Topper !

Ander weer ?

Als het juist is wat het baasje merkt aan ons, en wanneer zijn ondervinding hem niet bedriegt dan gaat het nog vreselijk slecht weer worden. En toch geeft buienradar geen regen aan voor de volgende dagen !

Het hoogtepunt van hun gedrag speelde wel bij Lucy deze avond, bij het vertrek van de wandeling !

Omdat het baasje de voordeur nog achter zich moest dichttrekken ging het voor onze jongste niet snel genoeg. Daarom trok ze haar kop maar uit de halsband en ging er  niet aangelijnd vandoor.

Druk als ze al voordien in huis was, liep ze natuurlijk recht de baan op en ging daar vlak voor een aankomende auto staan. Als wou ze zeggen “kom maar op manneke, ik pak je hier wel eens even”

Nu remde die man in de auto wel uit volle macht maar toch verdween ‘miss moedig’ roemloos onder de bumper van de auto ! Ze moest wel wat spartelen om onder de spoiler van de auto onderuit te komen en was duidelijk van plan om nog zo ’n auto “te pakken”. Maar toen was het baasje iets sneller dan ‘miss OVERmoedig’ en had ze bij haar nekvel. Daar moest ze dan harder van piepen dan van onder de auto terecht te komen maar dat was ons baasje zijn zorg niet ! Ze heeft daar een bolwassing gekregen als nooit tevoren, en toch maakte het bitter weinig indruk op wat ons baasje kwaad “dat mormel” noemde !

Dan had ze deze ochtend nog mogen meegaan naar de Maxizoo om het grootste en zachtste kussen uit de winkel te gaan kopen. Dat was eigenlijk wel bedoeld als verjaardag cadeau voor ’t baasje, om samen TV te kijken, en om een stimulans te zijn omdat de roedel niet in het nieuwe salon zou gaan liggen.

Tot nu toe lukte dat, maar nu met het nieuwe kussen, ligt het zachter op het kussen op de grond dan in de zetel. En wees maar zeker dat we slim genoeg zijn om de beste plaatsjes te ontdekken !

Belle & co

De prof en de student…

Een prof neemt het middagmaal in de kantine van de unief.

Een student zet zich tegenover  hem aan dezelfde tafel….
 
De prof ergert zich hieraan en zegt:
 
«  een varken en een vogel lunchen niet samen” 
Zegt de student :
Oké, ik vlieg wel naar een andere tafel
 
De prof is razend om dit antwoord en besluit om de student bij zijn volgend examen te buizen….
 
Op het volgende examen kan de student echter perfect op alle vragen antwoorden en de prof besluit om een meerkeuze vraag te stellen
 
Hij vraagt :
Op straat tref je twee zakken aan, in de ene steekt een stapel bankbiljetten en in de andere steekt verstand, welke kies je ?
 
De zak met het geld zegt de student…waarop de prof zegt « in Uw plaats zou ik die met verstand genomen hebben,…………….. waarop de student zegt:
De mensen nemen meestal datgene wat ze niet hebben…….
 
De prof is razend om dit antwoord, neemt het examenblad van de student en schrijft er “onnozelaar”  op.
 
De student gaat weg, doch keert terug op zijn stappen
Hij geeft het blad terug aan de prof, en zegt, Meneer, …..U hebt mijn examen nu  wel ondertekend, maar vergat er de punten op te vermelden !!!!!!!

L.K.

Het voorbeeld van de “oudjes”

Onderstaand stukje wetenswaardigheden kregen we deze ochtend in onze mailbox vanuit Roosteren. En wie Roosteren zegt denkt in de eerste plaats aan Lennaert en Cartouche en in de tweede plaats aan een vorm van BBQ’n, maar dan schrijven  we roosteren, met een gewone r, geen hoofdletter dan.

Het handelt om een manier om te krijgen wat ze wil van Belle. In de winter wanneer de kleding aangepast is merk je het haast niet, maar in T-shirt- en shortentijd is het vreselijk vervelend. Zij legt dan (met de nodige kracht) haar poot op je arm of dij en laat dan met een krachtige haal weten dat zij meedelen een heel plezierig iets vind !

Jeanny en Chris en ook zoon hebben het aan “den lijve” ondervonden en ook bij haar eigen bazen durft ze zo uit de hoek komen. Maar daar vangt ze gewoonlijk bot en daarom zijn meestal gasten het slachtoffer…

Maar de rest laten we Lennaert en co verder uitleggen.

Belle & co

Belle ‘s voorbeeld

Oma Belle

In de grote zomervakantie was ik een weekje logeren bij oma Belle. Nu is zij een waardige aardige dame die eens flink aan je snuffelt, en als je tanden niet goed gepoetst zijn de rol van de mondhygiëniste overneemt.

Ik hing een beetje in de tuin met Lucy en op afstand volgde ik wat er gebeurde rondom de gezellige eettafel van de Tante Simonne en Ome Faes.

Als oma Belle aandacht wilde legde ze stevig en dwingend haar voorpoot op de dij van diegene waar ze aandacht van wilde. Dit deed ze dan zo overtuigend en met zoveel kracht dat ze inderdaad die aandacht kreeg. Op afstand zag ik het resultaat en er viel ergens een kwartje. Toen we terug in Roosteren waren ging ik dit trucje ook toepassen. Het viel schijnbaar wel erg op dat ik dit had afgekeken want daarvoor had ik dat nooit op die manier gedaan. Maar ja, het had niet veel resultaat want ik verdween daarna in de bench.  

En toen…..Cartouche die ouwe reus, die al alles heeft meegemaakt, heeft het schijnbaar van mij weer afgekeken want die doet het na 7 jaar nu ook. Eerst dachten de baasjes dat het toeval en normaal bedelgedrag was wat de ene hond wel doet en de ander niet, maar dit kan geen toeval meer zijn!

In de krant stond laatst een artikel over ons de honden, en dat die steeds slimmer worden, ja zelfs slimmer dan chimpansees, maar dat honden echt gedrag van elkaar afkijken, dat wisten mijn baasjes nog niet!

Lennaertje…

Nog foto’s van de veldwerkworkshop

In de bibliotheek…

In de universiteitsbibliotheek is het zeer stil, ook al zitten er heel veel studenten te studeren.

 Een gast vraagt zachtjes aan een meisje : “Is deze stoel vrij?”

 Het meisje antwoordt luidt : "NEE, IK GA NIET MET U NAAR BED !"

 Alle studenten in de bibliotheek kijken op en staren die gast aan.

Hij wordt heel rood en hij zoekt rap een vrij plaatsje aan een andere tafel.

 Na enkele minuten staat het meisje op, wandelt langs de tafel waar de jongen heeft plaatsgenomen en fluistert triomfantelijk:

 "Ik studeer psychologie, ik weet hoe ik iemand moet manipuleren. Gij waart nogal gegeneerd hé manneke!”

 De jongen antwoordt luid "500 EURO VOOR 1 NACHT? DAT IS VEEL TE VEEL !"

 Iedereen in de bibliotheek staart nu in shock naar het meisje.

 De jongen fluistert : "Ik studeer rechten, ik weet hoe ik iemand schuldig kan doen lijken ..."

Gisteren…

Was het stil op het blog… heel vroeg van huis weg en heel laat terug thuis waren daar de oorzaak van.

We hebben dan ook een drukke vermoeiende dag achter de rug. We zijn namelijk op jachttraining geweest naar Numansdorp, thuishaven van onze eigenste Lobke.

Karin, en Jan de baasjes van Lobke en Siebe hadden namelijk een trainings dag georganiseerd met de bekende Johan Kraay.

We gingen al voor zeven uur de deur uit, best wel vroeg voor ons en de baasjes. Maar het loonde echt de moeite om zo een dag veldwerk eens mee te maken. ’t Baasje volgde de training met Lucy en dat is natuurlijk wel spijtig dat Belle, Hera en Heros dan moeten toekijken maar het gaat spijtig genoeg niet anders.

Wij begonnen de training met de honden te laten tonen wat voor jachtervaring ze al hadden en wat de natuurlijke aanleg van de honden was.

Van onze familie waren Lennaert, Libre , Lobke en Lucy aan het werk.

Johan was best tevreden wat Lucy en familieleden lieten zien op het stoppelveld en op het veld met groenbemesting.

Nadien kwam het “zware werk” en ging het richting bietenveld. Dit was een kolfje naar de poot van Lucy… neus omhoog en met lange slagen door het veld met de hoge bieten op zoek naar fazanten en al wat vliegt. Spijtig voor haar waren er al enkele honden haar voor geweest en diende zij zich tevreden te stellen met de laag overvliegende zwaluwen…

Ze kon zich echter goed uitleven in het bietenveld en na haar beurt viel er toch wel enige vermoeidheid op te merken. Niet getreurd echter, na tien minuten was ze al terug gerecupereerd om er terug vol tegenaan te gaan.

Na de middagpauze gingen we dan naar een andere locatie waar er werd geoefend om lucht te krijgen van een duif die in een kooitje verstopt zat en waar de honden dan de geur van in de neus moesten krijgen. Ook dat onderwerp van de training deed Lucy alsof het dagelijkse kost was voor haar.

Na de training trok het ganse gezelschap richting “Huize Lobke en Siebe” waar Karin een vriê lekkere BBQ had georganiseerd .

En we hadden ook nog eens heel veel geluk met het weer, want ondanks de soms dreigende wolken hielden we het de ganse dag droog. Er was wel flink wat wind, wat dan weer goed was voor de honden en het opsporen van het wild. We hadden een fijne dag en ’s avonds was de fut er uit voor bazen en hondjes…

Belle & co

Eventjes wachten…

We zijn een dagje naar het “buitenland” sommigen zeggen “Kezenland” andere dan weergewoon naar “Holland”.

Je kan ook al meer nieuws daarover vinden op: https://blog.seniorennet.nl/karin1953/

Veel plezier op Karin ‘ blog en tot vanavond voor het nieuwste nieuws uit Nederland.

Belle & co

Nog een voordeel…

Na dat voordeel van gisteren met het graven kwam er vandaag weer een voordeel aanwaaien. Nu ja aanwaaien is wat veel gezegd. Het werd gebracht met een Audi met Duitse nummerplaten. Dat was hier “klein Europa” op de oprit deze middag . Een Duitse Audi, een Franse Mitsubishi en een Belze Citroën Berlingo.

En dan kwam “ozze Dré” hier ook nog langs met zijn “nieuwste” aanwinst, een oeroude Honda Camino bromfiets uit de 80er jaren van vorige eeuw…

En nu het voordeel… Uit de koffer van de Audi kwam een grote grijze plastic stapelbak met drie plastic zakken in… En ondanks dat die zakken goed dichtgeknoopt waren roken die verdacht veel naar de moeder van Bambi !

Luc, die dat vlees voor ons meebracht vanuit Trier in Duitsland was gaan jagen en hij brengt dan voor ons het vlees mee dat niet verwerkt kan worden. Hart, afsnijsel van beenderen, kleine stukjes spiervlees en zo, legt hij voor ons op zij. Het baasje kookt dat vlees en verwerkt het naar een soort gehakt dat hij dan in de diepvries bewaart of steriliseert wanneer de diepvries weer eens proppekes vol zit.

Meestal bewaart hij dat vlees in bakjes die een gewicht hebben van 400 gram wat juist 100 gram vlees per hond en per dag is. Dat komt bovenop bij de brokken die we elke dag krijgen.

En haast elke dag is er variatie in vlees. Zo krijgen we onder andere kip, maar ook everzwijn en ree en/of hert. En wij… wij lusten dat allemaal.

Vandaag heeft het baasje een ganse namiddag gewerkt om het vlees te koken maar ook heeft hij urenlang staan reepjes vlees te snijden die in de schotels van, het droogapparaat terecht zijn gekomen. Lekkere snacks, puur hertenvlees zonder toevoeging van eender wat. Vannacht, ergens rond drie uur moet het droogapparaat stilgevallen zijn. Dan heeft het vlees acht uur gedroogd op 70°C en omdat het vlees nog licht bevroren was toen het baasje het sneed heeft hij er heel dunne plakjes van kunnen snijden. Vanaf straks mogen we er al van snoepen is ons beloofd.

Als dat geen extra voordeel is…, bedankt hé Luc voor de lekkere hapjes.

Belle & co

Een voordeel…

Het is wel een voordeel voor ijverige Drentjes zoals wij van terug in de Kempen te zijn ipv van de Franse Charente…

Zo hebben wij gisterenavond, toen het hoofdbestuur ijverig bezig was om nog iets eetbaars op tafel en in onze kommen te krijgen, alvast de eerste steen gegraven van wat terug een nieuwe tunnel richting China moet gaan worden.

Er zijn tal van voordelen aan ’s avonds in het donker te werken, zoals:

-         het is frisser, dus het werkt ontspannender

-         De baasjes merken het zo snel niet op, we kunnen dus goed doorwerken, zonder “directie”gezaag…

-         En in die zandgrond met een fijn gazonneke overheen is toch makkelijker dan dat stenig Frans gedoe !

Vanochtend heeft het baasje het al opgemerkt vanuit het slaapkamervenster. Dat was de eerste blik op de tuin na drie weken Frankrijk. Het baasje had gehoopt dat het gazon, dat hij voor de X’te keer had ingezaaid, terug wat aan het opkomen was….

En inderdaad… tot gisterenavond, plus/mius negen uur was dat ook zo ! WAS want toen is de verwoesting van dat prille gras terug ingezet door de Verenigde Internationale Graafwerken “aent Grotenhoutbosch”, divisie Vosselaar…

Veel langer dan een kwartier kunnen ze er niet aan bezig zijn geweest, want toen was het eten voor baas en werkvolk klaar.

Als dat zo verder gaat dient onze baas toch eventjes naar de Chinese ambassade te gaan om die brave Chineeskes te verwittigen. Ze dienen die Belgische Drenten , weliswaar van Hollandse origine, onmiddellijk terug te sturen langs de zelfde weg als langs waar ze gekomen zijn. Het baasje wil niet verantwoordelijk zijn wanneer ze onder muren beginnen graven (Chinese of andere muren) of Chinese pleinen en paleizen beginnen ondergraven.

De Chinezen moeten maar zeggen dat ze keuze hebben, terug naar België of de kastrol in en eindigen in “Loempia au chien” nummelke 64 op de menukaalt, met of zondel Cullysaus. De keuze zal snel gemaakt zijn ons gedacht…

Belle & co

Terug in ’t land…

Een vlekkeloze rit van acht uur en een half, brave stille Drentjes, geen herrie ook niet naar de motorrijders op de Parijse périférique die als gekken tussen de verschillende rijen auto’s doorknallen.

We kenden één opstropping, maar dan wel een serieuze… Elf kilometer “harmonika file” op de A1 voor Lille. Ons baasje heeft een hekel aan harmonikafiles. Moord noemt hij dat, dan sta je stil, om even later terug mee te moeten met de rij tegen zo’n 110 km/u en dan terug vol in de remmen te moeten gaan. Werfreserve voor koetswerk herstellers,  ambulanciers,  politie en verzekeringsmakelaars …en noem maar op.

Ons baasje zijn tactiek is dan meer afstand te houden met de voorliggers en dank zij de grote Masjebashi  waardoor hij makkelijk over de eerstvolgende auto’s kan heen kijken kan hij makkelijk vroeg genoeg reageren.

Maar sommige medeweggebruikers zien dat zo niet en willen dan, kost wat kost die plaats voor ons innemen en gaan dan weer zotte onnozele kuren uithalen om toch maar één plaats in de file te winnen !

Weet je hoe een file ontstaat ? Wel door zulke kiekens op de baan zegt ons baasje. Maar van de ECHTE Kiekens hebben wij nog nooit zo ’n kuren gezien.

En zo hebben we dan ter hoogte van Lille luchthaven, Lesquin zeg maar, goed drie kwartier verloren.

Voor ons Drentjes niet gelaten, wij hebben het meeste van dit verhaal maar “van horen zeggen” want eigenlijk hebben we 90% van de weg geslapen.

Wat ons baasje wel is opgevallen dat Lucy dezelfde eigenschap heeft zoals Bas destijds. Die sliep ook gans de tijd maar vanaf het moment dat ons baasje de afrit nadert is ze klaar wakker en legt zich niet meer neer tot we de oprit van thuis opdraaien. Straf hé haast 800 km slapen en 2 km voor we thuis zijn aanvoelen dat de rit ten einde is ! Geen domme hoor die Lucy…

Belle & co

We gaan…

Straks zijn we terug onderweg naar Belgenland, de baasjes hebben de weerberichten voor de volgende dagen en goed bekeken en de voor’s en de na’s tegen elkaar afgewogen.

Omdat het einde van de week nog erg druk gaat zijn vertrekken we straks uit La Magdeleine. Zoals we gisteren al schreven vergaderingen, training, feestje, afspraken. Dan kunnen we beter een dag vroeger vertrekken dan hier door ’t venster naar de regen te zitten kijken .

Al de voorbereidingen waar we voor gekomen zijn, hebben we afgewerkt. Met uitzondering van het begin van de dakrenovatie van de schuur. Maar ook daar liggen de benodigdheden klaar. Hout voor het onderdak, de folie voor tussen hout en pannen en ook Monsieur Plisson heeft de pannen geleverd.

Hout voor de kachel is geleverd en netjes weggestapeld, en gisterennamiddag is men de mazoutketel van de verwarming ook komen vullen.

We mogen zeggen dat we klaar zijn voor de winter…

Ook met tuin en planten is alles OK, de geraniums gaan mee terug naar ’t Belgikske, zij staan nog te mooi om ze hierte laten verkommeren zegt het vrouwtje. Zij staan tussen de bakken huisvlijt op de aanhanger. Onder huisvlijt bedoelen we de potten confituur en de potten gesteriliseerde fruit waar de baasjes zich mee geamuseerd hebben de laatste weken.

We zijn de schenkers van de Weckpotten eeuwig dankbaar. Bij hen stonden ze in de weg in kelders en zolders. Hier zijn ze prima van pas gekomen !

Vanavond terug verslag vanuit vosselaar…

Belle & co

Terug mooi…en dus werk aan de winkel…

Na regen komt zonneschijn zegt het spreekwoord (of is het een gezegde ?) en dat was maar al te waar vandaag.

De baasjes zijn dan ook druk in de weer geweest. Midden deze week gaan we immers terug naar regenland . We hebben nog enkele afspraken af te werken voor het  terug weekend is.

De baasjes gaan donderdag avond nog naar een voordracht van de firma Bayer in de dierenkliniek Sanimalia te Diepenbeek bij onze Dr. Nelly. Daar mogen wij niet mee naartoe, maar ons baasje gaat waarschijnlijk dan ook een afspraak maken om “portretjes” van Lucy haar binnenkant te maken. We hebben iets horen vernoemen van HD, ED, en SD en dat zou over Dysplasie te maken hebben van heupen, schouders en ellebogen….

Ook zal dokter Frankenstein er weer mee te maken hebben want ze gaan weer een glaasje bloed aftappen om de “von Willebrand dissease” te onderzoeken. Dat heeft dan weer te maken met bloed dat snel moet stollen .

En dan mogen we de dag nadien mee naar “de Hollanders”. Daar gaan we een jachttraining volgen met een beroemde, boekenschrijvende jager/leraar. Het baasje weet nog niet goed wie er gaat meedoen, Hera of Lucy, of misschien wel alle twee. Belle en Heros gaan mee om aan te moedigen (of kabaal te maken omdat ze ook willen meedoen)

Hier in La M. was het vandaag werkendag na de buien van gisteren. Onder de perzikenboom leek het wel perziken te hebben geregend. Veruit alles wat er nog aan de boom hing lag tegen de grond. De baasjes hebben dan een emmer vol van de mooiste geraapt en nog “effe snel” 6 bokalen perziken gesteriliseerd.

Ook de hoogwerker is veilig en droog opgeborgen in de schuur. Die gaat de volgende maal dat we komen aan het werk worden gezet om het dak te herstellen. Daar hebben we dan toch minstens een week bestendig weer voor nodig.

Je ziet, we vervelen ons zelden, zeker niet als ’t mooi weer is…

Belle & co

MODERNE RELATIE DOORDENKERTJE...

De telefoon rinkelt in het midden van de nacht...

Louis zegt tegen zijn vrouw Agnes

“Als het voor mij is, zeg dan dat ik er niet ben”.

Agnes neemt op en zegt:

“Hij is thuis”.

Ze legt de hoorn neer en Louis repliceert:

“Zeg wat doe je nu?”.

Agnes antwoordt: “Het was voor mij!!!”.

L.M.

Wat was me dat gisteren…

Regen, regen en nog eens regen… de ganse dag zonder ophouden. Alle soorten regen hebben we gehad.

Motregen in de ochtend, lichte regen waar je flink nat van wordt, en buien waar je geen hond door krijgt gestuurd, zelfs geen Drent…

De waterput stroomde al snel over, en waar er vroeger een overloop was die goed dienst deed is er nu een barst in de vloer van het hok dat ons baasje gebruikt als pomphuis voor het zwembad en waar destijds in gesteriliseerd werd toen alles nog op gas gebeurde .

Nu stond in een mum van tijd de ruimte onder water. Zonder veel erg want een deel van de vloer waar heel vroeger een stookplaats was is nog zand en er is ook nog een afvoergootje naar de hangar.

Op weg naar het boodschappen doen spoot het water aan beide zijden van de auto meters hoog. Dat deed het belletje rinkelen dat het schuifdak nog opengeklapt stond. Dat schuifdak van de auto was in weken niet meer dicht geweest, de auto staat toch altijd droog onder de hangar getald… Maar nu kreeg het hoofdbestuur een lading water in hun nek toen ze stopten aan het kruispunt.

TV kijken naar de aankomst in de Vuelta was er vandaag ook niet bij. Te veel regenbuien, stortbuien tussen de satelliet en de ontvangstschotel, is dan gewoonlijk de oorzaak. Dan is het ook nog flink beginnen waaien in de avond zodat er niemand nog aan dacht van zijn neus nog aan de deur te laten zien !

Door al die nattigheid en wij met z’n vieren met onze natte vacht was het in huis wat te vochtig geworden en heeft het hoofdbestuur voor de eerste maal in maanden de kachel nog eens aangestoken.

Daar hadden we wel zin in en Heros was de eerste die zich languit gestrekt neervlijde voor de kachel.

Intussen is het droog geworden vandaag, de zon hebben we nog niet gezien maar de groentetuin hoeft deze week alvast niet meer gesproeid te worden.

Belle & co

Voor wie niet graag Duvel van 't flesje drinkt

'k Zal die brouwerij toch nog eens opnieuw moeten bezoeken.
De laatste keer heb ik die daar niet gezien..!

HEB IK ZEKER OVERGEKEKEN ????

Werkjes voor binnen…

Voor de baasjes in elk geval, voor ons gaat het een “slaapdag” worden voor zover we kunnen zien.

Het is grijs en het regent, het regent afwisselend motregen en pijpenstelen, het enige dat zeker is … het regent aan één stuk door tot nu toe.

De baasjes zien ons liever niet naar buiten gaan want we komen telkens kletsnat terug binnen en de hondenhanddoeken zijn al kletsnat van één voormiddag honden afdrogen !

’t Vrouwtje is een reuzenpompoen aan het verwerken naar pompoensoep die het baasje straks gaat steriliseren. Dat zijn “fittamientjes voor de winter” zegt ‘m dan, en we geloven hem op zijn woord.

Straks gaat onze steriliseerspecialist ook een poging wagen om perziken te steriliseren. Het vrouwtje heeft al zoveel perzikenconfituur gemaakt dat we het volgende jaar meer dan één pot moeten soldaat zien te maken. Die één pot is geen probleem, maar als je ziet dat er ook nog eens zoveel confituur gemaakt is van kersen en pruimen… de slager gaat niet veel “commerce” met ons kunnen doen wat boterhambeleg betreft.

De perziken die ’t baasje gaat steriliseren gaan dan weer een toepassing vinden in gebak allerhande. De vermageringskuur van ’t baasje gaat weer een stap terug moeten zetten als we al die zoete dingen op ons bord gaan krijgen.

We hebben wel een voordeel dat die voorraad aan gesteriliseerd fruit na de bewerking niets meer kost in tegenstelling van bewaren in een diepvriezer. En het blijft ook langer goed dan diepgevroren.

Maar er is nog hoop voor het dieet. Enkele dagen terug begaf ons baasje zich op het pad van nichtje en aangetrouwde neef Gert en Anke van bakkerij Willems in Turnhout. Hij ging “tarte tatin” maken. Je weet wel, die vriê lekkere ‘tondersteboven’ gebakken appeltaart. We kunnen melden dat… buiten een geschroeide vingertop van ’t baasje door de gloeiende suiker , alles goed gegaan is behalve het eindresultaat. TV koks en kookboeken schrijvers Huyzentruut en Meeus kunnen in ’t vervolg bij onze baas de pot op ! Alles vertellen ze… behalve de plaats waar je dat toekomstige gebakpronkstuk in de oven dient te zetten ! Een stuk vlees dat een uur te lang op de BBQ op een hoog vuur heeft gelegen zag er tegenover de baas zijn tarte tatin nog heel fris uit !  180° drie kwartier in de oven, volgens ’t vrouwtje is dat stand 3-4 op de ovenknop… Maar dan moet dat baksel wel bovenaan in de oven staan, en niet onderaan zoals ’t baasje deed. Zievereers, dat vertellen ze er dan niet bij hé ! “En wat hebben we vandaag geleerd ?” vraagt Piet dan … Wel, we hebben geleerd dat het allemaal zievereers zijn, die koks van den televies !

Belle & co

Monsieur Plisson

Goed 14 jaar kennen we hem ondertussen , Pierrot Plisson van de gelijknamige firma in bouwmaterialen, transport en brandstof leverancier.

Vandaag was hij nog eens bij ons “op den hof” voor een levering van een pallet pannen die ons baasje gaat gebruiken bij de dakrenovatie van de schuur.

Gisteren middag waren we bij hem en minder dan twintig uur later staat het netjes geleverd op de plaats die jou het beste uitkomt.

Wij werken graag met hem, steeds vriendelijk en voorkomend, waar je hem ook tegenkomt of met wat hij bezig is. Misschien iets duurder dan de concurentie maar altijd “comme il faut”. Zo gaat het bij de firma sarl Plisson.

Veertien jaar terug , in juli 1999, wilden we heel overmoedig beginnen aan een zwembad te graven. Na drie pogingen om een schop in de grond te krijgen zagen we het al niet meer zitten. De grond in La Magdeleine bleek van een andere structuur te zijn dan de Vosselaarse zandgrond. Dat de buren er al van in het begin grijnslachend bijstonden van in den beginne verklaarde veel.

Van hen kregen we de raad van eens langs te gaan bij mister Pliessen (engelse buren weet je wel) die zou ons tegen een zacht prijsje wel kunnen helpen met zijn graafmachine. Zo gezegd zo gedaan, in twee dagen was de kuil gegraven  en de betonnen vloer waarop het zwembad zou komen gegoten. Twee weken later namen we onze eerste duik !

Toen het baasje vroeg of de brandweer ook hier het zwembad kwam vullen in ruil voor een bak Belgisch bier antwoordde hij heel duidelijk dat het in de Charente niet de gewoonte was ! De reden waarop hij daar zo duidelijk op reageerde werd ons duidelijk toen in het najaar de spuitgasten van Villefagnan met de kalender van de pompiers sapeurs van deur tot deur gingen. Te midden van de manschappen op de foto pronkte een fiere brandweer commandant die erg veel leek op de man die ons zwembad had uitgegraven…

“Duiveltje doet al” Pierrot Plisson was hier vanmorgen, en maandag komt hij terug om de “fioultank” oftewel de mazouttank te vullen. Maar daar heeft ‘m een andere vrachtwagen voor nodig…

Belle & co

Mop of echt waar ?

Fortis…

Kardinaal Danneels voelt zijn einde naderen en nodigt vanop zijn sterfbed
Lippens en Votron uit.
Hij verzoekt hen om snel te komen.
Bij hun aankomst leidt een bediende hen naar de kamer van de kardinaal en
ze moeten links en rechts van het sterfbed plaatsnemen.
De kardinaal kijkt hen elk een tijdlang doordringend aan en richt dan zijn
blik naar de hemel zonder een woord te zeggen.
Gedurende enige tijd durven Lippens noch Votron iets te zeggen.
Ze zijn wel verrast en eigenlijk blij dat de kardinaal in zijn laatste uren
aan hen gedacht heeft maar toch ook verwonderd.
Uiteindelijk kan Lippens het niet meer uithouden en vraagt stilletjes "
Excuseer, Monseigneur waarom moesten wij zo absoluut afkomen?"

"Wel", zegt de kardinaal met zijn laatste krachten, " Jezus is gestorven
tussen 2 dieven …

 en ik wil dat ook zo doen.