Discussiëren met vrouwen...

Kraterlandschap…

Niet van vulkanische oorsprong zoals in de Franse Auvergne of de Duitse Eifel streek, zij zijn van dierlijke oorsprong onze kraters.

Niet dat je aardbevingen moet verwachten bij nakende uitbarstingen want de uitbarstingen komen enkel van de baasjes en zijn van zo weinig tel dat ze niet merkbaar zijn op de schaal van Richter.

Als ze de kans krijgen gaan ze , of proberen althans, ondergronds te gaan. Dat hebben ze uiteraard van mij, hun moeder. Ik gaf ook niet op als ik merkte dat de konijnenpijp nog bewoond was. Daar bovenop komt dat Hera en Heros al gemerkt hebben dat ze het graven in Vosselaar moeten doen, want in La Magdeleine is de grond te hard met te veel stenen, daar heb je een degelijke pikeur nodig om in de grond te geraken !

Ondertussen heeft het baasje zich een nieuwe zak graszaad aangeschaft. Die gaat ‘m gebruiken de dag dat we terug naar Frankrijk vertrekken en dan hoopt het baasje hier voor warme vochtige weken (sorry lezers) zodat het gazon zich een iesepietsie kan herstellen de weken dat we weg zijn.

Een andere mogelijkheid is dat we onze tuin (? meer puinhoop) laten klasseren als “Vosselaars kraterlandschap” en dat zou dan samen met de geklasseerde “Konijnenberg” een toeristische attractie kunnen worden…

Het baasje ziet al mogelijkheden om zijn pensioen wat op te krikken met o.a. inkomgeld, terrasje met een Duvel en/of een blonde Leffe of ne Stella en voor de madammen een pannenkoek met Limburgse poepgelei. Een schommel voor de peuters en veel fietshouders voor de deur. Bij het gedacht alleen al krijgt ‘m €-tekens in zijn ogen, tot het vrouwtje zegt dat ‘m dan het huis in Frankrijk ook maar te koop moet zetten……. weg dagdroom ! ! !

Belle

Een hele tijd geleden…

Dat was een hele tijd geleden dat Hera of Heros nog een kussen in hun bench vernield hadden. Daarom hadden ze ook enkele weken geleden een nieuw kussen gekregen.

Tot deze morgen het baasje moest opmerken dat onze “Bigfoot” zich vannacht weer verveeld had.  Kwade wil, honger of vernielzuchtig karakter zal het wel niet zijn. Ons baasje denkt eerder dat hij gisterenavond te vroeg in slaap gevallen is en dus deze morgen te vroeg uitgeslapen was, met verveling tot gevolg…en dan krijg je zoiets !

Ons baasje voelt zich “koud gepakt” , gisteren heeft ‘m nog de loftrompet over Heros geblazen, vandaag lapt ‘m ’t baasje dan zoiets.

’t Vrouwtje zal weer naald en garen kunnen bovenhalen en het gat behoorlijk moeten dichtnaaien want uit ervaring weten we dat er aan de minste onregelmatigheid in de stof getrokken wordt .

En ‘m naar zijn voeten geven helpt nu ook niet meer, dat beseft Heros dan weer niet waarom het baasje slecht gezind is. Daarvoor moet je hem op heterdaad betrappen heeft het totaal geen nut, integendeel…

Belle

                                  Nief schoenen !


Jos heeft een paar dure nieuwe schoenen gekocht . Voor hij naar bed
gaat, past hij zijn aankoop nog eens.
Hij staat voor de spiegel in zijnen bloten, en met de nieuwe schoenen aan.

 'Kijk eens wat een prachtige schoenen', zegt hij tegen zijn vrouw.
'Zelfs mijn piemel kijkt er vol bewondering naar!'.
'Awel,'  zegt zijn vrouw, 'dan hadde beter een nief klak gekocht!

Langer slapen…

Het is voor Hera en Heros nog maar de tweede maal dat het zich voordoet maar gisteren was het nog eens zover.

Het plaatselijk hoofdbestuur, zeg maar de regering hier ten huize, moest nog eens naar een feestje. Het zal ver weg geweest zijn want we moesten buiten blijven spelen. Gewoonlijk komt het baasje dan nog wel eens langs tegen donker worden maar gisteren niet dus. Het zal hééél ver weg geweest zijn denken wij dan…

’t Was nu wel heel mooi weer gisteren en kwaad zijn we er niet om maar het was toch wel heel laat (vroeg) dat de directie terug de oprit opdraaide. Wij hadden toen al enkele uren slaap in de ogen.

De baasjes zijn naar Gent gaan feesten hoorden we ze onder elkaar vertellen en ze hebben daar weer een hele boel mensen tegen gekomen die ze zo maar enkele malen per jaar ontmoeten, het was heel fijn en voor herhaling vatbaar.

Het baasje vertelde ons ook dat hij ginds in Gent de buurman van onze broer Harry was tegengekomen. Harry was al goed bekend in de buurt van Bobbejaanland in Lichtaart zo bleek.

Deze morgen hebben we dan een uur langer mogen/moeten slapen en ’t baasje heeft nog steeds kleine oogjes vinden wij zo….

Belle

Moeder worden op je 75... 

Goed nieuws…

Via het Nederlandse Drentenforum vernemen we dat het teefje Lola, waar we begin deze week over berichtten, een nieuw baasje gevonden heeft.

Belle

Geneeskunde in België

Een Engelse dokter zegt: de geneeskunde in Engeland is zo geavanceerd

dat wanneer we de testikels van iemand bij iemand anders inplanten,

die reeds na 6 weken werk kan gaan zoeken.

Een Duitse dokter daarop: Das nog niks!!

Bij ons transplanteren we een stuk hersens van iemand bij een andere

en die kan na 4 weken reeds werk gaan zoeken.

De Rus zegt: Voï, Voï, das nog niks vergeleken met ons.

In Rusland is de geneeskunde zodanig ontwikkeld dat,

wanneer we een stuk hart van de ene naar de andere

transplanteerd op het eind van de 2de week,

ze beiden werk kunnen gaan zoeken.


Dit allemaal horende, zegt de Belg:

Dat zijn allemaal onbenulligheden in vergelijking met onze geneeskunde!!

Wij, hier in Belgie, wij hebben iemand genomen zonder hersenen,

zonder hart en zonder kloten aan zen lijf,

we hebben hem benoemd tot Minister van Financiën en nu is

GANS HET LAND op zoek naar werk.

Terug studeren…

Daar zal aan moeten gewerkt worden… om te beginnen zeker en vast, aan de lijn leren lopen zonder de bazen door de straat te sleuren !

Twee weken hebben ze enkel hun halsband gedragen bij het wandelen, uit voorzorg dat ze moesten aangelijnd worden bij verkeer of wanneer ze met machines op de velden bezig zijn. Twee weken zijn ze ‘los’ de poort uitgestormd om katten te verrassen terwijl de baasjes volgden met de leibanden rond de nek gehangen.

Dat kan hier in België niet meer, zij worden binnen de vijftig meter’ uit model gereden’ ! Gisterenavond moest onze veestapel toch nog eens gelucht worden en zijn we er mee naar het bos geweest.

Nu Hera en Heros haast een half jaar oud zijn, hanteren die niet meer zoals kleine muisjes waar je als baas mee doet wat JIJ wil. Als die twee samen beginnen trekken is er geen houden aan. Het is geen pretje op die wijze te gaan wandelen en daar zal vanaf vandaag aan gewerkt worden.

Dadelijk trekken we naar de bakker en de krantenwinkel. Dat gaan we dan driemaal moeten doen want als ze samen zijn lukt het niet. De baas kan er maar beter mee worden, voor lichaamsbeweging, daar hebben we ons Belle destijds in huis gehaald….

Jan

Ook erg…

Zevenhonderd kilometer zonder één probleem, over de ring van een wereldstad, van Orly tot Charles de Gaulle in 30 minuten. Geen enkel probleem of moeilijkheid…

En dan kom je langs de hoofdstad van Europa (???) en dan sta je een uur stil. Nu heeft ons baasje gezegd, NOOIT NIET MEER ! ! !  Dan mogen ze in Antwerpen de tunnel nog opblazen zodat we moeten over roeien, in  Brussel op de ring zien ze ons niet meer, tenzij we er echt niet naast kunnen, of er moeten zijn en geen uitwijk mogelijkheid hebben.

Als er nu meer mensen dat zeggen, dan zijn er misschien toch nog mensen die daar kunnen rijden ipv stil te staan. Nu was er nog alleen maar druk verkeer, je kan je voorstellen wat dat geeft als er nog een ongeval bijkomt…

Die ring rond Brussel is gewoon verouderd, er zijn te veel in- en uitvoeg mogelijkheden en telkens vertraagt het verkeer tot…het stilstaat.

Hoe meer ’t baasje terug tot hier moet komen hoe liever hij zijn kar draait en terugkeert, haast geen verkeer, of toch geen files, geen over huntoeren gedraaide zotten die meer met hun middenvinger omhoog rijden dan dat ze in hun spiegels kijken, geen Pipo’s die rijden alsof ze den duivel op de achterbank hebben zitten.

Dan moeten die gasten thuis komen en vriendelijk zijn tegen vrouw en kinderen…Hoe ze dat doen moeten ze eens komen voordoen want dat gaat er bij ons niet meer in…

’t Zal de leeftijd wel zijn denken wij !

Belle & co

Vandaag…

Ga je bij de andere bloggers  je lectuur moeten halen. Wij zijn namelijk “on the road again” naar België. Poitiers, Tours, Blois, Orleans, Paris, Compiegne, Arras, Lille, moeten wij in Frankrijk passeren, om terug in Vosselaar te geraken.

Waarom komen we terug in de regen zitten ? Feestjes, en nog eens feestjes, van een“Sara” feest naar communiefeest. Tussendoor nog wat rekeningen komen betalen, bruin envelopkes met vensterkes open doen en dan vloeken. Voor zulke dingen moet mens en hond ne keer over en weer komen.

Tegen half mei zijn we weeral terug want dan is het tomatenplant tijd, dan moeten de patatjes worden aangeaard en de aardbeien zijn dan rijp. Die gaan we eten tot ze langs onze oren uitkomen en van de rest maken we de bekende confituur uit “Simonne’s specialiteitenkeuken”.

Dat is het lot van een emigrant op jaren (?) werken…niet wanneer hijzelf wil maar met de natuur mee…

Belle