Beste allemaal,
Sinds gisterenavond hebben wij eens te meer geen verbinding met het internet, waarschijnlijk kan het vanavond opgelost worden.
Wanadoo.fr en Orange.fr beginnen ons zo stilaan de strot uit te hangen. Wanneer U dit leest is het te danken aan de bereidwillige medewerking van de buren die hun computer ter beschikking willen stellen.
Weinig nieuws dus vandaag, we hopen zo snel mogelijk terug “on line” te gaan.
Tot zolang,
Bas & Belle
Foei Jan !
Onderstaande reactie kreeg ik deze avond op het artikeltje “poes” op deze blog. Iedereen kan het lezen bij de reacties in de rechtse kolom. Ik sta er toch een beetje van te kijken. ‘k Zal het maar niet proberen uit te leggen aan de beide “blogeigenaren Bas & Belle” Die twee gaan het nog minder begrijpen dan ikzelf vrees ik.
Zulke reacties kunnen mijn avond verpesten, dat ik Nederlander zou zijn, och, er zijn erger dingen in het leven en als “de stomme van Portici” er niet was geweest in 1830 dan was ik het misschien wel geweest, so what ? Ik voelde mij al voor de invoering van de euro Europeaan in hart en ziel. Al een geluk dat die brave man **** zijn zoon niet in mijn klas gezeten heeft, wat zou dat geweest zijn als zijn zoon buiten cilinderkop, ook het woord culasse zou gekend hebben, join de culasse voor cilinderkoppakking, volant voor stuurwiel, amortiseur voor schokdemper en pare-brise voor voorruit .
Ikzelf heb kennis van andere talen steeds als een meerwaarde gezien. Niet voor iedereen dus….
Jan,
Colza
Wat ik opmaak uit uw verhaaltje is dat u Nederlander bent. Ik heb steeds gehoord dat colza Frans was voor koolzaad. Foei dus als u dazt woord ook als dusdanig gebruikt.
Poes
Poes !
Deze namiddag hebben onze harten nog eens sneller geslagen, oorzaak: een rosse poes die het pad van Belle gekruist was in het colza veld.
Wandel ik rustig met de baasjes over de weg, kalm rustig gangetje, crosst daar toch geen rosse poes de weg over zeker. Nog geen twee meter van mij vandaan. Sensatie mensen, zo vlak bij, daar rep ik mijn oude knoken nog eens voor. Nu kon die poes niet links of rechts, links stond ik, van rechts hoorde ik Belle komen. Wat doet zo’n poes dan ? Juist, die zoekt de hoogte op.
Razendsnel zat ze bij de buren Mark & Sarah de kriekenboom in, hoog genoeg om veilig te zitten voor een oude Drent. Belle was terug de colza ingedoken, zij had een tweede kat opgemerkt samen met die rosse maar die was de andere kant uitgerend. Ja dan moet je kiezen, de ene of de andere. Nummer twee heeft ze niet meer gevonden want toen Belle haar reukspoor volgde heeft het baasje Belle teruggeroepen.
Nu een half uur later is mijn hartritme nog altijd niet normaal, zo maak je nog eens wat mee in je oude dagen.
Bas
Drentse naakthond ?
Drentse naakthond ?
Een Drentse naakthond bestaat nog niet, toch niet dat wij het weten. Maaaar, als het zo blijft duren bij een kambeurt van Bas zal het niet lang meer duren. Dan hebben wij de eerste “blote Drent” hier in huis !
Op de foto kan je zien wat een dagelijkse kambeurt aan “wol” opbrengt. Op foto 1 zie je het resultaat van tweemaal de kam door Bas zijn vacht te trekken. Foto twee geeft dan het resultaat van een vijf minuten flink diep kammen, na die tijd is Bas het beu en begint onrustig en ongeduldig te worden.
Deze resultaten komen niet van een onverzorgde hond, dan zou het vrij normaal zijn, maar van van Bas die wekelijks, het jaar rond, toch zo’n twee à driemaal gekamd wordt.
Tegen het eind van de lente, het begin van de zomer, is het elk jaar hetzelfde resultaat. Eén zaak is spijtig, en dat is dat Bas te laat op het jaar begint met ruien. Moest dat in het begin van de lente gebeuren dan zouden al die vogelnestjes hier in de buurt een zachte, witte, hondenvacht bekleding hebben.
Bas & Belle
Ontbijt
Ontbijt
’s morgens vanaf zeven uur is de boulangerie open in Villefagnan. Het beste brood, baguette en croissants hebben ze daar. Het baasje heeft nog nooit voor de deur gestaan omdat het nog te vroeg was, zo’n vinnige is’m nu ook weer niet. Wat al wel gebeurt is, zijn gasten die zich eens sportief willen voordoen en dan aanbieden van ’s morgens met de fiets om brood te rijden.
Het baasje kijkt dan eens bedenkelijk en controleert gelijk de kofferruimte van de Mitsubishi. Kwestie van te weten of er genoeg plaats is voor één of twee fietsen. Het baasje geeft wel altijd de raad om hun GSM mee te nemen “voor als ze eens plat zouden rijden”. Er heeft er nog geen enkele plat gereden maar er hebben al veel fietsen achteraan in de auto gezeten.
De weg naar Villefagnan is vier en een halve kilometer enkel, er zit een nijdige helling in, niet stijl maar lang en op het einde nog een vals plat. Geen probleem normaal, maar op je nuchtere maag krijg je al snel de klop van de hamer. En dan moeten ze nog terug ook. Er zijn al veel croissants onderweg gegeten om terug wat op krachten te komen.
Als ’t baasje met de auto om brood gaat, is ‘m meestal vergezeld van Bas, Belle rijdt niet zo graag auto. Bas verwacht telkens zo’n klein snoepje uit het handschoenkastje van de auto, omdat hij zo goed op de auto gepast heeft (?) als ’t baasje bij de bakker was en een krant was gaan kopen.
Zo ging het ook deze morgen, lekker verse baguette zoals geen enkele Belgische bakker ze gebakken krijgt, ook al doen ze zo hun best…
Bas & Belle
Nog fietstoerisme
Nog fietstoerisme
Zondag 08.06.2008 worden er in en rond Aigre drie nieuwe fietsroute’s geopend zo meld de Charente Libre verder in haar “Le Guide” pagina’s. Een circuit ‘famille’ van acht kilometer ( zeer makkelijk), een circuit découverte van vierendertig kilometer (makkelijk) en een circuit exploration, zestig kilometer (difficile)
Op het circuit van vierendertig kilometer zijn er drie punten waar men even kan verpozen en iets eten en drinken, in St.Fraigne, in Tusson en bij de aankomst terug in Aigre. Op de grote toer kan er enkel in St. Fraigne iets gedronken worden, misschien daarom dat de toer “difficile” meegekregen heeft. Op de kleine toer van acht kilometer kan er verpoosd worden in Villejézus en in Aigre.
Een fietsatelier waar eventueel herstellingen kunnen uitgevoerd worden kan men vinden in Aigre. Er is dus wel over nagedacht en men maakt ook ernstig werk van de ontdekkingstochten door het Noorden van de Charente. Er staan tevens nog vier andere fietstochten in de startblokken.
Ook in het zuiden van de Charente bestaan er al enkele fietsroute’s, in de omgeving van Ségonzac, bekend van de Cognac “Fine Champagne” en het centrum van de tonnenmakers . Ook de omgeving van Barbezieux heeft al zijn fietsroute’s.
Wanneer de route’s aan belang winnen en er voldoende belangstelling is zullende plaatselijke neringdoeners het belang wel inzien van enkele extra rustplaatsen (lees terrasjes).
De Charente kan er maar wel bij varen denken wij zo…
Bas & Belle
c' est cheese
C’est cheese
Frans of Engels of beiden, zulke panelen kan je vinden in Aigre, een stadje op zo’n twintig kilometer van ons thuis. In Aigre organiseren ze dus regelmatig een Engelse markt. Hier kunnen de overgewaaide Engelsen hun thuisproducten kopen of producten door Engelsen hier ter plaatse vervaardigt.
Nu zijn wij en ook de baasjes niet zo gek van Engelse etenswaren, toch zeker niet als al die Franse overheerlijke producten overal te koop zijn ! Toch hebben de baasjes ons deze morgen meegenomen naar Aigre. Wij hadden vooral een sterke interesse in de daar aanwezige hondjes, labradors, épagneul Breton’s, Border Collie’s en de rassen van onduidelijke mix, "vlinderhondjes" zo noemde wijlen veearts Karel Van Noppen onze Sloeber destijds. Dat was voor Bas bij de baasjes kwam, Sloeber was ook zo'n onduidelijke mix.
De baasjes hebben dan het onvermijdelijke terras van Le Bilboquette aan gedaan waar er steeds een emmertje fris aperitief voor ons gebracht wordt. In ’t veld en de bossen kunnen wij ons wel eens wild gedragen maar in ’t bijzijn van al die andere soortgenoten daar kunnen wij eens laten zien dat wij welgemanierde Drenten zijn.
Niets zo simpel als dat, om de baasjes eens trots als een gieter te laten zijn en lonen doet dat altijd achteraf…
Bas & Belle
Fietstoerisme
Fietstoerisme
Het departements bestuur en de toeristische diensten van de Charente hebben het begrepen. Toeristisch gezien staat de Charente op de 87° plaats van de 96 Franse departementen. Je zou zeggen, daar is geen lap te zien en dat is ook zo als je voor kastelen, wilde rivieren, bergen of strand op reis gaat.
Dé toeristische troef volgens het baasje zijn bescheiden (?) mening, is de rust die van de streek uitgaat. Uitgestrekte velden met graan, zonnebloemen, afgewisseld met een bos en daar tussenin vreedzame rustige dorpjes. Wat heeft een gestresseerde noorderling nog meer nodig om op adem te komen. Alles hebben ze hier voor zulke luitjes.
Nu hebben ze enkele fietsroutes uitgestippeld langs waar je de streek op je eigen tempo kan ontdekken. Met de VTT, wat staat voor “velo tout terrain” of mountain bike , met de koersfiets of gewoon met je dagelijks huis en tuin fiets, voor ieder wat wils.
Als je de streek bekijkt dan ligt er ten westen van de grote verbindingsweg N 10 een zacht glooiend landschap waar zelfs de meest onervaren fietser plezier aan kan beleven.
Ten Oosten van de N 10 kan je een meer heuvelachtig terrein vinden , doorsneden door de vallei van de rivier Charente. Hier heb je al wat meer trappers capaciteiten nodig om boven te geraken.
Het enige waar een noorderling zich naar te pletter gaat zoeken zijn de terrasjes waar België en Nederland zo bekend voor zijn. Daar moet nog aan gewerkt worden, voorlopig zijn ze nog te zoeken als een speld in de hooiberg, ze zijn er wel,maar niet op elke hoek van de straat zoals bvb in het Belgische Limburg. Dus, zien dat de “bidon” vol blijft.
Bas & Belle
Niet plezierig
Niet plezierig
Als trouw bezoeker van de blog van Jan Noordijk , http://www.happy2gether.be kom ik vandaag een artikel tegen dat iedereen zou moeten lezen. Vermits ik deze blog een beetje vrolijk en opgewekt wil houden heb ik het niet overgenomen maar voor zij die willen, kunnen het hier lezen. http://www.happy2gether.be/Dierenplezier%20&%20leed.html
Het artikel handelt over een overleden puppy en zou moeten gelezen worden door iedereen die een pup wil kopen of wil verkopen. Ik wil je verwittigen, het is geen prettig artikel, maar ik en ook Jan Noordijk willen ons verzetten tegen elke vorm van dierenleed.
Als deze inleiding je wat afschrikt, Jan schrijft ook over plezierige zaken en dierenplezier en een bezoek aan zijn blog is zeker aan te raden. Aan jullie zelf om te beslissen, lezen is weten…
Bas & Belle’s baasje
Voorbereidingen
Voorbereidingen
De baasjes zijn al volop bezig met de voorbereidingen voor het steriliseren van de krieken. Zondag of maandag zullen ze wel rijp genoeg zijn om te worden geplukt. De ladders heeft het baasje nog niet opgeborgen na de dakwerken, die staan gereed voor de volgende arbeid.
De steriliseerketel is al afgestoft, de nieuwe rekkers (sluitringen in ’t AB) aangekocht, de sluitranden van de “Weck potten” nagekeken op beschadigingen, de fles Butagas eens gewogen en de grote brander eens aangestoken. Alles is OK bevonden en nu maar de natuur zijn werk laten doen en laten rijpen, die krieken.
Terug naar de tijd van toen zullen de meesten denken. Wie steriliseert er nu dezer dagen nog ? Onze grootmoeders, die deden dat, maar die waren geboren in de jaren 1890 – 1920 ! Wel onze bazen doen dat ook nog, als je eenmaal door een stroompanne gans de inhoud van je diepvriezer naar de composthoop kan dragen dan voorzie je andere maatregelen.
’t Baasje heeft jaren geleden eens aan ’t vrouwtje laten weten dat hij voor zijn verjaardag een steriliseerketel wilde. Op het einde van dezelfde week stonden er vier ketels met ongeveer tweehonderd potten. Iedereen wou zijn “oude rommel” kwijt en ’t baasje kende dé tijd van zijn leven !
Bas & Belle
Op zeker spelen
Op zeker spelen
Gisterenavond, letterlijk “tussen de soep en de patatten” heeft ’t baasje nog snel een oplossing moeten zoeken om zijn tomatenplantjes te beschermen.
De wolken die in ’t Zuid Westen kwamen aandrijven hadden zulke donkere kleur dat alles wees op een zwaar onweer. De ravage aan de wijngaard indachtig, veroorzaakt door hagel, vorige week in Rouillac , heeft ‘m snel doen ingrijpen. En rond wat draait hier de laatste weken alles ? Juist…rond dakpannen !
Het baasje heeft dan een kruiwagen “overschot” pannen volgeladen en die als bescherming rond de tomatenplantjes gezet. Uiteindelijk is het vals alarm gebleken en zijn de wolken afgedreven. We hebben geen donderslag gehoord en er is geen regendruppel gevallen. Het was wel veel vroeger donker dan op een zonnige dag.
Bas & Belle
Terug de "agrarische sector" in
Terug de “agrarische sector” in
De seizoenen tellen hier blijkbaar niet meer, het was “daktijd” er zou een “kersentijd” komen maar dat is opgelost door die zwerm spreeuwen, en nu begint de “tuin- en onkruidtijd”.
De baas heeft het gazon al gekortwiekt, speciaal voor ons zegt ‘m, maar ik denk meer voor ’t vrouwke. We kwamen ’s morgens nogal vrij nat terug binnen en toch had het niet geregend. De ochtenddauw en het hoge gras maakten ons nat. Probleem één dus al opgelost.
’t Vrouwtje is binnen gekomen met de melding dat zij bij het onkruid wieden tussen de patatten goed gebeten is van de talloze mieren. Er blijken meerdere mierennesten tussen de rijen te zitten. Ondertussen groeien de aardbeien aan een tempo dat je bijna tweemaal per dag je ronde moet maken. Enkel het onkruid en gazon groeien op ’t moment nog sneller !
Volgende week in ’t begin van de week zal ’t baasje nog tijd moeten maken om krieken te plukken, die zullen tegen die tijd ook al wel rijp zijn. Daar moet het baasje niet te rap bij zijn, ze zijn te veel “kriek” om geliefd te zijn bij de spreeuwen.
Eind volgende week moet het baasje terug in België zijn wegens feestjes, jurylid spelen op zijn vorige school, wijkfeesten, Brussel Dog Show met Belle en nog enkele familie verplichtingen. Al een geluk dat het maar voor twee weken is dat we in België zijn, we kunnen ons hier toch veel beter uitleven, eind juni zijn we weeral terug “en France”
Bas & Belle
Miss energy
Miss energy
Gisterenavond half elf, Belle komt binnengestormd vanuit de tuin. Ze heeft geen rust en trekt aan ’t baasje zijn mouwen. Nu kent het baasje na veertien jaar Drenten in huis zo wel hun gedragingen maar dit was toch niet meer “binnen de grenzen”.
Ik heb dat ooit ook gedaan en toen ’t baasje meeging naar de tuin heb ik hem naar het zwembad gebracht. Daar zag hij een uil op een stoelleuning zitten en op het water dreef, dacht hij, een eendenjong. Niks eendenjong, het was een jonge uil die op zijn eerste vliegles in ’t water gedonderd was. Het baasje heeft toen met het schepnet om het zwembad te reinigen het uiltje uit het water gevist. Van zodra het uit het water was is het gelijk weggevlogen samen met zijn moeder. Die was ondanks mijn en ’t baasjes aanwezigheid toch op de stoelleuning blijven zitten.
Het baasje dacht dat het nu weer zoiets zou zijn alhoewel het zwembad nog altijd afgedekt is en was Belle gevolgd naar de tuin. Daar stond “miss energie” gewoon met haar nieuwe bal te wachten tot het baasje kwam meespelen. Zijn pas uitgeschonken tas koffie was wel koud toen hij terug binnen kwam, dat heb je zo als je aan Drenten “verkocht” bent…
Bas
Van tuin tot voorraadkast
Van tuin tot voorraadkast
Is de kersenoogst dan verdwenen via duizenden spreeuwenmagen, de aardbeien hebben ze (gelukkig) niet ontdekt. De aardbeien groeien massaal in grote hoeveelheden en dankzij (?) de natte meimaand ook in formaat. Als ze dan ook nog wat zon te zien krijgen zijn ze verrukkelijk zoet.
Nadeel is wel dat ze haast allen tegelijk rijp worden, de baasjes eten dan ook alle dagen nagerecht op aardbeibasis.
’t Vrouwtje haalt dan de grote kookpot boven en maakt aardbeien confituur. Iedereen die hem al gegeten heeft blijft er om vragen, wij hebben liever boterhammen met kaas of vlees alhoewel Belle van die confituur ook haar buik wel rond kan eten.
Als die confituur dan in potjes gedaan is zet het baasje zich aan de computer en maakt voor die heerlijke confituur zo mooi mogelijke etiketten. Dat oogt op ’t einde van het seizoen erg aardig in de voorraadkast.
Bas
Met honderden,
Met honderden,
misschien wel duizenden, zijn ze deze namiddag neergestreken in onze boomgaard. Een ganse zwerm spreeuwen met een duidelijke doelstelling: onze kersenboom die klaar stond om geplukt te worden is totaal, totaal geplunderd.
Ronny die gisteren hier op bezoek was, is de enige die een handvol kersen heeft gegeten van deze boom dit jaar. Niks hebben ze laten staan, ze hebben wel de pitten aan de steeltjes laten hangen, waarschijnlijk om het baasje te jennen.
Het is de eerste maal in negen jaar dat dit ons overkomt, in België is dit schering en inslag. Daar staat één kersenboom per straat, hier hebben alle buren kersenbomen en is het aanbod groter als de plukcapaciteit van de spreeuwen. Nu hebben we nog enkele kersenbomen maar die kersen zijn nog niet rijp en zijn dus ongemoeid gelaten.
Ook de krieken die al wel rood beginnen worden lusten ze niet wegens te zuur waarschijnlijk. Dat is dan toch nog een goede zaak voor de baasjes, als ’t baasje nu niet te lang wacht om te plukken kunnen we deze winter toch nog kriekenvlaai en kriekjes met frikadellen eten. De steriliseerbokalen stonden al klaar maar de helft zal leeg terug de kast in kunnen.
Het baasje heeft ons daarjuist verteld dat ‘m hoopt dat die spreeuwen vannacht buikpijn hebben zoals ze nog nooit hebben meegemaakt. Te veel rijpe kersen geeft een gisting in de maag, met krampen en een winderigheid waar je zelf van gaat lopen. Wel zegt de baas, dat is wat ik ze toewens, vierentwintig uur lang ! ! !
Bas & Belle
SjansaarsSjansaars
Zo voelen wij ons toch, zaterdag ontsnappen we hier in de Charente aan verwoestende onweders en nu in de “thuishaven” hebben ze van het zelfde laken een broek.
Bas is zich de koning te rijk dat hij zich van de schrik niet heeft moeten terugtrekken in de slaapkamer. Hier in de Charente voorspellen ze tien dagen behoorlijk weer, een beetje bewolkt, veel zon, van regen hebben ze voor de volgende dagen niets voorzien.
Wij wensen die Belgen veel zon en als ’t niet anders kan, goei botten of zwemvliezen…
Bas & Belle
Onweer treft Antwerpse gemeentenHet onweer van maandagavond heeft de stad Antwerpen grotendeels gespaard. Er waren wel problemen in de gemeenten ten zuiden van de stad en in de Kempen, melden de betrokken brandweerkorpsen. In Antwerpen zelf waren er een aantal blikseminslagen in het district Deurne en ook in Merksem en Hoboken was er hinder door de plotse regenval.Mooie machines
Mooie machines
Mooie machines die Honda Gold Wings, niet alleen uiterlijk maar ook schonemekaniek zegt het baasje. Draait mooi als een Zwitsers horlogeke , met een diepe brom zonder lawaai te maken. Gans iets anders als die snerpmachines waarvan het geluid pijn doet in uw oren.
Echt iets om lange reizen in alle motorcomfort mee te maken. Enkel de Harley rijders verfoeien zulke luxe machines, zij vinden dat maar niks. Zo heeft elk merk wel zijn voor- en tegenstanders maar motorrijders zijn gewoonlijk wel iets fanatieker in hun “merktrouwheid”
Wij hopen dat Ronny, Paula, Eddy en Francine mooie twee weken verlof tegemoet gaan in Portugal en Spanje. De weersvoorspellingen zijn hun alleszins gunstig voor de komende week, voor ons trouwens ook zegt het baasje.
Bas & Belle
Gouden vleugels
Gouden vleugels
Gisteren namiddag nog eens Belgisch bezoek over de vloer. Ronny en Paula , onze achterburen in Vosselaar, hebben ons een bezoek gebracht. Zij zijn samen met Eddy en Francine onderweg naar een Honda Gold Wing treffen in Portugal.
Zwaar gebrom in het gehucht zonder luidruchtig te zijn, gisteren bij de aankomst en deze morgen bij het vertrek. Gewoonlijk zijn het de tractoren van de landbouwers hier in de buurt die voor het gebrom zorgen maar nu twee zware Honda 1800 cc Gold Wings. Waarschijnlijk nog nooit vertoond in Ferret.
Gisterenavond zijn ze met z’n vieren hier ten huize blijven eten, ’t vrouwtje had “coq au vin” op ’t menu gezet. Viel duidelijk in de smaak, ook bij ons tweeën, lekker gegeten nadien met nog wat overschotjes.
Deze morgen zijn ze in alle vroegte, een onmenselijk uur zegt het baasje, vertrokken richting Portugal. Nog zo'n twaalf honderd kilometer hebben ze voor de boeg vandaag. Die zullen bij aankomst ook wel moe zijn, net als wij nu, want we zijn het met de baas volmondig eens, opstaan om zes uur is onhonds vroeg. Tijd om ons nog enkele uurtjes in de zetel te placeren.
Bas & Belle
Stillekes in 't gehucht
Stillekes in ’t gehucht
De jongere inwoners zijn gaan werken en Mick & Min zijn deze morgen vertrokken met hun camper met “motorbike” en ander “bikes” achteraan.
De honden zijn deze maal beiden mee op reis, geen logés deze keer. Ook geen wandelingen met zijn vieren deze week. Het baasje heeft huiswacht over huis en tuin bij de overburen. Veel werk heeft ‘m daar niet mee, enkel “den ellentrik” in ’t oog houden voor de “fridge” en de tuin wat sproeien moest het te droog worden.
Daar zal hij hélemaal niet veel werk mee hebben gezien de weersvoorspellingen, de besproeiing gebeurt automatisch van hierboven. Er worden nog pakken regenwater voorspeld voor de eerste helft van de week. Ook het aancementeren van de laatste dakpannen op de kop van het dak is niet voor de eerste dagen voorzien.
Dadelijk is het weer wandeltijd en kunnen we ons nog eens goed smerig en nat maken in de omliggende velden, ’t vrouwtje zal ons weer graag zien komen denken we…
Bas & Belle
We zijn er aan ontsnapt
We zijn er aan ontsnapt
Deze morgen geeft de Charente Libre verslag over de overstromingen en onweders in het ZW van Frankrijk. In Rouillac is het sportcentrum gered geweest van overstroming door het snelle ingrijpen van de brandweer. Het dekzeil dat over het dak van het gemeentehuis was gespannen wegens werken heeft de overvloed aan water niet kunnen houden met waterinsijpeling tot gevolg. Een wijngaard in Saint Sornin is voor 80% vernield door de hagel. En dat alles op een vijfendertig kilometer van La Magdeleine.
In Auch, ten zuiden van Toulouse is een expres trein ontspoord door een overstroming, in de Gironde, ook ten zuiden van de Charente zouden ook verschillende vernieling gemeld zijn.
Ook ten Noorden in de Indre et Loire, in Vouvray, zijn vernielingen gemeld door de zware regenval en zou een muur van een historisch kasteel deels ingestort zijn. Ook in de Sarthe , de streek rond Le Mans heeft in de klappen gedeeld.
En wij, wij zijn aan alles ontsnapt, oef…
Bas & Belle
1 reactie op dit bericht
zesduizend