Gearriveerd!

Raadsel…

Gisteren was er een onderwerp op het Nederlandse Drentenforum http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php waarin men vertelde wat ’s avonds de pot zou schaffen. Snert (de enige echte Hollandse uiteraard) bonensoep en erwtensoep, (is niet hetzelfde als snert) voerden zowat de hoofdtoon.

Niet moeilijk in deze barre tijden met temperaturen die niet boven het nulpunt uitkomen. Nu is het zo dat iedereen mag weten wat ’t vrouwtje op tafel brengt maar dat zo maar aan heel het WWW kenbaar maken… zomaar, ha neen hé !

‘k Was van mening dat wie curieus is, er ook maar wat voor moet doen en daarom maakte ik er een vraagje over. Wie kon raden wat het hoofdbestuur op zijn bord kreeg verdiende een week “all in” verlof in La Magdeleine !  “All in” dus, ook eten en drinken , slapen en al wat bij een verlof à la campagne hoort .

Wat we op tafel kregen leek duur maar door een gelukkig toeval hadden we het hoofddeel van de maaltijd gewonnen met de kersttombola van het Comitee des Fêtes hier van het dorp. Drie prijzen mochten we de onze noemen, een doos Rochers van Ferrero, een verpakking gerookte zalm en last but not least een halve kilo verse garnalen, aangeboden door de vis vers stand in de hall van het warenhuis E.Leclerc hier in Ruffec. Pattatjes hadden we nog van eigen oogst, bintjes zelfs en dus ideaal om frietjes van te snijden. Twee behoorlijke tomaten werden er bij aangekocht en samen met de garnalen noemde gans dat gerecht: Frietjes met tomaat crevettes.

Wie dat nu heeft geantwoord op het Drentenforum mag langskomen, als de winnaar dan ook nog vertelt dat het gewonnen crevetjes zijn dan mag hij/zij nog een paar dagen langer blijven. Maar ik vermoed dan ook meer fraude dan geluk in ’t spel !

Terwijl jullie dit lezen in jullie luie bureaustoel achter de computer zijn wij onderweg, naar Vosselaar aan ‘t bollen. Verwacht dan aub vandaag geen twee berichten en een mop. Maandag halen we dat wel in met meer nieuws…

Jan

34°C verschil…

Toen wij hier in La Magdeleine aankwamen op 30 december ’s avonds stond de thermometer nog op 8° C . Deze namiddag zijn we de min/maximum thermometer nog eens gaan controleren en nu blijkt dat de laagst gemeten temperatuur -14°C is. De Maximum temperatuur kwam dan uit op 20°C.

En dan zegt mijn kameraad Fred dat ik een foefelaar ben en mij er niet voor schuw om de diepvries en de haardroger bij in te schakelen om extremen in het weer te creëeren. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik er niet vies van ben van af en toe iemand voor de gek te houden. Maar niet met het weer hé jongens, iedereen kan dat controleren via het internet.

Vandaag geen ijspegels aan de daken en dakgoten, het heeft niet gedooid vandaag en dan krijg je ook geen pegels, tenzij je te werk gaat met de haardroger of verfschroeier.

Morgen waarschijnlijk maar één berichtje wegens “on the road again” Op dit ogenblik staat het één nieuws op via TV Vlaanderen Digitaal en het belooft niet erg goed te zijn op de Belgische snelwegen. Hopen dat de Fransoozen beter doen met het strooien van zout.

Jan

Louis vertelt…

Louis was gisteren een pintje aan het pakken in het café, toen hij zich ineens

realiseerde dat hij, hopeloos opgeblazen, een scheet moest laten ... 

De muziek stond heel hard, dus heeft hij zijn scheten gesynchroniseerd

op de tonen van de muziek.

Na twee liedjes begon hij  zich al veel beter te voelen. 

Hij wilde zijn pintje verder leeg drinken en het viel hem op dat iedereen hem bekeek

Toen schoot het hem te binnen dat hij naar zijn I-pod aan het luisteren was ....

L.M.

Code Geel en Oranje…

Dat is wat France-météo ons kan melden voor het weekend. De baasjes zijn extra geïnteresseerd omdat de terugkomst naar België voor morgen zondag voorzien was.

Frankske en Sabientje van ‘t Bels weer op TV kondigen “straf” winterweer aan voor de lage landen vooral op zaterdag. Dat gaan de baasjes niet trotseren dus rekenen ze erop dat de strooidiensten de snelwegen sneeuw en ijsvrij krijgen tegen zondag.

De “oranje” Franse waarschuwing geld voornamelijk voor de departement van de Midi-Pyreneeën,  de Auvergne departementen en de departementen daar te oosten van. Ook Normandië en het noordelijke deel van Bretagne delen in de sneeuwmiserie.

Als je het kaartje bekijkt en vertrouwen hebt in de météo diensten dan gaan wij er netjes tussendoor kunnen rijden. Er is dan wel het Ile de France met Parijs waar we door/langs moeten maar dat zal wel lukken op een zondag.

't Baasje zal er in elk geval wel op voorzien zijn wat betreft veiligheidsvoorzieningen zoals een thermoskan extra warm drinken en een extra dekentje voor als we komen vast te zitten...

We zijn wel zeker dat het baasje de radio gaat afstemmen op info-France, beter bekend als de 107.7 fm in plaats van radio Nostalgie. Morgen is één sneeuwvlokje belangrijker dan “den Elvis” die gisteren 75 zou geworden zijn, als ‘m van de pillen was afgebleven…

Belle & co

Eindeloos en ongerept…

Zoveel plaats hebben wij hier in La Magdeleine om ons uit te leven, en dat moeten we op dit moment enkel delen met Fred en Harley, de Engelse overbuur honden.

Voor de rest,  zover als we kunnen kijken kunnen we rondcrossen.  Alleen dachten we daarstraks aan de poort van de Engelse muziekleraar/componist dat er niemand thuis was en we gewoon over het terrein mochten lopen. Dat was buiten de waard gerekend want veel scholen zijn gesloten in het departement wegens slecht bereidbare wegen en soms kapotte chauffages… Dus “zoon muziek” kwam achter ons aangelopen om ons weg te jagen.

Toen ’t baasje hem vertelde dat wij niet “mêchant” zijn, vertelde hij dat er bij hen veel katten rondlopen… en dan kan ons baasje geen garantie meer geven.

Voor de rest hebben we dan maar gezorgd dat we gans het bos hebben omgekeerd op zoek naar iets om op te stoten, maar er was niemand “thuis” in ’t bos.

Het baasje heeft dan nog wat foto’s genomen van de gehuchten La Vallee , en La Bouzatière en La Meunière. Zij liggen nu gans vrij in de kouwelijke omgeving. Veel verkeer is er ook nog niet geweest aan de sporen in de sneeuw op de weg te zien.

Wie niet echt dient te gaan werken of buiten moet komen, die blijft bij de kachel en laat gans het uitgestrekte landschap over aan drie Belgische Drenten en hun baasjes.

We kunnen er maar goed mee zijn zegt het baasje…

Belle & co

Het is verdomme nog just oek!!!

Op een verjaardag feestje ontstaat er
een verhitte discussie over sex.
Mannen beleven meer plezier aan sex
dan vrouwen, zo beweren de meeste mannen.
Eén vrouw neemt uiteindelijk het woord en zegt:
"Als je nu jeuk hebt in je oor,
steek je je vinger in je oor en je beweegt die
flink heen en weer en haalt hem er weer uit.......
waar voelt het dan het lekkerst,
aan je vinger of in je oor?"

L.M.

Dat belooft…

Als de zon op die wijze boven de schuur van buurman Mr. Martin opkomt dan belooft het een prachtdag te worden.

Enkel kleine wolkjes kunnen de pret niet bederven en het zal niet lang duren vooraleer het baasje zijn laarzen aantrekt om met ons nog een behoorlijke wandeling te maken. Gisteren heeft het laat in de namiddag nog eventjes gedooid zodat nu aan alle daken lange ijspegels hangen.

Het is nog zo slecht niet…de winter in Frankrijk. De regionale wegen, de departementals en de gemeentewegen worden niet of met kindermondjesmaat gestrooid maar niemand die daar wakker van ligt. Ieder doet het wat langzamer en mort binnensmonds en dan nog niet over de sneeuw maar wel over wat het wel kost die verwarming bij zulke “noordpool” (sic) temperaturen !

Straks gaan we jullie nog wat mooie portretjes van het gehucht voorschotelen. De sneeuw is nog mooi, de zon is van de partij en ’t baasje heeft een vers geladen batterij  in het kodakske gestopt. Dat kan alleen maar mooi worden.

Belle & co

Wintersport in La Magdeleine…?

Het is niet te hopen want dan is het gedaan met de zalige rust van ons 120 inwoners tellend dorpje.

Toch zagen wij daarstraks tijdens onze hééél lange wandeling de eerste tekenen van wintersport. Op wandeling heeft het baasje gewoonlijk zijn kodakske bij en hij heeft drie foto’s van het gebeuren gemaakt.

De foto’s zijn nogal van ver gemaakt maar het baasje kon, ook gezien de sneeuw, niet zo snel dichter bij komen. Halfweg de wandeling zagen we plots een Citroën bestelwagentje over de besneeuwde weg rijden met wel een stom remorkske. Het was geen echte aanhanger zoals wat we daar gewoonlijk onder verstaan. Hier bengelde, aan een koord van een meter of 4, misschien 5, een volwassen persoon achter het Citroentje, voorwaar  een rasechte skieër.

Nooit gezien in La Magdeleine en hoogstwaarschijnlijk een enige gelegenheid om op foto vast te leggen. We hebben hier in de voorbije tien jaren al wel meer sneeuw gezien maar nooit in deze hoeveelheden en meestal was ‘m na twee dagen al gesmolten.

Onderweg heeft Heros ook nog een dood vogeltje, een vink,  gevonden waar hij bijna de helft van de wandeling mee rond gelopen heeft, achternagezeten door twee nieuwsgierige teven die ook wel eens wilden apporteren voor ’t baasje.

Belle & co

De moderne seksuele voorlichting

'Papa? Zeg me eens, hoe ben ik ontstaan?'

'Wel goed mijn kind, het moest er eens van komen, en waarom niet vandaag, luister goed!

 Papa en mama zijn elkaar tegengekomen in een cybercafé.

Papa heeft in de toiletten van dat cybercafé een verbinding gemaakt met mama.

Op dat moment heeft mama een paar downloads gedaan van

de memoriestick van papa.

Toen papa klaar was met het uploaden, stelden we vast dat we geen firewall hadden gebruikt.

 Aangezien het te laat was om te cancelen of te deleten, zaten we na negen maanden met een virus!!

L.M.

Koude pootjes, warme neuzen…

Van beiden moet het baasje eens in zijn dunner wordende haarbos krabbelen, de koude pootjes om te beginnen. ’s Morgens bij het ontwaken gaan wij eensgezind en vrolijk buiten om onze ochtendplas de vrije loop te laten.

Als dat dan zoals vanmorgen in de verse sneeuw is dan gebeurt het dat we niet binnenkomen voor tien uur /halfelf. Toch haast twee uur buiten op blote voeten in de sneeuw. ’t Baasje heeft ons nog nooit horen klagen over koude pootjes, ooit wel eens over sneeuwklompjes tussen onze tenen, maar koude pootjes nee hoor.

Dan het tegengestelde… als we dan binnenkomen, hier in Frankrijk of in Vosselaar zouden we IN de kachel kruipen. ’t Baasje heeft Heros laatst nog een schop onder zijn nageslacht willen geven omdat hij voor de derde maal in een half uur met zijn kop ONDER de kachel lag.

Telkens haalde ’t baasje Heros daar weg en telkens kroop ‘m daar terug heen, tot het baasje er van baalde en Heros een halfuur in zijn bench gestopt heeft (die naast de verwarmingsketel  staat hahaha…)

Ook nu liggen ze weer met hun drie snuiten richting kachel, dan laat het baasje ons maar doen, als de neus te warm geworden is draaien we ons vanzelf wel weg, wat niet het geval is als we omgekeerd liggen !

Belle & co

Elke dag een beetje meer…

Het begint een beetje eentonig te worden, ook vanavond is het terug beginnen sneeuwen. Deze maal zijn het dikke plakkende vlokken en ook ons baasje heeft dat ontdekt. Nu gooit ‘m sneeuwballen naar ons.

Hera, ons pluimgewicht, springt het hoogst om de sneeuwbal in haar bek op te vangen. Het baasje speelt soms vals en dan werpt ‘m een sneeuwbal tot voorbij de poort. Als wij daar achteraan gaan dan kunnen we op het einde niet meer stoppen en dan klinkt het in de avondstilte van wonggewongwong, of toch zoiets in die aard.

Dat vervolg op het sneeuwballen gevecht is iets voor morgenvroeg in de tuin, daar hebben we van alles genoeg, sneeuw, plaats… ideaal om te spelen met de baas.

Het baasje werpt ook regelmatig een sneeuwbal in de boom als wij daar onder staan, dan komen er precies wel honderd sneeuwballen naar beneden en weten we niet waar eerst happen. We denken dat het baasje al meer van die spellekes gespeeld heeft in zijn jonge jaren, het gaat ‘m iets te vlot allemaal…

Morgen nog meer sneeuwverhalen…

Belle & co

Aan de hemelpoort…

Er komt een man bij St. Pieter aan de hemelpoort.

Sint Pieter vraagt hem of hij tijdens zijn leven een goeie daad gedaan heeft

Waardoor hij in de hemel thuishoort.

“Ik kan me zoiets wel herinneren” zegt de man.

Ik passeerde op snelweg een parking waar een groep Hell’s Angels bezig waren een paar jonge vrouwen lastig te vallen.

Ik riep dus dat ze daar mee moesten ophouden, maar dat hielp niet echt.

Toen ben ik naar de leider van de Hell’s Angels gestapt, heb tegen zijne Harley gestampt en hem op de grond gesmeten, en stoemp op zijn neus gegeven en zijn neus piercing uitgetrokken.

En toen heb ik tegen de andere Hell’s Angels gezegd dat ze moesten oprotten of hetzelfde zou hen ook overkomen.

Sint Pieter was danig onder de indruk en vroeg,” wanneer was dat precies?”

Antwoord de man:  “een paar minuten geleden denk ik “

L.L.

Terug wit…

Vannacht heeft “men” het landschap terug een fris nieuw wit kleurtje gegeven.  Vermits het dan ook nog eens “klein pietjes” -koud is blijft dat laagje poedersneeuw van 1 à 2 mm liggen, als het niet te hard waait zegt het baasje er dan snel bij.

De thermometer staat op min 5 en het is bewolkt. Veel verandering zal er vandaag dus niet komen. Dat zal dan bij de wandelingen terug een rode, haast afgebeten neus en oren worden voor ’t baasje. Verbazend genoeg hebben wij met onze lange neus en flaporen daar weinig last van.

De baasjes hebben de verwarming al maar een standje hoger gezet en ook ’t houtkacheltje draait overuren. De isolatie die het baasje twee jaar geleden geplaatst heeft op zolder is blijkbaar beter om de warmte in de zomer buiten te houden dan de warmte in de winter binnen te houden. Gelukkig moeten we niet op een houtblokje  of liter “fioul” kijken, van beide is er nog voorraad genoeg.

Gisterenavond hebben wij in “man bijt hond” nog chichi-hondjes gezien die een frakske en een trui moesten aantrekken als ze uit het vrouwtje haar sjakos mochten komen om een stapje in de wereld te zetten ! Waanzin zeggen wij dan, onze baasjes trekken toch ook geen trui aan over een pelsen frakske zoals wij er een hebben… !

Belle & co

Gisteren was ’t plezanter…

De akker van buurman Serge lag er gisteren voor het ploegen veel beter bij voor ons. Hij lag dan wel besneeuwd en nu niet meer maar de grote brokken die nu het oppervlak uitmaken zijn niet om te doen om achter die vogels te zitten.

En vogels zijn er genoeg op die pas omgeploegde akker, die zitten wormen enpieren en larven te pikken dat het een lieve lust is. En dan kunnen wij op dat moment geen snelheid ontwikkelen op die bevroren brokken.

Het baasje heeft zich slap gelachen toen wij bij het vertrek weer de poort buitenstormden. Vermits de baan in de bocht nog glad lag is Heros nogal hevig uit de bocht gegaan, met zijn achterpoten ver uit elkaar, en met zijn nageslacht over de asfalt schuivend is hij dan toch nog met de andere twee achter de kat aangegaan. ’t Baasje heeft ‘m toch maar even gecontroleerd of het geen ballen met schaafwonden waren, maar alles is nogal goed meegevallen.

Spijtig dat ’t baasje toen zijn kodakske nog niet klaar had om dat “slippertje” vast te leggen op foto.

Belle & co

Een “Grave”mop…

Een man van 85 ligt beneden in de kamer op sterven  

Hij is ernstig ziek en heeft niet lang meer te leven.

Op een geven moment wordt hij wakker en ruikt een heerlijke geur vanuit de keuken.

"Zelf gebakken cake"

Hij roept een paar keer z'n vrouw, maar die hoort hem niet.

Uiteindelijk krijgt hij zo'n trek in een plak cake dat hij besluit om toch maar zelf naar de keuken te gaan.

Met veel moeite weet hij al kruipend te keuken te bereiken.

Met z'n laatste krachten probeert hij een plak cake van het aanrecht te pakken, maar op dat moment krijgt hij een gigantische klap op z'n hoofd…..

"Afblijven", zegt z'n vrouw.

"Die is voor NA de begrafenis"

L.L.

Zoek het verschil…

Gisteren avond is buurman Serge nog laat bezig geweest op het veld hier vlakbij. Het veld had onze speciale belangstelling vanwege de stalmest die Serge enkele dagen voor we hier aankwamen over het veld verspreid had.

Met zijn immens grote tractor, de grootste hier in de buurt,  met een immense ploeg erachter heeft hij dat veld omgeploegd. Voor ons is dat een verlies want al de mest is nu zo’n kleine halve meter ondergeploegd. En voor de baasjes een nachtmerrie als ze onze poten bekijken waar we terug mee binnen komen na de wandeling.

Als je het uit de lucht bekijkt, of vanuit de verte van op de heuvel is het één donkere vlek te midden van al die besneeuwde velden.

Voor de baasjes is het dan weer een plezierig te weten dat er op dat veld voor 99% kans bestaat dat hier , op dit veld zonnebloemen gaan gezaaid worden in de maand mei. Da’s altijd mooi meegenomen zo vlak bij het gehucht, een veld zonnebloemen. Daar kunnen wij ons in verstoppen en aan een volledig andere kant er uit komen dan op de plaats waar de baasjes ons verwachten.

Ook de baasjes gebruiken de zonnebloemen om zich in te verstoppen als we weer geen aandacht aan hen geven. Als we dan toch omkijken en geen baasjes meer zien is het lichte paniek en crossen wij aan maximum snelheid terug om hen te zoeken.

Maar dat zal nog wel enkele maanden duren, eerst nog eens lente, en dan zomer worden, maar zover zijn we nog niet !

Belle & co

Ps: Bij de twee onderste foto’s…zoek het verschil.

Smoelenboek…

Zo noemen de neven en de nichtjes het facebook waar ze ons baasje ook gelijk op uitgenodigd hebben als “vriendje”.

Vroeger, zo van bij hun geboorte 20 jaar en meer geleden tot voor twee weken was het steeds nonkel of ome Jan, afhankelijk van welke origine. Nu is hij plots hun vriendje…

’t Baasje heeft maar snel het vrouwtje ingelicht over al die vriendjes en vriendinnetjes die zich aankondigen op zijn smoelenboek. Er zitten verdraaid fraaie exemplaren tussen, waarvan het baasje nooit kon vermoeden dat ‘m daar nog bij in de smaak zou vallen !

Ook de vriendinnetjes van vriendjes of vriendinnetjes waar ons baasje in de verste verte het bestaan niet kon vermoeden staan in de lijst en doen verslag van  ontboezemingen.

Zo blijft ons baasje op de hoogte met wie de neefjes en nichtjes optrekken, met wie ze “speciaal vriendje “ zijn en zo van die dingen.

Het baasje krijgt er zo wel een “big brother” gevoel bij, een vrijwillig overgeven aan grote broer. En laat ons baasje nu toevallig in de familie al z’n leven “grote broer” geweest zijn… …!

Belle & co

Mannelijk of Vrouwelijk……….?????

Een lerares Spaans legde aan haar klas uit dat in het Spaans, in tegenstelling tot het Engels, zelfstandige naamwoorden vrouwelijk of mannelijk zijn.

Huis is bijvoorbeeld vrouwelijk: la casa.

Potlood is dan weer mannelijk: el lapiz.

Een leerling vroeg: Welk geslacht heeft dan het woord computer?

In plaats van te antwoorden deelde de lerares de klas in twee groepen, alle mannen bij elkaar en alle vrouwen bij elkaar.

Elke groep moest zelf nagaan of computers mannelijk of vrouwelijk zijn.

Elke groep werd gevraagd om 4 redenen te geven bij hun beslissing.

 De mannen vonden dat de computer absoluut vrouwelijk moest zijn, la computadora, omdat:

1.     Niemand, behalve hun maker, kan de interne logica begrijpen.

2.     De taal die ze gebruiken om met andere computers te communiceren is onbegrijpelijk voor alle anderen.

3.     Zelfs de kleinste fout wordt in het lange termijngeheugen bewaard om later snel terug opgevraagd te kunnen worden.

4.     Zodra je een computer aanschaft kom je in een situatie terecht waarbij je de helft van je salaris aan accessoires blijft uitgeven !

De vrouwen daarentegen vonden dat het woord computer mannelijk moest zijn, el computador, omdat:

1.     Om ook maar iets te kunnen laten doen moet je hem aanzetten/opwinden.

2.     Bezit een schat aan informatie maar is nog steeds niet in staat om zelf te kunnen denken.

3.     Wordt geacht problemen te kunnen oplossen, maar de helft van de tijd heb je er zelf problemen mee!

4.     Zodra je hem hebt kom je erachter dat als je even had gewacht, je een betere kon krijgen.

L.M.