Le temps des cerises…

Voetbal, een feest !

Ja dat is het zeker … een feest voor Drentjes ! En dat zullen we eens netjes “explikeren” zie. Op duizenden kilometer van Europa, in Brazilië, heeft op dit moment de wereldbeker voetbal plaats. Dat brengen ze in geuren en kleuren op TV met matchen, praatshows , geleuter en gezever van “analisten” en ook nog eens veel randgebeuren .

Neen , we gaan er niet naartoe, en ons hoofdbestuur ook niet. Van Vosselaar naar de Charente met de roedel is voor hen al ver genoeg . Ons baasje heeft sinds gisteren zijn plaats in de zetel terug opgeëist om naar de matchen te kijken op TV. En dan begint voor ons het feest ! ! !

Onze baas is namelijk geen TV kijker, hij zit liever aan de laptop ’s avonds om berichtjes als dit te schrijven, of post na te kijken, of de digitale krant te lezen… En nu zit hij samen met ons TV te kijken.

Soms moet hij wel één of ander roedellid vriendelijk verzoeken zijn of haar kop of kont even te verleggen zodat hij ook zijn plaatsje voor de “buis” kan innemen. Dat gaat dan kortstondig gepaard met even tegensputteren maar uiteindelijk krijgt iedereen waar hij recht op heeft.

Ook Heros lukt het soms (met zijn 40 kilo)van bij de baas te kruipen !

En dan begint het geschuifel. Naar de zetel rechts van het baasje ontstaat dan een sprint tussen twee of drie roedelleden om aan die kant van het baasje te kunnen liggen. De verliezer neemt dan gewoonlijk genoegen met de plaats tussen zetel en salontafel. Hij of zij die het geluk had van al in de zetel te liggen toen de match begon bekijkt de ganse situatie uit de meest comfortabele positie en houdt zich rustig en gedeisd. Opstaan of aanstalten daartoe maken is plaats kwijt, daar geeft ’t baasje zelfs garantie op. In de hoek tussen de twee zetels ligt een dik hondenkussen, dat is dan gewoonlijk de plaats voor hem of haar die te laat de situatie heeft ingeschat. Dat is nochtans ook een goei plaatsje om gekriebeld te worden door het baasje. Het is namelijk de plaats vlak onder zijn rechterhand… Even met de snuit tegen zijn elleboog duwen is altijd wel goed voor enkele minuten gekriebel over kop of buik !

Wanneer nu één van de roedelleden of de baas om één of andere reden opstaat begint gans het hiervoor beschrevene van begin af aan opnieuw. Alleen voor ’t baasje is er verschil… hij moet verdraaid goed uitkijken dat hij bij het opstaan uit de zetel (de Hollanders zeggen “bank”) niet op een kop of staart gaat staan want hij is totaal omgeven door Drenten die niet alleen naast of voor hem willen liggen maar liefst van al nog op z’n schoot zouden kruipen of in zijn nek !

Vanavond is het weer van dat… De match van de waarheid voor de Hollanders. Nederland – Spanje en dat op een vrijdag de dertiende ! Nu is het zo dat het voor beide ploegen de dertiende is en dus zal de ploeg met de meeste bijgelovigen er het meest onder lijden zegt onze baas die zich tegenwoordig (sinds gisterenavond) ook al voetbalanalist begint te voelen.

Hij kijkt er al naar uit hoe de beide Hollandse “analisten” Johan Boskamp en Jan Mulder, die ingehuurd zijn door de Belgische TV, hun commentaren zullen kleuren (allicht oranje)en de hun toegewezen tijd zullen vollullen met onzinnige klap van hoe het “zo” en “dan” zou geweest zijn als ze “zus en zo” zouden gespeeld hebben. “Als” gaat weer een heel veel gebruikt woord worden de volgende vier weken.

Vier weken voetbalfeest voor ons, in en rondom een zetel in Ferret, 16240 La Magdeleine in de Franse Charente. Van één zaak zijn we zeker…wij Drentjes van de Faes-roedel gaan dat kunnen volhouden.

Belle & co

In de nachttrein…

Een man  gaat met de nachttrein naar de wintersport. 
In de slaapcoupe komt hij tot de ontdekking dat hij de ruimte moet delen met een  vrouw.

Ze stellen  zich aan elkaar voor. De vrouw gaat boven  slapen,de man onder.
Ze gaan in bed liggen,maar na een kwartier roept de vrouw:

'Buurman,slaapt u al?'

'Nee',  zegt de man.

'Ik heb het nogal koud',zegt de  vrouw,'wilt u misschien het raampje dicht  doen?';

'Natuurlijk',  zegt de man.

Hij stapt uit bed, doet het raampje dicht en gaat weer liggen.

Na een  kwartier roept de vrouw: 'Buurman, slaapt u  al?';

'Nee',  zegt de man.

'Het wordt  nogal benauwd', zegt de vrouw, 'wilt u misschien  het raampje weer open  doen?';

'Oke',  zegt de man. Hij stapt uit bed, doet het raampje  open en gaat weer liggen. 

Na een  kwartier roept de vrouw: 'Buurman, slaapt u  al?';
 
'Nee',  zegt de man.
 
'Het  begint nu toch weer koud te worden', zegt de  vrouw, maar ik heb gezien dat daar in het kastje  nog een deken ligt. Wilt u die misschien voor  mij pakken?';
 
'We zouden  natuurlijk ook kunnen doen of we getrouwd zijn',  zegt de man.';

'O, zou u  dat willen?', vraagt de  vrouw.

'Ja hoor',  zegt de man.
 
'Nou, dat  lijkt me ook wel fijn', zegt de  vrouw.
 
'Mooi'  zegt de man, 'Kom uit je nest, pak zelf die  deken, kruip weer in je nest ,houd je bakkes en  laat me slapen.'

L.M.

Zoals voorspeld…

Eergisteren hadden we het voorspeld, als er hier in de Charente ergens hagel valt is een deel van de druivenoogst naar de vaantjes, foutu, perdu.   En wat lazen we gisteren in de krant… 10 % van de druivenoogst vernield. Nu moeten we zeggen (stilletjes opdat ze het niet zouden horen) dan blijft er nog altijd 90% over is onze mening.

Dat is het verschil met de tuinders in Wingene en omgeving die niet alleen hun serres maar ook 100 % van hun oogst verloren zijn… Nu is het resultaat van je werk verliezen voor iedereen dramatisch en we hebben dan ook begrip voor de wijnbouwers die hun druivenstruiken verloren hebben zien gaan.

Intussen is het weer rustiger geworden op météo gebied, en dit zowel in Frankrijk als in België en Nederland. We kregen vandaag dan ook foto’s van Lando die aan het pootje baden was.

Wijzelf hebben het de ganse dag rustig gehouden. We zijn amper buitenshuis geweest en toen het baasje toch wilde gaan onkruid wieden tussen de tomaten zijn we met hem mee gegaan maar we hebben ons netjes in de buurt in de schaduw gelegd. We stonden er van te kijken dat hij het nog zo lang heeft vol gehouden. Ons niet gezien in de vlakke zon !

De stand van de rijping van de tweede kersenboom gaat sneller dan verwacht. Het hoofdbestuur denkt dat we overmorgen aan het plukken kunnen beginnen. Bij deze kersen is het opletten, ze moeten goed donker zijn voor ze echt rijp zijn, maar ze zijn ook erg gevoelig om te barsten wanneer het een nat voorjaar was. En wat was dit voorjaar in de Charente… juist geraden … NAT ! ! !

De weersvoorspellingen zijn goed voor de komende dagen met mogelijk een bui laat op de avond of ’s nachts. Zo hebben we het graag, zon overdag en wanneer we slapen zorgt de regen er voor dat het fris blijft en de zon de kans niet krijgt van een stoffige boel te maken van de koer en de tuin. Geef ons maar een fijn groen gazonnetje in de zon…

Belle & co

Gentleman, start your engines…

Zo begonnen in vroegere tijden de lange duur autoraces, zoals de 500 miles van Indianapolis, waarna de hel van bulderende motoren losbrak. Ook hier in de tuin stond zo ’n racer gereed om het gazon aan te vallen met alles wat maar door een motor werd aangedreven.

Vorige week had onze baas al een deel van het gazon gekortwiekt maar een groot deel was blijven staan omdat… jawel, het begon te regenen. En zo kwam het dat er geen kans meer bestond tussen vrijdag en gisteren om het gazon nog droog te kunnen afrijden. Tot gisteren, laat in de namiddag er toch nog genoeg zon en wind was geweest om het gras droog te krijgen.

Plots kwam al het gemotoriseerd gerief uit de stal en werd het in slagorde opgesteld. De zitmaaier voor het grote werk, de kleine “mulcher”gazonmaaier om kort rond de bomen te maaien en de bosmaaier om de kanten van de tuin netjes te zetten. Onze baas is zover geraakt dat ‘hij vandaag nog met de bosmaaier dient rond te gaan’.

Dat met die bosmaaier moet ‘m omzichtig doen want dat is een gevaarlijk spul voor struiken. Al menige rozenstruik is daar al door gesneuveld. Het minste dat je met die razendsnel roterende nylondraad een tak raakt is de struik “om zeep”, en dat gebeurt zo snel als je er niet de volle aandacht aan geeft. Ook jonge boompjes durven al eens hun schors te verliezen door de draad. Dus, als de dauw op het gras verdwenen is gaat het baasje terug met de maaiwerken verder. Nu is het toch wel beginnen regenen zeker terwijl ons baasje dit verslag aan het uittypen was. Het is niet veel dat er valt maar wel genoeg om zijn plannen in duigen te sturen. En ook het vervolg van het kersenplukken is nog niet voor eerstdaags. De kersenboom die de volgende in het rijtje is om geplukt te worden is nog niet helemaal klaar. Nog een paar dagen geduld en we kunnen terug onder of naast de ladder de wacht houden terwijl onze baas in hogere sferen zich in de kruin van de boom bevindt !

Belle & co

Als dat niet waar is…

Pas als je een mug ziet neerstrijken op je teelballen,

besef je dat je sommige problemen
beter kunt oplossen zonder geweld. 

Al dagen in hetzelfde stramien…

Het is nog niet eentonig maar gaat het wel stilaan worden . Zo hebben we nu al drie avonden en nachten dat we serieuze onweders over ons krijgen. Neen we zijn op dit moment niet in belgenland. Ook in de Franse Charente is het hetzelfde weer , enkel is er niet zoveel schade door de immense hagelbollen. Moesten die hagelbollen hier gevallen zijn dan konden we de cognac van het jaar 2014 wel vergeten . Net als de Bordeaux wijnen, die zijn ook nogal hagelgevoelig !

Wat nog tekens terugkeert zijn de kleine regenbuitjes tijdens de dag. Het baasje wil al enkele dagen het gazon in de tuin afrijden met de zitmaaier. Maar ’s morgens is het gras nog te vochtig, en tegen ’s middags is het dan opgedroogd want zonnig weer met een zacht windje doet wonderen, maar dan kieperen ze er weer een bui uit die alle maaiplannen in duigen doen vallen. Ondertussen denkt het baasje steeds maar aan het hitje van Sam Gooris https://www.google.be/#q=laat+het+gras+maar+groeien niet dat het met zijn volle goesting is maar het is van niet anders kunnen !

Wat ook al elke dag hetzelfde is … de baas in de kersenboom en ’t vrouwtje in de keuken. De kersenverwerking draait hier op volle toeren. Er staan al zo’n vijftiental potjes kersenconfituur in de ‘schapraai’. Verschillend flessen kersensiroop zijn al gemaakt en gaan voor verfrissende drankjes zorgen tijdens de zomer. Zo is kersensiroop met Perrier, een frisdrank die je nergens kan kopen maar hoog op de ranglijst van lekkere drankjes staat.

Ook de aardbeienoogst draait op volle toeren, ook daar is de wintervoorraad 2014-2015 al gemaakt. Omdat er zoveel aardbeien zijn dit jaar hebben de baasjes ook aardbeiencoulis gemaakt voor bij ijsroom en bij nagerechtjes.

Nieuw is de coulis van rode vruchten, een coulis samengesteld uit aardbeien , kersen en rode aalbesjes, lekkerrrrrr…

Wat de kersen betreft gaat het nu even wat rustiger aan, van de grootste kersenboom zijn de best bereikbare vruchten geoogst en het is nu wachten op de volgende boom die eind deze week genoeg rijpe vruchten gaat dragen . Die kersen gaan gesteriliseerd worden in Weckpotten en zijn de ‘garni’ voor een zelfgebakken vlaai of een clafoutis.

Het baasje is zich nu aan het afvragen of het allemaal wel de moeite loont van nu op zijn eten te letten om toch maar wat kilo’s te verliezen, om dan later op het seizoen weer allemaal van die lekkere zaken uit eigen tuin op zijn bord te krijgen !

En ondertussen jammert Sam Gooris maar verder… “laat het gras….     “

Belle & co

Wat was dat allemaal ?

Het is dat we vertrouwen hebben in onze baasjes, anders was “het kot te klein geweest vannacht”. Rond vier uur vannacht is hier een onweer uitgebarsten dat we zelden hebben meegemaakt. Zoals gezegd, wij hebben geen krimp gegeven maar het bliksemde zo hevig dat er gedurende een half uur geen licht nodig was. Het was klaarlichte dag, terwijl het aardedonker moest zijn.

Het leek wel of er vijf onweders tegelijk en om ter hevigst bezig waren. Ons baasje is opgestaan om de gang van zaken een beetje op te volgen, niet dat hij veel zou hebben kunnen doen, maar sinds we hier de storm van eind 1999 hebben meegemaakt, is hij niet zo gerust meer in de kracht van de wind. Toen moest de streek windvlagen van 220 km/u ondergaan.

Met de wind viel het vannacht best mee, we hebben gelukkig geen schade kunnen vaststellen aan de bomen. Die zijn op dit moment het meest kwetsbaar omdat ze volop in blad staan en zoals de kersenbomen, vol hangen met rijpe vruchten.

Het heeft wel fel geregend vannacht en ook hagel was van de partij. Niet van die aard zoals er zaterdag gevallen is in Vlaanderen, maar elke hagel brengt schade toe aan de wijnoogst hier.

Toevallig heeft het baasje zaterdag ochtend nog gepraat met onze Cognacboer Roger Lassoudière (de “oude” Cognacboer, Jean-Luc zijn zoon, noemen we “de jonge cognacboer”) over de invloed van hagel op de druivenoogst. Roger vertelde ons dat het hier in de streek meestal nogal meeviel met de schade door hagel. De streek in het noorden van de Pyreneeën en de streek rond Bordeaux heeft veel meer te maken met hagel volgens de kenner .

Nu we het toch hebben over druiven en Cognac, de Lassoudières hebben begin dit jaar een nieuwe distillatie installatie in gebruik genomen. Alles fonkelnieuw, distillatie proces, gebouw, bottelarij, enkel de opslag, de chai of rijpingskelder , is dezelfde gebleven. Vermits we al meer dan tien jaar “kind aan huis zijn” bij hen voor de aankoop van Cognac en Pineau des Charentes kregen we zaterdag met vijf Belgen een privé rondleiding doorheen de nieuwe installaties. We hebben er toch wel even van staan kijken hoe alles elektronisch geregeld is als ondersteuning van het ambachtelijke “cognacbrouwen”.

Als we dan de rijpingskelder verlieten en Roger wezen op het fortuin aan cognac dat daar opgeslagen lag , dan zet hij zijn petje eens wat verder naar achter en haalt de schouders eens op. Fortuin ? pfff… was dan zijn enige commentaar…

Belle & co

Terwijl…

Terwijl het in de verte rommelt van een opkomend onweer…

Terwijl de Rode Duivels in Brussel de Tunesiërs proberen te verschalken…

Terwijl Jeanny vanaf de Hippodroom in Landgraaf probeert met haar GSM iets door te sturen van wat een concert van de Rolling Stones moet zijn…

Terwijl men in het Heizelstadion bezig is om de hagelbollen zo groot als golfballen van de grasmat weg te krijgen…

Terwijl al deze zaken samen gebeuren is ons hoofdbestuur bezig om van ons een halve egelfamilie afhandig te maken.

Eerst was het Lucy die met een baby egel aan kwam dragen en het stekelige beestje makkelijk afgaf aan ’t baasje. Die wilde daar eens een mooie foto van maken en plaatste het beestje op de tafel buiten. Twintig minuten heeft ‘m daar zitten wachten met het “kodakske” in de aanslag om het afrollen op beeld te krijgen. Tevergeefs… na twintig minuten is hij het mini egeltje buiten de omheining gaan zetten. Inmiddels waren Heros , Belle en Hera aan de staldeur aan het krabben. Dat doen ze enkel maar als ze aan de andere zijde iets gehoord of geroken hebben.

’T Baasje is dan langs de binnenzijde van de staldeur gaan kijken en jawel… daar lag moeder egel. Die kon niet door de gesloten staldeur en aan de andere kant stonden drie lawaaimakende Drenten haar op te wachten. ’t Baasje heeft moeder egel dan maar opgepakt (het baasje doet dan wel niet veel laswerk meer maar de lashandschoenen komen nog dikwijls van pas) en heeft moederegel dan maar buiten in de weide bij haar kleintje gezet !

Dat was zowat het tijdverdrijf op 7 juni ’s avonds, die toch voor vele mensen een bijzondere avond was. Voor Jeanny een avond met haar Stones idolen, voor de Rode Duivels een nooit geziene grasmat vol met ijzige golfballen, en voor onze roedel en baas een nooit geziene egel familie op de koer !

Belle & co

Heros en Metacam*

Onze Heros is aan de Metacam toe. Hij heeft zich gisteren rond de middag pijn gedaan en heeft last van zijn rechter achterpoot. Hoe en waar hij zich bezeerd heeft kan hij alleen weten want niemand heeft . We kunnen alleen maar vermoeden dat hij weer eens tegengehouden is door de afsluiting (niet tijdig kunnen stoppen) toen hij weer eens de belangrijke taak , van de rosse kat van de overburen wegjagen, op zich wilde nemen.

Gisterenavond toen hij zijn avondeten met veel smaak had binnen gespeeld heeft hij een halve portie Metacam gekregen. Vlak voor het slapengaan heeft hij dan de overige helft van de portie gekregen.

Omdat hij moeite of pijn had bij het gaan liggen mocht hij vannacht in de zetel of op het hondenkussen blijven liggen. Ook zijn bench is opengebleven zodat hij het zich makkelijk kon maken en zelf de keuze had. Hij is niet naar de slaapkamer gekomen om zich tussen het hoofdbestuur te komen leggen, zoals zijn zus Hera enkele weken geleden.

We bekijken het vandaag hoe hij zich gedraagt en zo nodig krijgt hij weer zijn portie Metacam. Indien het maandag niet over is gaan we even tot bij Dr. Hans de Belgische dierenarts in Ruffec, maar we hebben er alle vertrouwen in dat de Metacam zijn werk zal doen. http://diergeneesmiddelen.info/index.php/12-bijsluiters/koorts-ontsteking-enof-pijnbestrijding/534-metacam-05-mgml-suspensie-hond

Gisteren was het hier “aardbeienconfituurmaakdag”. Het is jaren geleden dat we nog zoveel, zulke grote en zulke lekker sappige aardbeien konden oogsten. Sommige zijn wel aangevreten door de muizen of vogels maar zulke hoeveelheden krijgen ook die niet opgegeten. Na een dag onkruid wieden om alle aardbeien terug te vinden (twee weken geen onderhoud merk je dadelijk) en het oogsten van de vruchten staan hier veertien potjes aardbeien confituur af te koelen. Daar gaan we in de vruchtenarme periodes nog plezier van hebben. Niets zo lekker als fruit uit eigen tuin. https://www.goedboerenindestad.nl/recepten/homemade/huisgemaakte-aardbeienjam/

Vandaag gaan we aan de kersen beginnen, indien het regenen overblijft tenminste. Want het heeft vannacht en ook deze ochtend nog “gerommeld” in de verte en ook nog enkele kortstondige buitjes waren ons deel vandaag. En kersen plukken in een kletsnatte boom is nu niet dadelijk iets waar ons baasje van droomt, integendeel mogen we wel zeggen !

Belle & co

6 juni 2014,

'Je moet er niet over willen nadenken maar vrijheid is altijd een strijd. 70 jaar na D-Day loopt de vrijheid nog steeds gevaar.'

Terwijl de ganse wereldtop aan het strand zit te Ouistreham aan de Normandische kust om de 70° verjaardag van D-day te vieren is het hier schitterend weer.

We zien het niet dadelijk gebeuren dat den Barack Obama, de Vladimir Poetin, de Swa Hollande en nog meer van dat verkozen “hoog volk” samen met onze Koninklijke hoogheid de Flup van België, de Sjarel van Engeland en Wimpie van Oranje in hun bermuda short over de plage van Ouistreham gaan flaneren.

Neen helemaal niet, zij zullen wel stijf in ’t maatpak of uniform van het leger uitgedost zijn. De reden waarom dat ze daar zijn heeft alles te maken met het begin van het einde voor Hitler en zijn bende nazi’s.

Wie de film “de langste dag” of “saving private Ryan” heeft gezien weet welke drama’s zich hier op deze stranden hebben afgespeeld. Hoeveel mensenlevens hier zijn opgeofferd om vaste voet aan de grond op het vasteland te krijgen om ten langen leste door te stoten naar Berlijn.

We zijn niet van die generatie, gelukkig maar. Maar als je dan als Belg of Fransman ook dit jaar nog eens het begin van de eerste wereldoorlog herdenkt mag je blij zijn dat er een verenigd Europa tot stand gekomen is. Een Europa waar de verschillende landen terug met elkaar praten voor ze elkaar met allerlei gesofistikeerde wapens naar de andere wereld helpen.

Dat, en met de resultaten van de Europese verkiezingen van twee weken geleden indachtig, kunnen wij die mensen als een Geert Wilders of Marine Le Pen echt niet begrijpen. Ook bij hen leeft de haat tegen ganse groepen die moeten uitgesloten worden, die terug achter hun vooroorlogse grenzen moeten verdreven worden. Waar hebben we dat nog gehoord, gelezen , en onze ouders ervaren, tot wat dit kan leiden.

Voor ons mogen den Barack, de Vlad, de Swa, onze Flup , de Sjarel en de Willem elk jaar samenkomst houden om 6 juni te gedenken op dat nu mooie vredige strand in een dorpje waar amper iemand van zou gehoord hebben moesten daar op 6 juni 1944 geen duizenden jonge mensen gesneuveld zijn voor de bevrijding van ons Europeanen, waaronder de ouders van Geert en Marine….

Marine Le Pen en haar volgelingen kiezers, zouden binnen 4 dagen, op 10 juni beter nog een 70° verjaardag komen gedenken ! De verjaardag van het vernietigen van het volledige dorp en uitmoorden van gans de bevolking, de FRANSE bevolking, van Oradour sur Glane, op zo ‘n 100 km van hier, in de schaduw van Limoges.

Belle & co

Gisteren en vandaag…

Van het ene uiterste in het andere in goed drie dagen. Eergisteren wilden we nog niet vertrekken omdat het door de regen een noodweer was in België en Frankrijk . Op het “beloofde” of voorspelde mooie weer voor donderdag hebben we dan ook nog eens moeten wachten tot we bijna in Parijs waren. En nu vandaag is het hier in de Charente een stralend mooie ochtend.

We hadden gisteren ook een plezante nieuwe ervaring op de snelweg. Eentje waar we in de toekomst nog heel wat plezier aan kunnen beleven. We moeten vanaf gisteren niet meer stoppen aan de péage poorten. Het baasje heeft zich immers vorige week een sensor voor de télépéage aangeschaft bij de VAB in Zwijndrecht. Ons baasje moet nu enkel een poort opzoeken waar een T boven staat met een verbodsteken 30km/u . Daar kunnen we aan die snelheid gewoon de péage voorbij rijden. De rekening sturen ze naar de bank. Poepsimpel en niks meer aanschuiven !

Straks als de zon op het hevigst staat schrijft ons baasje een nieuw bericht. Dat is dan de tijd om buiten alles even aan de kant te laten en opnieuw te schuilen, ditmaal niet meer voor de regen maar voor de hevige Charentaise zon !

Belle & co

Klaar voor twee weken “hard labeur”

We zijn dus goed en wel in La Magdeleine gearriveerd. We waren pas om 12u30 weg in Vosselaar en hebben op acht uur en een half de 800 km afgehaspeld.

Ons baasje heeft het naar zijn normen ‘heel rustig’ gedaan en ook door enkele files hebben we er iets langer over gedaan dan anders. Geen gehaast of geflirt met de 130 km/u vandaag, maar wel meer naar het gemiddelde verbruik gekeken dan op de toerenteller en de snelheidsmeter. Gisteren was ons baasje nog even naar Nederland geweest en op de regiuonale wegen kreeg hij een gemiddeld verbruik van 5,6 liter/100 km. Nu is dat cijfer niet haalbaar op de snelweg en zeker niet met een aanhangwagen aan de auto gekoppeld. Maar toch hebben we met 8,3 liter gemiddeld een mooi verbruik kunnen noteren.

Toen we deze middag vertrokken was het op de verkeersmeldingen weer alom kommer en kwel. Voor en na Antwerpen stonden er kilometer lange files door ongevallen. Toen ook de TomTom aangaf dat we via de Liefkenshoektunnel moesten heeft het baasje in Wommelgem de snelweg verlaten en resoluut voor de richting Brussel gekozen. We zijn vandaag dus langs eenngans andere kant Frankrijk binnen gekomen. In plaats van via Lille zijn we ditmaal via Valenciennes Frankrijk binnen gekomen. Onderweg zijn we dan ook Napoleon zijn leeuw op de heuvel in Waterloo voorbij gereden. Dat was een goede keuze om zo te rijden want daar hebben we geen meter file gezien !

Om vijf na negen waren we thuis vanavond en wij Drentjes hebben de ganse weg uilen met hopen gevangen. We zijn dus goed uitgerust aangekomen.

Het is inmiddels nog licht rond negen uur ’s avonds en hebben samen met het baasje al een inspectie tochtje door de tuin gemaakt.

Van één kersenboom zijn de kersen plukrijp, ook de aardbeien zijn groot, dik en heel zoet. Sommige aardbeien hebben wel sporen van hongerige muizen of vogels maar dat bekijken we morgenwel beter. Ook de rode besjes hangen in grote hoeveelheden rijp aan de struiken. ‘Coulisse van rode vruchten” maken staat hier eerstdaags op het programma !

Morgen meer nieuws uit La M.

Belle & co

Wij zijn onderweg…

Straks meer nieuws over de heenreis (in de regen) naarLa Magdeleine…

Belle & co

Toverdrankje op de Golf

Een man is wat slagen aan het oefenen op de golf, en een bal belandt in een bosje. De man , op zoek naar zijn balletje, ontdekt er een heksachtig wezen dat in een grote pot aan het roeren is.

Hij vraagt wat ze daar doet, en de heks antwoordt : 'ik maak een toverdrankje.

''Hmmm, interessant,' zegt de man, 'en waarvoor moet dat dienen ?'

'Wel', zegt ze, 'een slokje hiervan en je wordt een buitengewone golfspeler  voor minstens één jaar.'

'Mag ik er een kopje van drinken,' vraagt de golfspeler ? 

'Wel...allee ja...,' zegt ze, 'maar ik moet je waarschuwen, dit drankje heeft wel nevenwerkingen : uw seksleven zal er gans die tijd maar belabberd uitzien...'

'OK' zegt hij dan, 'Dat neem ik erbij', hij drinkt zijn toverdrankje , en gaat terug aan de slag, en o ja, de eerste bal is al bingo !

De volgende weken daagt hij de allerbeste profs uit, en wint warempel spel na spel.

Het ganse jaar door stijgt hij naar de top, hij wint beker na beker, en prijs na prijs, en iedereen ligt aan zijn voeten.

Zowat een jaartje later zoekt hij de heks terug op in hetzelfde bosje, en vertelt haar glunderend over zijn golftriomfen.

'En,' vraagt de heks,' hoe is het met je seksleven ? ' 'Bah, nie slecht... ' 'O ja 'zegt ze , 'nochtans kan dat toverdrankje je seksleven ruïneren, hoeveel maal had je seks het laatste jaar ?

''Wel,' zegt hij,'zowat driemaal, of 't kan ook viermaal geweest zijn...

''Ah ja !' zegt de heks, 'en je vindt dat 'nie slecht' ?

'Welnee,' antwoordt de man, 'voor ne pastoor met een kleine parochie valt dat nog mee vind ik.'

G.B.

Rustdag…

Of kalmte voor de storm, wie gaat het vertellen ? Het is hier vandaag heel kalm, zowel bij de bazen als bij ons Drenten. Alles is klaar voor het vertrek maar Frankske en Sabine van de météo op den TV kwamen hier gisteren en eergisteren vertellen dat het serieus lelijk ging regenen vandaag.

Niks van gezien zegt onze baas en die is al een paar keren buiten geweest.

Die is zelfs al met de laptop naar Herentals getrokken om daar in de Belgacom winkel informatie te gaan zoeken waarom de mail van Skynet niet meer doorkomt. Daar moet na al die tijd al een behoorlijk gevulde mailbox staan overlopen van de tegengehouden mail ’s

De bediende in de Belgacom shop was heel voorkomend en bekwaam. Er werden nieuwe paswoorden geïnstalleerd maar toen bleek dat de mailbox geblokkeerd zat kon hij ook niet verder meer en werd er hulp van bovenaf (den hemel ?) ingeroepen. Die (hemel ?) zouden ons dan binnen een uur tot anderhalf uur opbellen met de mogelijke oplossing. Ons baasje is inmiddels toch al eventjes wachtende…

Wijzelf Drentjes, verdoen onze tijd met ooglid gymnastiek. D.w.z. dat we van tijd tot tijd eens één oog opentrekken om bij te blijven met wat er in de wereld gebeurt. Vermits dat het vandaag heel kalm is volstaat één oog openen om het kwartuur wel. We zullen er niet echt moe van worden.

De aanhangwagen geraakt nu toch wel goed geladen, en weer is het een allegaartje aan spullen die er op geladen worden. Het zijn hoofdzakelijk honden spullen maar dit keer zit er toch wel een stapelbak met opmerkelijke inhoud bij. Het is een stapelbak met boeken voor een goed doel. Het zit zo… ons hoofdbestuur heeft in de Charente vrienden die elk jaar kinderen laten overkomen vanuit Oekraïne. René is président van de vereniging France –Ukraïne en is in die functie aanwezig op veel rommelmarkten om spulletjes te verkopen die hij bij vrienden vergaart. Met dat geld kan hij een deel van het overkomen van de Tsjenobil kinderen betalen.

René’s gamma bestaat hoofdzakelijk uit boeken en ons baasje had al opgemerkt dat in dat assortiment niet alleen Franse maar ook Engels- , Russiche en Poolstalige boeken te vinden waren. Maar er zaten geen Nederlandstalige boeken tussen ! Daar gaat ons baasje nu voor zorgen dat de Belgische en Nederlandse Charente bewoners ook aan hun trekken komen bij “boekhandel René & Nicole” les bouquinistes de Villiers le Roux”

Vrienden van ons hoofdbestuur die al in La Magdeleine geweest zijn zullen met plezier aan dat koppel terugdenken. Tot voor enkele jaren hielden zij in hun Bar-Tabac “le Poivrier” ook nog restaurant waar het heel lekker eten en toeven was. De ouderdom eiste ook hier zijn tol en oewel Nicole nog met volle goesting in de potten roerde werd het voor René te veel om tot kot in de nacht op te dienen in het restaurant. Maar ons hoofdbestuur en de Patin’s blijven vrienden. Ons baasje is trouwens bij René “son Belge préféré”…

Belle & co

Drukte in huis…

De bazen sleuren weer met van alles en nog wat. Voornamelijk stapelbakken komen uit “den bureau” en verhuizen naar de aanhangwagen. Het is hoofdzakelijk wat men hier “hondenspul” noemt dat men verhuist.

Dat betekent waarschijnlijk dat er weer een verplaatsing van zo’n 800 kilometer zit aan te komen in de zeer nabije toekomst. Waarschijnlijk zijn we morgen of overmorgen weer onderweg want ook gisterenochtend hebben Lucy en Hera al een bezoek gebracht aan Aline onze dierenarts in Hoogstraten. Het was een nazicht voor Hera na haar schijndracht en Lucy moest mee om op “den bascule” te passeren.

Ook een vracht pillen kwam mee, we denken dat we eerstdaags weer een ontwormingsbeurt krijgen. Ook pipetjes met anti-vlooien en teken gif zitten al in de hondenapotheekkist.

Onze baasjes gaan samen met ons terug naar La Magdeleine voor een tweetal weken omdat de natuur wenkt. Het was al bij ons vertrek twee weken geleden zo dat de eerste , de vroegste van de vier kersenbomen al rijpe kersen vertoonde. Nu gaan we terug voor twee weken kersenoogst van de twee grote kersenbomen.

Ook hopen we nog iets te kunnen recupereren van de aardbeien. Die waren al volop rijp en we hopen dat de buren de rijpe aardbeien hebben geoogst. ’t Zal anders nogal kermis geweest zijn daar achteraan in de tuin. De muizen en vogels hadden twee weken geleden hun weg al gevonden naar de grote rode vruchten.

We horen hier net het hoofdbestuur overleggen wanneer ze het vertrek gaan plannen. ’t Vrouwtje heeft gisterenavond naar het weerbericht gekeken en voor morgen woensdag voorspellen ze de ganse dag regen tot hevige regen met onweersbuien.

Voor donderdag zou het dan mooi weer zijn … Als je de keuze hebt zoals wij, dan is de keuze snel gemaakt, zo graag rijdt ons baasje nu ook weer niet de ganse dag door de plensregen. En op een dag vroeger of later steekt het bij ons niet .

Belle & co

Zo is dat…

Zo’n antwoord krijg je vast niet als je om een griepmiddeltje naar de apotheker gaat…

Hoi Jan

“Wanneer komt het je uit dat ik eens langs kom met onze kampioen ?”.

Groeten Bert en Loek

Die vraag kregen we vorige week in onze mailbox van het baasje van “onze” Loek . Loek is de broer van Lucy en de zoon van onze Hera.

Loek is zowat de grootste en de meest forse van al de reuen uit het L-nestje. Wanneer Bert schrijft “onze kampioen” is dat geenszins overdreven.

Toen we Loek met de terugkomdag van onze honden in maart terugzagen trok hij alle ogen naar zich toe.

Omdat Loek ook het oer-type is van wat een drentenreu zou moeten zijn, hebben wij zijn baasje alle steun en hulp toegezegd om zijn “paparassen” in orde te maken om ook als officiële dekreu te kunnen fungeren.

Maar Bert en Loek staan op dit moment nog aan het beginpunt van het circuit dat dient gevolgd te worden om officieel “dekreu” te mogen zijn.

De röntgen onderzoeken van HD, ED, SD, het oogonderzoek naar PRA en het bloedonerzoek naar von Willbrand dissease (wat wij sterk promoten voor jachthonden) dient hij nog te ondergaan.

Dan moet Loek ook nog het LOSH –attest van de KMSH behalen en “ergens” minstens een ZG showresultaat in een hondenshow behalen.

En zo kwam het dat Bert, dochter Emily en hun “kampioen” Loek gisteren hier neerstreken om de richtlijnen op te halen die zij dienden te volgen.

Ons baasje heeft een reeks foto’s gemaakt van Loek en Bert heeft honderd uit gepraat over de kwaliteiten van Loek. Wat een brave hond het is voor de kinderen, hoe goed hij luistert, hoe goed Loek presteert op de jacht, maar Bert vertelt ook dat Loek niet “voorstaat” !

Bert zijn woorden waren nog niet koud of er landde een bosduif op enkele meter van Loek in de tuin. En wat toen gebeurde maakte Bert tegelijkertijd fier en beschaamd ! Want Loek zijn staart stond stijf naar achter, zijn snuit gespannen naar voor en zijn rechtervoorpoot ingetrokken omhoog ! Je kan geen mooiere “voorstaan” houding verzinnen als wat Loek daar toen liet zien . Hij stootte die duif zelfs pas op toen hij het bevel kreeg ! ! !

Heb je al eens een jager gezien die rood werd van verlegenheid maar tegelijk superfier was over het presteren van zijn Drent ? Wij en onze baasjes wel, het is hier gisterenmiddag gebeurd op ons terras !

Belle & co

Ik had het allemaal

Deze morgen zat ik op een bank in het park naast een zwerver.
”Vorige week had ik nog alles.” zei hij.

“Een kok maakte mijn eten klaar, mijn kamer werd gepoetst mijn kleren werden gewassen en ik had een dak boven het hoofd.”

“Wat is er gebeurd?”, vroeg ik, “Drugs? Gokken? Een vrouw?”

“Neen”, antwoordde hij,”Ik werd gewoon vrijgelaten uit de gevangenis.”