De grote weide...

Laat ze maar gaan…

Ze blijven toch in de buurt, zelfs niet aangelijnd blijven ze bij de baasjes of bij mij.

Als ik achter de andere bosbewoners aan ga kunnen ze natuurlijk nog niet volgen, maar interesse voor wat ik doe is er steeds bij Heros en Hera.

Ook de baasjes kunne gerust zijn, als ze wat ver weg zijn naar puppynormen dn komt dat duo aangestormd alsof ze nog niets anders hebben meegemaakt dan achtergelaten te worden…

Korte potjes, een tong uit het bekje en twee flaporen komen dan aangestormd, gevolgd door een tweede die er net zo uitziet. Je moet het gezien hebben, en het zijn verstokte zuurpruimen die daar niet bij moet glimlachen…

Wacht nog een maand of drie, er stat onze baasjes nog wat te wachten met dat duo…

Belle

Studentjes…

Het zijn allen broers en zusjes van elkaar, onze studentjes van de puppyklas. Zusje Hera en de broers Harry en Heros kregen gisteren hun eerste stappen in hun “educatie”. Allemaal moeilijke woorden om aan te geven dat ze met z’n drieën gisteren hebben geleerd naar wie ze moeten luisteren en bij wie ze bescherming kunnen vinden in gevaar van nood.

Wie is de roedelleider, wie zegt wat er staat te gebeuren, wat is veilig, waar moet ik m’n pootjes afhouden. Leg het maar eens uit aan zo’n pupjes… “Hera dat mag niet…” zoiets kan nog lukken als je het dikwijls genoeg herhaalt, maar aan de lijn lopen en niet voorbij de baas gaan lopen, en niet aan de lijn trekken…Leg dat maar eens uit aan zo’n kleine mormeltjes.

Tegen die klein gasten zeggen “ik ben de baas” daar lachen die eens goed mee. Wil jij baas zijn baas ? Wel dan zal je het respect van baas (roedelleider) moeten verdienen en afdwingen door je gezag. Zo simpel is dat in honden taal !

En zo komt het dat er drie pupjes les dienen te krijgen, maar het de baasjes zijn die moeten opletten. Die eerste les ging verwonderlijk goed, ’t baasje met Hera en ’t vrouwtje met Heros en Jos en Dymphna elk om beurt met Harry. Wees maar gerust dat er goed opgelet is geweest naar de uitleg van Roger en Rony. Het was privéles wat die pup’s en baasjes daar kregen, en reken maar dan maak je vorderingen…

Belle

Puppyles 1…

Raar was dat vanmorgen, komen Jos en Dymphna hier terug aan met onze Harry…

De eerste vraag die dan bij mij opkomt is “zijn ze hem nu al beu, die druktemaker?”

Al snel blijkt dat de respectievelijke baasjes hebben afgesproken om samen op les te gaan met de hondjes. Om 11 uur hadden ze afspraak voor de eerste les. Drie voormalige leerkrachten, elk met een pupje uit mijn nestje, als dat maar goed gaat komen …?

Ik verkies dan maar thuis te blijven en die baasjes zijn uiteindelijk wel te vertrouwen. Ik weet inmiddels hoe het er daar aan toe gaat de eerste les bij Rony en Roger. Vorig jaar heb ik daar ook mijn “diplom” gehaald van “luisterend & gehoorzaam Drentje”

Als ze rond half één terug thuiskomen vallen die twee van ons als een blok in slaap, het blijkt dat ze die 10 km. tussen de school en thuis ook al geslapen hebben. Ofwel hebben ze die drie pupjes zo onmogelijk moe gemaakt ofwel moeten we dringend aan die klein gasten hun conditie iets gaan doen.

Of zullenwe eerst aan de bazen conditie iets gaan doen ?

Belle

Drie jaar geleden..

Zijn wij met ons drietjes naar Affligem gereden, maar we zijn met zijn vieren teruggekeerd naar Vosselaar .

De drie bij aanvang waren ’t baasje, ’t vrouwtje en Bas. Op de terugweg was er een twaalf weken oud pupje bij met de naam Elle. Ja toen was het nog Elle want in 2005 moesten de namen van de honden met stamboom beginnen met een E.

Nog diezelfde dag vonden de baasjes dat Elle niet zo goed “bekt” en dus plakten ze er een B aan vooraan. Vanaf toen was het officieel Elle die B-Elle noemde.

Ondertussen is dat pupje ook al een moedertje geworden van zes pupjes die op hun beurt ook het oorspronkelijke nestje verlaten hebben.

16 januari, de dag dat ze bij ons gekomen is,  is Belle’s tweede verjaardag. De eerste verjaardag is 2 november, de dag dat ze geboren is . Vandaag is het dus ook een beetje feest voor haar. Krijgt ze ook zo’n Kong zoals haar pupjes. Ze heeft er zo al eens één gehad maar daar keek ze toen niet naar om. Nu hebbende pupjes er elk één gekregen en speelt ze ijverig mee met de pupjes met hun Kong. Toch maar even de winkel passeren als we terugkomen van de puppyles…

‘t Baasje

Kleine hondjes, veel lawaai….

Je houd het niet voor mogelijk hoeveel lawaai slapende hondjes maken,zeker als ze zo een uur in de goede boslucht geweest zijn.

Veel afstand hebben we gisteren niet afgelegd en links/rechts gaan verkennen zoals ik doe hebben die kleintjes ook niet gedaan. Al een geluk dat het baasje met de auto tot aan het bos gereden was, anders was er van wandelen IN het bos niet veel in huis gekomen.

Nu hebben ze hun loop gehad in het bos waar Bas en ik zoveel plezier samen gemaakt hebben, zoveel andere honden ontmoet hebben. Het is werkelijk DE plek om andere honden te ontmoeten en zo beter gesocialiseerd te worden. Om aan andere zaken te wennen als verkeer en auto’s zal het baasje nog wel eens over de parking van de E34 gaan met de pup’s. Als ze daar niet aan verkeer wennen dan nergens zegt het baasje. Ze kunnen er zelfs een kursus Russisch, Zweeds, Fins of van die andere Baltische talen volgen. Chauffeurs en keuze genoeg als leraars op de Texaco parking in Gierle.

Ook deze namiddag trekken we terug naar ’t bos, we moeten het aan de leibandlopen toch onder de knie krijgen voor we morgen onze schoolcarrière aanvatten. In een klasje van drie met een ervaren leraar en daarbovenop nog eens gemotiveerde (strenge ?) eigenaars dan moet het lukken en mogen ze misschien al eens een klasje overslaan voor we naar de hondenunief trekken.

De bijgevoegde foto is niet genomen in Gaza stad, het zijn geen dode hondjes, maar Hera en Heros na de wandeling, en snurken dat ze deden…

Belle

De eerste keer…

Het was gisteren de eerste keer dat we met de puppy’s naar “ons” bos geweest zijn. Ook al is het niet ver, we hebben toch de auto genomen om tot daar te rijden. We wilden de puppy’s niet moe hebben voor we aan het bos kwamen, ze hebben toch nog zulke kleine pootjes…

Veel schrik voor nieuwe omgevingen hebben mijn pups toch niet, toch niet als ik het voortouw neem. We waren nog maar juist uit de auto toen we al een Border Collie ontmoetten. Nu hebben wij zelden problemen met andere hondjes en toch zeker niet met Border Collies, die zijn te zachtaardig om ambras mee te maken…

Wij hebben dan maar een gewone ronde in ’t bos gemaakt. Wanneer we aan het struikgewas kwamen hebben de baasjes de pups wel aangelijnd. Ze willen mij immers steeds volgen, maar ’t baasje zag het gevaar al dreigend loeren, dat hij de pups uit de bramenstruiken zou moeten gaan bevrijden. Het is aan te nemen wie kruipt er nu voor zijn plezier in die stekel- en doornen troep, of ’t moest een Drent zijn…

Ook aan de lijn lopen viel beter mee dan verhoopt, mooie strakke lijntjes en geen door mekaar geloop. Geen leibandjes in de war en van ’t moment dat we terug op de grote wei kwamen mochten ze terug los lopen.

Bij de thuiskomst hebben ze nog juist op eigen kracht hun slaapplaats kunnen bereiken, het enige geluid dat ons nog bereikte uit het puppynest was enkel gesnurk…

Belle

Ook succesvol…

Enkele maandengeleden heeft het baasje vier fotoalbums aangemaakt op het seniorennet. We hebben er een tijdje niets aan gedaan maar nu wil ’t baasje ook een puppyalbum aanmaken. De eerste verzameling is aan het groeien maar nog niet geplaatst.

Bij nazicht van de andere albums blijkt dat die een oonwaarschijnlijk aantal bezoekers hebben gehad.

Het album met foto’s van de Drentenclubmatch heeft 10580 bezoekers over de “vloer gekregen” http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/Drentenclubmatch_2008

Het Bas album kende 3376 bezoekers http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/Bas

Het Belle album had 3486 bezoekers http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/Belle

En het Bas & Belle album wist 2816 nieuwsgierigen binnen te halen.  http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/Bas__Belle

Zeg nu zelf dat zijn onwaarschijnlijke getallen voor een hondenalbum, dat is althans mijn mening maar rouwig zijn we er niet om…

‘t Baasje

Alle dagen nieuwe zaken te ontdekken…

Nu we nog maar met twee puppies zijn in plaats van met zessen, krijgen we uiteraard de vrijheid in de living. Toen we allen samen waren, (hé… da’s een titel van een boek van Aster Berkhof) moesten we in de ren blijven omdat ons destructief talent toen al zichtbaar was en de baasjes vonden zes slopers in huis een beetje veel van het goede.
 

Maar nu, met toezicht van “ons moe” en de baasjes mogen wij hier op zoektocht gaan naar opwindende en spannende zaken.

Elektrische snoeren van voedingen voor laptops, van strijkijzers, van staande lampen, we hebben er zo al enkele vastgenomen in die bekjes van ons. Waarom die grote mensen dan plots zoveel kabaal en lawaai maken is ons een raadsel, het kauwt nog zo plezierig. Een kast die geopend wordt is nog zoiets, binnen de kortste tijd bevat die kast een pup op de onderste lade. Hera is zo al opgesloten geweest omdat ’t baasje niet gemerkt had dat zij in de kast gekropen was…

De huisplanten hebben ook al enige vormen van stormen, zelfs orkanen doorstaan. Wortels komen plots bovengronds, kale takken zonder bladeren. Nog eventjes en “de groen jongens” komen hier voor de deur protesteren tegen zoveel baldadigheid tegen de natuur. En dan koopt het baasje nog wel voor veel centen een “propere” auto en dan krijg je zulke natuur barbaren als Drentenpuppies die het plantenrijk naar de vernieling helpen…

Belle, Hera & Heros

Goed nieuws…

Goed nieuws vanuit Lichtaart, hevige Harry heeft de nacht goed doorgebracht bij Jos en Dympna.Vannacht rond 4 uur heeft ‘m laten weten dat een uitstapje uit zijn bench noodzakelijk was.

Rond half negen deze morgen heeft ‘m ook iedereen gewekt en voor een plas en de dagelijkse sigarenproductie naar buiten geweest. Niets in huis gedaan…. en dat voor de eerste dag “op de vreemde” !

Dan begint je neus als “fokker” toch wel te krullen. Harry geeft zelf aan wanneer hij buiten wil en wanneer het noodzakelijk is. Het is nu aan de baasjes om de signalen te herkennen.

Jos was razend enthousiast over de eerste dag met hun nieuwe aanwinst, ook met “Bol” de eend gaat het goed. Het lijkt wel dat Harry meer schrik heeft van de eend dan omgekeerd. We hopen maar dat Jos nooit op eendenjacht gaat met Harry want die gaat meer verbroederen dan apporteren …

En da’s dan iets voor de frontpagina’s van de “boekskes”…

Belle

Niet te doen vandaag…

Geen lolleke vandaag die wandeling naar ’t  bos, nat, smerig, vuil, glad. Nog nooit zo meegemaakt, (ik ben dan ook nog maar drie jaar hé). Terwijl we moeten zien hoe we kunnen rechtop blijven in die half bevroren plassen is het ook nog aan het regenen gegaan.

‘k Heb het baasje daarstraks nog horen zeggen tegen Fons de buurman “ik heb al heimwee naar die sneeuwtoestanden.” ’t Baasje hoeft dan ook ’s morgens niet meer over besneeuwde wegen richting werk, hij zou dan wel anders “klappen”

Ook de weg van thuis tot aan het bos is één grote miserie. Ze hebben daar van de gemeente tonnen zout op gesmeten en dat “pikt” aan kleine wondjes in de kussentjes onder mijn poten. Al een geluk dat ’t baasje dat ook weet en mij op de besneeuwde bermen laat lopen, daar waar het tenminste mogelijk is.

Vanavond gaat het baasje met wat meer belangstelling dan anders naar Frankske of Sabinneke van ’t weer kijken. Zij mogen zon of sneeuw voorspellen, als maar niet die vetlapperij van vandaag zal zijn…

Belle

Dag Harry…

Ook “wilde” Harry, ons vroeger "Vlekje" wegens zijn grote witte vlek achteraan zijn ruggetje, is vandaag de grote hondenwereld ingestapt. Samen met Jos en Dymphna is hij kort voor de middag richting Lichtaart gereden. Mensen die Harry willen gaan bezoeken kunnen in de onmiddellijke omgeving van Bobbejaanland Harry vinden, geen 100 meter woont ‘m daar nu vandaan.

Harry is altijd één van de zelfstandigste pup’s uit het nestje geweest. Ook nu toen hij hier vertrok heeft ‘m ‘t baasje zo nog eens vrank aangekeken met zijn grote ogen alsof hij wilde zeggen, “Ik heb toch reuze baasjes gevonden die mij gaan soigneren als niemand ooit tevoren”.

Veel kans dat ‘m nog gelijk krijgt ook met zijn vranke blik. Geen moment gaan we daar aan twijfelen dat die maar ooit één moment in zijn leven iets tekort gaat komen.

Ondertussen hebben we al een afspraak gemaakt dat we nu vrijdag aanstaande samen met Hera en Heros op puppyklas gaan bij Rony. Om 11 uur start de “grote school” voor onze puppy’s. Hopen dat het dan niet zo koud is als drie jaar geleden toen ikzelf ook mijn lessen begonnen ben, - 8° C was het toen ’s morgens... 

Belle

Moe maken…

Gisteren namiddag kwamen we Tibo weer tegen in “ons” bos. Het was weer prachtig weer en die sneeuw die het zo plezant maakt die blijft maar liggen.

Terwijl onze baasjes lopen te praten en samen de wandeling maken, stormen Tibo en ik door het bos, op zoek naar konijnen. Nu is Tibo ook al acht jaar en nog een flinke reu, volgen kan hij me toch niet meer.

André, Tibo’s baasje kijkt zijn ogen uit,  hoe zijn “poulain” mij probeert te volgen. En vermits er weer veel te snuffelen viel ben ik er nog eens goed tegenaan gegaan. Steeds met Tibo in mijn zog.

André zegt dan ook, “zo heb ik Tibo in geen maanden tewerk zien gaan, die komt voor morgenvroeg niet meer uit zijn mand” Wel ik geloof ‘m zonder één moment te twijfelen want ikzelf was ook best moe na de wandeling gisterenmiddag…

Belle

Vier maanden of zeventien weken…

Zolang heeft het geduurd tussen het moment dat ik samen met het baasje in Oudenaarde de Zeppos ben gaan opzoeken en vandaag, de dag dat mijn laatste puppy naar zij nieuwe eigenaar vertrokken is. 

14 september, een zondag en ik was loops…

15 september, een maandag en ik was drachtig…

12 november , een woensdag, en er zijn zes prachtpupjes geboren…

12 januari, een maandag,  en Harry het laatste van mijn pupjes vertrekt naar zijn nieuwe baasjes.

Hera, een teefje, en Heros een reutje blijven bij ons wonen. Hera omdat het baasje graag een pupje hield en een teefje was dan een logische keuze. Heros het reutje omdat ’t baasje in zijn hondenkaraktertje de reïncarnatie van Bas ziet. Die Heros is dezelfde goedzak als Bas, steeds blijgezind en een heel aanhankelijk bazeke.

Tijdens de loopsheid van onze twee teefjes zal hij wel minstens een week moeten afgescheiden blijven van die teefjes om “accidentjes” te vermijden…maar de weten we vooraf en het is een beetje oppassen geblazen. Niet dat ‘m nooit voor opvolging mag zorgen maar niet bij moeder en zus. Odiepoes zal bij ons niet passeren als we het kunnen vermijden.

Het waren voor mij en voor de baasjes leerrijke weken, zowel voor mij als voor de baasjes was het een eerste nestje hondjes dat wij kweekten. Wij kunnen terugblikken op vier maanden nieuwe ervaringen en de band tussen mij en mijn baasjes is er alleen maar beter mee geworden.

Wij zij in elk geval de mensen van de Drentenvereniging dankbaar voor de hulp en informatie die zij ons verstrekt hebben.

Maar onze hééééél speciale dank gaat uit naar Dr. Nelly Mols van de dierenkliniek ’t Binnenhof te Beerse . Zij speciaal heeft mij en de baasjes door de meest cruciale momenten geloodst. Op momenten dat het baasje met zijn handen in zijn haar stond wegens nakende bevalling, op momenten dat het vrouwtje niet wist wat te doen met een zieke pup en ’t baasje niet thuis was, steeds mochten we haar bellen of langskomen. Zij moet wel heel speciaal van dieren houden om zo haar job uit te voeren. Uit de grond van ons hart…bedankt Nelly !

Belle

En toen waren er nog drie…

Ook “onzen dikke”, Hercule is vandaag samen met Peter, Hilde, Florian, het piepkleine Belle-Fleurtje én vader Zeppos naar Oudenaarde vertrokken.

De ganse familie was afgezakt naar Vosselaar om onze Hercule te komen ophalen. Samen met zijn vader Zeppos gaat hij met Peter, de echte jager van de groep worden. Het gezelschap van vader Zeppos was geen probleem, voor geen van beiden trouwens. Bij de eerste ontmoeting moesten onze pupjes wel eens achteruitdeinzen bij het zien van Zeppos’ imposante, grote verschijning. Al snel merkten ze dat Zeppos de goedheid zelve is en zeker naar pups geen kwaad in zijn mars heeft.

Na samen nog eens goed in de tuin te hebben geravot met gans de groep zijn ze dan vertrokken, tegen 90 km/h  uiteraard, wegens smogalarm.

Samen met Zeppos in de bench, achteraan Peter’s Volvo stationwagen, dat kon niet zonder foto. ’t Zal niet lang duren voor we die twee terug ontmoeten…

Belle

Koud hé…

Overal waar je komt hoor je het of is het de openingszin van een gesprek, koud hé… Inderdaad het is al enkele dagen berekoud hier in de Kempen.

Eergisteren rond halftien in de morgen was het -11° C, gisteren omstreeks dezelfde tijd noteerde de thermometer in deauto - 13° C. Dat is flink koud ook voor volwassen en puppy Drenten.

Je kan bij die temperaturen haast torentjes plassen zegt het baasje. Dan zal de “marktwaarde” ook wel stijgen denk ik dan. Stel dat we dat kunnen dan kunnen die toekomstige eigenaars al dadelijk een circusnummer in elkaar steken. Het baasje zegt dan “ze zijn hunne kost al meer dan waard”

Morgen is dat weeral voorbij. Deze morgen was het al terug “warm” met - 7° C. Ne frak warmer zegt het baasje daarover maar ’t blijft toch maar frisjes is mijn mening.

Morgen zou er dan volgens Frankske en Sabinneke van ’t weer warmere (?) “systemen op komst zijn…

We zullen wel zien wat er komt…

Belle

Winterbos…

Hoeveel maal “ons” bos per jaar wijzigt van uitzicht kan ik niet dadelijk zeggen, het is in elk geval meer dan 4 maal, het is meer dan het aantal seizoenen want in elk van die seizoenen zit ook nog een pak variatie.

Neem nu deze week, normaal hoort het bos nu grijs, mistig te zijn. Het is van de top van de hoogste boom tot een eind ondergronds in de konijnenpijp volledig wit. Af en toe valt er nog eens een nieuw laagje over en komt de zon door de sneeuwwolken piepen. Stralend mooi is het dan .

Ook op de grond zijn er tal van veranderingen, het baasje vertelt dat hij van het winterbos houdt omdat hij me dan van ver in ’t oog kan houden. Daar heeft ‘m een punt want ook voor mij is het makkelijker. ’t Baasje denkt dat hij mij in ’t oog houdt, maar in feite is het net andersom ik hou hem in ’t oog. Al lijkt het soms wel eens anders…

Gisteren zijn we Ballou nog eens tegengekomen, dat was ook een hele poos geleden. Uiteraard kenden we elkaar dadelijk terug na inspectie van de respectievelijke voor- en achterkanten. Terwijl onze baasjes nog wat stonden te babbelen hebben wij samen nog eens een konijn de duvel aangedaan…

Belle

Dagboek  Harko  9 januari 2009

Oostkamp, mijn nieuwe thuis

Vandaag verhuisde ik van bij mijn Belle mama, zusjes en broertjes in Vosselaar naar het West-Vlaamse Oostkamp.  Wegrijden zonder de meute erbij was niet zo plezant, maar het wiegen van de auto herkende ik nog van mijn reis naar Frankrijk, dus kon ik maar beter een tukske doen . Mijn nieuwe vrouwtje naast mij vertrouwde ik al gauw en ik vond het leuk om lichaamscontact te zoeken.

Na een grondige inspektie van het huis en een plasje in de voortuin vond ik mijn vertrouwde nestgeur  in mijn nieuwe nestje terug op de meegegeven handdoeken.  En natuurlijk van al die emoties was ik al weer toe aan een tukje….. Na dit korte schoonheidsslaapje was ik er terug klaar voor om op pad te gaan in de achtertuin…….

Zijn dat daar patrijzen in de lucht ? Leuk dat tuinhuis om je achter weg te steken, maar als 't vrouwtje roept, loop ik er toch snel naartoe. Ik hou haar ook goed in de gaten want met al die paadjes hier zou ik m'n weg kunnen verliezen.

Toegegeven, tot nu toe had ik mij stoer gehouden, maar ik begon toch wat heimwee te krijgen naar mijn vroegere thuis …..   Even op schoatje zitten bij den grooten baas deed deugd zunne, ik viel als een blok in slaap op die ondersteunende  arm.  Het slaapje bracht weer nieuwe energie , tijd om m’n nieuwe baasje en vrouwtje eens uit te testen.  Spelen, zot doen,  netjes vragen om te gaan plassen.  Ik krijg dan een lekker snoepje, soms wil ik dat soepje al voordat ik plas, maar m'n nieuwe baasjes zijn streng maar rechtvaardig. Eén keer waren mijn moevementen niet zo duidelijk voor ’t vrouwtje en oeps een plasje in huis. Ze kuisen dat hier op met een ”slunze” en achteraf  bespuiten ze dat met marseillezeep, en ooooh dat rook zo lekker dat ik mij er vlug mee geparfumeerd heb.  Vrouwtje zegt dat ik een "zottekoente ben" . In het spiegelbeeld vd ruit heb ik nog een andere pup ondekt, als ik ernaar grom doet hij dat ook en als ik achteruitloop loopt hij ook weg, phhhhh  de schieter ….

Poot en lik van Harko

Dit eerste dag verslag is ons toegezonden door baasje Karine, Hier in Vosselaar is er een ganse roedel blij dat lieve, immer vrolijke Harko zijn plaatsje gevonden heeft.