Nog een huisdier erbij!

Fruitindustrie Faes…

Daar begint het hier zo stilaan wel op te lijken. Al een volle week zijn we bezig met oogsten, sorteren, wassen, verwerken.

Dat verwerken is hoofdzakelijk het verwerken van pruimen en appelen tot confituur. Het blijven kilo’s die ons baasje opraapt en plukt. Dinsdag was het wat we in de Kempen “dwaas weer” noemen. Er stond een flinke wind en het was afwisselend bewolkt en dan weer stralend zonnig. De wind zorgde er echter voor dat het baasje geen ladder behoefde om de pruimen af te doen.

Sommige pruimen waren zo rijp dat ze gewoon uiteenspatten als ze vielen. We hebben het niet genoteerd hoeveel fruit we dit jaar al verwerkt hebben tot confituur, maar zo’n oogst hebben we nog niet gekend in de tien jaren dat we nu hier wonen, en we twijfelen dat we zoiets nog zullen meemaken, zo uitzonderlijk is het.

Op TV in het journaal  zien we dat de  Belgische fruittelers hun fruit aan de straatstenen niet kwijtraken wegens te hoge productieprijzen en te grote (goedkope) aanvoer uit Polen en Hongarije.

Als het daar is zoals hier in de Charente kunnen we perfect de situatie inschatten maar naar de mestvaalt brengen…no way ! Dan zijn er andere oplossingen.

Ondertussen heeft het vrouwtje terug een grote pot van drie kilo klaar om te gaan koken en de potten staan al klaar om gevuld te worden. Kortelings een foto van de haast uitpuilende voorraadkast.

Belle & co

Eigenzinnig manneke

Een man moet dringend naar het toilet in een chic restaurant.
Helaas zijn alle deuren bezet. 
De maitre d'hotel, een begrijpend man, stelt daarom voor om de damestoiletten te gebruiken.

"Maar", zegt hij, "een goede raad : aan de linkerkant van de muur staat een reeks knoppen met de vermelding WW, WL, WP en ATV".
"Gelieve deze in geen geval te gebruiken want ze zijn exclusief gereserveerd voor de dames."
"Beloofd, beloofd, dank u wel."

En de man verdwijnt achter de deur.
 
Eens zijn dringendste behoeften voldaan, gaat zijn aandacht toch naar de geheimzinnige knoppen.
En zijn  nieuwsgierigheid haalt het.
 
Hij drukt op de knopWW en voelt onmiddellijk een straal WARM WATER die zijn achterwerk streelt.
Mijn God, denkt hij, de vrouwen worden hier nogal verwend.
Hij drukt op de knop WL en een stroom WARME LUCHT veegt zijn achterste droog.
Wow, wow, prachtig !
En ondertussen heeft hij reeds op de knop WP gedrukt.
Luttele seconden daarna parfumeert een WOLK POEDER zijn billen.
 
Wonderbaarlijk ! denkt hij en verrukt drukt hij ook op de laatste knop ATV…
 
Hij wordt wakker in een hospitaalbed.
Verward en beduusd belt hij om de verpleegster.
"Wat is er toch gebeurd ?" vraagt hij.
"Wel, u was in de toiletten van restaurant GRAND CHIC en u heeft op de verboden knoppen geduwd."
 
"Maar allez, elke knop bezorgde me zeer aangename gewaarwordingen …"
 
"Ja,ja, dat is waar, maar de laatste, met de letters ATV betekent AUTOMATISCH TAMPAX VERWIJDEREN… Enfin, u vindt uw penis onder uw hoofdkussen …"

51…

Kalme avond gisterenavond, het was nu toch wel een tijdje geleden dat de baasjes nog op een feestje moesten zijn. Gisteren was het dus weer zover.

Vooraf had het hoofdbestuur hier ten huize alle eetwaren die bereikbaar konden zijn voor Drenten veilig geplaatst, kwestie van niet voor verrassingen te staan zoals gisteren bij thuiskomst !

Het was Jeanine, Belgische, met Laurent, Fransman, gehuwd, die het eerste jaar van de tweede helft van haar leven vierde, uitgaande van het feit dat hier in de Charente iedereen  honderd jaar wordt.

Als je dan weet dat Jeanine Limburgse (Maaskantse) roots heeft,dan weet je ook gelijk dat er aan de innerlijke mens veel aandacht was gegeven, en dat ze van feesten verstand hebben is ook geweten ! Kortom, het hoofdbestuur zag er moe maar voldaan uit bij thuiskomst.

Het is al lang geweten dat het baasje de deur niet meer uitgaat zonder “kodakske” dus ook gisteren niet. Hierbij dan ook een idee hoe het er op een Limburgs feest in Charentaise versie er aan toe gaat.

Belle

Samenwerking…

Spetterpoep…

Ik zal het nooit leren zegt het baasje, nooit of vanzeleven, zegt ‘m daartegen. Ik heb de verontschuldiging dat ik het van mijn moeder Freya heb geërfd.

Ik heb gisterenavond in de keuken een kom met ganzevet gepikt. Ik kon er juist aan als ik me recht zette tegen het aanrecht… De baasjes waren even weg, dus heb ik de geboden kans niet laten liggen. Het was het vet dat het vrouwtje eind vorige week af heeft gegoten van de Confit de Canard, opgelegde eendenbillen op ganzenvet.

Hera en Heros konden niet mee profiteren want die lagen in hun afgesloten bench. Nu zegt het baasje dat ‘m dat met mij ook terug gaat doen als ik niet stop met stelen.

Op het tapijt dat de baasjes speciaal voor ons in de keuken hebben gelegd omdat de vloer zo glad is, daar is nu een grote vetplek op. De pup’s hebben er al wel het meeste van opgelikt maar het blijft een vetplek. ’t Vrouwtje zal tante Kaat eens moeten raadplegen maar ik zal er maar niet over beginnen. Mij een paar dagen gedeisd houden lijkt me gezien de omstandigheden een stuk interessanter.

’t Baasje heeft mij een ongeziene, nooit geëvenaarde, knallende spetterpoep gewenst, zo eentje waar zelfs een stelende Drent van staat te kijken… Ik krijg nu toch ook wel veel dorst want dat vet is ook niet alleen zuiver vet, maar ook nog eens flink gezouten…

Belle

Toch wel raar… gelukkig !

Zeker en vast,  gelukkig ! De maand juli moet toch een fantastische maand zijn voor mensen met allergieën. Wie hoort er nu deze maand klagen dat zijn kindje allergisch is voor de hond ? ? ?

Waar de vork aan de steel zit, is dat de maanden vlak voor het verlof de “allergiemaanden” zijn. DIKKE BULLSHIT ! ! !   Het is in 80 % van de gevallen de gemakkelijkheids oplossing om zonder gezichtverlies hun hond te dumpen. En als er discussies op gaan volgen, laat ze maar afkomen, we zullen de site’s van de dierenbescherming en de rasverenigingen eens open doen. GEEN ENKELE DRENT diende er deze maand te worden overgeplaatst wegens allergieën van de medebewoners.

En dan te bedenken dat deze maand, de maand is dat de kinderen toch gans de dag thuis zijn, waar ze vanaf september terug naar school moeten. Moeten we dan de conclusie trekken dat meer en langer in contact zijn met de hond minder kans op allergie geeft ?

Kom het onze baas   a.u.b. niet vertellen de eerste maanden, dat het kleine boeleke  och arme allergisch is voor de hond. Toch zeker de eerste maanden na het verlof niet !  Als je dan eens een halve Fransman in een hele Franse colère wil zien … je doet maar,  maar wij hebben je verwittigd…

Belle & co

We missen ze al…

Gisterenavond rond half zes zijn onze familieleden/spitsbroeders terug richting België vertrokken. Stilletjes hadden we gehoopt dat ze voor altijd gingen blijven van het was echt wel plezant met die twee erbij.

Voornamelijk de wandelingen met z’n vijven en de zwempartij van gisteren namiddag waren “top”. We hebben het wel moeten bekopen onze uitspattingen want gisterenavond was hier van enige Drentenactiviteiten niet veel te bespeuren, op een meerstemmig geronk na, weeral een stuk regenwoud tegen de grond gesnurkt zegt het baasje.

We hebben dan vlak voor hun vertrek nog een groepsfoto gemaakt waar ik niet bij op de foto sta. Te veel rompslomp als ik zag wat het baasje allemaal moest doen om er ook bij te staan. Wat “frullen” aan ’t kodakske, dan op een knop duwen en dan snel lopen en hardop tellen tot tien. Als ‘m dan achter de tafel bij de groep stond moest ‘m ook nog “cheese” zeggen en zijn toot in grimassen trekken. Allemaal voor een “portretje”.

Ik was moe van het zwemmen en ben voor de deur in ’t zonneke blijven liggen…

Belle

Een drukke, plezierige dag…

Vooraleer de “Zeppos familie” terug naar België zou vertrekken hebben we nog een druk programma afgewerkt.  Terwijl Heros bovenop tafel de maxi cosy van Bellefleurke bewaakte tegen ongure typetjes, waren wij druk in de tuin bezig samen met de baasjes.

Na de middag zouden we gaan zwemmen in de Charente , zoiets hadden wij toch opgevangen. Toen de achterklep van de auto openstond voor ons in te laten geloofden we het nog niet echt.

Pootje baden in de eendenvijvers in Vosselaar dat wel , maar echt zwemmen, vrij en vrolijk in een rivier…eerst zien (en nat worden) voor we het geloven. Maar toch, de baasjes sloegen de weg in naar Verteuil, ze hebben daar naast de rivier de Charente nog een prachtig kasteel staan van de Markies de kweetniewie.

En ’t is echt waar, wij gaan hier niet overdrijven, wij mochten vrij, en zelfs Peter , Florian en ’t baasje gingen mee in ’t water. Als zotte kiekens hebben wij ons gedragen zegt het baasje en ik kan me wel voorstellen dat het door mensenogen gezien wel op zoiets geleken heeft.

De beste zwemmer van ons vijven was Hera, gevolgd door Hercule. Mijn maat en vrijer de Zeppos en ik hebben die “klein mannen” van ons samen met onze baasjes goed in ’t oog gehouden om het veilig te houden. Eventjes was er paniek toen Florian in dieper snel stromend water terecht kwam en er als de foeter vandoor ging in zijn zwemband “de groene draak”. Peter heeft er een zwemsprintje moeten uitpersen om zijn zoon terug in rustiger water te krijgen.

’t Baasje heeft beloofd dat we dat kortelings nog wel eens gaan doen maar dat Heros dan niet meer mag pogen op ’t baasje zijn rug te klauteren als ‘m geen grond meer onder zijn poten voelt.

Belle

Vakantie…

Heeft iedereen België en Nederland verlaten ? Is iedereen , ondanks de krisis toch op pad is en buiten Europa. Of is het dan toch zulk mooi weer geworden in België ?

Waarom wij al deze vragen stellen ?  Al de trouwe bezoekers geven geen krimp niet meer hier op ’t blog. Zij die vertrokken zijn hebben de mogelijkheid meestal niet om “bij te blijven”. En zij die in België gebleven zijn met mooi weer gaan “terrassen” of uitstappen maken.

Groot gelijk allemaal, er blijven nog 50 weken in een jaar om op ’t blog te lezen, of te schrijven.

Vandaag vertrekken onze Drentenfamilieleden terug naar België, Zeppos en Hercule gaan we al snel terug zien eind augustus op de Drentenclubmatch in Heurne. Dan zijn we ook terug in België. Nu blijft er nog te veel te doen voor de baasjes in de tuin…
Belle

Satelliet…

Als U dit leest is dit bericht al in de buurt van Frank De Winne geweest. Sinds deze namiddag stralen wij uw berichten langs de Astra 2 naar U toe.

Gedaan dus met Mr. Wanadoo die met zijn kuren het baasje tegen de muren heeft doen oplopen. Vanaf heden gaan wij dus met de modernste satelliet technologie bloggen.

Waarschijnlijk de eerste Drenten “in space”.  Belle, Hera en Heros in Hi-tech.

Doordat we Mr.Wanadoo dus aan de kant hebben geschoven, naar het gelid van de chomeurs hebben verwezen hebben we dus ook een ander e-mail adres aangenomen.

Sinds een paar dagen was dat al in voege en de correspondenten van Skynet kwamen al automatisch doorgeschakeld bij ons toe.

Hier kan je ons dus vanaf heden mailen: faesjan01@gmail.com

Het is daar even aan wennen wegens ander geplogenheden dan skynet maar daar zullen we ons ook wel aan kunnen aanpassen.

“Spacy” Belle

Vroeg…

Het was vroeg vandaag toen de eerste zich roerde in de bench in de keuken. Wie het was ? Joost mag het weten maar één van de drie zeker, “Wie van de drie” versie augustus 2009 !

Het baasje heeft ze dan maar uit gelaten, dik tegen zijn goesting en zijn “principes”.  Vijf minuten en een pot koffie later stonden we terug aan de deur. Pups terug in de bench en ik in de zetel en het baasje ook terug horizontaal.

En toen gegrommel uit de slaapkamer van het hoofdbestuur ! Toen begon, volgens het baasje het vrouwtje met zwaar materiaal het tropisch regenwoud plat te leggen. En daar moet niet over gezeverd worden, ik heb het ook gehoord.

Om een plat gelegd woud gaan ze geen oorlog voeren en het baasje is dan maar opgestaan en ons terug buiten gelaten. Een anderhalf uur vroeger dan anders.

Het baasje heeft wel gezegd dat de eerste die zich vandaag neerlegt om een slaapje te doen, een sjot onder zijn dinges kan krijgen en dat ze maar moeten slapen als iedereen (de baas) slaapt. Vanuit ons standpunt gezien…waarom komt ‘m er niet gewoon bijliggen ?

Belle

De tijd van ons leven…

Sinds Zeppos en Hercule hier aangekomen zijn gisterenmiddag hebben wij de tijd van ons leven. We gaan zo’n drie maal per dag “het huis uit” voor een flinke wandeling in de velden rondom Ferret. Het pretpark is dan wel afgevoerd maar zo met z’n vijven is toch nog wat anders dan met ons gewoon groepje.

Zo blijken Hera en Hercule onafscheidelijk te zijn, ze liggen bij elkaar, ze rennen samen , ze vechten samen, kortom dat gaat problemen geven als die vertrekt.

Onze Heros hangt tussen vader Zeppos en mij tussenin, het ene moment is ‘m met zijn vader op stap en dan komt hij mij weer gezelschap houden.

Daarstraks hebben wij  de wacht gehouden bij Hilde en Bellefleurke. Het baasje en Peter en Florian waren zich aan het vermaken in het zwembad en wij hebben de taak van de “mannen” overgenomen. “De vrouwen en kinderen beschermen”!

Ondertussen is het baasje samen met Peter aan de slag geweest met zwemlessen van Florian, wat overigens aardig lukte.

Morgen, heb ik het baasje horen zeggen, gaan we naar de Charente. Dan gaan wijzelf mogen zwemmen, want in het zwembad mogen we niet omdat we er niet meer uit kunnen.

Afwachten wat het morgen geeft ,zwemles voor de pups in de  Charente !

Belle

Bezoek …

Uit onverwachte hoek hebben wij hier twee zééér bekenden op bezoek gekregen gisterenmiddag.

Onze pa en broer zijn op bezoek in La Magdeleine , inderdaad Zeppos en Hercule brengen ons een bezoek samen met Peter, Hilde en de kinderen.

Wij hebben hier al geravot dat de stukken er haast afvlogen, onze baasjes zijn dan ook al tweemaal met ons een wandeling gaan maken door de velden.

De foto’s die ons baasje daar van maakte zijn niet mislukt, maar één van ons vijven heeft zijn natte snuit tegen de lens van het “kodakske” geduwd, ’t baasje heeft dat niet gezien en is maar door blijven fotograferen.

Het is net alsof de mist van deze morgen nog altijd in een streep over de foto hangt.

Straks beter beeldmateriaal…

Belle & co

Met dank aan Flor K.

Veranderingen …

Er zijn zo op enkele dagen heel wat veranderingen gebeurt waar we toch voordien wel plezier in vonden.

Zo is ons pretpark opgeladen en verdwenen, we dachten nog “och er staan nog hopen stro” maar daar wil ons baasje niet van weten. Te gevaarlijk zegt ‘m, “die kunnen ook omvallen als we daar bezig zijn.

Het veld waar we over moesten om naar het “pretpark” te gaan is geëgd. Buurman Serge is daar met zijn tractor heen en weer overheen gereden zo’n apparaat met pinnen en ronde schijven achter zich aanslepend. Resultaat is nu dat alle stoppels van het graan plat gereden zijn maar dat er ook een deel aarde mee omgewoeld is. Dat in combinatie met de regenbuien van de afgelopen dagen geeft vervelende vuile poten. ’t Vrouwtje ziet ons niet graag komen als we van de wandeling terug komen !

Deze morgen konden we niet zo ver over de velden zien als anders, er hing een vrij dichte mist hier in de omgeving. Dat krijg je zegt ons baasje, als je regen op warme grond hebt en dan, tijdens een frisse nacht, verdampt die regen. “Trekt wel over tegen een uur of tien” stelt ‘m ons gerust !

Belle

Afspraken…

Een man had al enkele jaren een affaire met een Italiaanse vrouw.

Op een avond, vertelde de vrouw hem dat ze zwanger was.

Omdat hij zijn reputatie en huwelijk niet wilde verpesten, betaalde

hij haar, zodat ze naar Italië kon gaan om heimelijk het kind ter wereld

te brengen.

Als ze in Italië zou blijven om het kind op te voeden, zou hij het

kind financieel ondersteunen tot diens achttiende.

Ze stemde ermee in, maar vroeg, hoe hij zou weten wanneer het kind

geboren zou zijn.

Om het discreet te houden, vertelde hij haar om slechts een kaartje te

sturen met daarop "Spaghetti" .

Dan zou hij ervoor zorgen dat de betalingen geregeld zouden worden.

Negen maanden later, zijn vrouw pakt de post op.

"Schat," zei ze, "je hebt een heel vreemd kaartje ontvangen."

"Oh, geef het maar aan mij."

Zijn vrouw gaf hem het kaartje, en keek toe terwijl haar man het

kaartje las, hij werd bleek, en viel flauw.

Ze pakte de kaart en las.

"5 x spaghetti; drie met balletjes, en twee zonder.

Stuur extra saus."

Gepikt, gestolen…

Hoe dikwijls het baasje het per dag niet meer weet waar zijn gerief gebleven is, grenst aan het ongelooflijke. Hij is al bij de apotheker geweest om pillen tegen het vergeten maar toen hij daar was…was ‘m vergeten voor wat hij kwam….

Neen dat is te gek voor woorden, maar hij is de laatste maanden wel veel gereedschappen kwijt die hij dan dagen later terug vindt op de meest onmogelijke plaatsen. En dan is hij 500% zeker dat hij daar niet geweest is.

Zo ook deze namiddag, ’t baasje zag dat er twee tomatensteunen omgevallen waren met de hevige wind bij het onweer vannacht. Hij had de bouwvakkers hamer meegenomen om de staken dieper in de grond te slaan maar toen hij aan de tweede wilde beginnen was de hamer verdwenen.

Nu wist het baasje zeker dat ‘m ergens in de buurt moest zijn want met de hand zo een staak in de grond slaan, daar moet je minstens Jerommeke voor heten. Even later zag het baasje dat Heros op de steel van de hamer lag te kauwen. In het midden van de tuin, op veilige afstand van het baasje en met genoeg ontsnappingsmogelijkheden in alle richtingen als het baasje zijn gereedschap terug kwam opeisen.

En zo gaat dat nu alle dagen, hun drinkemmer als ‘m niet meer vol is, een bloempot met plant, een bloempot zonder plant (dezelfde als die van hiervoor), appelen, niet opgeraapt maar gepikt uit de emmer van ’t baasje, de hark en het kleine tuinschopje, als het onder de vijf kilo weegt en ze krijgen hun bek er rond, dan mag je zeker zijn dat het die krapullekes zijn die er mee weg zijn.

Belle