Dat belooft!

Wintersport in La Magdeleine…?

Het is niet te hopen want dan is het gedaan met de zalige rust van ons 120 inwoners tellend dorpje.

Toch zagen wij daarstraks tijdens onze hééél lange wandeling de eerste tekenen van wintersport. Op wandeling heeft het baasje gewoonlijk zijn kodakske bij en hij heeft drie foto’s van het gebeuren gemaakt.

De foto’s zijn nogal van ver gemaakt maar het baasje kon, ook gezien de sneeuw, niet zo snel dichter bij komen. Halfweg de wandeling zagen we plots een Citroën bestelwagentje over de besneeuwde weg rijden met wel een stom remorkske. Het was geen echte aanhanger zoals wat we daar gewoonlijk onder verstaan. Hier bengelde, aan een koord van een meter of 4, misschien 5, een volwassen persoon achter het Citroentje, voorwaar  een rasechte skieër.

Nooit gezien in La Magdeleine en hoogstwaarschijnlijk een enige gelegenheid om op foto vast te leggen. We hebben hier in de voorbije tien jaren al wel meer sneeuw gezien maar nooit in deze hoeveelheden en meestal was ‘m na twee dagen al gesmolten.

Onderweg heeft Heros ook nog een dood vogeltje, een vink,  gevonden waar hij bijna de helft van de wandeling mee rond gelopen heeft, achternagezeten door twee nieuwsgierige teven die ook wel eens wilden apporteren voor ’t baasje.

Belle & co

De moderne seksuele voorlichting

'Papa? Zeg me eens, hoe ben ik ontstaan?'

'Wel goed mijn kind, het moest er eens van komen, en waarom niet vandaag, luister goed!

 Papa en mama zijn elkaar tegengekomen in een cybercafé.

Papa heeft in de toiletten van dat cybercafé een verbinding gemaakt met mama.

Op dat moment heeft mama een paar downloads gedaan van

de memoriestick van papa.

Toen papa klaar was met het uploaden, stelden we vast dat we geen firewall hadden gebruikt.

 Aangezien het te laat was om te cancelen of te deleten, zaten we na negen maanden met een virus!!

L.M.

Koude pootjes, warme neuzen…

Van beiden moet het baasje eens in zijn dunner wordende haarbos krabbelen, de koude pootjes om te beginnen. ’s Morgens bij het ontwaken gaan wij eensgezind en vrolijk buiten om onze ochtendplas de vrije loop te laten.

Als dat dan zoals vanmorgen in de verse sneeuw is dan gebeurt het dat we niet binnenkomen voor tien uur /halfelf. Toch haast twee uur buiten op blote voeten in de sneeuw. ’t Baasje heeft ons nog nooit horen klagen over koude pootjes, ooit wel eens over sneeuwklompjes tussen onze tenen, maar koude pootjes nee hoor.

Dan het tegengestelde… als we dan binnenkomen, hier in Frankrijk of in Vosselaar zouden we IN de kachel kruipen. ’t Baasje heeft Heros laatst nog een schop onder zijn nageslacht willen geven omdat hij voor de derde maal in een half uur met zijn kop ONDER de kachel lag.

Telkens haalde ’t baasje Heros daar weg en telkens kroop ‘m daar terug heen, tot het baasje er van baalde en Heros een halfuur in zijn bench gestopt heeft (die naast de verwarmingsketel  staat hahaha…)

Ook nu liggen ze weer met hun drie snuiten richting kachel, dan laat het baasje ons maar doen, als de neus te warm geworden is draaien we ons vanzelf wel weg, wat niet het geval is als we omgekeerd liggen !

Belle & co

Elke dag een beetje meer…

Het begint een beetje eentonig te worden, ook vanavond is het terug beginnen sneeuwen. Deze maal zijn het dikke plakkende vlokken en ook ons baasje heeft dat ontdekt. Nu gooit ‘m sneeuwballen naar ons.

Hera, ons pluimgewicht, springt het hoogst om de sneeuwbal in haar bek op te vangen. Het baasje speelt soms vals en dan werpt ‘m een sneeuwbal tot voorbij de poort. Als wij daar achteraan gaan dan kunnen we op het einde niet meer stoppen en dan klinkt het in de avondstilte van wonggewongwong, of toch zoiets in die aard.

Dat vervolg op het sneeuwballen gevecht is iets voor morgenvroeg in de tuin, daar hebben we van alles genoeg, sneeuw, plaats… ideaal om te spelen met de baas.

Het baasje werpt ook regelmatig een sneeuwbal in de boom als wij daar onder staan, dan komen er precies wel honderd sneeuwballen naar beneden en weten we niet waar eerst happen. We denken dat het baasje al meer van die spellekes gespeeld heeft in zijn jonge jaren, het gaat ‘m iets te vlot allemaal…

Morgen nog meer sneeuwverhalen…

Belle & co

Aan de hemelpoort…

Er komt een man bij St. Pieter aan de hemelpoort.

Sint Pieter vraagt hem of hij tijdens zijn leven een goeie daad gedaan heeft

Waardoor hij in de hemel thuishoort.

“Ik kan me zoiets wel herinneren” zegt de man.

Ik passeerde op snelweg een parking waar een groep Hell’s Angels bezig waren een paar jonge vrouwen lastig te vallen.

Ik riep dus dat ze daar mee moesten ophouden, maar dat hielp niet echt.

Toen ben ik naar de leider van de Hell’s Angels gestapt, heb tegen zijne Harley gestampt en hem op de grond gesmeten, en stoemp op zijn neus gegeven en zijn neus piercing uitgetrokken.

En toen heb ik tegen de andere Hell’s Angels gezegd dat ze moesten oprotten of hetzelfde zou hen ook overkomen.

Sint Pieter was danig onder de indruk en vroeg,” wanneer was dat precies?”

Antwoord de man:  “een paar minuten geleden denk ik “

L.L.

Terug wit…

Vannacht heeft “men” het landschap terug een fris nieuw wit kleurtje gegeven.  Vermits het dan ook nog eens “klein pietjes” -koud is blijft dat laagje poedersneeuw van 1 à 2 mm liggen, als het niet te hard waait zegt het baasje er dan snel bij.

De thermometer staat op min 5 en het is bewolkt. Veel verandering zal er vandaag dus niet komen. Dat zal dan bij de wandelingen terug een rode, haast afgebeten neus en oren worden voor ’t baasje. Verbazend genoeg hebben wij met onze lange neus en flaporen daar weinig last van.

De baasjes hebben de verwarming al maar een standje hoger gezet en ook ’t houtkacheltje draait overuren. De isolatie die het baasje twee jaar geleden geplaatst heeft op zolder is blijkbaar beter om de warmte in de zomer buiten te houden dan de warmte in de winter binnen te houden. Gelukkig moeten we niet op een houtblokje  of liter “fioul” kijken, van beide is er nog voorraad genoeg.

Gisterenavond hebben wij in “man bijt hond” nog chichi-hondjes gezien die een frakske en een trui moesten aantrekken als ze uit het vrouwtje haar sjakos mochten komen om een stapje in de wereld te zetten ! Waanzin zeggen wij dan, onze baasjes trekken toch ook geen trui aan over een pelsen frakske zoals wij er een hebben… !

Belle & co

Gisteren was ’t plezanter…

De akker van buurman Serge lag er gisteren voor het ploegen veel beter bij voor ons. Hij lag dan wel besneeuwd en nu niet meer maar de grote brokken die nu het oppervlak uitmaken zijn niet om te doen om achter die vogels te zitten.

En vogels zijn er genoeg op die pas omgeploegde akker, die zitten wormen enpieren en larven te pikken dat het een lieve lust is. En dan kunnen wij op dat moment geen snelheid ontwikkelen op die bevroren brokken.

Het baasje heeft zich slap gelachen toen wij bij het vertrek weer de poort buitenstormden. Vermits de baan in de bocht nog glad lag is Heros nogal hevig uit de bocht gegaan, met zijn achterpoten ver uit elkaar, en met zijn nageslacht over de asfalt schuivend is hij dan toch nog met de andere twee achter de kat aangegaan. ’t Baasje heeft ‘m toch maar even gecontroleerd of het geen ballen met schaafwonden waren, maar alles is nogal goed meegevallen.

Spijtig dat ’t baasje toen zijn kodakske nog niet klaar had om dat “slippertje” vast te leggen op foto.

Belle & co

Een “Grave”mop…

Een man van 85 ligt beneden in de kamer op sterven  

Hij is ernstig ziek en heeft niet lang meer te leven.

Op een geven moment wordt hij wakker en ruikt een heerlijke geur vanuit de keuken.

"Zelf gebakken cake"

Hij roept een paar keer z'n vrouw, maar die hoort hem niet.

Uiteindelijk krijgt hij zo'n trek in een plak cake dat hij besluit om toch maar zelf naar de keuken te gaan.

Met veel moeite weet hij al kruipend te keuken te bereiken.

Met z'n laatste krachten probeert hij een plak cake van het aanrecht te pakken, maar op dat moment krijgt hij een gigantische klap op z'n hoofd…..

"Afblijven", zegt z'n vrouw.

"Die is voor NA de begrafenis"

L.L.

Zoek het verschil…

Gisteren avond is buurman Serge nog laat bezig geweest op het veld hier vlakbij. Het veld had onze speciale belangstelling vanwege de stalmest die Serge enkele dagen voor we hier aankwamen over het veld verspreid had.

Met zijn immens grote tractor, de grootste hier in de buurt,  met een immense ploeg erachter heeft hij dat veld omgeploegd. Voor ons is dat een verlies want al de mest is nu zo’n kleine halve meter ondergeploegd. En voor de baasjes een nachtmerrie als ze onze poten bekijken waar we terug mee binnen komen na de wandeling.

Als je het uit de lucht bekijkt, of vanuit de verte van op de heuvel is het één donkere vlek te midden van al die besneeuwde velden.

Voor de baasjes is het dan weer een plezierig te weten dat er op dat veld voor 99% kans bestaat dat hier , op dit veld zonnebloemen gaan gezaaid worden in de maand mei. Da’s altijd mooi meegenomen zo vlak bij het gehucht, een veld zonnebloemen. Daar kunnen wij ons in verstoppen en aan een volledig andere kant er uit komen dan op de plaats waar de baasjes ons verwachten.

Ook de baasjes gebruiken de zonnebloemen om zich in te verstoppen als we weer geen aandacht aan hen geven. Als we dan toch omkijken en geen baasjes meer zien is het lichte paniek en crossen wij aan maximum snelheid terug om hen te zoeken.

Maar dat zal nog wel enkele maanden duren, eerst nog eens lente, en dan zomer worden, maar zover zijn we nog niet !

Belle & co

Ps: Bij de twee onderste foto’s…zoek het verschil.

Smoelenboek…

Zo noemen de neven en de nichtjes het facebook waar ze ons baasje ook gelijk op uitgenodigd hebben als “vriendje”.

Vroeger, zo van bij hun geboorte 20 jaar en meer geleden tot voor twee weken was het steeds nonkel of ome Jan, afhankelijk van welke origine. Nu is hij plots hun vriendje…

’t Baasje heeft maar snel het vrouwtje ingelicht over al die vriendjes en vriendinnetjes die zich aankondigen op zijn smoelenboek. Er zitten verdraaid fraaie exemplaren tussen, waarvan het baasje nooit kon vermoeden dat ‘m daar nog bij in de smaak zou vallen !

Ook de vriendinnetjes van vriendjes of vriendinnetjes waar ons baasje in de verste verte het bestaan niet kon vermoeden staan in de lijst en doen verslag van  ontboezemingen.

Zo blijft ons baasje op de hoogte met wie de neefjes en nichtjes optrekken, met wie ze “speciaal vriendje “ zijn en zo van die dingen.

Het baasje krijgt er zo wel een “big brother” gevoel bij, een vrijwillig overgeven aan grote broer. En laat ons baasje nu toevallig in de familie al z’n leven “grote broer” geweest zijn… …!

Belle & co

Mannelijk of Vrouwelijk……….?????

Een lerares Spaans legde aan haar klas uit dat in het Spaans, in tegenstelling tot het Engels, zelfstandige naamwoorden vrouwelijk of mannelijk zijn.

Huis is bijvoorbeeld vrouwelijk: la casa.

Potlood is dan weer mannelijk: el lapiz.

Een leerling vroeg: Welk geslacht heeft dan het woord computer?

In plaats van te antwoorden deelde de lerares de klas in twee groepen, alle mannen bij elkaar en alle vrouwen bij elkaar.

Elke groep moest zelf nagaan of computers mannelijk of vrouwelijk zijn.

Elke groep werd gevraagd om 4 redenen te geven bij hun beslissing.

 De mannen vonden dat de computer absoluut vrouwelijk moest zijn, la computadora, omdat:

1.     Niemand, behalve hun maker, kan de interne logica begrijpen.

2.     De taal die ze gebruiken om met andere computers te communiceren is onbegrijpelijk voor alle anderen.

3.     Zelfs de kleinste fout wordt in het lange termijngeheugen bewaard om later snel terug opgevraagd te kunnen worden.

4.     Zodra je een computer aanschaft kom je in een situatie terecht waarbij je de helft van je salaris aan accessoires blijft uitgeven !

De vrouwen daarentegen vonden dat het woord computer mannelijk moest zijn, el computador, omdat:

1.     Om ook maar iets te kunnen laten doen moet je hem aanzetten/opwinden.

2.     Bezit een schat aan informatie maar is nog steeds niet in staat om zelf te kunnen denken.

3.     Wordt geacht problemen te kunnen oplossen, maar de helft van de tijd heb je er zelf problemen mee!

4.     Zodra je hem hebt kom je erachter dat als je even had gewacht, je een betere kon krijgen.

L.M.

Nu zijn we er ook bij…

Zoals we gisterenavond al meldden, we horen ook bij de door sneeuw geteisterde ! Vermits het -4°C is blijft de sneeuw ook liggen maar hij is op een vrij warme ondergrond gevallen terwijl het juist daarvoor nog regende.

Het resultaat van vannacht is dus een harde sneeuwlaag die hard aangevroren is daar waar sporen van de hondenpoten zijn. Kraken doet de sneeuw in elk geval.

Gisteren schreef ik dat we gerust kunnen zijn om ingesneeuwd te geraken, we hebben hondenbrokken genoeg in huis, maar voor de bazen hebben we niets voorzien buiten wat we van de zomer hebben ingemaakt.

Strooidiensten hebben we al wel eens aan het werk gezien op de A10  en de N10 maar op het platteland zal de strooier van dienst de zon moeten zijn vermoeden wij zo heel stillekes. Dadelijk de 4x4 Outlander op zomerbanden eens buiten zetten om heel voorzichtig naar de bakker te schuiven. Het is maar 4 km en maar één heuvel over, dat moet wel lukken…

Jan

Een extra bericht…

Hallo België, hallo Holland, de Fransen doen ook mee met de “sneeuwpret”. Daarstraks meldden wij nog dat het weer twijfelde wat het ging doen, regenen of sneeuwen.

Wel de keuze is blijkbaar gevallen… het is sneeuw geworden, en voor Charentaise normen nog geen klein beetje.

Ondertussen zijn de eerste ongemakken al merkbaar, de TV is uitgevallen wegens teveel storing tussen satelliet en schotel en de verlichting heeft ook al enkele malen geflikkerd. Vermist alle elektriciteit en telefoon hier nog bovengronds gebeuren is dat allemaal nogal sterk weerafhankelijk. De kaarsjes staan al klaar en de LED-looplampen liggen binnen handbereik.

Als er morgen geen bericht op het blog verschijnt is France Telecom en EDF waarschijnlijk met man en macht bezig met de eindjes (van de draden) aan elkaar te knopen.

We zien morgenvroeg wel weer, niet ongerust zijn als we ingesneeuwd zijn, ’t baasje heeft voor twee weken Pedigree brokken en Chappi in huis ! En daarna gaan we dieeten, wat ook erg nodig is vooral voor ’t baasje !

De mening van gans de roedel.

Cat on a cold tin roof…

Neen, dit verhaal is niet van Tennesee Williams en Liz Taylor of Paul Newman zijn geen van beide van de partij.

De titel van ons verhaal speelt zich af op een koud zinken dak en vlak daar onder. De hoofdrolspelers heten Belle, Hera, Heros en een vermetele kat die het waagde in het midden van de weg te zitten toen wij van de wandeling terug kwamen.

Dat midden op de straat zitten was ze snel afgeleerd. “Het heil in de vlucht” was het enige waar ze voor kon kiezen of het waren katten stukken geweest die zouden achterblijven.

Bas heeft mij goed opgeleerd destijds in kattenhaat. En een goede moeder als ik geef dat door aan mijn zoon en dochter. En reken maar…ze zijn goed die twee van mij !

Het gaatje waar poezeminneke door ontsnapte is zo onwaarschijnlijk klein dat ook ons baasje er van stond te kijken. Feit was wel dat ze in de verkeerde richting vluchtte, zij koos de voormalige schapenstal in onze tuin. Zo snel het baasje de poort opende konden we dan ook aan haar kant de aanval inzetten…

Toen is “poezeminneke” het dak opgevlucht, een zinken golfplaten dak. Misschien heet poezeminneke wel Liz of Paul, en dan zitten we toch dicht bij de titel van de film, alleen nog wat “hotter” worden dan…

Belle

Ps: Ondertussen is het weder hier in de Charente aan het twijfelen gegaan, gaat het regenen of sneeuwen. Belle kwam daarjuist uit de tuin en die was nat, even later kwamen Hera & Heros binnen en die hadden sneeuw op hun rug !  Misschien zijn we morgenvoeg we ingesneeuwd…

Oma wordt 90 jaar…

Haar kinderen en kleinkinderen geven een groot feest voor haar.
Zij vragen haar: 'Moeder, heb je nog een wens?'
'Ja,' zegt Moeder, 'als ik dood ga, wil ik gecremeerd worden.'
'Ok,' zeggen de kinderen, 'dat regelen wij voor u.'
'Maar heb je niets anders te wensen?'
'Nee,' zegt Moeder, 'ik heb toch alles.'
'Ja, maar wij willen graag iets speciaals doen.' zeggen de kinderen.
'Och ja,' zegt Moeder, 'als ik dood ben en gecremeerd, strooi mijn as dan maar
uit over de parkeerplaats van de ALDI.'
'Waarom de ALDI, Moeder?' vragen de kinderen.

'Ja, dan weet ik zeker dat jullie een of twee keer per week
langs komen...
L.M.

Kwijt…gezocht…

Niet dat we er veel last van hebben maar de bazen zijn beiden wat kwijt, je moet niet mee komen zoeken want het is niets materieels, zij zijn hun KLUTS kwijt.

Drie dagen is het nieuwe jaar oud en ze weten al niet meer wat voor dag het is. Met veel moeite schrijven ze bij de datum al 2010. Maar de dag en datum is een levensgroot probleem.

Volgens de bazen is dat een heel normaal verschijnsel (?) twee weken na elkaar op vrijdag een feestdag, zaterdag een brugdag en dan een zondag als er precies twee gepasseerd zijn.

Voor ons geen probleem, elke dag van de week is voor ons zondag, elke dag van de week worden we verzorgd, gesoigneerd zeggen ze hier in Frankrijk, mogen we spelen, krijgen lekker eten, gaan we uit wandelen. Kortom we zijn de koningen te rijk.

Dat van die koningen kan de baasjes ook nog eens parten spelen. Als Melchior , Casper en Balthazar, langs komen binnen drie dagen. Dan moeten we gateau des Rois eten en gateau eten normale mensen alleen bij feesten en ’s zondags.

’t Is moeilijk in ’t begin van ’t jaar, en dan zijn nog niet eens dronken geweest met Nieuwjaar…

Belle & co

Na het werk…?

De ganse voormiddag hebben we geravot in de tuin, kort na de middag een flinke wandeling gemaakt en na de wandeling ’t baasje geholpen(?) met het brandhout.

Dat helpen met brandhout wil zeggen dat ik , Hera, met de kleine stukken die het baasje had afgezaagd van de grote blokken, omdat ze te lang waren voor de kachel, dat ik daar de tuin ben mee ingelopen. ’t Baasje had er achteraf nog een zoekspelletje aan omdat het hout door gans de tuin verspreid lag.

Onze Heros is een bangerik, “nen broekschijter” zeggen ze in de Kempen. Die durft niet buitenkomen wanneer het baasje met de kettingzaag bezig is. Hij was al binnen voor de kachel gaan liggen die nog geeneens was aangestoken.

De kachel was nog niet aangestoken omdat de baasjes de nieuwe thermostaat van de centrale verwarming wilden proberen. Willen proberen is een groot woord, maar donderdag namiddag, juist op ’t einde van het jaar is onze chauffagist een nieuwe thermostaat komen plaatsen en nu willen de baasjes weten op welke stand ze de verwarming moeten zetten om bevriezing in huis te vermijden als we niet hier in Frankrijk zijn. 

Als de verwarming te laag staat of niet aan, hebben ze kans dat al de leidingen van water bevriezen, als de verwarming te hoog staat is de kans reëel dat de Arabieren in hun pollekes gaan wrijven omdat we zoveel brandstof verbruiken ! Daarom moeten we die thermostaat leren kennen zegt het hoofdbestuur.

Ondertussen brand de kachel en weten we waar we ons moeten leggen na een dag zwaar werk…

Belle & co

Hoe herken je een homo vanaf zijn geboorte ?

Als je dan zulke foto toegestuurd krijgt hoeft dat geen verdere uitleg…

L.L.