De puppenkrant 03-02-2013

Merci Louis…

De puppenkrant 02-02-2013

Twee jaar zijn ze nu bijna, de “pups” uit Belle’s tweede en laatste nestje. En ook van dit nestje krijgen we met de nodige regelmaat nog berichtjes.

Zo kregen we gisteren een artikel van een “behoorlijke” lengte in onze mailbox.

Op een bepaald moment gaat het over op wintersport gaan. Ook vorig jaar is Luna uit “Lesswood”, Minderhout voor Vlamingen en Hollanders, met haar baasjes naar de Tiroler bergen geweest. Zij is toen even voor ze vertrokken toen hier geweest voor onderhoud van de haren tussen haar tenen. Maar zeker ook om met haar prachtige “snowboots” te komen pronken. Voor hen die de moeite willen doen, even in de historie terug scrollen naar 07 en 08-02-2012. Daar is fiere Luna te zien met “snowboots”. Dit jaar gaan ze met z’n viertjes op stap, de baaskies en de hondjes Luna en de nieuwkomer Mirza een Golden Retriever die dit jaar als herplaatser de roedel is komen aanvullen.

We hopen dat de baasjes hun Kodakske mee hebben op reis en dat ze on,s uiteraard laten meegenieten van de vakantie perikelen van hen en de hondjes .

Geniet van de schrijfselen van Luna en voor de andere pups uit dat nest, laat jullie door niks tegenhouden en vertel hier aan gans de www-wereld je fijne en minder fijne belevenissen.

Belle & co

Minderhout’s nieuws van Kyra-Luna, Luna voor de vrienden…

Liefste moe en al de rest,

Zoals de titel al laat vermoeden, ben ik bijna uit de lappenmand. IK begrijp het woord ni direct maar uit de berichten die ik gelezen heb op het blog blijkt dat een zetel te zijn. Want iedereen die in de lappenmand ligt, ligt eigenlijk in de zetel als ik het goed begrijp met mijn jonge Drentenhersenen.

Zo ik ook dus.
In december moest ik me 10 dagen rustig houden, want dat hoort zo na een 'hysterectomie'. Dat is een moeilijk woord dat ik pas geleerd heb. Mijn baasjes dachten al dat ik zielig kon kijken maar zielig kijken heeft nu een heel andere dimensie gekregen.

Verleden week maandag moest ik om 9 uur bij Aline zijn. Wist ik veel wat er ging gebeuren. Ik vond het al wel raar dat we zo super vroeg gingen wandelen want dan is de geur van het wild nog vers en gaat mijn Drentenhart sneller slaan. Dat van de baasjes gaat dan ook altijd sneller slaan, maar dat is dan meestal van de grote schrik dat ik niet meer ga terugkomen. Zo ook dus maandag want verstopt in de greppel zat aldaar een fazant te genieten van een rustig moment. Hopelijk zat dat beest er al wat langer want ik moest weer zo nodig de 400 meter spurt gaan trekken achter dat beest. Kevin en Jonathan zouden mij nooit ingehaald hebben. Baasjes en Mirza dus nog veel minder. Jammer dat het beest ging vliegen en ik het ook nog eens uit het oog verloor ... anders had Aline nog lang kunnen wachten.
Dus net wat te laat bij Aline. Aline zo vernam ik lag ook al in de lappenmand want die heeft een baby in haar buik maar wil maar niet ophouden met werken. Dus heeft de mensendokter beslist dat Aline moet rusten. Het is te zeggen ... ze doet al veel minder. Gelukkig voor mij was Sara er en nog een aardige nieuwe meneer. Nadat ik was gewogen, kreeg ik een spuitje in de voorpoot en vanaf toen werd de wereld echt maf. Baasjes veranderden in roze olifantjes, ik zag overal regenbogen ... Baasjes zeggen dat ik in no-time skyhigh was. Wat er toen allemaal gebeurd is, weet ik niet zo goed. Ik wou wel wakker blijven maar dat ging niet zo goed maar ik heb - volgens Sara - gevochten als een leeuwin tegen de slaap.
Toen ik wakker werd, lag ik in een bench in de living bij Aline en haar boxer. Die boxer dacht me ook eens de les te komen spellen maar die wist nog niet goed dat ik een pesthumeur had. Nadat mijn tandjes flikkerden en ik een zware grom liet horen, heeft ze me gerust gelaten.

Rond 14 uur hoorde ik een bekend geluid. Ik kon mij vergissen maar nee hoor, de auto van het baasje herken ik nu wel. ZO mottig als een krab ben ik uit de bench gekropen en naar baasje gegaan. Op mijn buik een joekel van een pleister. Ik hoorde Sara zeggen dat ik heel braaf geweest was (wat had je anders verwacht) en dat ik een vechtertje was. Alles was goed verlopen en de wonde was net iets langer omdat ze ineens mijn navelbreukje ook maar geholpen hadden.
Ik was toch blij dat baasje ondertussen ook geen olifantje meer was en gewoon terug baasje.
Voorzichtig heeft baasje me toen opgetild en in de auto gezet (doet ze anders nooit hoor) en ik moest veel rusten. Het is toen dat zielig kijken een andere dimensie gekregen heeft. Elke keer als baasje recht stond uit de zetel, begon ik wat te janken (ze noemen dat hier kozen - maar dat spreken ze nog anders uit). Daarmee stopte ik pas als baasje weer ging zitten en baasje had gedacht nog thuis wat te werken maar nee hoor...rustig met mij in de zetel was de boodschap.
Mirza was heel lief voor me en is mijn knuffel uit mijn mand in de zetel komen leggen. Ze was ook veel rustiger met spelen maar liet me vooral gerust.

Het is ook toen dat baasjes geleerd hebben dat 10 dagen in mensentaal, eigenlijk 3 dagen in Drententaal zijn, want na 3 dagen wou ik terug hollen, spelen, springen, ... En dat mocht nu net niet. Ze hebben al dat robbedoezen (hollen, springen, spelen, ...) vervangen door kroelmomenten en ook dat laat ik me gewoon over mij komen hoor.
Maar hoe je het ook draait of keert, Sara heeft het super gedaan en moeder natuur heeft me in geen tijd laten beter worden, dus ben ik gewoon terug de oude Luna met een paar dingetjes minder in mijn buik.

Ondertussen zijn we al een paar daagjes terug naar zee geweest, want dankzij de Drentenwandeling hebben baasjes daar een leuke B&B ontdekt en dat betekent dan weer voor ons lekker op reis en lopen op het strand. We zijn daar ook in een poepchic restaurant gaan eten waar we ons weer voorbeeldig gedragen hebben.

Net zoals in 2011 is het hier terug nieuw. Mijn eerste sneeuw toen, werd nu de eerste keer sneeuw met Mirza en ja mijn zus doet het super goed. Ze is even gek van sneeuw dan ik... Niks eng of ik durf niet, nee hoor, gewoon rennen en gek doen samen.

Het gaat ook super met Mirza's dieet, een ferm, slanke lijn zoals de mijne zal ze misschien nooit ni krijgen maar met enige trots kan ik je al wel zeggen dat ze ongeveer 8 kg is afgevallen. Die brokken zijn dus echt wel super zenne. Misschien moet baasje ook maar eens aan die brokken ...

Zo zie je maar dat hier alles zijn gangetje gaat. De skivakantie is het verschiet en dan mag ik terug mijn hippe schoenen aan.

Nog steeds je kleine meid

LuNa

Dik er naast Sabientje…

Mooie opklaringen na de middag klonk het rond tien uur op de autoradio onderweg naar de “MokkAmour” , waar onze baasjes vanmorgen gingen ontbijten !

Met de beste weersvooruitzichten konden de baasjes dus aan hun luxeontbijt beginnen. En het was lekker, goed en meer dan voldoende ! Een aanrader voor wie die eet gelegenheid in Vosselaar nog niet kent.

Bij het buitenkomen iets na elf uur was het al meer aan het regenen dan om negen uur en de lucht beloofde geen snelle verandering. Die verandering is er trouwens niet gekomen… Dik er naast Sabientje, volgende keer beter uw huiswerk maken.

De wandeling schoot er bij in, niet omdat het te nat was maar wel omdat het veel te smerig onderweg was.

Als compensatie is Lucy dan mogen mee gaan naar de Maxizoo. Het baasje had nog hondenbrokken en snoepen nodig en dat zijn zo van die dingen die je best doet met slecht weer.

Daar waar Belle of de anderen gewoonlijk hun manieren houden en overal afblijven, zo niet die jongste van ons . Voor ze aan haar snoeptocht begon was ze even langs de weegschaal gepasseerd… negenentwintig kilo Lucy gaf dat schermpje aan ! Dat wil zeggen dat ze op Heros met z’n negenendertig kilo de tweede zwaarste hier in huis is. Ze is trouwens nu ook al groter dan Belle en Hera en ze is nog maar tien maanden…

Op haar tocht tussen de snoep en eten rekken heeft ze dan de juffers van de bediening ook nog eens verleid. Want daar is ze nu ook eens super goed in !

Eerst bij aanvang een beetje schuchter en terughoudend en na enkele seconden beginnen likken uitdelen dat het niet mooi meer is.

Het baasje had toevallig het klein Kodakske in zijn vest zitten en dus hebben we van dat tafereel een getuigenis voor de eeuwigheid gemaakt.

Ondertussen is het pikkendonker geworden en je gaat het niet geloven… het regent niet meer !

Als de puppenkrant morgen pas na de middag verschijnt, niet ongerust zijn, het hoofdbestuur gaat morgenvroeg de begrafenis van de overbuur die in de nacht van maandag op dinsdag overleden is…

Belle & co

Belastingcontrole

Een secretaresse krijgt een telefoon van de belastingcontroleur.

"Juffrouw,wij moeten uw dossier eens volledig nazien"

"Waarom? Iets dat niet klopt ?"

"Wel juffrouw ,uw levensstandaard is veel te hoog volgens de inkomsten die u aangeeft.

U woont in een chique villa...

U heeft een tweede verblijf aan zee....

U heeft een appartement in de Ardennen.....

U rijdt met een chique Mercedes......

U gaat vier maal per jaar op reis.....

Met wat betaalt u dit allemaal ?

Kunt u ons een bewijs bezorgen van uw bron van inkomsten? "

"Natuurlijk Meneer. Ik maak onmiddellijk een fotocopie en ik stuur ze op.........."

L.M.

De puppenkrant 01-02-2013

Al een geluk vandaag dat Lennaert en Cartouche hun vrouwtje aan het .

schrijven hebben gekregen. Ons hoofdbestuur heeft deze morgen niet veel tijd om gazetten vol te schrijven. ’t Baasje en ’t vrouwtje gaan deze morgen “uit huis ontbijten”

Dat wil zeggen, ze hebben een tijdje geleden een “luxe”ontbijt cadeau gekregen voor bewezen diensten of voor een verjaardag of voor iets dat ze weeral lang vergeten zijn…

Dat luxe wil dan zeggen dat er waarschijnlijk weer bubbels aan te pas komt, en daar is het baasje niet echt gek van of ’t moesten bubbels van Spa Barisart zijn. (voor NL, Spa rood).

’t Baasje is al lang kontent als z’n zacht gekookt eitje, ééntje van ‘justekes’ vijf minuten is of het ontbijtspek krokant gebakken is, al dan niet met een lekker gebakken eitje eroverheen.

Gisteren kreeg ons baasje nog een telefoontje van Annemie. Of haar Kibbels volgende week enkel dagen zou mogen komen logeren ? Het baasje heeft gezegd dat Kibbeltje eerst maar eens moet komen proberen of ze net als met Belle, Hera en Heros ook met dat ongeleide projectiel, de Talibanteef , een genaamde Lucy door één deur kan .  Kibbels is al meer hier komen slapen en zelfs mee geweest naar Frankrijk wanneer haar baasje weer eens op een beurs in ’t buitenland moest gaan werken van haar werkgever Berghoff kook gerei, BBQ’s en ander mooi spul om met en uit te eten…(onbetaalde reclame mr Berghoff)

Er was ook nog een ander bericht uit Nederland van Lobke. Die gaf e rook nog een beetje geschiedenisles bij over een nacht nu precies zestig jaar geleden .

http://www.geschiedeniszeeland.nl/tab_themas/themas/watersnoodramp/deramp/

En dan nu het verhaal van Lennaert, onze zoon en broer bij zijn vader…

Hallo familie

Vanmorgen vertrokken mijn baasjes al vroeg naar Zevenaar. Ze gingen puppysnuiven! Alweer mochten papa en ik niet mee maar kregen we een lekker botje om enkele uren op te kluiven. Toen ze eindelijk thuis waren hebben we toch heel lang en indringend aan hen zitten te snuffelen. Zou daar de naam Puppysnuiven vandaan komen. Ik rook een mengeling van moeder Isa, melk, weke brok, en acht witte ijsbeertjes die hun best deden niet naast de krant te poepen (voor de Belgen: kakken) en te piesen.

Volgens de baasje waren ze om op te vreten en allemaal goed doorvoed en gezond! Samen met papa Cartouche heb ik de leukste foto’s uitgezocht.

Met mij Lennaert gaat alles zijn gangetje. Ik gedraag me goed, doe niet al te gek, knuffel met de kat, verzamel snoeihout in de tuin, zoek naar noten, sorteer de bloempotten, jaag de mol weg, sorteer het oud papier en leg alles netjes buiten voor de deur op de mat. Nee, met mij in huis wordt het geen rommeltje! Snap alleen niet dat ze daarover mopperen.

Vele warme snuifjes en duwtjes,

Jullie Lennaert

En dan nog een beetje geschiedenisles van Lobke

Lieve mams,

Het was een bewogen dag vandaag, letterlijk gezien dan hè! Het heeft hier vandaag behoorlijk hard gewaaid. Zó erg, dat ik vanochtend meer dan de helft van m’n snuffelgebied kwijt was geraakt aan het water. Het Hollandsch Diep was buiten z’n oevers getreden, het water stond tot aan de dijk.

Vandaag zestig jaar geleden (hebben ze me verteld) heeft het hier ook gestormd, en toen is Zeeland, Goeree-Overflakkee, maar ook een deel van de Hoeksche Waard, waaronder Numansdorp, onder water gelopen, en zijn heel veel mensen verdronken. Volgens m’n vrouwtje hebben de mensen die dat toen hebben meegemaakt vandaag die angstige dagen herbeleefd door de storm die er vandaag was. Maar dat was vóór mijn tijd. Ik had er alleen maar plezier van, heb me suf gerend. Vanmiddag gingen we wéér daar naar toe, en toen was het water weer gezakt. Leuk hoor, want langs de vloedlijn lagen opeens allemaal interessante dingen die met het water waren aangespoeld, dode vogels en zo…….. Ik heb een hele mooie gevonden, tenminste, dat vond ik. M’n vrouwtje wilde hem natuurlijk weer hebben, bang dat ik hem op zou eten. Maar daar trap ik niet meer in, als ik hem afgeef mikt ze die vogel weer de sloot in, of hangt hem in een boom, doei………….. Ik heb er uiteindelijk ongeveer 20 minuten mee in m’n bek gelopen, en toen toch maar geruild voor wat lekkers, want m’n vrouwtje dreigde in de auto te stappen en zonder mij weg te rijden. Morgen maar weer eens zien of er nog meer te vinden is!

Knuffels voor jullie allemaal,

Je Lobke.

Psychologie vs Rechten…

Een jonge kerel vraagt aan een meisje in de universiteitsbibliotheek :

"Stoort het als ik naast jou kom zitten ?"

Het meisje antwoordt met luide stem : "IK WIL HELEMAAL NIET DE NACHT MET JE DOORBRENGEN !
Alle studenten in de bibliotheek beginnen de kerel, die zich erg gegeneerd toont, aan te staren.

Na enkele minuten staat het meisje op en wandelt rustig langs de tafel waar de jongen intussen heeft plaats genomen en zegt :"Ik studeer psychologie en ik weet hoe mannen denken. Ik ga er van uit dat je er erg mee verveeld zat, nietwaar ?"
Daarop antwoordt de jongen met luide stem : "500 EURO VOOR 1 NACHT ? DAT IS VEEL TE VEEL !".

Iedereen in de bibliotheek staart in shock naar het meisje. Daarop fluistert de jongen in haar oor : "Ik studeer rechten. Ik weet hoe ik iemand zich schuldig moet doen voelen ..."

J.V.H.

De puppenkrant 31-01-2013

Wat gaat het jaar weer snel in puppenland… 31 Januari staat hier bovenaan de puppenkrant en dus is januari 2013 ook verleden tijd.

We hadden veel kattenkwaad te melden, we konden goed lachen met de Drentenfratsen. We hadden bakken sneeuw over ons en een overvolle lappenmand bij baasjes en Drentjes.

Meestal waren er artikelen genoeg voor de krant, soms niet, en dan moesten wij de krant volschrijven, omdat er ten velde weer eens niets gebeurd was.

Dat laatste “niets gebeurd” komt hier in de roedel nooit voor. Er is altijd wel één van de vier exemplaren Drent die hier rondlopen die voor enige sensatie of calamiteiten zorgen…

Zoals ook nu weer… moeder en dochter Hera en Lucy betwisten op dit moment een strijd over het alleenrecht, om op het namaakvachtje dat normaal voor hen voor de kachel ligt te mogen liggen.

Dat gaat dan gepaard met (speels) grommen naar mekaar, en zich groot maken door rechtop, op de achterpoten, de andere te intimideren. Mooi om te zien en zolang ze in huis niets omverlopen of stoten gedogen de baasjes hun activiteiten….

Met Belle, die zich zondag bezeerd had , wij dachten aan hernia, blijkt alles terug in orde te zijn. Die moeten we ook alweer intomen en haar terecht wijzen omdat ze nog altijd aan de pillen en de Metacam is…

Belle & co

Toch nog mooi…

Wat zich deze morgen aankondigde als “blijf maar liggen, ’t is te guur buiten” is uiteindelijk nog erg mooi geworden. Zo mooi dat het baasje er drie wandelingen aan over gehouden heeft.

Hij is begonnen met Belle die over haar pijn in haar heupen/poot heen is blijkbaar. Waarom die “blijkbaar” zal de aandachtige lezer zich afvragen ? Het is inderdaad zo dat Belle zich een ganse dag gedijsd houdt en dan, vanaf het moment dat ’t baasje zijn jas aantrekt en een leiband neemt, die rustige Belle verandert in een wilde furie die weg wil, en wel zo snel mogelijk. Ze poogt dan met alle kracht die ze in zich heeft (en dat is nogal wat PK) de baas door het bos te sleuren. Die “blijkbaar” is hier dus meer dan terecht !

Dan was het de beurt aan Lucy. Nog zo’n trekker-trek geval. Als we die meenemen naar zo’n trekker-trek wedstrijd voor tractoren gaan er veel landbouwers hun trekker van de hand doen en inwisselen voor een gezond Drententeefje !

Als we dan de volgende wandeling met Hera en Heros samen doen is dat een verademing. Die twee lopen tot het einde van de lijn. Gewone leiband, rollijn of jachtlijn, aan het eind trekken die twee nog amper. Die twee krijgen dan nogal eens een rondje groter of andere wandeling dan de gewone door bos en weide.

En dan wacht voor de baas ’s avonds weer een ontgoocheling… Hij denkt dan dat ‘m een heel grote wandeling heeft gemaakt en dat ‘m daar kilo’s van gaa kwijtspelen… Dat eerste van die grote wandeling is wel waar, maar dat vertaalt zich nog steeds niet in een lager gewicht tot nu toe…

Belle & co

Opgepast voor gauwdieven…

Het schijnt overal in het land te gebeuren op parkings van Aldi.

Het werkt als volgt: twee meiden van begin twintig (vermoedelijk uit Oost-Europa) spreken je hulpeloos kijkend aan op het moment dat je de
boodschappen aan het inladen bent. Ze hebben hele strakke T-shirts aan en je kan goed zien wat er in zit!!!!!
Met een erg zielig, maar toch wel geloofwaardig verhaal bedelen ze om een lift naar een plaats in de buurt.

Eenmaal achterin gestapt, beginnen de dames elkaar te betasten, waarbij

ze er goed voor zorgen dat je dat kunt zien via je

binnenspiegel.
Daarna klimt een naar de voorstoel en heeft seks met jou.
Ondertussen merk je niet dat de ander je portefeuille of portemonnee jat .

Die van mij is afgelopen maandag gestolen.

En dinsdag en donderdag ook al.

Vrijdag zelfs twee keer !!!
Woensdag kon ik helaas niet gaan...

L.M.

Let wel, dit verhaal/mop is niet autobiografisch, het is getekend  L.M.

De puppenkrant 30-01-2013

Wat een trieste dag gisteren… hoewel het maar éénmaal geregend heeft, viel die bui tussen 08u00 en 23u00. Het baasje wilde wel een wandeling gaan maken maar heeft er dan toch maar van afgezien toen hij merkte dat enkel de bovenlaag van de pad ontdooid was. De herinnering  aan vorig jaar toen hij in soortgelijke omstandigheden door Heros en Hera op z’n achterste door een plas dooiwater is gesleurd, is nog te levendig.

Maar de avond bracht nog soelaas. Na een telefoontje is ons baasje na 8 uur nog vertrokken en bij thuiskomst had hij een grote bak  herten en everzwijn vlees bij voor ons.

Daar gaat hij morgen nog werk aan hebben vooraleer dat allemaal in de diepvries of in steriliseerbokalen is beland .

Op dit moment zit de baas door zijn voorraad kippenvlees en zijn we in de “wildweken” beland. Nu zijn we daar niet echt rouwig om, want zegt het gezegde niet “verandering van spijs doet eten ?”

In Oostrozebeke gaan ze waarschijnlijk een gepeperde waterrekening krijg dit jaar. Louis heeft de waterkraan open kunnen draaien. Maar dat laten we Louis’ zijn vrouwtje zelf vertellen…

Belle & co

Louis en de waterhistorie…

Dag Jan,

Hier de nieuwsflash voor West-Vlaanderen van de plaatselijke reporter.

Los van het vele dooiwater gisteren, hadden wij een heel hoge concentratie van water ter hoogte van onzen bouw. Heel toevallig was de enige aanwezige onze Louis.

Na een aantal dagen bench overdag (door de vorst), was hij gisteren weer op vrije voeten aan ‘den overkant’*. Hij was dan ook door het dolle heen.

Zo dol dat toen we thuiskwamen, we toch een paar bottekes nodig hadden om zijn residentie te betreden…

Met de vorst had Steven een deken rond het buitenkraantje gedraaid om het niet te laten bevriezen. Dat buitenkraantje zit in de tussenbouw waar Louis overdag verblijft.

Als een echte Drent en goede huisvader, redeneerde Louis dat een dekentje niet aan de muur moet hangen en heeft dit dan ook vakkundig van de muur verwijderd, dat en nog iets meer. Hij is er dus in geslaagd om de kraan open te zetten waardoor het water dus uren moet hebben gestroomd. Een privézwembad dus. Gelukkig voor hem is het daar nog niet gevloerd en loopt het scheef. Bovendien staat zijn hok (toevallig) op het hoogste punt. Zodoende heeft hij gedurende een hele dag het gevoel gehad van ‘een stekje aan het water’.

Met vriendelijke groeten,

Ilse Mortier

*nvdr: de familie is aan de overkant van de straat van waar ze nu wonen een nieuwe woning aan het bouwen.

Op restaurant…

Een koppel gaat uitgebreid dineren.
Bij het aperitief valt het de man op dat alle obers een lepel in hun borstzak dragen.
Hij vraagt hun ober waarom dat is.
De ober antwoordt: "Wel, dat zit zo meneer. Een deskundige heeft, in opdracht van het management,

een studie verricht naar de mogelijkheden om efficiënter werken.
De deskundige heeft vastgesteld dat ongeveer 70% van wat valt, de lepel is.
Wij moeten die dan oprapen, een andere gaan halen en dat betekent heen en weer geloop naar de bestekkast".

Terwijl hij dat vertelt klettert er achter hem een lepel tegen de grond.
De ober draait zich om, raapt de lepel op en legt vlot de lepel die hij in zijn borstzakje heeft bij de gast op tafel.
"Ziet u? Zo besparen wij ongeveer 2 mandagen per maand en kunnen we dus onze klanten beter bedienen".
"Oh", zegt de man, onder de indruk van zoveel vernuft "dat is slim bedacht!".
Na een tijdje valt het de man op dat alle obers ook een koordje om hun nek hebben hangen.
Hij spreekt hun ober aan en vraagt waarvoor dat koordje dient.
Wel, dat zal ik u vertellen meneer, diezelfde deskundige heeft vastgesteld dat wij obers toch wel gemiddeld 2x per avond naar het toilet moeten om te plassen.

Dan moeten wij euh, u weet wel, ons ding uit onze broek halen en daarna onze handen wassen, dat kost tijd.
Dus heeft die deskundige dat koordje bedacht en als we dan daar aan trekken, komt onze euh, u weet wel, uit de broek en hoeven we hem niet aan te raken.
Dus ook niet onze handen te wassen en dat bespaart weer zo’n 3 mandagen per maand".
De cliënt zit perplex over zoveel vindingrijkheid en is even in gedachten.
Dan vraagt hij: "Ja maar, hoe doet u de, euh, u weet wel, weer ín de broek?".
De ober buigt voorover en zegt op vertrouwelijke toon:
"Hoe mijn collega’s het doen weet ik niet maar ik gebruik de lepel".

L.M.

De puppenkrant 29-01-2013

Het was weer “kaartjesdag” zondag. Het is bij ons de gewoonte dat elke pup van het laatste nestje elke zevenentwintigste van de maand,op die dag zijn ze geboren een “Jacqui Lawson virtueel kaartje” in de mailbox krijgen. Zondag was het de achtste maal dat we zo’n kaartje stuurden aan Lando, Lobke, Lili-lou, Lana, Louis, Libre, Loek, Lowie, Liv, Lesco, Lennaert en zelfs onze eigen Lucy. Die laatste krijgt dat kaartje hoofdzakelijk om ons hoofdbestuur de gelegenheid te geven de goeie gang van zaken in ’t oog te houden.

Dat het telkens weer in goede aarde valt blijkt dan weer uit de reacties die we dan nadien in onze mailbox vinden.

Dit was het kaartje wat we ditmaal stuurden…

http://www.jacquielawson.com/preview.asp?cont=1&hdn=5&mpv=3346762&path=98301

Van Lennaert kregen we dan twee foto’s, genomen op 27-01 samen met vader Cartouche.

Hier het berichtje van Louis & co

Dag Jan en Co,

Bedankt voor het kaartje.
Een hond kan hem geen betere peter en meter bedenken dan jullie(dat zijn jullie toch een beetje voor alle puppies die jullie de wijde wereld insturen)

Bo heeft vandaag zijn eerste spreekbeurt en die gaat natuurlijk over Louis. Hoe kan het ook anders. Daarbij wordt niet zoveel over Louis gezegd maar wel over de weg die wij hebben afgelegd om een hondenras te kiezen, een nest te vinden en hoe blij we zijn met dat nest dat we gevonden hebben. Bij deze kan ik bevestigen dat wij het nest met het gouden ei(12 gouden eieren) gevonden hebben.
Stan heeft daarbij nog een powerpointpresentatie gemaakt waar je U mag tegen zeggen. Ik stuur ze wel eens door.
Ondertussen zit ik te duimen dat hij het heel goed doet.

Groetjes

Ilse en Co

PS: heb gelezen dat er plaats is gemaakt in de lappenmand. Veel beterschap en rust maar een beetje want als ik denk aan hoe Louis trekt, kan ik me al levendig voorstellen hoe rustig jouw wandeling is als de trekpaardjes beginnen.

Actuele Gezondheidsbulletins

Na de minder fraaie berichten van deze morgen in de puppenkrant kunnen we zeggen dat de toestand van Belle inde goede richting evolueert.

Nelly was deze morgen terug hier voor Belle en is er haast van overtuigd dat Belle zich heeft gekwetst aan de rechterachterpoot. Wat de oorzaak juist is geweest is niet zo heel duidelijk, een verzwikking, een overbelasting, hernia ?

Wij hebben een voorschrift voor pillen gekregen en ’s morgens mag ze een normale dosis Metacam hebben.

Bij de apotheek heeft het baasje toch ook weer rare ogen getrokken. De apothekeres van dienst, (’t baasje en zij begroeten elkaar telkens met “hé maat”) Merkte dus dadelijk dat het een voorschrift van een dierenarts was maar het wel een mensenvoorschrift was.

En dan beginnen de “problemen” dan moeten ze weten wie de patiënt is want het geneesmiddel moet steeds traceerbaar blijven. ’t Baasje mag die pillen dus niet doorgeven aan den eerste de beste koereur die ze gaat gebruiken om de tour de France mee gaat winnen.

Als die wielrenner er goed mee rijdt is dat een wonder en mirakel waar ze in Lourdes verlegen van worden. De apothekeres vertelde dat ons baasje de patiënt (ons Belle) moest verwittigen dat het gevaarlijk zou zijn moets de patiënt met de auto gaan rijden ! ! ! Ons Belle aan het stuur van de Masjebashi of de Citroen Drentmobiel, stel je voor, dan mag je daar niet mee lachen want dat is bloedernstig !

Met het baasje gaat het ook beter maar dan zonder chemische brol van bij de apotheek. Die heeft zich net zo rustig gehouden als Belle, alleen heeft ’t baasje niet gans de dag liggen slapen op het tapijt tussen  zetel en salontafel met af en toe een bezoek aan Belle’s bench.

Belle & co (vandaag vooral de co)

De puppenkrant 28-01-2013

Ons baasje had het hier gisteren over de lappenmand waarin we Carine, Steven en Nico konden vinden. Awel, die drie mogen opschuiven, er komen nog twee fraaie exemplaren het clubje vervoegen. Alleszins toch tijdelijk.

Gisterenavond is Nelly nog hier geweest voor Belle. Die heeft met uitzondering van een heel rustig klein blokje rond,  geen of weinig beweging genomen. Nelly vermoed een hernia in Belle’s nek. Dus kerels en dames in de lappenmand maak maar plaats want ook baas Jan heeft een kwaaie nacht gehad. Die is gisteren in een door de sneeuw onzichtbare konijnenpijp gestapt met een pijnscheut door zijn rug. De ganse dag heeft hij zich sterk gehouden en ook nog de drie dagelijkse hondenwandelingen gemaakt. Maar vannacht heeft ‘m slecht geslapen van de rugpijn.

Wat gaat het worden, Nelly komt in elk geval terug om de toestand van Belle na te kijken en gaat het baasje ook naar de dokter deze voormiddag voor een “tube warm zalf ” ?

We houden jullie op de hoogte zoals altijd…

Belle & co

Lobkes belevenissen van de laatste dagen

Dit bericht is een dag oud en waar “morgen” staat of “vandaag” dien je “gisteren” te lezen… Te moeilijk ? geef maar een signaaltje dan krijg je er een tekeningetje gratis bij.

Lieve mams,

Heeft het bij jullie ook zo hard gesneeuwd? Hier wel, en ik heb er heerlijk in gerend vandaag. Volgens m’n vrouwtje zal het voorlopig wel de laatste keer zijn geweest, jammer hoor! Ze zei ook nog dat ik binnenkort wel weer een moddermonster zal zijn na het wandelen. Nou ja, vandaag heb ik er in ieder geval nog van genoten!

Morgen (vandaag) zijn we alweer 10 maanden. Het is te merken, zeggen ze hier. De oren werken steeds minder, en ik zoek steeds meer avontuur op. Deze week heb ik m’n baasje nog even een hartinfarct bezorgd toen hij lekker ‘’ontspannen’’ met mij liep te wandelen, hihihihi……….. Ik heb hem verrast door een sprint te nemen, en whoppa over een schapenhek te springen, door de schapenwei te rennen en whoppa over het volgende hek te springen de weg op…………….. De schapen waren er niet hoor, daar waren ze hier wel blij om, en ook dat er geen auto’s aankwamen! ‘’Dat heeft Siebe nog nooit gedaan’’, zei m’n vrouwtje. Ja, nou, én???? Ik heet geen Siebe, tóch??

Kusjes weer van je lieve Lobke!

Glibberig…

Glibberig, dat is wel het minste dat je er van kan zeggen, van de wegen en paden vandaag. Spekglad zou misschien nog beter zijn maar we zijn niet onderuit gegaan, en dat is zowat het belangrijkste vandaag.

Je staat er van versteld hoe snel de dooi zijn werk heeft gedaan. Een beetje regen viel er af en toe deze morgen en we moeten zeggen, de zon kon het niet sneller laten dooien.

Op geen tijd was het wegdek in onze straat sneeuw en ijsvrij. De oprit voor het huis waarvan één helft was geruimd, was tegen de middag volledig sneeuwvrij, zonder het gebruik van zout of van de zon.

Maar de jachttraining van Lucy was niet zo’n succes, de paden in het bos waren gewoon verraderlijk glad met sneeuw met ijs eronder.

In de weide heeft het baasje zich flink pijn gedaan toen hij in een onder de sneeuw verborgen konijnenpijp trapte en er zo’n twintig centimeter diep inzakte. Niet goed voor de rug, bijna kon hij bij in de lappenmand gaan liggen, samen met Carine, Nico en Steven.

De helft van de les hebben we dan binnen doorgebracht met theorie over het apporteren. Die kunnen we terug vinden in het boek “de drie apporten” die we ons vorig jaar aanschaften.

Vandaag was het boek van Johan Kraay “veelzijdig naar de top” binnen gekomen en konden wij het in ontvangst nemen. Daar gaan dan enkele uren PC werk voor moeten opgeofferd worden om dat te lezen en door te nemen !

Volgende week geen jachttraining meldde de trainer. Die gaat volgend weekend  zelf op jacht… en wij oefenen inmiddels de apporten met Lucy. Ook Hera gaat nog eens een herhalingslesje krijgen nu haar cursus bij Jac Orion is afgelopen en we daar nog moeten wachten tot het voorjaar vooraleer we daar terug aan de slag kunnen !

Belle & co

Ja watte…

Ik zei tegen mijn maat " Kijk eens naar die twee ouwe venten aan de andere kant van de bar"

"Zo zien wij er over 10 jaar ook uit ".

Hij keek me aan en zei, "Dat is 'n spiegel... onnozelaar "

L.K.

De puppenkrant 27-01-2013

De lappenmand is nog steeds niet leeg bij de drenteneigenaars. Nico sukkelt nog steeds met zijn rug, Carine van onze Harko in Oostkamp loopt nog steeds mank na een “aanvaring” met een Tollerke op het strand eind december. Steven zal ook nog wel even “bezig zijn met zijn afgescheurde Achillespees…

En dan zegt ons baasje dat hij zoveel mogelijk van huis weg is omdat het bewezen is dat de meeste ongevallen thuis gebeuren. Niks van aan, de herstellenden van enkele lijnen terug hebben hun kwetsuren opgelopen op het werk, op het strand en op de voetbalplein !

Weet je wat, we gaan gewoon naar de jachttraining zo dadelijk. Daar hebben we nog niet van gehoord dat er accidentjes zijn gebeurt. Of de trainer moest zich van munitie vergissen wanneer hij gaat trainen op schotvastheid van de hondjes… Een echte kogel of een losse flodder, een wereld van verschil als je het onderscheid niet kent !

Lando vertelt zijn “Liereman” verhaaltje

Dag mamsie en Faes-familie,

uit het oog is niet uit het hart hoor!!! 't is hier gewoon wat hectisch. Mijn baasje is al 6 weken thuis met een hernia en dat gaat nog wel even duren. Het leuke voor mij eraan is dan wel dat ik altijd gezelschap heb overdag en ik terug veel in de Liereman kan gaan wandelen overdag want 's avonds was dat altijd te donker in de winter. Aan de lange lijn kan mijn baasje dat maar aan de korte lijn is at niet gezond voor zijn rug als ik trek en snok. (en dat  schijnen drenten wel eens te doen hé)

Thiebe is terug uit de gips met zijn polsen en is zelfs al terug gaan volleyballen.

Ik onderhoud mijn aanrecht en tafeldiefstallen goed. Geen kruimeltje is er veilig voor mij.

Vorige week ben ik nog hééééééééééél boos geweest op mijn baasje. Heeft ze het toch niet gepresteerd om in haar eentje bij jullie op bezoek te komen zeker. 'k Rook het gelijk toen ze thuiskwam. Als ze dacht dat ze dat ging kunnen verbergen voor mij kent ze mijn drentenneus nog niet. Gelukkig zie ik morgen ons Lucy alweer op de training. Hopelijk gaat het dan niet weer sneeuwen want dan wordt de training afgelast.

suuuuuper veel likjes,

Lando

Wat gaat dat geven ?

Zullen we eens even koffiedik kijken ? Wat gaat dat geven als morgen de dooi inzet ?

Zonder koffiedik kijken kunnen we nu al met zekerheid zeggen “ het zal er niet uitzien hier thuis”. Een keuken en huiskamer met slip en schuifsporen van  zestien Drentenpoten ! (hier zetten we nog een uitroepteken)

Na een wandeling vier ‘vetzakskes’ die er uitzien alsof ze juist het wereldkampioenschap moddercatch hebben betwist ? (vraagteken omdat we niet weten waar we gaan wandelen)

Hoelang gaat ons Lucy haar ijslolly aan de dakgoot het nog houden ? (kunnen we van in de huiskamer volgen)

Gaat Lennaert en Cartouche de zandzakjes al mee moeten helpen vullen/aanslepen daar met zicht op de Maas ? Als al die sneeuw plots gaat dooien, geraakt de Maas dan niet overvol ? (We horen het dan van hen)

En dan dichter in tijd, wat morgenvroeg ? Regen ? Sneeuw? Dooi ? hoeveel graden ? Jachttraining of niet ? Morgen middag weten we daar al antwoord op.

Dat zijn zowat de vragen die onze baas zich stelt terwijl wij gerekt en gestrekt voor de houtkachel en in de zetel liggen en ons van al die zaken geen fluit aantrekken. We maken er onze baas wel een beetje jaloers mee. En het antwoord is zo simpel als een Drent het bedenken kan “leg je er naast baas” !

Maar… wat gaat dat geven ?

Belle & co

De puppenkrant 26-01-2013

Onze bazen roken lekker gisterenavond toe ze terug thuis kwamen van de nieuwjaarsreceptie van het KTA-Herentals, de school waar onze baas vroeger zijn boterhammetjes verdiende. Nu rook de baas niet naar de school maar naar Border Collie !

Dat kwam zo… Gewoonlijk klit zo’n groep leraars soort bij soort en zo ook zaten onze bazen bij ’t baasjes oudste collega, “de Pierre” . Lezers van ons blog kennen hem van het seniorennetblog “een Border Collie zonder schapen”, https://blog.seniorennet.be/michka_en_cheeta/ meer foto’s van Pierre & Michka: http://fotoalbum.seniorennet.be/michka/michka

En zo komen we “to the point”… Het baasje heeft na de receptie Pierre mee tot bij hen thuis met de Masjebashi meegenomen, en toen moesten de baasjes nog binnenkomen voor een laatste “afzakkertje”. En zo komt het dat onze bazen overvloedig roken naar Michka en Canniche. Canniche is de jongste Border Collie daar in huis en al even krankzinnig zot als onze Lucy. Michka is de oudste en even oud als Belle. Zo komt het dat het hoofdbestuur zich danig diende te verantwoorden over “waar hebde gij gezeten mannekes ?”

Uiteindelijk kwamen ze met een voor ons aanvaardbare uitleg, binnenkort zouden wij misschien zelf wel eens kunnen kennismaken met de Mertens’ Border Collies zeggen de baasjes. En toen waren we tevreden.

Met een dag vertraging krijgen we hier nog het verhaal van Lana en Steven die nog altijd sukkelt met een van z’n achterpootjes . Die heeft een afgescheurde Achillespees waar hij van het revalideren is . En dat blijkt voor Steven een handicap te zijn in zijn relaties met de vrouwen bij hem thuis. Hij doet dan ook een dringende oproep voor raad aan de mannelijke lezers van dit blog met de vraag hoe zijn die problemen oplossen.

Hier het verhaal van Steven en Lana

Dag allemaal,
Vandaag is het Steven aan het woord! Jan en Heros,hoe doen jullie mannen dat toch met al die vrouwen rond uw gat? Hier hebben mijn dames precies een complot tegen mijn gesmeed. Nu ik niet uit de voeten kan, gaat ons Eva steeds shoppen en steelt ons Lana alles wat los ligt. Nu kan ik met mijn eigen ogen zien dat Lana erg koppig is en voorzien is van een ferme tros bananen in de oren. Lana spendeert nu heel wat tijd met Eva en dat begin ik te merken!!
Die 2 kunnen precies niet meer zonder elkaar!!!! Wanneer Eva even de ruimte verlaat, roept Lana de hele buurt bijeen. Zit Eva nog in de badkamer dan duwt Lana met veel geweld de deur open. En ik ... Ik zit hier maar Lana terug te roepen. Wanneer ik hier nu eens zou beschrijven wat die 2 aan het doen zijn ... Daar zou menig man jaloers op zijn ....
Eva zit bij Lana op de grond en geeft haar een deugddoende massage. Lana op haar beurt ligt te knorren van contentement en lebbert haar vrouwtje volledig af.
Ik zal maar wachten tot later op de avond zeker ...
Heren, ik richt mij tot jullie! Hoe doen jullie dat met al die vrouwen?
Een verwaarloosde Steven