Liefste moe en al de rest,

Zoals de titel al laat vermoeden, ben ik bijna uit de lappenmand. IK begrijp het woord ni direct maar uit de berichten die ik gelezen heb op het blog blijkt dat een zetel te zijn. Want iedereen die in de lappenmand ligt, ligt eigenlijk in de zetel als ik het goed begrijp met mijn jonge Drentenhersenen.

Zo ik ook dus.
In december moest ik me 10 dagen rustig houden, want dat hoort zo na een 'hysterectomie'. Dat is een moeilijk woord dat ik pas geleerd heb. Mijn baasjes dachten al dat ik zielig kon kijken maar zielig kijken heeft nu een heel andere dimensie gekregen.

Verleden week maandag moest ik om 9 uur bij Aline zijn. Wist ik veel wat er ging gebeuren. Ik vond het al wel raar dat we zo super vroeg gingen wandelen want dan is de geur van het wild nog vers en gaat mijn Drentenhart sneller slaan. Dat van de baasjes gaat dan ook altijd sneller slaan, maar dat is dan meestal van de grote schrik dat ik niet meer ga terugkomen. Zo ook dus maandag want verstopt in de greppel zat aldaar een fazant te genieten van een rustig moment. Hopelijk zat dat beest er al wat langer want ik moest weer zo nodig de 400 meter spurt gaan trekken achter dat beest. Kevin en Jonathan zouden mij nooit ingehaald hebben. Baasjes en Mirza dus nog veel minder. Jammer dat het beest ging vliegen en ik het ook nog eens uit het oog verloor ... anders had Aline nog lang kunnen wachten.
Dus net wat te laat bij Aline. Aline zo vernam ik lag ook al in de lappenmand want die heeft een baby in haar buik maar wil maar niet ophouden met werken. Dus heeft de mensendokter beslist dat Aline moet rusten. Het is te zeggen ... ze doet al veel minder. Gelukkig voor mij was Sara er en nog een aardige nieuwe meneer. Nadat ik was gewogen, kreeg ik een spuitje in de voorpoot en vanaf toen werd de wereld echt maf. Baasjes veranderden in roze olifantjes, ik zag overal regenbogen ... Baasjes zeggen dat ik in no-time skyhigh was. Wat er toen allemaal gebeurd is, weet ik niet zo goed. Ik wou wel wakker blijven maar dat ging niet zo goed maar ik heb - volgens Sara - gevochten als een leeuwin tegen de slaap.
Toen ik wakker werd, lag ik in een bench in de living bij Aline en haar boxer. Die boxer dacht me ook eens de les te komen spellen maar die wist nog niet goed dat ik een pesthumeur had. Nadat mijn tandjes flikkerden en ik een zware grom liet horen, heeft ze me gerust gelaten.

Rond 14 uur hoorde ik een bekend geluid. Ik kon mij vergissen maar nee hoor, de auto van het baasje herken ik nu wel. ZO mottig als een krab ben ik uit de bench gekropen en naar baasje gegaan. Op mijn buik een joekel van een pleister. Ik hoorde Sara zeggen dat ik heel braaf geweest was (wat had je anders verwacht) en dat ik een vechtertje was. Alles was goed verlopen en de wonde was net iets langer omdat ze ineens mijn navelbreukje ook maar geholpen hadden.
Ik was toch blij dat baasje ondertussen ook geen olifantje meer was en gewoon terug baasje.
Voorzichtig heeft baasje me toen opgetild en in de auto gezet (doet ze anders nooit hoor) en ik moest veel rusten. Het is toen dat zielig kijken een andere dimensie gekregen heeft. Elke keer als baasje recht stond uit de zetel, begon ik wat te janken (ze noemen dat hier kozen - maar dat spreken ze nog anders uit). Daarmee stopte ik pas als baasje weer ging zitten en baasje had gedacht nog thuis wat te werken maar nee hoor...rustig met mij in de zetel was de boodschap.
Mirza was heel lief voor me en is mijn knuffel uit mijn mand in de zetel komen leggen. Ze was ook veel rustiger met spelen maar liet me vooral gerust.

Het is ook toen dat baasjes geleerd hebben dat 10 dagen in mensentaal, eigenlijk 3 dagen in Drententaal zijn, want na 3 dagen wou ik terug hollen, spelen, springen, ... En dat mocht nu net niet. Ze hebben al dat robbedoezen (hollen, springen, spelen, ...) vervangen door kroelmomenten en ook dat laat ik me gewoon over mij komen hoor.
Maar hoe je het ook draait of keert, Sara heeft het super gedaan en moeder natuur heeft me in geen tijd laten beter worden, dus ben ik gewoon terug de oude Luna met een paar dingetjes minder in mijn buik.

Ondertussen zijn we al een paar daagjes terug naar zee geweest, want dankzij de Drentenwandeling hebben baasjes daar een leuke B&B ontdekt en dat betekent dan weer voor ons lekker op reis en lopen op het strand. We zijn daar ook in een poepchic restaurant gaan eten waar we ons weer voorbeeldig gedragen hebben.

Net zoals in 2011 is het hier terug nieuw. Mijn eerste sneeuw toen, werd nu de eerste keer sneeuw met Mirza en ja mijn zus doet het super goed. Ze is even gek van sneeuw dan ik... Niks eng of ik durf niet, nee hoor, gewoon rennen en gek doen samen.

Het gaat ook super met Mirza's dieet, een ferm, slanke lijn zoals de mijne zal ze misschien nooit ni krijgen maar met enige trots kan ik je al wel zeggen dat ze ongeveer 8 kg is afgevallen. Die brokken zijn dus echt wel super zenne. Misschien moet baasje ook maar eens aan die brokken ...

Zo zie je maar dat hier alles zijn gangetje gaat. De skivakantie is het verschiet en dan mag ik terug mijn hippe schoenen aan.

Nog steeds je kleine meid

LuNa