Wie gaat er nog mee met ons…

Acht maal hip hip hip hoera

Het is dan buiten geen weer vandaag om vrolijk van te worden, maar binnen bij het ronkend “Godinnetje” vieren wij vandaag de achtste verjaardag van onze Belle.

Binnen drie maanden, ergens eind januari gaat ze volle acht jaar bij ons zijn. Ons Belle, die eigenlijk Elle noemt op haar stamboom (maar Belle roept beter) is geboren in Affligem, tussen Brussel en Aalst en samen met moeder Freya en haar drie zussen sleet ze haar eerste twaalf weken bij de familie Bockstal. Daar was ze de lieveling van de jongste zoon Kevin. Ook nu nog steeds kennen die twee elkaar nog steeds wanneer ze elkaar treffen op een wandeling, clubmatch, of terugkomdag.

Ze is bij ons gekomen omdat het baasje bij de viering van zijn pensionering op school een cadeautje (geld)  kreeg, wat de aanzet was tot de aankoop van een maatje voor onze Bas die toen twaalf jaar was.

Het baasje vond Belle door het raadplegen van de site van de Belgische Drenten vereniging waar het nestje van Freya aangemeld was.

Na te hebben geïnformeerd te hebben werd er een afspraak gemaakt om eens te komen “kijken” naar het nestje. Ook Bas was van de partij, hij was uiteindelijk ook “betrokken partij”.

Belle, de dag nadat ze bij ons kwam, januari 2006

Bij aankomst was er één pupje die dadelijk richting Bas en ’t baasje kwam. Een bruintje, twaalf weken oud en een vinnig ding die al dadelijk Bas zijn oren aan een inspectie onderwierp op “kauwbaarheid”. En Bas liet die dreumes begaan….

De keuze was gemaakt, Bas had gekozen. De baasjes en Bas waren met z’n drieën naar Affligem gereden om “te kijken”, maar omdat Belle al twaalf weken was kon ze meteen met ons vertrekken richting Vosselaar. We gingen met drie en we kwamen met z’n vier terug !

Ondertussen heeft ze twee nestjes pups gekregen, ééntje met Zeppos van zes pups, waarvan dochter Hera en zoon Heros bij haar zijn gebleven en ééntje met Ferron van negen pups, waarvan aanvankelijk Kiki bij haar zou blijven.

Maar Kiki is naar Arnhem verhuisd waar ze de plaats van de kort achter elkaar overleden Bente en Max bij Marian ging innemen.

Samen met het nestje van twaalf pups van Hera is ze momenteel stammoeder van 27 pups. Toch wel een indrukwekkende groep honden als je die bij elkaar ziet op een terugkomdag.

We wensen Belle een fijne verjaardag toe en het is dan wel geen stralend weer, ze zal vanavond toch wel merken dat ze vandaag in het middelpunt van de belangstelling stond…

Belle & co

En toen kwam de regen…

Er was regen voorspeld vandaag door Météo France en ’t baaje was vandaag al vroeg in de weer met naar de bakker gaan en zo.

Om 10u00 zat hij dus al op het dak maar niet met de intentie van zoveel mogelijk te vernieuwen. Het was vandaag de bedoeling van het stuk dat gisteren was blijven openliggen af te dekken en dicht te leggen.

Dat is dus gelukt. Terwijl Hugo de nok van het dak aansmeerde met cement, legde het baasje de resterende drie rijen pannen.

En ze waren nog maar net begonnen aan het opruimen van het gereedschap toen de eerste druppels vielen.

Ze hadden een beetje medelijden daarboven en het bleef bij een beetje druil regen. Pas toen de hoogwerker droog en wel onder de hangar was geplaatst begon het door te regenen.

Alles juist op tijd geregeld . Ze hebben het maximum uit het goede weer gehaald. Meer zat er echt niet in deze week.

Ook het weer dat men volgende week voorspelt is niet van die aard waar een mens vrolijk van wordt. Even kijken wat het na het weekend wordt en of het nog de moeite is van de rest van de week te blijven wachten op “dakwerk weer”.
De strandwandeling van de Drentenvereniging nu zondag 03-11 moeten we aan ons laten voorbijgaan maar dat was al ingecalculeerd. Het weer is eind oktober/begin november normaal gezien niet meer zo goed dat er langere periodes van goed weer voorhanden zijn.

Maaaar… wat echt noodzakelijk was om herstellen aan het dak  is achter de rug. De lekken zijn hersteld en wat overblijft aan werk zijn herstellingen van preventieve aard. Er zijn nog geen lekken, maar het dak is ook daar niet in echt goede staat en dus is het beter voorkomen dan genezen…

En morgen hebben we een jarige in de roedel. Op 2 november vieren we de verjaardag van onze stammoeder van de roedel.  Belle viert morgen haar achtste verjaardag…

Belle & co

Zoek de verschillen…

Na twee dagen werk op hoog niveau begin je de verschillen te zien aan het dak van de schuur. Het hout van het oude onderdak dat van beneden af er nog behoorlijk bleek uit te zien, was dan toch zo zeer aangetast van houtworm  dat het baasje besloot van er radicaal komaf mee te maken en alles te vervangen.

Dat heeft natuurlijk zijn invloed op de vordering van het werk maar als er dan toch kosten gemaakt worden kan het beter goed gedaan worden is de mening van onze baas.

Zij werken van onder naar boven met het vervangen van het hout. Dat heeft tot  gevolg dat ze steeds op veilig en nieuw hout werken.

Op dat nieuwe hout komt dan een doek die niet condenseert en de waterdamp naar buitenlaat ontsnappen. Veilig voor het hout terwijl er geen lekken kunnen ontstaan.

Morgen gaan onze baas en Hugo verder, zolang het niet gaat regenen, want ook in de Charente telt het gezegde “schoon liekes duren niet lang” Zo ook deze week.

Het is twee dagen stralend T-shirt weer geweest en op het dak was het ronduit warm. Pas rond zes uur, wanneer de zon achter de horizon verdween kwamen de fleece vesten boven en werden de werken gestaakt.

Morgen zou het na de middag kans op regen geven, en de afspraak is dat er gaat gewerkt worden tot vijf minuten voor het gaat regenen… We zullen zien hoe ze dat gaan arangeren die twee op het dak…

Belle & co

Vandaag was het zo ver…

Drie dagen mooi weer kondigen ze aan bij météo France.

Vanaf vandaag tot en met vrijdag zou het droog moeten blijven en  dat geeft ons de kans om eindelijk aan de herstelling van het dak van de schuur te beginnen.

En zo kwam het dat het baasje vanochtend Hugo Belde die had aangeboden van het “grondatelier” te komen verzorgen. Het baasje ging dan effectief het dak op om het houtwerk of “onderdak” te gaan herstellen.

En de samenwerking tussen “hoger en lager” vlotte prima. Ons baasje riep allerlei maten en afmetingen naar beneden naar Hugo en die maakte dan de planken op maat waarna het baasje die aan een touw omhoog.

Dat scheelde een heleboel tijd, want vorige week deed ons baasje dat allemaal alleen en dat ging niks vooruit, nu liep het als een trein.

Ze begonnen al niet al te vroeg in de ochtend maar toch was er om vijf uur al een behoorlijke strook dak hersteld en terug met pannen bedekt.

Morgen doen ze verder en de dakwerkers ploeg hoopt tegen morgen avond de strook dak boven de grote schuurpoort klaar te hebben. Dat is dubbel zoveel werk als ze vandaag hebben gedaan maar hier dient haast geen timmerwerk te gebeuren. Het hout van het onderdak is hier nog in prima conditie en enkel tegen de nok dienen enkele planken te worden vervangen.

Ons baasje ziet het wel zitten en is vriê content dat ‘m die hoogwerker heeft gekocht.

Het maakt het werk haast tot kinderspel als je weet dat anders, zo zonder de hoogtewerker, elk stuk hout en elke pan op de schouder via de ladder naar boven diende gebracht te worden !

Belle & co

Afspraken…

Hoewel het deze ochtend een stralend blauwe hemel gaf is het baasje niet aan de herstelling van het dak begonnen.

Een afspraak bij de tweejaarlijkse automobielinspectie ging voor op de dakwerken. Hier in Frankrijk is de automobielinspectie,  net als in België en Nederland (APK keuring), ook verplicht. Maar hier moet je pas om de twee jaar je aanbieden in het contrôle centrum.

En we kunnen weer twee jaar onbezorgd rijden vertelde de man van het contrôle centrum, er waren geen zichtbaren en verborgen gebreken, maar daar was ons baasje ool, al wel van overtuigd …

De plannen voor de dakwerken konden na de boodschappentoer ook alweer opgedoekt worden. Een stevige regenbui heeft de goedbedoelde plannen letterlijk in duigen laten vallen…

Dus zullen het weer binnenwerkjes worden.

Voor ’t vrouwtje was het vrij eenvoudig, die moest niet zoeken achter wat ze wilde gaan doen. ’t Baasje had gisteren de laatste rijpe vijgen geplukt en daar heeft ze weer enkele potjes vijgen confituur van gemaakt. Super lekker op een stuk echte originele Franse baguette met vriê lekker boter. Je blijft er van eten zegt het baasje en ook wij Drentjes lusten dat ook wel…

De laatste appelen om uit het handje te eten zijn ook geplukt, die zijn ook uitstekend geschikt om appelvlaai van te maken en dat staat ook nog op het programma van ’t vrouwtje. Op één appelboom met ouderwetse stoofappelen na is het fruitseizoen in de tuin nu voorbij.

Het is nu wachten op de eerste kersenoogst in juni 2014 voor we terug fruit hebben van eigen oogst. En nu maar hopen dat die oogst hetzelfde gaat zijn als die van dit jaar.

En de echte start van de werken aan het dak hopen we morgen te starten (nog maar eens zegt het baasje).

Belle & co

Vaarwel Rob…

Vorige week vrijdag is Rob Keij overleden. Rob was samen met Tiny zijn echtgenote de eigenaar en oprichter van de Drentsche Patrijshondenkennel “The Gloucester”.

Maar Rob was ook de man die in de fokbeleidscommissie van de Nederlandse Drentsche Patrijshonden vereniging de beheerder was van de dekreuenlijst.

Rob kon als geen ander de gepaste dekreu bij het gepaste teefje plaatsen, en daar was niet veel tijd voor nodig. Rob, en ook Tiny hadden zowat het ganse dekreuenbestand van Nederland en België in hun hoofd.

Nooit hebben we tevergeefs op Rob zijn kennis beroep gedaan. Het Drentenwereldje verliest met Rob een waardevol man.

Op zaterdag 24 augustus was Rob en Tiny nog een graag geziene gast op de clubmatch van de Belgische Drentenvereniging in Oud Turnhout. Toen dachten en hoopten we dat hij greep had gekregen op zijn ziekte en aan de winnende hand was. Niet dus… hoe snel kan het gaan ?

Volgende zaterdag neemt de familie en het Drentenwereldje afscheid van Rob.

Aan Tiny en de familie bieden we langs deze weg ons diepgemeende deelneming aan in deze moeilijke dagen.

Jan & Simonne

Storm…?

De kranten staan er vol van… van de storm die over Noord Frankrijk, België, Nederland en Engeland merken wij in de Charente weinig.

We zullen te diep naar het zuiden zitten zegt ons hoofdbestuur. Het regent wel pijpenstelen , “cats and dogs” zeggen onze Engelse overburen, maar daar blijft het bij.

In de internetversies van de Belgische kranten lezen we over omgewaaide bomen en afgebroken dikke takken, en ook over omgekieperde vrachtwagens die dwars over de snelweg zijn gaan liggen, jonge gasten die in Engeland in zee zijn meegesleurd door overslaande golven . En nog van dat onheil, maar “eigenlijk valt de storm nog wel mee” is het eindbesluit in de kranten.


foto's HLN internet versie

Volgens de Franse gazetten zitten er zo’n 70.000 gezinnen zonder stroom in de departementen Nord en Pas de Calais, en dat zijn de departementen die grenzen aan België. In deze departementen (die van de Ch’tis*) zijn  het omgevallen bomen en afgebroken takken die op de elektriciteitsleidingen zijn gevallen de oorzaak van de stroompannes.

“Waar en wanneer hebben we daar ook last van gehad” zegt ons baasje, doelend op de storm van eind juli dit jaar waardoor we vijf weken zonder internet en telefoon zaten…

En terwijl ons hoofdbestuur zich in huis bezig houdt met kranten lezen, de afwas doen, wat prullenwerkjes, omdat er aan het dak niet kan verder worden gewerkt wegens de regen, hebben wij ons op onze zij laten vallen en zijn onze ogen dichtgevallen.

Waarschijnlijk zijn we nog niet aangepast aan het winteruur…

Belle & co

* http://www.fransefilms.nl/bienvenue-chez-les-chtis/

Wind in onze kop…

Het is niet bij ons alleen dat er geen rechte voor te ploegen valt met ons zegt ons hoofdbestuur. De berichten over onze broers en zussen en ander Drentengespuis zijn alle alarmerend ! Er is storm,… regen, veel regen,…wind, heel harde wind op komst, en al de Drentenbazen zullen het geweten hebben.

Het is niet alleen de aanpassing aan het winteruur dat ons parten speelt, want we hebben ons heel gedeisd gehouden deze ochtend tot het acht uur (wintertijd) was.

Dat komt waarschijnlijk omdat het hier in de Charente vandaag een donkere dag is en wij onze dag indelen naar licht en donker, en niet naar een uurwerk.

Ondertussen is de voormiddag al wat gevorderd en hebben we aan de jagers in de velden rondom al luidkeels laten weten dat wij er ook nog zijn. Eventueel zelfs om hun “Bretonkes” te helpen met het weinige wild dat er nog zit, mee op te jagen.

Er lopen hier in de velden vier mannen met geweren rond, die hebben drie Breton’s bij om die twee hazen die we dit jaar gezien hebben te pogen in de pot van moeder de vrouw te krijgen.

’t Zal wel weer langs de slager passeren worden als ze met een stukske vlees willen thuiskomen, een tam konijn “made in China” of iets in dat genre. P

Netjes versneden en proper ingepakt in een papier van de “boucherie de Villefagnan”, in plaats van wild uit de weitas.

Wind in onze kop, … niet eenvoudig voor onze bazen, maar die zagen het al dagen geleden aankomen. Het is ook daarom dat de dakwerken op een laag vuurtje gezet zijn. In plaats van schrik te hebben om door de oude planken te zakken, zouden de overbezorgde vriendinnen nog eerder bericht krijgen dat de baas van ’t dak zou gewaaid zijn…

We houden jullie op de hoogte…

Belle & co

Blijf van dat dak af…

Het zou net als  “Kom van dat dak af” ook een titel van een Peter Koelewijn song kunnen geweest zijn. http://www.youtube.com/watch?v=OBW79HZ1dLc

Hier in Ferret is het momenteel een actuele titel voor een song. Het weer is niet van die orde dat je met veel goesting aan de dakwerken begint. De weersvoorspellingen zijn ook van dezelfde aard en dus blijft onze baas met zijn beide voeten op de grond !

Tegenvaller dus maar niet ongewoon deze tijd van het jaar. Om die reden heeft onze baas ook drie weken uitgetrokken voor de herstelling van het dak van de schuur. Vooral het deel waar hij nu aan begonnen is was werkelijk noodzakelijk omdat er toch wel serieuze lekken in voorkomen. Wanneer dat deel al hersteld is kan de rest nog wel even wachten op betere tijden.

Gisteren in ons laat avond bericht meldden wij dat de pups van ons K-nestje halfbroertjes en –zusjes hadden in Denemarken en dat we van Falcon, de zoon van vader Ferron,  het reutje dat naar Booischot is gekomen foto’s hadden gekregen. Nu is ons baasje gisteren avond die foto’s toch wel vergeten plaatsen zeker.
Maar geen nood, op dit blog verschijnen meerdere berichten per dag en dus… nog geen twaalf uur nadat de foto’s vergeten waren komen ze nu onder dit bericht te staan.

Belle & co

Wat doe je zoal …?

Ja, wat doe je zoal op een dag dat het ouwe wijven regent ? Bij de Engelse overburen regent het vandaag iets gans anders, daar regent het “cats and dogs”. Het baasje zegt dat zoiets al even stom is als die ouwe wijven, slaat op niks volgens hem. Ook die pijpenstelen regenen is even stom, want je ziet het nog zo weinig die pijpen…

Maar daar draait het vandaag niet om, het is ons tijdverdrijf op dagen dat je kletsnat terug binnen komt wanneer je even je poot bent gaan heffen zoals Heros pleegt te doen.

We hebben zo weinig mogelijk buiten gemogen van ons hoofdbestuur. Niet te veel natte hond in huis is hun motto en ook de handdoeken geraken niet meer droog.

We hebben dus maar achter ons baasje zijn hielen gelopen terwijl hij toch “iets” ging doen. Of we hebben ons voor de kachel laten vallen. Lekker weer daar op minder van een meter afstand van wat ons baasje (naar het merk van kachel) onze Godin noemt. Ze is inderdaad hemels met de warmte die ze afgeeft en ze heeft ook een heilzame werking op onze oogleden, die vallen namelijk al dicht voor we goed en wel liggen !

We kregen vandaag ook bericht in de mailbox uit twee verschillende richtingen. Eentje van Gitte uit Denemarken, die meldde dat Ferron, de vader van ons K-nestje, een zoon uit zijn in Denemarken gefabriceerd nestje als huisgenoot krijgt. Van Rudy en Simonne, de baasjes van Ferron kregen we dan ook de eerste vier foto’s van de kleine “Falcon” in onze mailbox.

Dat wil dus dan ook zeggen dat Kyra-Belle, Kyra-Luna, Kato, Kona, Kibbels, Kiki ,en de reuen Kiet, Kwispel en Kody, halfbroertjes en -zusjes in Denemarken en België hebben. Falcon is vanuit Denemarken terug naar zijn vader gekomen en gaat volgend seizoen Ferron en Kiet vergezellen op de wekelijkse jachtpartijen.

Wij gaan nog met interesse de strapatsen van dat trio proberen op te volgen, en jullie lezen natuurlijk daar ook over mee.

En nu, gaan we even het baasje vragen om even buiten te mogen vooraleer we ons terug rond de Godin nestelen, laat het buiten maar plensregenen…

Belle & co

In ’t water…

Geen erg, er is niemand verdronken, alleen de planning is in ’t water gevallen. Letterlijk nog wel, er trekt vandaag een regenzone over de Charente, en uit veiligheidsoverweging kruipt ons baasje dan niet op het dak.

De eigenlijke dakwerken zijn dus gisteren effectief gestart, de eerste planken zijn vervangen en het werk valt best mee. Alleen heeft het baasje gisteren naar een kameraad getelefoneerd met de boodschap dat er een vacature was voor een zageman.

Het is namelijk zo dat wanneer je zo ’n werk alleen doet telkens naar beneden moet komen voor elke nieuwe plank die moet op maat gemaakt worden en daar kruipt dus het meeste tijd en moeite in.

Ondertussen is de vacature ingevuld, (zonder linkedIn of dergelijks) en gaan we met z’n twee aan de slag. Eentje op het dak terwijl de ander op de grond het houtwerk op maat maakt.

Gisteren in de voormiddag heeft het baasje de hoogtewerker even terug in de schuur moeten zetten om het “vangnet” te plaatsen. Er hangt nu een stevig hekwerk van Heras in de nok van de schuur, bevestigd met vier spanbanden om vallende voorwerpen of arbeiders op te vangen moest het echt fout gaan.

Het baasje heeft ook enkele “lucht”-foto’s gemaakt van op dakgoot hoogte. Wat zijn wij Drentjes dan plots kleine keffers geworden. Flatterend is het voor ons zeker niet. Vanuit kikkerperspectief zien we er in elk geval indrukwekkender uit dan op deze foto’s vanuit de hoogte…

Belle & co

De grootste hond ter wereld overleden

'Giant George', volgens Guinness World Records de grootste hond ter wereld, is overleden. Dat schrijft Huffington Post. De Deense dog uit Tucson (Arizona) was 1,09 meter hoog en 2,20 meter lang, en de titel dus zeker waard.

George overleed vorige week donderdag in het bijzijn van zijn baasjes. Het beest werd net geen acht jaar.

Hier kan je lezen wat de internet versie van Het Laatste Nieuws vandaag hierover meldde.  http://www.hln.be/hln/nl/959/Bizar/article/detail/1728395/2013/10/24/Grootste-hond-ter-wereld-overleden.dhtml

Belle & co

De planning 2…

De planning van gisteren klopte als een bus, alleen de herstelling aan de balk binnenkant schuur was op enkele minuten hersteld. Het juiste balkje lag/stond zo maar voor het meenemen in de hangar. De juiste maat, de juiste lengte, het goei gerief met de hoogtewerker, en ’t was gefikst in geen tijd.

Dus dan maar de hoogtewerker buiten gereden met de “movers”. Caravan rijders kennen dat, het zijn rollen die je tegen de banden draait en die dan elektrisch worden aangedreven om zo het voertuig op zijn plaats te rollen.

Dat was wel even wennen, dat werkt zoals je met een rupskraan, of bij een Bobcat, of nog groter bij een legertank. En dat zijn nu voertuigen waar een baasje als die van ons, zelfs niet alle dagen mee gaat rijden…

Het was dus even testen en proberen want die rollen worden door oliedruk aangedreven en daar is ons baasje niet zo bedreven mee als met een koppeling en vitessen.

Maar het spul is goed buitengekomen en nog fatsoenlijk geparkeerd ook. En toen kon de poort van de schuur niet meer dicht… Die hoogwerker stond in de weg ! ! !

Geen probleem zegde het baasje, want oefening baart kunst en zie, het ging de tweede keer al heel wat beter bij het manoeuvreren en geen vijf minuten later was de poort dicht en stond de hoogtewerker nog beter geparkeerd als tevoren.

Toen wilde het baasje écht aan de slag, maar een blik richting hemel bracht hem op andere gedachten. Nog voor de hoogtewerker was afgedekt viel er een stortbui uit de hemel waar we met z’n allen toch wel naar stonden te kijken.

Kortom, de hoogtewerker was afgedekt en bleef voor de rest ongebruikt en afgedekt. Het dak was toch te nat om begaanbaar te zijn .

Vandaag geeft météo France mooi weer en gaan we er stevig tegenaan. Uiteraard houden we jullie op de hoogte razend gevaarlijke en spannende werkzaamheden  (toch volgens enkele familieleden en vriendinnen). Onze baas ziet dat anders, goed opletten en automatismen vermijden is de beste veiligheidspreventie…

Belle & co

Wat is het verschil is tussen moed en lef ?

Moed =
midden in de nacht bezopen thuiskomen,
je vrouw staat op je te wachten met een bezem,
en dan vragen :
'Ben je nog aan het schoonmaken of vlieg je nog ergens naar toe?'


Lef =
midden in de nacht bezopen thuiskomen met een parfumluchtje
om je heen en lipstick op je kleding,
je vrouw op haar kont slaan,
en zeggen:
'jij bent de volgende'.

L.M.

De planning…

De planning voor vandaag hier in Ferret is gemaakt en wij Drentjes komen er haast niet in voor.

Het is dat grote blauw/gele machien dat de hoofdrol speelt vandaag. Gisteren heeft het baasje alles al in gereedheid gebracht om vandaag te beginnen aan de dakrenovatie van de schuur en stal.

Hij is gisteren al begonnen met de eerste veiligheids maatregelen om niet met zijn klikken en klakken door het houtwerk van het “onderdak” naar beneden te donderen. Daarvoor gaat hij zo ’n Heras hekwerk binnen in de nok van het dak hangen, als ‘m dan door de oude planken trapt valt hij letterlijk in een vangnet. Veiliger dan in het cirque du soleil zegt ‘m.

Vandaag moet er eerst nog een balkje vervangen worden dat al “enkele keren” te veel nat en droog geworden is. Met behulp van de hoogtewerker kan dit prima van binnenuit vervangen worden.

Buiten gaat er vandaag niet veel aan het dak gedaan worden, daarvoor is de lucht te grijs en de weersverwachting te twijfelachtig. Hier in de buurt van Ruffec geeft men zelfs kans op onweer… Neen,  dan stellen we de buitenwerken nog maar even uit .

Tussen Belle en Heros blijft het nog even spannend. De problemen blijven nog steeds van “hormonale aard” en tot nu toe heeft het hoofdbestuur beide lovers uit elkaar kunnen houden, op die ene keer zondagavond na. Maar de goesting blijft nog even en de bazen blijven waakzaam .

Bij Hera is de loopsheid totaal voorbij, voor haar heeft broerlief Heros geen belangstelling meer. Het is meer de Griekse tragedie van Oedipus*, de zoon die moeder opvrijt, die zich op dit moment hier ten huize afspeelt…

Volg dus de belevenissen van Franse dakwerken en tevens de moderne versie van een stuk uit de Griekse mythologie hier op dit blog. Allemaal beleeft door van oorsprong Nederlandse Drenten met Belze bazen. Als dat nog geen Europees verhaal is !

Belle & co

The “second opinion”

Jantje vroeg aan zijn moeder waarom een bruidsjurk wit is.

De moeder antwoordt: "Dit toont aan, dat de bruid nog maagd is."

Jantje bedankt zijn moeder en wil toch nog een bevestiging van zijn vader en vraagt:

"Pa, waarom is een bruidsjurk wit?"

De vader kijkt verrast naar Jantje en antwoordt:

"Alle huishoudelijke apparaten zijn toch wit"

(Moeder heeft inmiddels 'n advocaat ingeschakeld !)

Zeker niet vergeten…

Telkens als we voor meer dan een dag weggaan, wij mogen/moeten dan uiteraard mee is het bij het hoofdbestuur telkens de vraag “heb je koebeest mee” ?

De vaste lezers kennen ongetwijfeld koebeest van Lucy . Koebeest gaat overal mee naartoe en dient als vast slaapmaatje van onze jongste.

Al vanaf de dag dat de overige elf pups, nu stilaan 17 maanden geleden, het nest hebben verlaten (ook met een pluche slaapie) is koebeest de vaste slaappartner voor ’s nachts van Lucy.

Zo ging het ook verleden zondag ochtend toen we klaar stonden om te vertrekken. Zowat tien maal is er gevraagd is Koebeest mee ? Is koebeest al in de auto ? En telkens was het antwoord positief,… Koebeest lag voor alles het eerst in de auto.

Wanneer de baasjes ons ’s morgens de tuin inlaten voor de eerste plas en sigaar loopt Lucy achter de andere drie aan met Koebeest in haar bek, de koe moet mee de tuin in ’s morgens, en even plichtsbewust brengt Lucy haar maatje van de nacht mee terug binnen.

Regelmatig passeert Koebeest de wasmachine, die wast er dan al het stof, opgedroogd hondenspeeksel en soms zelfs slijk uit haar vacht,  dan lijkt ze net herboren wanneer ze uit de droogkast komt. Want dat laatste is een noodzaak, op natuurlijke wijze krijgen de baasjes Koebeest nooit droog vooraleer ze ’s avonds terug dienst moet doen !

Koebeest zelf is ouder dan de leeftijden van ons viertal samen opgeteld. Zij deed al dienst bij nichtje An, die er mee speelde toen ze een kleuter was, en diezelfde An heeft nu zelf al een kleuter thuis rondlopen !

Ons baasje schat dus dat ons exemplaar van Koebeest zowat het oudste nog in gebruik zijnde pluche koe moet zijn, 25 jaar haalt ze makkelijk.

Opmerkelijk is ook dat alle andere pluche zaken al lang de geest hebben gegeven. Zo zijn er al een tochthond, een Ikearat en nog wat onbepaald pluche grut een roemloze dood gestorven.

Maar niet Koebeest… dat is een blijver, en meegaan doet ze waar ook Lucy naartoe gaat…

Belle & co

korte brief van het AZ

Geachte Heer, 
 
We ontvingen zopas de resultaten van ons onderzoekslabo en zijn zeer verheugd u te kunnen bevestigen dat

 de roodheid rond uw penis geen kanker was, maar wel lippenstift. 
 
Gelieve ons te willen verontschuldigen voor de amputatie. 
 
Uw AZ-team