Uitslag!
Uitslag…
De zwelling op de rechterflank bij Heros is hoogstwaarschijnlijk nog het gevolg van zijn val enkele weken geleden. Daar zal een inwendige bloeduitstorting geweest zijn die zich nu door vocht aan het oplossen is. Dat is eenvoudig uitgelegd wat Dr. Nelly een posttraumatische “dinges” noemt. Die dinges heeft het baasje er van gemaakt want wat het juist was herinnert geen van de twee van het hoofdbestuur zich nog… Erg hé die “light versie” van Alzheimer.
Het baasje begint nu toch stilaan te denken aan een verzekering voor dat dwaas en wild geweld wat hier in huis “Heros” noemt. En als je een keer op de grond stampt dan is het heel wat minder “hero” . Een groot bakkes en een klein hartje zegt ons baasje…
Wat het hoofdbestuur al even vermoedde is ook waar bij mijzelf. Ik ben loops en dat is een probleem voor volgende maandag… Volgende maandag is er de jaarlijkse lentewandeling van de Belgische Drentenvereniging. Nu wou ’t vrouwtje bij mij thuisblijven en ’t baasje zou dan gaan wandelen met Hera en Heros. Meegaan is geen optie want dan zou ik daar een revolutie met slaande argumenten veroorzaken onder de reuen vertelt ons baasje.
Ik zal dus huiswacht krijgen… helemaal alleen blijven… Dat is ooit nog maar één maal gebeurd, en dan duurden het nog maar één uur. Dat zullen ook niet veel honden van 4,5 jaar kunnen zeggen dat ze maar één uur van hun leven alleen zijn moeten blijven . Er was altijd wel iemand thuis, ofwel één van de baasjes, of Bas, of de pups, en voor ik bij de baasjes was ben ik steeds bij moeder Freya en mijn zussen geweest. Nooit alleen dus, we gaan eens zien wat het geeft. ’t Baasje heeft gezegd dat ik dan wel niet in de bench moet, ik mag er in, maar moet niet, het deurtje blijft in elk geval open.
Belle















