Verschil!

Flits, boem, knal, wafwaf…

Zo gaat dat in die volgorde bij de eerste bliksemschicht. Het was gisteren zo’n laf weer dat wij, de honden , niet van plaats gekomen zijn. We hebben ons dan maar heel verstandig bij de baas gelegd en naar de stomme koers gekeken. En daar was ook al niks aan te zien…

Gisterenavond heeft het dan nog een goed geknald ook. Niet lang hoogstens een vijftal bliksemschichten met in de verte, heel ver wat gerommel. Genoeg om ons ook te laten horen en om tegen ’t baasje te zeggen dat ‘m zijn computerspullen uit het kontakt moest trekken. Dit om niet hetzelfde te moeten meemaken als Paul van “de herberg” blog.

http://herberg.web-log.nl/ Die was zijn” live-box” van Wanadoo ook vergeten uit te schakelen…

Het is gisterenavond een droog onweer geweest, geen drup water is er gevallen, en laat dat nu juist het enige zijn waar we naar uit keken.

In uitgesteld relais hebben we die regen dan vandaag gekregen. Met bakken uit de hemel, de koer stond onder , de regenpijpen konden niet volgen en de regenput zal er wel bij varen want er is danig uit “geput” de laatste dagen.

Ondertussen zijn wij al een paar keren buiten gelopen, meer tussen de benen van ’t baasje naar buiten geglipt. Als we dan terug binnenkomen worden we telkens drooggewreven en daar doen we het voor denkt het baasje. Hij zou wel eens gelijk kunnen hebben.

Ondertussen ruikt de living en de keuken naar natte, opdrogende hond x 3 ! ’t Baasje zegt “’t stinkt hier… “

Belle en de twee andere natte

Leeg baas…

Dit is zo zijn manier om te zeggen, kijk baas ‘k heb alles op, mijn bak is leeg. Dat doet ‘m nu zo’n week. Zelfs met de eetbak van ’s avonds, die in een steun ligt, gaat ‘m op stap. Ons baasje is de eetbak al enkele malen uit de tuin moeten gaan halen.

Het baasje snapt het niet goed, mijn pup’s  eten het baasje de oren van zijn kop. Ik heb het ons baasje al verschillende malen horen zeggen, “ze zijn blijkbaar hun wintervet al aan het inslaan”.

Als ze rond zeven uur ’s avonds hun hoofdmaaltijd hebben gekregen, dan staan ze om elf uur weer te zagen om een bak eten. Nu is het baasje niet iemand die eten geeft zoals het op de zak van de brokken staat aangegeven. De norm is bij het baasje , wat vlot gegeten wordt, zonder overschot in de bak te laten is voldoende. Gedurende de afgelopen maanden is de hoeveelheid dus regelmatig verhoogd, maar zoals ze nu bezig zijn is het niet normaal meer. En je kan ze toch niet laten honger lijden hé.

Hera steelt al eens rauwe aardappelen en ’t baasje heeft ze ook al een afgevallen appel zien eten in de tuin. We hebben hier een onverzadigbare roedel rondlopen.

Het baasje zal de minister van Pensioenen eens moeten aanschrijven om met “omstandige opgave van redenen” een pensioenverhoging aan te vragen zegt ‘m…

Belle

Familienieuws…

Yndhy, ’t baasje dacht dat het Indi geschreven werd , (dit jaar beginnen de hondennamen in België toch met een I) heeft nog eens van zich laten horen.

Gisteren kreeg het baasje een telefoon van “ozze Dré”,  je kan er een weddenschap op afsluiten dat ze dan 20 minuten “zoet” zijn, om te melden dat hun Yndhy zijn eerste tand kwijt is.  Ons baasje zou denken dat Dré eerst zou melden dat Mats, hun kleinzoon,  zijn eerste tandje zou krijgen.  Niet dus… Yndhy is er één kwijt !

Ons baasje vroeg of hij de tand nog heeft, zoals bij de bengels van zes jaar, de eerste kommunikanten, die hun melktanden verliezen. Neen die is hij ergens verloren, of doorgeslikt. Dus er gaat niets in het potje voor later.

Ondertussen heeft schoonzus Marleen een paar foto’s van het heuglijke feit nagestuurd naar Frankrijk. Kwestie van alles naar waarheid te bewijzen. Waarschijnlijk heeft ze dat gedaan omdat ons baasje insinueerde dat hij met zijn snuit ergens tegenaan gelopen was maar het blijkt dat Yndhy dat plat smoelwerk van bij zijn geboorte heeft meegekregen, moet zo voor een Boxer zegt de familie unaniem !

Belle

Overdosis…

Een vrouw heeft een man die in bed niets klaarspeelt. Ze gaat naar de dokter en vraagt om een middeltje waarna ze een pot pillen krijgt.

'Elke avond één of twee pillen', zegt de dokter. 

De volgende avond doet ze één pil in de soep van haar man: die avond hebben ze geweldige seks  De volgende avond doet ze twee pillen in de soep: het is super geweldig! Ze is niet meer te houden en doet de avond daarna de hele pot in de soep (want vrouwen hebben nooit genoeg)

14 dagen later belt de dokter, die vraagt hoe het nu gaat met de sex.

Hij krijgt de zoon aan de lijn die zegt: 'Moeder is dood, de meid is zwanger, mijn zus is het huis uit gevlucht, mijn kont doet pijn, en papa staat naakt in de tuin, roepend: 'Poespoespoes'

Ravotten met Panda…

Als hij de kans heeft dan wil hij met ons spelen, hij noemt wel Panda maar het is een Border of toch dicht familie er van. Het is de éénjarige hond van Grace, het Engelse buurmeisje van schuin tegenover.

Gisteren is hij dus met ons meegelopen toen we de namiddag wandeling begonnen, en bij hen aan de poort passeerden.

In het begin was het zoals steeds weer wat plagen en duwen maar eens het open veld in hebben we Panda eens laten zien wat het is een Drent te zijn. Vermits er geen schapen in de buurt waren om te drijven waren wij in het voordeel want jagen kan je steeds en overal.

Wat we deze maal hebben opgejaagd ?  Panda natuurlijk, heeft die zich moeten reppen omdat we er met z’n drieën achteraan gingen en insloten, omsingelden,  hem onderuit haalden…  Kortom, op zijn Kempisch gezegd “hij heeft zijn péren gezien” de arme Panda.

Morgen staat hij er weer, daar zijn we zeker van, want hij heeft er ook wel van genoten van met dat jong geweld eens te kunnen “over de schreef gaan”. Want thuis heeft ‘m enkel de oude Bonny om mee te spelen en dat is echt geen partij meer voor de aalvlugge Panda, dan is het bij de”Belgen”plezieriger om te gaan spelen !

Belle & co

Een “rare” week…

We moeten dan wel geen rekening houden met werkuren, of school of andere verplichtingen toch is zo een week met een feestdag er in een rare week.

Feestdag erin ? horen we jullie al zeggen. Inderdaad hier in Frankrijk was het dé feestdag van het jaar gisteren. Le quatorze juillet, de dag dat half Parijs in de voormiddag naar de defilee gaat en volgens de kranten ’s avonds de Champs Elysee nog eens volloopt met 700.000 man om op het Champs de Mars aan de Eiffeltoren het gratis concert van (de Belg van oorsprong) Johnny Hallyday bij te wonen.

De avond voordien, van 13 op 14 juli hebben ze dan in Frankrijk wel een 500 tal auto’s moeten blussen. Dat is ook zo stilaan een traditie aan het worden in de banlieu’s van de grote steden op de vooravond van de nationale feestdag.

Is het nu maandag of woensdag vandaag, want gisteren was het een “zondag” hoewel de almanac du facteur aangeeft dat het dinsdag was.

Blijft al eender, voor we konden ontbijten moesten we eerst naar de Super U voor boter voor de boterham… Belle heeft vannacht het botervlootje kunnen bemachtigen van het aanrecht en ze heeft zo een zeven uur de tijd gehad om het “soldaat te maken”. Als dat maar geen honden “spetterpoep” gaat geven…het vlootje was namelijk nog zo goed als vol, 250 gram “President” foetsie…

‘t Baasje

Een argument…

Die betogers op de foto, die hebben een argument om het werken in de winkels op zondag en feestdagen tegen te houden.

Op het spandoek: “le dimanche , on fait ‘l amour …pas les courses”

Oftewel in ’t Vloms:  “op zondag moet je vrijen , geen boodschappen doen”

Zeg nu zelf, daar zit iets in, toch zeker voor mijnheer die met madam mee moet gaan winkelen en er dan van rayon naar rayon er achteraan mag drentelen. Als je dan zo’n alternatief aangereikt krijgt, dan weet je ’t wel zeker !

Nu zijn de spandoeken in België soms ook wel knap gevonden, zoals deze uit de begin periode van het mestdecreet: Boer met stront, zoekt boerin met grond !

Maar deze in het centrum van Angoulême spreekt ons toch meer aan.

Jan

Kabaal in de druivelaar…

Dan zijn ze de ganse avond rustig geweest wegens twee wandelingen en de baas geholpen in de tuin, dan laat je ze nog even buiten voor het slapen gaan en dan begint het…

Tien stappen buiten de deur , om de hoek met de schuur staat een oude druivelaar. Oud en versleten en kort gesneden om meeldauw en andere ziektes te vermijden.

Belle gaat zoals de leider van de roedel als eerste buiten en trekt er een “cavendish-sprint” uit zoals we nog maar zelden gezien hebben. Hera en Heros weten nog van toeten of blazen maar volgen toch moeder Belle maar.

Zoals elke goede sprint is hij kort en krachtig, 10 mensenstappen dus… Want Belle’s neus heeft haar richting druivelaar gezet waar het bovenin nog niet rustig is. Belle heeft dat katje dat hier nu al haast twee weken rondhangt de druivelaar in gejaagd. Kabaal alom want nu hebben de pup’s het ook in de gaten en doen hun duit aardig in het zakje wat betreft lawaai.

Vermits het na twaalven is proberen we het trio toch iets te kalmeren, wat haast lukt, maar dan doet poeslief de zaak terug ontploffen door eens geniepig te blazen naar de honden. Vermits het de laatste uitlaat voor het slapen gaan was, hebben geen van de drie nog een halsband om en moeten ze met de trainingsles binnengehaald worden.

Zo hebben ze vanavond nog eens goed hun stemmen kunnen oefenen… om 11 uur bij het knallen van het vuurwerk in Villefagnan en om kwart na twaalf met de kat in de druivelaar en toch is Ferret een oase van rust…als…

Jan

Uitlaatdienst Ferret

Deze voormiddag waren de overburen naar de “grote stad” wat hier in het departement de hoofdstad Angoulême wil zeggen. Aan de baasjes vragen ze dan, als het wat zou uitlopen, van hun twee honden een keer uit te laten.

He baasje doet zoiets met plezier, Fred, de Groenendaler en Harley het alle-ras hondje zijn brave honden die goed met ons over de baan kunnen. Harley is twee weken ouder dan Belle en Fred is twaalf geworden.

Als het baasje hen gaat uitlaten koppelen we daar een eerste wandeling aan vast. Voor ons de gelegenheid van eens serieus kennis te maken, voor het baasje de zekerheid dat er vijf drollen ergens in de velden liggen en niet in onze tuin.

Na de wandeling komen de gasten tot bij ons en ravotten we nog wat in de tuin. Zo lagen er daarstraks vijf honden op een hoopje in de schaduw van de kersenboom. En wat waren die aan het doen denk je… juist! ! ! aan het kijken hoe het baasje onkruid uittrekt tussen de tomatenplanten.

Zwaar is het leven voor een Ferretse hond, zeg dat het baasje het gezegd heeft.

Belle

De 2 G’s

De juf in de klas: "Wie kent een woord met 2 g's in?"
Jefke steekt meteen zijn vinger in de lucht, maar de juf weet dat hij altijd vreemde antwoorden heeft, en geeft daarom het woord aan Leentje.
Leentje: "Gang juffrouw."
Juf: "Heel flink. Daar zitten inderdaad 2 g's in. Wie weet er nog een?"
Weer steekt Jefke zijn vinger op, maar de juf geeft het woord aan Pietje.
Pietje: "Garage juffrouw."
Juf: "Heel goed Pietje. Daar zitten ook 2 g's in. Wie kent er nog een?"
Weer steekt Jefke vlug zijn vinger op.
De juf wil hem toch een kans geven: "Ja Jefke, zeg het maar…"
Jefke: "Geslachtsgemeenschap juffrouw."
De juf slaat rood aan en zegt: "Ja Jefke, dat is inderdaad een woord met 2g's, maar het is ook een hele mond vol!"
Jefke: "Nee-nee juffrouw, dat is pijpen en dat is met 2 p's!"

14 juli…

Of  “le quatorze juillet”, de nationale feestdag hier in Frankrijk. De dag dat het officiële leven plat ligt en de enige activiteiten die merkbaar zijn enkel te maken hebben met feesten en eten en drinken.

Of toch niet, want in Parijs gaat de militaire defilee door op de Champs Elysee. Aan dat defilee werden we gisteren al herinnert toen drie immense helikopters vlak over onze hoofden in formatie heen scheerden. Die waren zonder twijfel onderweg naar Parijs om deel te nemen aan de defilee of om de orde te bewaren.

Die orde is blijkbaar een grote zorg want uit de krant vernemen we dat er 10.000 extra manschappen van politie zijn opgetrommeld. De brigade van Saint Tropez zal wel geen deel meer uitmaken van die 10.000 denken we zo. Ze hebben nu andere vechtjassen zoals de “grave” mannen en vrouwen van de CRS, en die lachen er niet mee zoals Louis de Funes destijds…

Gisterenavond was er al vuurwerk in Ruffec, buiten wat knallen en een hondenroedel die zich ook moest laten horen hebben we er niet veel van gemerkt. Het is daar ook voor een groot deel “lager vuurwerk” omdat het plaats heeft in het voetbalstadion en het ook meer son & lumière is. Ze steken het vuurwerk af op de maat van muziek.

Vanavond is het dan “feu d’ artifice” in Villefagnan, dichterbij dan Ruffec en dus ook zichtbaar vanuit onze tuin. Rond elf uur vanavond trekt de helft van het dorp van het centrum richting voetbalplein ( de “sjotplein” zegt de Cis daartegen) waar dan onder vele boem’s, bam’s  en oooohhh’s de vuurpijlen knallen in de lucht…

We hopen dat het “over blijft” om ook het “bal populaire” achteraf in open lucht op de grand place niet te verstoren…

Belle & co

foto's wikipedia

Grijs…

Geen stralende zon vanmorgen over de Charente… Is weer eens iets anders voor de verandering. Nu maar hopen dat het ofwel snel over is of dat er nog eens een goei bui uit die bewolking valt.

Ook regen is hier “goed weer”, vooral de groentetuin heeft nood aan een flinke slok maar ook het stof in de lucht vraagt om nog eens vast geregend te worden.

’t Baasje gaat het vandaag nog eens in hogere sferen zoeken en de schotelantenne plaatsen voor het internet via satelliet. Dan kan “monsieur Wanadoo/Orange” op pensioen wat ons betreft.

Ondertussen heeft Hera ontdekt dat er af en toe ook onrijpe perziken van de boom vallen en heeft ze er vanmorgen al twee naar ’t baasje gebracht als cadeau. Vriendelijk is ze met geweld maar wat moet het baasje met al die verzamelingen die ze hier komt aanbrengen ?

Of is het zo dat ze ordelijker is dan de baasjes en wil zeggen “kijk eens wat ik nu weer heb gevonden dat niet op zijn plaats ligt” Dan heeft ze het toch mis met wat ze op dit moment allemaal aanzeult. Mits een beetje training kunnen we haar misschien toch inschakelen in “het echte opruimwerk” ?

Belle

Een extraatje…

Vanavond kregen we een extraatje bovenop ons “desserke” na het avondeten. Daar moest iets bijzonders gebeurt zijn waar we geen weet van hadden…

We hadden een extra grote wandeling gehad, zo eentje waar Hera en Heros nog nooit geweest waren. Dat kon omdat veel graanvelden nu gemaaid zijn  en we ongekende cross mogelijkheden hebben.

Uiteindelijk is het er uit gekomen, de wandeling XL en het extra knabbelbeen hebben we te danken aan het feit dat mijn puppy’s  vandaag 8 maanden oud geworden zijn.

We wisten al niet wat er gaande was maar ’t was een plezante verrassing vandaag.

Belle

Collectioneurs…

De ene dag lopen ze met een bek vol snoeihout, even later met een gevonden dakpan en de dag nadien hebben ze een collectie stenen aangelegd.

Hera is de kei-o-loog, zij kan uren bezig zijn met een steen waar ze dan ook op ligt te knagen dat het door merg en been gaat. Het geluid kan nog het best omschreven worden als met je nagel over het schoolbord krast. Kiekenvlees krijg je er van.

De stenen kan ze vinden door het dunne laagje dolomiet weg te krabben onder de hangar, daar heeft het baasje vijf jaar geleden een hele hoop stenen uit de schuur heen gekieperd om het zaakje daar op te hogen. Bij hevige regenbuien schoot de hangar onder water en zo was dat ook opgelost.

Heros is de “houtbewerker” alle hout dat ergens rondslingert heeft zijn interesse . Een blok brandhout, een spietje dat het baasje laten vallen heeft en niet teruggevonden wegens ergens onder, zelfs een broodsnijplankje ontsnapt niet aan zijn tanden. Al een geluk dat dit knagen een aangenamer geluid maakt dan het stenenknagen van Hera.

Om de oogst van één dag te illustreren heeft het baasje, telkens met een snoepje, de verzameling kunnen veilig stelen en uiteraard ook fotograferen. Op de steen links vooraan en dezelfde steen op de tweede foto zie je duidelijk de sporen van Hera’s tanden…

Belle

De schooljuffrouw vraagt in de klas wie er het rijkst is

Polleke  als eerste : 
'Wij juffrouw ! Mijn pa en ma hebben elk een auto, 
we hebben een mooi huis en gaan veel op vakantie !

Jefke  haast zich ook : 
'Maar juffrouw ! Wij zijn nog veel rijker, mijn pa en ma hebben  
ook elk een auto, maar ook elk een motor, we hebben een huis en 
een appartement aan de kust en gaan ook heel veel naar het 
buitenland op reis. Daarbovenop  krijgen wij een auto als we 18  zijn.'

Jantje  wacht rustig zijn beurt af : 
'Juffrouw,  wij hebben gewoon ALLES ! 
Mijn zus kwam verleden week met haar nieuwe 
Marokkaanse vriend thuis en weet je wat mijn pa nadien zei ? 
DAT WAS HET ENIGE WAT WE NOG MANKEERDEN  ! !

Vrouw van 62 te oud voor hond uit asiel

Een dierenasiel in Verl in de Duitse streek Westfalen doet aan leeftijdsdiscriminatie. Daarover klaagt een 62-jarige vrouw die er geen hond meekreeg omdat zij te oud zou zijn.

Douane
Margret Schukies had gehoord van vijftien puppy's die door de douane uit handen van malafide dierenhandelaren waren bevrijd. Zij wilde een jong hondje een nieuw thuis bieden. Zij heeft al drie honden en een groot huis met tuin.

Te oud
Nadat Schukies in het dierenasiel een formulier had ingevuld, zei de directrice: "Dat kunt u wel vergeten. U bent te oud voor een puppy. Wie garandeert dat u langer leeft dan de hond?"
Schukies voelt zich vernederd. "Ik heb mijn hele leven honden gehad, ga drie keer per dag met ze naar buiten, fiets, ben gezond en studeer informatica aan de universiteit." (anp/mvl)

Aldus het artikel in Het Laatste Nieuws “internet versie” .Nu hebben hondenliefhebbers daar duidelijk een ander gedacht over, blijkt uit de reacties op het Drentenforum zoals je op volgende link kan lezen. http://drentschepatrijs.messageboard.nl/viewtopic.php?t=4308

Akkoord dat er regels voor adoptie moeten bestaan maar op 62 al geen puppy meer kunnen krijgen, net alsof een dertiger niet plots kan sterven…

Jan

EXAMEN

Vier studenten aan de hogeschool arriveerden maar liefst twintig
minuten te laat op een belangrijk schriftelijk examen. De betrokken hoogleraar,die zelf surveilleerde, deelde de studenten mee dat ze te laat waren en om die reden niet meer aan het examen konden deelnemen.

De studenten probeerden de hoogleraar te vermurwen en voerden als excuus aan, dat ze gevieren met de auto waren gekomen en dat deze een lekke band had gehad.
In dat geval, zo vond de hooggeleerde, verdienden de vier heren een extra kans; een schriftelijk examen bij hem thuis, de week daarop, op hetzelfde tijdstip.

Vanzelfsprekend was het viertal die dag stipt op tijd.
Elke student kreeg een aparte kamer toegewezen met een stoel en
tafel, waarop een gesloten omslag lag met de examenvragen.
Het gevreesde examen bestond uit slechts één vraag:
"Welke band was lek?"