Dat was heftig…

Ferret 08-08-2014

De koe die lacht…

La vache qui rit, al sinds mensenheugenis lacht die koe de gebruikers van smeerkaas toe. Gisterenavond zullen de aandeelhouders en de bazen van de firma ook wel gelachen hebben want ze hadden er gelijk vijf klanten bij.

Wij, de bazen van de Drentenroedel uit Ferret, La Magdeleine lachen minder want wij missen een ganse doos “aperi-cubes”. Dat zijn die lekkere blokjes smeerkaas in verschillende smaken die hier nog al eens in huis zijn voor bij het aperitief.

Het doosje, zeg maar doos, want het was er één van het grootste formaat, hebben we nog terug gevonden. Daar waren de tandafdrukken nog op te zien van toen ze het karton vakkundig hebben versnipperd.

Ook het plastic omhulsel waar het doosje in geschoven zit is gerecupereerd. Maar geen één van de blokjes is teruggevonden tot op dit moment.

Om nog resten van de schrokpartij terug te vinden zal niet moeilijk zijn is ons gedacht. Wanneer we straks onze ronde doen in de tuin met emmer en schepje zullen er allicht resten zilverpapier opduiken die “toevallig” in de productie van hondensigaren zijn terecht gekomen !

En dan gaan er stemmen op van “je moet die honden wel genoeg eten geven, dan stelen ze niet” maar dat klopt dus voor geen centimeter. Lucy krijgt al meer dan een jaar van dat stinkend duur Hills’s R/D dieet hondeneten en ook de drie anderen krijgen eten waar veel mensen van zouden watertanden.

Maar voor ons zijn het gewoon kleptomanen waarbij er eentje een keer succes heeft gehad en dat krijgt nu navolging van de anderen !

We zullen dan toch maar eens wat beter gaan opletten en de dievenbende minder kans geven van hun criminele daden te uitvoer te brengen.

Spijtig dat een Drent tot boven het aanrecht komt, met een Jack Russell of Chihuawa-dinges heb je natuurlijk minder kans dat er eten van het aanrecht verdwijnt, maar daar zien we geen reden in om van ras te gaan veranderen.

En nu gaan we zilverpapier zoeken / rapen in de tuin. Zouden ze dat nog altijd sparen voor de missies van de witte paters van Afrika ?

Belle & co

Ferret 07-08-2014

Zo hoort het…

Een ganse nacht heeft het geregend, soms stilletjes, soms met bakken uit de hemel. Denk nu niet dat we de ganse nacht naar het ritme van de regen https://www.youtube.com/watch?v=atBHigLPeig hebben liggen luisteren. Neen we hebben het van het weerbericht vernomen.

En nu is het daarenboven ook nog eens de ganse dag droog gebleven. ’t Vrouwtje is wel eens even uit haar stoel recht gesprongen met de woorden “Jàààààn het regent”, maar tegen dat ze haar boek had dichtgeklapt was de “bui” al weer over. Dus een droge (geen regen) maar wel een vochtige klamme dag. Zo een dag dat wanneer je een keer van links naar rechts kijkt over het Charentaise landschap het zweet je al uitbreekt van de inspanning !

We passen ons dan aan de situatie aan, en terwijl het baasje zich binnen aan de laptop amuseert door Limburgse dames te plagen, ligt “den Hercule” onder den bureau en wij “het viertal” zorgen er voor dat het baasje geen kant meer uit kan met zijn bureaustoel, zonder over oren, poten of staarten van Drenten te rijden !

Het is dus stilletjes geweest in Ferret vandaag, Hercule is deze ochtend met de baasjes gaan shoppen naar de Super U in Sauzé-Vaussais. Dat komt omdat Hercule, telkens wanneer het hoofdbestuur eventjes de deur uit gaat en wij met z’n vijven in de bench moeten, na een paar minuten uit zijn bench ontsnapt.

Wat hij hier in de living en de slaapkamer uitspookt zullen we maar niet vertellen aan het hoofdbestuur. Maar wat ze zelf wel zien is dat Hercule wanneer de bazen terugkomen dan achter de deur zit te wachten met zijn leiband in zijn bek. De leiband heeft ‘m dan van de kast gepikt !

Het is inderdaad “gene loempe” die oudste broer en nonkel van ons. Van ons baasje mag Hercule blijven, en ook het vrouwtje ziet dat Hercule nu ook al met broer Heros gaat spelen. Het is voor Hercule blijkbaar een fijne vakantie hier bij zijn hondenfamilie. Die vakante is waarschijnlijk morgen voorbij want dan komen de “Beekjes” (de familie Beke) terug van de kust en komen Hercule dan ophalen.

We hebben de baasjes al tegen elkaar horen zeggen “er gaan er hier een paar “den Hercule” erg missen de volgende dagen” . Vooral Lucy gaat haar suikernonkel missen.

Anderzijds gaat Heros het ook weer merken dat hij willens nillens er aan is voor de moeite, om weer ganse dagen met Miss Lucy Energy bezig te zijn !

En voor vannacht voorspellen ze weer het automatische besproeiïngsapparaat dat men regen noemt….

Belle & co

Ferret 06-08-2014

Een verhaal met een happy end…

De eerste dag pakte hij verdrietig zijn spullen in dozen en koffers.

De tweede dag kwamen de verhuizers zijn spullen halen.

Op de derde dag ging hij nog één keer aan hun mooie eettafel zitten, zette mooie achtergrondmuziek aan, stak kaarsen aan en genoot van een maaltijd met garnalen, kaviaar en een fles witte wijn.

Daarna liep hij nog eenmaal door alle kamers van het huis en stopte overal een paar in kaviaar gedoopte, half opgegeten garnalen in de holle gordijnbuizen. Hij ruimde de keuken op en vertrok.

Op de vierde dag kwam zijn ex-vrouw terug met haar nieuwe vriend en ze hadden het goed naar hun zin in dit mooie huis. Maar langzaamaan begon het in huis te ruiken. Schoonmaken, dweilen, luchten, niets hielp. Het werd steeds erger.

Luchtroosters werden gecontroleerd op dode knaagdieren, kleden werden naar de stomerij gebracht. In iedere kamer kwam een luchtverfrisser te hangen. Ongediertebestrijding kwam en plaatste overal gasspuiters.

In de tussentijd moesten de bewoners wel even ergens logeren. Zelfs de dure vaste vloerbedekking door het hele huis werd vervangen. Niets hielp.

Vrienden en bekenden kwamen niet meer op bezoek. Onderhoudspersoneel weigerde nog langer in hun huis te werken en de interieurverzorgster gaf er ook de brui aan. Uiteindelijk konden ze zelf de stank ook niet langer verdragen en besloten te verhuizen en het huis te verkopen.

Maar, zoals zich laat raden, het huis werd niet verkocht. Zelfs niet toen ze na twee maanden in vraagprijs waren gehalveerd. Ten langen leste besloten ze een hoge lening te sluiten en toch maar vast een nieuw huis te kopen, want hun relatie had ernstig te lijden onder de problemen.

Toen werd de vrouw gebeld door haar ‘ex’, die vroeg hoe alles ging in haar nieuwe relatie. Ze vertelde het verhaal van het rottende huis. Hij luisterde beleefd en zei dat hij hun oude huis vreselijk miste en was wel bereid het huis over te nemen, als zij bereid was verder van de alimentatie af te zien.

Maar, door de alimentatie kon hij geen fatsoenlijke hypotheek krijgen, dus zou ze genoegen moeten nemen met 25% van de werkelijke waarde.

De vrouw ging met de voorwaarden akkoord, mits hij nu onmiddellijk het contract tekende. Hij stemde hierin toe en binnen twee uur hadden haar advocaten het papierwerk voor zijn neus liggen.

Een week later stonden de vrouw en haar vriend glimlachend toe te kijken hoe de verhuizers hun huisraad van het oude naar het nieuwe huis brachten.

En om haar ex een hak te zetten, namen ze alles mee, zelfs de gordijnroedes.

IK BEN GEK OP EEN HAPPY END, WAT JULLIE!!!

Ferret 06-08-2014

Een mengelmoesje van nieuwtjes…

Een grijze dag vandaag in de Charente, bewolkt, warm en droog (tot nu toch) in de krant kunnen we in het meteo bericht vernemen dat er veel kans op regen zou zijn. Goed voor de tuin horen we onze baasjes zeggen, maar minder voor ons Drentjes want dan moeten we binnen blijven… En dat doen we niet graag.

Met onze logé, “den Hercule” gaat alles prima. Hij dolt met Lucy en met haar moeder Hera. Ook met Heros gaat het goed samen in de zin van, ze spelen wel niet met elkaar maar ze maken ook geen boel met elkaar. Je kan dus van Herrcule niet zeggen “dat ‘m voor de venten is”, dat is wel duidelijk ! En Belle… die bekijkt het vanop afstand en zag dat het goed was !

Als ultiem redmiddel tegen het blaffen naar al wat hier aan de buitenkant van de afsluiting passeert heeft het hoofdbestuur dan toch uiteindelijk een anti blafband aangeschaft. Belle gaat de eerste zijn die hem om krijgt als het weer eens de spuigaten uitloopt. Gewoonlijk is zij de eerste om alarm te slaan wanneer de kat van de overburen nog eens de straat over steekt, of wanneer de vuilniswagen of postbode nog een gehucht verder van ons verwijderd is, of wanneer er een verloren gelopen jogger in de straat opduikt. Hopelijk helpt de antiblafband. Hij werkt op ultrasoon geluid en niet met elektrische stroomstoten. Hier telt dus het principe “wie niet horen wil… moet zwijgen”.

Gisteren was het hier bij het hoofdbestuur weer “werkendag”. Snijplanken, vervaarlijke messen groot en klein, kookpotten waar je hoogtevrees bij krijgt wanneer je er vanboven inkijkt, Weckpotten en de steriliseerketel waren de werktuigen van dienst,. Het was dus “soep maak dag” gisteren. Zeven Weckpotten van een liter was het resultaat van de arbeid. En de inhoud van de potten zal je je misschien afvragen ? Het is een mix geworden van courgette, tomaten en uien. Dat was vorig jaar ook al een prima formule en omdat de groenten samen rijp zijn is het een logische keuze. De voorraadkast, “de schapraai” zoals het baasje het noemt, begint dan ook al aardig gevuld te geraken.

Ook de vijgenboom begint aan zijn tweede lading rijpe vijgen. Aan het eind van de week zullen er wel weer genoeg zijn om de ladder nog eens onder de boom te zetten. De gasten al van de vijgenconfituur hebben gegeten waren in de wolken over wat ons vrouwtje heeft geproduceerd. Vooral in combinatie met een kaasschotel op het einde van een eetmaal is de vijgenconfituur onovertroffen lekker. Ook in de sjiekere restaurants krijg je bij een kaasschotel een toefje vijgen confituur. Bij ons mogen de gasten zelf uit de pot nemen, wat meestal een flinke kwak betekent ! Maar gelijk hebben ze, het baasje geeft gewoonlijk het goede voorbeeld…

Belle & co

Ferret 05-08-2014

Lang geleden… een Hollandermop !

Op een morgen gaan twee Hollanders en twee slimme Belgen met de trein naar hun werk.

De twee Hollanders kopen twee kaartjes. De twee Belgen kopen samen één kaartje.

"Nu ben ik toch wel eens benieuwd hoe ze dat gaan flikken", zeggen die Hollanders.

Op de trein: net voor de kaartjesknipper komt gaan de twee Belgen samen op het toilet zitten.

Na eerst bij de Hollanders de kaartjes te hebben geknipt, loopt de kaartjesknipper naar het toilet en zegt: "kaartje, alstublieft!"

De Belgen steken het kaartje onder de deur en de kaartjesknipper knipt het.

De volgende morgen kopen de Hollanders 1 kaartje en de Belgen geen kaartje.

Weer zijn de Hollanders benieuwd.

Net voor de kaartjesknipper komt, gaan de 2 Hollanders op 1 toilet zitten.

De Belgen kloppen op de deur en zeggen: "kaartje alstublieft!".

De Hollanders schuiven het kaartje onder de deur, de Belgen pakken het en kruipen samen in een ander toilet tot de kaartjesknipper komt....

seniorennet

Ferret 05-08-2014

Politiek en lachen…

Het kan want het is niet alleen huilen met de pet op , of je ergeren op wat de door ons zelf democratisch verkozenen praatbarakkers er van maken.

Dat we ons dagelijks kunnen vrolijk maken over wat aan beide zijden van de taalgrens gebeurt of wat er reilt en zeilt binnen de muren van de koninklijke en prinselijke paleizen daar hebben we een plezante blog voor gevonden.

Al enkele jaren kijkt ons baasje op het blog van Louis van Dievel, bekend als journalist op de redactie van de VRT . http://nl.wikipedia.org/wiki/Louis_van_Dievel

Deze week kijkt Louis op een verrassende wijze aan tegen het probleem van onze voormalige vorst de Albèèr en zijn madam Paola. Bij hen, op de pélousse van hun riant optrekje, het kasteel “Belvédère” langs de A12 in Laken, is het volgens de serieuze gazetten vergeven van de konijnen.

Die mogen, alweer volgens diezelfde serieuze gazetten, bepaalde periodes niet bejaagd worden in het Vlaamse gewest, en dan een andere periode weer niet in het Brussels gewest. Maar je kan als eigenaar van dat netjes gemaaid grasveld wel uitzonderingen bekomen. Maar tegen die tijd dat zulke uitzondering toegestaan is hebben die konijnen ook niet stil gestaan en is de populatie langoren duchtig uitgebreid.

Dit althans volgens de officiële bronnen van de serieuze gazetten.

Maar VDC (Van Dievel Consulting), het bedrijfje van Louis is tot een héél verrassende vaststelling gekomen volgens wat we kunnen lezen in het blog van Louis . Er schuilen zelfs intriges en familievetes achter het konijnenprobleem op de pélousse (grasveld) van het kasteel van de voormalige koning.

Lees op deze onderstaande link tot welke vaststellingen Louis en zijn VDC gekomen is

http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/opinieblog/blog/louisvandievel

Veel leesplezier,

Belle & co

Ferret 04-08-2014

Kleine aanpassingen…

De komst van Hercule in onze roedel gaat perfect, “het loopt op wieltjes” zegt het baasje en als het bij hem “op wieltjes loopt” dan is het super in orde !

Toch krijg je dan te maken met zaken die de dagelijkse sleur doorbreken en waar rekening mee dient te worden gehouden.

Zo bijvoorbeeld de vijfde bench in huis… Hercule moet toch kunnen slapen in zijn vertrouwde “huisje”. In de woonkamer is geen plaats meer want daar taan de benches al van Belle en Lucy. In de keuken dan maar ? Daar staan de twee benches van Heros en Hera en een derde bench zou dan voor de kasten staan waar eetwaren of kookpotten in staan en dus zou de bench hinderlijk staan .

Maaaar… vermits er geen gasten zijn buiten Hercule zelf, staat zijn slaapplaats voor de deur in het halletje tussen de twee slaapkamers. Daar moet op dit moment niemand de deur openen en Hercule ligt daar rustig…

Ook bij het eten verdelen moet er nu rekening worden gehouden met een vijfde eetkom. Dat was dan gisterenavond eventjes herverdelen omdat het baasje het “extraatje” (dat wat van de mensentafel over was) in vier porties had verdeeld !

Ook dient er rekening te worden gehouden met de rangorde bij van alles en nog wat. Zo het uitlaten uit de benches ’s morgens. Al sinds hondenheugenis is het bij ons zo dat we Belles’ bench eerst openen en dan die van Heros en Hera en als laatste die van Lucy.

Daar is nu verandering in gekomen. Hercule mag als eerste buiten gevolgd door de rest van de roedel. Dat is om praktische reden gedaan, moesten we de roedel eerst vrij laten zouden ze toch met z’n alle door de slaapkamer van het hoofdbestuur stormen om Hercule een al dan niet warm ontvangst “aan te bieden”…

Het is dus eventjes aanpassen want een nieuwkomer in de groep introduceren is altijd een risico. Zeker wanneer het een reu is.

Maar ook wanneer Kibbels bij ons kwam logeren was er telkens een moment dat ze moest spitsroeden lopen langs de drie teefjes.

Maar op dit moment “loopt alles op wieltjes” en niets doet vermoeden dat het anders gaat worden. De “Beekjes” kunnen gerust op hun twee oren slapen, hun Hercule gaat het goed !

Belle & co

Ferret 03-08-2014

Hercule is terug…

Een dag is hij samen met de familie weggeweest en de titel van het verhaal van gisteren “gelukzakken” bleek dan achteraf niet helemaal waar !

Peter en Hilde hadden op een camping in de buurt van La Palmyre een sta caravan op een camping gehuurd waarbij de vermelding stond “hond toegelaten”. Bleek bij aankomst dat die bedoelde “hond” enkel maar een keffer of chichi hondje van maximum 15 kilo mocht zijn. Zo stond er in de piepkleine lettertjes bij.

Toen Peter dit bij ons baasje meldde was deze zijn reactie dadelijk “breng hem dan maar snel terug tot hier bij onze roedel".

Na een nacht doorgebracht te hebben in een hondenkennel op een 20 km van de camping weg, hebben Peter en Hilde besloten dat het zo niet verder kan en zij hebben besloten van Hercule terug te brengen tot bij ons in Ferret. En daar gaat hij blijven tot de familie terug naar Oudenaarde, hun thuisbasis terugkeert.

Voor onze roedel is het een welkome afwisseling want voornamelijk Lucy was gisteren al op zoek gegaan waar nonkel Hercule zich verstopt had, of waar hij naar toe getrokken was.

En daarstraks, even na de middag stond hij daar terug met alle macht te kwispelen aan de buitenkant van de poort. Duidelijk tevreden dat hij terug deel uitmaakte van de roedel waarin hij als eerstgeborene van onze Belle steeds zijn plaats mag innemen.

Zijn bench is al opgesteld in de hall en ook zijn voorraad brokken is al verhuisd naar onze keuken. Het zal voor de familie Beke wel even aanpassen zijn om de rest van de week zonder hun Hercule te moeten vakantie houden, maar dit is een veel betere oplossing dan Hercule in een totaal vreemde kennel onder te brengen.

Wij gaan hem de volgende dagen eens goed verwennen zie. Lucy is er alvast mee begonnen ….

Belle & co

Ferret 02-08-2014

De gelukzakken…

Drie dagen zijn Peter, Hilde , Florian, Bellefleur en Drent Hercule bij ons te gast geweest . Drie dagen hebben zij prachtig weer gehad en hebben ze ongestoord bezoeken kunnen afleggen, toeristische zaken bezocht en gaan zwemmen aan de plan d’eau in Villefagnan.

Daarjuist om 11u45 zijn ze vertrokken naar hun volgende vakantiebestemming in de buurt van Royan / La Palmyre aan de monding van de Gironde aan de Atlantische Oceaan.

Maar ze kunnen nog geen twee kilometer weg geweest zijn toen hier de eerste regendruppels vielen en onze baasjes met het wasgoed op het droogrek en de openstaande parasol moesten gaan lopen om alles droog te houden.

Nu was het regenbuitje enkel maar een waarschuwing want in de verte ziet het donker grijs en rommelt het, als aankondiging van een onweer !

Inmiddels is Lucy al op zoek gegaan waar nonkel Hercule zich verstopt heeft. Nonkel Hercule, de broer van Heros en moeder Hera heeft zich drie dagen om Lucy bekommerd en er naar hartenlust mee gedold. Dit heeft wel wat meer aandacht gevraagd van ons hoofdbestuur want ook nonkel Heros beschouwt zijn nichtje als zijn speelmaatje. En dat zou wel eens vonken kunnen gegeven hebben ware het niet dat blijkbaar Heros en Hercule aanvoelen dat zij beide nestbroers zijn en Lucy een dochter is van hun beider nestzuster.

Er zijn in elk geval geen schermutselingen of gevechten geweest. Heros heeft wel aangegeven dat er familie richtlijnen zijn voor de rangorde en dat hij daarover waakt.

Hercule van zijn kant heeft de familieregels zonder problemen aanvaard en zo is het voor bazen en honden een heel fijn familiebezoek geweest zonder enig probleem !

Voor de volgende dagen verwachten wij vier rustige Drenten op “den hof” om de doodeenvoudige reden dat er de vorige drie dagen geen echte rust/slaappauzes gedurende de dag genomen zijn. Er was altijd wel iets te doen of te zien dat belangrijk genoeg was om niet naar dromenland te vertrekken.

Dat halen we de volgende dagen dan wel weer in…

Belle & co

DE JUISTE WIJZE VAN HANDELEN !!

Een blanke vrouw van rond de 50 had net haar stoel op een drukke vlucht gevonden, maar protesteerde onmiddellijk en wilde niet in deze stoel zitten.

Ze was in de stoel naast een zwarte man geplaatst. Ze vond dit "Weerzinwekkend" en riep onmiddellijk de stewardess en eiste een andere stoel.

De vrouw zei: "Ik kan niet naast deze zwarte man zitten .

"De stewardess zei: "Eens kijken of ik een andere zitplaats kan vinden."

Na het inchecken, kwam de stewardess terug en verklaarde: "Mevrouw, er zijn geen zitplaatsen meer in de economie, maar ik zal controleren met de kapitein en kijken of ik iets in de eerste klas kan vinden.

"Ongeveer 10 minuten gingen voorbij toen de stewardess terug kwam en verklaarde: "De kapitein heeft bevestigd dat er geen zitplaatsen meer in de economie klas zijn, maar er is er nog één plaats beschikbaar in de eerste klas.

Het is het beleid van ons bedrijf om nooit een persoon van economie naar eerste klas te verplaatsen, maar het is een soort van schandaal om een persoon te dwingen om naast een ONAANGENAAM persoon te zitten, de kapitein heeft toegestemd om de overstap naar eerste klas te maken.

"Voordat de vrouw iets kon zeggen, gebaarde de stewardess naar de zwarte man en zei: "Daarom meneer, als u zo vriendelijk zou willen zijn, pak uw persoonlijke spullen bij elkaar, we willen u verplaatsen naar het comfort van de eerste klas omdat de kapitein niet zou willen dat u naast een onaangenaam persoon hoeft te zitten.

Passagiers in de nabijgelegen stoelen begonnen een applaus terwijl sommige een staande ovatie gaven.

Ik had het al eens gelezen maar vind het prachtig!

Als je tegen racisme bent, deel dit.

L.M.

Ferret 01-08-2014

100 jaar geleden…

Dag op dag is het vandaag 100 jaar gelden dat de Franse republiek de algemene mobilisatie van het leger afkondigde. I

In onze “papieren krant” de Charente Libre is de midden katern volledig ingenomen aan berichten van de Franse minister van binnenlandse zaken en van artikels die verslag brengen hoe het er 100 jaar geleden op 1 augustus aan toe ging in de Charente.

Enkele dagen later begon de “groote oorlog” “La grande guerre” zoals hij steevast door de Fransen wordt genoemd en die bij ons bekend is als WO I.

Uit de krant vernemen we dat er in de Charente drieduizend reservisten werden opgeroepen om zich te melden in de kazernes. In gans Frankrijk waren er op dat moment 3.800.000 mannen onder de wapens.

Net als in België heeft de Franse staat ruim de tijd vooraf genomen om deze dramatische jaren van 1917 tot 1918 gepast in beeld te brengen en de herinnering aan “la grande geurre” levendig te houden. De staat noemt dat “mission centenaire” en heeft daarmee vier doelstellingen.

1° het voorbereiden en coördineren van de vieringen die voor deze gelegenheid worden georganiseerd .

2° De bevolking mobiliseren om deel te nemen aan de vieringen.

3° de gebeurtenissen overbrengen naar de hedendaagse jeugd.

4° het grote publiek informeren.

Meer dan in België leeft in Frankrijk nog steeds het eerbetoon aan de soldaten die gestorven zijn voor het vaderland “mort pour la patrie”.

Dat merken wij hier in de Charente twee maal per jaar. De eerste maal is dat op 8 mei wanneer men het einde van de tweede wereldoorlog gedenkt en ook nog eens op 11 november bij de herdenking van het einde van de eerste wereldoorlog.

Wij zelf nemen elke maal deel aan de vieringen aan het monument hier in het dorp. Dit apprecieert men heel sterk en brengt ook bij de Fransen in herinnering dat wij Belgen, net als de Fransen destijds, ook slachtoffers waren van de groote oorlog !

Belle & co

Ferret 31-07-2014

Het kan verkeren…

Zegde Bredero…

En dan hebben we het nu over onze Heros en zijn kuren.

Vorige week zat het er bovenarms op met zijn neef Lennaert. En gisteren toen Peter, Hilde en de kinderen Florian en Bellefleur samen met “onze” Hercule hier toekwamen was de wildebras van vorige week het makke lammetje die samen met Hercule door de tuin rende en speelde !

En daar heeft het baasje dan vorige nacht van wakker gelegen en heeft het vrouwtje eergisteren een halve dag last gehad van haar maag. Puur van de spanning voor de confrontatie van Heros en Hercule.

Het heeft nog nooit vonken gegeven tussen die twee maar sinds Lucy bij ons de roedel is komen vergroten is de houding van Heros tegenover reuen toch wel verandert. Voor de komst van Lucy heeft Heros nooit enig conflict gehad met eender welke andere reu. En dat was de laatste twee jaar toch wel verandert.

De reu die het waagde toenadering te zoeken tot een teefje uit Heros’ roedel kon het aan den lijve voelen dat hij zijn ambitie beter op een ander doel kon richten…

Ondertussen zijn we een dag verder en is er geen enkele vorm van agressie geweest tussen Heros en zijn half uur oudere broer. Zou het dan toch zo zijn dat er ook onder honden een door hen herkende familieband bestaat ? Het baasje heeft het altijd maar zo – zo geloofd maar is nu toch geneigd van het voor volle waarheid aan te nemen.

De vijf Drenten die nu hier op de hof verblijven zijn alle familie van elkaar. Stammoeder Belle heeft nu haar eerste, tweede en derde geborene respectievelijk Hercule, Heros en Hera uit haar eerste nest + kleindochter Lucy onder haar hoede .

En de baasjes…die zagen dat het goed was en lachen nu met de zorgen die ze onterecht gemaakt hebben.

De foto's geven beelden van het eerste uur na aankomst en het inrichten van de familie hun campingplaats onder de kerselaars in onze tuin...

Belle & co

De weddenschap…

In en dorp, hier niet zo ver vandaan, was het feest.

Komt er een man aangelopen met een olifant waarmee hij geld wil verdienen.

De man zegt: "Wie deze olifant 6 meter of meer kan laten springen, krijgt 500 euro.

Staat er een man op van een terras en trapt die olifant enorm onder de zak.

Dus die olifant springt wel 7 meter de lucht in.

En eerlijk is eerlijk; de man krijgt het geld.

De week erop is er weer feest.

Komt die man met die olifant weer.

Maar hij ziet die zelfde man op het terras zitten en dus moet hij iets anders verzinnen.

Zegt hij: "Wie deze olifant ja kan laten knikken en nee kan laten schudden krijgt 500 euro.

Staat toch die zelfde man als eerst weer op, en zegt tegen de olifant: "Ken je mij nog...?" en "Wil je nog eens zo'n trap?"

seniorennet

Groeten uit Frankrijk van Kiet & co

Gisteren avond kregen we vanuit “Balder” en dat is Berlaar voor de kenners, een reisverslag van de familie Jacobs en hun Kiet.

Hun belevenissen laten we hen zelf hieronder vertellen. Wij hebben het verslag in elk geval met veel plezier gelezen.

Wij herkenden op de bijgeleverde foto’s zelfs de plaatsen die we destijds meermaals bezocht hebben toen Bas bij ons nog de enige Drent was . (veel jaren geleden dus)

Hallo Jan, Simonne en Drentenfamilie.

Wij zijn sinds gisteren terug van onze vakantie in Frankrijk.

We hebben eerst enkele dagen de Ardeche bezocht, dan een weekje Provence en tot slot nog twee dagen Bourgogne.

Het was geweldig en ook nu weer hebben we kunnen vaststellen hoe welkom honden zijn in Frankrijk. De keren dat we werden aangesproken over Kiet zijn echt niet te tellen. ( over zijn mooie ogen, welk ras, mag ik hem eens knuffelen,..) Hij is zelfs mee op de foto gemogen met Chinese toeristen. Als dat niet kan tellen.

Het hoofddoel van onze reis waren de restanten van de Romeinse tijd. Fien had hier veel over geleerd en wou graag eens in het echt zien wat dit wel allemaal was. Zo hebben we allen samen de arenas van Nimes en Arles bezocht, in Orange het amphitheater en ook nog de Pont du Gard gaan ontdekken.

Natuurlijk hebben we ook veel geluierd, in de bergriviertje gaan verkoeling zoeken, enz. We hebben het allemaal super naar onze zin gehad, zelfs de lange autoreis heeft Kiet probleemloos doorstaan.

Wat ons ook erg is opgevallen tijdens onze reis is het feit dat Kiet erg beschermend is naar ons toe. Helemaal niet gerust als er iemand even weg was, steeds goed oplettend en zeer waaks. Alsof hij ons moest beschermen daar "op den vreemde".

Groeten en knuffels uit Berlaar.

Luc, Katia, Jef en Fien.

Tomaten overal…

We durven het woord tomaat nog maar amper meer blaffen of het hoofdbestuur krimpt al haast in elkaar… Toch weer geen tomaten hoor je hen zuchten !

Het moet toch wel erg zijn voor de baasjes van zo hard te moeten werken om nog wat lekkere soep voor de winter op de schapraai te krijgen.

Gisteren was de pompoen / tomaten soep aan de beurt Vandaag zijn het enkel tomaten die vanuit de tuin de keuken zijn gepasseerd. Een volle emmer had het baasje geplukt en ook van gisteren bleef er nog goed een kilo of twee over. En die zijn nu klaar om in Weck potten te worden gestopt om vanavond nog te worden gesteriliseerd.

Toch zag het baasje er nog humor in. Plots kwam er een klein tomaatje te voorschijn uit de emmer, als een duveltje uit een doosje als het ware. En laat dat kleine tomaatje dan ook nog eens twee uitstulpingen hebben als twee horentjes. Dan is er bij het baasje al snel een viltstift bij gehaald om dat duiveltje een vriendelijk duivelsgezicht te geven…

Zo… dat was door de tomaten historie een laat bericht vanuit Ferret .

Belle & co

Groenten en fruit en nog dinges…

Eerst de “dinges” dan maar… het is hier rustig, een beetje té rustig na de dagen met bezoekers uit de noordelijke landen. Chris, Jeanny, Eva en Steven zijn zaterdag vertrokken vanuit het gehucht Grosbout op enkele kilometer van “bij ons” of “chez nous”.

Vanochtend vroeg zijn zus Rita, schoonbroer Luc en nichtje met familie vertrokken vanuit St Fraigne. Ook al richting Belgenland.

Daarom zijn de baasjes maar aan de slag gegaan in de agrarische sector. Neen, niet met van die gigantische machines waar de landbouwers hier mee aan de slag zijn tot in de vroege uurtjes, of tot wanneer het weer eens begint te regenen.

Neen, hier is de “outillage” van bescheidener allooi ! De baasjes maken gebruik van een emmer en ladder om de rijpe en vreselijk plakkende vijgen te plukken. In de keuken is het dan aan ’t vrouwtje om met grote kookpotten, kilo’s suiker en netjes uitgewassen confituurpotjes aan de slag te gaan. 20 Potjes vijgenconfituur staan hier op dit moment al op het aanrecht en er hangt nog eens zoveel materiaal aan de boom om nog eens zoveel confituur te maken. ’t Baasje heeft al gezegd dat hij voortaan, en zolang de voorraad strekt, telkens vijgenconfituur gaat eten bij een kaasschotel. En dan bedoelt hij waarschijnlijk niet zo ’n klein “toefke” à la restaurantbord, maar een serieuze kwak zoals met de mayonaise in ’t frietkot !

Op dit moment staat er een grote kookpot (de mosselkastrol) op het vuur die bij aanvang tot aan de rand gevuld was met pompoen, tomaten en uien.

Daar gaat straks de mixer in want ook de zeven steriliseerbokalen en de steriliseerketel staan al klaar.

Zo te zien staat hier deze avond een dagproductie van 20 potjes vijgenconfituur en minstens zeven (misschien wel 14) potten pompoen/tomaten/uiensoep in de schapraai. We hoorden het baasje al tegen ’t vrouwtje zeggen “we zijn vandaag niet op ons gat blijven zitten” ! En gelijk heeft hij !

Belle & co

De vijgenboom…

Hoelang staat hij nu al bij ons op de koer, in het perkje tegen de hangar aangeleund ? Geen van ons vier Drenten heeft er weet van hoelang hij er al staat.

De baasjes hebben hem zelf geplant ‘in een warm hoekje’ want een vijgenboom kan bevriezen en houdt van warmte. Over dat kunnen bevriezen heeft het baasje zo zijn twijfels tenzij je hem in Siberië of Alaska plant, maar dat hij van warmte houdt daar is ‘m wel zeker van. Gisteren na het vertrek van de Drentenvrienden die hier in de buurt logeerden heeft het baasje op vraag van ’t vrouwtje de ladders buiten gehaald om de vijgen die al rijp waren te plukken.

En vermits het boompje van warmte houdt geeft hij ook in verhouding vruchten. Hij alleen is in staat om genoeg vruchten te leveren om ons een gans jaar van heel lekkere confituur te voorzien. Dit jaar is de oogst gewoon overweldigend als je de grootte van de boom ziet. Het baasje heeft drie emmers vijgen geplukt waarna het vrouwtje aan de slag is gegaan in de keuken.

René, onze vriend van de bar tabac ‘le Poivrier’, die ons kwam uitnodigen voor een BBQ bij hen thuis volgende week kreeg ook nog een doos vijgen mee. Zijn Oekraïens /Tsjernobils* pleegmeisje dat elk jaar voor een maand door hem wordt uitgenodigd, was ook in de wolken van de lekker zoete vruchten.

En zo is het dat er op dit moment acht potjes vijgenconfituur op het aanrecht staan en dat er in de schuur nog een volledige emmer klaar staat om verwerkt te worden…

’t Gaat weer een zoete winter worden , de winter 2014 – 2015…

Belle & co

*René is regionaal voorzitter van de vereniging France/Ukraïne van de Poitou-Charentes en spreekt vloeiend Russisch.

Geen bericht gisteren…

En dat is hoogst uitzonderlijk voor “onzen doen”. Het was hier gisteren dan ook een drukke dag want onze vader Cartouche en broer Lennaert en zus Lana trekken morgen terug naar hun respectievelijke thuishavens in Nederland en België.

Reden voor onze baasjes om het afscheid te vieren met een BBQ. Dat gaf wel problemen die enkel konden voorzien worden door het regenradar te raadplegen . En laat het daar nu goed hebben mis gezeten. Iets voor zes uur gisterenmiddag kregen we hier een ouwe wijvenregen over ons dat het niet mooi meer was. Het regende zelfs “blaasjes” op de koer !

Gelukkig had het hoofdbestuur al voorzorgen genomen. De Mitsubishi moest onder de hangar plaats maken voor de tafel en stoelen en ook de BBQ verhuisde mee naar drogere oorden.

We hebben lekker gegeten want ook wij deelden in beperkte mate mee van het afscheidsdiner. Zo zijn onze baasjes dan ook weer wel , zes dagen van de week letten zij op onze lijn en de zevende dag gaan de remmen dan los !

Sinds vandaag gaan we volop onze blogberichten en mail’s via ergens hoog aan het firmament naar jullie doorstralen via de satelliet . De reden is zeer eenvoudig Orange / Wanadoo heeft het vandaag weer bont gemaakt. En het lag helemaal niet aan het onweer !

Sinds het onweer van enkele dagen geleden was het internet bij enkele buren nog maar eens gestoord. Ditmaal ontsnapten wij aan de dans maar het was maar plezier voor enkele dagen… Gisterenmiddag verscheen er zo ’n camionette met een ladder op het dak die nog al eens opduikt wanneer er telefoon of internet problemen zijn. De camionette stopte enkele huizen verder en geen vijf minuten later hadden wij een rood flikkerend ledje op onze internet modem !

Het baasje is dan naar de camionetten man gegaan en die vertelde hem doodleuk dat er dan wel iets aan onze “lijn” moest mankeren ! Nu was ons baasje ook wel in die overtuiging, en meer nog , hij was er van overtuigd dat die man de oorzaak wel eens zou kunnen geweest zijn…

Maar daar was dat ventje dan weer niet van te overtuigen en in plaats van iets aan het door hem veroorzaakte euvel te doen gaf hij ons baasje het telefoonnummer van de dienst “storingen”.

Het baasje heeft dan maar de “live-box” uitgetrokken en de nieuwe laptop met de nieuwe straalverbinding opgestart. Wanneer je dit dus leest ,weet dan wel dat dit bericht al eens boven de evenaar heeft gezweefd en door één van de Astra – satellieten naar jullie is terug gestuurd .

Maandag gaan we dus terug naar Angoulême, naar het verkooppunt van Orange om hun “live-box” terug te brengen. Hier is het Orange verhaal of zeg maar Orange miserie definitief verleden tijd !

Belle & co