Nu zijn we er ook bij!

Een extra bericht…

Hallo België, hallo Holland, de Fransen doen ook mee met de “sneeuwpret”. Daarstraks meldden wij nog dat het weer twijfelde wat het ging doen, regenen of sneeuwen.

Wel de keuze is blijkbaar gevallen… het is sneeuw geworden, en voor Charentaise normen nog geen klein beetje.

Ondertussen zijn de eerste ongemakken al merkbaar, de TV is uitgevallen wegens teveel storing tussen satelliet en schotel en de verlichting heeft ook al enkele malen geflikkerd. Vermist alle elektriciteit en telefoon hier nog bovengronds gebeuren is dat allemaal nogal sterk weerafhankelijk. De kaarsjes staan al klaar en de LED-looplampen liggen binnen handbereik.

Als er morgen geen bericht op het blog verschijnt is France Telecom en EDF waarschijnlijk met man en macht bezig met de eindjes (van de draden) aan elkaar te knopen.

We zien morgenvroeg wel weer, niet ongerust zijn als we ingesneeuwd zijn, ’t baasje heeft voor twee weken Pedigree brokken en Chappi in huis ! En daarna gaan we dieeten, wat ook erg nodig is vooral voor ’t baasje !

De mening van gans de roedel.

Cat on a cold tin roof…

Neen, dit verhaal is niet van Tennesee Williams en Liz Taylor of Paul Newman zijn geen van beide van de partij.

De titel van ons verhaal speelt zich af op een koud zinken dak en vlak daar onder. De hoofdrolspelers heten Belle, Hera, Heros en een vermetele kat die het waagde in het midden van de weg te zitten toen wij van de wandeling terug kwamen.

Dat midden op de straat zitten was ze snel afgeleerd. “Het heil in de vlucht” was het enige waar ze voor kon kiezen of het waren katten stukken geweest die zouden achterblijven.

Bas heeft mij goed opgeleerd destijds in kattenhaat. En een goede moeder als ik geef dat door aan mijn zoon en dochter. En reken maar…ze zijn goed die twee van mij !

Het gaatje waar poezeminneke door ontsnapte is zo onwaarschijnlijk klein dat ook ons baasje er van stond te kijken. Feit was wel dat ze in de verkeerde richting vluchtte, zij koos de voormalige schapenstal in onze tuin. Zo snel het baasje de poort opende konden we dan ook aan haar kant de aanval inzetten…

Toen is “poezeminneke” het dak opgevlucht, een zinken golfplaten dak. Misschien heet poezeminneke wel Liz of Paul, en dan zitten we toch dicht bij de titel van de film, alleen nog wat “hotter” worden dan…

Belle

Ps: Ondertussen is het weder hier in de Charente aan het twijfelen gegaan, gaat het regenen of sneeuwen. Belle kwam daarjuist uit de tuin en die was nat, even later kwamen Hera & Heros binnen en die hadden sneeuw op hun rug !  Misschien zijn we morgenvoeg we ingesneeuwd…

Oma wordt 90 jaar…

Haar kinderen en kleinkinderen geven een groot feest voor haar.
Zij vragen haar: 'Moeder, heb je nog een wens?'
'Ja,' zegt Moeder, 'als ik dood ga, wil ik gecremeerd worden.'
'Ok,' zeggen de kinderen, 'dat regelen wij voor u.'
'Maar heb je niets anders te wensen?'
'Nee,' zegt Moeder, 'ik heb toch alles.'
'Ja, maar wij willen graag iets speciaals doen.' zeggen de kinderen.
'Och ja,' zegt Moeder, 'als ik dood ben en gecremeerd, strooi mijn as dan maar
uit over de parkeerplaats van de ALDI.'
'Waarom de ALDI, Moeder?' vragen de kinderen.

'Ja, dan weet ik zeker dat jullie een of twee keer per week
langs komen...
L.M.

Kwijt…gezocht…

Niet dat we er veel last van hebben maar de bazen zijn beiden wat kwijt, je moet niet mee komen zoeken want het is niets materieels, zij zijn hun KLUTS kwijt.

Drie dagen is het nieuwe jaar oud en ze weten al niet meer wat voor dag het is. Met veel moeite schrijven ze bij de datum al 2010. Maar de dag en datum is een levensgroot probleem.

Volgens de bazen is dat een heel normaal verschijnsel (?) twee weken na elkaar op vrijdag een feestdag, zaterdag een brugdag en dan een zondag als er precies twee gepasseerd zijn.

Voor ons geen probleem, elke dag van de week is voor ons zondag, elke dag van de week worden we verzorgd, gesoigneerd zeggen ze hier in Frankrijk, mogen we spelen, krijgen lekker eten, gaan we uit wandelen. Kortom we zijn de koningen te rijk.

Dat van die koningen kan de baasjes ook nog eens parten spelen. Als Melchior , Casper en Balthazar, langs komen binnen drie dagen. Dan moeten we gateau des Rois eten en gateau eten normale mensen alleen bij feesten en ’s zondags.

’t Is moeilijk in ’t begin van ’t jaar, en dan zijn nog niet eens dronken geweest met Nieuwjaar…

Belle & co

Na het werk…?

De ganse voormiddag hebben we geravot in de tuin, kort na de middag een flinke wandeling gemaakt en na de wandeling ’t baasje geholpen(?) met het brandhout.

Dat helpen met brandhout wil zeggen dat ik , Hera, met de kleine stukken die het baasje had afgezaagd van de grote blokken, omdat ze te lang waren voor de kachel, dat ik daar de tuin ben mee ingelopen. ’t Baasje had er achteraf nog een zoekspelletje aan omdat het hout door gans de tuin verspreid lag.

Onze Heros is een bangerik, “nen broekschijter” zeggen ze in de Kempen. Die durft niet buitenkomen wanneer het baasje met de kettingzaag bezig is. Hij was al binnen voor de kachel gaan liggen die nog geeneens was aangestoken.

De kachel was nog niet aangestoken omdat de baasjes de nieuwe thermostaat van de centrale verwarming wilden proberen. Willen proberen is een groot woord, maar donderdag namiddag, juist op ’t einde van het jaar is onze chauffagist een nieuwe thermostaat komen plaatsen en nu willen de baasjes weten op welke stand ze de verwarming moeten zetten om bevriezing in huis te vermijden als we niet hier in Frankrijk zijn. 

Als de verwarming te laag staat of niet aan, hebben ze kans dat al de leidingen van water bevriezen, als de verwarming te hoog staat is de kans reëel dat de Arabieren in hun pollekes gaan wrijven omdat we zoveel brandstof verbruiken ! Daarom moeten we die thermostaat leren kennen zegt het hoofdbestuur.

Ondertussen brand de kachel en weten we waar we ons moeten leggen na een dag zwaar werk…

Belle & co

Hoe herken je een homo vanaf zijn geboorte ?

Als je dan zulke foto toegestuurd krijgt hoeft dat geen verdere uitleg…

L.L.

Zonovergoten…

Wakker worden met de zon in je ogen, plein soleil zeggen ze hier, geen wolkje aan de hemel maar wel de tuin vol rijp.

Je hoort het gras kraken onder de hondenpoten maar de drink emmer voor de honden die tegen het huis staat is nog ijsvrij. Binnen een uur is het weer acht graden in de lucht denken wij zo en gaan we weer een frisse wandeling maken.

’t Is niet slecht Drentsche Patrijshond te zijn in La Magdeleine besluiten wij en trekken terug de tuin in om de opgedane energie tijdens de nacht een beetje kwijt te spelen.

Mijn zus en moeder zullen het geweten hebben dat er nog een jonge reu in huis is, geen halve minuut laat ik ze met rust. Belle die met een bal bezig is moet een grom geven als het haar te veel aan het worden is. Hera doet ijverig mee met het spel van duwen, trekken, en aan oren en poten bijten.

Zo kunnen we wel bezig blijven tot deze middag, de baasjes hebben geen omkijken naar hun trio Drenten als ’t zonnetje zo schijnt.

Heros

De eerste dag van ’t jaar…

Wij zijn blij dat het baasje ons meegenomen heeft naar Frankrijk. Niet dat ‘m alleen zou gaan maar zo met Nieuwjaar en al dat vuurwerkgedoe zijn we blij dat we hier zijn.

Geen enkele knal hebben we gehoord, zelfs de jagers zijn deze morgen in hun bed blijven liggen wegens het goed feestvieren en laat opblijven.

We hebben zelden zo’n rustige feestdag gehad, de vorige tien jaren gingen de baasjes telkens feesten bij René en Nicole in het restaurant Le Poivrier hier vlakbij. Maar René is dit jaar ook al de zeventig gepasseerd en de groep Belgen hebben dit jaar forfait moeten geven om verschillende redenen.

De baasjes hebben ons dus de ganse nacht gezelschap gehouden en we hebben wel een paar snoepjes extra gekregen. Daarstraks hebben we dan een wandeling gemaakt met ’t baasje. Het was wel frisser dan de vorige dagen maar dat lag aan het open weer en de volle maan zegt het baasje.

We zijn in elk geval goed begonnen dit jaar, morgen gaat het ook nog mooi weer worden er bovenop vertelt de barometer ons . Als 2010 zo blijft verder kabbelen zijn wij in de zevende hemel .

Belle & co

Moppen in het nieuwe jaar
Onze  goeie vriend Louis vraagt zich in een mailtje van vanmorgen of hij moet/mag blijven doorgaan me het toesturen van moppen voor het blog.Vermits we ze steeds kunnen appreciëren hebben we maar volmondig JA geantwoord.
We gaan in het nieuwe jaar de moppen wel ondertekenen met de initialen van de inzender, of dachten jullie dat wij die allemaal zelf uit onze grote teen zogen ?

Encyclopedie verkoper

Een stotteraar komt binnen in een boekenwinkel en zegt:
"Ik heb het bbborrdddje bbuiten ggelllezen."
Verkoper: "Dat van encyclopedie-verkoper gezocht?"
Stotteraar: "Jjja"
Verkoper: "Ik weet niet of u wel geschikt ben, we kunnen het testen,
hier heb je 5 encyclopedies probeer ze maar te verkopen."

5 minuten later.
Stotteraar: "Vvverkkocht."
Verkoper: "Nu al?, hier heb je nog 5."

5 minuten later ...
Stotteraar: "Vvverkkocht."
Verkoper: "Alweer, vertel me je geheim... hoe doe je dat?"
Stotteraar: "Iik zzegg ggewwoon, wwiilt uu eeen eencyyclopppedie
kkopen oof mooeeet iik hhem vvoorlezen?"
L.M.

Jan & Simonne

Belle, Hera & Heros

Brengen U de beste wensen

voor een gezond en gelukkig

Nieuw jaar 2010

De laatste maal dit jaar…

Daarstraks tijdens de wandeling hebben we er nog eens goed van geprofiteerd… héél goed geprofiteerd zelfs.

Buurman Serge heeft in de periode dat wij niet hier in Ferret waren zijn veld bemest… voel je ons al komen ? Just, just en nog eens just, we hebben het niet laten liggen.

Terwijl ons baasje de gruwel al zag aankomen, hij zweeg in alle talen, hebben wij eerst de zaak eens goed verkend om te zien dat het wel “prettig” genoeg was.( Lees ipv ‘prettig” eerder vettig).

In gezamenlijk overleg hebben we besloten dat het “vettig” genoeg was om ons in te liggen rollen. Nu was de mest al een hele tijd geleden uitgespreid over de velden en met de goede hoeveelheid regen was het stinkend onderdeel van de mest grotendeels in de grond getrokken.

Het baasje heeft wel eens geroepen dat het niet mocht dat rollen in mest maar ’t vrouwtje was er niet bij, en dat scheelt heel wat in mogen of niet mogen !

Moest het baasje het thuis niet verteld hebben aan ’t vrouwtje , ze zou het nog geeneens geroken hebben. Zijn wij nu geen propere vetlappen ?

Belle & co

Aaantwaaarpse spuitgasten in actie…

Voor diegenen die  Aaaantwaarps verstaan.... en kunne leeze…

Een appartemengt in Antwaarpe  stoa in de fik.

As de poempiers oankome, zing ze datter oep de 9ste verdieping een joengk maske veur de venster mé heur aarme stoat te zwoaje.

De Marcel roept: " Ik goan die noar beneje brenge!"

A kruipt oep de ladderwoagen en mé zen klaain oamerke kloptem de vengster in en pakt da joengk maske oep zenne schaawer en zegt:

"Ik zing da morrege al in de gazet stoan: Brandweerman redt zwangere vraa!"

"Héla héla, ik zen nie zwanger hé makker!"

"Moar ge zè nog nie beneje oek nie hé schat!"

Crazy…

Zo gedragen Hera en Heros zich vandaag, totaal geflipt en geschift. Er is geen lap mee aan te vangen en het is net of ze hebben de lente al in hun lijf.

Dat laatste is nog aan te nemen, we hebben hier een temperatuur van bijna 12° C en het is zonnig en windstil. Een heel mooie ochtend en daar profiteren die twee duchtig van.

Een uurtje terug deed Heros niets anders dan op topspeed van het eind van de tuin naar het verst gelegen punt van de koer spurten, zo’n vijf maal heeft ‘m dat gedaan en het is toch telkens een afstand van 140 meter enkel. We wisten al niet wat er gaande was, waarom hij zo spurtte en we hebben ook niets gezien dat ertoe aanleiding gaf. We houden het dus op “lopen om te lopen” of teveel aan energie kwijtspelen zou ook al kunnen.

Ondertussen genieten ze van de ruimte van de tuin om te spelen en zich vuil te maken. Dan komen ze terug binnen en laten zich naast mij, vlak voor de kachel vallen tot ze uitgehijgd zijn en ’t spelletje opnieuw begint.

Belle

De blondine en de indiaan ...

Een knappe blondine uit New York reed met
haar auto door een verlaten gebied in Texas
toen de brandstof opraakte.

Een Indiaan op een paard kwam langsrijden en
vroeg of hij haar mee kon nemen naar het eerst volgende dorp.

De blondine klom bij de Indiaan achter op
het paard en ze reden weg.

De rit verliep voorspoedig afgezien van het feit
dat de Indiaan iedere vijf minuten een enorme kreet slaakte die weerkaatste in de omringende bergen.

Toen ze in het dorp aankwamen zette de Indiaan
de vrouw af bij een tankstation.
Hij slaakte nog een luide kreet en reed weg.

'Wat hebt u met die Indiaan gedaan dat hij zo opgewonden is', vroeg de pompbediende.

'Niets', zei de blonde vrouw, 'ik sprong achter
hem op het paard, sloeg mijn armen om hem heen, en hield me vast aan de zadelknop.

De grootste “flodderaar”…

Drie waarheden in de titel, hij is met zijn 33 kilo de grootste en de zwaarste van ons trio, het is een flodderaar en dan nog de grootste floderaar van de drie.

Gisteren toen we met Hera naar het de dierenarts geweest zijn in ’t Binnenhof, hebben we Heros ook meegenomen. Alleen maar om hem nog eens te wegen. Het kom tegenwoordig flink aan als hij weer eens tegen je opspringt wanneer de leibanden aangedaan worden om te gaan wandelen. 33,5 kilo bracht hij op de schaal, dat is weer een toename van 1,5 kg tegenover een goede maand terug. Nu is het discussiepunt dus opgelost, Heros groeit nog steeds !

Die flodderaar in hem heeft hij al van kort na zijn geboorte toen zijn oogjes opengingen. Als hij de kans heeft draait ‘m rond zijn baasje. Dat is ook één van de redenen dat Heros bij ons is gebleven, de reïncarnatie van flodderaar Bas !

Zo ook gisteren na de wandeling toen het baasje de kachel had aangestoken. Dan komt ‘m zich zo dicht tegen het baasje aanleunen dat ze beiden een steun moeten zoeken of ze vallen beiden om. Als het baasje dan even naast de kachel gaat zitten om te zien dat ze goed “trekt” dan komt Heros minstens tegen het baasje vleien maar meestal OP het baasje liggen.

En als ‘m dan eens niet bij het baasje ligt, dan is moeder de knuffel van dienst, maar bij of tegen iemand aan moet ‘m steeds liggen …

Wie doet beter in de flodderkunst als Heros, bewijzen bijleveren aub. !

Belle

Zeldzame ziekte

Mevrouw Jansen zit in de trein. Naast haar zit een keurig mannetje.

Groot is dan ook de verbazing van die mevrouw om te zien hoe de man,

nadat hij een luide "hatsjie!" geniesd had, z'n penis uit z'n broek
haalt, die afveegt en terug wegstopt.
Mevrouw Jansen denkt dat ze "hallucineert", zo'n keurig mannetje!
Maar even later niest de man weer, haalt opnieuw z'n jongeheer uit de
broek om die af te vegen.
Mevrouw Jansen wrijft zich in de ogen.
Wanneer de man een derde keer niest, en z'n penis weer heeft
afgeveegd, kan ze haar verontwaardiging niet meer bedwingen.
"Meneer!! Dat is nu drie keer dat u niest, uw penis uit je
Broek haalt om hem af te vegen.
Wat voor pervers persoon bent u eigenlijk?"

De man antwoordt: " Duizendmaal excuus daarvoor, mevrouw.
Maar ziet u: ik heb een heel zeldzame ziekte, waardoor ik telkens als ik
nies een orgasme heb.
“Mevrouw Jansen voelt zich een beetje beschaamd dat ze zo hard is
uitgevallen tegen de man en zegt:
“Oh, dat spijt me echt hoor. En wat neemt u ervoor??"
De man antwoordt:
"Peper."