Fiep!

Koude pootjes en gebakken hersenen…

Gans de namiddag zijn ze niet binnen geweest, de sneeuw maakte hen zo enthousiast  dat ze er nog niet aan dachten dat ze wel eens koude pootjes konden krijgen. Kletsnat zijn ze tegen het donker worden binnen gekomen.

Pompaf waren ze, net alsof ze een wandeling van vijftien kilometer achter de rug hadden of zoals verleden zondag, toen ze met achten in de tuin aan het spelen zijn geweest voor en na de wandeling.

Alsof het kontrast niet groter kon zijn heeft Heros dat grote Drentenlijf van hem vlak voor de kachel laten neerploffen. Dat die kachel op volle kracht stond was meegenomen volgens hem. De kroon op het werk was wel toen hij met zijn kop onder de kachel, in de bak waar reservehout kan gestapeld worden in slaap viel !

En toch functioneert nadien nog alles zoals voordien bij die kerel. Van ijskoude poten naar haast gebakken hersenen, voor Heros is dat een verschil in afstand van hooguit vijftien meter.

Belle

Mei  de 1° en 2° week

Het baasje had het voorspeld, wat zullen er weer veel kindjes allergisch worden vanaf de maand mei. Die allergie die komt dan van de jonge hond die vorig jaar na het verlof is aangeschaft ! Al de maanden voordien is er van allergie geen sprake geweest maar nu het verlof er stilaan begint aan te komen dan stelt zich de vraag. “Wat doen we met Pukkie of Blackie ?”

Dan krijgen Annemieke en Jefke de kindjes zogezegd traan oogjes en snotneuzen en vliegt het hondje buiten !   Tal van honden hebben we zo bemiddeld de maanden voor het verlof. Honden van eigenaars die met het meest uitgestreken smoelwerk staan te liegen dat het niet mooi meer is om de ware reden waarom het hondje weg moet !

Op foto twee zitten we mooi te wachten op een rijtje voor wat ons baasje “een schoon maske” noemt. Veerle was wel heel royaal met haar hondenkoekjes.

’t Baasje zat er jaloers naar te kijken ! Zoveel was wel héééél duidelijk !

Belle

Sprekende klok

Een dronkenlap was trots op zijn nieuwe appartement en na een avondje uit toonde hij het aan enkele vrienden.   
 Zo kwamen ze op de slaapkamer en daar hing een grote koperen gong.
 
   'Wat gebeurt er met die gong?' vroeg een van de vrienden.          
'Het is geen gong. 't Is een sprekende klok,' antwoordde de dronkaard.
'Een sprekende klok? Eerlijk waar?' vroeg zijn verbaasde vriend.  

'Jaaa,' bevestigde de eigenaar.
         
'En hoe werkt zoiets dan?' vroeg de vriend met een achterdochtige blik.
'Kijk,' zei de zatlap. Hij nam het bijhorende slaghout, gaf de gong een oorverdovende klap en deed een stap achteruit.   

De drie gasten stonden verbaasd naar elkaar te kijken, tot plots.......
Iemand aan de andere kant van de muur schreeuwde, 'Jij, vervelende zak! Het is godverdorie kwart voor vier in de morgen!!

“Ontvrienden”, woord van het jaar

Was het vorig jaar nog “swaffelen” dat volledig in de sexuele sfeer lag is het dit jaar een woord dat alles te maken heeft met relaties.

“Ontvrienden” betekent volgens de krant Het Laatste Nieuws,

 "virtuele vrienden dumpen door deze te schrappen uit vriendenlijstjes op vriendenwebsites".

Vroeger had je daarvoor een brief en lef voor nodig om tegen je lief of maat te zeggen dat ze niet meer hoefden langs te komen, nu blijkt da al te lukken met de “delete knop” van je laptop klavier.

Zijn het dan misschien binnenkort afgeleide woorden als je hoort ik ga je “ontfacebooken”, of “onttwitteren” en hoe ga je dat schrijven ? Met een tussenstreepje/koppelteken, met één , twee , drie , misschien wel vier T’s ?

Nieuwe woorden uitvinden is allemaal wel goed en wel maar hier op het scherm staat “ontvrienden” nog steeds als foutief geschreven, dus de mensen van het groene boekje van de Nederlandsche taal en die van “den dikke”  kunnen ook weer aan de slag om al die woordenboeken te gaan veranderen met een corrector stift of penseeltje.

Och ja,… ze doen maar, voor ons is het makkelijk, je drukt op een toets waar “spellingcontrole” bij staat en als je het niet verbeterd krijgt, zoek je toch gewoon een synoniem zoals schrappen, buitensmijten of uitgommen…

’t Baasje

'Ontvrienden' ook Nederlands woord van het jaar

Van het zonnetje naar de sneeuw…

Deze morgen schreven we hier nog over het zonnetje van gisteren, deze namiddag zag het plots wit buiten. Op een kwartier tijd zag de tuin wit. Hera en Heros die nog lagen slapen van hun spel van de voormiddag waren ogenblikkelijk klaar wakker.

In het begin van het jaar hebben ze al wel eens sneeuw leren kennen, ze waren toen nog samen met de ganse puproedel en het was op een parking tussen Tours en Le Mans in Frankrijk. Nu zullen die twee wel denken dat de Franse sneeuw anders is dan de Belgische wegens de hoeveelheid die er toen lag.

’t Baasje is met ons elk afzonderlijk gaan wandelen. ’t Vrouwtje had niet zo’n zin in een onderdompeling in de vrieskou, maar ’t baasje deert dat niet. Hij zegt “je kan maar één drupneus tegelijk krijgen”… dus jas aan, pet op, en goei warme schoenen aan.

Die bazen hebben toch nogal wat om handen voor ze durven buitenkomen zeggen wij dan. Voor ons is een halsband voldoende…

Belle & co

huistaken van de kleine nakijken aub…

Dat komt er van als je “Jefke” zijn huistaak niet nakijkt voor hij naar school vertrekt.

Foei, foei, zegt de Juf dan…

Lekker zonnetje…

Gisteren althans, vandaag zal ze er ook wel zijn maar boven de wolken. Al een geluk dat de baasjes het ook gemerkt hadden en we een extra stuk aan onze dagelijkse wandeling hebben aangebreid.

Op plaatsen waar de zon niet aan kon is het gans de dag berijmd gebleven, de vijver waar we zondag nog pootje in gebaad hebben lag onder het ijs en kon zelfs ons gewicht al dragen.  

Op de grote vijver aan de kinderboerderij houden de zwemmende eenden het water langer ijsvrij. Toen Heros met zijn 33 kilo toch met een sprong op het water/ijs sprong zakte hij er met zijn klikken en klakken doorheen. Al een geluk dat we aangelijnd waren en ons baasje hem dadelijk op het droge kon helpen. De wandeling was anders dadelijk een stuk korter geweest met een kletsnatte Heros.

Achteraf zijn we hier achter het venster nog maar lekker in elkaars poten in slaap gevallen.

Lekker zonnetje , we zegden het bij het begin toch al !

Belle & co

Dikke pech…

Een man met een penis van 40 cm gaat naar de dokter en doet zijn beklag :   

'Dokter, wat moet ik doen? Alle vrouwen zijn bang van mij.   

Kunt u dat ding niet wat verkorten ?'   

De dokter kan daar niet onmiddellijk iets aan doen maar geeft hem het 
adres van een heks die ergens in het bos woont. Hij dus naar die heks.   

Hij doet zijn verhaal ; de heks begrijpt hem en zegt :   
'Ga naar de vijver aan het eind van het bos, daar woont een kikker.   
Vraag hem of hij met jou wil trouwen en als hij NEE zegt, zal jouw penis 
met 5 cm verkorten.'   

Hij dus naar die vijver, vindt inderdaad die kikker en vraagt :   
'Wil jij met mij trouwen?'   
'NEE', zegt de kikker.. En plop.... 35 cm.   

'Wil jij met mij trouwen', vraagt hij nog eens.   
'NEE', zegt de kikker.... En plop.... 30 cm.   

Dat gaat goed denkt de man en vraagt nog eens : 'Wil jij met mij trouwen? '   
'Maar NEE', zegt de kikker.... En plop... 25 cm.   

De man denkt : 25 cm dat gaat nogal, maar 20 cm dat zou ideaal zijn !   

Dus probeert hij nog 1 keer. 'Kikker wil jij met mij trouwen ?'   
'Ben jij doof of wat !?' vraagt de kikker, 'ik heb gezegd NEE... NEE, NEE en nog eens NEE !!!' .

Koud hé…

Zeggen al die mensen… gisteren mochten wij, Hera en Heros, met het baasje het dorp in voor boodschappen. Het was al na vier uur en de zon was al onder. Wij zijn  twee honden tegen gekomen die  vrolijk kwispelstaartend ons begroeten en het baasje is vier bekenden tegen gekomen waarvan één van achter zijn sjaal iets mompelde.

Kouwlijers die mensen, bij de apotheek waar wij aan de deur de wacht hebben gehouden liep het ook al vol met bacterieverspreiders en snotneuzen (vroeger waren dat dreumesjes) . Volgens ons, en ook het baasje zegt het “maken ze die jonge gasten niet meer zoals vroeger”. De sjaal- en handschoenwinkels hebben al goede zaken gedaan evenals de hoeden en klakken verkopers. En wij lopen hier rond met ons “all weather” frakske.

Zondag hebben wij nog in de vijver gestaan met z’n achten tijdens de wandeling van de terugkomdag. Geen van de wandelaars was voorzien van laarzen zodat wij vanuit de vijver goed zicht hadden op de bangerikken die hun schoenen niet durfden nat maken.

Er zijn toch duidelijke verschillen tussen zoogdieren die op twee poten lopen en de viervoeters is ons besluit…

Belle & co

April, week 3 en 4

April is gewoonlijk de maand van de lentewandeling van de Drentenvereniging vermits de vaste dag van de wandeling op 2° paasdag valt.

Het was schitterend weer in Scherpenheuvel tijdens de wandeling die georganiseerd was door Eric Petitjean. Wanneer we haast aan het eind van de wandeling waren was er een vriê vuile gracht… met vriê vuil water in… hoor je me komen ?

Inderdaad, ‘k ben er in gedoken en een hele hoop Drenten zijn me achterna gedoken.

Een paar dagen later zijn we dan terug naar Frankrijk getrokken waar het baasje druk in de weer is geweest in de tuin. De patatjes moesten de grond in vertelde hij en hij had geen Drentenhulp nodig. Als we dan toch niet gewenst waren in de moestuin zijn we maar op een ander kattekwaad gaan uitsteken. Kattekwaad uithalen…mooi woord als het door honden gedaan wordt nietwaar.

Belle

Gebruiksaanwijzing…

Wat een feest…

Wat een feest hebben onze baasjes voor mij en de pups en Zeppos  georganiseerd. Met acht Drenten waren wij vandaag.

Al van bij de eerste aankomst, van Hadise was het feest in de tuin, onze Harko en Harrhy volgden kort achter elkaar. In de tuin werden de gasten even gewikt en gewogen want nu kwamen we ze niet tegen aan zee of de clubdag maar in onze eigenste tuin. En daar stellen wij gedrieën de wetten. Toen ook Hercule en Zeppos arriveerden trokken we op wandeling.

Ik had de wandeling gisteren al met het baasje gedaan, “verkenning” noemt het baasje dat en ik mocht vandaag het vrouwtje voortsleuren, Heros ging met ’t baasje en Hera met Jos, het baasje van onze Harrhy, die sleurde dan zijn vrouwtje weer verder.

Ook Bellefleurke, het één jaar oude mini-vrouwtje van Hercule en Zeppos mocht mee in de buggy. Onderweg hebben we verschillende kennissen van ons kunnen voorstellen aan onze gasten.

Max de blonde Retriever was de eerste die we ontmoetten, die is eventjes héél grondig gekeurd en goed voor dienst bevonden. Dan kwam Chendor aan de beurt, ook een ouwe bekende labrador, en tenslotte was daar onze beste maat “den Tibo” maar toen we die tegenkwamen moesten de baasjes van ons en van Harko,  familiefoto’s trekken. Dat vonden wij spijtig want wij konden nog heel wat anders doen dan stilzitten voor dat duizendste portretje dat ze van ons nemen, Kom dat is mijn idee van het oponthoud.

Thuis gekomen hebben we dan maar plaatsgenomen rond de tafel voor wat het baasje Pistolets mé heps en kees noemt. Wij zijn dan maar stillekes in onze bench een dutje gaan doen, de andere broers en zussen zijn bij hen in de auto een tukje gaan doen tot de baasjes gegeten hadden. Nadien hebben we in ’t donker nog wat in de tuin geravot met z’n allen.

Was dat een plezant feest voor ons, en ook al onze baasjes hebben zich goed geamuseerd, ’t baasje hebben we horen zeggen dat ‘m dat elke week gaat doen, maar toen heeft het vrouwtje zo’n frons tussen haar wenkbrauwen getoond ….

’t Zal dus nog niet voor volgende week zijn …

Belle en co

Om te stelen…

Echt waar, ze zijn om te stelen, en eventjes heeft ons baasje met de gedachte gespeeld, ‘k zal er eens snel eentje in mijn binnenzak steken zie.

Maar dan heeft het eerlijke toch maar de bovenhand gekregen en is het pupje toch maar bij moeder Steffie en de eigenaars Patrick en Ilse gebleven.

Met zijn zeventien plus de poes zijn ze op dit moment bij Patrick en Ilse. Elf pups van Steffie plus de vijf Drenten maakt alles samen zeventien, en daartussen als vrijbuiter loopt de poes. Mooi om zien alleszins.

Ieder die aanwezig was (het was vergadering van het Drentenbestuur) was “even zot” van de pups hoewel het geen hondjes van “ons ras” zijn. Het zijn Duitse staande langhaar (DSL) pups waarvan de moeder Steffie telkens wel opvalt tussen de Drenten als Patrick met zijn roedel buitenkomt zoals op de wandelingen van de Drentenvereniging.

Iedereen was bijzonder gecharmeerd door “klein Lowietje” de eerst geborene en de kleinst van het nestje. Lowietje is daarenboven de meest vinnige van de groep en dus ook de “eye catcher”. Lowietje zijn pootjes hebben gisterenavond niet veel grond geraakt, hij ging van hand naar schouder en dan weer verder naar de volgende.

Toch raar dat er in elk nestje pups een “Lowietje” rond loopt….

Belle

April  1° en 2° week

Neen, geen aprilgrap bij ons op ’t blog maar wel foto’s van ontmoetingen in ons bos.

1° foto: ontmoeting met “den Tibo” dat is zo veruit de hond die we het meest tegenkomen in ’t bos. Dat is niet moeilijk als je weet dat Tibo’s baasje Dré hem driemaal daags in ’t bos uitlaat. Je merkt het, er zijn er die nog beter af zijn dan wij !

2° foto: Hier een ontmoeting met Baron(neke) de Duitse Dog die kop en schouders boven ons uitsteekt. Zijn bazinnetje is ooit ook een blog begonnen op het seniorennet (bestaat nog steeds) maar heeft na twee berichten niets meer gepost.

IJsbeer valt verzorger aan…

Dit gebeurde in de Zoo van Calgary, Canada.

Onderstaande foto's zijn van een ijsbeer die een verzorger aanvalt

terwijl toeschouwers er bijstonden en niet konden ingrijpen.

Volgens de plaatselijke krant zou de verzorger de aanval zonder kleerscheuren overleefd hebben.

De foto's staan hieronder. Zij zijn zeer gedetailleerd, wees dus voorzichtig bij het naar beneden scrollen

Culturele mep…

Dat is wat Heros gisteren voor de wandeling op zijn kont gekregen heeft, “een culturele mep”. Hoor ik jullie... wa’s da nu weer ? Het is niet meer en niet minder een mep op zijn kont met een opgerold exemplaar van het “weekblad voor mensen die denken dat ze denken” de Knack met andere woorden.

’t Baasje kon ook gewoon een oude krant genomen hebben maar voor de eerste seriueze mep wou ‘m iets degelijks, de “opinie van Vlaanderen en de wereld” zullen we het maar noemen !

De aanleiding was de dagelijkse wandeling, ’t baasje gaat al gans de week alleen met ons op stap. Kwestie van de training van de "honden unief "in de praktijk verder te zetten. Nu is het zo dat hij dat stuk voor stuk doet en geen twee hondjes tegelijk mee neemt. Dan moet één van de drie eerst aan de beurt komen, en er is dan ook een laatste.

Uiteraard willen ze alle drie eerst aan de beurt komen en dat uit zich in een wanorde van springen en blaffen en elkaar verdrukken en tegen ’t baasje opspringen dat het niet mooi meer is. Het baasje had al eens vermanend naar een nek gegrabbeld, gans het zootje genegeerd, de leibanden al eens terug gelegd op hun plaats, niets hielp ! ! !

Tot het baasje dan de Knack zag liggen op de salontafel en de eerste die langskwam en tegen ’t baasje opsprong heeft er van gekregen. Was het nu van verbazing ? Het zal wel, want zo ’n zware mep was het niet, maar helpen deed het wel. Het was meteen stil in huis, zelfs ik wist niet wat er gebeurde.

Een mep met het cultuursymbool van Vlaanderen !

Belle