Maar éénmaal regen gisteren…

Dierenarts en wodka…

Deze ochtend hebben we een bezoek gebracht aan onze dierenarts en Lucy en Hera waren mee. Bij Lucy was het te doen om de geijkte weegschaal want ons dikkertje, ons vraatzuchtig Drententeefje, onze vreet-al, moest nog eens gewogen worden omdat het baasje dacht dat ze weeral bij ws gekomen ondanks de dure R/D brokken (dieet) van Hill’s. Haar gewicht was echter onveranderd op 30 kilo blijven staan. Nog te veel maar er was dan in elk geval niets bijgekomen, en dat is ook al een belangrijk gegeven.

Vanaf vanavond krijgt zij haar portie niet meer in het bijzijn van de drie andere waar zij nogal eens wat durft te gaan mee eten !

Hera diende mee op dierenarts bezoek vanwege haar schijndracht. Het heeft er lang naar uitgezien dat het niet zou doorzetten maar nu is ze, twee maanden na haar loopsheid toch schijndrachtig geworden. Blijkbaar is het deze maal nogal heftig want ze heeft er zelfs koorts van ! In prik met antibiotica moet tegen deze namiddag rond 4 uur al soelaas brengen. Dan moeten we haar nog eens temperaturen en moet de koorts al naar een normaal niveau gedaald zijn.

En waar past de Wodka nu in dit verhaal… Tijdens de terugrit van Hoogstraten naar Vosselaar reden we achter een Duitse veertig tonner met een GAP-nummerplaat Dan weet het baasje dat die man al eventjes onderweg is want GAP in de nummerplaat staat voor ‘Kreis Garmisch-Partenkirchen’ Dat ligt in deelstaat Beieren aan de voet van de Zügspitze tegen de grens met Oostenrijk. De chauffeur was duidelijk op zoek naar een adres of de weg om aan dat adres te geraken. Toen de vrachtwagen nogmaals stopte om op de kaart of leveringspapieren te kijken is het baasje er ook bij gestopt om te vragen wat de bestemming was.

De man moest bij het afvalverwerkingsbedrijf Sita zijn. Op zich geen probleem moest er tussen hem en dat bedrijf geen kanaal tussen liggen. Met een ophaal brug die dat gewicht van de vrachtwagen juist wel of juist niet kan torsen. Het baasje heeft dan aangeboden van hem via de meest aangewezen weg tot aan het bedrijf SITA te brengen. Aangekomen aan de overzijde van het kanaal aan de ingang van het bedrijf, wenkte de chauffeur ons baasje om even te stoppen en langs de cabine te komen. Daar kreeg het baasje als dank een fles wodka in de handen geduwd. Weigeren kwam er niet aan te pas, hij moest en zou de fles aannemen.

Moraal van het verhaal, let op met een Beierse LKW-chauffeur op zijn bestemming te brengen, want je riskeert van poepeloere zat thuis te komen van de wodka die je dan krijgt …

Belle & co

Vrouwen vergeten hun oude liefdes niet ....

Tijdens het weekend bezocht ik met mijn vrouw een disco. 
Op de dansvloer gaf een man een geweldige breakdance - moonwalk - achterwaartse flips, enfin... het ganse gamma ten beste. 
Mijn vrouw keerde zich naar mij en zei : "Zie je die man daar?  
25 jaar geleden vroeg hij mij ten huwelijk maar ik liet hem vallen voor jou." 
Zeg ik : "Het ziet er naar uit dat hij dat steeds nog aan 't vieren is". 
 

Nu spreekt ze weer niet meer tegen mij!!! 

J.P.

Geen gewone zondag…

Verkiezingen, ontbijt met wijkgenoten, schitterend weer, het kan allemaal niet op vandaag op zondag 25 mei 2014 !

De koning die volgens de krant vier maanden zijn agenda maagdelijk heeft gehouden omdat hij een moeilijke regeringsvorming verwacht . VIER maanden MAAR zegt ons baasje ? De “Flippe I” is optimistisch wat betreft de vorming van de nieuwe regering. We hadden in het verleden al een Philip de schone, Philip de stoute en nog wel enkele andere Flippes maar als het zo verder gaat hebben we al een nieuwe naam voor onze hedendaagse Flippe I. Die gaat waarschijnlijk de geschiedenis boeken ingaan als “Philip de optimistische”.

Want zeg het zoals het is, de kranten noemen deze verkiezingen nu al de “schoonmoeder aller verkiezingen”. Bij de vorige regeringsvorming in 2010-2011 waren er 541 dagen nodig om een regering te vormen http://nl.wikipedia.org/wiki/Regeringsformatie_Belgi%C3%AB_2010-2011   En ’t zal er ditmaal waarschijnlijk niet makkelijker op worden…

Plezantere zaken dan Belgisch politiek was er deze ochtend hier in de wijk te beleven aan het wijkhuis aan de Zeggelaan. Daar offreerde het bestuur van de wijkvereniging een ontbijt aan al wie er zin in had. Dit jaarlijks terugkerend evenement is ontstaan als “moederdagontbijt”. Alle moeders van de wijk mogen dan gratis komen ontbijten aan het wijkhuis. De echtgenoten, de mannen dus wegens geen moeder zijn, betalen 2 euro voor hetzelfde ontbijt dat in chiquere gelegenheden als ‘brunch’ wordt verkocht !

Omdat er dit jaar meer dan 50 inschrijvingen waren is ons baasje deze ochtend om acht uur met nog een vijftal mannen enkele partytentjes gaan opstellen (’t moest zo maar eens regenen). Dat was zuiver overbodig want op enkele mensen na kon en ging iedereen fijn in de zon zitten.

Het gaat prima in het bestuur van de wijkvereniging. Iedereen neemt wel een taak op zich die hem/haar goed ligt. Verschillende dames hadden cake gebakken, eentje doet de inkopen, Yvonne bakt al jaren achter elkaar spek en eieren, ons vrouwtje zorgt voor eigengemaakte confituren. De echtgenotes zorgen dan voor het ‘mannenwerk’ zoals het opzetten van de tentjes en het klaarzetten van stoelen en tafels.

We hadden vandaag toch weer meer dan 50 tevreden wijkgenoten aan tafel, en het doet plezier om weten dat het nog geapprecieerd wordt door de wijkbewoners.

Belle & co

Training II…

Zoals we vanochtend al meldden waren we vandaag te gast op het terrein van de jachtgebruikshondenvereniging Antwerpen http://www.jghva.be/ aan de baan naar Rijkevorsel te Beerse .

Het is een ruim en fijn gevarieerd terrein dat alles heeft om te trainen met een jachthond. We hebben geapporteerd met de dummy en met een waterhoentje. Nu was Lucy vandaag niet “in the mood” voor apporteren en dat vond ons baasje wel spijtig. Broer Lennaert blijkt dan weer een natuur te zijn. Die moet maar één maal een oefening zien en die doet net hetzelfde .

Lennaert apporteert als de beste , gaat vlot ‘over’ aan het ven en brengt dan het apport ook nog eens terug door het water.

Libre , Lucy’s zus was er vandaag niet bij wegens loops. Wel was Izzy, ‘tante Izzy’ van Libre zullen we ze maar noemen was de vervangster van Libre. Voor Izzy was het al haast twee jaar geleden dat ze nog echt met jachttraining bezig was. Ook bij Izzy bleek er niet veel van de vroegere opgedane kennis vergeten te zijn. Izzy ging eveneens vlot ‘over’ aan het ven tot grote tevredenheid van Karine, ’t baasje van Izzy en ook Libre.

Ook Maurice met zijn Joris, die we nog kennen van de jachttraining bij JAC-Orion in Arendonk heeft zich vandaag aangesloten bij onze groep. Ook zus Lobke en haar huisgenoot Siebe deden ijverig hun best op de heide en in het water.

Reken er ook nog Louis bij die alles organiseerde en in goede banen leidde, en zijn Gorky die de toon en de voorbeelden zette , hadden we samen een heel fijne trainingsgroep.

Ondanks de waarschuwingen van regen onweer en nog minder fraai weer, is het vandaag kurkdroog gebleven in de Kempen. Bij momenten was het mooi zonnig weer en dat lieten baasjes en hondjes zich goed gevallen.

Met zeven Drenten, de meeste familie van elkaar, mogen we van een vruchtbare trainingsdag spreken.

Belle & co

Jachttraining…

Vandaag gaat Lucy nog eens laten zien wat ze kan, de zussen Lobke en Libre gaan van de partij zijn en ook broer Lennaert gaat zijn vorderingen laten zien.

We trainen vandaag in Beerse waar ook Gorky , Siebe en Joris samen met ons gaan apporteren, zwemmen en gehoorzaamheid gaan oefenen.

Deze namiddag komt dan het verslag en foto hier op het blog.

Belle & co

De autoradio…

Een Hollands dametje koopt een luxe auto, boordevol elektronica en snufjes.

Als zij de radio, volgens de verkoper van de auto ‘het neusje van de zalm’ wil aanzetten komt er geen kik uit de super de luxe luidsprekers. Verontwaardigt keert zij meteen terug naar de garage…

“Hoor eens” zegt ze tegen de verkoper, “die radio doet het niet, er komt geen klank uit”

“Toch wel mevrouwtje” is het antwoord “maar de radio is ‘voice controlled’ en dat betekent dat U hem met uw stem moet bedienen”

“Met mijn stem ? Hoezo met mijn stem ?”zegt mevrouw.

“Ik zal het even demonstreren” zegt de verkoper…

De man gaat in de auto zitten en zegt met heldere duidelijke stem: “Iglesias”

Uit de luidsprekers komt een robotachtige stem met de vraag :

Enrique   of   Julio ?

Waarop de verkoper zegt   “Julio”

En meteen weerklinkt ‘Quiereme mucho’ uit de 16 luidsprekers…

Verrukt over haar nieuwe speeltje rijdt de dame de garage weer uit en wil de radio uitproberen.

Dus zegt ze tegen de radio:

“Elvis”

Waarop dat stuk elektronica vraagt :…

Costello   of   Presley ?

En de dame zegt “Presley”

Een fractie van een seconde later klinkt ‘Jailhouse Rock’ uit de speakers…

Nog steeds in verrukking door de wonderen van de technologie geniet de vrouw volop van haar autoritje en gaat automatisch trager rijden om zoveel mogelijk te genieten…

Maar op het moment dat zo ’n wegpiraat, die zich in zijn asobak almachtig waant, haar bijna ramt, brult ze automatisch: “Klootzak ! ! !”

En de radio vraagt onmiddellijk:

     Rutte ?        of          Wilders ?

Een gevaarlijk crimineel op de weg…

Dat lijkt ongeveer op wat onze baas momenteel ziet wanneer hij ’s morgens in de spiegel kijkt. Eens te meer heeft hij meer aandacht aan de weg gegeven (hopen wij toch) dan aan de borden langs de weg.

Dat zegt in elk geval een beambte van het centraal justitieel incasso bureau van het Ministerie van veiligheid en justitie in Nederland ! Onze criminele baas heeft weer eens met zijn schoenen maat 43 de Nederlandse wetten met de voeten getreden. Of was het meer met zijn 4 dikke “Toyo” banden onder zijn Masjebashi, dat hij op de Veghelseweg in Erp zijn criminele daden gepleegd heeft.

Bij Drenteneigenaren en –liefhebbers laat het woord ERP waarschijnlijk een belletje luiden… Onze baas was onderweg naar Willeke Loots om pilletjes op te halen omdat Belle en Hera zo wat aanstalten maakten om schijndrachtig te worden. Willeke heeft daar uitstekende pilletjes voor in voorraad, en het baasje wilde die als voorzorg kopen om mee te nemen wanneer we weer eens voor langere tijd naar Frankrijk vertrokken.

De hormonen van onze twee moeder Drenten hebben zich kalm gehouden en we hebben de pilletjes niet nodig gehad. Maar door de boete van 52 + 7 = 59 euro zijn de pilletjes van Willeke plots wel erg duur geworden. Van die 59 euro kon ons baasje allicht de ganse voorraad van Willeke opkopen.

Volgende week zaterdag worden we weer in Nederland verwacht. Met onze baasjes gaan we wandelen met de vader en broer van Lucy en nog andere familieleden en dat gaat door in Roosteren in NL Limburg. Langs de snelste weg, de snelweg via Eindhoven, richting Maastricht is dat ongeveer een tachtig kilometer over Nederlands grondgebied. Als het baasje via Geel , Lummen, Maaseik gaat, duurt het iets langer in reistijd maar dan moet hij maar 500 meter op Nederlands grondgebied rijden. Het is immers na het oversteken van de Maas (grens België / Nederland) de eerste straat links waar we moeten zijn.

Wat de beslissing over de reisweg gaat worden is momenteel nog koffiedik kijken. Gaat hij weer risico lopen in Nederland? Gaat hij hetzelfde risico lopen in België ? Of gaan we met de iets tragere Citroën Berlingo “Drentmobiel” naar Roosteren ?

De eerste optie zint ons baasje niet zo, dan betaalt hij liever in eigen land zoals in de tweede optie.

Maar volgende week is het vrouwtje er bij en dat scheelt een slok op een borrel in snelheid. Twee zien immers meer verkeersborden dan één.

Wat ons baasje toch wel opmerkelijk vindt is het feit dat in Frankrijk, het land waar we de meeste kilometers afleggen in al de jaren dat we er komen, en dat is toch al wel 45 jaar nog maar 1, zegge en schrijven EEN boete voor overdreven snelheid hebben gekregen ! Dan moeten we er ook nog bij vertellen dat met name in Frankrijk geen flitslocaties niet meer mogen doorgegeven worden op de GPS !

’t Baasje zegt dat hij deze avond nog eens goed wraak gaat nemen, en daarom nog eens te meer een felle Hollandermop op dit blog gaat plaatsen !

Louis, heb jij nog ergens een super originele knalgoei Hollandermop in uw uitgebreide assortiment liggen ? Zo eentje die ze binnen vijf jaar nog herinneren ?

Belle & co, en de wraakzuchtige baas

Over ?...

Gaat het even “over” blijven de volgende dagen ? Vannacht was het in elk geval weer “vandatte”.

Hoosbuien waarvan de straat onderstond en een watergordijn waardoor je haast de huizen aan de overkant van de straat niet meer zag.

Als ze zo nog enkele nachten verder doen hierboven moeten ze die pompen die nu in Slovenië aan de slag zijn nog maar snel gaan terughalen.

Zo’n vaart zal het wel niet lopen zegt ons baasje dan en hij schuift dan de overgordijnen maar terug dicht. Dan zien we de regenmizerie buiten tenminste niet is zijn oordeel.

Het tortelduifje dat hier in de druivelaar tegen het huis haar bevallingskamer had ingericht is vertrokken en de twee jongskes zijn ook uitgevlogen. Deze informatie komt van Yvonne de buurvrouw die vanuit haar keuken vrij zicht had op de uit het ei gekomen en door de ouders opgevoede duivenjongen. Gisterenavond had duivinnetje waarschijnlijk het slechte weer zien komen en zat ze op het nu lege nest. Die had goed haar plaatsje goed gekozen want onder de dakoversteek en achter de schotelantenne was het dan wel niet windvrij maar wel kurkdroog !

Ons baasje heeft ook problemen met het gras te maaien. Dat stond bij aankomst eergisteren zo’n twintig centimeter hoog. Te hoog om behoorlijk in één maal te kortwieken, en zeker nu wanneer het door de buien kletsnat staat en maar niet wil opdrogen. Eéb dag droog en winderig en de baas schiet in gang, de machine staat startensklaar !

Belle & co

Eén verhaal , twee versies…

Het verhaal van de motorijder:

Een motorijder vertelt aan zijn vrienden motorijders:

“Gisterenavond heb ik in een café een prachtig blondje ontmoet”.

De vrienden motorijders:

Aaaah !En laat horen ?

“Wel we drinken een glaasje, en ik begin ze te kussen”.

De vrienden motorijders:

“Aaaah en dan ?”

“ik vraag om bij haar thuis te gaan , zij is akkoord en we verlaten het café”

“Aaaah, en dan ?”

“Wel op de parking zegt ze: “kleed me uit “!

“Aaaaaah , en dan ?”

“Wel ik doe haar slipje uit, hef haar op en zet haar op het zadel van mijn nieuwe moto”

De vrienden motorijders :

“Hedde gij ne nieuwe moto ?”

Verhaal van het blondje…

Een blondje vertelt aan haar blonde vriendinnen:

“Gisterenavond heb ik in een café een prachtige motorijder ontmoet”

De blonde vriendinnen:

“Aaah , laat horen”

“Wel we drinken wat en ik begin hem te kussen”

De blonde vriendinnen:

“Aaaaaah , en dan ?”

“Hij stelt voor om bij mij thuis te gaan , ik ben akkoord en we verlaten het café”

De blonde vriendinnen:

“Aaaaaaah , en dan ?”

“Wel op de parking zeg ik “kleed me uit”.

De blonde vriendinnen:

“Aaaaaaaaah , en dan? “

“Wel hij doet mijn slipje uit “

De blonde vriendinnen:

“Hedde gij een slipje aan ?” !!!!!

JvH

Uitrusten…

Niks nieuws onder de zon, we zijn terug in Vosselaar en net als gewoonlijk zijn we bezig met wat we telkens doen als we na een langere periode Frankrijk terug in Belgenland zijn… Wij rusten uit, wij verplaatsen ons van bench naar hondenkussen en terug in omgekeerde richting.

Het hoofdbestuur krijgt er geen zicht op. Gisteren een ganse dag geslapen of minstens rustig in de auto gezeten en half Frankrijk aan zich laten paseren en dan nog zo moe zijn. Het lijkt wel of ze hebben de Masjebashi naar België gesleept of geduwd !

Gisterenavond hebben we hier in Vosselaar een herhaling gekregen van wat gisterenochtend in La Magdeleine op een generale repetitie leek. Krak hetzelfde onweer met krak evenveel regen waren gisterenavond/vannacht ons deel.

We schreven het gisterenavond al, we zijn even na Tours terug het onweer met veel regen ingedoken en na Parijs was het slechte weer over. Maar toch waren we er niet van af. Het onweer is ons netjes achterna gekomen. Er zullen niet veel Drenten kunnen zeggen dat ze tweemaal op een dag een onweer over zich kregen en wel op 800 kilometer uit elkaar !

Aan de luchthaven “ Charles de Gaulle” heeft ons baasje altijd zijn “kodakske” gebruiksklaar wanneer we weer eens onder de startbanen door rijden. Destijds hoopte hij zo ’n Concorde op foto te krijgen maar daar zal hij zich voor naar het museum van de nabij gelegen luchthaven van Le Bourget moeten reppen. Maar geen nood, er vliegen dan wel geen Concordes niet meer, zo’n reuzengrote Airbus 380 staat ook nog wel op zijn verlanglijstje.

Gisteren had hij “bijna prijs” toen er een (gewone) Airbus van Air France terug taxiede van de landingsbaan naar de luchthaven gebouwen. Maar het is meer lawaai geweest van de straalmotoren die vlak boven ons brulden dan dat de foto goed was. Een streepje vliegtuig dat zichtbaar werd tussen twee landingsbanen waar we onderdoor reden. Meer is het niet geworden.

Belle & co

Goed thuisgekomen…

Iets voor acht vanavond konden we uit de auto en onze Vosselaarse tuin in. We hebben ons zoals het hoort en we gewend zijn weervoortreffelijk gedragen in die bijna acht uren dat we onderweg waren.

Eénmaal hebben we een plas mogen maken maar toen waren we Parijs al voorbij. Maar voor Parijs hadden we toch meestal regenweer en da’s niet plezant zegt ons baasje, als je zo met vier natte Drenten gezamenlijk in de auto moet zitten.

We zijn na de buien in Ferret vertrokken, rond Tours zijn we terug de buien ingedoken en na Parijs waren we er terug door.

Nadien hebben we geen buien of iets wat er op lijkt meer gezien. Maar als we nu buiten kijken lijkt het er op dat de buien aan een inhaalmaneuver bezig zijn en we het vannacht, net als gisterennacht niet droog gaan houden.

Maar dat is dan weer een verhaaltje voor morgenochtend…

Belle & co.

Nat, heel nat…

Vannacht hebben we dan de volle laag aan regen gekregen. Met bakken is het uit de hemel gevallen maar het is niet gepaard gegaan met donder en bliksem.

’t Is dat ons baasje het verteld heeft en dat we deze ochtend natte poten kregen toen we werden uitgelaten, anders hadden we het niet geweten.

Inmiddels hebben we al enkele buitjes gekregen en in het westen ziet het nog flink donker. Daar gaat ook nog ‘teen en tander’ uitvallen ons gedacht.

De tuin en de waterput gaan er wel bij varen want de laatste dagenwas het toch wel flink warm en droog. Komt daar ook nog eens bij dat er flink wat water gebruikt is uit de waterput bij het planten en zaaien in de moestuin.

Straks gaan we op weg richting noorden, als de wind (het beetje, want het waait niet hard) zo blijft blazen is dat goed voor ’t baasjes portemonee, ‘le vent dans la poupe’ is altijd plezant op de baan. Niet alleen voor fietsers, ook de auto’s, vrachtwagens en bussen profiteren daar van mee.

Op korte afstanden merk je dat niet, maar tegenwoordig met de boordcomputers in de auto’s die afgelegde weg, nog te rijden km, hoe ver nog met de inhoud van de tank, en ook het gemiddelde verbruik en snelheid aangeven door één druk op de knop, merk je dadelijk dat het gemiddelde verbruik hoger ligt bij tegenwind dan bij rugwind.

Het baasje rekent op een wat langere reistijd vandaag door het regenweer, dan ligt niet alleen aan lagere snelheid, want in Frankrijk is de maximum snelheid op de snelweg bij regenweer beperkt tot 110 km/u, maar ook door de veiligheid met het overige verkeer is het wenselijk het wat rustiger aan te doen.

We vertellen het jullie vanavond wel hoe het geweest is tussen La Magdeleine en het 800 km verder gelegen Vosselaar .

Belle & co

Onweer….

We zijn tot nu toe aan een serieus onweer ontsnapt. De wolken die kwamen aandrijven zaten dichter tegen het zwart dan tegen grijs aan.

In de verte zagen we een bui vallen die je wel eens ziet op films van Hurricane jagers in het zuiden van de Verenigde Staten. Donder en bliksem waren ook van de partij dus hebben de baasjes maar snel alle stekkers uit de stopcontacten getrokken. Ook de telefoonstekkers werden uit getrokken.

De buienradar voor morgen voorspelt ook niet veel goeds en ook bij Sabine op het één weer flikkerde het vanavond van west naar oost in ’t Belgikske.

Morgen zijn we terug “on the road”. We kunnen vroeg weg indien we “een efforke” doen want op de twee valiezen met kleding en boeken is veruit alles geladen. Ook de koelbox met inhoud van de koelkast moet nog ingeladen worden, dat is gewoonlijk het allerlaatste, op het dichtdraaien van de hoofdkraan van het water na.

Belle & co

Klaar …

We zijn op enkele zaken na klaar om voor een kleine twee weken terug naar Vosselaar te komen. We hebben nog een en ander te doen de volgende twee weken. Je zou kunnen zeggen “your country needs You” en dat klopt voor een klein deeltje.

We MOETEN namelijk onze stem uitbrengen volgende zondag, willens nillens. We hebben nog “hondse zaken” af te handelen. We moeten de inschrijvingen voor de clubmatch van de Nederlandse Drentenvereniging nog in orde maken en hopelijk liggen er weer geen “uitnodigingen om xxx € over te maken” gewoonlijk aan politie diensten in België en sinds kort ook bij onze Noorderburen…

Deze namiddag gaat het baasje de aanhanger laden, hoofdzakelijk met spulletjes die iets te maken hebben met ons Drenten . Hij moet ook nog enkele druppelslangen tussen de planten van de moestuin leggen. Sommige slangen vertonen scheuren en dan is er geen sprake meer van “druppelen” maar meer van spuiten!

’t Vrouwtje wil de rijpe en bijna rijpe aardbeien nog als confituur in potjes krijgen, maar daar is ze zo handig in geworden dat confituur maken geen tijd meer vraagt.

En ondanks de dalende luchtdruk en de mindere weersvoorspellingen op buienradar voor het weekend hebben de weergoden voor vandaag toch ook nog een blauw uitspansel voorzien. De volgende nacht zou regen brengen volgens de laatste berichten. Ook morgen tijdens de terugreis zouden we het niet droog houden volgens de foto’s op buienradar.

Het is niet mooi dat we het zeggen, maar als het hier in de Charente regent terwijl we in Belgenland onze “burgerplichten” gaan vervullen, dan moeten we niemand lastig vallen om de moestuin water te geven. Niet prettig voor de Charentaise bevolking , maar wel praktisch voor de tomaten, preien en boontjes in de tuin .

Belle & co

Een zaterdagnamiddag in La Magdeleine…

Gisteren namiddag heeft het hoofdbestuur een wandeling rond de gehuchten van de gemeente gemaakt. De wandeltocht was georganiseerd door het feestcomité van de gemeente en zij doen dat zoals steeds uitstekend.

Om 17u00 was het verzamelen geblazen aan de “Mairie” van La Magdeleine voor een tocht van 7 of van 9 kilometer . De wandeltocht deed al de gehuchten van de gemeente aan en dat zijn er een negental. Er zijn er ook bij die bestaan uit twee huizen maar ook die hebben de vermelding “lieu dit” wat zoveel wil zeggen als “plaats genaamd….

Onze baasjes waren in het gezelschap van Lucy. Belle, Hera en Heros bleven voor de gelegenheid voor de huiswacht.

Het was met 24°C best warm en de koptrekkers van de wandeling zetten er een stevig tempo in zodat wij al snel bij de achterhoede belanden omdat ons baasje een fotoverslag wilde maken en dus telkens bij elke foto wat verder achterop geraakte. Maar ook vanuit de achterhoede kunnen knappe foto’s gemaakt worden. Het baasje maakte zo’n 85 foto’s van de deelnemers, de omgeving en het feestmaal achteraf.

De foto’s worden geselecteerd, op CD gezet en worden achteraf aan het comité geschonken waarna ze in het gemeente archief belanden voor het nageslacht…

We hadden het enkele regels hiervoor al over het feestmaal dat werd opgediend in de gerenoveerde feestzaal aan het einde van de wandeling.

Voor een luttele 10 euro kregen de deelnemers aan de wandeling een buffet aangeboden om U tegen te zeggen. Meer nog, het ging om drie gangen en sommige van de aanwezigen, meestal nieuwe Engelse inwoners van het dorp, dachten dat het na de eerste gang al gedaan was. Maar dan kennen ze de manier van feesten van de Fransen nog niet. Na die eerste gang kwamen de immense schotels met roastbief (de lekkerste ter wereld zegt ’t baasje) en het varkensgebraad op tafel. En dan kwam het nagerechten buffet op tafel. En dan kwam daar een assortiment aan kazen op tafel. En toen kwam er koffie achteraf met nog een stuk overschot van de cake op tafel. En toen waren er al veel Engelsen die twee gangen terug al hadden afgehaakt wegens te veel gegeten van de eerste gangen ! Ja zegt ons baasje, die Engelsen, die leren de Franse manier van feesten nog wel kennen als ze nog enkele jaren verder zijn.

Dan moeten we er nog bij vertellen dat bij gans dit eetfestijn vers (soms nog warm) gebakken brood uit de gemeentelijke houtgestookte broodoven hoorde !

Na afloop van het eetfestijn vroegen de dames van het feestcomité nog of we nog wat van de overschot mee naar huis wilden nemen maar daar hebben onze baasje, zelf meer als voldaan, dan toch maar voor gepast. “Trop is te veel en te veel is trop” herinneren wij nog als gevleugelde uitspraak van Pol Van den Boeynants uit de jaren ‘80

Wij hebben de leden van het feestcomité bedankt voor de uitstekende organisatie en de copieuze maaltijd achteraf en hen verzekerd dat ze op ons mogen rekenen, de volgende keer zijn we er terug bij. We hebben zelfs al een hint gegeven voor een volgende activiteit, een gezamenlijk pizza namiddag rond de gerestaureerde broodoven bij ons in het gehucht. Resultaat… voorstel aangenomen en in ontwikkeling !

Belle & co

Goede raad van vader…

Een zoon zit al de hele avond achter de laptop.

De vader vraagt geïnteresseerd wat hij aan 't zoeken is.

"Ik zoek 'n brommer Pap, ik wordt bijna 16".

De vader antwoordt:

"Je moet 't zelf weten jongen, maar ik heb je moeder ook via internet leren kennen.

En ik zal je eerlijk zeggen:

Ik loop er meer naast, dan dat ik erop zit!"

L.L.

Ze doen het toch maar !

Gisteren kregen we de melding dat ook Lando nu in twee landen op de officiële dekreuenlijst te vinden is.

In België stond hij al een maand of twee op de lijst. In Nederland nu dan ook ! Samen met zijn broer Lennaert staan ze nu netjes achter elkaar op de lijst. Die lijst is alfabetisch en zodoende staat Lando boven Lennaert. Heeft niks met kwaliteiten te maken, het heeft zuiver met het alfabet te maken.

Wat opvalt voor ons als fokker is dat beide de laagste verwantschapscoëfficiënt hebben van alle dekreuen. Inteelt is dus aan hen in de verste verte niet besteed.

Dat was ook één van de belangrijkste factoren toen we Cartouche een ideaal maatje vonden om samen een nestje te hebben. Dat de gezondheidsattesten voor beide ouderdieren ook nog eens prima waren was de belangrijkste factor. Een factor die we ook als belangrijk hanteerden was de lichte, overwegend witte vacht van Cartouche.

Als fokker hebben we geld nog moeite gespaard om met deze twee ouderdieren een topnestje te fokken. En daar zijn we blijkbaar best in geslaagd mogen we zeggen, nu de “pups” meer dan twee jaar oud zijn !

Het is nu afwachten wat resultaat het gaat geven wanneer die twee ook effectief aan het werk gaan. Lennaert heeft al goede vooruitzichten. Die is aangezocht om in augustus een mooi teefje, met ook “goede papieren” te gaan dekken. We kijken er met veel belangstelling naar uit, dat spreekt voor zich. Onze Belle mag fier zijn op wat ze in 2008 in gang gezet heeft met haar nestje van zes pups dat ze kreeg samen met Zeppos. Door dat nestje kregen we de smaak van het fokken te pakken, maar niemand kon toen voorzien dat er enkele jaren later twee van haar nakomelingen op de dekreuenlijsten van België en Nederland zouden staan.

En het is nog niet gedaan want ook Kiet uit het nestje van Belle met Ferron is haast klaar met zijn “paperassen voor de liefde” die staat op de verlanglijst van enkele Deense jagers om hun teefjes te dekken. En ook het baasje van Loek heeft interesse om met zijn Loek meer te gaan doen dan enkel maar op jacht te gaan. Loek is ook een nestbroer van Lando en Lennaert en heeft dezelfde lage inteelt- en verwantschapscoëfficiënt en ook Loek’s baasje is van de overtuiging dat goede gezondheidsresultaten de doorslaggevende factor is.

We zijn als fokker niet alleen fier op de dekreuen die we hebben voortgebracht maar ook op de eigenaren. Die hebben toch ook de lange weg en de kosten gemaakt via de dierenklinieken, de hondenshows te lande en het buitenland, het papierwerk dat er bij komt kijken en daar dan nog eens telkens de onzekerheid bij, van ’t zal toch wel goed zijn ditmaal zeker ?

Belle & co

Het derde kind…

Een echtpaar van middelbare leeftijd
had twee betoverend mooie teenager dochters.
Een zoon was evenwel hun hartenwens en na vele maanden proberen,
raakte de vrouw eindelijk in verwachting.
Na negen maanden werd een zoon geboren.
De vader holde naar de kinderafdeling in het ziekenhuis
om zijn zoon te bewonderen.
Hij keek in het wiegje en schrok van het lelijkste kind,
dat hij ooit gezien had..
Hij spoedde zich naar zijn vrouw
en zei dat hij nooit de vader van zo'n lelijk kind kon zijn.
'Kijk naar onze prachtige dochters', zei hij
waarbij hij haar strak aankeek en vervolgens opmerkte:
'je hebt me toch niet bedonderd, hè?'
Zijn vrouw lachte slechts en zei: 'Nee, deze keer niet'.

L.M.