Gebeurt heel zelden…

Is er leven na de dood ?

Is er leven na de dood staat er op het bord,

Maar ook “kom binnen en je weet het”

Maar je kan het ook te weten komen op deze link…

http://www.youtube.com/watch?v=xTaX4ZzN6R0

Schrik gepakt…

Deze namiddag mocht het baasje zijn gebroken “onbreekbare titanium” leesbril terug gaan ophalen bij het brilcenter in Herentals. Ditmaal mocht Heros mee met de auto en het baasje.

Na de nodige toertjes door het centrum van Herentals om een parkeerplaats te vinden konden wij de auto toch nog kwijt op het marktplein te Herentals.

Net toen het baasje Heros uit de auto liet springen passeerde er achter onze rug met het nodige en onnodig lawaai een lijnbus die dan ook nog eens over een verkeersdrempel hotste.

Heros schrok zo hevig van het lawaai dat ‘m net zo snel terug in de auto zat als hij er uit gesprongen was. Het baasje heeft zelfs niet gezien dat hij wel daadwerkelijk de grond heeft geraakt met zijn poten.

Nadien was hij er met geen argument nog uit de koffer van de auto te krijgen en zat de sukkelaar daar bibberend tegen de achterzetel. Nu is Heros er altijd wel eentje geweest die zijn naam Hero (held) nooit heeft waar gemaakt, maar dit sloeg alles. Het baasje heeft hem dan maar gelaten waar hij goed zat en is dan maar alleen naar de winkel gestapt.

Eens het baasje na een kwartier terug kwam, was de schrik over en konden we met een terug normale Heros richting Vosselaar.

Van een zaak zijn we wel zeker, lijnbussen zullen nooit de grote sympathie van Heros krijgen na vandaag…

Belle & co

Marktplein Herentals

Puppies ! ! !

Het is zo ver… Bij Hadise is vandaag, vier weken nadat ze bij haar “loverboy” Cartouche is geweest een echo genomen .

En we mogen het verklappen, Hadise is drachtig ! Haar bazinnetje Ute kon ons melden dat zij op het beeldscherm ze pupjes heeft kunnen zien. Nu waren onze baasjes wel op dat moment in druk verkeer met de auto, maar het baasje kon het niet laten van haar proficiat te wensen met haar twaalf er aan komende puppies.

Ons baasje gaat er immers van uit dat zij maar de pupjes hebben gezien aan één zijde van Hadise’s buikje (straks is dat BUIK) en dat er hoogstwaarschijnlijk aan de andere kant ook nog wel eens zes konden zitten. En toen was het eventjes stil aan de andere kant van de lijn…

Nu moet je weten dat ene Jean-Pierre ons baasje ook haast twee maanden heeft geplaagd met dat L-nestje van Hera dat ook wel een voetbalploeg groot zou worden. En dat ‘m op ’t einde van de rit nog gelijk had ook ! Meer nog, er was nog een arbiter aan de ploeg toegevoegd ook. Dus is het besluit van ons baasje “ieder om beurt moet kunnen”. Trouwens uit Numansdorp kwam van ’t vrouwtje van Lobke en Siebe een soortgelijke reactie op hun blog !

http://www.bloggen.be/hadise_en_jago/archief.php?startdatum=1344808800&stopdatum=1345413600

Ook willen we nog eens vermelden dat er in Leopoldsburg bij de Drentenkennel “van ’t Jasperspad”, het geboortehuis van Cartouche, ook nog puppies verkrijgbaar zijn. Daar kregen we gisteren de melding, met foto’s, dat daar ook nog op dit moment vier weken oude pupjes op een baasje wachten. Er zijn daar op dit moment nog vier reutjes en één teefje verkrijgbaar. Voor meer nieuws en mooie foto’s van moedertje Javana en haar puppies kan je op de site van ’t Jasperspad vinden, http://drentschepatrijshond.webnode.nl/

Belle & co

Einstein…

Einstein staat op een feestje, komt er iemand naar hem toe.
Einstein vraagt: 'Wat is jouw IQ?'
'250', zegt de persoon.
Dus begint Einstein te praten over kwantische natuurkunde, black
holes, singulariteiten, ruimte-tijd.

Na een tijdje komt er een ander naar hem toe en Einstein vraagt
hem ook: 'Wat is jouw IQ?'
'150', zegt de persoon.
  Dus begint Einstein te praten over fiscaal recht, ethische conflicten met
  genetische manipulatie.

Iets later komt er weer iemand naar hem toe.
Einstein vraagt: 'Wat is jouw IQ? '
'100', antwoordt de persoon.
Dus begint Einstein te praten over de regering, de lonen en benzineprijzen.

Nog iets later komt er weer iemand naar hem toe.
  Einstein vraagt :'Wat is jouw IQ ?'
  '50', antwoordt de persoon.
  Dus begint Einstein te praten over Big Brother, Blind Date, DePlanckaerts,
  De Pfaffs......

Komt er daarna nog iemand naar hem toe.
  Einstein vraagt:'Wat is jouw IQ?'
  '10', antwoordt de persoon.
  Daarop zegt Einstein hem :
  En.....? Veel werk bij de flikken?

L.K.

Wij weten wel beter…

Lana begint haar bericht met “Amai wanneer je zou denken dat er in Aalter niets te beleven valt…”. Maar dat denken wij helemaal niet, er gebeuren kasteelmoorden, een gemeente die “Crembo” als burgemeester heeft moet wel van wanten weten, en er woont een Lana, dochter van Hera en Cartouche en zoals ze zelf zegt, “verwend nest” van Eva en Steven. En daar zou niks te beleven vallen ? “da kan ni” zeggen wij dan.

De jachttraining die ze volgt in Heurne blijkt een schot in de roos te zijn. Ook al omdat ze samen met broer Louis daar bezig is. Maar ook twee groottante’s, zussen van oma Belle, trainen daar.

Eén zaak in haar verslag is totaal nieuw voor ons. Geen van de zevenentwintig pups die tot nu toe hier ten huize zijn geboren hebben het ooit gepresteerd van bloesem van de fruitbomen al springend buit te maken. Op uitzondering van Aalterse Lana uiteraard…

En dan schrijft Eva dat er niets te beleven valt in Aalter…

Belle & co

Nieuws van Lana uit Aalter…

Amai, wanneer je zou denken dat er in Aalter niets te beleven valt ... Ben je lelijk mis ! Mijn secretaresse was drukbezet door allerlei schoolse activiteiten, vandaar de vertraging!
Deze week stal ik het zachte plastiek van de kaas. Gevolg: grote paniek bij de baasjes (door mijn reputatie ) maar de dag nadien kwam het plastiek er met een laagje donkere chocolade weer volledig uit! Oef! Vrijdag kwam het vrouwtje 's nachts thuis van school en zag mijn laatste bezigheid liggen in de garage: een gescheurde mat! Een reservemat lag er niet meer op zolder dus moest ik gaan slapen zonder mat. Mijn baasjes zeiden:" ze moet het maar weten, het zal haar leren respect te hebben!" Maar ... Dachten ze nu echt dat ze een verwende Drent zoals ik konden straffen op die manier? Dan zijn ze echt wel mis! Ik heb om12, 3 en 5u stevig en goed luid liggen piepen afgewisseld met een luide blaf! Wie werd er gestraft? Yep, de baasjes met een slapeloze nacht!!! Prompt werd zaterdag een nieuwe mat gekocht en sliep ik de volgende nacht weer als een engel!!! ( de prinses op de erwt zegt het vrouwtje). Zondag ben ik naar de vervolgcursus van de jachttraining geweest. Met veel fierheid haalde ik de dummie in 1 keer uit het veld. Het jachtschot schrikt mij niet af en zoeken doe ik als de beste! Ik moest ook overzwemmen! Het overzwemmen deed ik in stijl maar het terugzwemmen daar kwam veel gespets bij te pas!!! Broer Louis is misschien niet de meest enthousiaste voor het apporteren maar zwemmen deed hij in stijl! Volgens mij wilde hij zich niet vuil maken, hij kwam net van de kapper. En het moet gezegd worden, mijn broer zag er schitterend uit!
In de namiddag deed ik een dutje in de zon! Toen de baasjes hun tuinmeubelen in elkaar staken kwam ik plots af met een mereljong. Waar het vrouwtje in de voormiddag zo trots op was ( apporteren van gevleugelde vriendjes) vond ze nu echt vies. Zo een levend klein vogeljong vol lanaslijm daar was ze niet verzot op. Eigenlijk was ik niet altijd even lief in de les ... Toen we moesten wachten bij een oefening kwam een jogger af en met veel lawaai ging ik er achterna.  Ik heb niets misdaan maar onze voorzitster was precies niet content...
Lieve groetjes, een overijverige apporterende Lana.
Ps ik heb al alle bloemen van het vrouwtje opgegeten en vind het nu echt lollig om bloesems te pakken in de vlucht.

Een waar beleefde hollandermop !

Je gelooft je ogen niet, maar hier moet je gaan kijken als je morgenvroeg wil opstaan met pijnlijke kaken en “bleitogen” van het lachen.

Echt waar, op het blog van Karin staat een waar gebeurde mop en je moet het zien want anders geloof je het niet !

Hier snel kijken : https://blog.seniorennet.nl/karin1953/

Belle & co

Op stap in de stad…

Vanochtend hadden de baasjes enkele boodschappen te doen in Turnhout. Zo van die zaken aankopen die je maar eens in de paar jaren doet zoals een batterijtje voor het uurwerk van ‘t vrouwtje, en potje (of twee/drie) crèmes uit de winkel van Paris XL, door ’t baasje gecatalogeerd onder de noemer “teutsmeersel” en een agenda, wel dik vier maanden over tijd maar nog altijd nuttig tot en met eenendertig december !

Je ziet, geen aankopen die je meermaals per jaar doet en waar hier in ’t dorp ook geen winkels meer voor zijn.
Een lange intro om te zeggen dat het een ideale trip was om één van de honden mee te nemen op boodschappentoer. We namen dus Lucy mee omdat die al zo weinig met de stad kennis maakt of het moest door de raampjes van de auto zijn.
 


Zelfs de ondergrondse parkeergarage onder de schouwburg was voor haar een belevenis. Daar moest ze van niveau -2 wel twee trappen doen. Iets waar ze amper de kans voor krijgt want thuis is “den boven” spergebied voor honden. Uitzondering maken we wanneer ze zo stinken dat alleen het bad soelaas kan brengen !

Maar ons kleintje heeft zich goed gedragen hoewel het baasje toch wel even moest opletten. Lucy had in ’t snuitje gekregen dat er veel dames met blote benen in het stadsbeeld waren opgedoken met dit mooie weer. Een ideaal moment om zo eens een lik langs die benen te geven. Het baasje heeft zich al lachend enkele keren verontschuldigd met de woorden dat hij het niet was geweest maar zijn mooi hondje… Maar hij voegde er wel telkens als compliment voor de dames wel aan toe dat hij stiekem een beetje jaloers was op Lucy om wat zij ongestraft mocht doen …

En de dames in kwestie waren op dat moment al veel minder geschrokken en moesten er ook eens met lachen .

Verder heeft Lucy nog kennis gemaakt met een Dalmatiër, een Golden reu, een dertien weken oud pupje van onduidelijk ras, maar wel een mooi hondje, en zelfs met een American Stafford die zelfs voor ons juffertje op zijn rug ging liggen !

En dat allemaal terwijl het baasje en Lucy op een bank zaten terwijl het vrouwtje haar keuze aan het maken in de Paris XL. Ons baasje wou in dat paleis van de geurenkakafonie met Lucy niet naar binnen. Dat zou een marteling zijn voor de neus van ons kleintje. En ondertussen heeft ze alle honden van de Gasthuisstraat in Turnhout verleid. Zelfs een Ria, een oud collega van ’t baasje was komen kennismaken met onze verleidster. De baasjes denken dat Lucy de volgende keer weer graag meegaat op shoptoer !

Belle & co

Ongewone thuiskomst…

Je komt thuis van je werk en dan zie je dit kleine beestje samen met

met jouw hond een tukje doen op de bank.

Wie is er op visite gekomen???

Hij/zij volgde de Beagle naar huis, en mee naar binnen door het hondenluik

Dit gebeurde onlangs in Maryland USA.

De bewoner kwam thuis, om te zien dat de visite het zich gemakkelijk had gemaakt

 op de bank en zich behoorlijk thuis voelde.

 Het haalde het 18.00 uur nieuws in heel de USA

R.C.

Het puppenmagazine 06-05-2013

Een rare, dat is het minst dat je kan zeggen van Lennaert uit Roosteren, wonend bij zijn vader Cartouche en zoon van onze Hera.

Die Lennaert is van nationaliteit veranderd. Die komt hier met veel bravour vertellen, “ik ben geen Belg meer”…

Wij kunnen het begrijpen waarom hij zo nodig Nederlander wilde worden en een Nederlands paspoort wilde halen. Maar het blijft “ne rare”. Heel veel Nederlanders willen Belg worden en hij doet net andersom.

Maar als je inderdaad show’s wil gaan lopen en op de Nederlandse dekreuenlijst wil komen is dat de makkelijkste weg. Hij kan dan binnen enkele maanden, als hij zijn resultaten heeft gehaald, net als zijn vader voor rasechte Hollandse Drentjes met Belgische roots kunnen zorgen. We zijn benieuwd wat hij er van maakt, zowel van de shows als van de puppy’s. Want eigenlijk hebben we toch ook met Hera een belangrijke inbreng in het toekomstige Nederlandse Drentenwereldje. Wij wensen Lennaert veel succes in zowel het ene als in het andere…

Belle & co

Emigreren zonder verhuizen doe je zo !

Hallo Belgische familie,

Vandaag werd er een zware aangetekende brief gebracht van de Raad van Beheer. Ik ben nu geen Belg meer!  Op mijn stamboom staat  “ Export from Belgium” en “Import Nederland” met mijn nieuwe NHSB nummer. In de begeleidende brief staat “Dit nummer dient u in het vervolg bij inschrijving voor een tentoonstelling, (kampioen)-clubmatch of bij het insturen van een dek- en geboorteaangifte te vermelden” Toen ik dit hoorde kreeg ik het toch even benauwd, ik denk dat mijn zorgeloze leventje nu echt voorbij is. Volgens vrouwtje zijn we er nog lang niet. In juni ga ik naar de eerste show in Echt,   en dan dit jaar als het een beetje meezit naar Maastricht en naar Genk, om de punten bij elkaar te sprokkelen. Verder allerlei medische onderzoeken en dan misschien, als alles meezit………..en dan hebben we het over de korstte weg, maar deze weg kan ooh zo lang zijn als de benodigde goeie cijfers uitblijven.

En dan? Je moet daarna ook nog eens gekozen worden door een mooie teef. Ik kan zo een mooie toffe hond zijn, maar als niemand me kiest…. Mijn baasjes hebben er wel vertrouwen in en beloofd dat ze deze lang weg met mij samen zullen bewandelen.

Ik ben wit met bruine plekken, maar die bruine plekken doen raar. Het haar dat daar groeit is iets langer. Nou heeft iemand vrouwtje getipt dat met een uitdunkammetje bij te werken. Stad en land hebben ze afgereisd, zelfs tot in Duitsland toe. Opeens viel baasje in dat in de schuur nog een setje lag uit de jaren 70tig. Het was toen mode dat moeders zelf de langere Beatles kapsels van hun kinderen te lijf gingen. Baasje en vrouwtje hebben hier allebei mee te maken gehad gezien de vele foto’s met flinke happen uit hun haar en dat zijn wat je noemt “rotkapsels”. Baasje wist zelfs te vertellen dat er stukken uit zijn oor waren verdwenen. Morgen ben ik aan de beurt! Dan zullen mijn eerste baardharen worden geofferd aan de goden en ben ik klaar voor het echte leven, Dén Holländer!

Vele natte neuzen,

Lennaert

Een bericht van een jager in spé

Vanuit Oostrozebeke bereikte ons een bericht van onze Louis en zijn baasje Ilse. Die volgen jachttraining bij JacOrion te Heurne en net als bij de andere toekomstige jagers gaat het niet altijd zoals de baasjes het zelf zouden willen zien gebeuren.

Maar ook net als bij de anderen is Louis wel steeds van goede wil, weliswaar gekruid met de nodige apenkuren. Het zijn en blijven Drentjes en dat lezen we graag.

Belle & co

Een verslag uit Oostrozebeke van Louis en Ilse…

Dag Jan,

Na lange tijd eindelijk nog eens een berichtje uit Oostrozebeke.
Vorige week kon je me nog bewonderen naast Lana op de foto maar vandaag verslag van Louis himself.

We zijn gestart met de vervolgcurcus en volgens het baasje gelukkig dat er geen examen was of ik mocht blijven zitten. Pfff, hoe komt ze daar nu bij.
Van het ogenblik dat ik op het trainingsveld kom, is er geen interactie meer tussen mijn hersenen(die toch meer dan voldoende ontwikkeld zijn) en de rest van mijn lijf. Dan begin ik als een gek te snuffelen en te trekken. Na anderhalf uur is mijn baasje dan ook blij dat haar arm terug de normale lengte kan aannemen.
's Morgens voor we vertrekken moet ik eerst nog eens:
apporteren - ok
blijven - ok
volgen - ok
en dan kom ik daar en is alles weg.
De apport ligt goed waar hij terechtkomt en achter het baasje lopen als zij zegt 'blijven' is ook veel leuker dan mooi te blijven liggen, hihi. Ik begrijp wel niet waarom ze dan een rood hoofd krijgt hoor....

Vandaag trokken we echter naar de Donk in Oudenaarde voor onze waterdoop. Toen de trainer zag dat het aan mij was, begon hij al te lacht, nou ja.
Dan heb ik hem maar eens flink op zijn nummer gezet en ben flink overgezwommen(zonder de baksteenslag zoals Ingrid het zegt)
Apport na het schot heb ik dan ook maar op mijn sokken gedaan.
En toen....had ik er genoeg van.
Dus het zoeken van de apport tussen de struiken interesseerde me niet meer. De boom die al mijn voorgangers hadden gemarkeerd was veel interessanter.
Al bij al is het baasje heel tevreden, en daar doe ik het toch voor.

Verder ben ik gisteren ook nog bij een mevrouw op een tafel moeten gaan staan. Kambeurt, pedicure, wasbeurt enz. Volgens het baasje ben ik daar ook heel flink geweest. Ik heb zelfs niet gereageerd op dat stukje poedel dat begon te grommen naar mij.
Ik ben nu wel heel zacht en veeeeeeel witter maar deze morgen heb ik toch al een poging gedaan om daar iets aan te doen, hihi.

Tot zover het verslag uit Oostrozebeke.

Groetjes Louis.

Kwissen..

Gisterenavond geen bericht op het blog …. Het is een rariteit maar dus nog gebeurd. Het baasje had afgesproken met nog twee oud–collega’s van te gaan kwissen.

Eén van de collega’s “de Joris” woont in Jeut, voor de mensen in de streek, de andere mensen zeggen daar Koningshooikt tegen, bekend van de fabriek van de autobussen Van Hool en van de kwis “in ’t Lammeke”

Het is al verschillende jaren dat ze daar deelnemen aan de kwis, die dan ook nog eens georganiseerd wordt door een nog ex’er oud collega “Den Theo”.

En zo begonnen Joris, Cis, Jan en Dirk aan hun rush naar de overwinning, die er spijtig genoeg niet kwam dit jaar. Een tweede plaats was de hunne…!

De ploeg die de andere jaren telkens juist achter hen kwam had blijkbaar een paar extra “kwislessen” gevolgd of goed de sport uitslagen en wedstrijden gevolgd, de actualiteit op de voet gevolgd en ook wat meer muziek gehoord dan “de madeleinekes”, de ploeg van ons baasje & co

Die naam van hun kwisploeg is dan weer een aanduiding naar La Magdeleine, ons dorp in de Charente waar Cis en Joris haast elk jaar ons voor enkele dagen komen bezoeken.

Ze namen met de eerste drie vragenreeksen een perfecte start met een duidelijke voorsprong op de latere winnaars. Bij de vierde vraag, over Europese voetbal derby’s, deden de Scandinavische en Russische ploegen de ploeg de das om. Alle Scandinavische ploegen waren bij hen omgewisseld en ook de Russen en Wit-Russen stonden niet op hun plaats. De Madeleinekes waren hun kop positie kwijt en het kwam niet meer goed…

Toch kwam het baasje met een originele prijs thuis. Een metalen wandbord die eigenlijk een winkelbriefje is. Je kan daar door middel van pijltjes te verplaatsen aanduiden wat je volgende shopbeurt van de winkel dient mee te brengen. Het is weliswaar “en français” maar dat kan hier ten huize de pret niet bederven.

Binnen twee weken hangt dat bord al aan de La Magdeleinse muur en de pijltjes gaan goed gebruikt worden, er gaan geen zaken als boter, melk en eieren meer vergeten worden als we naar de SuperU gaan winkelen !

’t Vrouwtje was wel opgetogen over de gewonnen prijs. Zelf vond het baasje het ook zeer origineel en geen van het hoofdbestuur heeft het in België ooit gezien .

Deze voorgaande uiteenzettingh was eigenlijk de verontschuldiging waarom er gisterenavond geen laatavond bericht meer was verschenen…

Belle & co

Nu echt ?

Gaat de lente nu toch echt doorzetten ? Volgens de weermannen te lande en er buiten blijft het nog een tijdje boven de twintig graden de volgende dagen.

Aan onze boom voor de deur, een Japanse kerselaar van zo’n vijfendertig jaar oud, zal het niet liggen. Die staat in al zijn glorie mooi te zijn en is één grote roze bloementuil bij het binnenkomen van het dorp.

Voorlopig hebben we geen melding van nachtvorst uit de Charente. Dat hebben we wel in gedachten omdat we vorige week toen we daar vertrokken een dertigtal bloementuilen aan fruitbomen in bloei hadden. Vorig jaar is het fruit op niets uitgedraaid wegens nachtvorst. Het fruit dat we in 2012 konden oogsten was niet de moeite om de ladder uit de stalling te halen !

Dit jaar hebben we dan weer hjet geluk dat door het koude voorjaar alles later op het seizoen komt en er nu veel minder kans op nachtvorst is, maar één nacht is genoeg om een ganse oogst te doen mislukken !

Lucy en Heros hebben er ook weer een hobby bij… Duiven die in de hazelaar in de tuin komen aanvliegen het leven zuur maken door er naar te springen (wat nutteloos wegens te hoog) of te staan blaffen (waar de duiven zich niets van aantrekken). Maar zij hebben er hun bezigheid mee. En de bazen amuseren zich met de capriolen van het tweetal. Ook Belle en Hera kunnen niet begrijpen dat die twee zich daarover druk maken.

Met het ontstoken linkeroog van Lucy gaat het alsmaar beter. Er is nog weinig merkbaar van de ontsteking en de pupil reageert nu ook terug normaal op licht en donker. We realiseren ons nu dat het toch wel geen uitstel had geduld en dat we goed en snel hebben gereageerd door alles in het werk te stellen om te weten wat er gaande was met onze “kleine meid”.

Via deze weg nogmaals dank aan alle drie de behandelende dierenartsen voor de vakkundige diagnose en behandeling.

Belle & co

Bedankt Johan…

Want dat cadeautje van daarstraks is wel een bedankje waard.

Deze middag telefoneerde Johan van de kippenkraam naar het baasje met de vraag of wij interesse hadden in een grote bak “drumstick’s” van kip ? Het was allemaal vers materiaal dat was klaargemaakt met kruiden en al maar een verkeerde bestelling was !

Voorgebakken kip voor op de BBQ lusten wij Drentjes altijd wel. En het kwam goed aan als voorraad, om volgende maand mee naar Frankrijk . Daar gaat het tijdens het verlof onze dagelijkse portie vlees worden bovenop de brokken.

Samen met het gesteriliseerde everzwijn en herten vlees gaan we weeral geen hongerseizoen tegemoet. Het baasje durft wel eens zeggen dat wij rotverwend zijn. Iets wat wij in koor tegenspreken !

De ganse namiddag en avond is ons baasje met dat kippenvlees in de weer geweest. Eerst diende dat sterk gekruide vel verwijderd te worden. Te zout zegt het baasje, hij kan wel tweemaal uit zijn warm bed komen om ons te gaan laten drinken als we al dat zout en kruiden naar binnenspelen. Dan heeft hij de drumsticks gekookt en de botjes er uit gehaald.

Hij heeft het vlees dan ook nog eens met een vervaarlijk uitziend groot mes dat zelfs een naam heeft, “een demi-chef” zegt het baasje daartegen, klein gesneden en verpakt in bakjes van vierhonderd gram. Honderd gram per hond per dag wil dat zeggen.

De helft steekt al in de diepvries en morgen voormiddag wachten nog zo’n twintigtal bakjes om ingevroren te worden.

Nogmaals… een hele dikke merci Johan voor de lekkernij die we vandaag van je kregen…

Belle & co

Gezien aan een Ierse Pub

Het apotheek winkelkarreke

Onze baas kan een stukske overdrijven, maar dat wisten jullie zeker al heel lang.

Meestal doet hij het niet als het over ons gaat, dan is het “de waarheid en niets dan de waarheid”. Maar dinsdag toen hij met Lucy en haar linkeroog van hot naar her aan het rijden was om de best mogelijke zorgen voor haar te krijgen, heeft hij toch wel wat overdreven.

Hij schreef toen dat hij in de dierenkliniek Sanimalia in Diepenbeek een vol winkelkarreke medicijnen had meegekregen. Achteraf bekeken bleek dat toch maar een héééééél klein winkelwagentje te zijn !

Vandaag heeft hij een  foto genomen van de “vracht” medicijnen die ons Lucy elke dag meermaals toegediend krijgt.

De partjes smeerkaas van “de koe die lacht” of “La vache qui rit” is dan wel geen geneesmiddel maar hier ten huize wel hét geschikte middel om onze roedel pillen te voeren.

De antibiotica pillen gaan er dus bij Lucy dus heel vlot in. De andere drie roedelleden zitten daar dan in een kringetje rond, in de hoop dat ze zelf ook een deel kaas krijgen.

Met de oogzalf gaat het nu ook best makkelijk om toe te dienen. Dat was woensdag ook nog een gevecht in regel van twee bazen tegen één Drent om die zalf te krijgen waar ze hoorde te zijn.

De oogdruppels is een ander verhaal, dat dien je in het oog te laten vallen en daar is Lucy het helemaal niet mee eens. Ze heeft al overal druppels op gekregen, haar schedel is al nat geweest, net als haar neus, het tapijt tegen de grond zal ook al geen oogziekte meer krijgen, net als het hemd en de sweater van het baasje ! Overal zijn al druppels gemorst… alleen het oog heeft nog geen halve druppel “gezien”.

In de dierenkliniek kreeg ons baasje te horen “het is een pittige tante” nu weten wel waarom ze daar die uitdrukking gebruikten.

Maar het gaat goed met onze Lucy, ze is vinnig en het linkeroog ziet er al terug veel beter uit. Volgende week woensdag volgt er nog een evaluatie en dan zijn  we terug volledig zeker dat het goed komt. Want het was best wel een hevige ontsteking volgens de dokters .

Belle & co

Foto’s…

De eigenaars van onze Lili schrijven wel niet zo dikwijls als Jeanny en Karin of Hilde , maar toch zijn ze even veel bezig met hun fijne hondje.

Dinsdag is het baasje nog tweemaal op enkele honderden meters langs hun deur langsgekomen in Genk toen hij Lucy terug ging ophalen in de dierenkliniek te Diepenbeek.

En het was alsof Carine Lili’s vrouwtje het aanvoelde , wan t bij thuiskomst lagen er drie foto’s van Lili (nu Lou genoemd) in onze mailbox.

Daarstraks had ons baasje nog telefonisch kontakt met Carine en die stuurde ons prompt nog een foto door.

Voor de mensen die de laatste dagen meermaals informeerden hoe het ging met ons allerkleinste,  hierbij enkele heel recente foto’s.

Duidelijk is te merken, we moeten ons geen zorgen te maken over ons “kleintje”.

Belle & co

Een beetje toegepaste wiskunde

Het puppenmagazine 02-05-2013

Het waren drukke dagen sinds vorige week woensdag toen we van Frankrijk terug naar Vosselaar kwamen. Zelfs de normale blogberichten moesten er enkele malen aan geloven ! En als dat gebeurt dan is het ECHT druk .

Buiten de voorziene drukte kwam er dan ook nog eens het ontstoken oog van Lucy bovenop.

Gisteren avond was het ook weer van datte… Het baasje diende de Masjebashi terug naar de garage te brengen na een foutje dat maar bleef aanslepen en telkens de kop terug opstak. Ook de winterbanden gaan eraf en krijgen enkele maanden rust. En voor het hoofdbestuur vertrok voor een avondje met een ex-collega van ’t baasje hadden we ook nog een wandeling tegoed.

Ondertussen was er dan ook nog eens een bericht uit Roosteren in de mailbox gevallen. Daar moest toch wat over uitgeklaard worden.

Ons baasje kwam eens te meer gewond aan. Dat had alles te maken met hoe zwaar beladen hij binnen kwam. Twee honden aan de lijn in één hand, tussen armen en borst een bakje met stokrozen geklemd en in de andere hand een bakje met tomatenplantjes. Als die twee honden aan de lijn dan hun familieleden zien willen die daar naartoe en dondert dat bakje stokrozen uit zijn armen tegen de grond. Uiteraard wil ’t baasje dat verhinderen en krijgt hij de scherpe rand van dat bakje op zijn andere hand… Resultaat… bloed op den dorpel !

We dienen ook nog te vermelden dat één woord anders dient te worden gelezen, “gisteren” moet je lezen als “eergisteren”

Belle & co

Familiebezoek volgens de Cartouche & Lennaert familie.

Een bewogen dag, deel 2.

Gisteren was een bewogen, belangrijke, historische en heftige dag, en dan om verschillende redenen. Het complete kennel “Aent Grotenhoutbosch, nummer  12111, FCI nr.: 111/2012” kwam op bezoek,  om zoals dat zo mooi heet  “ de banden te verstevigen”. Eerst verschenen Jago en Tante Hadise. De rest van het roedel liet een tijdje op zich wachten omdat ome Faes met zijn snelle, Mitscha..Mitsibitsi…uhh rood gevaarte op 4 wielen, de snelste route via Hasselt, terug naar Vosselaar, naar Roosteren had gekozen. De oorzaak hiervan was niet zo leuk en ik zag toch wat bezorgde blikken. Uiteindelijk zag ik mams Hera, oma Belle en ome Heros terug. Het was een gefriemel en gesnuffel van jewelste en JP maakte een onhandige manoeuvre met het hek en met z’n allen stormde we de straat op. Dat was harstikke leuk,  maar niet echt de bedoeling. Na wat stemverheffingen van de verschillende baasjes werd het roedel toch tot de orde geroepen en gingen we daarna eens flink door de tuin “rausjen”. Vrouwtje had angstvallig haar tulpjes beschermd met 2 zware stoelen en vanmorgen constateerde ze tevreden dat nog alle tulpen rechtop stonden. Zusje Lucy was er niet bij en de oorzaak hebben jullie in “ Een bewogen dag, deel 1” kunnen lezen. Persoonlijk vind ik dat heel jammer, want het is me nog nooit echt gelukt om eens een momentje met haar alleen door te brengen en te ravotte. De ene keer zat paps d’r steeds met zijn dikke neus tussen, en de andere keer had zij meer oog voor mijn broer Lando.  Ik weet niet of mams me nog herkende maar ik deed heel erg mijn best om indruk te maken op haar. Hoewel mijn kop groter en breder is dan die van haar zie je toch wel dat zij echt mijn moeder is. Paps en ome Heros zullen nooit goeie vrienden worden,  maar behalve een flinke scheld- en grommelpartij is er niets gebeurd. Steeds als Ome Faes in de buurt komt van die Holländers heeft hij “bloed aan zijn handen”, niet figuurlijk maar letterlijk. Onduidelijk is wat er gebeurd is, maar er is niet gebeten. Ome Faes en tante Simonne hadden “tomate Russe” en stokrozen uit Frankrijk meegebracht voor vrouwtje. De stokrozen hingen een beetje slap, maar vrouwtje dacht dat de lange reis in de auto vanuit Frankrijk, met 4 drenten en een koebeest misschien daarvan de oorzaak was. Vanmorgen ging ze weg voor een boodschap en zag ze een lang spoor aarde op de weg liggen, en bij nadere inspectie ontdekte ze stukjes blad van de stokroos! Stja, misschien verklaart dat het bloed, de luide GVD, en de ogen van JP die alle kanten oprolde……..we zullen het nooit weten.

Paps die ouwe gek, had maar voor één hond oog, en dat was mijn mooie oma Belle, de naam zegt het al. Maar hij had dikke pech, er viel niets te vrijen gisteren.

Na een tijdje kwam het bevrijdende telefoontje over Lucy en is ome Faes haar snel gaan halen. Gelukkig viel het nog allemaal mee, maar moet ze toch een paar dagen flink aan de dope.

Moe maar voldaan is weer iedereen naar het belgenland vertrokken en goed thuis aangekomen. Wat voor mij is achtergebleven in de tuin zijn de vele geurtjes en spoortjes van mijn grote familie.

“Dat zijn mijn goede jeugdherinneringen

Die neem je mee zolang je verder leeft”

Jullie Lennaert

Een bewogen dag

We hebben een bewogen dag achter de rug gisteren. Nu zullen er zo wel meer geweest zijn, zoals ene Willem Alexander die er een koningschap aan  overhoudt en ene Beatrix die terug een prinses(je) wordt. Maar wij hielden er alleen achteraf de zekerheid aan over dat we gepast hebben gehandeld want het was erger dan het leek met het linkeroog van Lucy.

Gisterenochtend merkte het vrouwtje dat het wit van het linkeroog van Lucy rood was. In eerste instantie was de conclusie “och weer een adertje gesprongen door haar wild spelen of ergens tegenop te knallen” Dat hebben we enkele maanden geleden nog eens gehad toen we in Frankrijk waren en de dierenarts heeft haar toen “terramycine” oogzalf meegegeven wat dus geen lap hielp omdat dat rood uit zichzelf wegtrekt. Maar het baasje was toen weeral gerust in dat “klein ding”.

Ditmaal was het toch niet zo, omdat er nogal wat prut in het oog zat en ze het oog niet volledig opende zoals anders. Dus telefoontje naar Hoogstraten en om tien uur dertig hadden wij afspraak.

Na onderzoek daar door Sarah en Aline werden we doorverwezen naar dr Capiau omdat onze dierenarts waar we normaal voor PRA-onderzoek gaan met verlof was. Dus trokken ons baasje en Lucy naar Hasselt naar de fonkelnieuwe dierenkliniek Sanimalia waar ook onze dr Nelly werkt.

Màààààr wij hadden ook in de namiddag afspraak in Roosteren bij Cartouche en Lennaert en dat was eventjes aanpassen met deze onvoorziene omstandigheden.

Omdat dr. Capiau nog aan het opereren was is Lucy dan daar gebleven en is het baasje ondertussen ’t vrouwtje en Belle, Hera en Heros gaan ophalen om toch nog maar, hetzij laat, naar Roosteren te trekken.

Het weerzien met de familieleden Hera/Cartouche en Hera/Lennaert was weer al een tijdje geleden en was best plezant. Dat genegenheid tussen Heros en zijn schoonbroer Cartouche zal nooit hartelijk zijn, en de baasjes hebben hen dan ook wijselijk uit elkaar gehouden.

Rond zeven uur ’s avonds kwam dan het telefoontje uiyt Hasselt dat we Lucy terug konden komen ophalen. Nu is de afstand Roosteren/Hasselt veel korter dan Vosselaar/Hasselt en achteraf zijn ’t baasje en Lucy terug de rest van de familie gaan ophalen in Nederlands Limburg.

Maar het is zoals we gisterenavond al schreven, een geluk dat we gepast gereageerd hebben en dat we de gepaste dierenartsen bij de hand hadden want onschuldig is de ontsteking op Lucy’s oog helemaal niet.

Het baasje heeft in de dierenkliniek wat hij noemt “nog een winkelkarreke” medicijnen meegekregen waar Lucy binnen enkele dagen weer “de oude” gaat zijn.

Belle & co