Helpers ...?

Bo...

Op het Drentenforum heb ik deze morgen dit bericht gevonden. Is er iemand die een fijn nestplaatsje over heeft voor deze niet meer zo jonge Drent ?

Voor inlichtingen geef maar een mailtje of een reactie op het blog maar liefst een mailtje omdat dat eenvoudiger te beantwoorden is

Hallo allemaal,

Mijn naam is Sylvia en ik ben hier lid geworden om een iets minder leuke reden. Na lang en veel nadenken en twijfelen hebben mijn partner en ik besloten om voor onze (bijna) 7 jarige drent Bo een ander baasje/gezin te zoeken. Niet omdat we hem niet meer lief vinden, maar omdat wij te weinig tijd in hem kunnen investeren. Sinds we een zoontje hebben sneeuwt hij een beetje onder in ons gezin. Nu er zeer binnenkort een tweede kindje bij komt vrezen wij dat Bo er helemaal bij in gaat schieten. Niet eerlijk dus voor hem. Vandaar dat Bo bij de herplaatsingen staat. Al gaat het ons wel aan het hart.

Jan

Printemps...

Het ene zal wel te maken hebben met het andere denken we. Die twee klein mannen van ons zijn door het dolle heen. Geen seconde laten ze elkaar gerust, nu het baasje er voor gezorgd heeft dat ze niet meer bij het zwembad kunnen komen, hebben ze de ganse tuin voor zich alleen. Geen toezicht niet meer nodig “voorlopig” zegt ’t baasje.

Er zijn al wat narcissen gesneuveld in de tuin en op de koer, de primula’s kunnen het Drentengeweld wel aan en de tulpen laten nog wat op zich wachten. Echt het begin van de lente dus !

De bomen beginnen ook bijen te lokken met hun bloesem. Het amandelboompje, (dat later perziken droeg) staat al in bloei, één van de pruimenbomen heeft zijn bezoekers al mogen verwelkomen, de bijen zijn met ploegenwerk bezig aan de bloesem.

En dan hopen we maar dat de vruchtjes al gevormd zijn tegen de ijsheiligen, en dat het niet hetzelfde is als vorig jaar toen er op 4 april een nacht was van -7°C ! Alles foutu, geen kersen of krieken, peren…een paar, de nieuw aangeplante appelbomen zouden de eerste vruchten krijgen…niks ook niet !

Alles bevroren op één nacht, het weinige fruit dat we vorig jaar hebben kunnen oogsten waren heel veel aardbeien, die waren super, groot en zoet. Ook de stoofappeltjes, die steeds op de noten na, het laatste fruit in de tuin is, die heeft goed opgebracht. Voornamelijk omdat het zo’n late soort is en de boom en bloesem aan de vorst ontsnapt is.

Nu gaan we nog wat spelen met de pup’s in de tuin, het is veel te mooi buiten om te computeren zegt onze baas.

Belle

Allemaal…

Allemaal of beter, iedereen heeft het er over. Het prachtweer van de afgelopen dagen en de komende dagen…

De krant, Franca op haar blog   http://portersonthemove.blogspot.com/,  Edwin & Cokky in Spanje op hun blog http://edwincokky.web-log.nl/ wonen_in_spanje/, Paul Weusten in de Maconnais,  http://herberg.web-log.nl/,     om er maar een paar te noemen, het kan niet op, op dit moment.

Franca kreeg van ons de gele trui voor de hoogste temperatuur op ’t blog 38° C  in Sigogne vlakbij Cognac, op zo’n 35 kilometer van bij ons.

Mijn goeie kameraad Fred zou zeggen “met wat hulp van de haardroger zeker ?” Maar neen , het is in de zon en uit de wind echt zo warm geweest vandaag. Het maakt dan ook lui die eerste warmte.

Pas op , je gaat ons niet horen klagen hé.  Je weet pas nadien hoe zulk weer kan opkikkeren, hoe snel de batterijen terug opgeladen zijn. Ook de honden weten van het weer, zij zijn de koning te rijk en zijn amper binnen te houden. Als ze dan binnenkomen is het om als een blok in slaap te vallen. Ze vallen letterlijk om waar ze staan van vermoeidheid. En ik zal je denken…ik keek er naar en zag dat ze het goed deden !

Belle

’t Is geen normale…

Het is helemaal geen normale die Heros van ons.  Met zijn kont in de zon en met zijn hoofd onder een brandende kachel. Niet één zot in Geel die zo gaat liggen, daar zijn we wel zeker van.

De enige beweging die er in te krijgen was, gebeurt dan met de woorden “van wie is die koek” Dan gaan plots alle koppen omhoog.  Zo ook gebeurde daarstraks toen we inkopen gingen doen, dan moeten de pups in hun bench, voor alle zekerheid, zo dat ze geen varkensstreken uithalen zoals aan de meubels bijten. Het is tot nu toe niet gebeurd  maar beter voorkomen dan genezen zegen wij hier.

In de krant die we kochten tijdens onze inkoop ronde waren wij direkt op zoek naar de weerberichten voor de rest van de week. Vermits dat het nu in België ook wat beter is durven we het hier laten zien wat de Charente Libre in petto heeft voor de volgende dagen.

We gaan dat laptopke hier dichtdoen nadat dit berichtje geplaatst is en we gaan in de tuin van ’t goei weer profiteren. Saluukes aan ’t Belgikske en tot later…

Belle & co

Goei plekske…

Goei plekske en ons lievelingsplekske. Vlak voor de kachel met zijn drietjes dicht bij elkaar.

Op de eerste foto is de kachel wel niet meer aan maar we liggen lekker achter glas in ’t zonnetje. We kunnen uren zo doorbrengen, eerst wat ravotten in de tuin of samen met de baasjes even ’t veld in om de konijnen en enkele wilde katten het leven zuur te maken en dan platte rust. Het baasje hoeft geeneens een dure mand of bench te kopen, we vinden onze favoriete stek zelf wel…

Op foto twee heeft Heros zich in navolging van mij een plaatsje gevonden in de zon maar wel in ’t gat van de deur zoals het baasje dat noemt. Lekker uit de wind en in de zon, meer moet dat niet zijn voor een moegespeelde Drent !

Het ziet er zo naar uit dat vandaag ven mooi gaat worden als de vorige dagen. Wolken zijn in elk geval nog niet te zien tot nu toe. Houwen zo zegt het baasje.

Belle

Profiteren zolang het goed is…

Al een paar dagen is het volop lente hier in de Charente, de baasjes spreken al van T-shirts en lichtere kleding. Ons moe zegt dat het normaal maar na Pasen is dat de bazen met lichtere kleding gaan lopen. Wijzelf zijn ook al flink wat wintervacht kwijt.

Bij Hera heeft ’t vrouwtje gisteren de eerste mini – teek al verwijderd. ’t Was weliswaar een mini-mini maar de eerste zijn nooit de grootste, zeker teken niet…

Het koolzaad, colza zeggen de Fransen, zie je met de dag hoger opschieten. Rond Pasen moet dat in bloei staan. Als de zon op de gele velden schijnt doet het je soms pijn aan de ogen. ’t Baasje heeft daarjuist nog gezegd “’k ben eens benieuwd wanneer de eerste aan de verkeerde kant van het veld er uit komt “ Die zullen we dan weer kunnen gaan zoeken, zoals Bas destijds heeft moeten doen met de jonge Belle.

Ondertussen lopen , springen , vechten, we in de wassende graan. Het staat nog maar enkele centimeters hoog maar binnen een maand of wat moeten we weer springen om boven het graan uit te kunnen zien. Het baasje noemt dat het Drentenballet. Dat moet je echt gezien hebben, telkens die bruine kopjes met die twee flaporen die telkens boven het graan uitkomen.

Belle, Hera & Heros

Familiefoto’s

Het is steeds plezierig berichtjes te krijgen van de familieleden, zeker als het directe bloedverwanten zijn als zonen en dochters.

Zo kregen we gisteren nog foto’s toegestuurd van ons Hadise, ’t baasje was al een beetje bang, al tien dagen was er geen nieuws geweest, en dat is uitzonderlijk. Uit Budingen krijgen we steeds mooie foto’s.

De reden was dat Hadise samen met de familie vijf dagen gaan ravotten was in de Ardennen. Dat levert dan ook weer mooie foto’s op.

Hadise is op dit moment ons “illegaaltje”, zij is de enige waar we door omstandigheden de stamboom nog niet naartoe gebracht hebben. Een hondje zonder papieren dus. Dan komt bij het baasje al dadelijk de gedachte op ‘van bestaat voor haar al een actiegroep’ en zo neen, laat er ons dan maar snel mee beginnen…

En ’t is een “schoontje” die Hadise van ons, ze kan wedijveren met die zingHadise die Turkije gaat vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival, daar zegt het baasje van dat het ook “een proper maske” is. En ’t vrouwtje zegt er dan bij “toch zeker als ze just van onder den douche komt” We bespeuren toch telkens weer een zweem van jaloezie als ze dat zegt.

Wat Hadise in Moskou gaat winnen weten we nog niet maar dat die van Jean Pierre en Ute elke dag wint weten we zeker !

Belle

Als er “te” voor staat…

Gewoonlijk mankeert er dan wel iets aan of is het niet juist ! Neem nu gisteren, alles dik in orde tot je thuiskomt. Neen met ’t vrouwtje alles ok , ook met de hondjes, enkel de postbode kwam met een bruine enveloppe “met een vensterke” bij ons langs. Het baasje is juist niet allergisch voor die dingen, maar veel scheelt het niet. Op de enveloppe dan nog rechtsboven een zegel met onze Albeer op en dan weet je het wel hé.

De heer procureur des Konings laat ons weten dat er een snoodaard met een Mitsubishi in Laarne te snel gereden heeft op de E17. Wel 130 km/h heeft die crimineel gereden en het is een agent met een multanova die dat gezien en gemeten heeft. Vijftig Belgische Euro’s wil ‘m daarvoor, Franse Euro’s zijn waarschijnlijk ook wel goed en mijnheer de procureur zal het daar wel mee moeten doen zegt het baasje.

Nog “te” heeft ons Hera gisteren ondervonden. Bij haar is het ook te snel, maar ook te hevig, te jong, te weinig uitgekeken bij het ravotten met Heros. Zij is met haar snuit tegen de pick nick tafel gelopen waarvan het zitvlak was opgeklapt. Een stuk vel, met bijhorende vacht is aan die tafel blijven hangen, het was dan ook een fatsoenlijke “boenk” die we tot binnen hoorden.

Hera heeft eens een paar maal met ’t koppeke geschud en over was het… Te snel naar het baasje zijn zin, die wel eens zou willen dat die griet het soms wat kalmer aan zou doen….

Belle

Epagneul Français…

Dat was hoe ze ons noemden deze voormiddag op het concours de chiens d’ arrêts.  Het baasje heeft het wel twintig maal moeten uitleggen dat wij drie van de misschien honderd Epagneul à perdrix de Drenthe waren. Monden vielen haast open, ogen werden groter, hier de echte Franse jagers, stonden oog in oog met wezens van een andere planeet!

Als ons baasje dan vertelde dat die andere planeet België en Holland noemt dan is het al wat normaler, wat dichterbij en wat menselijker…

Hera en Heros hebben de show natuurlijk weer gestolen want zelfs die stoere Franse jagers zijn vertederd door zo’n twee jonge Drentjes.

Het concours zelf was enkel veldwerk, niet ons specialiteit dus. De aanwezige Pointers, Bretons gaven goed van jetje en het was een feest voor het oog hoe ze tekeer gingen in het veld. We zijn niet lang gebleven want het baasje was nog afgesproken om deze namiddag nog te gaan helpen bij Fernand.

Het was wel spijtig dat we niet waren ingeschreven voor het “repas” want het rook heerlijk in de salle des fêtes van Saint Fraigne.

De Drentenkliek

Ra ra, wat zien we hier ?

Moeilijk kan dat niet zijn, ’t is wit, het steekt tussen twee zetels uit, er staat haar op en er zitten tenen met nagels aan.
Na een wandeling kan je zulke foto’s schieten, dan liggen de pup’s uitgeteld, om het met een bowling term te zeggen “strike”.

Dan mag je volgens “de boekskes” maar 5 minuten wandelen per maand dat ze oud zijn.

Twintig minuten wandelen per dag met een Drenten pup, wie dat geschreven heeft die heeft een Drent alleen nog maar van ver gezien. Het is ook mogelijk dat hij of zij die dat in de boekskes heeft geschreven de heimelijke gewoonte heeft van die hondjes zoveel energie te laten overhouden dat ze ’s avonds in de luster en de gordijnen hangen. En de bazen er naast van wanhoop.

Als wij zo drie kwartier tot een uur gaan wandelen hebben wij ze op de terugweg nog nooit moeten dragen omdat ze zo moe zijn. Het baasje heeft ooit eens een stappenteller gekocht. Hij deed dan ongeveer 4000 stappen op een uur in het bos. Als je dan rekent dat die pup’s kriskras door de velden en bos crossen dan weet je wat een afstand dat die hebben afgelegd. Gerekend dat een bazenstap ongeveer 80 centimeter is.

Ben je er ondertussen al achter gekomen van wie dat een onderdeel is op de foto ?

Belle

Thym op Drentsche wijze ?

Een nieuw Hollands streekgerecht ? Bijlange niet… een bloempot, nogal een grote, die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats stond, dat is thym op Drentsche wijze !

Eergisteren hebben ze hier in de keuken al een veldslag uitgevochten om een halve bos thym die Hera ergens had buitgemaakt. Gisterenavond hebben de slopers dus hun werk verder afgemaakt. Deze morgen was het duidelijk waar de takken vandaan kwamen. Achter een grote voormalige betonnen drinktrog stond nog een te groot opgeschoten bos thym. Eigenlijk stond die te wachten om gescheurd en herplant te worden.

Dat laatste werk is het baasje al uit handen genomen. “Die twee” hebben de struik met pot en al naar het midden van de koer gesleurd en daar hun destructief werk verder gezet.

De plaatselijke ministerraad, in spoedzitting bijeen, heeft dus besloten van dit jaar hééél weinig plantgoed aan te kopen. Deze beslissing is unaniem genomen en zonder opgave van een gegronde reden wegens al te duidelijk !

Belle

12 november - 12 maart

Vier maanden liggen tussen die twee data, Vier maanden zijn die pup’s vandaag al geworden. Het is net alsof dat we vorige week bij ons Belle op onze knieën aan de werpkist zaten.

Zes piepkleine Drentjes zagen het levenslicht bij ons in Vosselaar in de living. Een kast moest wel verplaatst worden en de verwarming werd aangepast met een warmtelamp boven de werpkist, precies alsof het gisteren was zo is de herinnering nog aanwezig !

Ondertussen zijn ze met zijn zessen al eens rond de kerstdagen in Frankrijk geweest, zijn er vier op de leeftijd naar hun nieuwe baasjes verhuisd en bovenal zijn ze van rond de 350 gram naar 15 à 16 kilogram gegroeid.

Van kleine “muisjes” in het begin, diertjes met gesloten oogjes, die alleen belangstelling hadden voor de milkbar oftewel Belle’s  tepels hebben we hier al flinke hondjes in huis.

Hondjes met een beginnend willetje en een eigen karakter. Nog wel gedirigeerd op een sublieme wijze door moeder Belle, maar toch kan je merken wat voor vlees we in de kuip hebben met Hera en Heros.

Tot nu toe geven ze beide alle dagen wel een paar maal aanleiding tot een glimlach of zelfs een heuse lachbui als je ze weer eens met elkaar bezig ziet. Als je de ene ziet moet je niet ver kijken of de andere is ook daar. Je zou zelfs zeggen dat ze syncroon leven, plast de ene, dan ook de andere, loopt Hera naar links dan volgt Heros automatisch, als Heros blaft naar een voorbijganger dan klinkt het hoge stemmetje van Hera vlak achter hem. Zo kan je oneindig  voorbeelden aanhalen.

Foto’s van de bevalling hadden we al, foto’s van vier maanden min één dag ook Daarom hebben we daarstraks met de wandeling nog maar één meer genomen. Met Bas en Belle hebben we dat destijds ook gedaan, en nog op dezelfde plaats…

Belle & co

De strijd…

De strijd om de halve struik thym . Geen grote veldslag zoals er in het verleden al uitgevochten zijn in de Charente,  maar een strijd om een halve struik thym die Hera weer ergens in de tuin heeft “geoogst”.

Heros kan dat natuurlijk niet goed verdragen dat zijn zus iets heeft wat hij niet heeft. Dat blijkt nogal normaal te zijn onder pup’s. Deze namiddag is in de tuin iets soortgelijks gebeurt. Toen ging het om een uitgebloeide en bevroren broccoliplant te gaan. Die was dan weer geclaimd door Heros en je raad het al… Hera wou die ook!

De strijd gaat gepaard met heel wat lawaai en tandengekletter, het stuk vasttapijt dat het baasje voor de pups heeft gelegd omdat de vloer nogal glad is, die ligt vol met stuk getrokken thym takken.

Het verschil met deze namiddag is wel dat ze beiden een veel frissere adem hebben dan daarstraks met die rotte broccoliplant.

Maar voor de rest zijn het brave Drentjes, ’t baasje en ’t vrouwtje zeggen dat ook maar die trekken dan een wanhopig gezicht en slaan dan ook de ogen ten hemel…! ! !

Belle

Lente ?

Het is mooi vandaag, de zon is rond tien uur eens voorzichtig komen kijken, alsof ze niet goed wist of ze wel hier moest zijn . Ze is dan toch maar gebleven en op dit moment kan je spreken van “plein soleil à Ferret”

Hera en Heros zijn aan het ontdekken wat er zoal eetbaar is van al dat geel bloemenspul, echt lekker is het blijkbaar niet want ze laten ze na éénmaal proeven links liggen. ’t Baasje heeft ze al wel verteld dat Primula’s giftig zijn en dat ze daar wel eens “niet goed” van kunnen zijn.

De paasbloemen die van eergisteren open staan hebben ook hun belangstelling gehad, verschillende zijn gebroken door het jonge Drentengeweld dat er gepasseerd is.

‘t Vrouwtje heeft al maar een vaas met gesneuvelde paasbloemen in huis gezet, de vaas raakt met het uur voller…

Ze hebben de lente in ’t lijf , dat kleine grut van ons. Morgen worden ze 4 maanden oud en zijn onvoorstelbaar gegroeid. Al wat voor hen komt moet wijken, ze kijken naar niks. Als ze niets in hun bek hebben, slapen ze gewoonlijk. De rest van de dag kauwen ze op steentjes, takken, bloempotten, zaaibakjes, alles moet er aan geloven. Het zouden goede designers zijn… alles wat ze in hun bek of poten krijgen verandert van vorm.

We zullen maar denken dat het een stadium is in hun leerproces…

Belle

Gust heeft de regenboogbrug genomen…

Gisteren namiddag rond vijf uur is Gust onze Bas achterna gegaan. Na elf jaar bij onze broer André en schoonzus Marleen een fijn leven te hebben doorgebracht.

Gisteren hebben we er al over bericht dat het heengaan nakend was, en zo is dan ook gebeurt. Marleen heeft dan deze namiddag nog enkele foto’s doorgemaild, onze foto’s van Gust zijn verdwenen bij het nazicht van de firma Van Roey te Turnhout, toen is er heel veel verdwenen …

Ondertussen zal Gust onze Bas al wel gevonden hebben aan de overzijde van de regenboogbrug. Die twee hebben altijd goed met elkaar kunnen opschieten, dus zal het nu ook wel “klikken”.

Het gaat jullie beide goed ginds.

Belle

Nog duveltjes , dedju, dedju…

Niet hetzelfde als die van gisteren, zie ze hier liggen bij elkaar ! Tien minuten tevoren heb ik ze met twee eens goed vast gegrabbeld en ze op hun plaats gezet.

In hun spel, of strijd om de dominantie ging het er zeer heftig aan toe. Ze hingen achter elkaar vanuit de keuken , door de living naar de baasjes hun slaapkamer. Over het bed de grote kleerkast in. En toen, toen was het baasje zijn geduld op, met terugwerkende kracht zelfs.

Met twee pups, aan elke kant één, onder zijn armen is ‘m uit de slaapkamer gekomen en heeft ze met hun klikken en klakken aan de deur gezet. De buitendeur wel te verstaan om eens goed af te koelen. Daar was lief (?) Heratje en lief (?) Herosje toch wel even van onder de indruk. Ze weten het stilaan al wel, dat, wanneer ze het vingertje van ’t baasje negeren er bij het nekvel genomen wordt.

Als die twee dan na een kwartier binnen gelaten worden, vallen ze twee meter achter de deur in slaap. Zoals een verliefd stel nog wel, in elkaars poten.

En dan mag het baasje niet dedju, dedju zeggen zeker ?

Belle