Probleemke…

Probleemke…
Hebben jullie dat nou ook ?
Door die kredietcrisis heb ik mijn geld van de bank gehaald
in de hoop dat ik beter zou slapen.
Maar nu slaap ik nog slechter.........


Probleemke…
Probleemke…
Hebben jullie dat nou ook ?
Door die kredietcrisis heb ik mijn geld van de bank gehaald
in de hoop dat ik beter zou slapen.
Maar nu slaap ik nog slechter.........


Een dag om te vergeten…Een dag om te vergeten…
Zo was gisteren nog een mooie dag, vandaag mogen we het weeral vergeten van zonder jas buiten te komen.
Gisteren kregen we nog een email dat de pupjes van de “Drentenkennel van ’t Jasperspad” de eerste maal buiten in de open natuur waren geweest. Dat zit er vandaag met de grijze hemel, duidelijk niet in.
Gisterenavond zijn Hera en Lucy nog nat geworden op de jachthonden training van JacOrion in Arendonk. Vandaag kunnen zijn zich de verplaatsing besparen, Vosselaar is net zo goed om eens goed nat te worden.
Vandaag neemt de roedel wat ze in het bedrijfsleven “een dag recup” noemen. Een rustige dag in de aanloop naar de mindere rustige die er maandag met de Drenten lentewandeling staat aan te komen.
Verder nieuws is er vandaag niet in ons Drentenroedeltje. Vanavond misschien meer trieste regenverhalen, of misschien wel een opkikker als de zon er toch nog eens zin in zou krijgen van haar strlaen over Vosselaar te laten schijnen.
See you later…
Belle & co
ps: om toch nog wat vrolijker te worden, hier nog enkele foto’s van gisterenavond, nu met juiste tekst…
Alles normaal, behalve…Alles normaal, behalve…
En dan hebben we het over Hera. Ze kan alles wat ze normaal doet, behalve dat ze zo schijndrachtig is als ze groot is.
Vandaag gingen we met haar eerst naar de dierenarts en daar gedraagt ze zich netjes en voorkomend. Laat zich alles welgevallen zonder een krimp te geven
Ze was mee om inkopen te gaan doen in de Maxizoo. Daar konden we haar gebruiken voor de snoepjes te kiezen die elk deelnemend hondje krijgt die volgende maandag meedoet aan de lentewandeling. In de Maxizoo ging ze al spontaan op de weegschaal zitten ! de weegschaal gaf 25,7 kilogram aan. Dat was een halve kilo meer dan deze morgen bij de dierenarts, daar was het 25,2 kg.
Deze namiddag hadden we nog een wandeling met haar samen met Heros, maar wel twee uren vroeger dan op het normale uur. Kwestie van de normale gang van zaken te doorbreken en zo de schijndracht sneller op te lossen.
Het eten was net zoals de vorige dagen problematisch. Uit zichzelf eet ze niet maar alles wat je haar met de hand voorhoudt eet ze smakelijk op !
Tegen zeven uur vanavond reden we dan naar de jachttraining van JacOrion om nog foto’s te maken en ging Hera mee, samen met dochter Lucy.
Op het einde van de les gingen de cursistenhonden ook nog eens zwemmen en daar had ons baasje ons voor meegenomen. Hera en Lucy zwommen als de beste en het was mooi om zien hoe eerst Hera te water ging en Lucy haar zonder problemen na zwom. Het was ook de eerste maal dat het baasje die twee zo zag zwemmen. Zij waren nooit samen op training…
Wel spijtig dat ons baasje foto’s heeft van alle honden in de cursus, behalve van zijn eigen tweetal.
Je ziet, aan een zijde de perfect normale dag voor de Drentjes, en anderzijds toch problematisch bij het eten !
Om het met Obelix te zeggen “rare kwasten die Drentsche Patrijshonden”.
Belle & co
Oei!
Oei!
Een man staat op straat te praten met zijn buurman.
Op
het einde van het gesprek gaat hij naar binnen en zegt tegen zijn vrouw:
'Amaai die van hiernaast is nogal ne stoeffer. Die beweert dat hij
alle vrouwen van de straat al gehad heeft behalve één .'
Waarop de vrouw: 'Dat zal dan wel die preutse trut van hier
rechtover
zijn!'
L.M.


Eens te meer…Eens te meer…
Is ons baasjes “kleine meid”, onze Hera dus, schijndrachtig. Het is niet de eerste maal en het herhaalt zich haast elke maal, twee maanden na een loopsheid .
Het baasje vermoedde al zoiets sinds enkele dagen. Eten deed Hera haast niet, met de knuffel “koebeest” van Lucy trok ze heel dikwijls naar haar bench en bleef dan urenlang daar liggen.
Het weinig
eten dat ze at moest haast met de hand gevoerd worden en dat zinde het baasje
niet meer.
Dr. Nelly die vorige week vrijdag nog hier was om de nazorg van het oog van Lucy had het ons al gezegd, “schijndracht” maar omdat we volgende week terug voor enkele weken naar Frankrijk trekken, wou het baasje er komaf mee maken.
Dus trok het baasje deze ochtend al vroeg naar Hoogstraten naar onze “dichtbij dierenarts” Aline, om een geneesmiddel om de melkproductie stop te zetten en de hormonen onder controle te krijgen.
De raad die we al enkele malen gekregen hebben van de kring der gewoonten te doorbreken, kregen we ook nu en alle zaken die verband kunnen houden met drachtig zijn, bevallingen en pups dienen ver weg gehouden te worden van Hera…
Dat gaat vrijdag dus nog moeilijk worden wanneer J-P, Ute en Jago en Hadise, Hera’s drachtige zus, de spulletjes hier komen ophalen die nodig zijn om Hadise behoorlijk haar puppies te laten krijgen.
Het is dan hier zo van… de ene wil pups krijgen wat onmogelijk is wegens geen reu in de buurt geweest, en haar zus moet pupjes krijgen wegens een reu die er goed zijn best voor gedaan heeft…
Indien Hera nu een maand langer of later schijndrachtig zou geweest zijn dan had ze haar zus kunnen helpen met voeden van de pups…
Belle & co
De soap gaat verder…
De soap gaat verder…
Na de verklaring van minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx dat hondenfokkers verantwoordelijk zijn en blijven voor hun pups, en dit vooral wanneer ze bijten of in huis plassen en de honderden reacties op het bericht in de kranten, springen er nu ook andere politieke partijen mee op de kar.
Onder andere Open Vld en LDD (bestaan die nog ?) trekken die goede (?) voornemens van Laurette Onkelinx in twijfel.
Het is W.F. Schiltz (zoon van Hugo, in leven Volksunie) die de kat de bel aanbind. Schiltz stelt:
"Dat kan alleen wanneer
zwartkwekers aangepakt worden en de levensomstandigheden van de jonge
huisdieren bij de kweker aan bepaalde erkende en gecontroleerde standaarden
voldoen".
Nu moet die brave man ten 1° eens komen uitleggen wat in zijn ogen een “zwartkweker” is, ten 2° wat “gecontroleerde standaarden” zijn en ten 3° hoe hij die controles op de “standaarden” ziet !
Het belangrijkste in zijn betoog is “Daarbij is het volgens Schiltz belangrijk dat de consument de verkoper kan vertrouwen.”
Hoewel dat ook weer voor
interpretatie vatbaar is. De beste mooiprater gaat daarom niet de beste fokker
zijn.
Kortom… we zegden het gisteren al, “de soep gaat niet zo heet gegeten worden als ze opgediend wordt” en zeker niet als politiekers als Schiltz, met een advocatenopleiding, zich in het debat gaan mengen. En als Schiltz het niet meer weet… dan is er nog altijd ene Jean Marie De Decker, expert in alles waarover lawaai kan gemaakt worden en voormalig de perfecte judo-coach, iets wat ‘m beter terug zou gaan doen…
Het puppenmagazine 14-05-2013
Het puppenmagazine 14-05-2013
Vandaag nog eens een “puppen” bericht op het blog. Hoewel “pup” ?
Lennaert vindt van zichzelf dat hij vanaf nu “een grote jongen” is. Het is niet anders, net als bij mensenkinderen worden ook hondenkinderen, puppies dus, ook volwassen.
“Een jaar is het al geleden” schrijft hij dat ‘m huize Faes en zijn broers en zussen heeft verlaten. Niet dat we hem niet meer gezien hebben, helemaal niet. Hera heeft zoonlief meerdere malen teruggezien en de herkenning is er nog steeds. Tussen de pups van Hera en hun moeder is er elke keer bij de ontmoetingen nog steeds dolle pret.
Volgende week maandag ontmoeten ze elkaar weer op de wandeling van de Drentenvereniging in het Vlaams Brabantse Langdorp, in de buurt van Aarschot.
Wij verheugen ons alweer op het terugzien van het nestje, Lucy gaat dan ook mee wandelen en dan kan ze nog eens optrekken met broers en zussen. ’t Moet niet altijd nonkel Heros zijn die zich opoffert om met haar te dollen.
Dat het bazinnetje van Lennaert en Cartouche haar voorzorgen al getroffen heeft om vader en zoon na de wandeling een bad te geven is ook al geweten, maar zo zijn er meer die de verhalen over de voorbereidende wandeling hebben gelezen en hun conclusies hebben getrokken !
Belle
& co
Hallo mijn Belgische familie,
Deze week, om precies te zijn 19 mei, ben ik al een heel jaar weg uit België. Mijn baasjes hebben mij als allereerste bij mijn lieve mama en broertjes, zusjes, oma en Heros weggerukt. Ome Faes was het er niet helemaal mee eens, want hij wilde dat ik nog een weekje moest blijven maar het ging even niet anders. Het jaar is voorbij gevlogen, samen met mijn papa, en het was ook wel een jaar van ups en downs voor mijn baasjes, maar ik was upper dan up en precies wat ze nodig hadden op het juiste moment. In het begin was ik een beetje timide en toen papa zich voor de eerste keer in zijn volle omvang over me heen boog, en aan me snuffelde bibberde ik als een juffershondje. Hij keek me diep in de ogen, zette zijn liefste clownsmoel op, en is hij nooit meer bij me weggegaan! Ik trok me helemaal op aan die stoere macho reu, maar de laatste tijd is er toch weer wat veranderd.
Papa draagt altijd trots en dominant zijn staart in de lucht en mijn staartje eerst naar beneden, toen halfstok en de laatste tijd net zo stoer als papa. Maar hoe hoger ik mijn staart draag hoe lager de staart van papa zakt! Volgens vrouwtje zit er een troonswisseling aan te komen maar ze wil niet dat we gaan vechten. Ze verwacht van mij dat ik me dusdanig mans en zeker voel en dat ook uitstraal dat vechten echt niet nodig is! Aangezien ik een denkertje ben en af en toe wat zenuwachtig overkom, vind ik dit een hele verantwoording. Bijna exact een jaar nadat de baasjes me hebben opgehaald keer ik terug naar Belgenland om de beroemde en beruchte “Paaswandeling” mee te maken. De voorpret is al begonnen, de badkamer wordt al een week niet meer gepoetst, en er is extra shampoo ingeslagen, dit naar aanleiding van blogverhalen die ook hier in Nederland dagelijks worden verorberd, en af en toe van pittig commentaar worden voorzien!.
Vanaf nu is het niet meer Lennaert de pup maar “ Lennaert parmi les hommes” en moet ik me daar ook naar gaan gedragen!
Vele groetjes,
Jullie Lennaert
Laurette onder vuur !
Laurette onder vuur !
Ze heeft wat teweeg gebracht in het hondenwereldje, “madame Onkelinx”. Of we daar nu tegen moeten zijn, of blij mogen zijn moeten we maar even afwachten wat de werkelijke tekst van de wet gaat zijn. Een punt of een komma op de foute plaats kan een wereld van verschil geven.
Voor een eerlijke fokker die zijn kopers goed voorlicht over de pup en hoe die zich gaat ontwikkelen kan in principe geen kwader trouw verweten worden.
Het is ook de taak van de fokker van zijn pups op te volgen en de eigenaars op hun plichten te wijzen die ze contractueel bij de aankoop zijn aangegaan.
Maar Laurette vist in een verkeerde poel, of ze wil in zee vissen waar haar hengel amper voldoende is voor een beek !
Bij de KMSH is al werk gemaakt van een verplichte DNA afname voor de ouderdieren van stamboom honden. Ook de verplichte chipregistratie is in orde en hiermee staan we in België verder dan in onze buurlanden. Maar er is nog werk aan de winkel op gezondheid gebied van de pups en ouderdieren.
Laat ze eens een verplichting maken om AL de rassen een verplicht onderzoek van HD (heupdysplasie) en PRA (Progressieve Retina Atrofie, een combinatie van oogziekten) te laten passeren voor de ouderdieren. Nu zijn het de rasverenigingen die bepalen voor welke onderzoeken hun ras dient onderzocht te worden. Wat ook wel eens tot twijfelachtige situaties aanleiding kan zijn !
Onderstaand hebben we voor jullie wat linken verzameld uit de Belgische kranten van vandaag. Ook daar zijn nog veel misvattingen te lezen zoals “een fokker zijn vergunning afnemen” Ja watte… welke vergunning ? En alsUnizo zijn leden gaat verdedigen, notabene de geviseerde handelaars en sjoemelaars in dierensupermarkten is ook Unizo een aanzetter tot misbruik in de sector. Dan kunnen ze net zo goed een autohandelaar in gepikte auto’s nog gaan promoten ook.
Dus Laurette… je wil er iets aan doen maar ga eerst eens informeren bij de mensen die er al jaren mee bezig zijn. Dan noemen we de KMSH (Sint Hubertus) de universiteiten van Gent en Luik, die beide een veterinaire faculteit hebben. Ook de dierenasiels mogen gehoord worden en dierenrechten organisaties.
Moeilijkheid voor Onkelinx is een eerlijk iemand met genoeg gezond verstand te vinden die in dit probleem de grootste gemene deler kan vinden waarbij zowel fokker als eigenaar en zeker de hond beter van wordt !
Hieronder de links met genoeg leesvoer voor een lange avond…
Belle & co
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20130512_00578621


Kweker aansprakelijk voor agressieve hondDat is er onder andere vanmorgen te lezen in de computerversie van de krant “De Morgen” !
We citeren hier de krant :…
“Wanneer een hond bijt of in huis plast, zou de kweker van het dier binnenkort wel eens aansprakelijk kunnen worden gesteld. Op vraag van minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx bereiden experts een wetswijziging in die zin voor, zo melden de Corelio-kranten vandaag.”
Als we het zo bekijken is dat voor ons het einde van het fokken! Nu nemen we al een heel grote kontraktuele verantwoordelijkheid bij het fokken van onze Drentsche Patrijshonden, en wij doen onze uiterste best om AL onze pups zindelijk naar hun eigenaars te laten vertrekken, maar dit gaat ons gewoon te ver.
Niet dat wij bang zijn dat onze pups niet voldoen aan de vereisten die de “experts” gaan opleggen, maar wel omdat dit een grond is om iemand een serieuze hak te kunnen zetten.
Er is namelijk ook zoiets als jaloezie onder de fokkers. Het is zelfs makkelijk om een eerlijk en goedmenende fokker in diskrediet te brengen door bij hem een pup van acht weken te kopen, die grondig het karakter van het hondje verknoeien en dan een aanklacht in spannen tegen die geviseerde fokker wegens het verkopen van “foute” honden.
Ik wil de rechter zien of het de experts horen uitleggen waar het fout gegaan is bij de opvoeding van de hond.
Wij als fokkers hebben bvb een clausule in ons verkoopcontract dat, wanneer een hond bijt en er is sprake van euthanasie door het gedrag van de hond, dat de honds eerst terug naar de fokker komt vooraleer de spuit er aan te pas komt. Want wat is de reden van het bijtgedrag ? In welke situatie heeft de hond uitgehaald ? Is het een eenmalig bijtincident, heeft het dier zelf pijn of is het pijn gedaan ? Is er door de eigenaar zelf aan verdere opleiding gedaan ?
Allemaal vragen die in het voordeel spelen van handige advocaten en groeperingen die niet in het belang van het dier of de eigenaar of de fokker handelen maar enkel voor het profijt, -lees het geldgewin- van de advocaat en de eigenaar…
Gaan de hondenscholen attesten van gevolgde cursussen moeten uitreiken, gaan alle pups, op acht weken examen moeten afleggen ?
We hoeven echter niet te veel schrik te hebben, we hebben ook nog voldoende eigenaars van onze pups, die als het er op aan komt, onze aanpak van het fokken en de nazorg zullen verdedigen .
Maar wat we zien gebeuren is dat niet elke fokker in de mogelijkheid is of de aanpak wil verbeteren, maar wel zijn aankoopprijs zal verhogen. Dit gewoon om zich financieel in te dekken voor wanneer hij een proces aan zijn broek krijgt wegens een bijtincident.
En dan nog niet gesproken over het plassen in huis… welke pup doet dat eens niet ?
Maar we hebben de link naar het krantenartikel hier onder geplaatst.
En we leven nog altijd met de wijsheid in onze gedachten dat “de soep nooit zo warm wordt gegeten als ze opgediend wordt” en dat er “nog veel water naar de zee zal stromen voor het zo ver is”…
Belle & co
Gewoon vuil zijn…Gewoon vuil zijn…
Terwijl
Lucy en Heros vlekkeloos proper zijn, liggen er hier ook nog twee Drenten
verschrikkelijk vuil te zijn. Belle en Hera hebben dan wel net als alle Drenten
de spreekwoordelijke “zelfreinigende vacht”, maar daar is op dit moment niet
veel van te ontdekken.
De modder plakt zo in hun vacht dat het baasje er sterk aan gedacht heeft van
moeder en dochter “effe mee naar boven te nemen” en dat wil zeggen het bad in !
Dat het niet gebeurd is danken die twee aan het veto dat het vrouwtje stelde. De badkamer was juist netjes gepoetst en onze twee slijkdabbers waren daar vandaag niet in welkom.
Zij zijn dus aan het bad ontsnapt maar niet aan de kam en borstel om de vuiligheid weg te krijgen. Die borstel lag al snel aan de kant wegens niet opgewassen tegen het hardnekkige slijk. Van de kam heeft het baasje er twee moeten gebruiken. Eerst die met de grove vertanding en nadien een fijnere. Morgen gaat het baasje nog eens proberen met de fijne kam.
Onze Miel(e) heeft zijn werk vandaag ook al gehad. Het begon met de beschermingsdekens van de autozetels en de koffer. Die waren ook van kleur verandert en de zetels leken wel Langdorp “plage” . Alleen heeft Langdorp geen plage, hoogstens twee rivieroevers…
Morgen hopen we moeder en dochter terug een beetje toonbaar te krijgen. Met behulp van het zelfreinigend effect en een grondige kambeurt zou het moeten lukken volgens ons baasje.
Eén ding weet het baasje in elk geval wel… in de week voor de clubmatch, waar Hera en Lucy zich gaan showen, gaan we NIET wandelen in Langdorp !
Belle & co
Eet nooit meer appels!
Eet nooit meer appels!
Adam leefde lang geleden,
eenzaam in de tuin
van Eden,
met de zegen van de Heer,
wat verlangt een mens nog meer.
Hij liep lekker in z'n blootje
baadde zon en baadde pootje,
in het water van de beek,
zeven dagen van de week
Adam leefde zonder zorgen,
tot dat hij op zekere morgen,
plotseling ontdekte dat
ieder dier een vrouwtje had !
Hij zei:'Heer, ik wil niet klagen,
maar ik zou U willen vragen
onderdanig en beleefd,
of U ook voor mij een vrouwtje heeft.'
'Goed,' zei God,'ik zal mijn best doen,
maar dan moet jij
zelf de rest doen.
Ik zal zorgen voor een vrouw,
die haar leven deelt met jou'
Adam liep van pret te zingen,
hij kocht twee verlovingsringen.
Prijs de Heer, ik krijg een wijf,
al kost 't me een rib uit 't lijf.'
En toen Adam lag te slapen,
heeft de Heer de
vrouw geschapen,
't Was een droom van elke man,
alles d'r op en alles d'r aan.
En ze leefden heel tevreden,
samen in de tuin van Eden.
Tot dat op zekere dag,
Eva de boom met
appels zag,
Eva dacht:'Wat kan het schaden
aan zo'n boom zo volgeladen.
Ofschoon de Heer het mij verbiedt,
mist men een, twee appels niet.'
Eva brandde van verlangen
toen zij al dat fruit zag hangen,
Ze nam een hap terwijl ze zei:
An apple a day keeps the doctor away.
Toen was 't gedaan het mooie leven ,
Het paradijs werd opgeheven,
Door een appel, zo ik weet,
werken wij ons nu in 't zweet,
Door het eten van die appel,
werken wij ons nu te sappel:
Het is daarom dat ik beweer:
Snoep verstandig, eet een peer!'
met de groeten van de ''heer''
L.M.


SpekméjaarenSpekméjaaren
Zo klinkt het ongeveer als ze in Vosselaar met het Moederdag ontbijt spek met eieren op hun bord krijgen.
Het is vandaag Moederdag en sinds enkele jaren trakteert het wijkcomitee de moeders van de wijk op een ontbijt in het wijkhuis “de buren”. De “vaders” van de wijk betalen dan twee euro maar de moeders smikkelen gratis.
Ons
hoofdbestuur staat dan al vroeg mee te helpen, vermits beiden actieve leden van
het wijkcomitee zijn dient er ook voor hen de handen uit de mouwen gestoken te
worden.
Vanaf 8
uur ’s morgens is gans het wijkcomitee in de weer om het ganse gebeuren vlot te
laten verlopen. De dames zorgen voor het ontbijtbuffet en de mannen stellen
voor het wijkhuis enkele partytenten op, om op alle eventuele regenbuien
voorzien te zijn. En de tentjes hebben dienst gedaan vandaag. Twee fikse buien
hadden zonder tentjes alles in ’t honderd laten lopen…
Een kleine
vijftig buurtbewoners hebben van het aanbod gebruik gemaakt en gezellig met
andere buren bij een babbel een lekker ontbijt gebruikt.
Dat het gezellig was blijkt uit het aantal uren dat het ontbijt geduurd heeft, van 9u00 tot 11u00 bleef de tafel gedekt en waren er geanimeerde gesprekken tussen de buren van verschillende straten uit de wijk.
Van de overschotjes gaan wij ook nog eens kunnen snoepen, want onze baasjes denken ook aan ons die thuiswacht hadden…
Belle & co
Voorbereiding…Voorbereiding…
Deze namiddag hadden we, Belle en Hera, afspraak met Wilfried, Anita en Wiebe om de lentewandeling van volgende week te gaan voorbereiden. Ons baasje had zijn kameraad Louis M. en zijn Gorky meegevraagd omdat Louis en zijn maatje Gorky meestal aan de wandelingen door ’t baasje georganiseerd, meehelpt.
Met drie Drenten en twee bazen trokken we dus van Turnhout naar Aarschot om daar Wilfried, Anita en hun Wiebe op te pikken.
Van Aarschot is het maar een boogscheut naar Langdorp en bij het binnenkomen van het dorp zagen we de Sint Pieterskerk rechts, iets dieper dan de baan, midden in het groen liggen.
De auto lieten we achter op de parking, we gingen immers wandelen en waren al binnen enkele stappen aan de Demer, die zich daar door het mooie landschap slingert.
We volgden
de linkeroever, dus over het bruggetje linksaf de velden in. Wij mochten al
dadelijk los en doken gelijk de rivier in ondanks de steile oevers.
Ons baasje zag dat niet dadelijk zitten, maar na een keer of twee achter de waterhoentjes en ganzen te hebben aangezeten bleek zijn vrees dat hij ons uit het water moest halen ongegrond. Wij trekken immers onze plan in zulke omstandigheden.
Iets
verder waren er ook akkers waar duidelijk enkele dagen geleden maïs was
gezaaid. En wie maïs zegt, denkt gelijk aan immens grote tonnen die een bruine
vloeistof met een heerlijke geur over de velden uitspreiden…
Op een bepaalde plaats moest het bazen gezelschap even overleggen, hier of daar of ginder “That’s the question” (vrij naar Jakespier) bleek dan. Nu ging het over de plaats waar ze in het mooie landschap een tijdelijk jenevertent gingen inplanten.
Dat kennen we ondertussen ook al. Wij moeten ons dan gedeisd houden terwijl de baasjes en de bestuursleden kleine glaasjes uitdelen en die volschenken met drank waar iedereen vrolijk van wordt.
Ze waren gelukkig nogal snel akkoord en we moesten ook nog heel even aan de lijn blijven. Het was eventjes over een asfaltbaan maar snel kon Wilfried een onooglijk wegeltje tonen en van daar af zaten we gelijk terug in de velden en weiden. We kwamen ook nog door een mooi bos met loofbomen waar wij nog altijd vrij waren. Wilfried had Wiebe echter even aan de lijn, en met veel lawaai kwam dat tweetal op een steile afdaling ons voorbij gestoeberd.
Wiebe vooraan en Wilfried achter hem aan de leiband bengelend.
Beneden op de baan werden we weer even aan de lijn gehouden omdat er volgens Wilfried nogal veel “recreanten” op de fiets kunnen passeren. Wij kenden dat woord “recreanten” niet, maar even later bleek dat een synoniem te zijn voor wat ons baasje “wielerterroristen” noemt. Och het was maar voor even dat aanlijnen en omdat we netjes opzij gingen bij het naderen van groepen “recreanten” kregen we van hen ook nog een bedankje en een opgestoken duim. Daarom misschien dat Wilfried het woord van ons baasje niet gebruikt, want eerlijk, ze bestaan echt die vriendelijke fietsers in kleurrijke apenpakjes die ook nog eens hoffelijk zijn naar medemensen en honden !
Even later
waren we terug vrij en was ik, Hera, mijn moeder en Wiebe kwijt. Zij waren
beide een weide ingelopen en er was een brede ondoordringbare strook
struikgewas tussen mij en “ons moe”. Toen was ik toch wel even ongerust, maar
ons moe kennende was ze al snel terug. Ik had het kunnen weten… zij kan mij en
’t baasje ook niet lang missen.
Zo waren
we terug aan de auto’s gekomen en ons baasje was weer even ongerust want op een
bank daar in de buurt zat een man een boterhammetje te eten. Op zich niet ergs
maar wij hadden honger en die man droeg een heel lichte, haast witte broek. Ons
baasje was maar bang dat we met al onze vriendelijkheid weer een stuk brood
gingen afschooien en daarbij heel vriendelijk een slijkpoot op die man zijn
broek zouden leggen.
Maar weer
was ons baasje onterecht ongerust. Wij kennen immers onze Drenten manieren !
En nu, liggen we na ons avondeten, stik kapot moe te zijn in onze bench. De geur die we bij hebben is een kruising van natte hond en een grondig gebeerde maïsakker !
Dus… wie zin heeft in avontuur komt maandag 20-05-13 naar de parking aan de St Pieterskerk in Langdorp.
De GPS rijders geven in:
50° 59’ 34.50” N en 4° 52’ 09.86” O
Daar start 2 uren wandelgenot met allemaal Drenten vrienden
Belle
& co
Nobody Knows…Nobody Knows…
Inderdaad, niemand weet hoe het komt, maar het Bas & Belle blog dat meer dan een half jaar archie traag was, werkt weer aan een snelheid waar de TGV beschaamd van wordt. https://blog.seniorennet.be/bas_en_belle/
Het werkte zo traag dat het baasje het er van op zijn “systeem” kreeg en een anderhalf jaar geleden een schaduwblog opende op bloggen.be,
http://www.bloggen.be/belle_hera_en_heros/
Dat bleek een goede oplossing want een groot deel van de Bas & Bell blog lezers die het ook op hun systeem hadden gekregen stapten ook mee over naar Bloggen.be.
Maar ook bij niet iedereen was het Bas & Belle blog traag, daar getuigen de cijfers nog steeds van. Er zijn nog steeds een hele boel trouwe lezers bij het seniorennet.be, Bas & Belle.
Hoe het nu plots komt dat het Bas & Belle blog terug op volle snelheid draait is een raadsel dat wel voor eeuwig een raadsel zal blijven. Het baasje heeft er in elk geval geen verdienste aan. Aan de instellingen is niets gewijzigd en een melding van enige verandering is er niet binnen gelopen.
Daarbij, we maken geen slapende honden wakker en laten alles maar op zijn beloop, het gaat nu goed en we gaan niet navragen wat er gaande is of was.
Belle & co
Groen licht…Groen licht…
We hebben deze ochtend groen licht gekregen van onze dierenarts dr. Nelly voor het ontstoken linkeroog van “onze kleinste”. Het oog blijkt beter genezen dan aanvankelijk mogelijk werd geacht. We hebben er dan ook alles aan gedaan om de toch wel ernstig kwetsuur zo minutieus mogelijk te verzorgen. Enkel het drie maal daags druppels in het oog aanbrengen is op een fiasco uitgedraaid. Nadat het baasje zijn hemd, zijn broek, het tapijt , Lucy’s neus, oren en nek al druppels hadden opgevangen is het ons toch nog gelukt van de laatste dagen enkele druppels in haar oog te krijgen. Waarschijnlijk is dat gelukt omdat ze wist dat er telkens een snoepje aan verbonden was wanneer ze haar oog liet druppelen.
Ook nooit gezien bij het pillen toedienen bij honden was Lucy die de pillen toediener op de voet volgde en al deed wat er van haar gevraagd werd van “af” tot “zit voor” en “lig/down”. Dit vooral omdat ze wist dat haar pillen steeds verpakt zaten in een deel van een spietje smeerkaas van La vache qui rit.
Vandaag is het baasje ook ingegaan op een aanbieding van de firma Vistaprint. Hij heeft daar T-shirts besteld met de kennelnaam en dezelfde foto van Hera zoals ze op het spandoek en de magneetstrips op de auto staat. Binnen de week zouden ze ons toegestuurd worden en uiteraard houden we jullie op de hoogte van het resultaat.
Hierbij de foto zoals ze gaat afgedrukt worden op borst en rug.
Belle & co
Interpretatie…
Interpretatie…
Het is maar hoe je het bekijkt en hoe je het interpreteert. Met heel de voorbereidingen met de door Cartouche gedekte Hadise is daar meer dan ooit sprake van.
Vanuit
Budingen kregen we dinsdag al een foto die genomen is tijdens de echo van Hadise’s
buik. 
De originele foto van de echo
Een dag later kregen we vanuit Roosteren van de natuurlijke vader Cartouche een ongeveer dezelfde foto maar wel “duidelijker” wat de pups betreft.
Beide
foto’s willen we jullie niet onthouden . De eerste is de echte, aan de tweede,
de heldere, is heel duidelijk aan
gewerkt, mee “gefoefeld” zegt het baasje.
De "lichtjes bewerkte" foto van vorige foto...
Ook over het aantal pups verschillen de meningen. In Budingen beweren ze dat ze zes pupjes hebben gezien, en dat zou een mooi eerste nestje zijn voor Hadise. Ons baasje en nog meerdere belangstellenden spreken van twaalf en meer. Zo zegt ons baasje al lachend tegen het Budingse hoofdbestuur dat de zes die ze gezien hebben maar de helft is om dat er aan de achterkant van de baarmoeder nog makkelijk zes kunnen verscholen zitten.
Karin van Lobke bakt het dan helemaal bruin. Die was ook aanwezig bij de eerste echo van Hera. Toen zagen we drie pupjes en het werden er uiteindelijk twaalf… Als die lijn zich verder zet dan komen rond tien juni de gazetten en de journalisten afgezakt naar Budingen. Want zes x vier zoals de verhouding bij Hera lag maakt vierentwintig pups. Er zijn meerdere jaren geweest dat er in gans België in een heel jaar niet zo veel pups werden geboren !
Dat gaat dan gegarandeerd wereldnieuws worden.
Jaak Pijpen, de hoofdredacteur van de “Woef” , heeft dan stof genoeg om een gans nummer te wijden aan Hadise en Cartouche.
We zien wel en wachten vol spanning begin juni af…
Belle
& co
Om haar draait het allemaal, Hadise... 
Ontrouw baasje ?
Ontrouw baasje ?
Het is al haast een ganse week bezig en we konden er kop nog staart aan krijgen. Zo tegen de avond aan trok ons baasje er op uit met de auto en goed een uur later komt hij terug thuis en ruikt ‘m gans anders dan normaal ! ! !
Wij verdachten onze baas er van dat ‘m “vreemd gaat”.
Het is dat we nog geen kilometerteller van de auto kunnen aflezen want dan konden we zien waar hij ongeveer naar toe kan trekken .
Maar ‘t vrouwtje maakt zich ook nog niet ongerust en dat is toch wel raar…
Nu heeft hij het toch allemaal vertelt hoe de vork aan de steel zit. “Ozze Dré” door de vaste lezers dadelijk herkend als baasje’s jongere broer zit ergens in Duitsland vakantie te houden en die had aan ’t baasje gevraagd of die bereid zou zijn de groetentuin bij hem te komen sproeien.
Dat is op zich geen probleem en het is hooguit een werkje van een kwartier. Hoofdzakelijk de serre met inhoud dient te worden gesproeid want buiten zit er automatische hemelbesproeiïng, zeg maar regen op.
Maaaaar er is daar ook nog een zekere Yndhi, de boxer van “ozze Dré” en die krijgt wel eten en drinken van de zoon des huizes maar de dagelijkse wandeling zal er niet inzitten is het oordeel van onze baas.
En zo komt het dat ons baasje hier haast elke dag in de auto stapt met een uitrolleiband en een gewone leiband waar toevallig geen van ons aan vast hangt ! Raar maar waar, en sinds hondenheugenis niet meer gebeurt.
En zoals hierboven al gemeld , goed een uur later is hij terug met een gans andere geur in zijn kleren. De geur van een zeverende en kwijlende boxer die eind van de week weeral blij zal zijn dat het plaatselijk hoofdbestuur aldaar ook weeral de oprit opdraait. ’t Zal daar ook wel kermis zijn dan zegt ons baasje…
Belle & co


Nu ook grote projecten bij IKEA ?
Nu ook grote projecten bij IKEA ?
Ditmaal zijn ze niet zo origineel als gewoonlijk, het grooooote voorbeeld staat er intussen al meer dan 120 jaar.
Maar wat er wel origineel aan is… dat kleine inbussleuteltje, dat lijkt ons toch wel héééél klein voor zo’n project.
Belle & co


Gebeurt heel zelden…
Gebeurt heel zelden…
Het gebeurt inderdaad maar heel zelden dat er hier ten huize van geen kanten inspiratie te halen valt. Maar gisterenavond was zo’n zeldzaam geval. Niet bij de Drentjes en ook niet bij het hoofdbestuur was er enige sprake van inspiratie of een vertellenswaardige belevenis.
Wij waren voorbeeldig braaf, de baasjes deden inkopen voor het vroege en lange weekend en dat was het dan zo ongeveer…
Daar blijf je geen blog mee maken, je kan het hoogstens gebruiken om de dag nadien, (vandaag dus) een verontschuldiging te schrijven…
Maar dan kwam de reddende engel uit Roosteren een bericht in de mailbox droppen over vader en zoon Cartouche en Lennaert.
We laten de belevenissen die soms meer naar de frustraties nijgen door Jeanny zelf vertellen. Maar we hebben ook vier van die “gevallen” in huis en begrijpen best hoe het er soms aan toe gaat.
Laat dit een verwittiging zijn voor toekomstige pup eigenaars
Belle
& co

Het puppenmagazine 09-05-2013
Vandaag gingen we naar de dierenarts om de benodigde buitenland prikken op te halen. We werden al vroeg verwacht en op een of andere manier ontglipte vrouwtje de tijd en waren we zelfs te laat. Ja wij Drenten houden wel van een beetje chaos en vrouwtje was not amused door ons trekgedrag. Inmiddels hangt daar zo’n 68 kilogram aan die lijnen te sleuren. Dan maar een voor een met ons naar binnen, maar probeer maar eens één hond uit de auto te halen en de ander te laten blijven. Één geluk dat we nog een staart en poten hebben met die dichtklappende portieren. De dierenarts had gelukkig wat meer geduld en verliep alles vlot totdat hij opeens heel gemeen iets in mijn neus spoot. Aangezien ik dit jaar toch naar een aantal shows ga en naar een hondenopvanggebeuren is dit noodzakelijk. Daarna was papa aan de beurt. Weer hetzelfde geworstel bij de auto. Weer naar binnen langs allemaal honden en begon vrouwtje zich af te vragen waar is het sterke geslacht als je het nodig hebt? Het mobieltje ging af en vrouwtje dacht te beantwoorden, maar papa wilde toch echt ergens snuffelen op een plek waar zij niet op rekende. Het I-dingetje vloog door de lucht en kletterde over de stenen. Ik zat in de auto en was zeker niet schuldig!.
Na al die prikken en snuif hebben we ons de rest van de dag toch maar rustig gehouden. Nu schijnt het dat papa zich bij het vorig opvangvakantie adresje heeft misdragen, dat was nog voordat hij Mams Hera leerde kennen. Hij plaste schijnbaar over alle andere honden heen en ook nog hun baasjes als die niet opletten. Nu blijkt hij op een zwarte lijst te staan, en alleen al bij het horen van zijn naam gaan alle alarmbellen rinkelen.
Goed dat hij daarna Mams Hera heeft leren kennen, en is hij een stuk galanter geworden!
Vele iets wat pijnlijke neus snuifjes,
Lennaert
Is er leven na de dood ?
Is er leven na de dood ?
Is er leven na de dood staat er op het bord,
Maar ook “kom binnen en je weet het”
Maar je kan het ook te weten komen op deze link…
http://www.youtube.com/watch?v=xTaX4ZzN6R0

